장음표시 사용
361쪽
Da GRATIA CARI sTI. 343 qui non potest esse nisi supernaturalis& intui-tiva dei visio. Ergo. Confirmatur ex S. Augustino , qui lib. 4.
Contra Iulian. cap. i 6. & ultimo , colligit ex miseriis , quibus obnoxii homines nascuntur, necessario praecessisse aliquod peccatum : sic enim alloquitur Iulianum , qui negabat Peccatum originale. Parvulos intuere, quor o quanta
mala pariantur , in quibus vanitaribus , cruciatibus, erroribus, terroribus crescant. Deo iam grataer, etiam Deo servientes tentas error ut decipiat, tentat laboν nux orior ut frangat, temat libido ut accendat, tentas maeror ut sernat , tentat Uphus ut extollat ... Quid
igitur restat, nisi ut causa istorum mesorum sit aut in quiras, vel impotentia Dei, aut poena primi veteri Fque peccati Z Sed quia nec ita ιstus, nee impotens essDeus p restat quod non vis , sed cogeris confrem qu bd grave iugum super filios Adam a die extios de ven-- ne matris eorum sque in diem sepulturae in matrem omnium non fuisset, nisi delicti originalis mnitum in Distinguo malorem. Mne culpa nemo miseresse potest mistria proprie dicta , quae habet
Tationem poenae , Concedo: omnis enim Poena, s iusta fit, necessario supponit culpam : miseria improprie dicta , quae est naturalis defe- cruS, Nego majorem , nam ex S. Aisustino lib. 3. de lib. arbitrio c. 23. Devssapienti mὸ benlaas peccati incapaces variis doloribus obnoxiar quo-νidie producit. Distinguosmiliter minorem, homo esset miserrimus miseria improprie dicta,Ec quae sequitur naturae ejus conditionem , quemadmodum rubigo sequitur naturam ferri, Concedo ; proprie dicta, & quae sit poena prae cedentis culpae, Nego minorem.
Ad id autem quod objicitur de concupiscenetia, de de ultimo fine,
362쪽
3 DE GRATIA CHRIsrr. Respondeo 10. distinguendo, ex concupiscenatia nascitur moralis impotentia implendi Iegem, & vitandi peccata : si gratia desit; nascitur , inquam , in hoc statu , in quo natura per
Peccatum vulnerata est in naturalibus, Concedo : in illo statu possibili , in quo nec natura
esset corrupta nec concupiscentia ita arderet, nec deessent auxilia naturalia, quibus homo
situm finem consequi posset, Nego. Si enim
aliqui nunc sunt a natura minus propensi in incontinentiam, quidni & tunc, ita providente Deo, possent homines minus molestam ac vi lentam concupiscentiam pati, cum Praesertim nec peccati supplicium foret, nec daemon aliquis importunis tentationibus ingrueret 8 Nec dicas hanc responsionem pugnare contra Summorum Gntificum Constitutiones ;cum enim damnarunt hanc propostionem ;Non potuisset Deus ab initio creare hominem, qualis ne nycitur, definierunt duntaxat hominem. Potuisse creari fine gratia sit pernaturali ciam Ignorantia, concupiscentia, & aliis miseriis , abstrahentes ab illa dissicultate , num in illo statu possibili concupiscentia accederetur sicut in isto. Respondeo quoad defectum ordinationis
ad finem supernaturalem, non una est Theologorum sententia ; alii enim admittunt statum naturae purae ita possibilem , at perpetuus esse non possit, contenduntque hominem sine gratia Zc cum concupiscentia creatum, aliquando' transferendum ad statum supernaturalem , cui' visio Dei intuitiva responderet tanquam n
cessarius hominis finis. Dii, & quidem melius,& magis ad mentem Summorum Pontificum, ut nobis videtur, perpetuum illum statum pocsbilem afferunt : tum quia Vita aeterna non
363쪽
Dg GRATIA CHRISTI. 34s1. in malis est indebita quam gratia: tum quia sub - θ limatio naturae humanae ad gloriam non po- teia esse nisi per gratiam: si itaque prior est de-r bita , ergo & posterior , quod tamen pugnat contra Constitutiones Pii V. &Gregorii XIII.: Instabis:S. Augustinus serm. 29 q. alias Isso. 'e γ
, verbis Apostoli scribit inauditum esse in Eccle-
sa , & a mente fidelium extirpandum errorem a s eorum , qui statuunt Vitam beatam Praeter rea gnum Ccelorum. Venturus Dominus , inquit , e o iudicaturus de visis o mortuis, duas partes fasturtis, , dexteram ct siniseram .... Nullus resistas es me- 4 dius locus tibi ponere queas infantes ... ecce in dex- i. σπε regnum Coelorum est, percipite , inquit,
gnum. Qui ibi non est , in sinistra es, Ouid erit ins
L nistratie in ignem aetemum. Ergo nes est mediu nu;; . in quo quiescere liceat. ; Distinguo consequens : non est medium ma hoc statu, Concedo i in statu possibili, Negoa . Consequentiam. Enimvero Sanctus Doctor eo i, loci refellit Pelagianos , qui negabant pecca, tum originale , statuebantque parvulos sine ι baptismo decedentes excludendos quidem ait regno Coelorum , non vero a vita aeterna quam mediam fingebant inter regnum Coelorum & s damnationem. Illud vero fictilium esse 5 Catholicae fidei repugnans luculenter demonstrat, ex Scripturis , quas illi haeretici admittebant.. Quod autem S. Augustinus in statu naturae purae possibili agnoverit mediam vitam , regnum, Coelorum inter & supplicium 1, patet ex libris, i quos scripsit contra Manichaeos', qui etiam Peccatum originale negabant afferentes ho- minem ab initio fuisse conditum , qualis hodie ' . nascitur , scilicet obnoxium corporis miseriis, effrenis concupistentiae motibus. Unde at-i guebant Deum non ieme rerum omnium aucto,
364쪽
3ης DE GRATIA CHRIsTr. rem a quia ex eodem fonte fluere non. potest bonum 3c malum , spiritus & caro, ratio,&, quae rationi adversatur , concupiscentia. Mn-cius autem Augustinus ex Scripturis illos refel. Iere non poterat, quemadmodum Pelagianos: utpote quil rejecerunt Scripturas veteris Testamenti, in quibus commemoratur Deum fecisse hominem rectum, & implevisse cor ejus sapientia dc intelligentia, ex quo sequitur caecItatem& inordinationem, qtiae hodie in illo cernuntur esse Poenam praecedentis peccati. Quid igitur consilii capiet Sanctus Doctor ad ever- 'tendam Manichaeorum impietatem , qua definiebant duo esse rerum Principia r Ex eorum hypothesi ouamvis falsa, argumentatur, Pr batque Dem esse laudandum , nec admittemdum aliud rerum principium, etiamsi ignorantia & concupiscentia essent hominis primordia naturalia. Verba illius sunt lib. de lib. arbitrio cap. 1 o. Si ergo altera I anima )ralis esse αν-pit , non soliis ante peccatum, sed ante omnem via lyam suam qualis alia post virum culpabilem facta ies, non parvum bonum habet , unde Conditori suo gratias agat. . . non si um quod anima est, qua natam iam omne corpus praecedit ,sed etiam quod facu Fatem - habet, tit adjuvante Creaiore seipsam excolo
opio studiopossis omnes aequirere ct capere virtutes, per quaz ct a di cultate crueianie , O ab ignorania excaecante liberetur. Quod si ita est, non erit nasce sibus animis ignorantia o di ciatas lid est concupiscentia )supplicium peccati; sed proficiendi ad i
aia ct di cultas , si naturatis est, inde incipi an a proficere , ct ad cognitionem di requiem , donee hi ea pescimur visa beata , promoveri. Quod auteni beata illa vita fit quid medium inter suppliciis mdi regnum calorum, Patet ex casete 23. ejun
365쪽
dem libri , ubi agens de miseriis corporis iacruciatibus , quibus vexantur parvuli, & ex hac vita decedunt , sic scribiti Metuendum non, ne vita media esse patverit inter recte factum, atque peccatum , ct sententia Iudicis media esse non post inieν praemium ct supplicium. Ne autem diis eant adversarii Sanctum Augustinum retractas 'se quod junior scripserat in libris de libero arbitrio, obstant quae habentur lib. i. retractati num cap. 9. 3c cap. I alib. de dono perseverantiae, quem iub finem vitae suae edidit, sic scripsit: Etiamsi verum esset , qtiod dicunt Pelagiam, gnorantiam , di* halem , me quibtis nidius homo
nascitur , primordia, non supplicia esse narura; vincerentur tamen Mante i , qui volant duas, bonis,licet O mali, eoaeremas esse naturas ; nempe quia Deus non esset culpandus , sed laudandus.
Atque ex his patet response, ad confirmati nem ex auctoritate S. Augustini supra allatam contra possibilitatem naturae purae , nimirum Sanctum Doctorem scribere contra Pelagiaeos non de statu possibili , sicut contra Manichaeos, sed de statu existente, in quo homines nascuntur in 'eciali-rectitudine, in qua natura humana fuerat condita , contenditque illam m lationem non pomis, fieri vel sine Dei iniquitate aut impotentia , quod dicere aut cogitare summum nefas ; vel sine peccato praecedente , quod nostra Religio docet. Urgebis : Ille finis non potest diei ultimus, quo obtento aepetitus non quiescidii atqui appetitus hominis quiescere non potest in cogniatione Dei abstractiva, quarumcunque perfecta supponatur ; visis enim effectibus naturat, ter aPpetimus videre causam. Unde S. Thomas lib. b. contra gentes cap. so, sic scribit. Filio m
366쪽
3 8 Da GRATIA CHRISTr. Ibbsamiarum separatarum non est in illa cognitistane , qua Deum per sua ubstantias cognoscunt, cismearum desiderium eas ducat usque ad Dei substantiam, Ergo homo in statu naturae purae careret sine ultimo, ac proinde status ille nequit esse
perpetuus.' Nego minorem , cons confirmationem dintinguo , visis affectibus appetimus videre causam appetitu elicito, Concedo: appetitu in-rato , Nego ; Appetitus innarus dicitur, qui a natura statim oritur nulla praesupposita rationis inquisitione , ut appetitus scientiae,& beatitudinis in communi , ad quas homo necessario fertur statim atque seipsum sentit. Appetitus vero elicitus is est, qui ex concur sv quarumdam circunstantiarum excitatur & determi- Datur, ut appetitus videndae causae effectuum, quos miramur , sciendi artem medicam paren
iis exemplo & suasione , fruendi voluetatibus tanquam summo bono ex carnis titilla
Innatus appetitus , cum sit a Deo movente creaturas ad fines suos , non potest quin sit r
ictus , & rei possibilis saltem in genere 1, quia Deus nihil facit frustra. Hinc ex innato homini appetitu scientiae& beatitudinis , certo colligimus scientiam & beatitudinem in communi absolute ipsi esse possibilem. Sed appetitus eli- citus plerumque est inordinatus, & rei impoc sibilis , ut in primis parentibus appetitus pomi vetiti, & 0ientiae boni & mali, quam serpens
Promiserat. Quare etiamsi homo in statu nat Iae Purae appeteret videre primam hausam ex admiratione ordinis universi, elicitus ille appetitus esset frustraneus , utpote rei in illo uata
367쪽
. DE GRATIA CHRISTI . 3 9 Porto nisi homo sit ordinatus ad finem su-Pernaturalem, appetitus ejus innatus quiescit obtenta sua ultima naturali perfectione , quam diximus consistere in perfectissima Dei cognitione absuactiva, & virtutum moralium possessione exclusis omnibus corporis aerumnis. Nec elicitus appetitus videndae primae cauta magis illum cruciaret in illo possibili, quam in nostro statu nugatorius apeetitus unionis hypostaticae, aut visionis Dei comprehensivae , utpote qui fit rei impossibilis ,& indignus h
mine sapientri Dixi i nisi sit ordinatur ad Anem fuemmuralem et nam si id cognoscat, non poterit in alioquiescere juxta illud sancti Augustini, Fecisti nos ad
M , O inquietum est cor nostrum , donec requiescam in te. Idem dicendum de substantiis separatis amateria , seu de Angelis, de quibus I. Thomas in objectione laudatus. Veritas nostrae res. ponsionis elucescet familiari illius exemplo, cui cum jure hereditario debeatur regia dignitas , ab ea excluditur sive sua culpa , sive istinu-Iorum injustitia. Hic quippe quantumcunque divitiistumulatus, 3c aliis honoribus amplificatus, sortem suam aeEreferet in qua alter, qui ad illud dignitatis fastigium natus non est , felicem se arbitraretur. Unde Parvulos sine baptismo vita functos angi necesse est , etiam in falsa hyputhesi quorumdam modernorum, quod omnibus naturalibus donis sint perfecti.
CVm Jansenius ex Doctore Lovaniensi ,
Episcopus Iprensis anno I638. diem e
368쪽
DE GRATIA CHRIsTI. tremum clausisset anno sequenti liber ab ipse exaratus typis mandatus est sub hoc titulo ,
Augustinus Collegii DUenii , quasi in illis opere exponatur genuina sancti Augustini doctinia a recentioribus non satis intellecta. & antiquioribus Patribus, maxime Graecis, incognita ι ait enim lib. dci haeresi Pelagiana cap. 4 aliquid Patribus maxime Graecis, ex pulvere subtili simi erroris Semipelagianorum adhaesisse Unde effatum est apud ejus sectatores in quaestioni-hus de Gratia , minime esse consulendos patres Augustino antiquiores. Quam sententiam mutuara videntur a Lutheranis, & Calvinistis.
Melanchthon quippe in apologia Confessionis, ait de sententia Lutheri circa Gratiam & luberum arbitrium, toia Augustini es, & in epistolam ad Galat. argustinus alicubi dicit argutius, multa titherus diligentius. Calvinus quoque lib. 2. Instit. Cap. t. Paragr. q. sic habet; Tametsi Graeci prae aliis , atque inter eossintdariter Cis' mas in
extollenia humanae volataratis facultate modum excesserinx, veteret tamen Omnes, excepto Augustino , mMe in re aut variant, aut vacillanr , aut perplaxe ι
qmnxur , ut cerri frὸ nihil ex eoνum scriptis referre Bd refelluntur ex testimonio ipsiusmet sancti Doctoris, qui lib. de dono perseverantiae cap. a sic icribit . pr destinationis vitis m, quo contra novorbare icos i Semipelagianos) Dissoli citudine nune defenditur, nunquam De so oristi nos habuit. Quin & ipsimet Semipelagiani confit hantur se In antiquis nihiI invenime , quod faveret suo .novo dogmati , ut observavimus intractatu de Incarnatione , ubi de Christi se guine fuso pro omnibus. Promit Jansenti liber communi Catholic rum offensione; cumque multa in illo sparsim strapta rePrehenderentur, Theologi Parisien-
369쪽
Dx GRATIA CHRIsTIom illa in quinque Proposivi es collegerunt , quas Clerus Gallicanus ad Innocentium X. detulit. Quam autem fideliter ex eodem libro encerptae fuerint , patebit ex sequenti schemate sic disposito, ut in Tima columna cennantiavsamoiae illae Propositiones .in altera exopposito legantur ipsius et Iansenti textas ex bone multis electit.
Aliqua Dei praecepta Lib. 3. de gratia Sal
hominibus iustis volenti- Vatoris cap. I 3. sic legiabus di conantibus secun- tur longe post medium dian praesentes, quas ha- Hac iratur omnia pleni bent vires uni possibi- mri planissim/que demonse Iis,deest quoque illis gra- reant nihil esse insancti ad ria, qtapopiliasiani. gustini doctrinil eritus ac fundarius , esse' praecepis quaedam, qua hominibas non taritum infidelibus σιac tis, induraris,sed jdelidius quoque, O iustis, volentibus er comantibus, secundum praesentes quas habuit vires,
sunt impos uia, deessequoque graiiam, qua popilia
sant. II. M. Interiori gratia inflamnarura lapsa numquam remitur. Lib. 2. cap. 2s. Haec N
medicinalis gratia Chrsi sectustio careat. sedomnis enit , ut voluntar velit, o ruiquid operetur Et C. L . Nihil verius diei potest, quam quod omnia, quae hactenus protulimus de gratia esseaci, Augustinus dixerirer in1ellaxerit ι Λιμι rei causa 'est quod nullam agnia
370쪽
III. - ΙΙLAd merendam ct deme- Lib.8. de gratia Chrixendum in flatu naturae sti Salvatoris cap. 2 O. Lapsa, non requiritur is sic scribit Jansentus: hialae libertas a necess- respondetuν quandiu bis rate; stas cir liberias vivimus, fise in infideli
4 coactione. . rate ante gratiam , flve. iam sub gratia , odist
rentiam ad contraria semper inesse libero arbitrio ;Ied non eo modo quo si Scholastici putant, quos supraediximus , qui quocunque modo arbitrium, sue grariae , sive peccati delectationibus imbuatur , semper existimant eum utravis ejus dispositione polo fe i urutrumlibet velit sive bonum me malum. Quo au tem sensu accipiat illam indisterentiam ad contraria , mentem suam aperit in decursu capitis, ubi sic habet, quia quantumcunque ad peccandum peccati voluptate trabatur, manet in arbitrio illa saltem Miaratis flexibilitas ,seu capasitas, qua sculicet vel per concupiscentiam, vel per gratiam flecti potest , quamvis per utramque De . cessario determinetur. Et cap. O. objicit sibi Calvinum non negasse istam gratiae & liberi arbitriri oncordiam , utpote qui doceat hominem gratiae obsequi volantarie: Tum respondet: Non omnia , qua haeretici docent, sunt Heret co .... quod si qua in re Calvinas cum Augustiso , ict antiquis Patribus senserit, non propter Camiram Augustino indignandum, sed propter Iugustinum αἰ- vino potius gratulandum. Sed arguat Calvinum , quod in eiusmodi voluntario , quamvis necessario , non agnoverit liberum arbitrium , boni & mali eiectionem , consentiendi potesta