장음표시 사용
371쪽
stat in modo loquendi. Lib. 4. de statu naturae 1apsae c. 2o.& sequentibus,ubi sibi objic1t lum S. Augustinum sic definientem , P tim es vo- tantas retinendi vel consequendi quod Iustitia vetat, unde liberum est absinere: tum propositionem a summis Pontificibus in Baio damnatam I mmo peccat etiam damnabiliter in eo , νω nec ridi cit. Respondet, hae intelligenda esse de peccato, quod non est poena peccati , quale fuit peccotum pinniparentis , ad quod cum liberὸ damnaverit , a 'cuptas inde consequens eensetur libera. i V.
Semipelagiani admitte- Iansenius a. 2. c. I 2. hant praevenientisoatia in- de gratia Christi SaΙ-3erioris nece talem ad - Vatotis , sic scribit :gulos actus, etiam ad ini- Memoria recolendum estrium fidei : ct in hoc erant quod alio laxissime ι radi retici, quod verunt eam dimus,semipelagiarios ad gratiam 3alam O, cui pose illud initium mei , orast humana voluntas reme- rimet, desideria, aliosquere, vel ob emperare. adllis, quos homi- . nis in potestatere Us Propositionis duae sunt semiebant, verae,intems,
partes Prima esst histo actuali que grauae ad u-- risa, & ad factum per- torium statuisse necessa tinet, nempe quod Se- rium ct hoc ipsum S. mipelagiani admiserint gustinum,quando eum Se-
Praevenientis gratiae im mselagranis errabat, alterioris recessitatem , mjisse, istam verosuam etiam ad initium fidei. gratiam sentiebant non Secunda est dogmatica, semper otiosam praebere scilicet haeresin esse, si potesarem . . . ,sed ita
doceatur humanam vo. dare credendi faculta-luntatem posse in hoc rem, ut homo pro arbitrii
statu resistere , yel ob- sui libertate, gratia ju-
temperare gratiae. vante crederet. Lib.
372쪽
e' a ulmum, quod Massilienses ad credendum neu Iorium esse , atque ira su ere statuerunt, ut cum eo credere posset homo ,δε vellet: qui tamen tanquam has-rerrta proscripti sunt, non aliam θηὸ ob causim quia rati auxilium homini sincere putarem.
re Cissum pro omnibus Christi Salvatoris c. Omino hominibus mortuum a I. sic habetur : Da esse, aursanguinemfudisse; extenso tam vaga moderasea mortuus est duntaxalpro noria Scriptorum non ex Iesure praedestinararum. alio capite, quam ex bia Uuae quoque huius generali di indistereme pro sitionis sunt par- volun a te Dei ergasal tes. PrIma, quod Semi- eem omnium Q ct ex ills pelagianum sit dicere, fumientis gratiae omnia inristum pro omnibus xbus conferendae praepara omnino hominibus inne saxis quαrum Trtuum esse. Secunda, trumque Augestinus , Eme velis machi maSemipalami nis introduciam rem Praecedentibus d
a elium in laseriti are,oorientiam,vel myusorum non perseverantium re, .lute nota men aeternae salutis, non enim negat pro repro b mortuum quoad gratias temporales, monum
373쪽
DE GRATI A CHRIsTI. seiplum velle mutare. Ex quofactum est, ut juxtasan estissimum Doctorem, non magis Patrem pro aeterna tι-beratione ipsorum, quam pro dictoli deprecatus fuerit. Sed se quid pro illis rogavit Parrem,pro temporalabas
quibusdam iustilia sectibus rogavit , o pro eisdem obtinendis obtulit pretium , Iudisque sunguinem
η Praedictas quinque Propositiones Innoce
lius X. auditis partibus pro & contra contendentibus, damnavit anno PrImam, ut temerariam, blasphemam, haereticam, Oc lamanathemate damnatam ; Secundam & tertiam ut haereticas, uartam , ut falsam& haeretia Cam ι Quintam ut falsam temerariam sca datosam quoad primam ejus partem ἔα Imis Piam , blasphemam , contumeliosam, divinae Guntati derogantem, dc haereticam quom 1 cundam ejus partem.
Iansenti defensores professi sunt se acquiescere iudicio Sedis Apostolicae, sed ver tenus ,& haereticorum more, qui, ut advertIt Ilib. de praescrip. cap. 16. asiam mei regumm orseminant inter. domesticos, aliam in publicum pros-mnualiud designant in aperto, ali .d in foro. Axiani , V. g. post definitionem Concilii Niceni dixerum cum Catholicis. Filium Dei esse Patri per omnia similem . kd haeretico sensu. 1'el gius in Concilio Diospolitano , ne anione Ecclesiae exscinderetur, confissus eii ludi Mola mente gratiam ad singulos actus esse nece, sariam.Nestorius eodem spiritu haeretico scri fit ad Alexandrum Hierapolitanum , non duas.
6ed unam personam facimus. Sic Iansenti Defensores post Sedis Apostolicae iudicium, evulgarunet
se propugnasse duntaxat doctriuam S. . Auga stini, quam Jansenius veraciter explicat contra
374쪽
Da GRATIA CARIsTr. Propositiones semper se darianasse , dc iterutri damnare. Sed quo sensu pExposuerunt in libello de triplici sensu, ,em Innocontio decimo post latam Constitutio nem obtulere. In illo autem libello declarant, I . se admittere gratiam sussicientem in Iustis, qui non perseverant, si per gratiam sus tentem intelligatur, uti gratia habitualis, vel gratia actualis remota , quae totum habet effectum , ad quem datur a Deo; Σ'. Gratiae interiori in hoc statu re fi ἰt, quatenus Iustus dum caditi tesistit inclinationi gratiae tum habitualis tum actualis rcmotae, cum frui offensa ejusmodi gratiis repugnet; 3'. hominem constitutum sive sub gratia , sive sub concupiscentia , possedissentire vel consentire; quia habet volunt tem essentialiter electivam; 4'. Christum pro
Omnium salute mortuum , quatenus naturam humanam omnibus hominibus communem ge-tebat, methum pro omnibus salvandis sumiens, obtulit & pro omnibus hominum generibus , eonditionibusque mortuus est , quamvis sa guinem suum non obtulerit Pro fingulis cujus, que generis. Refelluntur i'. Quia extra motam controversiam excurrunt. is enim ex Catholicis unquam asseruit Justum carere gratia habitua li, aut peccatum eidem gratiae habituali, vel etiam actuali non repugnare Z Quis in dubium revocavit, num homo siQe sub gratia , sive sub
Concupiscentia constriuius , retineat humanam voluntatem num Christus gesserit, natu ram humanam omnibus hominibus communem , metiam obtulerit sufficiens pro satyandis omnibus & singulis hominibus; cum ins : per sufficiat pro liberandis omnibusdaemonibus
Num denique aliquos ex quolibet hominui
375쪽
DE GEATI A CHRISTI . 3 7 genere, puta ex Judaeis δc Gentilibus , ex adul-xis & parvulis salvaverit , adeo ut necessu in fuerit interpeflare Sedem Apollolicam, ut definiret quid sentiendum esset in his , quae in confessis sunt apud omnes , doctps & indoctos rRefelluntur, 1'. Quia juxta Jan senii defensores, aeque ac Catholicos falsae sunt istae propositiones , nec omnino ferendae. 1'. Homo per gratiam habitualem sanauιs potes implere Dei mandata, quia ex sancto Augustino sic se habet Justus spe lumine supernaturali ad bene operandum , sicut oculus perfecte sanus sine lumine corporali ad videndum. sold voluntate sibi innata potes
concupiscentiam estirenem coἡibere , gravi tentationi
resistere, ct ea quae legis sunt perficere. Homo operari potest ultra gratiam ct motionem divinam. Atqui in sensu a Defensoribus Jan senii allato verae retolerandae sunt ejusmQdi propositiones ; dicunt enim mandata Dei esse possibilia homini justo per gratiam habitualem vel per gratiam actualem , quae a Deo non datur ad operandum : hominem sine gratia posse resistere ingruenti concupiscentiae, & ea quae legis sum perficere ; quia habet volun ratem, quae est facultas essentiat i ter electiva,resisteretque &operaretur, si vellet. Nec satis est ipsius hujusinodi sophismata & aequivocationes fabricasse ; sed volunt insuper Summum Pontificem iis usum fuisse in sua Constitutionci, & eo sensu ab omnium mente & loquendi more alieno intelligendas esse ejus definitiones. Nee dicant se loqui in suo libello de potentia remota , quam habet homo sive per voluntatem sibi innatam, & ad contraria flexibilem,sve per gratiam habitualem, sive per actualem remotam. Is enim falso dicitur habere poten itiam remotam , qui caret mediis, quibus ad
376쪽
3 18 DE GRATIA CHRISTI. terminum pervenire possit : v. g. falso dicer tur quis per erimum scalae gradum remote posse ultimum attingere, si desint gradus intesmedii, per quos succeisive attingere possit. Porro in eorum sententia mandata Dei. sunt remote possi-hilia , etiamsi desit gratia , per quam Proxime possibilia fiant. Merito itaque Innnocentius X. anno I 6s . in generali Inquisitionis Congregatione damnavit libellum de triplici sensit , dc librum Iansenti' proscripsit. Clerus Gallicanus acceptum Sedis Apostolicae
decretum, & auctoritate regia munitum Pr mulgare parabat, cum Defensores Jansenti opposuerunt decreta e tribunali Inquisstionis emanantia nullius esse auctoritatis in Gallia. Prmsules Gallicani morem gestare , rogaveruntque lsummum Pontificem , ut quod supererae lcontroversiae ea forma M solemnitate definiret, iquam postulabant isti. Annuit Alexander VII. lsuccessor Innocentii X. ediditque Constitutionem anno Is G. cujus haec verba sunt ponderanda : Licor ea qua Apostolicis Constituit ibin abunde fuerunt demira , nova declarationis accessione non indigeant et quia tamen aliqui publicarranquillitatis Derturbatores illa in dubium revocare , vel subaolis interpretationibus labefactare non veremur. & infra. Ctim autem sicut accepimus,
nonnulli iniquitatis Alti praedictas quinque propositiones in libro Iassenii praedicto non repeririψωμὸθ pro arbitrio compositas esse vel etiam sensu ab
eodem intento damnatar non esse , asserere magno eum Christi fidelium scandalo non reformidant , Nos praealtatam Innocentii praedecessoris nostri declarationem , constitutionem , ae desinitionem ha-νtim serie confirmamus, approbamtis, di innovamus, O quinque illas propositiones ex libro praememorari
377쪽
DE GRAT 1 A CHRI ITI. cornelii Ianferii. . . . excerpias , ac in sensu ab eodem Cornelio Iansenio intento damnatas fuisse δε-
claramus ac definimus, ac uti tales . . . . iterum iam
namus , ae eumdem librum sπὸ dicti C. Iansenii, cui tussis est , Augustinus , omnesque alios tam
Otifcriptor , quam typis editos, ct si quot forsan edi contigerit , in quibus diissem praeditti C. I senti Ourina ui supo damnata defenditur , vel amu
rum atque prohibemus. Guid ultra ad continendos animos in unitate ejusdem sidei desiderari
Poterat λVerum Defensores Iansenti relicta quaestione
iuris ad quaestionem facti excurrerunt novaque lite Ecclesiam lacessivere. In qua sane lite non videntur audiendi,nisi prius acquiescant iis quae definita sunt circa quaestionem juris, palamque eonfiteamur se recedere a subdolis interpretationibus, quibus, ut verbis Alexandri VI l. uta mur, Constitutionem Innocentii X. labefactare non sunt veriti , aperteque damnent quod hactenus non praestitere ) praedictas quinque pro-Positiones eo sensu, quo damnatae sunt a summis Pontificibus Innocentio X. & Alexandro VII. Areceptae eorum Constitutiones ab Ecclesia Gallicana, ne falsis eorum interpretationibus quaestio iuris cum quaestione facti recurrat. Qta aestio autem juris est, an quinque propositiones eo sensu , quo damnatae sunt, sint revera falsae:quaestio vero facti, utrum eaedem Propo Milones fideliter excerptae sunt ex libro Iansenii, & in eo reperiantur.
Negaiunt Defenires Iansenti contendentes in hac quaestione non esse opus judice, sed fanis oculis quihus librum evolvere liceret : Ecclesiam inquaritionibus facti dirimendis falli potast, ac proinde fideles in hac parte non teneri illi obtemperare, nisi religioso silentio.
378쪽
36o D K GRATIA CHRIsTI. Refelluntur iv. quia ad i lium Iudicem recurrere necesse est, ejusque judicio standum,
quem ipsemet Jansenius appellavit , & cujus judicio adhaerere se professius est: atqui Janse nius Summum Pontificem libri sui, & doctrinae in eo contentae judicem appellavit, illudque religiosi sui animi & obedientiae testimo. nium posteris reliquit , quo insxtremis positus, professus est se esse obedientem filium illius Ec-- cles e, in cujus sinu fide enutritus est , nec ab ejus judicio velle unquam recedere. Prolato igitur Sedis Apostolicae judicio, terminata est Jan- senii causa ; frustra jam adversarii patrocinium ejus suscipiunt, quin potius illum sibi exprobrantem audiant: Quid aemulamini pro me tD trina , quam in libro meo tradidi, jam non est mea ; quia nec Sedis Apostolicae: pareo ejus iudicio ; cum ipsa respuo & damno librum, &excogitatas a v is verborum meorum interpretationes : si me praeeuntem sequi non vultis, au
fam non meam , sed vestram dc me judice iniquam agitiS.
Refelluntur 1'. etiam in hypothesi , quod Ecclesia in elucidandis quaestionibus facti , non sit in fallibilis auctoritatis, cum ad revincendos adversarios ingredi hanc juris quetestionem necessie non sit i'. quia prudentiae virtus non nititur principiis omnimode , & , ut aiunt, metaphysice , sed moraliter duntaxat certis, quemadmodum dicemus ubi de Conscientia. Hinc omnium judicio peccarent contra prudentiam simul & debitam obedientiam , qui docenti Parocho, & praecipientibus parentibus
aut dominis noruacquiescerent eo praetextu ,
quod falli aut fallere possent. Delicata satis , inquit S. Bern. lib. de praecepi. &disp. c. IO.
imo nimis molesta es hujusmodi obedientia , quam
379쪽
D E G R. A T i A C Η R I s T r inime diate ante descripsit, scilicet, se picari de omni praecepto , cujus causa latuerit ; nec tinquam libenter obedire , nis cim audire contigerit , quod fortὸ libuerit, atit quod non aliter licere seu expedire monstraverit, vel aperta ratio , vel indubitata auctoritas. mia si amen ius eii denegandus , ubi deest in Gibilis auctoritas , rula absolute hominum societas'; nec enim audiendi sunt Magistri & Superiores , nec credendum amicis confodalibusve , nec consilium capiendum a sapientibus , nec judicia in tribunalibus ferenda sub hominum testimonio ; nulla quippe in his omnibus infallibilis auctoritas. Quaecum absurdissime inferantur, perspicuum est
ad assensum non requiri omnimodam certitudinem , sed sumcere moralcm , qua spectatis circunstantiis judicamus eum , qui loquitur , nec falli , nec fallere, quamvis absolute utrumque contiose repossit. Haec longe certiora suntas de judicio Ecclesiae agatur; nam ex ipsomet Petro Aurelio , cujus testimonium non est le- vis ponderis apud adversarios consensus Eccle-sae , etiamsi Dei verbo non contineatur , eeνtitudinem habeι omni humana majorem p adeo tit ilii obstrepere sit erroneum Haec pagina To Pagina vero 3 uuis unquam haereticorum Concilia Episcopa Da l sive unius provinciae) hoc sola nomine eluis sit , quod diceret non es . infallibilis auctoritatis 'Non quaerebatur iis temporibus quaenam Episcoporum
Concilia essent errori obnoxia , Omnes omnia venerabantur ut Pastorum vocem , quibus dictum es L. cae. Io. Qui vos audit, me audir. & Matth.
13. ubi agitur de quaestione facti: Si autem Ecclesiam non audi erit , si tibi sicut ethnicus o publicanur. Sic Paulus Samosatenus in Concilio par- . ticulari, nempe Antiocheno , ob haeresim depositus , ubique pro haereticQhabitus est. Sic Pe- Tome II.
380쪽
σα DE G RA T I A CKR ISTI.agium & Coelestium a Zosimo Summo Pontifice damnatos, cuncti fideles aversati sunt. Sic S. Gregorius tria Capitula, hoc est , libros Theodori Mopsuestent , Epistolam Ibae , &Theodoreti scripta in Concilio generali quinto proscripti rejecit: sic enim habet epistola: A.
4ib. I. ursintlina quoque Concilium partier veneror, o quo epistola , qua ibae dicitur , erroris plena damnatur ..... cunctas quas praefata veneranda concilia personas respuuntur, respuo .... quia dum universi
sunt consen consituta se, ct non illa destruit, qui quis proe se ii autθὶυerequos ligant, aut religarestios solvunt. Opponunt adversarii: obedire non licet, cum evidens est judiciu in osse falsum' mandatum injustum ; nam ex s. Bernardo lib. de praecept. S disp. chp. s. de hujusmodi nee praeceptor expectaη- Διs ; nec probibisor avfultandus es. atqui nobis evidens est, inquiunt, falso & injuste errores tri- lhui Jansenio quinque memoratis pro tioni- lous ex pretas: Ergo. l- R. I Q. Si Defonsores Iair senii praesentem controversiam ad S. Bernardi judicium referunt, fateantur necesse est saltem in rebus d iis Sup 'riorum mandam,quam vis absolute fallibili, esse obtemperandum ; nam eo loci sic scribit: Sed homines, inquit, factu falli in Dei voluntate de νesas 'dubiis percipienda , ct in praecipienia fallere possunt. Sed enim quid sise reseri tua qui Ucius
ni es , prasertim eum teneas de Scν iuris , quia dabis Sacerdo iis eustodiuηt ysi hilam ct legem more eius sequirunt 3 Requistint, dixerim , legem :-non qtiam vel authentica ulla Scriptara tradiderit , vel manifesta ratio probaseris. De huiusmodi quippe 'nec proeceptor expectandus, nec prohibitor ausetur ' dus . sed quod ita latere , aut obscurum esse cogη 'citur , ut in dubium venire possit, utrumnam Deurm