장음표시 사용
381쪽
DE GRATTA CHRIST I. taliter briὸ velit, si non de labiis custodientibus fercitaliam , ct ex ore Angeli Domini exercituum eorum reddatur, a quo denique divina potiti consilia requiruntur , quam ab illo , cui credita est dispen latio myste-- Tiorum Dei Z Ipsi proinde , quem pro Deo habemus, tanquam Deum in his , quae aperiὸ non sunt contra Deum audire debemus. R. Σ'. distingi iendo minorem , evidens est falsa persuasione , transeat : Vera Persua- .fione , cui inniti possint & debeant, Nego minorem. Enimvero quis non expertus est se aliquando delusum falsa evidentiae specia- , Apro certo habuisse , quod postea deprchendit esse omnino dubium , aut etiam falsum huic deceptioni praesertim obnoxii sunt , I'. qui de eruditione sua nimis praesumunt , 2'. qui minus ratione , quam amore, aut alio quovis asΚ ctu in Cbjectum feruntur, ut patct in ligitioso ; cuilibet enim litiganti causa apparet adeo evidenter lusta . ut judicis sententiam vomitis contrariam facile iniquam pronuntiaret,
nisi obstaret illud Eccli. 8. Non iudices contra Iudicem ; quia secundum quod justum est , iudicat.
Hinc vulgatia effata, Nemo in propria causa iudex. Quod volumus, sanctum est O Iustum. Cum ergo causam Jansenti Defensores ejus fecerint . 'fuam, prudentia & aequitas exigunt, ut vana evidentiae larva deposita pareant Ecclesiae judicio tanquam certo & indubitato , nec se contineant intra limites religiosi silentii, quemadmodum praescribit Cleuiens XI. in sua Constitutione an i7OS.
Confirmatur. aevis evidentia sive absoluta sive respectiva non repetitur is nisi vel ex objecto , vel ex modo, quo objectum Potentiae applicatur, vel ex potentia apprehensiva melius in uno disposita , quam in alio , vel
382쪽
36 . DE GRATIA CARI sTr. denique ex spiritu Privato , qualem Calvinia. ni inesse fingunt in praedestinatis . atqui Defensores Iansenti evidentiam respectivam, qua sibi hiandiuntur , ex nullo horum repetere possunt. Non ex objecto , nempe ex libro Jan senii, ut pote qui omnium oculis aequaliter exhibea-xur. Non ex modo, quo hi objectum, hoccst, librum Jansienti apprehendunt , & legunt cum memorati Summi Pontifices , Antistites re Theologi saepius expenderint rationes &momenta, quibus Defensores Iansenti evidentiam sibi comparare jactitant, iisdemque plane mediis , quibus illi, librum Ian senii contuiti, nec deprehenderant, quod illῖ se evidemeter videre assirmant. Non ex potentia apprehensiva, quae in Iansenti Defensoribus melius sit disposita,quam in ceteris ; insolentissimae enim esset superbiae, si adversarii se praesumerent ingenii acumine omnes antecellere, qui sunt &, qui extitere a quinquaginta annis amplius, nimirum quinque Summos Pontifices , insignessu que Antistites , qui per illud tempus, tum in Gallia, tum alibi floruerunt , & celeberrimas Theologiae Academias, inter quas Parisiensem aspellare licet , qui nec viderunt , nec etiamnum vident in praefato libro , quod adversarii evidenter se deprehendere contendunt. Non denique ex spiritu privato, quo Defensores Jansenti interius, & sine mediis exseriori. hus divinitus edoceantur; haec enim propria est Calvinistarum insania, a qua illi non minusquam ceteri abhorrent Agnoscant ergo se delusos fuisse falsa evidentiae imagine,& in duas caecitatis species, quas notat Tertullianus, incurrisisse, scilicet viderunt quae non sunt, & non viderunt quae sunt.
rod addunt de Molini starum novitate ad
383쪽
DE GRATr A CHRI sit. praesentem controversiam non pertinet ; nam- que datur medium inter Ian senistarum i ut vo-- cant-ὶ errores ,& Molini starum opiniones adeo. ut liceat esse Catholicum, nec propterea Moh-a nistam. .ianquam longe dipar est causa Janseri nistarum & Molinistarum ; quia doetrina Moli- nae, quantumcunque sua novitate Jansen i stas OD fendat, ab Ecclosia tamen liactenus damnata non I et . Hinc est, quod cum in hoc capite errores: duntaxat ab Ecclesia proscriptos colligere' pro- posuerimus, de Molinistis sub speciali titulo no-b his tractandum non fuit, ne videremur illos re-z Ponere in eorum numero, quos Ecclesia non to-b Ierat , ac psevenire judicium Sedis Apostolicae, o quae licet in famosis Congregationibus de Ati-3: a illis sub Clemente VIII. & Paulo V. habitis , librum de concordia gratiae cum libero arbita trio, a Ludovico Molina editum anno Is 88. ι cxamini sublacerit ; de eo tamen nondum senio tentiam suam protulit. Quare contra crimina- tiones, quibus Defenseres Jansenti Molinistas et onerant, suos errores obvelare , incautisque Pro Pinare conantur; quasi is necessario sit Molinista, I hoc est in eorum mente, Semipatagianus , qui an senianus non fuerit ; monendi sunt Clerici; qui ij psimet Molin istae communiter improbent, quidve ad controversias Scholae duntaxat perti-: Dere arbitrentur, Rejiciunt imprimis sequentes Propositiones: ad Clerum Galicanum delatas anno II oo. Pri- .mam , axioma illud Theologicum, Faciunti quod , in se est Deus non denegat gratiam, non solum verissimi est .... verum etiam per illud significatur obctgatio , quam Deu3 baber dandi gratiamfacien- ri .... quod in se est viribus natur . Secundam , quia tamen opera seribus solius natura elicita omni- ηο sterilia snης , algae incapacia merendi dona inis
384쪽
DE GRATIA CHRIstr. 3rinsecὸ θ Theologice supernaturalia r ideo dicimuxbligationem ., quam Deus habet, conferendi grariam facienti quod est in se viribus naturae . . . . nouoriri ex bonitate taliam opertim , aut ex ullo merito e condigno , e congruo .... sed ex pacto inter
christum Addussorem nUrum, ct Patrem inito,ad gra-τiam hominibus conferendum propter Christi merita ,
respiciendo ea opera naturalia ut purum terminumpnoost meritum tillum,aut rigorosam conditionem. Contra
quas 'ropositiones Clerus Gallicanus sic pronuntiavit : Hae duae propositiones, qua parte causam discernendi inter iustos er non iustos, in opera merὸ
naturalia referami , Semipelagianismum instaurant mutatis tantum vocibus. Pactum autem -uod inter Deum o Christum asperitur , commentum est remerarium , erroneum , nec stolum tacente, hed etiam adversante Scriptuta, ct Sanctorum Patrum Traditione prolatum.
Enim vero Senii pelagiani non quaerebant prae vium in homine meritum , sed causam duntaxat, cur Deus e duobus sive infantibus, sive adultis aeque indignis, alterum eligeret, & al-Ierum renceret. In hac autem dispensatione acceptio personarum ipsis videbatur injusta , nisi aliqua subesset causa, in parvulis nempe praevisus rei ius gratiae usus , si ad aetatem adul tam pervenirent; in adultis vero initialis quidam Voluntatis conatus; ex quibus Deus determinaretur ad gratiam illis conferendam, spretis aliis, qui eamdem gratiam vel collatam neglecturi essent, vel paratam non exoptarent.
uod autem praevia illa voluntatis affectio non naberet apud Semipelagianos rationem alicujus meriti, patet ex epistor a Hilarii referentis ad S. Augustinum, Semipelagianos solitqs dicere aegrum non ideo mereri samtatem , quia QPem
385쪽
DE GRArt A Cu Rrs T τοῦ 367 juxta Catholicam doctrinam , quam Sancti Ausustinus, Prosper, & Hilarius contra
Semipelagianos propugnabant, causa cur Unus Prae alio eligatur, repetenda non est ex homine
naturalibus viribus facteote quod in se est , sed ex sola Dei misericordii, dicente Apostolo I. Cor A. cuis ie discernit ; quid habes , quod noui accepi tir illud ipsum agnoscunt Molinlitae, paucis forte exceptis, quorum Privatus erIOr Omnibus Imputari non debet. Scio apud Molinam tib . de Concordia q. Iq. art. I 3. disp. a. legi has Propositiones: i. Facien-ri quod in se est per naturae vires Deus. non denegat gratiam. 1. Id obtinMir nobis Christus obstia merita , atque inter leges, quas raes ipse, quam Pater aeternus statueruη , ut quoties ex nostris viribtis naturaistibus conarem ιν facere quod in nobis est , praesto nobis ova ilia gratiae , quibus ea , ut oportet , salti-μm emeremtιν , ut ea ratione, dum essemus in vise ,
semper in. ma j liberi arbitrii nostri posita elset satas stra, Sed Molinae sectatores multis probare os diur c suram Cleri Gallicani non cadere ita hujusmodi propositiones, utpore a Molina Pres lais in sensu veterum Scholesticorum, eo
qua Catholico. Cum autem haec quaestio facti jam p r idem delata sit ad Sedem Apostolicam- ejus judiei ina religiosa silentio praestolabi-
Ad Scholae vero controversias referunt quae docet Molina de scientia media , de conditio natis Dei decretis, & de modo , quo in statu naturae lapsae gratia operatur 3 contenduntque
in hujusmodi quaestionibus, quae ad fidem non P*xti noni, non minis sibi liti rum ese, quam Thomitiis & aliis , habere privatas opiniones, nec propterea debere hostiliter exagitari , oblocutionibus de dicteriis diffamari ab iis, qui
386쪽
. DE GRATIA CHRIsTr. contra sentiunt: quemadmodum Thom istae ac Scocistae non se mutuo dilacerant Propter Oppositas Plerumque sententias. Quam Molinistae ab aliis exigunt observa
tiam dc jnstitiam , hanc illis exhibuimus in
Tractatu de Attributis, ubi tractantes de Scientia, de Decretis divinis , & de Gratia efficaci,
ita communem Theologorum sententiam pro- Pugnavimus , ut cum Molinistis contra sentientibus honorifice & per amanter , sicut Theologum decet, egeriimus. Sed eamdem vicem iis rependant , quos noverint opinioni suae adver-sOS: non eos propterea veluti Ecclesiae hostes
insectentur , non de haeresi Jansentana suspectos reddant ; sed solliciti sint & ipsi servare unitatem spiritus in vinculo pacis. Denique
omnes audiamus Apostolum Iacobum gravissimis his verbis monentem cap. 3. Si zelum amarum habetis o contentiones mi inter vos, nolite
gloriari tanquam strenui veritatis defen res in ... ηon est enim sa sapientia de sis descendens; sed terrena , animalis, diabolica.& animalem dicit: quia oritur ex privatis studiis , ex dominandi libidine, & ex carnali cupiditate : manifesta enim sunt opera carnis, inquit Apostolus Gal. quae sunt ... inimicitis,
Mntentiones , aemulationes , irae, rixae, dissentiones,
secta invidia. Diabolicam quoque S. Jacobus vocat hujusmodi sapientiam .Quis enim auctor, nisi diabolus, tot dissidiorum intestinorum, quae Matris Ecclesiae viscera foede & crudeliter dilacerant , filios ejus contra se invicem armant, suspiciones malas, & detractiones injustas generant cum magno fidelium scandaloὶ Quae autem de sursum sit sapientia declarat idem Ap stolus sequentibus verbis... Quae autem defusum
est sapientia i qualis est vera Theologia ) prima m
387쪽
quidem pudica est , deinde pacifica, modesta sia.dibilis , bonis consentiens , plena misericordia. Pudicam asserit, scilicet fidei puritate, & charitatis intigritate : pacificam , non contentiosam: modestam, hoc est, non elatam, sed demissam& humilem : suadibilem , id est morigeram , dc facile obsequentem : bonis consentientena hoc est , bonis aliorum operibus congaudentem cum contra , sapientia terrena & animalis aegre ferar rem Cnristianam aliorum manibus feliciter promoveri. Haec breviter praemittenda duximus in limine hujus Tractatus , ut quos ad sacram Theologiam initiamus, solliciti sint servare charita-
tein omni scientiae supereminentem, caveantque ne gratiae notionem quaerentes , unctio.
Pacem nunc habemus ab haereticis singulati Dei misericordia penitus prostratis, expurgata est Pastorum vigilantia & fortitudine morum doctrina,quid superest, nisi ut arma nostra convertamus in vitia , quae liberius videntur grassata, dum Ecclesiae Ministri, propter praeteritas discordias alio fere intenderent Z Nostrum sit itaque officium & studium Sanctuarii ruinas reparare , jacentes pec Catores erigere , & Omnes
Catholicos superaedificare supra fundamentum 'Positum , quod est Christus Jesus. C A v U T I V. De Gratia habituali. HAbemus ex dictis capite secundo, gratiam
habitualem esse supernaturale Dei donum animae permanenter inhaerens Per modum ha- bitus f. gratiam vero actualem eise actum trans-
388쪽
3 o DE GRATIA CHRIsTr. euntem. Donum autem illud permanens triplex est , scilicet gratia sanct ificans , virtutes infusae, & dona Spiritus Sancti, de quibus hic sigillatim tractandum.
De nomine , existemid, ct essentia Graiissa secantis. nam sunt nomina Gratia sanctim
R. Vocatur 1'. Gratia sanctificans ; quia effectus ejus formalis est sanetum efficere subjectum, cui inhaeret, sicut calor inhaerens corpori reddit illud formaliter calidum. Gratia justificans , quia sicut calor expellit frigus, ita gratia formaliter expellit peccatum , dc inclinat ad omne opus bonum;justum enim dicimus eum , qui habitualiter disipssitus est ad legem implendam. 3' Adoptio;quia effectus ejus formalis estra cere filios Dei adoptivos, juxta illud Rom. s. Accepsis piritum adoptionis filiorum , in quo clamamus , Asba Pater. J Ob eamdem rationem dici tur I. Joan. 3. U. 9. semen Dei, quatenus per illam nascuntur filii Dei , & consortes divinae illius naturae. Α'. Pignus hereditaiis, Ephes. I. V. 1 . est enim titulus jus tribuens ad gloriam coelestem. Si ... filii O heredes: heredes quidem Dei, heredes autem Christi, Rom. 8. U. IT.. 2'. Existit ne Graiia sanctificans ZR. De Fide est existere , Rom. s. v. r. Iusti βι mi ergo ex me , pacem habeamus ad Deum per
Dominum nostrum Jestim Christum. i. Cor. s. v. II.
Abluti estis . . . sanctificali estis ... iustificari estis is nomine Domini nostri Iesu Christi, ct in Spiritu Dei
ορφα Atqui hare sanctificatio , seu justificatio
389쪽
DE GRATIA CHRISTI . - 37 Inon fit nisi per gratiam sanctificantem, quae ex Concilio Tridentino sessi G. c. 7. eit unica causa formalis justitiae nostrae. Qi 3'. Gratia sanctificam est ne aliquid inninia secὸ inhaerens rR. Negant Lutherani &Calvinistae, docentque gratiam justificantem esse extrinsecum Dei ha vorem condos arvis peccata, & imputantis justitiam , vel qua Deus ipse justus est, secundum Osiandrum de nonnullos Luthera nos , vel ipsiam Christi justitiam secundum Lutherum dc
Calvinum. Magister Sententiarum aliqua ex par- ' te ad hunc errorem accessit, quatenus scilicet docuit charitatem esse ipsum mei Spiritum-San elum; quanquam Sanctus ThomaS 2. a. q. 23. a. Σ. illum benigne interpretatur de charitate principiative sumpta , ita' ut Spiritus-sanctus dicatur principium dilectionis independenter ab habitu chari tatis, quem habitum idem Ma- gister non videtur admisisse propter illud tal Oan 6. v. 8. Deus charitas est. Contra Lutheranorum & Calviniit arum errores extat Canonii. sess. 6. Concilii Tridentini, his verbis conceptus: Si quis dixerit homines ii scari vel sold impluatione justitiae Chrisi, vel sola peccatorum rem f-Fone , exclusa gratia ct charitate qua in cordibus e . rom per Spirii i-Sanctum dissundatur, atqtie illis m. haren ; atit etiam gratiam , qua justificamur , esse tantum favorem Dei; anathema sit. Respondeo itaque. De fide est gratiam sancti- ficantemesse quid creatum intrinsece inhaerens. Probatur 1'. ex Scriptura Rom. S. V. Claritas Dei dispusa est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum. Si per Spiritum Sanctum, ergo ab Ipso disiuiguitur, sicut effectus a causa , fructus ab arbore, fructus . . . Spiritos est charitas , Gai sed magis directe confoditur Novatorum errog
390쪽
3 2 DE GRATIA CARIs Tl. Rom. ubi sic scribit Apostolus : Sicut per unius dilectum in omnes homines in condemnationem : sic θper unhujustitiam in omnes homines iustificationem vitae. Sicut enim per unius .... inobedientiam peceatores constituti sunt multi : ita ct per unius odied rionem iusti constituentur multi. Atqui non sumus constituti formaliter peccatores per stilam extrinsecam imputationem pereativirimi parentis; sed per maculam interiorem, & per peccatum intrinsece inhaerens, fatentibus adversariis: emgo neque sumus formaliter justi per imputationem justitiae , sive Dei , sive Christi, sed per
veram justitiam peccatum formaliter expellentem , & intrinsecus inhaerentem. Nihil ciarius
illo textu. Probatur 2'. ex Traditione.
S. Chrysostomus exponens illud Ephes. I. Graii alii nos in dilecto Filiosuo , sic habui: hoc es non solum liberavit a peccatis , sed etiam scit
amabiles. Quomodo enim se quis acceptum aliquem scabiosum , ct Peste ac morbo, senioque ac pauper- rate infectum, statim formosum fecerit juυenem, omnes homines pulchritudine vincentem, O postea pum pura induerit, o omni ornatu ornaverit; ita nostram instruxit, ct ornavit animam , pulchramque fecit, desiderabilem, amabilem , cupiunt enim Angeli ta- Iem aspicere animam. Ita etiam nosse i gratissimoi ,
ct sibi demerabiles ; concupiscet enim, inquit ,
Rex pulchritudinem tuam. S. Ambrosus lib. de initiandis c. 7. sic ali quitur Baptizatum : Accepisti vestimenta candida, ut sint judicium, quod exuerisinvolucrum peccati, in
dveris annocentiae casa υelamina.
S. Augustinus lib. de spiritu & littera c. 3. sc habet: Charitas Dei dicta est diffundi in cordibus Moyrris, non qua nos ipse diligit; sed qua nos facit driuciores suor, sicutjustitia Dei, qua justi ejus m-πο