장음표시 사용
391쪽
DE GRATr A CH R1 sTr. 3 3 essti,nur, o Domini saliis, qua nos salvos facit, o Hes Domini nostri Iesu Christi , qua nos fideles facit. dc Enchiridit c. s 1 suemadmodi m in illo Chri stol vera mors facta est , se in nobis vera remissio peccatorum; ct quemadmodum in illa vera resurrectio , ita in nobis vera is libratio. Probatur 3'. ratione duplici. Prima, per justificationem non solum homo desinit en malus seu peccator , sed etiam fit bonus & justus : atqui homo non fit bunus & justus per
solam remissionem peccatorum , sicut nec albus per sbiam expulsionem nigredinis: neque per denoni inationem extrinsecam , seu impurationem justitiae alienae, Iustum , ct fortem Obonum omnino virum ob opera laudamus, inquit Aristoteles lib. I. Ethicorum cap. ret. Secunda , si
gratia sanctificans est ipsa met justitia Christi Per fidem apprehensa , & imputata, parvuli non justificantur per bapti sinum ; quia per fidem justitiam Christi non apprehendunt, nec sibi applicant, utpote qui sint incapaces eliciendi ullius actus. Nec dicent adversarii justitiam Christi parvulis applicari per divinam electionem sive promissionem; quia apud ipsos sola
fides justificat, & Sacramenta eatenus Prosunt , quatenus fidem excitant & sigillant. '. Graiia sanctimans est- ne quid permanenteria animae inhaerens R. Certum est inhaerere permanenter. Probatur i'. ex Scriptura, Joan. I . U. I p.
tid vos manebit Spiritus. Sanctus in vobis
erit. v. is. Alium Paraclitum dabit vobis ut maianeat wbiscum rn aeternum. V. 2 . Ad elim Neme-
mus , ct mansionem apud eum faciemus. I. Ioan, A. V. 26. Qui manet in chartiate , in Deo manet , o Deus in eo. i. Cor. 6. An nescitis , quoniam
392쪽
membra vestra templum sunt Spiritus Sancti, quἰ : in vobis es quem haberis a Deo , ct non estis vestri y Atqui mansio & inhabitatio significant aliquid permanens. Deus autem , elim accedit
aut recedit, non mutat locum , utpote qui fit ubique, & omnem locum repleat, comineatque : sed dicitur accedere , cum novo modo alicubi operatur ; recedere vero, cum definit operari, quamvis semper praesentissimus adsit. Sic dicimus redire spiritum hominis, qui deliquium passus fuerat, clim solitas operationes repetit. Deus ergo venit ad 'peccatorem , a quo recedere non potuit, quando allum excutat, & transeunter in illo operatur sanctam cogitationem , & pium voluntatis affectum: m net autem in justo quandiu per continuum in- lfluxum gratiam sanctificantem in illo conser- lyat, & per illam non solum assimilat sibi in mo- tribus & virtutibus divinis , sed etiam consor- ltem facit naturae divinae ejusdem secum animi, desiderii & affectus. Iustus quoque per charitatem in Deo manet ; quia gratia iunctificans
seu charitas ipsum avellit a terrenis cupiditatibus omnes ejus potentias , sensus appetitus , amores , Operationes , cogitationes , intenti nes ad Deum trahit, ut nonnisi Deum & divina cogitet, intendat, uispiret, nec nisi in illo quiescat. lProbatur 1'. ex Decretis Summorum Pontificum & Conciliorum Generalium. Innocen-x tius III. Cap. Majorer, tit. de Baetismo, refert opeositas Theologorum sententias circa baptismum parvulorum et alii contendebant in i Parvulis originale quidem Peccatum remitti, sed fidem aut charitatem aliasique virtutes non in fundi : alii contra afferebant dimini peccm- ω
393쪽
DE GRATr A CARI set I. O virtutes infundi habentibus illas quoad habitum , non quo ad usum. Cui posteriori sententiae videtur adhaerere Summus Pontifex. Sed clarius Concilium Viennense Clem. de Summa Trinit.& Fide Catholica , sic enim statuit: Quantumia effectum baptismi in parvulis ς reperiunturIuidam Doctores Theologi opiniones contrarias habuisse. Quia busdam ex ipsis dicentibus per firtutem bapt*mi pa vulis quidem culpam remitti , sed gratiam non con ferri : aliis ἡ contra asserentibus, quod tu a eisdem
in baptismo remittitur , ct virtutes ae gratia informans infuttiantur gnoad habitum. Nos .... opinionem secundam , tanquam probabilioMm , dictis Sancto νum , ac Doctorum modernorum Theologiae magis eo sonam θ eoncordem ,sacro approbante Concilio , d ximus diligendam.
Denique Concilium Τρ identinum se g. in
decreto de peccato originali , sub anathemate absolute definit, iv. Parvulos veraciter ba Pti-Σari in remissionem peccatorum , tit in eis rege
fatione m&nderar , quod generatione contraxerunt.
χ'. In eisdem non solum tegi, aut non impurari, sed etiam tollit totum id , quod veram & pro- Priam peccati rationem habet. 3'. Quod novum .... induen res hominem ) innocentes , immaculati , puri , innoxii , ac Deo dilecti secti sunt , b redes quidem Dei , coheredes autem Christi. Quae cum sine gratia saneti fioante stare nequeant, manifestum est Concilium definisse per bapti Cmum gratiam sanctificantem parvulis infundi quoad habitum ; nam omnis actus sum inca
Confirmatur. Parvuli, qui ad aetatem adultam Perveniunt, per gratiam baptismalem , quae supponitur in ipsis permanere, non aliter sunt juiti & sancti , quam alii adulti, qui per sacramentum Poenitentiae Deo reconcillantur; Ergo
394쪽
Ds c RAT 1 Α CHRISTI.gratia. lanctificans est in adultis aeque ac in par Vulis aliquid permanens per modum habitus. Et ita refellitur sententia quorumdam Theolo, ut Vasque sit, qui docent hominem, 'incari per justitiam actualem , seu peractus stipernaturales virtutum , praesertim cha-Iltatis.
Q. V. sit de fide gratiam sanctim temesse quid permanens pI . Non fuisse ut dogma fidei receptum te Concilium Tridentinum, ut pater eX Cit. Cap. Majores , & Concilio viennensi, ubi non proscribitur opposita sententia. Concilium Tridentinum Theologi varie opinantur. Soto lib. 2. de natura &gratia c. i T. & sequentibus, Melchior canus lib. 7. de locis Theologicis c. a & alii, fatentur Id non sine ingenti temeritate posse nega- It , sed contendunt non esse contra fidem. BeI-larminus lib. i. de gratia & libero arbitrio cap. 3. SuareZ lib. 5. de gratia c. 3. n. s. & alii assitamant ver1tatem hanc esse definitam de fide a
Concilio Tridentino, quibus consentit Cat cliismus Romanus, qui sic habet ubi de Baptismo. Est autem gratia , quemadmodum viden-yrna Θnodus ab omnibus credendum poena anathem
xii proposita decrevit, non solam per quam peccat rum sit remum sed divina qualitas animae inhaerens.stui docent responsionem nostram ex verbis Concilii elici tanquam conclusionem I ac Pr an de oppositam sententiam esse erroneam; sed negant esse expresse definitam, & fide divina
Carthesiani Philosophi , qui non admittunt accidentia realiter distincta a substantiis , sive materialibus , sive spiritualibus, tutos se putanta censuris Concilii Tridemini; quia agnoscunc
395쪽
DE GLAT A CHRISTi. . 37 divinas inrpressiones & modificationes inanima Iusti permanentes per modum habitus, qui tamen non sit qualitas, aut alia entitas realiter distincta : non enim credibile est , inquiunt , Tridentinos Patres volui me exagitare & definire quaestionem philosophicam prorsus inutilem in materia de qua agebMur. Nimirum proscribendum susceperant Novatorum errorem , quo justificationem reponebant in extremo Dei favore, & statuendum dogma Catholicum, nempe justificatio nem perfic1 per interio em spiritus immutationem & renovationem : atqui illa renovatio perfectius divinius pei ficitur Permodificationem & impressionem Spiritus- ancti inhabitantis , quam pet qualitatem realiter distinctam. Sed praeterquamquod illa modificatio vane improprie a patribus Tridentinis inhaerens diceretur , cum non sit quid distinetum ab anima : satis est ad nostrum institutum, quod illa Carthesianorum sententia neganS foromas accidentales a substantia realitet distinctas non semel fuerit rejecta, ut principiis fidei dis-stntanea, a celcberrimis Academiis Lovaniens anno 1661. Parisiensi anno t624. IGFI. I 69I.& 1 OS. 60. Gratia sanctificans est. ne quid realirer actaritate distinctum Z R. Afirmat S. Thomas, & eius scholat, quia scut virtus naturalis hominum in esse naturali perfectum , ita virtus stipernaturalis eumdem inesse supernaturali constitutum supponit: atqui charitas est virtus supernaturalis , gratia vero sanctificans constituit hominem in esse divino , & supernaturali : ergo charitas prvi supponit gratiam sanctificantem, tanquam no-Vam naturam, secundum quam homo dicitur
regenerari, nasci filius Dei ι ac proinde gratia
396쪽
sanctificans realiter distinguitair a charitate. Illud ipsum videtur agit oscere Concilium Viennense.citata Clenaentina de bumma Trinitate , ubi ait in Baptismo conferri gratiam informantem , & virtutes. Concilium quoque t ridentini in sem G. cap. 7. disti guit gratiam sanctificantem a virtutibus uti occi enam ibidem j sificationem fieri per suscestioncm gratiae &donosum.
Contra negant Magister Sententiarum , Sanctus Bonavenuara, Scotus, Durandus , S alii, gratiam sanctificantem a charitate realiter diastingui, quia in Scripturis omnes effectus gratiae sanctificantis tribuuntur cbaritati. b4ruas expellit peccet tum , Luc 7. Rc uuntuν ei pecca a musta , quoniam ditixis nitiis . Hominem reddit Deo gratum , Joan. i q. qui . diligine, diligitur a Patre meo, ct ego diligam eam. Conso tem cssicit divinae naturae , ac proinde filium
Dei adoptivum & heredem, i. Joan. q. sui
manes in claritate, in Deo manet, ct Deus m e . . 6c Jac. I. v. ia. Accipiet coronam vitis, quam repromisit Deus diligemibiu se. Denique charitas
est radix omnium bonorum operum. I. COR I3.
Gaiisas pastens es, benigna est , &c. Facilis cst responso ad argumerat' posteriorissentntiae, scilicet gratiae sanectificantis effectus, ideo tribui charitati; quia perfecta charatas . est ultima dispositio ad gratiam sanctificantem, ira ut ab ea separari nequeat; eadem quippe solent dici de proxima dispositione , quae dicuntur de forma , quam introducit, v. g. de summo calore aeque dicitur ac de igne, quod comburat, inflammet, &c. Sed hanc contr*versiam Scholae dirimendam reliquimus; quia ad falutem fidelium nihil interest scire, an
Eratia san cans & charitas realiter distin.
397쪽
DA GRAT 1 A CHRIsTI. 37s ruantur, modo noverint dona illa simul in justificatione conferri. o. suomodo definitur Gratiasanctificans R. Ex praemissis responsionibus erui debet ejus definitio in hunc modum. Gratia sanctim cans est supernaturale Dei donum intrinsecus inhaerens per modum habitus , quo homo formaliter redditur tuitus , Sanctus, Deo gratus, filius Dei adoptivus , & heres vi
Dicitur 1'. Superne tisala Dei donum . ut fi-gnificetur gratiam sanctificantem non esse i in summet Spiritum. Sanctum, sed ab ipso emanare
tanquam effectum a cauSa. Dicitur 1o. Intringeia inhaerem, contra huther
nos & Calvinistas, asserentes gratiam justificantem fuisse cxit insecum Dci favorem , quo Pec. cata condonat, & imputat ustitiam seu mcrita Christi. Dicitur 3'. per modum MLios , quo significatur glatiam sanctificantem esse quid P ima
Dicitur Q. quo homo firmaliter redditur iustis rsic enim Concilium Tridentinum dejuit ficatim, ne loquitur sest . c. 7. Non est sola peccat Oium remum, sed O sanctificatio, renovatio interior.s hominis per voluntariam 'ticeptionem gratiae ct donorum. Unde homo ex iniusto sit justia, ex inimico amicus, tits heres secundum spem vitae aeternae. Et infra. Demum micaformatis ea a diastificariori is est justia
ria Dei , non qua ipsie iustα es , sed qua nos justos
facit: qua videlicet a Deo donati renovamur spiritumentis nostrae; ct non moia reptitamur ined verὸ-- si nominamur , ct sumus , justitiam in nobis reciapientes. At, inquies, quomodo merum accidens tanta efficaciaeesse potest, ut omnia peccata quan-
398쪽
Ds GRAτi A CHRISTI.tumlibet atrocia statim deleat, & ex impio juotum & sanctum emciat. R. Quamvis illsid sit omni admiratione dignissimum, pilaribus tamen exemplis suadetur esse possibile. Namque modicum fermentum totam massam prorsus immutat, ignis praeeunte calore potos ferri frigidi Digrediens , natuvum ejus frigus formali lcr ex Pellit , ipsumque ferrum candens & ignitum reddit. Sed , quod ad Propositum maxime confert, lumine fidei mentem Haeretici, vel etiam Athei innumeris erroribus implicatam subeunte, mox ignorantiae tenebrae fugiunt , & cuncti errore, evanes- eunt. Quidni gratia sanctificans corda, in quibus diffunditur , similiter immutet & renovet,
P ccata , qu Ibus non minusaeontraria est, quam
frigori calor , statim expellat, voluntalcmque sic a i Deum convertat, & crga divinam eius lugem assciat, ut homo omne malum fiammeaversetur , & ad omnia, qtiae Dei lunt , totus Prope iideat 3 Quod autem gratia sanctificans eoi hominis sic immutet , paginae utriusque Testamenti aperte testantur. Jeremiae 3 i. v. i 3. Dabo legem meam in visceribus eo ram , , in corde eori sermbam eam. Ezech D. V. t 9. Dabo eis cor unum , ct sipiritum noxum tribuam in visceribus eorum : ct auferam cor lapideum de ' earne eorum, o dabo eis cor carneum; tit in praeceptis meis ambulent Nihil
loculentius prophetico illo testimonio pro interiori poenitentis renovatione , a Concilio Tridentino definita. Aufertur ab eo cor laps deum, id est, durum , intractabile, δέ inexorabile : simulque confertur cor novum, carneumsmolle , flexibile , & obsequens ad Dei nutum. Iam opus non est, sicut prius, prolixa &mO- lassa argumentationum congerie ad suadendum
399쪽
DE GRAT.IA CHRISTI . 38 mundi contompitim, carnis a stiri lationes,& alii Evangelii praecepta ; ad primam vel Pastoris voce in , vel Evangelii lectionem statim acquiescit repugnante licet concupiscentia , divina enim illa praecepta in corde gerit Inscripta non atramento , sed Spiritu Dei ; non charaeteribus inanimis, sed ustalibus affectibus ; experiturque, quam verum sit illud Apostoli, I. ad Timoth. cap. i. Lex justos posita ; quia etsi lege teneatur , illa tamen non premitur, non urgetur , non refraenatur ; sed ei condelectatur secundum interiorem hominem. Non inferiora testimonia ex non Testamento proferunxur in confirmationem doctrinae Concilii Tridentissi, unum aut alterum ex bene- inultis seligimus. I. Ioan. 3. V, 9. Omnis quinatus est ex Deo, peccatum non facis s quoniam somen inius in eo manet, ct non potes peccare nisi degenerem se praebeat j quoniam ex Deo nati, sanctificantem vocat A posto ius sempn Dei, ut meminerimus ejus infusionem specie in habere divinae cujusdam gener tionis, &nos per illam fieri consortes divin* nΑturae, ut docet Apostolorum Princeps secundae epistolae c. I. ubi de Christo loquens sic habet: Per quem maxima ct pretiosa nobis promissa δε
vir , ut per haec esstiamini divinae confortes natura,
Non quidem euentialiter quod solis tribus personis sanctissimae Trinitatis convenit ὶ neque hypostatice, i quod humanitati Christi proprium est , 2 sed per gratiam sanctificantem , utpote quae veram amicitiam inter Deum S creaturam constituat, amicitia autem perniactissima, & maximς spiritualis ac divina post
Iat intimam Dei praesentiam in homine . ita ut si per impossibile Deus non esset ubique, praesens tamen fieret animae graIta informatae: prae-
400쪽
DE GRATIA CHRISTI.sens, inquam se non sicut dominus praesens est in domo, quam inhabitat; sed sicut anima in corpore , quod vivificat, seclusis ramen imperfectionibus i non enim Deus adest ut forma inlatimans, aut pars componens, sed ut principium vitae supernaturalis, animam movens & elevans ad statim , qui transcendit omnem ordinem etiam Angelicum, & quemlibet etiam possibilem. Unde merito S. Petrus asserit gratiam sanctificantem esse donum pretiosum, & omnium
Atque ex hac explicatione facile intelliguntur reliquae definitionis partes, quibus dicitus gratiam sanctificantemtormaliter reddere sanctum, Deo gratum, filium Dei adoptivum, & heredem vitae aeternae. Namque Io. Sanctitas est immunitas ab omni labe peccati , dc plena, firmaque adhaesio cultui divi. no: atqui gratia ex dietis per se formaliter excludit peccatum ,& Inclinat homine ad omnia, quae Deo sunt placita: ergo sanctum formaliter reddit eum , cui confertur. a P. Qilomodo non gratus esset Deo, qui divinar ejus voluntati in omnibus est consentiens
Non enim est justus , nis qui gaudet iustis, ut dicitur I. Eth. c. 8. Iustus autem Dominus, dc justitiam dilexit : ergo diligit & gratos habet quotquot noviti voluntati suae conformes ; in hoc quippe justitia adaequale consistit. Unde S. Hieronymus in cap. Io. Danielis ait: sanctus in selabens animae pulchritudinem , a Domino
Nec dicas, gratiam actualem esse gratiam gratum facientem , ac Proinde non. esse proprium gratiae samnifieantis, hominem reddere Dei gratum; nam gratia actualis gratum effcit secundum quid duntaxat 3 quatenus nempe est