장음표시 사용
401쪽
. DE GRATr A CHRISTI.principium boni operis , quod cum Deo acceptum lit, ratione illius peccator dicitur Deo gratus, quamvis secundum suam personam displiceat , & sit objectum odii divini. Sed cum per gratiam sanctificantem homo a labe peccati sit purus, & divinae voluntati in omnibus consentiens , per illam perQna ejus simpliciter&absblute efficitur Deo grata, juxta iliud
Sapient. 7. Per tiniones in animas sanitas se transesert , i Sapientia ὶ amicos Dei, o Prophetas consti-
3 Q. Per gratiam sanctificantem homo fit filius Dei adoptivus, non denominatione extrinseca & mortali tantum: quemadmodum in civiis Ilibus persona extranea ad succedendum in her ditate assiimpla , dicitur pro filio adoptata. Namque ex laudato capite 3. I. Ioan . Gratia sanctificans est semen Dei quo homo fit consors na. turae divinae, eo ., quo diximus modo, Christo Filio Dei naturali conjungitur tanquam meminbrum capiti, eodem vivens spiritu : Videte, quit dilectus Discipulus , primae CPist. C. . . I. tquesem charitatem nobis dedit Pateν , ut filii Dei nominemur, er simus. Unde,
Ultimo sequitur quod gratia sanctificans Iao-
minem constituat heredem vitae aeternae. Nam ex Apostolo Rom. 8. Si . . . flii ,-heredes; AGredes quidem Dei , eoheredes aniem Christi, hoc' est, ejusdem gloriae cum Christo participes. Liceat ergo absolutum a peccatis compellare ver- his S. Leonis serni. I. cle Nativit. Agnosce , o, Chrsiane, dignitatem tuam, odis dies conforrflictus naturae; noli in veterem vilitarem degeneri eonversatione redire.Memento cujus capitis ct corporis Is mem
Verum , proh dolor i quod haeresis Ecclesiae eripere non Poetuit, ignorantia neglectum , de
402쪽
quodammodo inutile reddit Quis. enim aesti mat quod ignorat, aut expetit quod non aestimatZAtqui vulgus fidelium, ne dicam Pastorum, justificationem non aliter apprehendit , quam
Lutherani & Calviniani, nempe ut meram pec- catorum condonationem : nulla peccatoribus cura aut cogitatio de interiori spiritus renovatione , unum a Deo Precantur , scilicet peccatorum veniam; quia aliud a Pastoribus non sunt edocti. /Nec dicant Pastores quae hactenus explicata sunt , sublimiora esse, quam ut a plebe percipi possint. Namque in hoc positi sunt, ut evangeligent investigabiles Dei divitias in iustificutionὐ impii, quas praeparavit in laudem gloriae gratiae suae, astiditis precibus sibi & iubditis ob tineant spiritum sapientiae & revelationis in agnitione hujus mysterii , quod est summa din rinae Christianae , & sublimis gloria , quam
Ecclesia habet in Christo Iesu. Hinc Apostqli
toti sunt in suis epistolis ut tam admirabile Dei donum Fidelibus commendent, refricent,& inculcent. Hujus rei gratia Gentium Apin stolus scribit ad Ephesios cap. 1. se non cessare
in orationibus suis memoriam eorum facere,.t Deus, inquit , Domini nostri Ieseu-Christi Pater gloriae det vobis Spiritum sapientiae ct revelationis in
agnitione ejus: illuminatos oculos cordis vestri, ut
sciatis , quae sit spes vocationis eius , o qna divitiae gloria hereditatis ejus in Sanctis, ct quae sit superemi
nent magnitudo virtutis ejus in nos qui credimus secundum operationem potentia viriaris eius , quam
operatus, est in Chrisο , βψcitans tum a mortuis , constituens ad dexteram; ιam in Coelestibus. Magnifica sunt illa Apostoli verba in laudem gratiae sanctificantis, & omnino ponderanda. Optat Disci ptilis Spiritimi sapientiae , id est, ampliorem
403쪽
DE GRATr A CHRISTI.pliorem sapientiam , qua insterium gratiae knctificantis magis quotidie ac magis ipsis patefiat illuminatos quoque oculos cordis, ut perfectius in dies cognoscant , quae & quanta sinibona, ad quae vocati sunt; & quaesit supereminens magnitudo virtutis ejus, id est, quanta potentia usus fuerit Deus, ut a statu peccati ad justitiam traducerentur. Tanta , inquit , potentia usus est Deus in nobis sie spiritualiter suscitandis re immutandis , quanta usus est in Christo corporaliter a morte resuscitando, A ad dexteram suamaevehendo. Similia jam scripserat ad Romanos cap. 6. & repetit in epistola ad Colossi. cap. 3. Non ergo Apostoli credenti
hus promittebant nudam peccatorum veniam& condonationem , sed veram spiritus immutationem , qua in novam vitam transsati , expoliato veteri homine , viderentur tan am ex mortuis viventes. Expendamus jam quae Novatores contra hanc Apostolicam doctrinam solent opponere. Objiciunt I'. r. Corinth. r. v. 3o. Christus dieitur factus nobis sapientia a Deo , ct iustitia ersanctificatis. & Rom. s. vers. Is . Per unius obe
ditionem , iusti conflimentur musti t ergo justificatio peccatoris perficitur per imputationem iustitiae Chiliti absque interiori peccatoris im-
Distinguo anteced. Christus factus est nobis justitia cnicienter & meritorie, Concedo : fot- maliter & per solam im utationem, Nego anta Solutio evidens est in. ipso textu cap. i. ad-
Roman. ibi enim Apostolus confert Adamum ciam Christo , docetque quod sicut per primi
inobedientiam peccatores constituti sunt multi ε, ita per secundi Ebedientiam justi constituentur multi. Atqui inobedientia Adami non Tom. II. R
404쪽
Dg GRATIA CHRISTI.est causa formalis, sed efiiciens peccati originalis posterorum , fatentibus ipsis Adversariis, qui cum Catholicis agnoscunt quamvis sensa haeretico, peccatum originale inesse cuique proprium. Ergo in mente Apostoli obedientia Christi non est justitia nostra formalis , sed est causa effciens & meritoria, cur justitia a Deo nobis infundatur. 6 inhaereat.
Instant. Atqui justitia Christi est causa formalis justificationis nostrae. Ratio enim propter quam Deus diligit justum, est sane causa formalis justificationis ejus ', quemadmodum causa formalis , propten quam proximum ex charita te diligimus, est bonitas divina in eo relucens.
Atqui ratio propter quam Deus diligit Justum, est Christi iustitia & meritum. Ergo causa formalis justificationis nostrae est justitia & meritum Christi. . Confirmatur; sicut absurde diceretur Deum
Parvulos nondum renatos Odisse propter Adamum , cum peccatum originale in ipsis existens
sit motivum & ratio formalis odii divini ; ita patiter si in Justis admitteretur gratia sanctifi- ,
cans, tanquam ratio formalis divini amoris,
abusive dicerentur a Deo diligi in Christo, vel
propter Christum . . Nego subsumptum. Ad primam eius constrinationem, respondeo negando majorem ; quia aliud non est motivum, quo Deus creaturas
diligit, quam ejus bonitas infinite sui communicativa; ac proinde gratia sanctificans est e
sectus seu terminus di ini amoris , non Vero causa. Homines quidem bonum supponunt mitis,quos diligunt: Deus contra amando hom nes, ex malis bonos emcit. Dilexit nos in Chimsto ante mundi constitutionem 3 quia per Christum mediatorem nostrum voluit nos ad se a
405쪽
DE GRATIA CHRisTI. 38 ducere. Qua bonitate peCcatores in tempore per Christi merita praevenit , ut jussi fiant , eadem bonitate justos e cit, & eatenus novo&longe excellentiori modo allos diligita, quia nova & longe axcellentiora dona in ipsis producit& conservat , nempe gratiam sanctificantem cum ejus appendicibus. Ergo gratia sanctificans, licet sit formalis causa justificationis, motivum tamen non est divini amoris, sed effectus &
Resi,ondeo ad secundam confirmationem n gando pariatem ; quia latum c si discrimcn inter odium divinum si tamen datur proprie in Deo & amorem divinum : Adamum quoque inter Christum Dominum. Odsum quippe divinum, malum culpae quod est ejus oblectum , non facit, sed supponit: amor vero divinus bonum circa quod versatur emcit , non supponit. Deinde Adamus non est caput posterorum , eo singulari modo quo Christus est caput renatorum ; quamvis enim parvuli ex origine per Adami inobedientiam corrupta , tranant peccati maculam ; Adamus tamen jam
sanetus & beatus, illam directe non impertit; quemadmodum Christus, qui factus est nobis sanctificatio de justitia , sanctitatem influit. Unde Deus parvulos nondum renatos odit, non propter Adamum praecise , sed propter peccatum originale in ipsis existens. Contra vero
renatos diligit in Christo,& propter Christum, qui per gratiam sanctificantem & communicationem sui Spiritus in ipsis vivit & operatur , ut impleatur quod Patrem rogaverat ptidie
Passionem Ioan. II. V. 2I. & 26. ut Omnestinum fiat , scut tu Pater in me , ct ego in re , titer ipse in nobis unum sint; ut credat mundus quia tu
me migisti ; in hoc est, tam illustri exemplo vitae
406쪽
Α3s DE GRATIA CHRISTI.sanctioris mundum ad me trahant, J ct His, qua dilexisti me,in ipsisset, ct ego in re , tarpO-
te unum totum conficientibus conflatum ex capite & membris. Objiciunt illud Psalmi 3 I. BaaliqKorum remissa sunt inisi uitates , ct quorum tectasunt peccatae
Beatus vir , cuinon imputavit Dominis peccatum. Em
go peccata injustificatione non delentur;sed re-funtur duntaxat per Christi iustitiam credentius imputatam. Re* deo 1'. opponendo alios Scripturaetextus luce clariores, Psalm. o. Lavabis me, is super nivem deaffabor, nulla sane macula in homi ne sic dealbato. Isaiae 44. Delevitit nubem iniquitares tuos. Rom. 8. Nihilogo nianc damnationis est v
qui sunt in raristo Iesι.L.Cotinth. 6. Hae quidaministis, sed abluti estis,st anctificatis aestis. Epnes. s. dicitur christus seipsum tradidisse, ut exhiberet ipse Hi gloriosam Eeaesam, mn lasenum maculam
Respondeo a'. peccata in justificatione teguntur , quomodo dicimus tegi colorem ala Dum, cum,superinducto colore nigro , evanes.cit albus. Ita hunc Psalmi locum interpretati sunt sancti Patres. S. Augustinus enar. in Psalm. 3 i. scribit: Ne m inteluas, quod dixit peccata co-pperia, si ibi sint o vivant. Quia in io8. in Exorium , dicit fieri confessionem peccatorum , ut per gratiam aboleantur, hoc est , regamur. & lib. I. sontra duas epistolas Pelagii Cap. I 3. Dicimus Baptism- ati ne crinsina, non radere. Enimvero quis beatum dixerit hypocritam , qui oculis lis minum abscondit cordis malitiam ' nam oculis Dei omnia sunt pervia & manifesta. Peccata ergo Deo tegi nequeunt, nisiprorsus aboleam
Psalmus autem tres gradus io iustificatione
407쪽
DE GRArt A CHRI sic. distinguit,1'. Deus peccata remittit, cum jam* propitius praevenit peccatorem , & praeteritam offensam condonat. 28. Peccata tegit, cum ju-1titiam & charitatem superinducid tanquam formam peccatis oppositam , & eorum expuI: tricem. 30. Peccata non imputat ; cum in pecreatum poenae temporalis expungit, ut in baptismo. Unde S. Basilius in hunc Palini locum p seribit plus esse peCcata tegere quam remittere,& non imputare , quam tegere. Quamquam plures Interpretes existimant triacilla vecta esse prorsus synonyma. o Instant ex Apostolo Gal. 3. V. 27. Quicunque' in Christo Baptizati estis, Chrsum induistis: Ergo justitia Christi per fidem apprehensa, circundaia
mut tanquam Vestimento, quo teguntuP corpo - . ris maculae deformitates.
Nego consequentiam & paritatem. Qui enim vestem assumit, non exuit maculas & deformutates corporis , sed tegit. At ex eodem Apooldi stolo Col. 3. v. 9. qui induit Christum, exulei veterem hominem , adeo ut nihil in eo remaneat peccari 6c damnationis , expoliantes vos, i s quit, veterem hominem eum actibus suis , σ BD a duenter noreum. Nihil ergo nane daMisationis est iis , qui sunt in Christo Iesu. Romanor. 8. δύ caP.
. V. 2. 8c vi. Mortui stimur peccato . . . . ut quomo
ν do Christus surremi a mortuis per gloriam Patris, ara o nos in novitate vitae ambulemus. Atqui Chris stus resurgens corruptionem carnis , & mor-lr talitatem non texit per indumentum gloriae τε sed prorsus deposuit. Ergo pariter ad mena tem Apostoli ita Christum in Baptismo indui.
mus , ut omnem peccati maeulam exuamus.
ν Porro Apostolus ultificationem pingit sub mois taphora indumenti , ut osten. lar cum , qui: exit ex fonte baptismali, vel ex tribunali porta
408쪽
3so DE GRATIA CHRIsTr. nitentiae, sicut interius vivit Spiritu Christi, ita debere Christum ad vivum exhibere in exteriori
conversatione : quemadmodum speciem Regis referret , qtii regia veste esset indutus. Objici possunt varii Scripturae textus pro sentientia quorumdam Catholicorum, qui formam justificationis in actibus reponunt, Rom. 2. v.
3. Factores legis justificabuntur. Iac. et Videtis quoniam ex operibus ius scatur homo. r Ioan. 3. suis eis iustitiam , iustus e L. Et quidem juxta omnium hominum mentem , apud quos justum esse, nihil aliud est, quam bene operari. Ergo formalis justificatio reponenda est potius in actibus supernaturalibus Virtutum , praesertim charitatis, quam in gratia habituali. Nego conseq. namque ex laudatis textibus colligi tantum pote it, quod homo bonis operibus vel disponitur ad iustificationem, vel meretur in justitia augeri, vel probat se esse Iustum, juxta illud Jac. i. v. I 8. Ego ostendam tibim operibus fidem meam. PARAGRAPHos II. , De Virtutibus infusis.
I Ustificatio duplieiter spectari potest, vel m
cundum essentiam,vel secundum partes inte-srales. De illa priori modo sumpta tractavimus In Praecedenti Paragrapho, ubi ex mente Cqnci-- lii Tridentini totam ejus essentiam reposuimus in gratia habituali sanctificante : hic expendiamus partes ejus integrales, nempe virtutes infusas, quae ad perfectionem eius integralesnpertinent. Enimvero modus operandi sequitur modum
essendi: atqui gratia sanctificans constituit ho-
409쪽
minem in esse divino: ergo operationes divinas gratiam sanctificantem consequi necesse esti Porro quemadmodum natura , puta hominis, ita est principium operationum sibi consentanearum , nempe , rationalium, ut eas exercere
non possit, nisi per potentias sibi congenitas, intellectum scilicet & voluntatem, sic gratia sanctificans, quae accedit homini velut nova natura, comites individuas habet virtutes infusas, per quas veluti per supernaturales Potentias, supernaturaliter operatur. Sunt quidem dc
ipsae jngularia Dei dona, & gratiae habituales;
quia permanenter inhaerent, justificationemque integraliter persciunt e sed insuper sortiuntur nomen virtutis ς quia ad bene operandum pro xime disponunt. Quid est enim virtus ad me tem sancti Augustini lib. i. de libero arbitrio C. 18. &sancti Thomae I. a. quaestis s. art. q. nisi qualitas mentis , qud rem vivitur, qud mlius mauutitur , quam Deus in nobis sine nobis operatur Verum quia virtus infusa non uno modo accipitur, nec in qualibet acceptione ad justificationem Pertinet. . . t . Quo plex est virtutis infusae aeceptio R. Duplex: alia dicitur infusa quoad modum duntaxat: alia infusa quoad entitatem ' Quid est virius is fa quoad modum γR. Est virtus a Deo animae indita, quamviSactuum frequentatione naturaliter acquiri ponsit, ut dona linguarum & notitia Scripturarum , quae Per infusionem in Apostolis extitere, l1eet studio& labore illa utcunque comparare potuissent. Virtutes autem ejusmodi sic divini tus concelsae, non magis specie ab acqui litis differunt, quam vita defuncto Lazaro restituta differta vita , quam prius a parentibus hauserat.
410쪽
l 1 GRATIA CHRisTI. Porro de virtutibus sic infusis hic non est sertamo. Constat enim apud omnes Theologos, illas in justific tione non infundi; alioquin habitus vitiosi , ex longa, peccandi consuetudine contracti, virtutibusqtie acquisitis formaliter oppositi, per justificationem prorsus delerentur, quod vel ipsa experientia falsum evincit. De solis itaque virtutibus quoad entitatem infusis hic agitur. Q. 3 R. Quid est Viritis infusa quoad entitatem l . R. Est virtus entitative su per naturalis, &s lo Deo producibilis , ut charitas.
a Quare Virtus per se infusa est talitatisἡ
R. Quia fertur in objectum lumine & motivo
supernaturali, tenditque in Deum possidendum ut in se est. Q. . Virrus per se infuse differt ne essentialiter a
R. Prorsus differt ; quia secundum omnes Philosophos, actus & habitus essentiam suam desumunt ab objecto formali, seu motivo, quo tendunt in objectum materiale. Hinc justitia, misericordia , & gratitudo ,licet versentur circa idem objectum materiale, puta Pecuniam, sunt tamen diversae speciei virtutes, quia di- uerso motivo pecuniam spectant , iustitia ut debitam, misericordia ut aptam ad sublevandum proximum-, gratitudo ut munus antido tale : atqui virtutes per se infusae , ut temperantia , tendunt in objectum materiale, mol-vo longe diverso a motivo virtutum .acquisitarum , Puta temperantiae, castitatis ;temperantia acquisita:refraenat voluptatem carnalem, quia dedecet naturam rationalem Linfusa vero , quia indigna est Filio Dei, membro