Theologia dogmatica et moralis, ad usum seminarii Catalaunensis. Autore D. Ludovico Habert ... Tomus primus septimus Tomus secundus. Continens tractatus de incarnatione, & de gratiâ Christi

발행: 1737년

분량: 735페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

451쪽

DE GRA et I A CHRISTI. 433 ιutitur , ut probet Delim non defuturum homini in silvis enutrito, si faciat quod in se est , nam L.

2. qu. l .art. q. ad tertium agnoscit , quod verissimum est eumdem Cornelium, non sine Dei auxilio, orasse , & eleemosynas erogasse. Ergo sanctus Doctor supponit ejusmodi hominem in sit vis natum, facere quod in se est, Deo interius illum adjuvante. Instas i Saltem negari non potest, quin natu-iralis ille conatus , si ex totis viribus habeat

rationem removentis prohibens; nam Apost Ius testatur se ideo misericordiam consecutum esse , quia ignorans in Christum peccavit. Ergo Bona opera naturalia aliquid conferunt ad justificationζm. Nego anteced. I'. quia Deus impiissimos ali quando essicaciter vocat. Ergo peccata abs ilute. non prohibent OPus gratiae. Σ'. Quia etsi peccata efiiciant hominem gratiae indignum, non sequitur quod bona opera naturalia illum reddant gratiae dignum : sed solum id praestant ut eo titulo non sit indignus , quod ultro sat .mur, nec negari potest, sed non desunt aliae rationes , Propter quas est indignus ., cum non sit immunis ab omni peccato. Sanctus Paulus ante conversionem dignus erat Poena , non misericordia et sed tantam poenam non merebatur propter ignorantiam , quantam

si in Spiritum sanctum blasphemasset , hoc est, ex malitia; quemadmodum aliqui ex Pharisaeis. Ex quo sequitur duntaxat , quod fuerit minusquam illi indignus misericordi . Ergofalsa spe deluduntur, qui conversionem differunt aliquando usque ad mortem , Ut interim liberius peccent. In quo enim confidunt illi γ An in firma, quam sentiunt, voluntate faciendi quandoque quidquid in se est, ut da Tome II. T

452쪽

nationem aeternam effugiant 8 At constat ex dictis, quod nemo unquam sine gratia totas vires sic adhibiturus sit. An non peccator totas excrere debet, ut jugum cupiditatis, quae ipsi dominatur , excultat , ut vitia longa conni eludine contracta , quae illum ter ent ligat uni,debellet, ut pietas palato male affecto ingrata mavis fiat, ut cor adaperiat ad Deum extii ma supplicia minitantem, & ideo minus placentem, plusquam seipsum diligat 3 Nam ex S. Bernardo

serm. 26. n. s. in Cant. ι non placer Deo, non po-xest illi platere Deas , nisi praeveniatur gratiae su vitate. Qui dicit ista nunc sibi videli impossibilia, an facilius praestituru, est, Cum vis morbi & acutissimi dolores sensum depriment cum

timor febris magis accendendae, mortis accersendae prae nimia animi conretitione , avocaribit ab omni cura solicitudine. Sed demus, quod faci urus sit quidquid in-ile est , quid ad p Ccatorum reinissionem &justhicationem heroicus ille voluntat Is conatus , cum non habere possit rationem dilPostionis aut conditionis sine qua non , nisi sita Spiritu-Sancto stipernatural uer movente 'Absit ergo ut confidat in naturali voluntatis affectu, quo aeternam damnationem summa exhorret, spes ejus stila Dei misericordia nitatur necesse est. Sed undo illam sibi pollice-- tur ZAn quia sicut Apostolus ignorans fecit ipse totuS vocatus toties monitus, & sern- .Per rebellis 2 An potius , quia Deus Peccatori, nullo excepto , promisit Ezech. II. quod ita quacunque die , etiamsi sit extrema, conversus erit, omnium iniquitatum ejus non reco dabitur At promissio illa datur sub conditione converbus fuerit, si egeris

Ubi autem extat Promissio. quod in quacu

453쪽

que die , etiam extrema, Deus daturus sit gratiam , sine qua, juxta Fidem Catholicam, adultus nec converti , nec Poenitentio in apere potest Z Certum igitur & Indubitatum, quod Impius, in quacunque die conVersus fuerit, henisne a Deo suscipiendus sit l, fidelis enim Deus in promissis suis : at incertum , an 'Deus in quacunque die concessurus si gratiam , qua impius actu & de facto convertator , & poenitentiam agat; quia nultibi extat eiusmodi promissi' ,

imo Deus quam saepissime minatur , se non auis duuium ad se clamanteS, qui Illum vocantem

non obaudiere. Iustissima enim poena est , inquit sanctus Augustinus, tu qui noluit cum potuiι , non possit cum voluerIt. Verum supponamus, quod pro certo asserere non possiimus, Deum In quacunque die peccatori daturum gratiam, qua quidquid in se est, agere possit ad 1histificationem consequendam ;aliud fiduciam peccatoris elevabit, nempe ex dictis constat , gratiam sine miraculo non re pente , scd succemve duntaxat ad justificationem disponere; quemadmodum nec in ordine naturali remedia salutem corporis subito opsrantur. Ergo peccator, qui hodie cor suum obdurat contra vocem Domini, sperans se iis extremis gratia Dei repente converrendum , vana spe deluditur, non secus ac infirmus, qui spretis salutatibus & neccssariis remediis, mori eligerct hac fiducia , quod illum Deus sicut Laetarum & plures alioS statim a Diortuis rcvocaret , subita enim Peccatoris immutario , est

majus miraculum , quam mortuorum resurre-

ctio ; quia praeterquamquod est contra consuetum operandi modum gratiae, magi S cxcedit naturae vires. Ita S. Thomas hic quaest . II 3.

454쪽

vrim quis possit certosire se remissionempeccatorvistho gratiam fassi amem es e consecutum e

ΡSeudor oririati ex falso suo principio , '

quod fides justificans nihil sit aliud, quam ' certa & indubitata fiducia nos esse praedestin ros, deducunt peccatorem debere , nedum pota se , esse certum de sua justificatione , adeo ut , si quis ea de re tantisper dubitet, statim agra- laia excidat. Hunc impium errorem Conci-

tum Tridentinum sessi. o. ca P. I A. anathemate flpercussit his verbis. Si quis dixerit .... neminem

vere esse justificarum , nis qui credat se esse justim i

catum . . . . anathema sit. & Can. I s. Si quis dixe-xit hominem renaium O,st carum reneri ex me ad cre' detasim, se ... esse in numero Praedestinatorum; anathe.. lmasi. Denique Can. 27. Si quis dixeritnullum esse. . peccatum, nisi insidelitatis, avi nulla alio quantumvis εgravi ct enormi, proeterquam infidelitatis, peccato , ἰsemel accepiqm, gratiam amitti anathema sit. Quare

Id propositam quaritionem juxta Concilii definitionem, Respondeo, nullus sine speciali Dei revelatione.certus esse putest certitudine fidei,quaeexcludat omnem formidinem,labi remissa esse peccata: potest tamen conjecturali & morali certitudine. Duae responsonIs sunt partes. ' :Prima pars probatur ex Scriptura & sanctis Patribus, Prov. 2 o. suis potest dieere, 'Mundum es cor meum, psirus sitim a peccaro ZEccl. s. Nescit homo uirtim odio veI amore digηus In quem locum sanctus Hieronymus sic scribit: es , inet exi justorum quidem opera in manu Dei, i tamen uirum a Deo amemur , σω noni η ς ere

455쪽

DE GRATIA CHRIsTI. 43ri eηm posse , ct ambiguos fustuare , tili An ad probationem sustineant , quae sustinent, an ad supplicium. In futuro igitur scient. Eccli. De propitiato peccato noli es sine metu. I. Cor. 4. Apostolus de se ipso ait : Nihil . . . . mihi conscius sum; sernon in Me iustificatus sum qui autem iudicat me , Dominus est. Quae verba expendens S. Chry- stomus scribit , non Corinthior tantum,sedseip sum privat hoc iudicio. Et sani ius Hieronymus sibro secundo contra Pelagianos , temperabat semeηiiam , ne foriὸ per uiserantiam deliquisset, aηta ab sus sit, audite. Sanetus quoque Augu-Hinus in Psalm. 41. Tantam profunditatem credis esse is homine , quae lateat ipsum hominem in quo e . Sanctus etiam Basilius, Constit. monast ca P. 1. Multa peccantes plurima nou intelligimus. v

propter dicit Apostoliu , Nihil misit conscius sum; ses ηρα in hoe iustificatus sum ς hoc es , multa pecco, σnon intelligo. Denique sanctus Gregorius lib. 9. Moral. conditoris contra me judicia , φιε temerserate redarguo , qui ipsum me de infirmitatis caligi ηρ ignoro Z & lib. I, Regis . epiit. χχ. ad Gregoriam , quae optabat neri' certiorem peccata sibi fuissic remissa sic rescribit: Rem dissicilem oinutilem postulasti. Di cilem quidem , quia indignus sum , cui revelatio fieri debeat. Diatilem etiam; quia secura. de peccatis remissis fieri non deber , ηis eum jam in die vita tua uisimo, plangere

eadem peccata minimὸ valebis .... quoadusque veniat , semper trepida metuere culpas debes , atque

eas quotidianis fetibus lavare. Ecce Summus Pontifex sanctissimus aeque ac doctissimus nesciebat quod hodie Novatores exploratum se habere profitentur. Probatur 2'. ratione. Nulla sunt signa clariora grariae jam adeptae, quam opera perfectis charitatis , quale est martyrium , erogatio

456쪽

438 DE GRATr A CHRIsTr. totius substantiae in usus pauperum : Atqui ex iApostolo, I. Cor. 13. ista praestari possitnt sime icharitate, atque adeo sine gratia sanctificante: l

Deinde ex adversariis , ut quis certus sit ce titudine fidei, credat necesse est , & quidem ifide divina, se esse praedestinatum : Atqui nul- ilus hoc modo potest esse certus se esse prae- tdestinatum. Nam ipsemet Calvinus fatetur, iquod negare non potest , plures se credere prae- . : destinatos, qui revera sunt reprobi, ac proln- lde falli in hac sua praedestinationis .fiducia. Enimvero , non omnes Lutherani & Calvi- inistae sunt praedestinati ; & tamen nullus est s/ ea iis , qui non indubitanter credat, Peccata i

sibi dimiti ; Ergo plures ex iis hac sua per- is

suasione dicipiuntur. Iam proferant figna cer- ista & indubitata, quibus constet hos ei se praedestinatos, ac proinde veram fidem habere il- illos vere esse reprobos, ideoque inani fiducia ideludi. ' i Dicent fortassis , Spiritum - sanctum certam fiduciam in praedestinatis excitare, in reprobis minime. Sed contra. Omnes δἴ snguli Calvinistae dicunt & credunt, a Spiritu sancto se moveri ad credendum , nec possunt discernere, quis in hac persuasione decipiatur: Ergo non m .do non habent absoliuam de justificatione sua

certitudinem, ut contra careant etiam prDbabilibus illis conjecturis, quibus Ecclesia Catholica obedientes filios , & nihilominus ob pr priam infirmitatem form idantes, ex Scripturis recreat, ut videre est in altera parte nostrae restaponsionis. Itaque Secunda pars, quae est: de certitudine probabili , quae potest: eta naajor vel minor, sectam

457쪽

DE GRATIA CHRISTr. 43'esim diversos perfectionis gradus, ad quos j

stus pervenIt, probatur 1'. ex Scriptura, ROIII. g. v. I I 6. Non ... accepsis spiritum servi- rutis iterum in timore , sed accepsis spiritum adoptio iis filiorum, in quo clamamus, Abba, i Pater. Ipse enim Spiritus testimonium reddit Jpiritui nUro,

quod sumus Filii Dei r hoc est, Spiritus sanctiis

quos inhabitat, non instar servorum solo poenae timore, sicut olim Judaeos adigit ad obedien- 'dum legi; sed filialeni indit indolem, qua filiali

fiducia invocant Deum patrem amantissimurn, ex qua justi Praesentiam Spiritus sancti in se habitantis colligere possunt , 2. Cor. I. Glorιa nostra hae est, restimonium conscientia nostrae. Quamvis enim Apostolus supra dixerit se hoc tellinionio plane non inniti, ita ut cerrus esset se coram Deo justificatum , nihilominus . inde reficiebatur interius, & inter adversa tranquirulus erat re exultans , juxta illud Isaiae cap. 32. Erit opus justitia pax. 8c Gai s. Fructus . . . 1piria sus est charital, gaudium , pax, &C. I. Ioan. 3, v. v. In hoc cognossimus nempe quia diligimus fratres: quoniam ex veritate sumus, ct in conspecta ejus suadebimus corda nostra. Probatur 1'. ex sanctis Patribus. S. Augustinus serm. Iis . alias s. ae verbis Apostoli, sic loquitur : Ecce, adjuvante ipsius misericordia , Spiritum Christi habemtisiex ipsί dilectione justitiae, integra me, Catholica fide , Spiritum Dei nobis inesse cognoscimus , S. Gregorius lib. s. epist. 16. alias 137. Cum Brigd , inquit , moeroris anxietate fuerir formido columpta , quadam iam depraesumptione securitas nascitur. Et S. Becnardus ter m. s. in Cant. ait e Si haec sensero , non ambu possum

adesse ; verbi siquidem copia sunt; ct de plenitudine

ejus ista accipimus. Di 4 I . NO Nasumpta Haereticoruincer-

T iiij

458쪽

- Dp GRATIA CUR Is ΤΥ. Titudine. Rom. . v. I . & 16. sic tessituri Si enisu qui ex lege, heredes t , exinanita es fides, abolita' est promissio;quia scilicet omnes legem sunt transigressi. Ideo ex sido , ut secundum gratiam firma sis promisso omni homini. Haec non verba sunt , ais Kemnitius, sed fulmina contra Concilium Tridentinum. Ergo certitudine fidei credere debemus Dei promissa. Distinguo consequens. Credere debemus pro mi' generatim facta , v. g. Omnis qui invoc

veris nomen Domini P salutis eris. sui manducat,unc panem , vivet in aeternum Concedo: quia Deus haec dixit , nec eorum veritatem labe-

Iactare potest hominum iniquitas: credere debemus promissa illa mihi privato, applicari ,

dum invoco nomen Domitu, aut panem hungmanduco , Nego conseq. quia certus non summe invocare nomen Domini, aut panem, quem dedit nobis Dominus , manducare sicut OPOGret ; Deus enim illud posterius non mihi revelavit. Ita Patres Tridentini sessi. s. cap. ' SN 'cut nemo pius , inquiunt de Dei misericordia , de Christi merito, , deque Saeramentorum virtvte ct e*eacia dubitaνe debet : sic ilibet , dum seipsam , suamque propriam infirmitatem ct indispositionem respicii , destia gratidisrmidare o timere potest. 1 Instas , promissio est universalis & omnibus Rcta : Ergo & singulis, namque Pars continetur in toto.

Distinguo consequens : Ergo & singulis con, ditionate , si poenitentiam agant, sicut Oportet, Concedo : Ergo & singulis absolute , Nego

conseq.

Ergo , inquies , si singuli partes suas non agant, nec conditionem ponant , abolita est Promissio, quod manifeste pugnat contra ΑPo

tiolum , probat quippe firmam esse Dei pro-

459쪽

DE GRATIA CARISTI: Imissionem, quia ex fide ; alioquin si ex operibus , evacuata est promimio ; nam ex Psalmo 13. quem laudat: Omnes declinaverunt ,simul M.

miles facti sunt non est qui faciat bonum , nons

que ad unum. . . Respondeo I '. retorquendo argumentum c

tra Adversarios , si singuli careant certa illa fiducia, sine qua non applicantur merita Christi, ut contendunt, abolita similiter erit Dei promissio. Absit, inquient ; nam promissio Dei semper stat in se firma , etiamsi supponantur homines illam negligere; quemadmodum fonS Perennis non ideo exsiccatur, quia nullus haurit ex illo. Bene quidem. Sed quis non videat hac responsione solvi incommodum, quod nobis objiciunt ZRespondeo 1'. promissibnem Dei universali: Ecclesiae factam, Porta Infigi non praevalebunt adversus eam , Matth. c. I 6. I cce vobiscum sumus τιe adco ummationem sectui, Maath. 28. esse aia solutam , ac proinde falso supponitur in objectione, quod omnes collective promissionibus divinis obicem ponant, quamvis id possint si guli distributive sumpti; Ex falsa autem hypothesi mirum non est, quod sequatur absuris

uino

Dices: Σ'. Apostolus 2. Corinth. m. v. s . sic scribit: Vosmetipsos tentare, si estis in de , ipse vos probate. Annon cognoscitis vomeri or , quia Christus Iesus in vobis es , ni ortὸ reprobi estis y Atqui haec verba indicant omnimodam certitudinem: Ergo. Distinguo min. indicant cunnimodam certatitudinem miraculorum , per quae Apostolus emcaciter probavit se a Deo missum, & ChrisDum esse Filium Dei, Concedo: indicant certi tudinem gratiae sanct ificantis , in unoquoquQ-

460쪽

4 i. DE GRATIA CHRrs Tr. justo exilientis, Nego min. nam de ea non agit RP,ostolus, sed de giatii, gratis datis, de dono linguarum , & allis miraculis, quae frequentia erant in Ecclesia Corinthiorum, quaeque pΟ- tentet demonstrabant divinam Chri iti potentiam , n limis inquit Apostolus , estis reprobi, hoc est, nisi aliqui inter vos ex infidelitate blasphemantes divina illa Opera tribuant magi-CIS artibus

Instas: r. Cor. I. Apostolus manifeste loquitur de gratia sanctificante , & de ea tamen sic scribit,v. 12. iris non spiritum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ui sciamus quae a Deo donata junt nobis e Ergo. Nego anteced. Constat enim vel ex ipso contextu , Apostolum loqui de mysteriis nostrae Religionis, ac praesertim de oeconomia redem riptionis Per Iesum - Christum, quae fuerat at scondita in Deo , quamque nemo sine Spiritu Dei cognoscere potest. quis enim hominum , inquit , sit qti uni hom nis , nisispiritus hominis qui in ipso est 'Ita ct quae Dei suns , nemo cognovit, nisi Spiritus Dei. Nos autem non Ipiratum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ut suam quae a Deo donata sunt nobis. Dices 3'. Sanctus Chrysostomus hom. I . in epist. ad Romanos de interiori Spiritus sancti

testimonio sic loquitur vero Spiritu san GHr testatur , quaenam relinquitur ambiguitas p Ergo in mente sanct1 Doctoris iustus habet omnimodam certitudinem peecata sibi esse remissa. Respondeo I'. opponendo quae ex sancto Chrysostomo retulimus in confirmationem primae Partis nostrae responsionis. Quare ut sanctus Doctor secum concilietur, Respondeo χ'. vistinguendo anteced. nulla

relinquitur ambiguitas circa testimonium Spiri

SEARCH

MENU NAVIGATION