장음표시 사용
461쪽
enim fide credimuS , peccata in baptismo remitti : hristianos non accipere spiritum se vitudinis iterum In timore; sed Spiritum adoptionis filiorum, in quo clament , Abba Pater. Nulla relinquitur ambiguitas circa sisna, qui bus justus conlicit Spiritum sanctum sibi teli vi , sita peccata esse. remissa, se accepisse gratiam adoptionis, Nego anteced. Quot enim Peccatores confidenter Deum inclamant, Pater Nonne Satanas transfigurat se in Angelum lucis, ut decipiat. Illud ipsum agnoscit Calvinus, docetque plures falSo credere se esse Praedestinatos & peccatorum remistionem esse consequutos.ltaque non de testimonio Spiritu
sancti, sed de testimonio propriae conscientiae cum Aeoliolo dubitamus ; ita tamen ut justis non desint signa magis aut minuita probabilia a ceptae iustitiae.
Q. cuibus indiciis iustus conjicere potest se gratiam
iustimationis esse consecurum 3. Huicce quaestioni accuratius respondendum: cum e)us resolutio sit maxime necessaria , ut
Clerici non solum alios, sed Ic seipsos probent, juxta illud Apostoli praeceptum , Probet autem seipsum homo , I. Cor. II. Gare ZR. aria signae numerantur a sancto Thomssi u. I IMart. s. his verbis: Cognoscitur aliquid conjecturaliter per aliqua signa, ct hoc modo utiquis eoia gnoscere potes se habere gratiam, in quantum scilicerpercipis se delectari in Deo ct coniemnerer et mundanas , ct in quantum homo non estsbi conjicius alicujus
Primum probatur i'. ex Scriptura, Pal. Irix orta est iusto, o rectis corde laetitia , Gal. s. Fructus - - Spiritas est tharitas , gaudium, pax. COL.
462쪽
DE GRATIA CHRIsTr. sapite , non quae super terram. Sen sus est, si reve ra a morte peceati ad vitam gratiae educti estis, & Christo resergenti similes effecti , cum apo re & delectatione, quae Dei sunt, cogitetis es ametis necesse est. Unde omnibus in Christ renatis dicitur i. Petri c. Si tamen gustatis quoniam dulcis es Dominur. in Graeco lesitur: Si quidem, quandoquidem gustatis. De ludem etiam scribit Apostolus Heb. 6. v. gustaverunt etiam λ
Probatur ex Patribus. Ex S. Augustino, gratia est ipsemet spiritualis delectatio, lib. de spisitu & lit. cap. Necesse est, inquit , ad bene
vivendum , ut homo accipiat Spiritum sentium , quo fiat in animo ejus delectatio , dilectioque summi incommutatilis boni & in Psal. 8s. Si nulla iucunditas , demimus. & ex hac interiori delectatio- ne concludit , fiduciam nasci, Deum nobis essu propitium et brevis sermo, inquit, places tu Deo, β tibi non displicet Deus. Idem docet sanetus Ber- nardus serm. 24. in Cant. ubi sic. loquitur : cui placet Deus, Deo displicere non potes. Probatur 3'. ratione ; quia cum remissione peccatorum charitas infiinditur : Atqui ex tiJoan. 4. Qui manet in cbaritase, in Deo maneto Deus in eo. Manet, inquam , in Deo, mod eharitati proprio , nempe tanquam amans in amato, in quo ita delectatur saltem secundum interiorem hominem, ut nonnisi Deum & di. vina cogitare & intendere appetat, nec aliud ei magis in votis sit, quam per omnia dilecto
Plaeere, ser ire, gratificari. Dices: Multi qui pietatem impense colunt,nusmodi sitavitate nonnunquam privantur, Vel
in poenam Praeeedentis negligentiae , & levioris peccati, vel ad profectum humilitatis , vel ad Probationemr Fu i ,- Usemet S. demata ,
463쪽
Da GRA Ti A CHRPsTr. 4 est . s . in Cant. subtractam sibi interiorem illam suavitatem plangit flebilibus his vocibusrSuperbia invenia est in me , domas in ird declinavit a servo suo. Hiscissa sterilitas antas devo Atioms inopia quam patior . . . Nec compungi adlac mas queo , tanta es duritia cordis. Nonsapit Psaiamus, non legere tabet , non σrare delectat , medii a-tiones soliια non invenis . . . Nunquid qui humilibus dat gratiam , humili asseret. daram 8 Ergo argumen-rum superbiae, privaetio, est gratias. Quanquam tamen interdum sibtrabitur gratia , sive retrahitur non pro
superbia quae iam est, sed quae futura est, ni ubi rabatur. Ergospiritualis delectatio non est effectus inseparabilis a gratia sanstificante , ac: proinde sive percipiatur sive non, nihil pro-Dabiliter conjici potest. Distinguo antecedens. Iusti nonnunquam privantur spirituali delectatione in inferiori animae parte, Concedo et in superiori , Nego antecedens , quia in illis angustiis , quas describit
S. Bernardus , Spiritus- sanctus non ita se occultat ', ut non posui aliquo probabili signo deprehendi, sive ab ipsomet justo, sive a prudenti ejus Confessario. In illa, quippe privatione aliter se gerit justus , aliter peccator : justus se
habet ut infirmqs , cui panis 3c omnia alimenta ita fastidio sunt, ut inde doleat, remedia requirat, Medico obtemperet ad tollendum illud. fastidium quae cepe demonstrant inficmum a P-
petitu saltem rationali. alimenta concupiscere,.
iisque mente delectari. Sic justus in illa. devotionis i pia & cordis duritia, coram Deo am plius sese dejicit, conscientiam mundare sata sit, in oratione, quamVis pectore frigido , ut tibi videtur , diutius perseverat. Quis aute ista in eo operatur , nisi Spiritus, de quo scri
464쪽
pro nobis gemitibus inenarrabilibus' Dicat ergo Com tesserius et , qui huiusmodi est , quoniam bene , Consoletur illum p magna enim prae se fert indicia, quod sis Deo gratus , & misericordiam Consecutu S. Contra peccator in illa tentatione Deum obliviscitur , ad terrenas consolationesse convertit, orationem & alia pietatis operae utpote sensibus insipida dimittit satisfactionem a Confessario in junctam perfunctorie exequitur, aut etiam negligit. Hunc non infirmui' sed plane mortuum merito dixeris: qui eIil m*iritualia alimenta non solum non admittit, sed nec mente concupiscit,nullum signum praebet vivifici spiritus. Secundum signum inhaerentis gratiae, & quiadem magis notum quoad nos, est contemptus Lemporalium ; quia charitas, sine qua non hahetur remissio peccatorum , & creiditas stamor terrenorum, non minus inter se pugnant,
quam calor & frigus, sanitas & aegritudo. Sicut ergo eo ipso , quo calor Introducitur , frigus remittitur; sic ubi charitas infunditur , cu Piditas necesIario minuitur , & Poenitens tanquam a lethali hydropi sis morbo sanatus, lib ratur a mordacibus curis ambiendi & acquuxe di ea, quae vitam mortalem delectabilemessiciunt. Cum autem inchoata charitas perfecta fuerit, nulla supererit cupiditas. Ita passim
Hugustinus qui hoc indicio vult deprehendi qui sint filii Dei & filii seculi, cives spiritualis
Ierusalem , quibus caput Christus & lex charitas ; & cives mysticae Babylonis, quorum princeps Diabolus, & kx cupiditas. Ornnes, i quid , Pariter templa nostra implent , iisden aquis baptismi, eodem poenitentiae Sacramen to initiaritur , sed diversimode ; quemadmν inun enim ex eadem aqRaegnateria aveo
465쪽
'DE GRATIA CARrs Tr. 4 Iees producti sunt, sed in diversa specie& indole. Aves quippe mox ad superiora avolarunt, numquam ad inferiora rediturae, nisi necessitate sedandae famis & sitis. Pisces contra in profundo remansere, ibi deleetabiliter vivunt, natant, requiescunt, nec sine violentia inde extrahuntur. Similitet justi Sacramento Baptismi de Poenitentiae , nova creatura in Christo effecti, deinceps non quae super terram , sed quae sursum sunt, concupiscunt 8c sapiunt, ibi eorum conversatio oc voluptas ; sic utuntur hoc mu do tanquam non utantur , hoc est , sine affectu, sed ex necessitate naturae N proprii status. Mali vero pos perceptum Sacramentum , eo ardore, quo prius, terrena sitiunt & vitae praesenti sic addicti sunt ut eam immortalem e optent dicantque apud S. Augustinum hom. 9.ex lib. sci. hom. si non motu linguae, saltem cordis affectu: Utinam hic miti Dem in hoe seculo omnia Bona tribuat: non ad me pextinet quod iuro seculo de me fer, viati, ε infelix anima I &c. Scio plures hancce cordis sui impietatem eo praetextu sibi dissimulare quod non amore Prae- scntis vitae, sed judiciorum Dei terrore mortem exhorreant. Verum periculose eos decipi vel inde patet, quod interim omnis eorum sol 11citudo sit delectabiliter lim vivere, nulla cura
sibi placandi judicem, & promerendi coronam justitiae, quam Apostolus disiit α. Timoth. . repositam iis, qui licet timeant Dei judiciμ nihilominus diligunt adventum ejus;quia Christus per mortem suam destruxit eum, qui h hebat mortis imperium , id est, diabolum , tia. . . tiberares eos qui timore mortis per totam vitam
obnoxii erant servituti, Heb. 2. V. A. & I
Tettium indicium , illudque insim inli.
466쪽
U D g G R χ T r. A C H RH S P. rentis gratiae habetur, cum quis offensam Dei sic timet , , cavetque, ut nul Ilus peccati mort lis conscium se sentiat, & insuper vehementer doleat, quoties ex infirmitate in leviora labitur. Quia ex ejusmocli dolore duo moralitet certa Conjicere licet. Primum , quod insit principium vitae spiritalis. Secundum , quod non ex stupiditate , neque ex cordis caecitate aut ignorantia vincibili, ut contingit in peccatoribus; sed ex sana conscientia nullus gravioris Peccati sit conscius. Namque ut ratiocinantud
S. Augustinus , & auctor lib. coelest. & Eccles. hierarchiae , dolor non exurgit , nisi ex pugna contrariorum, boni & mali; quamdiu Medicus, v. g. secat quod putridum est non sentit aeger, neque dolet: at ubi attigerit quod vividum smum, natura refugit quod tibi noxium est ,
exclamat infirmus , nec prae dolore sectionem Patitur. Atque hinc certo colligit membrum non se prorsus corruptum , sed curandun,
quod in eo superest boni. Quidni Medicus spiritualis simile judicium ferat de eo, qui Dei
offensam summe exhorret, peccandi occasioneSsellicite fugit contra ingruentes tentationes acriter pugnat , dc ubi se vel leviter vulneratum advertit , vehementi dolore pungitur Nam praeterquamquod non doleret. , nisi spiri- tualiter viveret , ipsemet Apostblus testimonium, perhibet Rom. 8 gemitus illos esse eL 'fectus inhabitantis spiritus, ac proinde , qui sic affectus dicit se conscium non esse ullius peccati- Inortalis, signum praebet valde probabile gratiae. sisistificantis. Quomodo enim conscientia,quc leviora peccata ne dolore non. admittit, nec Patitur, sed quamprimum . rejicit , cum Kr
467쪽
. D g G R. A T 2 A. C H R I s I P. η εν Ergo conscientiae testimonium sine contem -ptu temporalium , & ea , quam diximus , delectatione in Deo, non valet ad generandam ὸduciam , de qua nobis est sermo, quia cum ex dicendis multiplex sit conscientia alia simplex & recta, alia erronea & mala , valde timendum est , ne poenitens, qui delectationes Ierrenas sectatur , peccata venialia negligit multiplicatque sine ullo doloris sensu, dicat ex cordis caecitate & ignorantia vincibili , se nullius peccati mortalis esse conscium , nam ex S. Augustino, multa peccata hominum judicio levia videntur, quae in statera Sanctuarii gravia reperiuntur. Denique qui sincere timet Deum,
nihil negligit eorum, quae ipsi displicent.
rum iustus gratiam iustificantem amistere post Z NEgavit olim Iovinianus, ut constat ex sanacto Hieronymo libro x. quem contra illum haereticum scripsit. Calvinus eumdem e roreris a mille trecentis annis damnatum suscitavit , tib 3. Instir . cap. 1. paragr. I. In illam autem. foveam lapsus est' ex erroneo suo; principio ,
quo statuit peccatorem justii in fieri sola fide, qua certo credit se esse praedestinatum; & ideo merita Passionis Chrilli sibi applicari. Hoc enim fundamento posito necessario sequitur , nec Davidem per adulterium & homicidium, nec Petrum per negationem a justitia excidi se , nec ullum praedestinatum per atrociora icrimina gratiam sanctificantem amittere ', quandiu fides in corde remanserit ; quia immutabile est Dei praedestinantis decretum. Contra:
468쪽
hunc detestanduin errorem extat G. 23. se T. Concilii Tridentini his verbis conceptus : Si quis hominem semel justificatum dixerita mplitu pe care nou posse , neque gratiam amittere , atque ideo eum qui labitur oe peccat , nunquam verὸ Disse jussc itum . . . . amaxhema sis. Iuxta quam d fin1tionem,
. R. De fide est, justum amittere posse gratiam iustificantem. Probatur i ex Scriptura Psalm. i. Apprehem dite disciplinam, nequando irascatur L minus, ct peream de via it a. Ezechiel. i8. Cum averterit se iustus a linitid su4 : er fecerit iniquitatem , mori pur in eis. Sic Lucifer jultitiam , in qua condituS fuerat, Per peccatum amisit: sic Salia a Deo electus , peccando in aeternum periit: sic Salomon prius Deo amabilis, & in fine reprobatus juxta S. August mu in lib. contra Faustum ea P. 88. De oalomone, inquit, quid dicam , quem
vehementer 'arguit sacra Scriptura, atque condemnat, nihilque depoenitentia ejus , vel in eum indiagentid Dei omnino commemorair Hinc Apostolus I. Cor. Io. graviter monet, qui se existimar flare , videat ne cadat. & cap. s. MLte errare neque fornicarii, neque , &c. regnum Dei possidebunt. Quibus ipsemer Perterritus scribit cap. v Cassio corpus meum, σinferfitutem redigo, ne Drth cum aliis praedieaverim, 'ipse reprobus essetar. Liceat ergo adversus CalvinianoS contorquere ejusdem Apostoli verba quis Vobis evangelizaverit praeterquamquod accepsis anathema sit. Probatur 2 . ex sanistis Patribus. Ex S. Hieronymo , qui ex professo libro secundo contra Jovinianum confutavit oppositam haerelim. Ex S. Augustino qui lib. de naeresibus haesesi 82. Ioviniani sententiam numerat inter haereses ab
Ecclesiaproscriptas ἱ & lib. de cor. dc Sra1. c.
469쪽
nis non accepto dono perseverandi usque in finem , in me , quae per dilectionem operatur , incipere Niυere, ct aliquandiu Veliter ct iustὸ vivere , ct postea cadere , neque de hac vita , priusquam id contingar , auferri. I robatur ratione ; quia ex impia Calvinistarum doctrina sequitur omnimoda morum subversio. Si enim justus in eorum sententia non amittit gratiam justificantem , quantumcumque detestabiliter peccet, modo non timear Propterea mitti in gehennam , nec de praedestinatione sua di mdar , sequitur iv. justis & Dei amicis pugnandum contra indeliberatos timoris motus quibus Spiritus- sanctus ad declinandum peccatum,& ad perseverandum incitatὶ veluti contra gravissimam &periculosissimam tent tionem , nec audiendum Christum dicentem,
Luc. I 2. v. . & Dic vobis amicis meis .... time
re eum, qui postquam occiderit, habet potestatem mi tere in gehennam. 2'. Salubre fore consilium, Drtiteν crede fortius pecca , quia nihil ita ex perulit timorem , quam peccandi assiduitas, qua imduratur cor , & praesumptio contra desperationem inducitur. Dices ex Apostolo i. Corinth. I 3. Charitas nin quam excidit. Ergo.
Distinguo antecedens , nunquam excidit per supervenientem gloriam , & visionem beatim cam , quemadmodum fides & spes , Concedo; eadem enim charitas, quae in vita inchoatur &crescit, in patria perficietur , & in aeternum Permanebit, sicut reverentiat is & castus Dei timor e contra vero per Dei intuitivam visioncm & possessionem fides & spes clcstruentur, ubi ibidem docet Apostolus: charitas nunquam excidit superveniente gravi peccato. Nego anti
470쪽
. Dκ ATIA CHI IsTI . Instas. Atqui charitas per peccatum extingirpnon potest, ut constat ex pluribus scripturae itextibusa nam Cant. cap. η habetur : Aquae finitiis non potuerunt extinguere charisarem: Rom. 84.
Ce rus sum quod 'eque mora, neque inta , &c. poteriti ln.s separare a charitate Dei.& Joan. c. q. urιi auum biberit ex aqua ,quam ego dabo ei , non sitiet tis' internum , sed .... siexin eo fons aquae salientis in vitam a ternam. Ergo: Distinguo anteced. Nec aquae tribulationum; nec timor mortis , nec sitis, seu cupiditas rei cuia jusque creatae praevaletre possunt dversus homi
nem , gradia sanctificante & chatitate instru ctum , si eam per liberum arbitrium non abj ciat, nec negligat, Concedo: si abjiciat aut negligat , nego anteced. coemadmodum enim Adamus, licet deserendo jψstitiam originalem ,. 'mortem incurrerit, immortalis tamen dicitur Creatus ; quia manente statu innocentiae, mors iadversus illum praevalere non poterat.Simili- l. ter justus , si in omnibus sumat scutum fidei per ldilectionem operantis, & potest omnia rela n quissimi ignea extinguere , secus si potentissima illa arma voluntario abjiciat. lUrges: atqui justus non potesti abjicere gratiam sanctificantem , ut manifeste colligitur ex his verbis I. Joan. 3. v. 9. Omnis qui natus es, fim mo, peccatum non facit' ; quoniam semen ipsiui in eo manet .stnon potest peccare , quoniam ex Dem inatus est. Ubi Apostolus probat liberum non li. esse ei , , quI natus est ex Deo deserere justi- Mam; quia , ut scribit v. 6. Omnis- qui peccat. rnon vidit eum , nee cognovit eumι Atqui non po- titest diei , quod natu sim Deo non cognovit, teum , cum natus sit per verbum veritatis juxta, si illud Jacobi 1. Voluntariὸ genuit noι verbo veritatis e r Lrm. - '