장음표시 사용
61쪽
DE INCARNAT 3ONE. Nientia aut possibilitas. N ,n ex voluntate libera , quia causa libera non habet necessariam conne. xionem cum effectu libero , qualjs est Incarnationis existentia, ut infra dicetur. Neque etiaIn ex omnipotentia , quia etsi nobis evidente snotum sit Deum possae quidquid non implicat, ratio tamen nai utalis non potest sic tutari 1llua mysterium , utpote supernaturale , atque eVI- denter a rinare nihil in eo esse contradictorium. Minus probari potest a posteriori ; quia nulli sunt effectus incarnationis naturaliter nobi noti, p*r.qups ad ejus exilientiam pςrve
Nec dicas Christum miraculis evidenter Probase se esse Filium Dei. Licet enim miracul' necessariam habeant connexionem cum omni Pratentia divina ; evidens tamen non est illum esse Deum , Per quem Deus miracula operatur, Pro phetae enim & alii viri Sancti miracula ediderunt. Christus ergo suam divinitatem eatenus ex mIraculis pro ii, quatenus iis seclairavit filum testimonium , quo se Deum asserebat , essis verum : certΠm enim. & evidens est Deum honposse quidquaan facere in c9nfirmationem meri dacii. Ergo miracula Christi sunt argumentamlum extrinseca , quibus nobis evidenter constat credibile esse testistonium quo dixit se essς
Confirmatur nostra responsio , tum ex Scriptura afferente mysterium illud esse investigabile , & citra revelationem omnibus impe vium , Matth. I 6. Bea us es Simon Bardona, quis caro ct sanguis non revelaυit tibi, sed Pater meus. Ephes. 3. Mihi omnium Sanctorum minimo data est gratia haec , in gentibus evangelizare investigabiissctsitias Christi , ct illumingre . omnes quae sit dif
62쪽
homil. 4. in Matth inuchitur in cos qui inestabi- em illam generationem Dei hominis cogitationibus in vestigari putant. S. Augustiniis epis . 3. ad Volusianum, nunc Vero 37. scribit Hst si rario quarLνυν non erit mirabile 's exemplam posciitir non erit sinigidare. Demus Deum aliquid p spe, quod nos fateamuν investigare non posse. In talibus i ebas lora ratio acti est, forentia facientis.
Dices : Sancti Patres probant myst rii Inca nationis possibili ratem variis exemplis. IV. Ra-ini in arboribus trunco inserti : ita Theodore-tus Dialogo Dconfisus. Σ'. Ferri candentis, in
quo ignis cum ipso ferro unum quid cfficere videtur: sic Sanctus Basilius, de humana Chrsi generatione. 3'. Vocis, quae est mentis cogitatiostno induta ; sic ex S. Augustino, lib. I. de Doctr. Christ. eap. u. ct Veibum quod erat apud
Deum , jam carne velatum ad nostram notitiam pervenit. 4'. Animae rationalis corpori
unitae, ut in symbolo, quod b. Athanasii dicitur.
Ergo. Distinguo antecedens : Probant utcunque &ruditer, tanquam mediis aptis ad iuvandos ru, diores , Concedo : probant emcaciter , Nego antecedens. Una enim est eorum vox mysterium illud esse lumini. naturali inaccessum. Enimvero nemo non videt suanta sit disparitas inter mysterium Incarnationis & ca suae in exemplum afferuntur. Ramus non est quid unum cum trunco nisi secundum quantitarem ; ignis est in ferro tantum localiter cogitatio in voce tanquam in signo. Anima rationalis est substan- . ria incompleta essentialiter ordinata ad com-Ponendum cum corpore unum hominem. At Verbum & natura humana sunt duae naturae
integrae , quaestio autem est utrum duae natura
63쪽
eom erae poli irat lutit tanta ali. eruti iii. Qiiod si iacta cedatiar de naturi S creata, , coiri in; io non eit trahendona ad persona In increatam quia seclusa rex clationc tali, unio non videretur polle fieri sine mutata one utriusque naturae, quae sane in di-VIDam caderc ne quit.
Sccunda pars probatur. Tum existentia aut possibilitas rei aliculus dicitur probari negative, cum diilolvi intur cum aliqua veri specie , quaeci intia Oblici positant : atqui sic di sibi vi post uni quae OPPOmlntur contra exilientiam S possibilitate in Incarnationis, ut Patebit cx ses Politionibus ad ob ectioncs s cluentes: Erco. ' Diceq iv Verbum non p., test incarnari sine 'stii mutatione. Eigo inca in alio repugnat Probatur anteced ns: dii ex non homine sit subitantia latcr S intrinsece homo, ille pr ffecto nuata thir list, stantia irrcr &intrinsece : atqui Lacus si ippolito hoc naysterio, ex non homine fit subiastantialiter & inta inlece homo. Ergo Deus mutatur si1bstantialiter δc intrinsece . Nego antccc dc ris: cuius confirmationis maiorem diuinguo. Qui ex non homine fit substantialiter homo , novam formam & perficetione ira subliai tialem & intrita ecam acquirendo. quemadmooum limus, ex quo Deus formavit hominini, novam lorinam& Perfectionem accepit ; mutatur substanti alucr & intrinsece .
Concedo: qui cx Dcm triminantes naturam hu-rrianam , ut homo de novo cam terminans, nccinde Perfectior evadens, mutatur, Nego maj
Distingito fimiliter minorc m. Deus ex non hornine factus est substantial ter intrinscce . homo terminzndo natinam humanona, & nihil piorsus perieci lcnis ab ea acci Psendo , Concedo : Diuus est homo acclPiendo natu-
64쪽
ram humanam tanquam formam sui perfe&vam , Nego minorem. Cum itaque iiicitur Deus faetus substantialiter & intrinsece ho-nio , sensus non est: quod natura humana ingrediatur substantiam divinam tanquam pars essentialis , aut sub stantialis eam compionens rnatura enim divina manet in Christo impermixta simplicissima. Setd hujusmodi adverbiis significatur solummodo Verbum bstan-'tialiter uniri naturae humanae' tanquam ejus suppositum Jc ejus terminus substantialis: re iselliturque Nestorii error definiens in Christo duas esse personas moraliter tantum accidentaliter unitas, ita ut Deus humanit te Indutus dicendus sit homo denominatione extrinseca , quemadmodum homo a veste, quam circumfert, extrinsece. denominatur Veia litus. dInstabis : Non potesst fieri nova denominatiosne nova Orma adveniente: atqui Deus per lio cminferium homo de novo nominatur : ergo ne- cene est: ut accipiat naturam humanam tanquam novam formam. Nonnulli Theologi hoc argumento Valde torqueri videntur, quanquam levia sit admodum momenti. ,
Distinguo malorem. Sine nova forma, et phrifica, vel metaphyl a seu logica , quae dicitus forma denomination: s , Concedo,sine formiphysi a dc intrinsece componente , Nego ma IOrcm ; de Conc es a minore distinguo similiter
Consequens. Nec use est ut accipiat naturam humanam ranqi iam formam metaphysicam seu
logicam S denominationis, Concedo; tanquam formam physicam , Nego conseq. Sic homo
dem minatur materialis a materia, non tanquam
a forma physica : materia siquidem in physicii
opponitur foliuae; sed tanquam a forma cien
65쪽
DE INCARNATIONE. 4 minationis & logica : in logicis enim quod prae-dIcatur de alio , enuntiatur tanquam forma de subjecto. Dices ΣΠ IIla non possint inter se uniri, inter quae est distantia infinita: atqui inter Verbum 5c naturam humanam est distantia infinita: Distinguo majorem sicut alibi,distantia infinita
tumentitatis, rum habkudinis,Concedo :entita-tjS talit ira, Nego majorem. Distinguo similiter minorem: inter Verbum de naturam humanam est distantia infinita entitatis , Concedo : unde natura humana non potest esse et his tem entitatis Cum Deo, utpote qui sit purus actus, increatus, & in omni genere perfectionis infinitus. Est distantia infinita habitudinis , qualis est inter unitivum dc uni bile , terminatiVum & terminabile , Ncgo minorem. Enimvero quemadmodum dicebamus , ubi de visione beatifica, licet nulla sit proportio entitatis inter divinam cssentiam Sc intellectum humanum , esse tamen proportionem
habitudinis : ham egentia clivina est intelligi-bdis , Intellectus vero humanus est intellectivus; ideoque essentia divina potest illi uniri in ratione objecti. Sic Verbum divinum , cum sit infinite terminativum . potest uniri in ratione termini & suppositi naturae humanae, quae est
instabis': Habitudo sera utpote relatio, debet idari in enlitate: ergo ubi nulla est propo tio entitatis, nulla quoque inest proportio habitudini S. Nego absolute antecedens: illa enim relatio habitudinis cit essentialis Sc tianscendens, ac proinde non praesupponii fundamentum eis n-tiale enim est quid prim i in In re. Nulla Ia-
66쪽
8 Dg INCARNATIONE. tio, nullumve findatuentum cur potentia visiva habitudinem habrat ad colores Potius qu im ad odores & sapores. Haec habitudo est ejus e sientiadi natura.
Dices '. Verbum cst id,quo natura divina ultimo terir inatur, & fit incommunicabilis alterirergo repugnat quo i fit id quod communicatur alteri , scilicet naturae humanae. Distinguo alit .ced ns et fit incommunicabilis alteri tanquam per Iecti' & tanquam supposito seu personae, Cor cedo: alicri nullatenus perfectivo, sed perfectibili, Nego anteceiicias: hquidem natura divina per Vcrbum ultimo completur in ratione sit bsistentis & personae, ac proinde contradietorium est ipsam sic completam& ultimo terminatam ulterius perfici & Compleri r sed convenientissimum est ipsam infinitε perfectam & completam aliam naturam perficerte, erque ibstantialiter communicari mediante hypostasi. instabis : ex concessis Verbum divinum non unitur naturae humanae tanquam supposito ,
hoc est subsulenti subsistentia propita & humana : ergo L hristus non est hon o Pcrficius. Ille erum non cst homo perfectus , qui non habet quaecunque pertinent ad natu iam liu manam : atqui Christus non habet qucrcunque perta nelit ad naruram humanam ; caret enim subsistcntia humana, quae non est accidens , sed ultimum complcmentum substantiale, ErEO. Nego consequens : cuius confirmationis mariorem dili inguo. Non est homo pei foetus, qui
non habet quaec tinque peltincim ad naturam humanam ranquam partes essentiales aut Integrales , Concedo οῦ quae Pertinent ranquam modus
67쪽
modus existendi ta Iutura, Nego majorem. Distinguo si nil iter minorem. Christus non habet quaecunqt,e pertinent ad nati iram humanam , id est, non habet modum, quo naturaliter existeret in se , si Verbo non esset unita, Concedo:
natura enim humana Christi existit in alio, dc quidem longe nobiliori modo. Non habet quaecunque pertinent ad naturam humanam tanquam partes ejus essentiales & integrales , ex quibus homo perseetus dicitur. Nego minorem. Solutio patet ex dictis primo capite. Dices q. Verbum non distinguitur a natura divina, an qua est quid unum cum Patre dc Spiritu Sancto : ergo Verbum non magis Potest dici incarnatum , quam Pater &Spiritus- Sanctu S. Dil tinguo antecedens. Non distinguitur rea- licer , Concedo : Drmaliter, Nego antecedens.
Porro sicut illa distinctio simcit ex dictis ubi de
Trinitate, ut Verbum dicatur generatum, non vero Paterem cit quoque ut vere Oicatur in arnatum, non vero Pater,aut Spiritus- Sanctias,
qui tamen ambo sunt in Christo per circumin-χstionem , ut ibidem diximus. Atque Iaaec de Incarnationis possibilitate di-lta sunt stipposita Dei revelatione, quae nobis x indubitatis restimoniis constat. Cum enimi facto ad posse valeat consecutio, ut loquun-
ut Philost, phi ; certo colligit ratio falsa esse , tuae contra possibilitatem mysterii peracti &evelati Opponuntur; quamvis talem Veri spe-iem prae se ferant , ut eis seclusa revelatione ierat 1endum videretur. Quocirca Praeci pluit nostrum opus fuerit in hoc Tractata firmissi ia, is argumentis Incarnationis ex Istentiam sta-ilirci ; hoc enim veluti cardine nituntur κ- ut me II. C
68쪽
DE INCARNATIONE. quae hactenus diximus,& quaecunque deinceps dicituri sumus. Triplicis autem generis hostes hujus myst rii existentiam impugnant : Gentilibus enim est itultitia,Judaeis scandalum, I. ad Corinthios,
cap. i. Ac Haereticis lapis offensionis. Contra tres illos cuneos non iisdem armis est decertandum ; sed contra Gentiles,apud quos Scripturae divinae nullius sunt auctoritatis, producenda sunt motiva credibilitatis, ut alunt. Contra Judaeos contorquendae sunt Veteris Testamenti Prophetiae, quas rejicere non possitnt, sed vanis
Interpretationibus eludere conantur. Contra Haereticos vero. urgendi textus utriusque Testamenti quod suscipiunt , sed pro libidine inter-
. simmoc' emaciter probatur contra Gentiles m erium Incarnationis fuisse impleitim 'ct quidem in Christo Domino pR. T Robatur emcaciter illa duo, nempe I mystomum Incarnationis eme ameletum,& quidem in Christo Domino, ex motivis iliadem , quibus evid. nter demonstramus Religionem hristianam esse veram, a C divinitus Institutam. Namque illud mysterium est evidenter credibile, quod Religio evidenter vera credendum docet tanquam tundamentum totius suae doctrinae Qtiae posteriora verba addid
rim propter Novatore,,qui contra omnium Ueterum fidem contendunt veram Ecclesiam posse errare in levioribus , non vero praecipuis articulis, quos fundamentales vocant: atqui Relia
69쪽
Dg Ise ARNATION p. gio Christiana evidenter vera est, docetque im- Primis credendum mysterium Inca attonis fuisse in Christo Domino impletum. Ergo. Major est evidens, nec ullus etiam Gentilis ait infidelis negaverit credendum quod est praecipuum fundamentum Religionis evidenter a Deo institutae, ut ignorantes erudiat, errantes revocet, re omnes in legitimo Dei veri culto colligat. Minorem Vero Pernegant soli infideles,quoas Primam partem. Nec morari nos debet, quoaunus aut alter e Catholicis his aliquatenus a sentiri visi sint hac sua propositione : Religio Chriastiana non est evidenter vera. ... hinc infer evidens non esse , I'. quὀd existat nunc ct in terris aliquo vera Religio: Σ'. quod omnium quae in terra sum
verae semillima sit Chisiana : 3'. quod Apostolis manifesta stierit divinitas Christi : 4'. quod afflante Deo et D sint Prophetarum oracula a quid enim mihi oppo..ias vel negem Di se vera vaticinia , vel affirmemsisse contem ras quod vera fueri*t, quae a Christo
data sitisse commemorantur miracula. Hanc enuri
ropositionem exhorruerunt Catholici, dc Cleus Gallicanus anno I Oo. gravissima Censuraiotavit his verbis: DOEDina his propositione con-enta impia est , blasphema , erronea , ct inimicis hristianae Religionis favet. Praeiverat Innocentius I. anno 1679. damnavit uti scandalo-1m sequentem propositionem : Assensus fidei su-ernatiaratis ct utilis ad salutem , stat cum nolithidum probabili revelationis, imo cum formidine , qua vir formidet , ne non sit locutus Deus. Cui definia cini siόbscripsit idem Cletus Gallicanus anno γ o. in haec verba : Mee propositio scandalosa est, rniciosa, spostolicae fidei desinitionem evertens. So-
s igitur Gentiles & Infideles hic adversarios
70쪽
DE Iuc ARNATIONE. Patimur, qui sane ejusdem no b c cum client sen-rentiae , sit praeconceptum, quo in Relis Ion in Christianam flagrant, odium depone lent, u libera mente examinarent quae hic subjic mitis mo- me Tta , csen omnes qui retro oderant, inquit Tertullianus Apolog. Cap. I. ignoratant quale esst qmd oderant,simul ut desinam ignorare,cesset. ι θ odiise.
Ex his misi Christic ii utique de comperto, ct incipiunt odisse quod scieram, ct profiteri quod oderant. De obiti natis veto subdit: Mesant nescire quia jam oderunt , adeo quod nesciunt, praejiιdicant id esse, quod se sciant,
odisse non poterant. Primum itaque momentum ducitur ex Prophetiis : namque idonetim testimonitim veritatis , inquit Tertullianus apolog. 1 o. 6 veritas diUi- , , nationis. Hocce testimonio Deus probat se solum v critin esse Deum , quod solus praemun- . tiaverit quae in Christo futurae erant, passio - 1ies & posteriores glorias, ut loquitur sanctus Petrus epi st. I. c. I. Annuntiate quae ventura sunt in futurum , ct sectermis quia dii estis .... Stij cptavi ab aquilone , ct veniet ab ortu solis; vocabit nomen meum, &c. IL AI. Daemones quidem praescire possunt dc praedicere futura, quae ex naturali rerum ordine dispositione necessatio sequuntur, ut eclipses , anni tempestates , &c.
anquam & in iis facile decipiantur , cum
Deus aliquando rerum natui alium ordinem
immutet: nam Josue I . v. 13. steterunt Sol dc Luna in medio Coeli, lib. 4. Regum cap. 2 o. V. II. re rogressius est sol decem lineis ε, & in Passione e hristi Domini , sine concursu causarum secundarum, Sol eclipsim passus est per tres horas , scilicet a sexta ad nonam. Matth. 27. vι Conjiciunt etiam tum ex sua mala nocendi voluntate , tum ex dispositionibu