장음표시 사용
71쪽
s a INsTITUTIONEs THEOLOGIAE subscripserunt Decretis Synodorum Chartagi ensum , & judaeio Summorum Pontificum Inno centii , & Zosmi Et ut sinem faciam , S. trenaeus lib. I. gdversas haereses cap. a. probat, ex consensu Ecclesarum iudicandum esse de veritate doctrinae ; Ecclesia enim in universum Or- hem disseminata, Fidem , quam ab Apostolis per praedicationem accepit, diligenter custodit,quasi unam domum inhabitans, ut perindh ea omnia credit, quasi unam habens animam ,&. unum cor
Traditio, cujus initium invenitur in Decretis Ρontificum, Canonibus Con- ciliorum, aut Sanctiss. Patrum statu- licet ab Universa Ecclesia
P Robatur: si id, cuius initium reperitur enset Divina Traditio , oportet, ut ei, a quo principium habet, de novo si a Deo revelatum Sed Ecclesia non admittit novas Revelationes δnon igitur illud erit a Deo traditum . Assumptio probatur : nam vel illa Revelatio nota fuit Apo- vel fuit ignota r si primum, eam non do-etntri infidelithr se gesserunt in exercendo Apostolatus Μinisterio, ait enim Dominus : Docete omno gentes ; quod si ipse omnia docuit, & Apostoli docere omnia debebant, iuxta illud et Sicae
misis me fater, ita ego mitto vos . Si secundum,
72쪽
eulpandus esset Christus, quod non omnia docuisset Apostolos, quae sunt ad Ecclesiae regimen necessaria . & fati a ctiam di xus et Iohannis XVI. Diaum venerit Spiritus vericatiἷ, docebit vos omnem
Hoc argumentum est Tertulliani in lib. dόPraescript. cap. XX u. , ubi de Gnosticis ait: Solenteiicere, non omnia Apostolos scisse , agitati demen
ita, qua versus convertunt, omnia quiis in Aps
solas scisie , sed non omnia omnibus tradidisse , iis
utroque Chrι sum reprebensioni subjicientes, qui stulmixus instructos, aut partim simplices cApostolos
Quod autem in Ecclesia novae Revelationes semper repudiatae fuerint, probatur : primo ex illo Apostoli I. ad Timotheum VI. .' o Timotheo depositum custodi, devitans profonsiris scurunovitates , ct oppositiones sols nominii scienciae . quam quidam promittentes , circa Anem exciderunt. Accurat. hunc locum expolua Vincentius Lirinens sin Commonitorio cap XX l. & XXll. . primo exponit verbum illud , depositiDu : quidos depositum, inquit, quod tibi creditum est, non quod a te inventum, quod accepissi, non quod excogitast, rem nos ingenii, sed doctrinae , non Uurpationis privatae ,sed publiea' Tradii iovis. . Deinde explicans illud , vocum novitates , ait : Non dixit , antiquitates , non dixit vetustates , t 1i bpiaηὸ quid λ contrario sequeretur sendit ; nam vitanda es novitas, tenenda est antiquitas, si profana es navitas ,sacrata est vetustas. Secundo, quia Ecclesia semper resistit novis Revelationibus in iis, quae pertinent ad Fidem, D 3 more is
73쪽
s INsTiτοτio Es TMOLOGIAE mores . Reiectus olim Montanus autor Sectae Ca- tapht ygum , qui se Paracletum esse iactabat,dua seque Prophetitias sua inspiratione factas Prilcam .& Maxmillam , earumque revelationes vendi- tahac, ut narrat Eusebius lib. V. historiae Eccle- fasticae cap. XV. Alios , brevitati studens , Omitto . Ex quo citatus Vincentius Lirinensis lib. I. Commonitorii cap. Ul. scripsit : Mos 1 e
iη Ecclesia fmper viguit , ut quo quisque foret
reis, or, eo promptius novellii adinventionibus contrairet. Hinc Summi Pontifices, & Concilia summo studio in unum adversus haereticos ca- rarunt, ut defenderent susceptae semel Relin gionis integritatem. Itaque Τraditiones, quarum initium reperitur apud homines, non sunt a Deo communicatae, quod erat probandum. igitur consensus Universae Ecclesiae
non Noari obnoxius in recipiendis Traditionibus . ne monstratum est propositione II.; con sequens in aliis pertinentibus ad Fidem , vel mores eam errare posse , potissimum vero in Interpretatione Sacrae Scripturae ; si enim Ecclesa decipi nequit in congnoscendis Divinis Scripturis, neque falli poterit in adgno .scendo sensu Scripturarum: parum enim prode
rat admittere verum Evangelium. & nescire ve
rum sensum Evangelii , secundum illud Saocti H eronymiAn Commentario ad Galatas r Non remus in verbis Scripturarum esse Evangelium
sensu , non in superficie , sed in me lia ,
non in sermonum foliis ,sed in radice rationis . Qua igitur lege credimus Ecclesiae dicenti hanc, non
χ , illam esse Scripturam Canonicam , eadem cre de re
74쪽
Lin ER I l. ssdere debemus dicenti hunc , non illum esse ScriPturae sensum, quod sand plut quam manifestum est. Illud modo inquirendum, an ad probandum
Ecclesiae consensum , sit idoneum argumentum petitum ab autoritate Conciliorum , Sanctorum Patrum, ac Summorum Pontificum . De his igi- , tur agendum.
Concilia in Ecclesia idem sunt, quod Comi
tia in Regno : quemadmodum enim Regni Comitia non aliud sunt , quam Conventas Principum, Procerum, Magistratuum inopum . Iocum; ita Concilia sunt Congregatio pthi lidum Christianorum , ut de rebus agant, Rume. - sic clesiam pertinent. Sunt autem vel, Ut Oor he eoacta , & dicuntur oecum enita 4eu Gene xalia , vel ex uno aliquo Regno Natione, ut Africana, Hispanica , & dicuntur Nationalia, vel ex una tantum Provineia convocatis Episcopis, qui sub eodem Metropolitano constituti sunt.& dicuntur Provincialia, vel ex una Dioecesia Presbyteris , qui ab eodem reguntur Episcopo, & dicuntur Dioecessena . Horum autem, ut dispar est convocandi ratio, ita & dispar aut ' iritas, de quo infra. Mos autem suit omnium serme haereticorum, ut quisque gravem in se Concilii sententiam ex pertus est , ipsi autoritatem abjudicare . Hoc er go Arius et quum enim damnatus suisset in Coi
75쪽
s6 INsTITUTIONEs THEOLOGIAE. cilio Nicaeno, nolens ejus definitioni acquiesce. re, pronunciavit, Con ilium errasse Idem Nestorius, qui Concilii Ephesini Decretum , quo fuerat proscriptus, opinioni suae posthabuit. Idem Dioscorus, & Euthyches egerunt cum Concilio Chalcedonensi .' &Johannes Hus stoliemus, erra ise dixit Constanti ense GOncilium in condemnatione Wiclem praeceptoris sui. Postremus omnium Lutherus , quum a principio Pseudo- Apostolatus, &praedicationis suae appellasset ad Concilium, sor midans tamen ne congregato Concilio, venenosa sua dogmata damnarentur , docuit in libro de Conciliis, nullam prorsus est e Synodum,quae Divitiae si autoritatis . Luthero subscribit Calvinus IV. Inst tutionum , non eadem calliditate; praesenserat enim convocatum a Paulo Ill.Concili uap . & conisus erat , complura ea Dogmatibus , quibus portentosa illa Reformationis main cliina su tructa erat, in m pridem Oecumenicisi onciliis prostigata fuisse . At nos Catholicam sententiam adstruamus.
Concilia Generalia legitim E congregata
Divinae sunt Autoritatis; Itaque argumentum ex iis desumptum in materia Fidei, aut Morum
Robatur primo . Ecclesia Universe non potest errare in rebus Fidei ex probatis ς at
76쪽
qui Concilium Oecumenicum repraesentat Ecclesiam Uuiversalem, ut docet S. Augustinus lib. I. de Baptismo cap. I 8.: unde Mardinus V. in calce Concilii Constantienss jubet, ut suspecti de haeres interrogentur , an, non credant, Concilium Generale Universam Ecclesiam repraesentare iigitur non potest Concilium errare, ejusque definitiones erunt Divinae autoritatis. Secundo ex promissione Chri iti. Idem coninstat Matthaei XVIII. Ubi sunt duo, vel tres congregoti in nomine meo , ibι fum in medio eorum. Si igitur Dominus pollicitus est veritatis cognitionem duobus , aut tribus, qui in unum locum Conveniunt, & ab eo petunt veritatis doctrinam; quanto magis docebit veritatem Episcopos Universos eius autoritate in unum coactos λ Ex.Tra
ditione autem habemus , illa Evangelii verba, exponi consuevisse de Conciliorum insan ilitate io rebur Fidei , vel Morum . Ita Esn Salum Chalcedonense in Epist. ad Lemieul Papam et Synodus VI. Generalis actione I 7. .: Caelessinus
in Epistola ad Concilium Ephesinum, Q. Id confirmant praecedentia Christi verba in eodem Capite ; ait enim , si Ecelesiam non audierit, si tibi sicut et ictis , er publicanus . N
mine autem Ecclesiae intellexit corpus Pastorum,
ut patet ex verbis proximὲ sequentibus: Qιaecunque ligaveritis super Terram , eruut ligata ct
in Coelo , O quaecunque siueritis sper Terram
erunt foluta se in Coelo. Quum autem quaerere potuissent Apostoli quomodo scire poliant, se
Congregatos in Concilio semper a Deo veritatem docendos ; occurrit eis Dominus argumen
77쪽
s 3 INsTITUTIONEs THEOLOGIAE to a minore ad majus, si enim tibi duo , vel tres, quid ubi tota Eccles a in unum conveniti Ierito non minoris autoritatis esse debet Concilium . quod habuerunt Apostoli in cap .XU. Actorum, ac quodvis aliud Generale Concilium, juxta illam normam celebratum: quamvis enim defecerint Apostoli, non tamen defecit, nec unquam deficiet Ecclesia ex verbis Christi: Ecce ego bi cym Ium usique ad consummatione aeculi, unis de Chrysostomus in homilia IV. in Esa jam inquit facilius es extingui Solem , quam Euclesiam ob- screari . Atqui Concilium illud Apostolicum, Di-Vinae fuit autoritatis , Scriptura enim ejus definitionem Spiritui Santo tribuit , dum ait: Vis imest Sp/ritui Sancto , ct nobis ; ergo cetera Concilia Oecumenica, sunt Divinae autoritatis .
Raarto : quia haereses fermi Omnes ex eo Crtae sunt, quod non obtemperatum est legitimis Ecclesiae Pastoribus. S. Cyprianus libro I. Epistola 3. ' Neque enim aliunde ha reses obortae sunt, aut ne sebi'ata , quam inde quam Sacer-Vt Der obtemperatur . At in iis maxim θobedire debent, quae pertinent ad sensum Scripturae, iuxta illud: Labia Sacerdotis eustodiuut scientiam, ct legem Domini requirent de ore ejus Malachiae II. Et Matthaei XXIII super Calbedram o sederunt Scribae, o Pbarisaei, quae cunque dixerint vobis servate ; itaque obediendum est Pastoribus, tunc maximh quum nomine Ecclesiae Goneralis loquuntur in Concilio ; ergo tunc errare non possunt, alioqui nec eo casu tenerentur Fideles iis obedire.
Opponitur primo , quod possunt errare
78쪽
LIBER III. . S9 omnes Episcopi etiam in unum coacti , ut patet exiit lis Jeremiae verbis cap. VI. : A Prophetanisque ad Sacerdotem quisque sectatur mendaci unusi igitur Concilium nihil aliud est, quam coetus Plurimum ex universo Orbe convenientium Episcoporum , iam semper poterit errare, etiamsi fuerit legitimum. Respondeo , Pastores singulos errori subiectos esse , non autem dum omnes simul congregan ur, tunc enim referunt Univerὲam, cui Christus tuum semper propitium , ac Praesens numen promisit. Nec adversatur citatus textus Jeremiae ; nam Scriptura interdum solet omnes armguere propter improbos aliquot, ut quum inquit Apostolus II. ad Philippenses : Omnes quaeruns , quae sua sunt, non quae Idu Gristi.
Secundo, Opponitur Naziangeni liaeas in Epicad Procopium, ubi ait, se nullius C cilii ..exitum felicem obtervasse . . Respondeo , Nazianzenum loqui. de Synodis, quae habitae fuerint sub Conmmrio Imperatore Atiano , quae vel non fuerant Oecumeonicae, ut plurimae tempore Nazia naeni, in quibus Orientales convenerunt, diisentientibus Occidentalibus : vel suffragiorum libertas io iis adimebatur . ut contigit in Concilio Ariminensi , quud congregatum fuit anno 339., quodque errrasse.& Arianis in specie laltim favisse, testatur Hieronymus in Dialogo adversus Luc ferianos. Tertio opponitur Augustinus lib. Hl. corytra Maximinum. csp. XIV. , ubi concedit, se non . debere laudare Concilium Nicaenum Contra Ma
Niminum, sed neque posse Maximinum adserro
79쪽
6o. INNI io NEs TmoLocii Aa dversus ipsum Concilium Ariminense. Idem aque S. Doctor lib. Il. de Baptismis cap. 3. asserita
misto Plenaria priora a posterioribus
emendari , quum aliquo exprimeuto aperitur . quod clausum erat , o cognoscitur , qtiod Iste
At nemo fidelior erit interpres Augustini. quam ipse Augustinus. En ejus verba in Maximinium Arianorum Episcopum citato cap. XIV. Nec ego Nicaenum tibi, nec ιu debes Ariminen se mihi , tanquam praedicaturus proferre conciliam; .ec ego hujus autoritate, nec tu illius δει ineris : se m rurarum autoritatibus, non quorumcumque propriis, sed utrique communibus testibus es eum regatio eam ratione concertet . Non quasi Auguilinus non haheat fidem Nicaeno, sed ex abundanti ejus amoritatem omittit, ne disputare cum haeretico, teneatur de utriuique Concilii vi, & ostendere u num esse Concilium legitimum , alterum vero Conciliabetam.
Ad i livrum Au gu stini te stimonium, respondent quidam, per Plenaria Concilia intelligere Augustinum Concilia Nationalia , non autem oecumenaea , ut Concilium Arelatense I., quod licet non sit Oecumeni eum , dicitur tamen Plenarium ab eodem Sancto Doctore , ubi dis repta est controversia illa de rebaptizandis iis , qui as haereticis baptigantur, qua Ecclesia tan
Alii respondent, Concisa priora emendari posterioribus in rebus facti, ut quae ad Disciplinam pertinent, non de rebus Fidei, aut mo rum, quod ex ipsa Augustini ratione convincitur
80쪽
L I x E R III. clicitur: nam in illis, non in istis verificatur. quod experimento aperiri potes, quod clausum eis, ct quod latet cognosset . Sic in Concilio Claroinontano , cui praesedit Urbanus II. Can. XXVIII. prchibita est Communio sub una tantum specie Sacramenti; contrarium vero desinitum est ii
Concilio Constantiensi Sessione X lII., ubi sub Excommunicatione prohibitum est, ne Populus sub
Opponitur quarto In Concilio Nicaeno II., quod est Generale VII. , definitum fuit derheri Sacris Imaginibus cultum Religiosum. In
Concilio vero Francosuriensi anno 794. , ubi convenerunt tercentum Episcopi Occidentales, praesidentibus quoque Legatis Apostolicis, damnatum fuit Decretum de pio imaginum cultu, la eum in Concilio Nicaeno II. ; ergo Ve-rravis Nicaenum probando , vel Francosa Eurnis im
Respondeo , ex duobus illis Conciliis, Nicaenum fuisse Oecumenicum , quippe in eo , non tantum Orientalos, sed etiam Occidentales convocati fuerunt, adulteruntque Romanae E clesiae Legati r Francosuriense vena non fuit Generale ; in eo enim nemo interfuit ex Orientalibus Episcopis : potuit igitur aberrare in vertenda sententia Nicaenorum Patrum . Generesi-hus enim dumtaxat Conciliis infallibilitat om vindicamus. non etiam reliquis . At quid si dies-mus, errasse Francolariensem Synodum in quae Astione facti , non autem in artieulo Fidei λ ita planh videbitur, si inspiciamus, caput II. , eiusdem Concilii , ubi haec habentur et allata est