장음표시 사용
201쪽
late in ecclesiis orientalibus multos, episcopatus etiam sui te
fore, liberos ex legitimo coniugio suscepisse, & qui ab uxoru
us abstinuerint, nulla lege aut necellitate constrictos sed sua sponte id fecisse, perhibet. Tantummodo in Thessalia, modo. nia & Aehaia clericos ad abstinendum ab uxoribus suis sub poena ecclesiastica obligatos fuisse; cuius consuetudinis auctorem dicit fuisse MiaoDORU episeopum, dum libros APthio eos instruptos composuerit. Vt ira eo tempore nondum uniuersale alia quod decretum aduersus episcopos, multo minus aduersus prostyteros & diaconos in coniugio constitutos, in ecclesia mea exstitisse, certum sit. Concilium autem Trina m ann. DCXCILdifferentiam inter episcopos & presbyteros statuit, presbyteris, diaconis dc cunctis inferiorum ordinum clericis post ordinati nem cum uxoribus suis cohabitandi aJ concedendo libertatem ;
ουιν-λω - Σηγεε Teia rare τυ ἰκῶ λιγεν- ,--- Φωα--, a νιν επιξε, - αἰθιοπικα επ.-γήμυ-' φωλάσσιν nνἔαν ----αυτν-- Εὐδὲ Aliam eo uereia ditiem in Titemtia eii e cogumi. Claricus ibi promotus, si post fetieatum dormierit cum uxore , quam ante clericatum legitimo matrimonio sibi comI verae, indieatur; cum in oriente cuncti sua sponte, etiam episeopi, ab uxoribus suis abstineant, nulla tamen lege aut nereilitate constricti id faciant. Miari e mm ιgbrruu, episνιιtus eDum fui tempore oberos ex se timo coniugio usi cepermu. Haius porro in Thess ilia consuetudinis auctor fuit Heliodorus, Triacae, quae eius regionis urbs est , episcopus: euius nomine circumseruntue 'am, torii libri , quos ille, dum inuenis ellet, composuit de Aethiopicos inseripsit Ea.dem eonsuetud , Tlieaealonicae S in Macedonia atque Achaia obseruatur. a Concit Trull. c. Xill. tom. vi. cunc, P. T. -ia τ' ri μα-ν ε --
των τ νυος γαμετας συναφειαν διαλυονυς, ἔτης Μοῦς ααηλM κα ὶ καυήν την προσή- - τ. λ. Quoniam Romanae eccl-itiae pro carione traditum en eos mimus, ve promouendi ad diac natum vel presbyteratum , profiteantur, te non an 'lius uxor bus stis coniungendo, . nos antiqium caminem Ual licae persectionis ordiniri te si uintea. hominu qui
simul in saccis legitima caniusta deinceps quoque sit Δ stabilia est. volumus,
202쪽
DE DIGAMIA ET CAELIBATV sIGILLATIM, Erc.
re ecclesiam Rom ni ob contrariam consuetudinem grauiter reprehendendo; sed tamen episcopis i J iniungendo, ut ab uxoria laus suis separati vitam agant, de uxoribtis se I autem praecipia
ingrζdiantur, Vel etiam ad diaconatus
in ecclesia dignitatem prouehantur. Atmre ita res in ecclesia quod ad episcopos, non autem ullos alios, mutata est. etiam mutatio, sed lentis gradibus multis in I cIS, tacta est. Nam in Uraca ipso concilii Trullani tempore ipsi episcopi cum uxoribus suis cohabitarunt, Vt ex modo memoratorum canonum aliquo istius concilii foconstat. Sed in hanc cisquisitionem ulterius descendere non fert instituti mei ratio: quum, quae iam dicta sunt, ad demonstrandum sussiciant, quod clericis uxores habentibus in prioribus saeculis ministerio sitio fungi licuerit; & quod caelibatus hisce temporibus non fuerit necellaria quaedam ordinationis conditio,vti quidem praesentis e clesiae Ronim scriptores polemici falso dictitant. Atqueita diue fas veterum clericorum qualitates & requisita, de quibus ante ipsorum ordinationem disquisitio facta fuit, hactenus perstrinximus. Nunc proximo loco ad solemnium rituum rei ipsius nec non legum ac consuetudinum, ordinationis tempore obseruatarum, considerationem progredimur.
nequaquam eorrem cum Uxoribus comun e omemes, vel, mutua tempore e uenienti consuetudine priuantes. extera
π nostram peruenit, quod in Africa ct Lybia ct aliis Ioeis quidam edis,qui
1Ille sunt, religiosillimi praesules cum propriis uxoribus, etiam postquam ad eos processit ordinatio. h itare non recusant - - nobis visum et , ut nihil seiusmodi deineeps ullo modo fiat. caetera.
eius, qui ad epistopalem dignitatem Prom vetur, communi vim sui cousensu p ius separata , postquam in episeopum ordi natus est ac consecratus, monusto um in ei tur,ct ep.stopi providentia fiu-
203쪽
DE PRISCORVM CLERICORUM ORDINATIONE ET LEGIBUS INIBI GENEl ATIM OBSERVATIS.
Statuta ecclesiae auribus clerici inculcari oportebat , antequam episcopetu eum ordinaret.
ELectione cuiusdam personae debitis dotibus instructae, is
cundum ante memoratas regulas facta, episcopi vel etiam metropolitani, si electus ipse csset episcopus, ossicium erat, ipsam ordinare. Qui antequam ad ordinationem adgrederetur, aliae quaedam leges & regulae obseruandae erant. Nam ut ne iuri iurandi contra stib scriptionum, quas antiquitus ab Ordinandis rςquisitas fuisse, supra fri ostendi, denuo faciam memtionem: non committendum mihi cst, ut monere obliviscar, inccclesia Agi Latia regulam a patribus concilii Carthaginensis sa) tertii factam&inde in codiccm b Africanum translatam esse, ut ordinandis episcopis vel clericis prius ab ordinatoribus suis de- Cretum conciliorum auribus eorum inculcaretur, ne se deinde aliquid contra flavura concilii fecisse poeniteret. Haec regulaeHagitante & satagente Ari lino faeta cst, uti possinius in vita eius to memoriae prodidit. Quum enim vivo adhuc Vatiris episcopus Hipponis ordinatus esset, quod contra concilii Nicaeni statuta, ipsi quidern tempore ordinationis adhuc ignota , factum erat; a patribus supplicando impctrauit, ut canones ccelesiae in cuiusuis ordinatione legi oportere decernerent. Haec regula tacitum inuoluebat promissum, quod ordu
cc Postid. vit. Atig c Ulli. Q ad in se ipso ficri non debuisse, ut vivo suo epist po orditiaretur, postea & dixit & scripsit, prypter concilii uniuerialis vetitum, quod iam ordinatus didicit: Nee quod sibi factum esse doluit, aliis fieri voluit. Vnde etiam sategit, ut conciliis constitueretur episcoporum, ab ordinatoribusi deberi ordirundis, vel ordin tu, oculia statuta siserdonun in notitiam esse destreuda.
204쪽
natus canones sibi praelectos vellet obtruare: sed maioris secursetati saratia deinceps in explicitum promissum commutatum est Iege quadam qua Unusquisque clericus post rcgularum lectionem profiteri iubetur,se,quantum ab homine praestari I olsit, completurum haec, quae his contineantur. Unde sine vlo dubio orta est recentior illa obedientiae, septem generalium conciliorum canOuibus praestandae, prolastio in ecclesias ea:&iusiurandum S. Petro apostolo ab episcopis Romanis praestandum in ecclesia Duna, quo octo uniuersalium conciliorum de creta sese obseruaturos, promittunt. Prioris istius profestionis formulam in amplitudine sua apud is AnzRTVM e), posterius autem apud BARON iv M f & in sic dicto libro diue
λοτριω- ει αε . - ποσῶται τῆς δ'. cos πιμῆς. sic curii conititutiam & id e-pilcopatum iratum, competens eth velleratriles di via lique probatos lege e regulas ante ordinat; nem, quas recta & inuiolata nolita suscipit fides, ct e tholica Dci aZ,ib I caque dispositit S tradidit ecclesia. - - Si susceperit&dia xerit . quia quantum homini eth possibile, complebit haec, quae his continentur, tunc nionere eum oc dicere, quia nisi haec Obieruauerit, de a Deo alienus eis rit S cadet a iam dam honore.
. τ λ. Praeter haec regγιο uctus υn iurisias heptem moAs , quae ei ii et Mati nis sine rurum dogmatum caulla fuere coactaeis promittens pie tiar itias ab eis canones amplexurum di seruaturum: ibidemque sanctas coiistitutioiles, quaecumque sanctis a Patr. bus nostris Pron ulgatae sunt diuersis oce si inibiis es temporibus , Omnes quo ipsi recipiunt, cum eis recipio, de quas
Biron. an. DCCCLX lx to .X. p. 3I. p. u. II num.LXXII.edit MDCXvlli. Eg., N sanctae Romanae ecclesiae diaconus, vel presbyter, aut epit opus cardinalis electus, vestim per Dei gratiam huius sanctae apostolicat si dis humilis minii er, profiteor tibi beate Petre apostolorum princeps caeter ia De existerim ecclesiae dogmatibus sicut in Uniuersalibus conciliis & conlUtuticinibus apo -
205쪽
no VJ lector, qui eos consulere voluerit, videre potest.
II. Nultam clericum ἀπολελυμένως licebat ordinari. G nolo,alia regula, quam in hoc negotio oportebat obseruari, erat,ut quilibet in brdinatione sua ad certam quandam ecclesiam designaretur,nec libertas ei,ubicumque vellet, ministrandi relinqueretur, ad deuitandiim diuersa incommoda,quae ex isthac comsuetudine solebant oboriri.Haec regula ad episcopos aeque atque inferiores clericos spectabat. Nam ntitatens s recentiorum temporum, quemadmodum ritularer & vropicor episcopos appellat PANGRMiTANus, in primitiua ccclesia rarius noti erant. Etsi enim quilibet episcopus certo sensu totius ecclesiae catholicae episcopus ordinatus erat, Vti antehac g ostendimus; ordinis tamen caussa certar cuidam regioni, quod ad ordinarium potestatis suae exercitium attinebat, semper adstringebatur. Atque ita etiam presbyteri & reliqui inferiores clerici omnes episcopi sui dice- celi adstricti erant, neque poterant ordinari, nisi locum que dam haberent, in quo runctionem exercere suam possent. Haec vetusta erat ecclesiae consuetudo, quam concilium Chiacedonensi canone quodam confirmauit, ita habente ui: Nullum aU Dordinari conuenit , nec pressurrum,nec diacomm, nec omnino aliquem eorum, qui sunt in ordine ecclesiastico, nisi species ter in ecclesia ciuitatis, mel peti, vel mar rio, vel monasterio, is qui ordinetur, designetur. Eor autem, qui affluete ordinantur, decreuit sancta buodus jrritam ae inual
mendata, id ei , quae ad rectitud. nem nol rae vestratque Oithodoxae fidei a tetrad itionem recipiunt, conservare .suctaque Octo υnitier ba concitia , id est Nieaenum, Coni antinopolitanum, de Ephesinum primum, Chalcedonense, quintum quoque, R sextum item Constantinopolitina, de septimum item Nicarenum, octauum quoque Coni antinopolitanum usque ad unum apicem immutilate seruare, de pari honore ae veneratione distra habere. caetera. si Garneri liber diurn. Romanor. pontific. Par. MDCLXxX. p. 13. ubi eadem verba leguntur. g Vid. lib. It c. V. tot. Vol. I. PH. I. sqq.
206쪽
rari posse a lesus, qui ordinauit, inimiam. Hanc indinationem lati nilocriem,& homines, qui ita ordinati erant, sicales appellabant, quod ad certum aliquem locum cssent designati. Ita in conci- aio, Valentiae μ) mHispania habito, canonem reperimus, quem piam ordinari prohibentem. qui localem se inuet um primitus non spoponderit: ut per hoc lus a regida vel di ciplina ecclesiastica devia. re permittatur impune, quod facile possent facere, si de loco in locum transire eis liceret. Leonis cpiscopi Romani stilo haec est ordini se o loco Andata, siue, ut nos iam dixerimus, titulus cuius modi quae non sit ordinatio, vanam necaue toritate munitam dicit. Obseruandum autem cst, quod ri tutum non semper denotet ccclesiam quamdam parochialem, siue distinctum beneficium curiale; haec enim regula erat,antequam dioecesses in parmoecias dispescerentur: sed coarctatio clericorum, in corum or
dinatione facta, eo spectabat, ut episcopi sui dioecesi alligati in adsignato sibi loco sacris operarentur,
Exceptiones huius reguia admodum rarae. Erant quaedam paucae huius regulae exceptiones, sed admodum rarae& non nisi extraordinariis occasionibus admissae. pΑviaing diserte hoc de se ipse testatur, conditis e,inqiliens, in Larcinonensi ecclesia coUderari acidinussum, ut i, ecclesia non a bearer; tu
facerdotium ta cum domini, non in locum eoclesiae dedicatus. Et uigκο-
MYMus de ordinatione sua Mitiochiae eadem narrat; quod presbyter consecratus fuerit ea conditione , Ut monacho porro esse,& ad monasterium suum reuerti sibi liceret. Eadem de
NusM,quod ambo episcopi fuerint, non alicuius urbis sed ho-tha Concit. Valent. c. vl. t torn. lv. eonta P a 26O Pcιὸ Leo epist. XCII. ad Rustic. e. I. stom. iii. concit p. 4'. vana habenda est ordinatio,quae nec loco furi fata est nec auctoritate munita. c Paulin. . vi. ad Seuerim in aikM Hieron. . LXI. ad Pammach. m. II. p. t . editi BasiLMDLXV. p. III e. edit. Franeos MDLXXXIV. Sisis resbyterium tribulae, Ut monachum /.o i amfrar o tu videris de iudicio tuo. Sin autem sub nomine presbyteri tollis mihi propter quod caeculum dereliqui: ego habeo, quod semper habui. 'cI s uom. lib. VI. c. XXXIV. . ' - - -ω-υσε νδ a noris
207쪽
noris duntaxat caussa, tamquam ad repensenda praeclara ipQ-rum facinora, in suis monasteriis ordinati. Istiusmodi ordinatio erat, quam, teste THEODORETO iii , Flauiams episcopus Autim
ese s Macedonio, notissimo anachorciae tribuit, quem ille e cella, quam in deserto incolebat, aoduxit ideo tantum, ut in numerum sacerdotum eum cooptaret, postmodum in deseditum eum reuerti passus. Haec exempla huius generis omnia sunt,quae in antiquae historiae monimentis me inuenire memini.
Nondum iste mos obtinebat, secundum quem partibus infidelium ordinantur episcopi, qui episcopatus suos numquam videre
si pastor est ordinatus, viri Mac οπώθ virautem cogitouit, praedicabatur, enim Ee per omnium ora serebatur, de montis illum vertice per speeiem obie me Meuntiocris abduxit, & sub mythicum caerificium aleari admouit, coapta. vitque in numerum sacerdotum. Cumque peracta liturgia hoc illi quidam iii asset. ignorabat enim prorsus,quid egissent, primum quidem coi uiciis vero bisque asperis proscidit uniuersos: deinde arrepto baculo, quo innixus propter senium incedebat, pontificem ipsum, S alios qui aderant, insequutus et , oris innationem hane ratus montis Verticem sibi optatamque habitationem erepturam. Sed tum quidem sie indignantem aegre tandem amici quidam sedauerunt. Expleto autem heia omadis cireulo, cum rediisset dies dominicus, iterum euo- eat illum magnus Flaui mus, rogatqire ut celebritati cum ipsis interse. Tum ille ad eos qui venerant, An vobis, ait, non sussic unt, q ae iam acta iant, sed iterum.me presbyterum creare Wallist Et res ndentibus illis, fieri non posse, ut bis eadem fiat minuum impositio, non acquievis, nec Profectus est, Δμ- illum tempus de Luxiliares hoc saepius edocuerunt.
208쪽
animum inducunt. Quamquam posterioribus temporibus haec re- gula neglecta est, uti roN R is n ecclesii a queritur, &HABERTus o non potest, quila id aeque lugeat in latina; prisca tamen ecclesia in legibus obseruandis accuratior filii, vix vulum umquam vel epi copum vel inferiorem aliquem clericum ordinans, quin eos certar cuidam dioecesi addiceret, ex qua sine consensu superiorum in aliam transierri non poterant. IV. Nulli episcopo alienum clericum,nisi consentiente e episcopo, licebat consecrare. Tertio: Alia hinc circa ordinationes enata est regula, ut nulli episcopo ordinare vel admittere in occlesiam suam clericum quempiam liceret, qui ad aliam spectaret ecclesiam,sine istius episcopi consensu, cui antea addictus fuerat. Concilia pI seueram hac de rc in decretis suis sententiam pronuntiant; in-
tius, cimicusve c quin is haec posea tota ratio si neglectu simplieiter nun
U Haberti archierata ad cari. VI. Chalaed. p. Hanc ecclesiae legem ae disciplianam antiquam esse, recte in eum caminem Zonaras animaduertit, ει κοὐ νυν τοῦτο παντη καταπεφρον - , quamuis, inquit, ea nunc plane meon tentium ab ea is, quod nobis peraeque lugendum est. , sp Cone. Carth. lli. G XXI. clom. Il. p. Irro. Vt clericum alienum, nis concede te tiro epis po, nemo audeat vel retinete vel promouere in ecclesia sibi et
in ecclesiis ministerio stingentes, quemadmodum iam statuimus, non liceνe iuvititis eiustatis ecco a indinari. Cone. Arausian. I. c. V lli. stom. l Il. p. 3449. Si quis alibi eonsistemem cler cum ordinandum putati erit, prius definiat, ut cum ipsis habitet. Sic quoque non ne consevitatιone eιus eris pr. cram quo ante furitiamt, eum, qui forisiasse non fine caussa diu ab alio ordinatus non est , ordinare praesumat.
209쪽
primis magnum illud concilium Me mmsqJ, Sardicensere &M latense secundum m uniuersas ciusmodi ordinationes vanas&iris ritas declarant. Concilium-stJ primum ad ipsos et , iam laicos, ad aliam ecclesiam spectantes, istam prohibitionem
extendit, Sic enim statuit: dein e Hreicum Hiemin alis si, litteris episcopi fyi, nesse a I freti re, Wc laicum Uinpare sibi de plebe gliena, vs eum ordimet sine conscientia ems episco', d
euius plebes. Quarum legum haec erat ratio , quod quilibet Opiscopus peculiare aliquod & proprium ius in uniuersum dio, cestos suae clerum ac populum habere credebatur; atque ad pacem & bonum ordinem in ecclesia custodiendum apprime
faciebat, tales regulas tueri atque obseruare. Tantum in e clesia inieana episcopus Carthaginensis hac in re quodam gaudebat priuilegio, quia exarchus & primas omnium prouinciarum , Dananum erat. Ex antiqua enim consuetudine, canone quodam coiiciliai Carrbagis stir tertii tiJ, qui codici etiam
- τ' αἰῶ- συγκατατιθεμένου του επισκοπου , ἔ-. s. - κωνί,. ἡ 'πειροτονίαι. Si ausus fuerit quispiam eum, qui ad alium pertinet
surripere, di in ecclesia, non consentitute pruris episeopo, a quo recessit, qui in canona censetur, irrita sis oZaeuatio. r Cone. Sardic. c. xv. tum. ι 1. P ιε .9 τε ἐπίσκεπω --- παρο---
210쪽
insertus est , confirmata episcopo Carthaginensi ex alia ccclesia clericum aliquem adsumere , eumque in ecclesiae cuiusdam, iurisdietioni suae subiacentis, ministerium ordinare licitum erat. Enimuero exceptio in. speciali ipsius casu regulam in reliquis
MEi episcopo permissum eraι, vi in ahena dioecesi alia
siuarto: Alia regilla ad seruandum bonum ordinem hac iii re erat, ut quilibet episcopus in sua ipsius ecclesia se contineret, nec sibi potestatem in aliena dioecesi quempiam ordinan di arrogaret. Ita concilium Antiochenum is & sic dicti eanones
apostolici frJ praecipiunt, ne quis episcopus audeat extra suos Messa cere ordinationes in orbibus σpagis ei non subiectis. AususTiN, s huic
regulae insistere necesse habebat, quum ciues si norun es Pinia vim etiam inuitum ab ipso ordinari vellent presbyterum, mi' nitantes, si id facere detrectaret, sese alium postillaturos episcopum, a quo Ordinaretur. AvavsT1Nus illis indicabat DP, ab alio episcopo in ecclesia sibi tradita, nisi sic interrogato ac permittente, cum ordinari haud posh ; & quum promissione de illo inuito non ordinando detineretur, se a promissi fide non posse deflectere, nec permittere, ut ab alio episcopo ordinaretur. Epiphanius, teste soc RATE DI, diaconum in dioecesi cirγ-
πω υποκειμένους , Mia ἄρα μυτὰ γνώμης τοῦ Liau τοῦ επι-που. M τολμήσειεν τε , ἀκυρον μνω νην αὐτὸν Arenia- χανε τηε νυν.λου τυγχένειν. Episcopus in alienam civitatem, quae ei subieeta non es , non adscendat, nec in regionem quae ad eum non pertinet, ad asi cuius ordin itionem, nee presbtreum vel Amcsmis constituat an locis asii episcopo sibiectis , nisi cum vesuntate proprii illius regionis episcopi. Si quis autem tale quid ausus fuerit, infirma sit ordinatio de ipse a synodo puniatur. Can. apiast. e. XXX v. μη τολμῶν ab τῶν ἐαὐτοῦ κων - πιν- πιι. ali vas μὴ -εκμ οναε αwia πελειε ct Aug. epist. CCXX v. ad Albinam. Dicebam ego , quibus poteram, qui ad nos in absdem honoratiores de grauiores adstenderant, nee a proniisti fide me pos.