Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum 2

발행: 1725년

분량: 496페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

211쪽

solonii Constaκtinopolitana ordinare ausus fuerat: mcisostomus v ro ei dicenat, quod contra regulas egisset, dum in ecclesiis imrisdictioni suae non subiectis ordinationem fecisset. Quod ipsum ostendit, fuisse hanc uniuersalem legem, quae tam in orbentalibus, quam occidentalibus ecclesiis inualuerit. Et secum dum caludem regulam omnes metropolitani cum episcopis suis prouincialibus suae ipsorum prouinciae adligati erant, nec ullum episcopum in alia prouincia poterant ordinare, nisi ab istius prouinciae episcopis,ut sibi subsidio venirent, inuitati. Quae resula inconcilio generali statuta & in comcilio Ephe o feJ confirmata fuit, occasione controuersiue inter ecclesias Cypri r & patriarcham Amisc/-m ortae, utpote qui potestatem ordinandi in his ecclesiis sibi studebat adserere,quod autem illius studium reiiciebatur, propterea quod extra eius dioecet in sub alius iurisdictione essent constitutae. Sed vero obseruandum est, has regulas de ordinariis casibus, pacis &concordiae inter ecclesiae antistites conseruandae gratia, factasella, unoquoque interim in suo ipsius circuitu res suas agente & fines ac limites, quibus cum leges circumscrit serant. tuinente. Alias enim, uti antehac ostendimus DG,quilibet episcopus viaitlcrsae catholicae ecclesiae erat episcopus, & hoc intuitu ordinandi, aliosve ossicii episcopalis actus in quacumque mundi parte , necelli rate atque cxtraordinalia occas, ne ita

vel aliquam aliam administrationem ecclesias leam.

212쪽

ferente, peragendi habebat auctoritatem. Quemadmodii nAthana, & Fufustu Samo torsis aerianae hau csis longe lateque dominantis tempore fecerunt, ordinantes cpiscopos & presbyteros in quacumque prouisacia vel dioeceli, licci cum littera hi

ius legis id pugnaret, cum quidem in finem, ut fides catholica

& orthodoxorum hominum successio conseruaretur. Vt adeo haec regula tantummodo fuerit Pro communibus & ordinariis casibus. Et in Cypro, CPipv xvio tellanae s ι ,haec rcgula plane non fuit ob imata, sed quiuis episcopus in quacunqtie alia dioeccsi ordinabat, prout nccessitas hoc requireret, & id quidem caritatis vinculis minime ruptis. Nam generalem quamdam veniam sibi inuicem indullerant, ut, quemadmodum ecclesiae istius provinciae omnium maxime expediret, ciusmodi libertate inter sese mutuo uterentur; etsi priuilegia sua aduersus omnium per grinarum sedium & speciatim Antioclenae inuasiones stirenue tuebantur.

Quatuor folemnium temporum ordinationis origo. Proxime nunc in hoc negotio considerandum est tempus& locus ordinationis. De temporc varie potcst institui quaestio I. Aia ccclesia antiquitus certa & statuta ordinationis tem ora habuerit, uti nunc quatuor tempora per annum habet ΘΙ. An dies dominicus sena Per fuerit ordinationi constitutus II. An ordinationes sempcr ad matutinam liturgiam fuerint adigatae Θ Ad pro in quaepionem quod attinet, non lique ccclesiam ante sarculum quartum certa anni tempora ordinationi statuisse. 11AnzRTo enim recte obseruante Pq, usitatius tum erat, singulos ordinare, prout cuiusque ccclesiae necessitas postulabat. LRo fi J quidem rapa ferimia quatuor . mporum, quae apud nos in Britannia tuliac vulgo dicuntur Fmber metas ab apostolica derivat traditione. . At Vero, Vti PAGi Vs flJ & Q sNE

Epiph. eo. ad tuan Hierosolym. torn. li. p. Multi episcopi communionis nostrae presbyteros in notira ordinauerunt prouincia caetera. e) Habere. archierat. pari. Vlli. obseruat. IV p. 33 o. quidem rari, non vero tam multi ae inodie, raei tantur.

JD Leo uerm i l. de ieiun. Pentecolh. P τλ. item serm. IX. de ieiun. 7. mensis, siue de ieiunio quatuor temporum p. is. it. serm. Vii. g Paci eritic. indaroinam. LXVll. n. XV. Per canones . inquit Quesitellus. nil ali-

213쪽

s shq in mimaduersitonibus in hunc auctorcin obseruant id ei familiatius est, quam legem apostolicam appellare , quae vel in stia ipsius ecclesia usitata, vel in Danisues, Siricii, antcmlhrum suorum decretis sancita inuenit. Vt adeo, quum omne tela ONEM Ructorcs hac de re sileant, illius auctoritate valde

haud pollimus. Accedit. quod ne semel quidem indicet, ieiunia ista statutorum & solemnium ordinationis temporum tuitu, sed ex alia quadam generaliore ratione, sic

cta. Adeoque certum non est, ecclesiam tunc , quum, o scriberet, ann. CC.CCL. vlla fixa ordinationis tempora m-buisse. Et in saeculis antegressis non habuisse magis ii LDe episcopis enim certum est, ecclesiam corum ordinati certum tempus non praestituisse ; sed simul ac episcopus ali mortuus csset, alius in cius locum omni adhibita festinationb-gebatur atque ordinabatur;& in quibusdam locis secundo ue --tio die ab cius obitu hoc fiebat, quemadmodum tam antea MIost dimus. De presbyteris & diaconis aliisque hisce inferior,bus itidem manifestum est , quod in tribus prioribus cicinis

quouis tempore ordinati fuerint, prout res ecclesiae id eκ ita , Cyprianus Aurelium lectorem ipsis calendis .loembri s ordinauit, quemadmodum PEAκsONivs secundum criticas supputandi regulas iudicat, & Optat in hypodiaconum mense quin

ud intelligit, quam regillam eccletiasticam sola vis de traditione ecclesiastis ea quori:t, o sepius usurpare Videtur. - - - Familiare est Lemni, ut cum de apostolica tradi rione sermonein trabet, de ea loquatur, quam ab apostolo Petro reclesiae Ronaanae relicta in putabat. Ea vero ex b. Petri tradiistione deicendere existimauit, quae ΔΕ olim obteiuata & decretis sane ea inueni bas eorum ecclesiae suae politificum , quorum monuinenta sup .rerant illa aetate. b Quemeli. ap. Pagium vid. not. ant . Lib. l. e. X l. . it. Ulum. 1. P UI. yy.έι marsen. amat. Cyprian. ann. CCL. LXX. p. II. p ro. edit. Amaelod. MDCC.9Mense decembri meuiate, Cyprianus cum collegis suis, inconsulto clero suo, A relium conseilbrem ordinauit .ctorem , & quidem ut opinor, ipsis calendis deis

cembribus. ca tera.

cf peirson. ibid. n XV. Scripsit epistorim XXVII. mense Augusto ineunte adeI

tum Romanunia Scripsit etiam eodem tempore ad Moγsieni de Maximum reliquosque conlelseres Romae in carcere coni itutos epistolam XXVIII. - ω Vr autem hae littera solamniter, iuxta morem eccIeuar, mitterentur s CyprIanu fecie lectorem Iuttivum-Θραουcomem δ' consesserem, ea ire per eo dem misit, cuius ria iuvim crocum suum tortiorem 1 sit epistola XXlx.

Irin Duiligod by Corale

214쪽

rum neutrum solemne ordinationis tempus fuit.' Paulinus, qui culo quarto vixit, die nari seruatoris naemoriae sacro ordinatus est, uti ipse flJ nos facit certiores. Neque tamen is unus ex quatuor dic bus fuit, quos dcinccps stata ordinationis tempora lacerunt, Pontiscale Romam sub nomine D MAsi in pleis rorumque episcoporum Vitis memorat, quas in prouincia Romana episcoporum, presbyterorum & diaconorum ordinationes per

totam quisqDe vitam suam fecerint ; dc ordinationes semper mense decembri factae dicuntur. Quod ipsum, si liber iste magnae cuiusdam auctoritatis csset, probaret, Vnum fixum ordinationis tempus Rom.e fuisse; non quatuor. Sed huius libri fides, fateor, nulla ratione primorum saeculorum historiae innititur, quia multo recentioris aeui est, quam quidem inscriptio prae se fert. Et auctor tartassis de rebus vetustis loquitur ex sui ipsius temporis consuetudine, ubi unum ex his quatuor temporibus in v mcxiit: quod ante tempus di n7 Britan. CCCCLXVII. laetum videtur. Liber enim Iouis alii in Vita eius iniJ decemiri addit f. --arium; quemadmodum hoc etiam in vita Celasii Dcit. Et in decreto quodam celasti λJ quinque tempora ordinationi praestituuntur. IDicitur enim ibi: Or lininones presbieronti adiaconsis rum nisi certii temporia, ei diebus ex ceri non debent, id est, quarti mensis ieiunio, septimi, e decimi, fed σctiam quadraeest nauer Mitti ae 1ne liana pur ba siniae Ue, stabathi se iis circa v speram nouerivr ce- Iuranias. AM L intra FORTUNATVs sol iam lationis aempore Simplieii tae meminit, cum Primi apostolici 'inqltu. , semper in decerubrio niense, in quo natiuitas domini nostri L D vhri,si re briitur, cons renuiones mini 'ira;.rut pine ad implicium, qui r a Petro pGdragesimus Horas. Use Irimur sacrauit tu Lebir rio. Quod ille sine di io ex ante memoratis locis pomisicalis ad si insit, quippe qui interdum de uno, interdum vero de duot, s solemnibus tempo

diaconos duos, episcopos diuersa loc nuinero sexaQint.ι septem.

215쪽

rilriis ordinationis, mimquam vero de qtlatuor, loquitur.

argumento cst, quatuor ista nondum fuisse constituta, quum luber ille conficeretur, qui cum interpolatione , quam nunc habet, non nisi post Iustiniani tempora exstitit, uti virorum docto rum concordans est opinio. Atque adeo ampliori aliorum dicquisitioni id relinquimus, an ulla eiusmodi statuta ordinationis tempora, cuiusmodi hi auctores memorant, quatuor vel ut que,prioribus saeculis in ecclesia Romana fuerint. In aliis ecclesiis de nullo relatum legimus, sed exempla producta contriuium potius demonstrant. Studiosus huius rei Iector plura istium di exempla alia in promtii facile habebit, ex quibus colligi podi Clit, tempora ordinationis prioribus quatuor faeculis nonnula certa & stata, siquidem nullus antiquus scriptor intra hoc inte vallum ullam eorum mentionem iniicit. Quocirca necesse haud cst, ut cum nARONio spJ & n rami No fg retinua quatuor I mum apostolicae traditioni adscribamus, sed susticit, de iis Imqt i tamquam usitato ecclcsiae more, qui ecclesiastica inlatini nec aliquot saeculis post facta, iundetur.

I. VII. Ordinationes quolibet hebdomadue die indiscriminari factae

' per tria priora Rculs. 1 Idem ad Iecim tamqruestionem responderi oportet, an dies dominicus semper fiterit dies ordinationis Θ Manifestum est,quod rer tria priora saecula haud fuerit. PAGius frJ enim ante G

cpι Baron. ann. Lvll. n,CCIX. lpsa qtΩιt1ων aum temporrcu Dirinia, quae in e clesia seruari solent, ex apostolica Dyiitritione sumsisse principium, sitiet Leo absque hila dubitatione confirNaat..caetera. q Hellarm. de verbo Dei noli seripto lib. IV. e. FU. p.ros p. 67. H. edit. Colon. N XU. Sextum mendaeiiDri est : Calixtus ieiuniιτ qimitior ν- τω tota ruit, ergo fiassis est , quo fiat ex apostolua trad noue. Mendacium est, quod Calixtus omnia instituerit quatuor temporum ieiunia: Ipse ei im in mpi'. l. dicit, se tantum addichne unum iniunium ad tria, quae antea erant. Quocirca quod sanctus Loea sermon. II- de ieiunio Pentecostes, serm. VIll. de iei - nio septi si mense dicit, illa teliinta esse ex apostolica traditione , non pugnat eum deerinci Calixti. τ) Pagi criti c. in Raron. ann. LXVII. n. X lv. edidi Paric M DCLXXXIX. n.Xvill

edit Antuerp MDc. CV. Ante eonstitutam a Constantino magno ecclesiae pacem , pontificum Romanorum ordinationes quo eumque die ii:d.ieri inatim pelaactae. Hanc reguIam tertiae ecclesiae sareulo tot exori plis conlpr Db.,bimus , ut eam dubium reuocari minime pollici mai tot fio Ilivion miano ad diem

216쪽

santini magni tempora ipsorum pontificum Romanorum ordinationes quocumque hebdomadis die indiscriminatim peractas, &saeculo demum quarto diem dominicum aliosque dies festos δε- lemniores ordinationibus praestitutos esse, firmillimis argumentis & rationibus, ex certistimis chronologiae reFulis petitis, e

emplisque contra PAPEBROcim comprobauit. Vt ita, quum LEOpapa id ordinationes, alio quam dominico die factas, canonibus & patrum traditioni contrarias dicit, de sui temporis consuetudinibus loqui, ut antea, intelligendus sit; si modo id moristum iuit, cum Lm vixit. Datur enim ratio dubitandi de auctoritate epistolaru in cl LEONis, Vel o Asia, qui non longe post vixit. G Asius yJ enim, ordinationes presbyterorum ac diac norum sabbathi ieiunio circa Vesperam celebrandas es e dicita Vt adeo vel alterutram harum epistolarum spuriam esse, vel consuetudinem in uno codemque taculo in ecclesia Romanava riasse, necesse sit.

g. VIII.

Caerimonia ista tempore oblationis in sacris matutinis . peragi solita.

L sivs, fateor, in hac decreti sui parte singularis est, ordinationes circa Vesperam fieri iubens. Etsi enim veteres non semper certo cuidam dici anni vel certo cuidam diei hebdomadis praecise inhaerebant; accuratius tamen tempus diei obseruabant, ut ordinationes durante cultu Dei matutino peragerent. Haec antiquissima ecclesiae regula fuit, uti ex iis, quae Nouatians obiectata fuere, condiscere possumus, quod videlicet inter alia minus legitime facta ωρα δεκατει hora decima, siue quarta pomeri-xxvlη. Decembris Iegitur: Romae Felicis es Bonisecis episcopi de orinnatione; mae ultima verba a librario corrupta & posita loco istorum: Epis. uter oria. nationis, id est, episcoporum- Nam in martyrolagiis ali,quando legitur : O dinatis N. episcopi vel episopatris x vel natale episeopatus vel natale cathedrae ς id est, S. Petri Anthiochiae. Quare s. Felix huius nominis primus

anno centesimo sexagcsimo nono die vicesima octaua mensis decembris, quae. inferiam tertiam incidebat, ordinatus est. Mitto alia exempla suis locis adducenda. Poth itaqua tria priora eccIesia saecvia in morem inductum, ut ordinatio. nes rain Romanorum pontificum , quam caeterorum episcoporum , diebus domi nicis vaὲ Κ stis ilemnioribus peragerentur. s Leo ep. LXXX l. ad Dioscorum c. l. rol. tom. MI. conc. p. Η7μὶ ea Gelacep. IX. ad episcop. Lucan. c. xl. Vid. not. an s. ζω in iram, pas. 7'.

217쪽

diana, eaque minuS canonica, ordinatus fuci it, quemadmoduΞcoRNELivs bH in epilloIa sita ad salua m huius iei eum incusati Concilium I ao liceorum in definiendo tempore multo adhuc a curatius ess,ciam dicit, non oportcic ordinationes sub conspectu audientium & catechumenorum Lin , sed tempore oblationi celebrari. Cithus rei ratio fuit, ut Orcinatus co tempore, quo ipsius ordinatio fieret, ct constuciat e vel certe I articinare sacram eucharistiam posset. Hinc THEOD ,R Tvs de anain choretae loquens oldinatione, cana LxJ ής μυ-ικης---κωμενης, mystici secri hcii, hoc est, sacrae synaxeos tempore ructam, dicit. Atque ita Epii H Nivs imbuiam, fratris ordinationem repraesentat fIJ, quem presbyterum ordinauit. quum in sanctis sacrificiis ad altarc minis raret. Sed hoc de tritibus superioribus episcoporuin, prc,byterorum & diaconorum ordinibus praecipue, si non solum, intolligendum cst: de reluquis enim perinde crat, quo tempore ordinat entur, dummodo id in ecclelia,durante quadam diuini cultus parte, sici ci. . s . IX. Ecesesia unicus legitamus ordinuti x is Deus. Enimvero cxtra ecclesiam nulla ordinatio legitime fieri poterat. Quamquam hoc discrimen superiores inter & in febriores ordines intercedebat, uti isti intra sat et uatium seu pamtem altaris, hi aulcm extra cana conferromu ; in hoc is men

ni inutu artibus ac sutariis Diis triti, eos ille aq ibradam sui simili, eis, quo, id id comparauerit, i lusos hora cocimre temulentos Δ crapula oppressos, adum is brata quadim di inani manuum impotitione epicoe..tuin sibi tradere per vim coegit. V

218쪽

utrique coma iebant, ut ecclesia esset locus proprius creandi omnes istos ordines, qui in ecclesiastico quopiam officio vel sarentur. Quocirca GREaonius N a Namus PI merito exprobrat Maximo Cynico, qui in sedem Constantinopolitanam ipse se intruserat, quod cxclusus ecclesia in aedibus cuiusdam auloedi ordinatus fuerit. Quod I Uim ctiam, in sedis Romanae petitione cum Damaso concilia enti,obiectabatur, quod non in ecclesia DJ sed in ob sicuro quodam loco basilicae, cui nomen o is, ordinatus esset. Ordinatio flexis coram altari genibin recepta. Quod ad ritus in ipso ordinationis actu usitatos attinet, praeter id, quod antea nobis notatum fuit, ubi de quolibet ordine speciatim loquuti sumus, aequum fuerit, generatim de illis nonnulla obseruare. Primum quidem , quod episcoporum, presbyterorum ac diaconorum ordinationes flexo ante altare utroque poplite recipi consueuerint. Ita auctor qui sub nomine DioNYsii yJ dclitescit, rem repraesentat in libro de hici a chia ecclesia1 ica. Et TulloDORErus scJ eiusdem rei tamquam com

laeti

219쪽

sueti ritus meminit, quando de episcopi cuiusdam ordinatione. loquens, eum ad sacram mensem adductum & genua flectere vi coactum esse dicit. Ad impositionem manuum σ preces data. Deinde ipse ritus conferendi ordines superiores semper L ebat cum impositione manuum precibus. Id quod ex iii RONYMO DdJ patet, quando ait, χειζοτονία, id est ordinatio eleriorum, non solum ad im ecationem vocis, sed ad impositioncm completur manus: ne scilicet vocis imprecatis clandestina clericor ordinis ne-- scientes. GREGORi Vs quidem NYssmus se I miram nobis hia.

storiam de ordinatione Gregorii Thaumaturgi reseri, quem Phaedimus ecclesiae Amafeensium episcopus solis precibus sine manuum impositione ordinauit: aberat enim fuga in solitudinem ordi- nationem cultaturus; quo non obstante Phaedimus ecclesiae Neo Caesareensis eum consecrauit, quod munus postea suscepit. Sed ex viri cuiusdam docti si coniectura verosimillimum cst, quod aliam habuerit ordinationem; sin minus, haec actio singulare aliquod exemplum, communi regulae & stabilito ecclesiae ordini contrarium, haberi debet. Graeei hanc manus im-ζositionem & χειρῆονιαν de appellant, uti in canonius concilii Nicaeni fg J & Chaere ιν sis videre est. Nonnum-

κ. τ λ. Cum uniuersi Antiochum succelloreret patrui elegii ent, & ad ruram niensam i l. e. altare9 eum adducerent, re geriua creerent, caetera.

Jb Caue his or. litterar. vol. l. p. 9 .edit. Lond. sp Ir. edit. Geneu. M DCCXX. A Phaedimo Amaseat aluit ite Neo-Caesareae episcopus ordinatur, modo plane mi rabili & hamnus inaudito. Cum enim Gregoriiis in solitudinem secaeoat, ne a philosophiae s udiis dist-aheretur animus, ut Phaedimi consilium euietaret, nis vas subinde latebras quatteret Phaedinius impetu quodam diuina prouectus, ora tione primum ad Deum conuersa, deinde sermone ad Grecorium habito eum, quasi iam praesenti manus imponeret, Deo oc ecclesiae isti epilcopum con her vit. Quam prouinciam , Deo animum eius mauiter di bonente, Gregorι uino re conjueto , υti credi par est, praua or invatur , pollea lubens suscepit.

220쪽

quam tamen haec vocabula inter sese distinguuntur, uti in aucto re constitutionum , qui dicit μάχειροτονεῖ,

Presbyter manum imponit non ordina Hal maniscitum est,per manus

impolitionem non intelligi ordinationem, sed aliam quamdam benedictionem ecclesia unqua manuum impositio aeque usitata fuerit atque inordinatione. Neque Vem ordinationem in antiquis scriptoribus semper, cili ut plurimum, si1gnificat; quemadmodum vRONTO Duc Evsse aliique viri docti ostenderunt: sed interdum nihil denotat amplius, quam designationem ipte electionem: ut cum is NATi us phrasi Θεo. πρισβυτηνί Jutitur, ad significandam duntaxat electionem scuconstitutionem alicuius tabellarii ad perferendas alio ec-

. s ἀυται Diacon istarum me sumus, quae in hestitu quidem cententur, quoniani nec ullam habent mauultis imT'stimem, ut omnino intet Lucos ipse connumerentur. Cone Chaleed c. X v. ctona iv. eone. p. 76so Εἰλγιχξαμ mi νην χειροθεσιαν. - πινον λει ree ia , εαυτην εωδῶ - ω , υβρίσασα σοῦ - - - τοῦ ἀντῆ si poth. quam o uratιouehsepta in ministerio aliquo tempore permansit. diacon in sa ipsam matrimonio tradiderit, Dei gratiae iniuriam faciens, ea Vna cum illo, qui ei coniunctus est, anathematizetur,

/ὶ Frone. Due n . in Chrysostom. la mi. i. ad pop Antiochen. P. . πιυδ inae nationibus. J B ixianus interpres verterat de elictio tibus, atque apud profanos quidem Criptores aer e, ανα , quae Proprie m/nuum extensionem sonae... decretum significat, vel sisFragiornm lationem, qua in populi comitiis magistratus deserebantur, de per sUrsia creare, ned apud chrii ianos ct sacros auctores peculiariter pro ecclesiaiticorum miniitrorum ord n idione sa. mitur, qui plerique per linpositio in manuum accipiebant protei .itum. taeterach Ignat ep. ad Smyrn. n. XI. 'λει με πιιην Θεοῦ χειροτονησφ την λαληα- Θεοπρεσβυτην ita .. A. Decet ad Dei honorem, ut ecclesia vestra eligat forum legatum, caetera. Id epist. ad Philadelph. n. X. is et ... . ., - is χειροτονῆσω δια κονον εις πρεσβευσα ωοῦ Θιοῦ μισι ouo. Dectit vos rigere dracon 'qui obeat ibi legationem Dei. Id. v. ad Polycarp. n. VII. R. . συμ έλιον ἀναγειν Θεο επίταπιν - τονησα τινα, ἀνα-m, λει. υιτο est. α.ανον, ος δυνησιτα μν καλειθα . Decet concithim cogere Deo decentiissimum S eligere ali quem, quem valde carum habeatis de impigrum, qui poteris diuinus cur ronesiari.

SEARCH

MENU NAVIGATION