장음표시 사용
401쪽
tiremm actioner fundit. Nonnulli hunc locum perperam interpretantur , , seu facinarem sacerdotis eucharistiam administrantis eo accipientes, quasi illa nihil amplius quam ipsius in-vemionem, terruntiationem vel simile quid significet. .am interpretati citi ideo fingunt, Vt argumentum inde captent contra publicarum iiturgiarum antiquitatem ; licci heic rem promus diuersam denotet, nimirum spuitualem illum vigorem, .seu douotionis ardorem ac intentionem, qua sacerdos sacrificia ecclesiae Deo offerebat; quae istiusmodi erant animi adfectiq-nes, quae ad preces & laudes nystras Deo acceptas laciendas
nectituta simi, quippe dui tot a anima nostra & totis viribus
nostris eas sibi offerri iubet; quod non minus praescriptis sormulis, quam quavit alia ratione fieri potest. Atque ita GRpGo-
.V ntur,.VM de deceptis laudandi & colandi Deum formulis vςrba iaciunt, quit de re postea loco suo Pluribuia custus -- ruri ie J idem olficium 1acerdotibus Dei nomine σπουδης& ἐυ- summopere commcndata uinum, inquit, qui pro ciui nite tota. quid dico ciuitater immN Vero pro uniuerso temes arum oroe legatus intercedit, deprecat quc est apud Deum, . t liommum omnium peccatis propitius nat, qualem quaeis -- Quum autem ille & sphilum sanctum inu -ς, rauerit, & et ην sacrificium illud horrore Mae renerentia pleniissimum perfecerit, communi omnium do-,mino manibus pertractato: quaero ex te: quoto illum in or--dine collocabimus Θ quantam autem ab eo integritatem exi- π,genius P quantam relis Onem P consi in enim, quales manus, haec 'adiministrantes esse oporteat: qualem linguam, quae vcrsiba illa effundat, qua denique re non puriorem sanctioremue conueniat animam, quae tantum illum tamque .dignum
402쪽
, spiritum receperitὸ Per id tempus & angeli sacerdoti adsident, is& caelestium potestatum Vniuersus Ordo clamores excitat, &,,locus altari vicinus in illius honorem, qui ossertur, angelorum Achoris plenus est.is Ita sanctus ille pater argumentatur, eo animi ardore inflammatus & zelo, qui rei apprime conuenit &ad suscitandam nostram deuotionem, ignemque sanctum in mentibus nostris, quando supplicationes ecclesiae in terra sacctae maiestati in caelis offerimus, incendendum accommodat
VI. rima rerum , qui cotidiamum ecclesia ministerium norm .
Et hic deuotionis ardor perpetuo foueri debebat atque eonservari. Quem in finem ecclesita cotidiana habebat siuasactificia, si quo modo ea haberi poterant; & hisce quemli t
clericum citra ullam immunitatis spem interesse oportebat; isque sub poena abrogandi ad icippus & in perpetuum erram muneris, siue eius tum esset officii, sacris solemniter opeiari, siue non esset. Sic enim concilium Tolera m primum pro e clesiis decreuit: Presbter , vel diacomae, vel stadia arus,
mel sislibet ecclesiae deputariu clericus, s intra emitatem furere, rata in Lo- eo, in quo ecclesia est, ais easte , ara vico, arat vita, πώ e Mam ad sori sum quotidianum non accesserit clericin non habeatur. Comcilium Agathense peregrinam isti communionem sc tribui iubet, quae ad minimum temporariam muneris abdicationem indicat. Et lex susTmiANi XJ extra clerum eos co tui iubet, propter os
403쪽
-δculum, quod negligendo & contemnendo diuinas liturgias laicis ponant. Tantopere antiqui legislatores ecclesiastici a borarunt, ut Omnem huiusmodi indecentiam omnesque abusus praeciderent, clericosque optima pietatis exempla plebi exhis
ι , g. VILRegulae de eoneionibus ad ad cationem habendis. Post eorum ossicium , quo ad Deum tamquam oratores p puli adire tenebantur, proxime eos conliderari oportet tamquam legatos Dei, nomine ipsius ad populum accedentes,quod publica verbi diuini adnuntiatione priuataque applicatione faciebant. Qua in re utraque vigilum super gregem Dei & sidorum rei ipsius familiaris administratorum ossicium peragere summopere adlaborabant. In habendis concionibus id solum
spectabant, ut aedificarent populum; quem in finem GREGORivs N inmmus, covs TOMYs & MERONYMus , mam illi huiuscem di regularum magistri, haec pauca praecepta tradunt. Primo concinnatorem de seligenda utili quadam materia debere esse sollicitum. GR. Eo ivs NAZiAmmus fg Jhanc regulam eiusque ainplicationem in specialioribus quiusdam doctrinae capitibus ostendit, inihi quidem, inquiens, rei minime vulgaris parvique fispiritus esse videtur, verbi perinde ac tritici mensuram rei sepe e cuique dare, & dogmatum nostrorum veritatem cum iudicio dispensare. Hoc est, ea omnia, quae sacra philosophira ride mundis, vel de mundo disseruit, de materia, de mente, &riintelligentibus naturis, tam melioribus quam deterioribus, de
prouidEntia omnia constringente atque gubernante, tum quae,semdoὲ rationi consentaneo euenire videntur, tum quae modo isterrenae atque humanae rationi repugnante accidere videnture
ἡ- de prima nostra constitutione & postrema refictione: demtypis, & veritate, ac testamentis: de Christi aduentu tam pri-
404쪽
quam secundo, de incarnatione & cruciatibus & reuersi, ne, de resurreetione, de fine, de iudicio, ac retributione, am tristiore quam splendidiore. Et quod caput est, qua , usuque de principe ac beata Trinitate credenda sunt. , Istummodi argumenta ad hominum in fide de vitae sanctimonia aedia ficationem, pietatisque ac virtutum exercitationem valent. Sed tum Ieciniti apta methodo tractari dubebant; non artificioso&ibblimi dicenci genere, sed verbis ad vulgi cantum accommodatis. Id quod in AUANAsio summopere laudat axinosa
quoa concionatoris oratio simplex & perspicua esse & vim corucitatricem habere . atque in auditotibus gemitus potius de lacrimas de peccatis nistitare debeat,quam applausum. Ain, te iste in ecclesia, inquit, non clamor populi, sed gemi us sustis .tur, Lacrimae audit0rum lδudos tuae sint. Suilio πων λ, rippurarum lectione eonditus sit. Nolo te declamammia Messe & rabulam garrulumque sine ratione, sed misteriorum ,,peritum & sacrametuorum Dei tui eruditillimum. verba vob,,vere dc eeleritate dic di apud imperitum vulgus admiratio, senem sui lacere, indoctorum hominum est, Attrita isons in isterpretatur ista quod mscit, & quum alio persuaserit ; sibi sequoque usurpat stlantiaM.,, Et paullo post: -Nihil tam lae iste, quam vilςm plabesulana dc uiae stam concionem lingua: oluollitate decipere, quum quidquid non intelligit, mu
ratur ,, Hinc CHRYsωT Vs integrum iere librum eo impendit, ut christianum Oratorem aduersus Moc aberrationem pia
muniat; ut ne plausum & auram captet popularem sed senest is animo Γ J eam superet, ac potius auditores suos aedificare
405쪽
quam delectare eisque placere studeat. Quem in finem neces.se esse, concludit, ut tum applausium tum censuram hominum& res caeteras omnes adspernetur, quibus induci possit, ut non ad utilitatem sed ad voluptatem potius multitudinis verba laciat. In summa s , Omnes Orationes suas hoc consillo medit ri eum oportere dicit, ut Deo gratae atque acceptae sint: si tum laudetur ab h mainibus, laudes accipere posse; sn laudes ab auditoribus illi negentur, non debere eas ambire vel negatis i doleret abundans enim illi futurum laborum solatium, idque omnium certe maximum, si ipse sibi conscius esse potuerit, ad hanc se rationem doctrinam eloquentiamque suam composuita
atque adaptasse, ut Deo illa grata acceptaque fiat. Tertio, aliat restula in hanc rem data haec erat, concinnatorem doctrinam suam atque spiritualia medicamenta ad grauissimas& --xime urgentes auditorum suorum necessatates applicare debere. quod ossicium vigilis maxime proprium esset, acuto oculo oboseruare, unde maximum metuendum periculum; quanam euparte homines infirmissimi sim & minime omnium tuti; atque tum eorum morbis ac infirmitati utilia remolia adhibere: ed ,o,HMus de hac ossicii sacerdotis parte loquens dicit, νηφαλων sobrium modestumque eum esse oportere
- λέγω, Hic generosio opus est animo, eoque qui longe hanen stram exiguini rem superis, ve multi sinu voIvpratem illam immoderatam inis ructuosa-- commeat i que audimonem ad id,quod nilius finurat. --mpium , si Metu α sibi o uniantem h heat, non etiam ut fpsis a Populi desideriis agam . Id quodpraestare nemo no est, nisi idem simul popularem aurarii aspernetur, simul dicendi vim o Ilieis
406쪽
eumdemque perspicacem atque innumeros quoquoversus Oc los circumferre: quippe qui non sibi uni tantum; sed & tanto vivat populo. In cubiculum aliquod inclusum vitam agere, id cuidem monachi esses vigilis autem , inter omnium ordinum homines obambulare; corporis Chrius, id est, ecclesiae curam gerere & tum sanitatis tum pulchritudinis eius habere rationem ; Ilicite praecauendo, ne qua macula vel ruga vel alia inquin tio gratiam & pulchritudinem eius deformet. Hoc certe tuales medicos obligare, ut medicamenta sua, hoc est doctrinas suas, ita applicent, quemadmodum aegrotorum morbi r uuirant ι ut serio & isequenter eos ad iantur errores & vitia, a quibus maxime metuendum sit contagionis Periculum. Atque haec ratio est, cur in homiliis veterum adeo stequentes innenseamus sermones aduersus istiusmodi haereses, quas nunc mu dus prorsiis ignorat; cuiusmodi sunt Mame-mmum & M M-mon aliorumque plurium, contra quas iam in concionibus d clatrutare velle, absurdum foret. Tum autem id fieri oportebat.quia praecipuae istius aetatis haereses erant, homiumue earum veneno summopere periclitabantur. Et porro objandum est, quod haereses prae reliquis omnibus formidabiles, ac dominantes factiones, qualis erat artana, iaculari licet ymatae Dotestate, concionator catholicos nec vi nec blanditus ad siseentium redigere potuerint, ut ex eiusmodi humili & abiectandulgentia lupis oves deuorare permitterent. In tali casu nubae caussae humanae impςdire eos poterant, quo minus, si periculum animaduerterent, de eo suo admonerent. Non alia ratione vigilum & dispensatorum mysteriorum Dei ossicio satis se
lacere posse existimabant, quum illud requiratur in dispensat
ribus, v; quis fidua inueni tur. De eorum Melsime, iligenita ac prudenιia in priuatis hominum
At vero fidelitatem sitam non tantum in publicis deesar hant sermohibus, sed in priuatis ςtiam congreuibus, collo usis applicationibus suis ad homino, qui vel haeresibus aut scit mautius ab ecclesiae corpore ipsi se auulserant, vel Pecratas suis morbosa corporis membra se reddiderant, dum ei adhuc
Ad rere videbantur. Qunata milietudine ac di-
407쪽
ligentia in prioris generis homines usi sint, ex bonis este etibiis, quos accommodatum ad eos lucrandos studium saepe habuit, condiscere possumus. Tngono os snJ loco quodam de se ipse narrat, quod in dioecesi sua supra mille animas haeresiliberauerit, multasque alias ex Arei & En xvii partibus Christo lucratus sit. Et alibi foJ Moeromta n numerum ad decem millia auget, quos indefessa industria in dioecesi, quae quadraginta palsuum millia longa atque lata octingentos complectebatur eius, ex erroribus luis ad ecclesiam catholicam reduxerit. Quid
mirum, quod AvousTmus etiam in rica contra Donatistas eam-dςm rationem,priuatim ad ipsos datis epistolis & sermonis ac consilii cum eisdem iacta communicatione, inierit, quemadmodum lector e possimio fpJ videre potest, qui vitam eius scripsit,&laborum hoc consistio ab eo susceptorum magnarumque hoc modo ecclesitae adlatarum utilitatum crebro meminit. Manichaeor
δελιν-;-νί-- ι--γιιιιμ. Mihi flere libet aelugere, quod quae dudum aduersus Marcionis tabe corruptos argumenta protuli conuictosque Dei baneficio plures decem missisur ad sane illimum baptisma peris duxi, ea nune in eos, qui fidei nostrae ereduntur, exorta haresis profore cogita δὲ Pollid. vit. Angui in. e. IX. Epistolas priuatas ad qi oscumque Emdem erroris episcopos de eminentes scilicet laicos dedit, ratione reddita admonens atque exhortans , ut vel ab illa a prauitata corrigerent, vel certe ad disputationes veniare . Cap. XIu. Qua diligetitia de sancto studio multum emuit sancta ecclesia.& his omnibus pro pace ecclesiae gestis, Ausuistino Dominus di hete palm uti dedit, de apud se iustitiae coronam reseruauito ac magis magisque iuuante Christo de die in diem augebatur & multiplicabatur pacis unitas de ecclesiae Dei eo fraternitas. Cap. XVIII. Erat ille memorabilia vir Augustinus praecipuum dominici eorporis mambrum, circa uniuersalis ecclesiae utilitatem ibi licitus semperae peruigil. Et illi diuinuus donatum est, ut de suorum Iaborum fructu, e iam in hac vita gaudere prouenisset, priua quidem in Hipponensi ecclesia re t gione, cui maxime prae rixat unitate ac pace perfecta, deinde in aliis Asricae partibus, siue per se ipsium, siue per alvu , di quos' ipse dederat sacerdotes. pii Iuline, di multiplicatam fuisse domini ecclesiam pervidens, illosque Man clueos, Donatistas, Pesagianistas, dc Petanos ex mUna parte defuisse , ct mlesiae Deis latos esse congaudera.
408쪽
enim, Domusas, Pelagurnisls & Pagonos ex magna parte ad ec clesiae catholicae communionem reductos etiam in hac vita via dit. Neque autem cum minori studio sese ad homines intra e clesiam priuatim applicabant, prout necessitas id requirebat. Atque heic multa arte& prudentia aeque ac fidelitate & dilige tia opus erat, ut suscepta consilia feliciter succederent. Nam mortales, obieruante maiAN-ο Γί, adeo Varii sunt ac incerti, ut summa arte ac experientia ad recte moderandum eos opus sit. MEorum singuli, inquit, cupiditatibus nonnum uam de Aadfectibus magis inter se differunt, quam corporum nyris &Alineamentis, aut si mauis elementorum, & ex quibus cor na- semus, mixtionibus & temperamentis: ac proinde nec facile r sigi gubemarique possunt. Qujn potius, quemadmodum non escadem medicamenta, nec eadem alimenta corporibus quibus, is adhibentur, sed alia aliis, habita videlicet vel sanitatis eo , rum vel aduersae valetudinis ratione: eodem quoque modo Aanimaediuersia ratione ac disciplina curantur. Ii porro curat ,,onis testes sunt, qui morbis huiusmodi Vexantur. Alios serta ,,mo ducit: ' alii exemplo componuntur. Aliis calcaribus opus Aest, aliis heno. Nam qui segnes sunt atque ad bonum aegre seimpellunttae, hi verborum Itimulis excitandi sunt: qui vero Aspiritu, quam par sit, seruentiores sunt, atque emenato quoia Adam animorum impetu feruntur, Velut e3uulei generosi pr escul a meta currentes, hos Vtique orationis freno coercere aciscohibere praestitetit. Aliis laudatio utilitati fuit, aliis repre- ,,henso, utraque videlicet tempestiue adlaibitar aut contra de Atrimento, non tempestiue & cum ratione adhibita. Alios co Ahortatio ad officium dirigit, alios Obiurgatio: atque haec rur
409쪽
,,sus alios, si palam arguantur; alios, si remotis arbitris admo fineantur. Sunt enim, qui priuatas admonitiones contemnant,ispublica autem reprehensione ad officium reuocentur: Sunt rursus, qui liberius reprehensi, pudorem omnem abstersant, , ontraque occulta obiurgatione meliores reddantur: usqueisquos vicem suam dolere perspiciunt, hoc muneris vicissim roripendant, ut eorum admonitionibus pareant. Quidam etiam
Aad minima usque ac leuissima obseruandi sunt; nimirum qui o quod peccata sua obscura & incognita esse putant qua ridoquidem id moliuntur tamquam sapientiores animis inflamstur; in quibus iam rursum ad non nulla connivere satius su ,rit ita ut videntes non Videamus & audientes non audiamus,riquemadmodum dici solet in ne alioqui eos nimis crebris ob- ,,iurgationibus tamquam fluctibus Obruentes, ad demeratio--nem incitemus, ac di luto tandem pudore, quod persuasionis pharmacum est, ad quodvis facinus audaciores reddamus.
rimin etiam cum nonnullis ita agendum est, ut non irascen- ,,tes irascamur, non contemnentes contemnamus, non despe- ,,rantes desperemus: quatenus videlicet eorum cura id requirit.,,Alii rursus lenitate & humilitate curandi sunt, atque alacri ,,nimo una cum illis meliorem spem induendo. Alios vincere, Mab aliis vinci plerumque utilius fuerit: atque aliorum opes &ispotentiam, aliorum inopiam & calamitatem vel laudare vel sideprecari. Neque enim quemadmodum in virtute ac vitio
, es se habet, ut illa quidem semper pulcherrima & omnibus Autilissima sit, hoc autem turpissimum & perniciosissimum sit;
410쪽
eodem modo medicinae quoque nostrae ratio ea est, ut unum, idemque medicamentum iisdem semper vel saluberrimum sit ,,vel periculosissimum: verbi gratia, acerbitas aut clementia, ',aut unumquodQue aliorum, quae modo a nobis enumerata sunt. Vcrum aliis hoc medicinae genus bonum atque utile fise ' erit: aliis autem rursum contrarium medendi genus: prout , ,,opinor, vel res Vel occasio tulerit, Vci aegrotantium denique Amores admiscrint. Quae quidem omnia sermone distinguere,oatuue ita exacte perspicere, ut tota medendi ratio in summam
,,colligatur, impollibile est, quantacumque cura & diligentiaoingeniique sagacitate quisquam polleat: in rebus tamen ipsis
experimentis curatrici rationi & medico perspicua fiunt. ,, lis morborum nostrorum cura est, tantusque bono pastori,, labor incumbit, qui gregis animas scite cogniturus est ρerspe- ,,etiisque habiturus, eisque iuxta pastoralis artis leges praeituri ,,duntaxat rectis & iustae; ac vero pastore nostro dignata, Quae hactenus auctor noster quasi regulas &doctrinam tradendo paullo fultus hac de re loquutus est, ea alibi breuius coessirim sit in exemplo magni illius ATHANAsu, quem tamquam vivam imaginem huius mirificae prudentiae ac dexteritatis in agendo cum hominibus pro temeeramentorum diuersitate imitandum proponit, narrans, quod in eadem semper studia incubus rit, varia autem usus sit methodo, Malim laudibus euehens a- Alios parce leuiterque feriens: aliorum socordiam excitans, ali