장음표시 사용
411쪽
serum feruorem reprimens: aliis, ne laberemur, prouidens, ώlii ve lapsi erigerentur, rationem iniens: moribus simplex,guis Abernandi arte multiplex, verbis sapiens, animo sapientior: si, i in humilioribus ipsi res fuerit, ad eorum captum se demi istens, si cum sublimiori mente praeditis, altius adsurgens, ho- spitum praeses, suPpi , malorum depulsor, unus uniuero ea vere complexus, quae sigillatim diis suis gentiles tribuantiis Addit, & connubialem & virginum patronum & pacificum direconciliatorem & eorum, Qui ex hac vita ad alteram proporant, deductorem fuisse. Haec Vero. Omnia non ad indulge dam peccandi licentiam, sed potius ad hanc aptis ac honestis artibus reprimendam ac destruendam spectabant. Non eo v Iebant, ut clerici humilem & seruilem adulandi atque aliorum ingenio obsequendi artem edocerentur ut tempori seruire, ii minibus placere, potentibus ac diuitibus in ipsorum erroribus ac vitiis adsentari possent; sed tantum ut instituerentur, quam diuersis peccato sese opponendi methodis uti,&quomodo pr
dentiam gela coniungentes auctoritati suae summam venerati nem & maximum ad promouenda vera religionis commoda Iondus conciliare deberenti eHRYsosToΜM DI episcopi descriens virtutes huius prudentiae etiam meminita , on QIium, inquit, sepurum mutaumque sacerdotem esse oportet, ut qui
Atali ministeris dignus habitus sit; sed etiam in primis prude
istem, atque adeo multarum rerum experientia mstruom oris, latumque, in tantum, ut saecularia niundanaque omnia nihilo, inus noscat, quam norunt ii, qui in media hominum turba siversantur; rursus rerum omnium securior Vivat, quam mon Achi ii, qui montes ipBs habitandos occuparunt. Nam mirum
412쪽
Millum necessse sit eorum hominiim consiletudine ac congress1O
rine uti, qui & Vxores habent, & liberos alunt, & serum poc dent: quique & diuites admodum sunt, & publice nego lania
ritur, & potentia Pollent, certe varium esse conuenit. Variarium autem dico, non subdolum, non adulatorem, non dissi-Bmulatorem; sed magna tum libertate tum fiducia plenum, ac sequi ex re sese submittere, atque obsecundare sciat, quoties senegotiorum usus postulat, quique idem benignus sit & austea
serus. Neque enim unum duntaxat in modum subditis omnibus,,uti debet, quando neque medicis conuenire videmus, ut eos isomnes, qui morbo laborant, Uno eodemque modo tractent, seneque gubernatori, Vt Vnam tantum artem calleat, qua adseversus vcntos depugnet.,, Vera itaque mediocritas & decorum, cui episcopus in conuersatione sua ac collocutionibus cum
hominibus studere debet, ipis iudice in hoc consistit, ut intci nimiam asperitatem & animi abiectionem medium teneati, Grauem tinim stJ, inquit, sed minime fastuosum&terrifidum; Ased humanum de visenda malinate principem; sed omnibus
sitamen appellandis cmem eumdemque integrum, ossiciosum, humilem; sed minime seruilem, acrem quoque ac vehemen. istem esse conuenit; sed tamen&mansuetum, ut nullo ipsen --otio contra illa omnia depugnet; tum vero eum, qui idon sim visus fuerit , Ut magna cum auctoritate ac libertate, quam- sequam Omnibus reclamantibus, in medium promouere possit: rursus eum, qui alius compertus fiterit, cum eadem illa aucto--ritate ac libertate, ut etiamti Omnes conspirent, non admire sere denique ut nihil in cuiusquam vel gratiam vel odium fac
413쪽
hre conatus ecclesiasticae unius aedificationis decus commodui ,,que tantum spectet.,, Sub hoc caput prudentiar, qua ad malitiosos homines sese applicantes cum eisque colloquentes uti debebant, mandatum ulud a aeostolo datum & in diue sis antiquis canonibus repetitum licebit relarre, quod videlicet episcopum Iercissorem esse oporteat, quod vicem mus septimus ex sic dietis canonibus apostolicis pleniore interpretatione in hunc modum explicat: mscopum sit J vel presbinerum sudiazonum , pu verberat fideles, qui peccam , vel infideles, qui iniuriam fere, ut sper haec inreperterrefacere, deponi iubemur Dominuae enim nos nepinquam hoc docuit: conrra autem ipse verberatur non repercussurma Iedietis appetitus , maledicta non retulit: patiens non minatus est. Ldem illud Iustinianus Γῆ nouella quadam sua vetat, quia alienum esse oporteat a sacerdotibus, manibus suis aliquem percutere. Vocabulum πλησσειν significat etiam liNua percutere, hoc est criminosiis, acerbis ac contumeliosis dieiis proscindere, quem
Quo sensu etiam prohibitum iuit, tamquam a grauitate & pr dentia christianorum sacerdotum non minus auenum. IX. De prudentia ct probitate in componendis minaι necessariis controuersiis in ecclesia. CHRYsosToMus de diuersis aliis prudentiae partibus fusius mgit, quibus recensendis hela immorari necesse non est, quia illae vel iam memoratae sunt, vel postmodum alio loco considerabuntur; cuiusmodi est prudentia in oppugnandis haeres.
414쪽
bus; prudentia fκJ in moderandis virginibus & viduis, & administrandis reditibus ecclesiae ι prudentia f1J in audiendis & decidendi caussis saecularibus; & prudentia LxJ in exercenda disciplina & infligendis poenis ecclesiasticis, de quo postremo m mento sub alio capite dicendum crit. Hoc igitur loco unum tantum exemplum erudenti ipsorum in diminuendis minus necessariis disputationibus, quae inter catholicos & eiusdem sententiae homines in ecclesia oriebantur, subiungam. Quae quidem potius multarum nobilium virtutum, prudentiae, candoris, ingenuitatis, modestiae, studii pacis & caritatis erat concursio, quae velut clarissimarum stellarum coniunctio maximum semper splendorem edebat. Hoc est, quod in Athanam praecipue
admiratur GREGORnta NAnΑNamus, quod & summis laudibus effert
atque caeteris virtutibus omnibus anteponit, nec ulla re maiorem ecclesiae Dei utilitatem attulisse eum, putat. Accidit tempore ATH-Asii, Ut catholici meris Verbis inter se altercarentur, eruida ori disputatione, quibus nominibus tres diuinitatis pertinas appellari conueniret; aliis τe: α προσωπα ad drianorum; aliis τρώc ad Sabbes m dςuitandum , cas vocandas esse contendentibus omnes quidem verum idemque sentiebant, quum autem alii aliorum 4oquendi formulam non intelligere ni, sese mutuo artanoni&. Mellismi incusabant. Pars altera in feruore disputationis per tres hypostases non nisi tres substantias seu essentias sensu Ariano intelligere poterat; non enim inter hypostasin 3cessentiam distinguebat , adeoque parti aduersae imputabat haeresin. Altera pars verebatur, ne per προσωποι nihil nisi tres personae nominal sensu Mellis qui ipse has voces sensu aequivoco ad decipiendum mentes simpliciores adhibuerat) significarcntur, di propterea in aduersarios
suos inuehebantur tamquam Sabri mum promouere cupientes.
AAtque ita ipuis illa Sieiuna de vocum sono altercatio, inquit, Aetim ratus ΓΗ, diuersae fidςi speciem praebuit. Hic deinde Sabellis- ob trei pςi sonas excogitatus est & dri semis ob
415쪽
ritres hypostasies, quorum utrumque pertinax contendendi studi rium e iunxerat. Quid Postea P Quum cxigua res aliqua coli.,,die accederet, quae molestiam adferret, molesta autem ut vis rideretur, contentio faciebat2 eo tandem res adducta est, ut pN 6riculum esset, ne Orbis tcrrarum fines una cum syllabis abrum esperentur. ut e quum Athanasius, beatus ille vir & vere ii ,,mo Dei magnusque animarum dispensator, oculis auribusque Musurparet, tam absurdam & a ratione alienam verbi sectionem, dissimulandam ac negligendam sibi non putauit: verum media Acinam morbo quamprimum adhibet. Quonam autem modo, id facit Θ Vtraque parte leniter ac benigne accita, verborum-esque sententia diligenter & accurate perpensa, postea quum ,,concordes reperit, nec, quantum ad doctrinam, ullo modo imester se dissidentes, ita negotium transegit, Vt nominum usum
concedens rcbus CoS constringeret. Hoc, pergit auctor noster, diuturnis eius latoribus fermonisus longe νtitius es: Hoe .miatovus is erelamonitis praesantius. Hoe perin atris atque omni fama eriluistis Q s exiliis fugis nihilo inferius existiniandram est. Unde
hoc narrare incipiens saaJ lectoribus suis dicit, se illud non
,-rio drrinae esse queat, si ipsum notus imitambun proponamuri
416쪽
citra damnum silentio piaeterire posse, ea praesertim tempestate, qua milliae contentiones distidiaque gignantur. Nam illis quoque, qui nunc Vivant, hanc actionem doctrinae esse posse, si iplium sibi imitandum Velint proponere : siquidem homines procliues sint ad dillidendum non tantum ab impiae doctrinae cultoribus, verum eriam ab illis, qui pietatis laude in primis excellant, idque non in paruis duntaxat & contemnendis do- gmatibus minus enim hoc graue foro verum etiam in verbis, quae ad eumdem omnino sensum tendant. Haec admonitio omnibus temporibus utilis est; quae si stricte semper fuisset o seruata, multis absurdis controuersiis& content ibus de ve his in ecclesia christiana anteuertisset. g. X. De ereum zelo ct animi magnitudine in defendendaveritate.
Iam vero ab altera parte obseruandum est, quod quemadmodum ingenuitate ac prudentia in com Ponendis minus noces.sariis & leuioribus disputationibus de verbis excellucrum; ita in grauioribus & caput aliquod religionis attingentibus caussis non minorum Zelum ac animi magnitudinem in veritate contra aduertarios defendenda ostenderint. Nulla hostium se rum fallacia, nec subtilitas, nec potestas, nec malitia ad cede dum adigere eos poterat, si periculum aliquod sit besse credorent, ne fides subuerteretur. Tametsiaboqiu, inquit N AZimrains, b Jpaemii ae moderatisint auripites, hac tamen in re lenes e Miles esse non Iustinent, quum per Menuum-φMetem Dei caussa proditur: Derum hie admodum bellares simi αφω in e ingendo arrex is feroces. Non
intelligit, quod arma militiae ipsorum sint carnalia , quod piis haudibus utantur, vel proditionem struant cieantque rebelli
Quernaclmodum enim ab eademque aqua non tantum ea pars dis ungitur, quam manus inter hauriendum relivit, rum id etiam, manu e mpreis hensum, me digitos ei quis τ eodem modo a nobis non impiae solum doctrinae cultores, verum etiam qui Pietatis laude in primis excelluut, p aeciduntur, i que non in prauis duntaxat S conic ne is omm.ttis mira enim hoc graue essis, . verum etiam in Verbis, quae eum de ri oremis o sensiuni tendebant. Nae. orat. XXI. de liud. Athdnai. P sy. D. Οἱ καν τε ναινριοι, σπιν ve ου σιο -- με-Θεο -λἀ τῆς ἐσι; ις ααα -
417쪽
nem, Vel arma ad religionem tuendam sumant; sed quod animo forti & imeerterrito propugnationem ac defensionem verita tis suscipiant, in eamae sit scepta firmi perstent, nihil curantes, quod ab aduersiariis nomines contentiosi, impacati, immoderati, factiosi, turbulenti, incendiarii, & id genus nominibus aliis appellentur, nec minus contemnentes, quaecumque pro fide mel sanctis tradita dimicantibus sibi susterenda sint. Plena sunt huiusmodi exemplorum historiae ecclesiasticae monumenta ; susefecerit autem huius virtutis exercitium uno tantum exemplo it Iustrare , quod GREGORivs N ri NZmus se I in vita Bouit nobis exhibet, ubi memorabile colloquium inter Modestum praesectum Arianumst Valente imperatore & hunc virum tinctum refert. Modestus omnes adhibeDat machinas, ut in partem Arianorum e um pelliceret, sed in vanum se laborare videns minas iactabat& opponebat formidines. , , Quid Θ inquit, Potestatem hanc ,non pertimescis Θ Cur vero pertimescerem, inquit Basili-Quid ,,fiet ξ quid patiar Quid patieris , intulit ille Θ Vnum e tam multis, quae meae sunt potestatis. Quaenam haec, subiunxit Θ fac enim intelligamus. Bonorum, inquit ille , pro scriptionem, exilium, cruciatuS, mortem. Tum Basiliui : Si quid aliud habes, id nobis minitare. Florum enim , quae a rihuc commemorasti, nihil nos attingit. Quonam modo,inquit illeὸ Quoniam,inquit Ba ur, bonorum proscriptioni obno- Axius non est, qui ninil habet: nisi forte laceris & detritis hisce sepannis indiges ac paucis libellis, in quibus omnes mihi iacul-ritates & copiae sunt. Exilium autem haud cognosco, qui nul- lo loco circumscriptus sum, ac neque terram hanc,quam nunc incolo, meam ha o, & eam omnem, in quam proiectus fu- Mero, pro mea duco: immo Vt rectius loquar, uniuersam tcr- ,,ram Dei esse, scio, cuius aduena ego sum & peregrinus. Iam,gormenta quid accipere queunt, quum corpus delit, nis forte
418쪽
seprima in plagam uixeris: huius cnim solius penes te arbitrium in potestas est. Mors porro beneficii mihi loco erit: citius,,enim me ad Deum transmittet, cui Viuo & munere meo fun- rigor, maximaque ex parte mortem obii, & ad quem iam pri- isdem propero. Quo sermone obstupefactus praefectus , ne-ismo, inquit me nomenque suum adiunxit) ad hunc usque di-ἡem ha est adloquutus, nec pari verborum libertate. Neque enim, ait Baselim, fortasse in episcopum incidisti. Alioqui hoc seprorsus modo disseruisset, pro huiusmodi rebus in certamen, veniens. Nam caeteris quidem in rebus, o praesecte, mansueriti & placidi sumus atque omnium abieetissimi, quemadmodum ἡhoc nobis lege praescriptum est, ac non dicam aduersus tam ritum imperatorem , sed ne aduersus plebeium quidem quem sequam di infimi ordinis hominem supercilium auollimus. Ve- serum ubi Deus nobis periclitatur ac proponitur, tum demum Malia omnia pro nihilo putantes ipsum solum intuemur. Ignis, utem,& gladius, & bestiae & Vngulae, carnem lacerantes, v esluptati ncmis ac deliciis potius suἀt, quam terrori. Proinde secontumeliis nos adfice, comminare, fac quidquid collibuerit,ispotestate tua seuerer audiat etiam haec Imperator : nequa sequam profecto nos vinces, nec essicies, ut impiae doctrinae adissentiamur: ne si his quidem atrociora miniteris. Haec post quam praefectus dixit, atque audiit, ipsiusque contentionem ais nimi eam esse cognouit, ut nulla Vis eum perterrefacere acissuperare posset, ipsum quidem λras misit atque ablegauit,
419쪽
sinon iam cum iisdem initiis , sed cum quadam reuerentia α,,submissione. Ipse autem, quam celerrime potuit, imperat serem adiens, Imperator, inquit, ab huius ecclesiae antistite victi,,sumus. Minis superior est, sermonibus firmior, verborumiablanditiis sortior. Neque vero apertae tantum violentiae iata fortiter resistebant, sed nec fraudulentioribus hostium veritatis tentationibus cedebant, qui sepius dolose eam adoriebantur ;partim propugnatores ac defensores eius calumniando & tamquam homines abiectos & intolerabiles repraesentando p pa tim.vero blandiendo fideique unitatem cum orthodoris lanulando, & omnia consilia sua pacis tantum consilia esse&eo spectare dictitando, ut verbis, quae in scripmra non legantur , &nouis loquendi formulis repudiatis, omnes homines idem sentirent. Haec erant duo ista magna Mianorum artificia, quibus praecipui eorum duces & viri versutiores, EUeb in Nicomediose, MIens, Vrsarius & alii veritatem destruere numquam non adi borabant. Quamobrem Atham in innumeras calumnias, Obtrectationes& iniurias subire necessum habebat. Deferebatur
ad Co= mirimon, ut qui imperatoriam usurpans auctoritatem amo tributum irrogasset; tamquam caedis reus, ob truncatam Piso Meleriana partis episcopo manum p tamquam reus perduellionis, quod cuidam mi imo homini rebelli fauens pecuniam misisset, tamquam hostis reipublicie , quod commeatum sim
menti,quotannis ex Aerapto Constantinopolim tra elii solitum,intercludere ausus essetis inibus accusationibus imperator in tam tum commouebatur, ut in exilium Treviros ipsum amandaret. Sub proxime sequenti imperatore rursus repetitarum caedium incudibatur; & sacrilegii, quod Bumentum a Constantino alandis viduis in Aerapto & Dbvis erogatum in alios usus con rem
set; proditionis, quia a tyranni stetisset partissius; &io
genus crimina alia ex malitioso & diabolico adfectu ipsi imputabantiar. a silaus similiter tum a professis hostibus tum a simulantibus amicitiam varie accusatus fuit ; qui, ut hac in re fieri
420쪽
solet, accusationes sibi manifesto contrarias aduersus eum attulerunt. Nonnulli ipsum Tritheismi accusabant, quod doctrinam de tribus hypostasibus contra Sabel nos defenderet ι alii Sentia-rimvymi siue neterodoxiae in articulo de deitate spiritus ancti quia in ecclesita sua nonnumquam doxologia utetiatur ab ea, quae in aliis ecclesiiis usitata erat, discrepante. Alii rursus Heia nomi eum insimulabant, quia Eustathium Sebastemm post fidei ea. inolicae professionem in communionem receperat s alii ipsum
eum Apollinari haeretico amicitiam colere dictitabant, quod nonnumquam litteras occasione ita ferente ad eum dederat. Eius
modi ealumniis duo isti summi & optimi viri malitiose onerabantur, eorumque existimationi dςtrahebatur. Pro eadem quidem caussa ea omnia perpetiebantur ambo, hoc tamen cum discrimine, ut alter a manifestis hostibus extra ecclesiam, alter
autem praecipue a clandestinis hostibus in ecclesia ea acciperet; quorum hic proinde caussam habuit dicendi: Implagae sunt, quobus percussus fui in domo amannum me. Et hae quidem eiusmodi erant tentationes, qliae mentes infirmiores ac inconstantes fiangere & ad deserendam religionem suam adigere poterant; sed verus zelus tentationibus superior cst, & plagas, quae & ense& lingua infliguntur, pariter aequaliterque potest contemnere; iustentatus ea, quam Christus in euangelio suo dat, consolatio
ne: Beasi renis, s-m vos conuiciis ad με Πιτ, Persequuti erim, mensienses dixerim quiduis mali aduersur vos propter me. Gaudete exsultare: quoniam merces instra mulsa est in caelis. Istiusmodi exem.
Illa commonstrant, ne ipsam quidem innocentiam homines a ca. umniis immunes semper praestare posse, sed nonnumquam casu seri earum occalionem. Tunc autem id commodi habet, ut debito zelo coniuncta illius vel grauissime prementi oneri nuna . quam succumbat, sed sempςr tandem de ea triumphet, uti ex iam propositis animo nostro exemplis videmus. Alterum artificium, quo Ari or ad destruendam fidem v sos esse, dixi, prat jeciosius studii p/cis ac concordiae praetextus. Sagaciores &astutiores ex ipsiis tempore Constamini, non esse si1-bi eum doctrina catholica de Trinitate ipsa controuersiam, di- itabant, sed tantum se offendi nouis & a scripturae usu alienisvςrbis, quale sit τρ ρεορων, constas tiolii,&caetara, quae syno diu