Johannis Lockii armigeri Libri 4. de intellectu humano denuo ex novissima editione idiomatis anglicani, longe accuratiori in puriorem stylum translati notis criticis domini Gottelff Henrici Thiele, domini Coste, ac Francisci Soave illustrati; accedun

발행: 1789년

분량: 336페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

C A P. III. '

De Termino humame Cognitionis. f. Ι. OUoniam , ut dixi, cognitio in Mearum nostrarum

convenientiae, aut repugnantiae perceptione posi

ta est i95) , hinc sequitur,

Primo , non ultra Hera nosras pertistit. Primo, Nos nullam rerum cognitionem habere posese, ubi nullam habemus ideam .

Secunia, nihil viterius, quam convenientiam averepugnantium illarum percipere possumus. SEcvndo , Nos cunitionem non ulterius attingere Posse, quam convenientiae, aut repugnantiae istius Perceptioue imbuimur : Et cum perceptio ista fiat , I. Vel per Inruitionem , sive duarum idearum immediatam inter se collationem ; vel II. per rationem quae aliarum inventu , duarum idearum convenie tiam , aut repugnantiam perscrutatur . Aut III. Persen anonem . entium singularium existentia quando percipitur. Hinc etiam tequitur.

282쪽

Terris , eo itis inruiuisa non ad omnes idearum ηυprarum Relationes perrivit.

TErris , Comitionem nosram larvisivam pertinere

non posse ad omnes ideas nostras , atque illudoipne, quod de iis scire volumus ; quoniam illarum ona es ad se invicem Tespectus, ac relationes , per juxta positionem, aut immediatam ad se invicem com Parationem ςxaminare non possumus. Ita nimirum si ideas habeo acutanguli, & obuius anguli trianguli, quorum omnes super bases sunt aequales, di inter lineas Parallelas , cognitionis ope intuitivae , alterum non esse alterum plane perspicio , eadem tamen opera se re nequeo, utrum aequali sint, nec ne: quod aequalitas , aut inaequalitas illorum haud per immediatam comparationem percipi potest . Figurarum diversitas obstat, quo minus partes, juxta positae, accurate irister se comparentur; quare opus est, ut per interm dias aliquas qualitates mensurentur , quod demonsr riomem , sue ratiocinium dicimus

Quarto, neque cognitis Demonserativa.

arto. Ex supra dictis etiam sequitur, carnisA

nem nostram rationalem non ad universas ideas nostras pertingere . Quoniam inter diversas duas ideas, quae in disceptatione versantur , interme ιsias ideas non semper inrenimus , quas Per omnem conlimationem & seriem differtationis istius , cogni-

283쪽

ubicunque vero illud deficit, ibi demonstration- ω tognitionem frustra quaerimus 98 . V. - ' .Qaἱnis , cognitio senstiva urravis an usior es. Astato , sequitur, Corrisionem sensitivam , ad re rum tantum existentiam Pertingenxem, quae sens hus actu obversantur , duabus praecedri libue onge angustiorem esse.

q. VI.

ipsarum hujus universi rerum, verum nostrarum etiam idearum ambitu, & amplitudine minorem es.se 97ὶ . Etsi nostra cognitio intra is, nostras temminetur , neque ambitu , aut persectione ipsas exu perare possit ; etsi etiam termini iiii sunt angustissi-ihi , si entium toties univeisi amplitudinem speet mur, & quidem arctiores longe ista cognitione, quam probabile est , aliis creatis quibusdam mentibus inesse, quae non paucis istis, iisque obtusis, nec adeo acutis , Percipiendi adminiculis , sensuum nempe ministerio, utuntur ad Ierum cognitionem conlequendam attamen nobis maximo futurum esset emolumento , si co-

96ὶ Quando mihi represento quoddam obiectum habeo ne objeeti cognitionem λ Si habeo , qnibus ideis intermediis utor Si nullis, nam objeetum singulare consideratur, cur dicitur, congniti nem es Ie convenientiam , vel disconvenientiam λ 76 sy7ὶ Propter ideas non enucleatas, Vel inter se coniu- , .s L

284쪽

dipe De Termino L. Lib. IV. s.cognitio nostras eas saltem, quibus imbuti sumus, ideas adsequaret, & ita de Meis, quas trabe tuus, non tam multae essient controversiae , quas nec dijudicare Possumus , nec quisquam alius in hac vita unquam , quantum quidem ego existimaverim , dirimere pote, rit. Nihilominus, haud dubito , quin humana cognitio, in hac , qua nati sumus , conditione , ulterius longe, quam has tenus, serri possit, si homini ince- Te agentes , & rationis ductum libere sectantes ad Veritatis inveniendae rationem investigandam cogitationes tantum intenderent , quantum illi , qui emolumenta sua, qui dogmata, in Systemate quodam PrO- posta , & se stam aliquorum sequuntur , sal stati rationem obtendere , conniti solent . Praeterea quoque existimo, mihi, in naturae humanae persectionem non injurioso, confidenter dicere, non posse notitiam nOsram ad ea omnia pertinore , quae de Zseis , quas habemus , scire desideramus , nec etiam omnes dissit cultates tollere , & omnes quisitones , quae . circa alteram, atque alteram harum idearum exoriri possunt , dijudicare. Sic enim in nobis ita sunt quadrari, cirectili & AEqualitatis; circulum tamen , quem quadrato aequalem esse, certo sciremus, nunquam fortasse invenlcmus . Isis assicimus materiae & cogitationis , at fortasse haud inanisello comperiemus unquam, utrumers aliquod pure materiale cogitet , nec ne ἰ nobis enim impossibile est , nostras tantum ideas intuentibus, sine revelationis adminiculo , dispitere rannon Deus: Omnipotens quibusdam mater ite portionibus ,

ita uti ipsi ad hoe propositum vitum est , dispositi β , percipiendi & cogitandi facultatem tribuerit, aut m teriae, . ita dispositae , cogitantem substantiam immaterialem adjunxerit. ) Nostris enim notionibus haud

mulis

s') Mirandum sane est, Philosephos quosdain extitille , qui antinae immortalitatem initide. , di religione sibi ex Plo

285쪽

Cap. III. Humanae cornitionis. multo magis dissicile, & alienum Videtur, concipere , Deum, si modo voluerit , λίω nostrae materiae co-

ratam ostentarci assectarent , tamen ejusdem immaterialit te in in dubium revocarunt : immaterialitatem , inquam, quae ipsius immortalitatis fundamentum est ,& cuius demonstrationem , inanem velati, atque incertam investigationem, tanquam de re indit serenti agatur , & ad quam neque pervenire possit nostra contemplatio , suadere conati sunt. Primarius hujulce sententiae auctor recensendus est Lockius , cuius auctoritas tanti fuit ponderis , ut permulti libenter eam amplecterenturi neque mirum , cum faveat tum corruptelis , tum naturali des

cliae humani spiritus , qui plerumque in dissicilioribus , atque abstiti fioribus investigationibus speciosos studet Praetextus inquiis rere , ut in haesitationis. statu inoretur , & negligat eam dare operam , illosque impendete labores , per quos & illustraretur& convincerentur . Haud nostri instituti est omnes contra hane impiam propositionem demonstrationes bertissimas producere, ut vetito ςonstantissima de animae immaterialitate elucescat: siquidem & ipsis Lociti temporibus Stillingsiectus exacuit calamum, S permulti imposterum tot , adeoque perspicuis rationibus eam vindicarunt, ut supervacaneum iam redigatur eas repetere conistra nostri inuit uti metam, quippe quae in ipsis fontibus iam I gi queant. At si dia de maximo momento agitur , leeioribus satisfactura , quae satis nobis. visa sunt reseremus . Genuensis t. II. Element. Metaphys. inter caeteras demonstrationes , in capite I de natura mentis humana, sic ratiocinatur : Nec rePonant, Deum iu escere pule . ut nimirum eadem fassiantia Piribus δυσjorum generum sis composta : respondemus enim non P te Deum escere, ut eadem esentia confletur Proprietaetibus, quarum altera at eram struisi ; quand uirim iu οι impossibile intrinsecum , ad quos Dei rotentia non pertingit . Quum autem earum duarum virium altera coenam destruas , quod infertur deni 'abi Iur aperie, fieri me uti , ut eadem Iub tantia ambabui sit Praevita . Eucta sibingere viaint creatam a Deo fluidam quandam substantiam is Iurae diversae cb iis corporibus, quae cognosscimus , eique obstantiarer totum Graus nolirum distinae eam vim , qua ccsi mus , tri-otiorem ; isti cui hane si idam Iio stantiam faciens reliquis corporis viribus pratiam , suliditate , gravitate , divisibilitate Oe disnc . F posterius , ea inerer ea erit ;)s prius itidem conflabitur ex ris , quae je mutuo desii unt: nempe, ut riximus , O i, ferius Iunius demonstraturi , cogitationem gare non rcgfe in ea em sub stantia cum cor ris notis.proprissatiίμs . Praeterea propostione

286쪽

gitandi facultatem superaddere posse, qua iri, Ut aliam iiii subfiamiam conjungeret, una cunὲ Potentia cogia

Xli. qua probat, mentem humanam esse incorpoream, haec limbet ; Putim cogitationes sin actiones , se debet earum vis alia

qua , yeu potentia , Iu vectum sive I uanita . Iam se id

Iubjectum eorpus est , irriarum reprHematm ct Per His ,rum rudicium 9 ratiocinatio non aufer seri P υετι , quam conflictu partium corporis : quod cum es e nequeoι ; cog fationes erunt subvecti aheobus increporei : subvectum vero e Irrectonum nostrarum mens est humana : mens ereo humana incorporea ere. Praeterea s non est in or orea , erit aut habitus O temperatiora eris , ast Uus astri Ium aliquo I flanetiale . Primum se nequit: Ne fectinaum. Nam eum mens pugnet cum praecipuis cδrporis attribusis es en intibos , divisibilitate . io reditate M. eadem Iubstantia tar Fcrea constaret ex iis, quae se vim ιuo desicruum quod oleri nequit. Me rexerasur , ignorare nos esentium comoris, aeproFirrea .rmare non rose , eo ιatιonem non esse litius attri-stutum estentiale; nam ut Lemonstrem pugnare , ex. m. ut trian guium sit qMevis cha sura , non eo neces, ut utriusiue omnes proprietates noLam : Ial eu Icire , este in illa Aura P. g. X , Proprietatem Z, quae depunt sane Trianguli , tres Uri Guςulos uales se duobus reuis. Hinc inseri sinuens Corollarium: Aι-xribui a Venit alia mentis omniti sunt aeveria ab essent; aιwasC-FM is aιιripusis . Nempe subsianiιὰ dive jae ijdem altri,uιιs ωnstare nequeunt . Ex nostris itidem adnotationibus passim ArposDeis sacile qnisque poterit alias olicere demonstrati ornes , quibus 'gis , atque ningis certus set Ue hujusce 'res veritate , circa URm Protecto nullam haestationem e. periuntur , qui humiles Orde fidei praeceptis, ac revelatio inis oraculis te subiiciunt. Dog- rara squidem incorporalitatis . & immortalrtatis animarum sunt Christianae rei gionis dogmata a Deo revelata divinis scripturis S traditionibus : etenim cum Deus corpus humanum ex argilla molliori consormasset , inspiravit in saciem ejus spiraculuim v - , Θ DEArs est homo M animam viventem . Servator Noster purie dicit , Mais 1 io. m. Nolite timere eos qui occidunt coros; animam enim occidere 3χn Ptiyuni: Iod timere eum , qui Finquam oecidet is corpus , potestatem habet mittentasi animam in Rehennam ianis . Pati Ius in Epist. ad Philipp. . Cupio Hyolvi, O se cum Christo . Similiter in Ecclesiaste v. 7. Reverιastir fu vis in terram Inam , unde erat , o uiratus reάυι ad eum , qui' edit illum e cujus vers. quidem pars prior reserendri est priori

lio tua vers. Musis T inurait Litur Dominus Deus hominem de

287쪽

Cap. III. Humanae Cornitionis. 273tandi; cum nos prorsus lateat , in quonam coilitatio consitat,& cui substantiarum generi, visum sit Deo, potentiam istam illi pertire , qua , nisi ex summi creatoris voluntate de benignitate , nullum ens creatum prueditum es et . Haud repugnare enim puto, primum illud aeternum ens cogitans, sive spiritus omnipotens,

s modo id visum ipsi su istet , materiae cICata' , sensus prorsus experti , ad lubituin ipsius dispositae, quosdam sensus, perceptionis, & cogitationis gradus im- Tom. II . S persimo terrae ; & posterior , parti itidem posteriori ejus dein vers. Nolis. D: Diravit in faciem ejus Dira iam vitae. Divus Gregorius in Orat . a. de Pasch haec habet de creatione hominis; Antinat unum ex titroque hoe est , ex visibili O invisibili subri

catur', atque a maser u , quae Prius Iam cre ιa erat, accepis eo

Fore : a te autem Diraeuium inferens , quod ςuidem intillemιaomanimiam , O imaginem Dei I iptura vocat . Urigenos quaestioliem hanc. da immaterialitate Dei, oc animae rationalis dilucidavit;& Divus Ralilius quoque Dei immaterialitatem ex antinae im- materialitate probat . Hom. 32. yn. Porro in jumma exacta tui ipsius consideratio fuseientem tibι exhibebit manuauetionem etiam

ad notionem Dei . Si eum attenderis tibi ipsi , nihil opus habebis ex umversorum structura inum inisem iuvestigare , sed in tolino , veluιι parvo quodammunis magnam Condisoris Iapi iam via Ecbis . Incorporeum cogiω ese Deum ex amnia incorpo rea in te exili te , O qui non eis cumjcribitur loco , quam oluenem mens sua neque Piamfriam hclei in Aco moram. O comer ationem Jedrer coniti 1 Iunsm ad eorpus in loco ea . Invisibilem esse Deum crede, tuae Fstas aximae consideraιione facta, quandoquidem etiam j a corporaltibus oculis inremprehensibilis est: neque enim colorata est , neque inguina Praedita , neque aliquo corporati charaeiere comprehensa , Iea, ex actionibus Ioiam cognoscitur . Guare nee in Deo quae herιι cognitionem per occulos . Ieu menti sem committo , Orntesie ualem de a Zyυ comprehensώuem habe . Atiniara Axii ficem, quom da Animae διυ vim .ad eorρus colligavit. Pudeat & Christi num , & philosopliam dubitare de constantisima hae veritate, in qua veluti sui damento omnium acturnum humanarum mod ratio, ct futurorum expectatio tota sita est . Tui ELE ') Melius efficeret, philosophicis argumentis, quam scriptintis, Patruumque sententiis utramque paginam expleue . Qui animae spiritualitatem impugnant , vel scripturas respiluta , vel in proprium sensum eas vertu ut , plutos Phicis rationibus

utentes.

288쪽

permino πη

ducere potest : quase

motum voluptatem parere aut dolorem, sive coloris aut soni idem , necessario eo imur ration 'remittere, ultra isas nostras vagari atouo μ' '

V in ope ri Dise, nos neutiquam eon' pamus. Non haec perinde loquor, ac si animae im iidem ullo modo demturus essem Non hic de probabilitate, verum de certa I evidenti co es l0 .atque I uto , non solum consentineum

esse modestiae isti, quae in Philosophorum seripti,

het elucet e , ut nimirum nihil dogmatice imo ri si pronuntiemus , ubi deest nobis euidentia hi sed cognitionem patit ; verum insuper usui nobis esse scire , quo tisque cognitio nostra pertin ere possit 'eum enim iste , quo impraesentiarum utimur , haudii

289쪽

Cap. III. Humanae eomitionis. 275 natus si visionis, quemadmodum loquuytur Theol gi, necesse est , ut in multis fidem tantum , & pro- habilitatem sequamur : atque haud mirum videri debet, si in hac quaestione , de animae imma teriali te,

facultates animi haud demonstrativam certitudinem a1χquantur . Morum honestati, atque rei religionis satis prospectum erit, ii ne Philosophorum argumentis, qui animam immaterialem esse docent, quoniam mλ-iai festum est eum , qui nobis sensu & ratione praeditis , hic existendi initium primo tribuerit , effeceritque , ut per aliquot annos in eodem statu maneremus , non Posse tantummodo , verum etiam velle

eundem in nobis sensu in in alia vita resuscitare , ipsumque tune hominibus ea retributurum , quae in hac vita secerint . Quocirca necessitas non adeo ma- Ena urget , ut quis vel ad defendendam, vel ad impugnandam animae immaterialitatem animum obsim met, uti quidem homines nonnulli , suarum senten

siarum studiosissimi , illud perhibuerunt; quorum alii,

mentem habentes nimis immersam , ut ita dicam , materiae , nullam concedere possunt existentiam rei cujusdam , quae non sit materialis ; alii non deprehendentes , quod reditatio in naturalibus materiae savicultatibus contineatur, licet eam in omni sensu , facta omni applicatione, quoad ejus fieri potuit, examinaverint , magna confidentia exinde concludunt hne Deum quidem ipsum solidae cuidam substantiae viis tam & perceptionem largiri posse. At vero qui-

'ὶ Quaellio est , an Deus possit materiae . sensuin , & perceptioncm dare, ita tamen , ut illu adhuc retineat priores male..tiae qualitates, extensionem, soliditatem inertiam δα. non autem haec , pn efficere p0ssit, ut id subjectum, quod prius erat extemsum , solidum. iners, prave dic. evadat cogitans, amissa extemsione , soliditate deo. Ad secundam quaestionem quod attinet, nihil de ea dicemus , cum ad rem noliram haud spectet ς atquoad primam necamus, id a Deo fieri posse . Neque enim De Esteii et Ecera , ut idem conlisit iis , quae se mutuo destruunt I

290쪽

ie Tremis

eunque secum perpenderit , quum dissicile nobis sit ,

meteriae edensae sensationem adjungere , & exsinentiam cum re , prorsus non extenta, conjungere, fatebitur , se multum abesse a certa , quid anima sua sit cognitio . Haec est , inqua in , res , quae no sitaui plane cognitionem transcendere mihi videtur a

x. Fr. escere nequit circulum quudratum, quia altera alteram fisturam destruit, estque voluntas Dei, sua vult, aequalis voluta- tati , qua non ivult, ex qua idcirco sc cIntraria voluntate aequi Librata nulla sequitur operatio . Perdeptio tum inertiam , tum: soliditatem dὰ struit, nec potest convenire materiae, quemadm 4 dum eidem inertia , soliditas &C. conveniunt : unde Corpora huiusmodi, qualia sensuum ta 3u cis gnoscimus, cogitationis capacia esse nequeunt . Praeterea si a Deo materiae tribui cor tandi fac Litas potuisset, alte trutrd ex his modis id este tum esset: sit , ni minim , tribuendo solidis cujusdam massae materiae patistibus eam magnitudinem, figurηm, morum. &c. ex quibus laincultas piimum cogitandi, deinde coxitatio ipsa issiceretur; aut addendo eidem massae materiae facultatem n partibus ipsius so-lῖdis prorsus distinctam. Primum impossibile est juxta Loc it Ituri eji ldhm principia, quia tribueretur cogi ratio, ratio, & cognitiosmplici juxta postioni , M. rei tioni locali partium materiae ,

quo nil absurdius ς quum Rb ea relatione nihil supperaddatur, cpp ις. g. 16. in. hvj. lib., utch nsue materiae particulae disponantur , iungantur dic & contrar um esset iis etiam quae cap. eod. l. io asseruit . Secundum quoque impossibile est , qui , fatente eodem Loc RO , quum 13cultas omnis materiae pendeata magnitudine , figura, motu, haerentia parii cm M. quas ipis primarias vocat, s q. ittar, quod eadem nil aliud si, quam in

cus, ac primarum in Iteriae qi lcatum de tormi iratio , unde cogitatio ens esser q oddam accidens Me Wintroiis ma criae ; qua, .dmnia sc contra I Rii factores argum latandi . praeb rent ad intum . . I. Omnis mareriae lacu has , iuxta l ochi uiri , estetitiali testpendot a. magnitudine , 1igura motu , R is haerentia partium

nat tiae solid rom : Ah iaci lias cogitandi, iuxta Lockhium. Ipsem, ex nulla quacunque p rtium materiae dispostione ut quam ess ci . a: r ploduci , poleti Erco. iuxta l ockium , cogitandi sa cultas iste nequM . materiae facultas . li. Facultas omnis , qua suppo iur realitar esse a Loieeii realitate distincta , aevidens est p i states ictim : At cholai di faciat tax, quum non possit,3 tu cunde in Loti clusa , PIOduci a magnitudine, figura, motu,

SEARCH

MENU NAVIGATION