장음표시 사용
201쪽
Grtur : delestari enim peccatum est actus honestatis & laudabilis', ii poenitentia procedens, tanquam ab habitu laudabili & honesto . maxime , quando salis deic statio habetur propter Deum offensum , Id coetiam dicitur supematuralis , quia actus paenitentia: disponunt ad gratiam ; ergo sunt superna rurales ex Conc. Trid. sess6 cap.6. Potcst iamcn dari aliqua poe nitentia natu talis procedens a lumine natu iae , quod dictat, Deum authotem naturae non esse offendendum; sed illa si nitentia non conducit ad gloriam. Qua adoaiostea additur quod poenitentia sit virtus superna lu- Ialis inclinans ad detestationem peccati : ςa hoc paetet quod peccatum est obiectum materiale eius ι& quan .
do subiungit ut . ut est offensa Dei , illa formalit a. est
ubiectum formale poenitentiae : quia aliae virtute&de aestantur vitium sibi oppositum , ut sibi opposituri est, pcn Hea Lia veto detestatur peccatum , I x. Misensivum : & se poenitentia est virius ab ali is distincta, quae cst pars polentialis iustitiae: quoniam per pPnitentiam aliquo modo cornpeosamus Deum pro Pecceto commisio. Cum denique apponitur , quod et alis detestatio debeat fieri cum e cari voluntate Deo satisfaciendi: hoc ideo adiungitur , quia talis voluntas acquirit ut ad remissionem peccati; Vnde sciendum est, quod Poenitentia virtusne se Tatia sit absoluth , siue implicite, siue explicite , ut recipiamus essectum Sacramenti Poenitentiae. Quantum ad conuenientias poenitentiae, ut est virtus , & ut est Sacramen in m , hae sunt. Vtraque est utilis medicina ad delendum peccatum actuale; immo si peccatum mortale sit, utraque est necessariar utra. que versat ut circa peccatum actuale : Vtraque habet pro subiecto hominem adultum; Vt Sacramentu' amen est , respicit hominem baptizatum , di vivi et .vus , ad non bapita a tum ctiam pertinet. Vir Au Potcst iterati , etiam circa idem peccatum , Pluries illud detestando, aut confitendo . Quantum autem ad differenitas utriusque , dicenis dum est, quod disconueniant in his: quia scilicet Po nitentia. virtus est sub genere habitus, aut actus ; Sacramentum v cro sub genere signi. Deinde Poeniten-xia virtus , est actus inicenus; Iicet enim aliquando ad actum externum transeat , potest tamen saluari in actu externo , quo quis in corde detestatur peccatum i ut est autem 5acramentum , praeteri me nu
202쪽
dolorem addit adhuc actum externum , nempe conis fessionem,& absolutioncm . Tertio poenitentia vi ius , est quaedam pars essentialis poenitentiae saetamenti , quae confunditur eum Contritione : Poeni tentia veto Sacramentum , est ipsum tot uim Sacramentum, quod inuoluit Confessionem , Dolorem , Satisfactionem , de Absolutionem . Tandem Poeni tentia virtus , est de iure natu cali diuino i dictat enim ratio naturalis detestandum esse peccatum commissum contra Deum ; Paenitentia veto , ut Sacramentum , est de iure diuino positivo, scilicet de institutione Clitisti ; antequam enina Christus instituisset Sacramenta nouae legis , Paenitentia erat taniatum virtus, non sacramentum .
4id si P nitentia Sacramentum, quando fuerit instituta,
an necessaria fuerit γPOEnitentia potest sumi pro retractatione volu natatis , etiamsi mala non sit : & sic illum paenitere dieitur , qui vellet aliquid non fecisse di sumitur aliquando pro dolore de rebus male factis : de tune si
procedat ex motivo supernatura ali , dicitur paenitentia virtus : sumitur etiam pro absolutione a censu ris , & tunc non est praecise sacramentum , pet talem enim absolutionem non remittuntur peccatia . sed tantum relaxatur vinculum, paena imposita ab
Ecclesia : sunmur quarto pro satisfactione imposit a ministro absolutionis , ia pro tunc noli est niti pals materialis huius Sacramenti ; tandem sui nitur pro paenitentia Sacramento , & de ea sic sumpta nobi adicendum est.
POEnitentia est nouae legis Sacramentum iconsistens in act bus paenitentis & absolue iis , quod institutum fuit a christo pet modum iudicii cmendatiui ad remissionem peccatorum. Dicitur noua legis Sacramentum , quia ante Chistum Paenile alia non erat Sacramentum, ex Conei l. Trid. sess i : cap. 3. unde quando in veteri testamento ni cntio fit de Poenitentia , cui Deus promittit remissionem pecca xς
203쪽
rum , hoc intelligendum est de poenitentia virtute o , seu de comitione . Dicitur secundo conflieus in actibus poenitentis Obi absoluenti a quia actus utriusque sunt materia proxima poenitentiae r Dicitur, quod sit a Christo institatum , ut mox videbitur ; Additur per modum iudicis emendatiui; per poenitentiam enim , sed per absolutionem non condemnatur , sed emcndatur homo: Subiungitur denique , ad remi ponem pereatorum , ut Pareat,quod peccata mortalia sint materia, circa quam versatur poenitentiar
CONCLVs Io SE CUNDA . IN stitutum fuit saeramentum Poenitentiae a Chri.
sto sicut Ac alia , ex Concilio Tridentino sess. V.Can. 19. Quantum ad tempus, institutum fuit, quando post ic surrectioni in dixit Apostolis Ioann ao. Ae-ιipite Spiritum sanctum , quorum remiseritis peccata , reis
m. tiuntur eir : quorum retinueritit , retentasuntis Sicco ne ilium Tridentinum sess a . cap. 1. Quando cr-go Christus Maii haei ιδ. dicit Apostolis . Quaecum. quo alligaueritis , e. crat tantum promissio iacta il- Iis de potestate absoluendi, sciat quando dixit Petronati h 16, Tibi dabo claues regni caelorum. Et talis potestatis habuit posscssionem Petrus , clim dixit illi
esus Ioann. vllim. Pasce oves mear : pro tunc e in m illum constituit summum Pastor cm cum suprema potestate. Quando etiam Christus dixit Apostolis , Poenitentiam agite, loquebatur de Pinnitentia virtute. Non audiendi snni coniequenter illi, qui asserunt , Pornitentiam fuisse institutam antequam Apostoli communicarent: quia non Icquiritur poenitentia Sacramentum . nis post institutionem Chiisti, & se ut Apostoli debite sum crem corpus Christi , sum ciebat contritio, saeu poenitcntia virtus pro illis, qui erant conscii peccati mortalis, ut Iudas : hoc tamen non impedit, quin inchoata fuerit Poenitentia nocte coenae, quando Christus ordinauit Apostolos , deditque illis per Oidinem caracterem Sacerdotalem , qui est fundamentum potestatis absoluendi : quod aulem fuit pro iuste inchoatum , pei fectum fuit tempore supradicto, iuxta Concilium. Quod si Christus ante resu Ircctionem romiserit peccata Magdalenae,& alijs. hoc non fac icbat
in i sacramenti, sed propita virtute, Quod si etiam quis dicat, potestatem absoluendi dari cum Ozdine sacer-
204쪽
dola II ede se Christum ordinando Apostolos tollia tuisse poenitentiana, hoe negandum est, recipitur enim primo actualis potestas consecrandi , cum Episcopas dicit, Accipite potesatem serendi crificium in Eccle a. & postea recipitur potestas absoluendi , cum dicio Episcopus , Accipite Spiritum actum , quorum remiis
ritis, Oc. Quia tamen per prima verba confertur cara .cter ordinis , qui non confertur uouus per alia virba.
sed tantum augetur, ideo potest dici , qu bd potestas radicalis absoluendi tradatur per prima , dc compleatur
Aeram enim poenitentiae est necessarium illi , qui
O mortaliter peccauerunt post baptismuin, lim ne cessitate medii , quia est medium, sine quo peceatura mortale actuale remitti non potest, tum necessitat . praecepti ut habetur in Concilio Tridentino session. 4. cap. r. Huius ratio est , quia quaecumque sunt ne cessitate medii, sunt etiam necessaria necessitate praecepti, saltem si sint in nostra potestate: di hoc ideo ad d it ur, quia prima gratia est necessaria necessitate medi j , non verb ptet cepti: quia autem Poenitentia est ne is cessaria necessitate praecepti, ideo ille, qui iam est contritus , adhuc consileti peceata, & ah solui ab illis , unde in Contritione virtualiter includiti ir poenitenti M. Porro quando diximus, Paenitentiam esse necessaria io,
hoe est vel in re, vel in Voto: immo potest aliquando fieri , quod viritialis Poenitentia s.ciat; aliquis enim potest peractum amoris diuitipet sectam obtinere rca, istionem sui peccati: sed quia nullus potest per-ncte Deum diligere, nisi doleat saltem virtualiter db offensis in Deum commissis : ideo talbis actus amoris diuini dicitur inuolucre votum Poenitentiae , saltem implicite. Obi je. Poenitentia non est necessaria nisi ad tollendum id, quoad remansit in peccatore , transeunte a ctapcccaminoso, sed nili: l remansit, ergo non requiritur ' i I xia . distinguo minorem , nihil rem insit quo ubstantiam actus,coaeedo; nihil remansit quoad Idalum peccantinosi actus , nego: Uel nihil re inausit phyucum , concedo et morale . nego, remansit enim ica ius de obligatio ad poenam: scure mansi a culpa, quia homo cst ingratus Deo, di obligatus ad poenana Myer
205쪽
Nam pro peetato moriali, quae commutatur in te
voralem per poenitent nim ; & illud morale, quod manet post actum peccati, non est quid reale: ledeuetant lim respectus rationis , ut quando quis propter finiuriam factam principi, est illo nimicus,& ad poemn m deputatur, nihil reale & positiuu in eo reperitat.
QVAESTIO II. uenam si materia Poenitentia λΜ Ateii a Poenitentiae vel est remota, vel proxima ive est etiam lassiciens , vel neccssaria , . Materia sufficiens est ea, quae sufficit, ut conferatur absolutior sic peccatum veniale , & mortale iam consessum & remissum, sunt materia suffciens Poenitenetiae: peccata veIo mortalia nondum conressa, sunt materia necessaria, quia necessario debent explicari, ut ivratia conferatur. Quando atatem dicimus, quod pec- ata sunt materia poenitentiae: hoc teria, circa quam dest tuendam: ad destructionem cnim peccati tendit Poenitentia.
M Ateria remota Poenitentiae sunt peccata actu aistia commissa post Baptismum; quia materia re--ota est ea, circa quam vel satur materia proxima : ledoctus poenitentis, qui sunt materia proxima, nempe contritio, consessio, & satisfactio , vertantur circnvcccata quae cor Iemur, & de quibus dolemus:ergo Deccata sunt materia remota. Dixi , commissa post Baptismum: ea enim, quae committuntur ante tapti l anum , & non sunt expiata per illum . propter obicem. Et fictionem, non sunt mate IIa sunt eommissa ab illis , qui sunt extra Ecclesiam, quaa et b toenitentia est iudicium, & non potest ne ti tuli ouae subduntur Ecclesiae: dicendii in quaemiismum ficte receptum, remittuntur perip inret aptismum praecedentem , quando scilicet reiitri et gobcx: fictio voto, quae cst peccatum concomitans , NDbsequens Baptismum, est materia paenitcntiae : & ii cIieEt baptizatus non teneatur confiteri peccata ante
Baptismum ficte rcceptum commissa,
206쪽
i tonfiteri si ionem , alia peccat s adia diximus peceata esse materi an Poenitentiae, ne in .m morialia , sed etiam .enialia ipsi subsunt ;cuir hac discrimine, quod moti alia sint materia necessaria P nitentiae, ventilia autem tantum materia sum- ciens: unde quis potest eonfiteri tantiim aut duo pec cata venialia,& alia tei ieete ; quoad peecata vero dubia , mu sunt maletia neque necessaria , neque sufficiens Poenitentiae: unde Sacerdos non debet impendete absolutionem, quando paenitens est dubius, si peccaucriti quod si tamen sint quaedam circumstantiae nori quidem conuincentes, sed quae magis inclinent in parieni peccati, potest dati absolutio sub conditione.
ΜAteria proxima paenitentiae sunt actus paenitellistis , nimirum Contritio , Confesso, & satisfactio ε Absolutio enim ea dii immediath super illos actus ; dc mediate super peccata , dc hi tres actus con
grue requiruntur, ut corde, ore, occipere compense inus iniuriam Deo factam per peccatum. Hi auterr actus requiruntur , tum pro peccatis mortalibus , tum
pro venialibus: ita quod tamen contritio, confessio idi satisfactio eadenies supra poceata venialia, oc supra mortalia iam eonfessa, sint materia sufficiens Paenitentiae ἔ cadentes vero supra mortalia non conlisi ',snt materia necessa ria. Obiic. contra id, quod diximus, peeeaia mortalia iam confessa de remissa , esse materiam suffieientem paenitentiae, quod scilicet fot ma non possit bis eadere supra eandem materiam: ergo nec absolutio duplex supra idem peccatum. Respondeo, nostram asserti O-nem veram esse. Benedictus enim Undecimus in extra uaganti prima de Privilegiis dicit, esse salubrem talem confessionem , cuius iatio peti debet ex institutione Christi , qui ad maiorem utilitatem animarum, non limitauit hoc Sacramentum ad unum actum re missionis ι unde, ut respondeatur ad obiectionem, dico et in ba forma non possit quidem cadere bis supra
eandem materiam proximamr unde sacrile tum esset
207쪽
44s DE SACRAM UNTI s. Dpta duplicem consessionem, quam aliquis faciet ileaeodem pecca O.
Obile Deundo : si peccatum iani remissum denuo absoluatur: Forma absolutionis, qua sacerdos dicit, Dore abs tuo, non erit vera r quia non absoluita peccato, nec pcec tum remittit , quoniam iam remissum est. Respondeo, quod sacerdos non absoluit in tali occasione absolu e , quasi remit at pecca tum antea non remissiim : quia pi ima absolutici semper manet rata , absoluit et a iren ptoportionate , iuxta
disposi ionem suscipientis augendo scilicet ipsus gratiam per benc ficium absolutioni 'Iabsolutio ergo habet suum cffectum, qui consistit in collatione gratiae: qua peccatum deletur, si sit in anima , vel qua anima magis gratificatur, si non tabeat peccatum , de se forma esu emper vera suo modo.
Q v as S Τ I O III. est forma Paenitent S Cotus ait, Paenitentiae essentiam eonsistere Ino
verbis formae , quamuis requirantur necessario actus poeniten is ad validum eius receptionem. D. Thomas Veto. de alii asserunt, essentiam Paenitentiae constare ex actibus paenitentis, di absolutione tanquam materia, & forma: sed saei Ie eone iliantur a quia seo ius per essentiam intellieit id, quod praeeis Econseti gratiam, quod attribuendum est verbis, si eut enim sola vel ba significant gratiam, proinde illam conferunt. Hoe non impedit autem, quin actus paenitentis requitantur ad faciendam essentiam com Pletam huius Saeramenti. Quaerimus autem his, quae nam sint verba , quae pertinent praeeis E ad formam ii ius Sacramenti.
CONCLVs Io. Forma Paenitemiae eonsistit praeei se in his duobus verbis, Abstuo ter pronomen enim , ego . continetur sub vel bo i & ratio nostra est: quia for .ma cuiuslibet Saetamen ii consistit in illis vel bis quae significant proprium effectum eius: sed illa duo vel basignificani remissionem peceati, quae est eius effectus t
crgo forma illius praeci te consistit in ipsis. Eum dem
208쪽
et amen effectum possunt produccre vel ba aequi poI-lemia , sic valide absoluetet quisquis, dicendo, Reis mitto tibi pereata , impertior tibi Sacramentum absolutio nis , libero te vi peccatis tuus , absoluo tuam dominationem, absolueris o me, absoluatur seruur Christi, ut Graeci dicunt. Potest etiam cadere absolutio super plures in necessitate, ut in periculo naus agit, vel pugnae im- ni incutis . hac conclusione plura colliges possunt scitu dignissima. Pi in o , vel ba, quae praecedunt, aut sequuntur, non esse de necessitate sacramenti: congrue tamen praemittit ut ista deprecatio , Misereat r tui; ad impetrandum a Deo ne sit impedimentum ex parae recipienvis . Non est necessariu in addere, i peccatis tiar quia facta confessione peccatorum, satas patet sentcntiam absoήlutionis applicati ad peccata consessar tute tamen dicitur ad maiorcm cxpressionem. Figra dicitur ab omnibus, quia non potest unum absolumne alio . Non est tandem neccssarium dicerer In nomine Patris . Filii , Spiritussancti, unde Doctores sentiunt, Paeni tentem esse absolutum co instanti, quo haec veiba Proferunt ut , absolus te. Seeundo quod per haec verba, aloluo te, sacerdos non tantum declaret paenitentem esse absolutum a Deo, ut vult Magister sententiarum: sed re ipsa Sacerdos Ebsoluit, tum a culpa, tum a paena aeterna , quam commutat per absolutionem in temporalem, rsi enim sacerdos tantum declararet paenitentem esse absolutum a Deo, debuisset Christus dicere , quaecunquc soluta sunt in caelis , soluetis in terra contrarium tamen dixit, scilicet , suetcumque solueritis super terram , erunt soluta in caelis. Concit. Constant. determinauit hanc veritatem, sicut Trid. sessa 1 . cap. I 6. unde Martinus V. declarauit haereticum courrarium asserentem . Quod si Deus dicat Isaiae Α3. Ego ipse deleo peccara, hoc est , principaliter, & sacerdos ministi alit r. Tettio sciendum, Absolutionem sub condi: ione futura esse inualidam, validum volo sub conditione depraesenti et unde non potest Sacerdos dicere, ego te ab Iolao, si eras restituas: potest tamen dicere, ego te ab Iotuo, si doles, vel si intendas restituere . Ratio autem quale a solutio sub eonditione futura non valet, est. quia Sacerdos non potest suspendete cffectum si cramenti: Sacramentum enim vel est validum statin G i atque
209쪽
atque prolata est forma. vel est validum adueniente conditione; non autum est validum, dum profertur forma , quia Sacerdos non habet intentione ipsum absoluendi , nisi posita conditione, non est etiam validum cum ponitur conditio , quia pro tune non est amplius mat cria , nec forma et ergo sub tali condition νfututa inualida est absolutio e sic omnes Docto tes. Quarto notandum. absolutionem non posse dati abissenti, unde Clettiens octauus in decreto super hoc ediisto statuit, absolutionem absenti collatam esse inualiis dam, de illos assici excommunieatione Summo Ponti-fiei reseruata, qui absoluunt absentem, vel dicunt, aliis quem posse per litteras , vel per nuntium peccata eo a-fiteri absenti, & ab codem absolutionem obtiner . .
Ratio est,quia forma debet proferri voce humana , de ad personam praesentem dirigi, ut patet ex particula , ab luore , q ad personas praesentcs . Nec absolutio debet dari in ieriptis, nec confessio fieri: utraque enim debet esse verbalis , & maxime absolutio : licet enitru confessio defectu linguae possit fieri signis, de nutibus, non tamen sic absolutio dari potest : unde differt Paenitentia a Matrimonio, quod potest confiei nutu , M o , & inter absentes: quia Christus instituit Matriis
monium ut contracta, cui addidit nomen Sacramenti;
se autem potest fieri contractus . Quod si quis dicat, absolutionem posse dari in scriptis, hoe verum est de
absolutione censurarum . di de relaxatione restruationis casuum; non vero de absolutione Saeramentali, quae tollat peccatum reseruatum, vel delictum, cui annexa est censura. Virim per PEnitentiam omnia pereata remittantur Vm locuti fuerimus antea de natura paenitentiae , ipsius materia dc forma, nunc. dicendum
est de ipsius effectu, qui est quadruplex; quorum pii
mus versatur circa remissionem peccatorum mortalium: secundus circa remissionem venialium: alter circa relaxationem reatus, seu panae debilae peccato rvltimus tandcm est reuiuiscentia meritorum, & recupetatio virtutum. De his deinceps quaere emus .riimo, an per Paenitentiam quodlibet peccatum mor-
210쪽
O Moia peccata mortalia per paenitentiam ita reis
mitti possunt, ut nec grauitas, nee multitudo ipsorum hanc rc missionem impediat. Hoc est contia Nouatianes , dicentes reliqua peccata , praesertim
Apostasiam a fide , & Nestationem Christi in tot men. tis non posse remitti . Quod multitudo peeeatorum non impediat Paenitentiam , patet ex responsio Christi ad Petrum, Non dico tibi Gue septies, sed ques plum tersepties: quod omnes intelligunt de infinitis
vicibus . Quod grauitas pcccatorum non obstet em-caeitati Paenitentiae, testatur Isaias cap. I. Si fuerint peccata vestra ut coecinum,quas nix deesbabuntur. Quoad opinionem Nouatianorum, contradicit Scripturae;
quoniam Petrus, qui Christum negauit, egit paenitentia m , & Paulus a. ad Timotheum a.docet eos quia fide defeeerunt , admonendos esse , si forte per Faenitentiam resipiscant. Quoad rationes utriusque partis eonfirmativas , petunt ut ex hoc, quod infinitus sit thesaurus bonitatis diuinae; quod etiam Deus
velit neminem perire, quod insuper damnatus saerit Cainus dicens, Maior est iniquitar mea, quum ut v niam merear, quod denique homo in hac vita existeas
est semper viator, & proinde potest semper accedere ad beatitudinem , de per consequens post semper obtinere remissionem suorum peccatorum per Panitentiam. Non est ergo eledendum, esse quemdam numerum peceatorum, ad quem perueniens peceator, non possit ampli lis veniam obtinere: Vnde, si Setia plura aliquando dicere videatur, quod mensura pee catorum est impleta; hoe intelligitur respectu punitionis temporalis , non vero aeternae 3 ita qubd sensus iit, quod Deus decreuerit permittere certum numerum peeeatorum , dc postea punitionem temporalem
institere de illis . Obile. ex ad Hebis. Impusbile est,eor , DPsemel u-
minasqfunt , c, prolapsi sunt , rursur ad Penitentiam renouari . Resp. hoc intelligi de renouatione per alium baptismum, qui voeatur Paenitentia, ad di ferentiam multiplicis lauaeri quod erat in veteri leger vel sit sermo de Paenitentia , ibi impollo sum tur pio dissicile . Quod si ad H br. eap.ro. dieat Pau