장음표시 사용
221쪽
aa. ubi David, ob adulterium & homicidium , remito sa culpa , punitur morte filii in poenam sui peceati evnde dixit illi Nathan Propheta , Tra urit a te Deus
pereatum es t en remissio culpae , neminitamen
HaDhemarae fresi inimicor Dei vim , flias, qui natas
O tibi , morte morietur , en Mena remanens. Deina: Me , licet remissum sit peccatum originale per Ba- ptismum r remanent tamen mors , morbi , formes Pec cati Ec aliae poenalitates r ergo sie dicendum est de actuali. Tandem, requirit communiter Poenitenti in illis, qui eon ueriuntur , luctum, ieiunium Eceleemosynam , laeundum haec dicta , Cmiserrimim ad me m toto corde v o . in ieiunis, flatu, planta. Ioel a dc illud, Elem Ams redime peccara: hoe autem denotat, Poenam temporalem Iaendam remanete post remissi nem culpae . Nulla tamen, nisi sola voluntas diuina , sicut coim culpam, oc pCenam aeternam gratias remittit , sic di tempora Iem , quod tumen non facit, iure enim tales paenas exigere potest Deus , detur nimia pereandi licentia. Obiic Ezech. 18. In quartimque die impiar se Mesererir M impietate sua , impietas eius non an plicia ei me Mi, Ied Deus omnium peccatorum eius obticiscetur . Resp. hoc intelligi de poena aeterna , quae post remissionem Peccati non amplius nocebit hominit & de culpa , quam Deus reuera obliuiscitur post Pinnitentia auia . Quos si Deus multis remiserit peccata , dc poenitentiam non iunxerite hoc famam fuit per gratiam specialem, quam Deus non omnibus impendit : de ideo taliter usus est Christus circa illos , quia excitauerat in eis tantam contritionem, quod per eam omnis P Na relaxari debuerit. Nee dicant aduersarii, Deum i finith satisfecisse pro nobis vergo nos non indigere ubteriori satisfactione:qua lichi infinite satisfeeerit quo-αd oblationem pretii et debemus tameti nobis hane saxis factionem applicare; quod fit reuera per paeuas, quas subimus post remissionem culpae . Si dicant , ablata a causa, aufertur effectus ; ergo ablato peccato tollitur Fcena. Hoc verum est tantum , ubi effectus dependet continuo 1 causa sua : alias , sublato patre non rema.
neret filius: Reatus autem illius paena non dependet ri Perseueraaria peceati; sed solo peecato, etiamsi parum durct. D:ees. Contritio aufert culpam de poenam' aiernam. ergo a fortiori temporalem, quae est facilior.
Resp. coutriticaem nec ani tollere , sed est Deus, qui
222쪽
tollit utrumque ex pura miseri eordia , statuens dare conuitioni remissionem culpae , & relaxationem poenae aeternae , non vero poenae temporalis.
Vtrum merita mortificata redeant per P aenitentiam γHIe est iandem quartus effectus Poenitentiae , de
quo locuturi , praenotamus , opera nostraveIe mortifera, quae moriem animae afferunt , ut pec cata ; vel mortua , quae fiunt ab homine existente in peccato mora ali , ut eleemosyna facta extra gratiam quae dicitur mortua , quia earet principio vitae: nem pe ipsa gratia ; vel mortificata , quae facta sunt ab homine dum est ingratia r dicuntur tamen mortificari per peccatum adu cniens , in quantum stante peecato non habent ius ad gloriam : ves sunt uiuifieantia,quae vitam gratiae animae afferunt , ut contritio & attritio cum Sacramento; vel sunt tandem viva, quae fiunt ab homine in gratia existente. Hoc posito. , eertum est , quod opera mortua non reuiuiscant , quia non ante vixerunt , di reuiuiscere supponit antea vixisse di sed quaestio non ra est de operibus mortifica iis,quae factaeis fuerunt in gratia ; & per peccatum morti fieantur,quq riturque de illis, an remoto peccato per Poenitentiam reuiui Ioere incipiant ,
OPcra mortificata redeunt per Poenitentiam ἰ si e Cone ilium Tridentinum sesL6.eap. 6. sie de Hie ronymus in haec verba Pauli ad Galatas 3. Tanta passosissue causa is tamensne causa; super quod dicit, qui obcbrei fidem taborauerit odi postea latius fuerit in peccatum , non perdet merita sua , s ad pristina dem, Ostu
dium reuertatur. Ratio est , quia merita nostra norinextinguuntur per peecatum, sed semper manent in acceptatione diuina, de solum impeditur ipsorum emeae cia propter peccatum : & sic ablato peccato reuiuiis scunt. id est dant ius homini ad praemium aeternum tota enim ratio quare morrificantur , erat peccatum ergo sublato peccato, vivificantur. Obile. Peccata remissa non redemtiquando quis densio cadit in peccatum et ergo nec menta redeunt pera
223쪽
Poeaitentiam . Resp. negando consequentiam: ut enim, anquit Scotus, Deus pronior est ad miserendum, quam au puniendum e unae vult,quod merita praeierata re-Neant, non vuIt tamen quod reuocentur peccata. DC-ρ ande ideo peecata non redeunt, quia destructa sunt nitus per Poenitentiam, metita vero redeunt i quia remanserunt in acceptione diuina 4
, Quaeres , an opera mortificata reuiui stant ex miseri eoidia vel ex iustitia: Alii tenent primum cum Seoto, alis secundum : Vtrumque tamen diei potest e Primum quidem , quia meritare uiuiscunt per ablatio I Mem peccati, peccatum autem tollitur ex diuina misericordia ; iustificatio enim est gratuita. secundum
ctiam dici potest , quia Deus promisit dare praemium
meritis, etiam mortificatis , modo reuiscant per gra.
Iam ; loelis enim a. Dominus poenitentibus ait, Re dam vobis annor, quos locusta , bruchtis rubigo comedit, quod Hieronymus intelligit de reditu bonorum opexum, quae impediebantur per peccata, qui vocatur Lo
custa di Rubigo ; dc sie redeunt ex iustia fundata ima
maeresseeundo, an ille,qui resurgit 1 peceato per
xcenitentiam , resurgat ad maiorem gratiam 8 Dissen aiunt Dorior es t omnes quidem dicunt, qu bd se surgat ad maiora merita, quia ad antiqua merita mortificata quae redeunt per Poenitentiam , additur meritum poeis emiae , seu actus contritionis,quem elicit 3 omnes etiam fatentur, quod resurgat ad maiorem gloriam. , quia gloria datur iuxta intensionem meritorum I chruergo resurgat ad maiora merita , resurgit etiam ad ma- ijorem gloriam .. An autem resurga i ad maiorem gratiam ; alii iespondent negative, quia prima grati sanquiunt , extincta est per peccatum, & merita rem a. 'eiit in acceptione diuina : dc se licet resurgat ad ma-
roram merita , non tamen resurgit ad maiorem gra
iram , m si actus contritionis sit ita intentas , ut per illum mereatur maiorem erat iam illa, quam perdidit 1 Alii vero, oc verisimilius , amrmant, Sc hoc iuxta iCone. Trident, scis. 6. cap. 16. dc I s. ubi habetur, quod Iecuperetur gratia per Paenitentiam , quod si recupe- reiur gratia , dc addatur noua correspondens actui
Faenitentiae , sequitur quod per paenitentiam ille, qui Iesurgit a peccato,ic surgat etiam ad maiorem gratiam, scut ad maiorem gloriam, dc ad maiora merita: de si eoicendum est,quod gratia maneat etiam in acceptatio-
224쪽
ne diuina , quia merita non sunt merita , nisi quatenus insormantur gratiamunde si merita maneant iij acccpiatione diuina , manet etiam gratia . Nec est di-ecndum, quod peccator recipiat utilitatem a peccato, urcsurgat ad maiorem gratiam & gloriam : hoe enim non prouenit ex peccato, sed ex paenitentia 'c meritis praecedentibus. Nec est etiam dicendum quod minori contritioni dabitur gratia maior ; licet enim gratia a
correspondens contritioni sit maior vel minor iuxta a intentionem contritionis, attamen gratia correspondens meritis praecedentibus potest esse maior, si maior
Quaeres, an scut merita redcunt per paenitentiam . sic etiam redeant per nouum peccatum peccata qua antea remissa fuerant per paenitentiam. Iam respondimus negat tu , t quia tamen fio e maiori explicatione indiget. Resp. primo, ipsa non redire quoad culpam; destructa sunt enim per paenitentiam 1 & sic si re
diaeor, Deus illa reproduceret, quoniam homo ea non reproducit: hoc autem dicere est blasphemum . Rei p. secundo , non redire peccata quoad paenam sensus , quia non redit paena , si culpa non redeat tResp. terti, , peccata redire quoad priuationem gratiae , dc quoad paenam damni t quotiescumque enim ais liquis in peecarum relabitur, ptiuatur gratia, de debitum incurrit carendi visione diuina. Resp. quarto , Peccarum posse redire tum quoad culpam, tum quoad paenam, de potentia Dei absoluta r potuit euin
Deus te mittere tum culpam iam paenam Peeeati cum hae conditione, quod si committeretur denuo peccatum, prima non censerentur amplius remissa , sed redirent tum quoad culpam , tum quoad paenam : qitiata mea remittuntur peecata absolutE , de independenter ab euentu faturo . illa non redeunt is
Resp. quinto , licEt peccata non redeant formaliter , redeunt tament virtualiter , in quantum aggr uat ut peccatum subsequens propter ingxatitudinem in Deum, a quo peccator accepit summum beneficium, nempe remissionem peccatorum praecedentium , de quo peccata grauiora sunt remissa , eo innratitudo est: grauior. Porro , licet illa inglatitudo sit circumstantia notabiliter aggravans nouum peccatum, non con vinet tamen omnem malitiam , quam continebant pecca Iemissa , nee constituit speciale peccatR h
od si in Parabola Matth. iῖ, dicatur reuocatu suine
225쪽
fuisse primb omne debitum scrui, alia men regem postea te petiisse illud debitum a seruo, quia non miserrus erat conserui sui ; ex hoc non est coneludendum quod Deus sic faciat ad commissionem noui peccati: cx paraboIa enim nihil conuincens inferri potest , sed tantum attendit debet finis ipsius : unde eum haec parabola tantum ostendere praetendat, faciendam esse racleemosynam , proptere, non est concludendum: quod peccata redeant; nisi virtualiter.
P Artes assentiales poenitentiae sunt tantum duae ,
scilieet materia dc forma r pec formam autem, intelligitur absolutio sacerdotis debite applicata , , α per materiam intelliguntur actus paenitentis , praesertimeontritio occonfessior nam satisfactio est qui . dem pars integrans illius et non tamen essentialis quia sne illa potest remitti peccatum : ut paret de illis qui moriuntur, antequam eam impleuerint et est tame PVs integrans, quia ad integritatem iudici j pertinent punitio delicti , seu satisfactio pro illo: sicut ergo omitia membra sunt partes integrantes hominis , corpus vero de anima partes cssentiales illius, sic in poenitentia materia de forma sunt partes essentiales, satisfactio vero eum contritione & confessione est pars integram
Volentibus ergo de omnibus agere , ineipiendum est . contritiorie.
Contritio est nomen mei haphori eum sumptunt , rebus naturalibus : sicut enim aliquid dicitur conteri , quod eum antea durum fuerit , in minutis. smas partes postea comminuitur , ut destruatur , se voluntas hominis dieitur conteri , quia clim antea veluti indurata fuerit in peecato ; postea per glatiam emollitur,oc aboletur in ea tum peeeatum , tum esse ius peceati . Seeundum rem ἱ contritio est internus animi dolor de peecato commisso cum propo
sto non peccandi dei aceps ι de haec diuiditur in pet-
226쪽
cctam de imperfectam , iuxta Concilium Tridentionum sesLi4. cap. a prima, de qua nunc loquimur, vocatur contritio simpliciter, secunda attritio, oc de illa posteri dicemus a
est effensa Dei super omnia detestabilia , propter Deum summEdilectum , cum spe vcniae & proposito non peccandi de caetero , dc seruandi mandata Dei, praesertim illud, quod est de confessione Sacramentali, de de satisfactione suo tempore faciendi. Diiscitur primo , dolor ; non quidem appetitus sensi tui,
scd voluntatis sibi displicentis de tristitiam habentis de pecato commisso ; dc in hoc attritio conuenit cum contritione. Qu&d si non habeatur tristitia de his, quς
voIuntarie accidunt, non minus tamen habetur de opeccato ; licet enim velimus illud , cum committimus ipsum, tamen illud nolumus, dum comeria. ur. Dieitur secun illa , peccati. ut est e a Dei; quia peccatum est oblectum contritionis, ut est offensa Dei: de testari enim peecatum ut est eontra rationem, vel v t sanitatem minuit, non est habete veram contritionem. Dicitur tertio duper omnia detestabilia: detestamur en urimatum culpae, oc malum poenae ; dc ad veram contritionem cxigitur, ut plus detestemur malu eulpae, quam quodcumque malum poenae , qui tamen conteritur , non debet in particulari comparare singula mala , V.
g. mortem temporalem , aut poenam aeternam curru
peccato , nec illam comparationem debent proponere Confessarii , ut contritionem excitent in poenitentibus ; immo hoc periculosum est, ur notat D. Thomas hac qu. 3. art. s. ad quartum; sed lassicit in confuso detestari peeeatum super omnia mala detestabilia, de illa potius eligere quam peccatum. Dicitur quarto , propter Deum summe dilectum t Veram enim la nitentiam non facit, nis amor Dei , odium peccati , inquit Hugustinus , sex m. 7. de tempore. Qui ergo detestaretur peccatum super omnia detestabilia , quia
adducit reatum poenae aeternae , non contereretur Ised illa detestatio debet procedere ex amore Dei in Per omnia ; non quidem intensiuE , potest enim mater habere dolorem iniensiorem de morte filii ,
227쪽
pra ferre mortem fili j ad ad peccatum Dicitur quinto,
spe venie , qui enim desperaret de misericordi P conis uenda , committeret peccatum . Dic Hur seAlo, cum proposito non peccandi deinceps : ssium lacrit tantum implicitum et fumetit illu .i autem includitur semper in contritione: qui enim conlec Itur de peccato , diligit Deum super omnia, de non velletilii displieete nequc in praesenti . Dicitur septimo , cum propinoseruandi mandata Det qui enim non haberet taleni voluntatem , censeretur habere affectum saltem virtualem additur tandem, misdata, praesertim de confessione &satisfactione ; quia licet contritio tollathoe facit semper in ordine ad confessionem, di satis ractionem , quarum votum includitur saltem virtualiter in contritione. Quaeres , ut tum contritici cum tali volo remittatve ita ante absoluvionem 3 Omnes respondent, quod se: quando contritio elicitur extra Saeramentum, Itauu bd homo eliciens actum contritionis cum voto
onfitendi peccata pia tu undes postea confiteatur uum
votum impleat & recipiat augmeniam gratiae virtute Sacramen ii , & relaxationem paenae debitae peccatis ,
I .i s euito: si de te missione peccatorum qu a si
habuisset tantum amitionem loco contritionis, p cata, quae non fuissent remissa per talem attritionem , Iumitterentur per ' absolutionem sequentem , invoverseueraret attritio . An vero per remittantur peccata in Sacramento ante absolutionem ε aliqui respondent negat sue , asserentes illam eum titiorem graecedentem ab utionem , mane Ie lin acceptione diuina , dcnee adueniat absolutio ,
Ii praecise spectat gratiam couferre ,& remitieri l: ecti um alii tamen melius asserunt, ipsam con-
ritionem conferre graxiam pyo ζψ I l
ci ruet , etiamsi nondum aduenerit absolutio i quod vide in i conforme Concilio Tridentino sest. . cap. 4. quod si dicatur, ers' frustra tecipitur. o etiam falsa est sorma Saei amenti , qua sacerdos tit , Ego te absoluo : Respondebitur , utramquHconsequentiam esse falsam': absolutio non est frustra , auget enim gra iam squam ex opere operato , poenam aeternam
228쪽
se esse eontritum, debet absolui, ut vi Saeramenti de absolutionis eX aurito fiat contritus. Sectando, forma absolutionis non est falsa , Sacerdos enim dicens , Egore absoluo , non intendit absoluere absolute . sed i cundum exigentiam poenitentis , in quanium scilicet Sacerdos potest , di poenitens indiget ri a quod sinitens habet tantum a tritionem de peccatis , reuela absoluat de illis a si vero peccata sint remisia per intecedentem contritioncm , pro tunc non remittit quidem peccata, sed gratiam auget, poenam peccatorum minuit , dc vulnus peccati tollit: quae omnia sunt beneficia absolutionis di & sic verba sacerdotis dicentis, Ego te affluo, non sunt falsa.
Q V AE s T I o II. md sit Attritu , quomodo a Contritiove disserit 3 . A Ni ea loqui iti fuimus de contritione, quam alii
dicunt aesse actum charitatis , quia procedit ex amore Dei sta per omnia , licet meo sensu potius dici debeat actus Poenitentiae virtutis: lice enim eontritio includat achum amoris Dei , elicitur tamen a poenitentia , qtiae est virtus inclinans hominem ad compensanda m offensam Deo factam di unde est quaedam species iustitiae commutatiuae , quae habet quatuor actuo: quorum primus est dolor interior de peccato commisso , secundus ese pio positum non amplius peccandi , tertius est con fessio peceatorum , quartus tandem est sacis factio pxo poena debita peccato a nunc ergo dicenuum est de Attritione.
dolor impers . de peccato commissa , quatenus oritur , non ex dilectione Dei super omnia . et sed ex aliis moti uis, v g. ex metu gehennae, &ex me tu amissionis gloriae, vel ob turpitudinem peccati meum spe veniae dc intentione non peccandi denuo . In hoc ergo differunt praecis E eontritio & attritio , quod contritio fiat ex motivo amoris D ci super o m. Dia , non sic vero attritio ; unde, si alii dicant, eas differe intensione vel duratione, aut quia una sempet
accePtetur a Deo , non semper altera, alit quia illain
229쪽
semper informatur gratia , non ista ; aut tandem quia prima suffieit per se ad iustificationem , non vltim 3 et hae omnes differentis non sunt essentiales ; prius enim natura est contritio, quam intendatur, quam longius duret , quam acceptetur: quam lassiciat ad tollendum peccatum, di quam informetur gratia , licet eodem tempore contritio sit eootritio , & gratiam conferat . costes, si contritio & attritio differant specie, quomodo attritio fiet contritio 3 Resp. quod attritio non fiat contritio ; idem enim actus numero quiestatariistio , non potest esse eontritio i sed dicunt Doctores , hominem ex attrito fieri contritum. per Sacramentum scilicet r in quantum attritio iuncta Sacramento ha- habet eundem effectum ac contritio e remittit enim peecata,& gratiam eonfert, & se attritus fit contritus: non formaliter, quia attritus manet semper attritus .
sed aequivalent et de effecti vh . Q v s T I o III. An Attritiosusticiat ad remissio nempereati IIJ Ic non loquimur de illo dolore, quo quis dolet
de peccato ob prauum fincmr v. g de gula squia non potest adimplere actum venereum . iste enim est malus ; nee de illo qui elicitur ob finem Naturalem et ut quando quis dolet de peccato , quia
est contra rationem , vel eontra Deum authorem naturae: ille enim est naturalis e dc se non potest obtine- Te gratiam, quae supernaturalis est : Nec de illo qui estsne proposito, saltem virtuali, non peccandi in posterum t esset enim ille dolor compatibilis eum voluntate peccandi : sed loquimur de ii Io dolore, dedeattritione illa, quae secundum Conc Trid sess. 14.ca P.
q. elicitur impulsu Spititus S, mouentis hominem ad illum actum doloris super omnia sua peccata , siue incommuni, sue in particulari quae quidem attritio procedere potest vel ex foeditate peccati, vcl ex metu gehennae, vel ex amore gloriae.
cramento , unde homo solii in attritus potest
recipcre Ructuoac absolutionem a peccatis . Sic Con
230쪽
sed si mum Dei impulsum Spiritur sancti , non a -
δε- inhaJ lautis , sed taratim mouentis , quo Aznitcns et iam bibi ad iusti am parat quamuirsne ceramento paenitentie perse ad iustificationem peccatorem perducere nequeat , tamen eum ad Dei gratiam in Sacramen pzitcntiae impetraudam disponit. Catechismus Romanus idem affirmat cap. s. secundae partis e Augustinus similii et e l. enim de Catechizandorum rudimentis,
cap. 17. dicit , simi volunt feri Christiani, tenentur halore aliquam d spestionem , non omniab perfectam . sedo ἴ- cientem , Tt bapti mam recipiant, O per illum iustiscentur eloquitur autem Augustinus de ati titione, quae habetur ex metu damnationis , di dicit, illam esse iussicientem ut quis per baptismum gratiam recipiat. Recedit deinterminatio Facultat is rarisinae , quae anno rc,8. declarauit contrariam Opinionem esse lcmeratiam , er Ioneam et de virtutis Sacramenti Poeaitentiae imminuit aam . Confirmatur concluso rationibus . Primo , quia Poenitentia dicitur Sacramentum moti upium , in
quantum per absolutionem dat vitam gratiae peccatoribus , scd si ad absolutionem requireretur'con tritio , absolui in nunquam rc mitteret peccata, quia contritio piccedens Sacramentum poenitentiae , seu absolutionem , illa te mittit disratiam confert', ex Concit. Triden. cap 4. xrgo attritio sume tradac mission cni peccati, mediante absolutione . Sccundo , quia Christus dedisset fustia potestat cm clauium sacerdotibus , si contritio praeuia ad absolutioncmia Icquireremi: nunquam enim sacerdotes peccata so luerent , quando quidem iam egentisoluta per contritionem: de sic Sacramentum Poenitentiae carciet suboeffectu , qui est peccati re in imo, di sacci doles sua iurisdictione : ergo di naum est , quod attrivo sus ficiat, qua posita , absolutio habet suum effectum, deis
sacerdos utitur sua aut horitate. Tettio , quia in lene Mosaica per solam contritioncm peccata renti tae ani ut sine confessione t ergo nostra esset durior, tequiteretur contritio ' o: o , Ut sit dulcior , debet diei, quod iussiciat sola attritio cum conressione, de absolutione. . Obuc. Attritio ex timore conς : a nos est mei