장음표시 사용
241쪽
Moad tempus, quo fieri debet confessio de iure
diuino per accidens ; facienda esst, cam quis conscius peccati mortalis Eucharistiam sumere intcndit ; pro tunc enim, dum adest copia Confessatii, non sume it contritio ; sic Concilium Tridentinum scissi t 3. cap. 7. Pndat autem Concilium hanc necessitatem conia Diionis esse de iure diuino in vel bis Apostoli I. Corinth. ii. dicentis , Probet autem seipsum homo. Non scit idem dicendum de receptione aliorum sacramentorum, in quibus contritio sum cit , cum nullum sit praeceptum diuinum, aut Ecclesiasticum de eonfessio. De ; vade Concit. Tcident. ses et . cap. I de rota matio ac Matrimonii , hortatur quidem coniuges ,
Vt peccata confiteantur antequam contrahant , non tamen pr cipit: melius tamen est , ut quod olimqt di is Sacramentum recipiens confiteatur, nE loco contriti
nis habeat tantum attritionem Quod si urgente necessitate, Sacerdos absque confessione celebrauerit cum contritione sola , tenetur poti celebrationem quam-
Primum confiteri, id est , prima eat a eo pia Confessarii ; hoc tamen praeceptum non est diuinum , sed Ecelesiasticum tantum , latum in Eoncit. Trident. sess. cap.7 Quantum vero ad laicos, qui accesserunt ad altare, sumpturi Eucharistiam, de recordantur alicuius peccati mortalis , quod ob scandalum non possunt confitcri ante communionem, non tenemur post
illam citius confiteri peeeatum e quia Concilium Ob- Iigat tam um sacerdotcs , Se leges rigorosae extendution debent.
O Vanium ad praeceptum Ecclesiasticum , tenentur
fideles, clim ad annos discretionis peruenerin re confiteri peccata mortalia semel in anno. Sic habetur ex eapite Omnir viri queserari non quod per hoc confessio praecipiatur , est enim de iure diuino e non quod etiam determinet tempus, quo de iure diuino confessio necessaria sit, confessio enim annua esset de iure diuino explicato per Eeclesiam , illud tamen praeceptum est tantum Ecclesiasticum ; sed per hoc Ecclesia vult instituete praeceptum Ecclesiasticum de tempore confessionis. super hoc praeceptum multa sunt notanda. Primo , quod praeceptum illud non
obligcirro cς Hai dc determinata parte anni ; unde si
242쪽
ptaecipitur in Paschate, hoe est per accidens , ratione
Eucharistiae sumendae, ad quam non lassicit contritio, ex Concit.Trid. sess. r s. e. Licet ergo melius sit computare annum ab uno paschate ad aliud , vel ab unxi consessione ad aliam, ille tamen satisfaceret praecepto Ecclesiae, qui confessus fuisset mense Ianuario terito , dc differret aliam confessionem usque ad me aissem Decembrem anni sequentis ; quia licet essent viginti trcs menses inter illas confessiones, nullum tamen annum praeteriret sinc confessione. Si e Gamaacheus de Sacramento Poenitentiae cap. I s. ss. c dato tinet. Ratio est , quia praeceptum non est de confessione facienda intra annum, sed singulis annis ; in dato autem exemplo confessio sieret in quolibet an-DO. Secundum quod notctur , est quod si confessio fiat invalide, retinendo v. g. peccata, non satisfie Praecepto Ecclesiae , nisi inualiditas confessionis oriretur ex ministro sine culpa poenitentis , utpote si Confessarius non haberet iurisdictionem, quam crederet habete poenitens ; qui faceret tamen illam confessionem inualidam , non incurreret poenas, latas 1 Concilio Lateranensi, ut sunt expulsio ab Ecclesia de se priuatio sepulturae Ecclesiasticae, si hoc saetilegium
esset vete occultum . Ecclesia cnim in foro externo non iudicat de occultis , si tamen est aliquo modo externum , ut si peccator illud reuelavcrit alteri , tunc incurritur poena. Sic Gamacheus quaestione I s.
1s. Respondemur, se etiam Nauarrus , de multi alii
apud Bona cinam , qui contrarium teneti, incurri scilicet excommunicationem , etiamsi sacrilegium sit occultum. Notetur tertio, quod qui praeuidei: non habiturum copiam Consessarii, quando cofessionis urgebit praeceptum , tenetur illam anticipare et sicut qui praeuidet, se non posse vesperi recitare vesperas ob impedimentum , tenetur illas mane recitare: liiscet aliqui teneant hoc non esse necessarium, quando impedimentum debet oriri ex febri. QRatio, qui non est confessus anno praeterito, tenetur quam primum confiteri: quia non limitatur annus, ut per hoc finiat
praeceptum confessionis, sed ad illam sollieitandam: α sic toties pcecat, qui non confitetur , quoties est Confitendi opportunitas. Quod si quis dicat, praeceptum ieiunii, auditionis facti, & communionis in Paschate , non obligare post tempus elapsum I Yespondetur , aliquid esse praeceptum vel ob venerationem
243쪽
temporis determinati. vel absoluteti in se , ne amplius differature hoc ultimo modo praecepta est confessio, & se elapso temporc Iaschatis debet fieri r ieiunium vero, auditio sacri, Sc communio Paschalis praeeipiuntur ob venerationem temporis sic illo elapso non obligant a verisimilius est tamen, quod praeceptum communionis etiam urget post Pascha. ini into , qui
non est consessus in periculo mortis, cessante pericu Io non tenetur coli sit erit: cessat enim periculum im-na Hiens damnationis a propter quod imminente morte praecipiebatur confessio Sex , . qui confessionem non emisit in aliquo anno , tene vir in seque tui cu agemittere ad minus , unam pro anno piaeterito , de
aliam pro praesenti, si habeat peccata mortalia intra illum 1 sicEt enim vilico actu satisfieri possit pluribus Praeceptis . ut quando quis ieiunat tantii in semel pro die Vigiliae & Quadragesimae : quando lamen prae cepta respiciuni plures actus pe se facie adox, ut ii confessione , quae duplex esse debet in duobus annis , una confessio non sussicit : alii contrarium te . nent. septimo , ad obseruationem praecepti huius,
consessio dcbet fieri Sacerdoti approbato, di sic non afuisicit confiteri religioso non approbato et non est enim legitimus iudex t sed si sit approbatus , valida est confessio : nam si ex capite Omnis utriusque exurru confessio debeat fieri proprio sacerdoti , hoc verun est , excluso priuilegio: immo in eodem capite subiungitur , vel aueri de eius licentia . Cum ergo papa s. proprius sacerdos omnium fidelium , Episcopus
Dsoece sanorum , Religiosus approbatus ab Ep scopo , habens priuilegium papale , censetur deputatus a Papa , qui est proprius parochus ordinis superiorix di se potest audire confessionem annuam e Quia enim dicer, quod pastor possit committere licentiam sacerdoti approbato audiendi suas oues , & non possit Papa , aut Epacopus id om facere 3 Octauo , qui post communionem Paschalem meminit se obit.
tum fuisse aliqirod morIale peccatum m non tenet ut
quam primum illud confitcri , sed potcst diff. tre ada nnom sequentem . Si etiam aliquis ante lapsumis annum col. fessus est sua peccata mortalia , de post catelapsus est in aliud , probabile est non teneri ad cons stione ni illius , quia obseruauit pea: ecptum Ecclesiae : si tamen confessus est tantum peccata veni a.
M , debet illud mortale confiteri intra annum, qui
244쪽
tenetur singulis annis ad confessionem mortalium, se nullum confessus est'. Quaeres, in quibus casibus excusari aliquis possit a Confessione. Respondeo, quod multi sint. Prim O. . qui non habet eonfessarium , nec potest illum adire , nisi cum grairi ineommodo aut periculo: v. g. maris, aut hostium : nec enim Christus , aut Ecclesia praeeipiunt aliquid cum graui detrimento . Secundo , qui timet probabiliter reuelationem enormis peccati, ex qua otiretur infamia, vel graue scandalum et non tamen dispensat ut , confessione aliorum , quorum re uelatio mulium obesse non potest. Te ib , qui non potest eonfiteri sub sigillo confessionis, ut quando con-xessarius est surdus, ec poenitens in naui existit di non potest confiteri, nisi ab aliis audiatur Quarto et qui non poteti confiteri , nisi pcr inter 8re em , quia con fessio praecipitur facienda soli sacerdoth ; tunc autem non cisci solus . Qii in o , qui non potest aliter confi-fiteri quam per scripturam ς ut si 'aenitens careat linis gua, vel confessatius sit surdus , si ser nutus non possit peccata explicare, non tenet ut ad confessionem, si sit pcticulum infamiae : anas tenetur . Sexto , qui habet lubricam memoriati', non tenetur Peccata con- fi .eti ex instanti,quo ea coinim lit , nec etiam tenetur peccata scribere , quando illa patrauit: quando lamea pro ccdii ad cpti fessionem , dc scit se coram Sacei dote multa peccata Obiiturum. tenetur ea scribere , modo in tali seriptura non sit periculam manifestandi confessionem : in talibus ergo circumstant ijs, ad coniri tionem est te currendum . quae sufficit, cum nou urgeat pro tunc praeceptum confessionis.
SEx decim communiter assignantur, quae requirun tur et aliquae ad valorem , di omnes ad pei sectionem eius:& illae his qaatuor versibus coutinentur, quas adet, dc explicabit,
245쪽
Integra creta, lacrimabilir , accelerata , Fortis, accusans, quot patere parata.
: Quia pilmst confessio debet , Ideo Γλ-
ecrflua debent praetermitti , licet eni in poenitens teneatur distincth explicare sua peccata , numerum eo rum, de ipsorum elicumstantias, inutiles tamen prohibentur discursus . 3 . Quia seeundo debet esse haramidir , ideo consessio, quae sit cum iactantia, est inuauda, tum quia deest do- a , tum quia nouum peccatum committitur: si iam et, seret non flexis genibus, aut non detecto capite, etiamaextra nccessitata tena , non esset inualida ἐμ non fiereta enim grauis iniuria Saeramento. Quia tertio debet esse pura , quantum ad intentionem . si fiat ob finem peceaminosum . v. g. Ob hypo Qti sim, est inuali ea: si fiat tamen ut conseruetur bon
ςpinio apud Confessarium , qui est vir grauis,& petni-etenti notus, est valida . Mia quarto debet cssectilesiis , idcb non licet men- . 1 iri circa peccatum mortale non antea consessum , Raamen fuerit antea confessunt, potest dicere poenitens, se illud non commissse . quia non est materia necessaria confessionis. Invalida etiam esset eonfessio, R quis diceret natior numerum peccatorum , quam Commiserit ; quia hoc est decipere iudicem in male Tia necessaria, nisi hoc fiat bona fide, ut saepias euenit, an rud: bus , qui credunt se plus peecasse , quam pec canerint . Invalida etiam esset confessio, si peccara dubia pro certis experimerentur , & certa pro du-Bijs : ccita enim debent exprimi ut certa 'dubia vecubia ; & sic qui dubitat, an aliquod peccatum com miserit, debet non illud reticere, sed confiteri, ut dubium , quia tutior pars est eligenda. Quod si indoe Bio melior sit conditio possidentis , ut patet de illO,. qui dubitans an votum emiserit, nec ne non tenetur allud implere , hoc est verum, quando non datur Ieaegon. raria. Cum ergo secundum Doctores si lex d confitendo peccato dubio , illud non est retinendum . Porto , confessio non est inuωlida , si poenitens me aiatur circa peccatum veniale, sticendo, se non illud commissse; quia non est materia necessaria, nec Con. fessarius ius habet interro candi de illo; hoc esset tamen peccatum veniale. Quod si paenitens confiteret ut
tantum unum peccatum veniale circa quod mentire-tar, dicendo se illud commisisse quod non commiliti
246쪽
turic peccaret mortaliter; quia faceret sacrilegium; esset enim causa I cur applicaretur forma Sacra inenti suo et maletiani in sussicientem . . . . a
Quia quieto dcbet frequens , hoc intelligitur de
Cori filio. quia multae utilitates procedunt ex stequenti confessione ; hoe tamen non est de praecepto , ni liquando quis saepius Iabitur in peccatum, qaod non potest nisi auxilio consessionis ; tunc enim illiusfrcquentia est de ivic diuino. Quia sexib debet esse nuda , ideo exculationibus Palliari non debet , nec obscura te te debet enim eis se talis, ut sacerdos, ad quem spectat iudicare de pee catis , possit cognoscere an mortali sint, vel venialia. Qi 'd si hoc non possit cognoscere , non debet interi ac te illa ab statuere vi mortalia, vel vi venialia: sed saD scit, si in determinate absoluantur peccata. Quia septimo debeti discreta, poenitens debet uti vcib:s honcstis d. pudicis , dum peccata carn:s expli ea t, non descendendo ad ciretim stantias inutilcs: quam di se resionem debet etiam adhibere confessatius ; ea
d Cm conditione caueat poenitens , n declaret suum complicem. Denique debet adire c=nsessarium era κditum , unde si dubitaςs de usuia accedat saceldotem, quem scit ignarum , ut propter ipsius ignorantiam ex cusetur a restitu tione , inualida est conseisio .Qgia octauo debet esse lusenr , requiritur voluntas, di intentio confitendi peccata , alias esset innali da : si tamen quis confiteretur ad vitandam insana iam, aut excommunieationem, modo adhibeat debitas circumstantias, esset valida ; quia esset voluntaria intrinsece . licet admitteret inuoluntarium extrinsecam.
Quia nono debet esse verecumda , ideo poenitens debet confusionem aliquo modo recipere de commissione peccati r unde non debet confiteri sacerdoticum quo commisit peccatum , quia non solet esse erabescentia , eum declaratur peccatum illi, cui iam notum est . Adde quod ex hoc posset dari occasio perseuerandi in peccato : si tamen hoc fieret aliquando , poenitens deberet confiteri etiam pcccata illa, quae antea nota essent confessario, debet enim illa cogno
Quia decimo debet esse integra , & Integi itas nedum est de pei fectione eonfessionis, sed etiam de in sus validitate: quaestio subsequens instituet ut ex pro
sesso de integritate consessionis . . Q ira
247쪽
ia unde ei mo debet esse secreta ; ideo errant haeretici, qui dicunt initio fuisse publicam, & post ca se
cretam , secreta enim confessio semper fuit in via Ecclesiae , licet aliquando extiterit etiam publica iusta de causa , ob humilitatem peccatoris,& reparationem scandali ; eum illa tamen fiebat adhuc secreta, de illa rublica abrogata est. Quia duodecimo debet esse laer abilis: non propterea paenitens fundere debet lacrymas, aut emittere gemitus: sed per hoc requititur dolor internus, siue sit contritio , siue attritio, ut diximus . Quia tertio dcc imb debet accelerata , non ideo. peccator debet confiteri eo ipso, quo pecceuit: scd non debet illam longius differre ob periculum damnationis . 8 id b hoe perlinet aliquo modo ad consilium . Quia quarto decimo dcbet cllefortis, poenitens devincere aversionem, quam sugeterit illi pudor r debet etiam fortiter de latcie omne peccatum & Omnem Oeessionem reccati, etiamsi si detrimentum proprium pastur M.
bent proferri pci solam narrationem: nec accusati', quae fit de peccatis, debet esse eum ex diu satione iniusta, licet excusatio iusta possit affetii ad tuendam famam ad quod omncs tene tur ex iure naturali. uia iandem debet esse parere parata , poenitens debet obedire eonfessario iungcnti fugam occasionis necati r stitutionem rei , vel famae ablatae, reconciliationem cum Proximo , bc fati a factionem pro pec catis commissis,
An Confessio debeat esse latetra Non loquimur de integritate confossionis quan
tum ad peccata venialia; non sunt enim materi necessaria pina itentiae, sed lanium sufficiens r unde
Unum potest exprimi , de aliud leticerit sed loqui muteo integritate confessio uis quoad Peccata mortali
CONCLUSIO. DE neeelisiatῆ onfessionis est, quod sit integra , ita quod poeullens exPrimete debeat specie
248쪽
peeealorum, namerum illorum. & ipsorum circuminctantias, saltem speciem pece alii mutantes r & hoc intelligitur post diligentem conscientiae examinationem , quae tanta debet esse , quanta adhiberi solet in negotio arduo , spectata etiam conditione personae,qiralitate officii eius , & temporis intcruallo, quo con fessio non est facta, unde qui eo ni essus essct non praevio examine, confessio esset nulla, si sacerdotis interrogatio deiectum examinis non suppleuerit , & ideo si confessarius aduertat, poenitentem non pra misisse eXamen, tenetur illum dimittere, vel interrogare . e X enini Omnis utriusquesexus , confessarius debet diligenter inquirere de peccatis, di peccatorum circumstantiis, Quantum ad species peccatorum quae debent ex plicari , ut consessio sit integra ; hoc intelligitur de speciebus moralibus , itaqubd poenitens teneatur dicere se commisisse tale , vel tale peccatum , quod est
contra tale vel tale piaeceptum , non autem necessarium ut ex ptimantat species physii ae peccatorum; vn
de qui confecit venenum, uicio miscuit,& propinauit inimico, satis faeit integritati confess: onis, dicendo se veneno occidisse aliquem 3 aliquando tanten species phIsicae explicandae sunt. Ptimo,quando alter ad Peccaminosam actionem assumitur, v. t. si quis dedit venenum scrvo suo scietrii, qui illud obtulit inimico, excitate enim aliquem ad pectatum , peccatum no uum est, ec ideo exprimendum Secundo, quando in ter plus es actus physicos tanta intercedit' mor 'sut pluta numero peccata stant talione plurium voli tionum, quae sunt interruptae r de sie qui hodie vene num composuit, ει cras illud propinauit , tenetur tam Ies actus diuersos exprimere , quae sunt diuersa peccata numero . Tertio, quando illi actas physici habent adiunctas eitcumstancias , quae moraliter diuersae
sunt ; ut si quis i et suscipies ad occidendum inimi.
Quando conclusio dicit, quod eonfessio debeat esse
integi a quoad numerum peccatorum; hoc intelligitur etiam in eadem specie, ita quod paenitens teneatur discere,ia v. g. decies iurasse: non requiritur tamen. ut ille numerus sit certus mathematice r hoc enim aliquando impossibile est ι sed sume it,qubd sit certus
mortaliter ; unde si certus numerus non occurLat v
ecbet exprimi verisimilis, qui si non possit haberi ob
249쪽
Iongam de frequentem peccati habitudincm , satis poenitens indicet tempus, a quo cepit peccaret , di consuetudinem quam habet peccandi ter vel qu Ter quotidie. Ratione huius veritatis e sequitur primo , quod illo, qui furatus cst centum nummos ccnaum vicibus, debeat specificare illos centum actus et Petitos , quia quilibet est peccaminosus. sequitur secundo , quod non sufficiat sacerdoti dicere, se abso
visse vel communicasse aliquos, dum erat in peccato , sed teneatur dicere, quot absoluerit ' non est enim unica actio moralis, qui a una ab sciliatio non ordinat ut
G d alteram . Sequitur icrtio, quod ille,qui postiue dixit, se blasphemasse decies , di facta confessione is agnoscit se blasphemasse duo decies , tenetur in prDma confessione explicare duplicem illam blasphemiam e non tenetur tamen, si dixerit, se decies, vel cit. citcr blasphemasse. sequitur quarto, quod ille, qui dicit se plura peccata commisisse quam commiserit, s lice Deerit mala fide , non tantum tenetur hoc exorti ea re in noua eousessione . sed primam eonfessio-mem tenetur recipere ut inualidam e voluit. enim de
cipere iudicem in materia graui; si autem hoc fecerithona fide , ad neutrum tenetur. Riod si deceperit circa peccata venialia , etiam mala fide , non tenetur Ie- Petere consessionem, nec hoc peccatum confiteri; est Enim tantum peccatum veniale , quod potest non
subiici conlassioni. Sequitur suinio, quod peccata venialia , quando sola subiici vhtur absolutioni , d bent cxplicari, si non quo ad numerum, saltem quoad speciem: unde non lassicit,si quis dieat, se commisisse. duo peccata venialia , sed debet explicare, qualia sint, ve Haltem unum corum et licet enim de se non sit metretia necessaria Poenitentiae , quando tamen aliquis vult recipere absolutionem de illis solis , sunt materia necessatia; de si e debent explicari quantum ad speciem , Sequitur sextb , qu bd non sum cit dicere se substraxis.se rem alienam , sed specificandum est,se non restitui sese per tale tempus, quo potuit rcstituere ; qui enim restituere potest, de non restituit, nouum peccatum facit , quoniam furtum consistit & ia usurpatione rei alienae, dc in detentione illius. Quantum ad circnmstantias peccatorum , aliae mutant speciem peccati , quae scilicet aduersaqtur speciali praecepto, ut quando , v.g. quis furatur in lo
co sacro ; hac circumstantia addit malitiam sacrilegii
250쪽
upta nisi itiam furti'; quando etiam quis fornicatur cum affini , additat supra simplicem fornicationem violatio honoris dcbiti patentibus. Aliae mat circumflantiae aggravantcs peccatum intra suam speciem ; vegranis vel minor percussio, furtum decem vel centumarum morum , &c. Circumstanti 2 mutantes speciem peccati, quae addunt specialem malitiam , dcbent cxprimi. Sic Conc. Trident. ses s. I . cap. s. ideo qui concupiuit mulierem , vel cum ea peccauit, debet exprimere, an fuerit virgo , an corrupta , coniugata , Voto ligata. assinis , vel consanguinea; sacerdos tamen qui carnaliter cognouit poenitentem, non tenet ut e Xpli caro, non est enim in cellus , nee sacri lcgium; modo illam non sollicitauerit in consessione , nec sit par Ochus , nec ipsi incumbat ex ossicio onus procurandae salutis paenitenti : se Bonac sol I o. Quantum ad circumstantias aggravantcs; si non aggravont notabiliter Pcccatum , non iunt necessat id exprimendae ; si vero aggravent notabiliter , licet multi negent, quod debeant exprimi in quo tum s ementia, qui esset furatus
milic nummos . teneretur tantum dic cre, se furtum mortalc commisisse, dummodo rcstituerit, vel paratus fuerit restituere alij iamen melius assirmant. Porro, cilcumstantiae mutantes speciem peccati & aggravaatcs , continentur hoc versu ,
R AE s T I o VI. In quibur ensibus posis non esse integra Confessio. Nulla dicitur lex ita generalis , quin aliquando
exceptionem patiatur ; undelicet det ut praeceptum diuinii de integritate eonfessionis faciendae unici ci dem sacerdoti , non desunt tam ea occasi neo , in quibus non vigeat hoc praeceptum .
Confessio mulioties potest non esse integra
Primis ex ignorantia de obliuione , ut quando quis , dum esset puer, ianc, raba a l. quod peccatum 'esse. declarandum, postea agnoscit iis id debuisses '