장음표시 사용
91쪽
ubi vigent tum interiores, tum extetiores sensus. si
puer emittat tantum pedem vel manum ex utero matris , potest in ea parte baptizari; quia anima, ad ea ius salutem Baptismus instituit ut , viget in illa : si tamen vi s eg ediatur , debet iterari Baptismus sub conditione. Q. hyad quantitatem aquae, dico illam sussicere , quae potest contingere eoi pus, di successi u Esuete per partem corporis sum cientem di siue fluat Proprio pondere , siue pet actionem externam I Vnde iudicatum est . Baptismum fuisse validum factum a muliere . quae digito tantum madefacto , implesiit si gnum crucis super frontem pueri moribundi .
CONCLvs Io TERTIA. TR iplex est ablutio , nimirum per immersionem,
per i nfusionem , dc per aspersionem e & altei quaeqe harum sufficit, siue fiat semel , ad significandam unitatem ess entiae, siue fiat ter, ad denotandam personarum Trinitatem . Si Druus Thomas di eat, non valere baptismum, nisi post te itiam im meisionen i rhoc est , quia non perfieitur communitet prolatio Verborum, nisi cum tertia ablutione. Si Ecclesia dederit praeceptu in de itibus ablutionibus r hoc est praeceptum decentiae ec congiuitatis , no ' vero necessitatis.
Quod ablutio facta pet infusionem sufficiat; patet exprimitiua Ecclesiau & ex praesenti usu Ecclesiae Glae .cae , quae per rrinam im meisionem baptizat. Quod denique sufficiat aspersio copiosa , constat, quia fertur beatum Lauretilium sola aspersione baptizas e hominem paulo ante mortem . Diuus Thomas etiam existimat sic baptizasse Apastolos , quando erat multitudo copiosa baptigandorum, ut in Act bus , ubi tria hominum millia io uno dic sunt baptizata et sed notandum quod copiosa debei csse a spei sio, de sic minima gutta non suificet et .
CONCLUSIO in V ARTA, Irimcisio sine emeisione sussiciti quando enim ba.
plizans immergit puerum in flumen , etiana siemanibus cadens paruulus non emergat , in tali actione est vera dc propria ablutio ; ergo validus est Baptismus a dum mcdo habeatur intentio , de proferantur ciba: Imalo, si aliquis catens aqua pro ij cerct mran-
92쪽
etem in puteum , modo profert et verba , dum illum . tangit aqua, vel paulis ante , vel paulo post , dc modo hoc fiat ante mortem pueri, valet Baptismus. Nec quis dieat, quod non fit ablutio , sed proiectio ordinata communiter aessuffocationem , quia praecedit aliquo tempore ablutio , dc suffocatio laquens nor
tollit rationem ablutionis. Nec obstat, quod miniser non tangat baptizatum e tangit enim mediath , in quanium pro ij ciendo cst causa cur abluatur , sicut aspergens est vera causa ut aqua tangat baptitatu Iria; in illo tamen casu quo deesset aqua , non cst pro ij, ciendus puer in puteum 3 esset enim peccatum mortale, oc incurreretur iri egularitas, dc suae salirii magis consulendum est , quam alienae . unde in hoc casu idem esset, ac si deesset aqua r imn o quia haec opinio est in praxi dubia, de multi Doctores tenent, puerum sic proiectum non baptizari , si postea emergeret puer, deberet iterari Baptismus sub conditione .
E V .m s T I o III. uenam si forma Baptismi . M Vlii in forma Baptismi errauerunt. Gnostici,
teste Irenaeo, baptizabant in nomine ignoti Patris , in veritate matris omnium , de in nomine
Iesu defccndenti s. Paulianistae non baptitabant in nomine Patris, de Filii, de Spiritus sancti , ut testatur
Innocentius primus Epistola ra. cap. . Vnde Conci lium Nicaenum iubet ipsos rebaptizari. Aliqui Arianorum baptizabant in nomine Patris per Filium in Spiritu sancto ; unde Nicephorus lib. i s. cap 3 3s . Ie fert quemdam Deuterium Arianum Episcopum vo-Iuisse se baptizare . Ac subito euanuisse aquam
Alii alio modo bapii Zabant et non seruata forma piae scripta , ut in nomine Patris maioris , Filii minoris , de Spititus sancti. Alii tandem baptizabant ritu Catholicor vade in Concilio primo Arelatensi canon. s. iubetur interrogari Arianos sub qua forma bapii - Σati sint . Ennomiani baptizabant in moriem Domini . Graeci, qui baptizabant sub hae forma , Baptizetur tali eruus Christi in nomine patris , Μ Filij, Spiritursancti, validE quidem baptizabant, quia utcban tur tali modo , ut vitarent occasionem schismat is o
93쪽
''fum Patili , oro Cephae , quia baptizati erant vel ar ulo , vel 1 Cepha , ut habetur r. Corinth. 3. sed et-xabant inlice , quod auderent rebaptizare illo qui erant baptizati more latino hic error damnatus fuit Cooeilio Later. sub Innocentio III. Lutherus tandem baptizabat sub nostro ritu r at volebat hoc non osse necessarium ad substantiam Baptismi , sed dicebat esse validum i dummodo esset datus innomine non hominis, sed Domini: immo , volebat Baptismum quo eumque nomine datum valere, dummodo suseipiens illum reciperet in nomine Domini. superest nobis explicate mentem Catholicam , quod fiet in conclusionibus sequentibus.
CONCLvSIO PRIMA.Forma Baptismi est haec, Ego te baptizo in nomine Patris, A Filii Spiritur sancti: Sic Concilia .
Florentinum & Τridentinum , hoc etiam habetur ex Scriptura, Christo scilicet dicente Apostolis . Euntes ocete omnes genter , baptizanter eos la nomine Patris, O Filii . f, Spiritursancti: ex hoc tamen textu non it elat. extrahitur formassi aptismi , ut non recurrendum sit ad traditionem , & declarationem Ecclesiae: quia licht Euangelium praecipiat baptizate in nomine Patris , de Filii,de Spiritus sancti, non iubet tamen dicere , Ego te baptizo in nomine Patris , e. sicut xx corurid Christus Praecepit praedicate, vel dare eleemo-ynam, non tenemur dicere , ego vos doceo , nec ego
vobis eleemosynam do in nomine Christit sed lassi- eit, quod illam demus ob Christum et sic etiam quando Christus iubet baptizare in nomine, ecc. satis- fit praecepto , quando aliquis infundit aquam ob nomen Patris,de Fili j, dc spiritus sancti, & non est necessarium , quod hoc exprimatur, dummodo habeat in mente. Forma ergo Baptismi habetur tum ex sacrata. Scriptura , quae docet Baptismum debere fieti in no mine Patris, ec Filii, dc spiritus sancti; tum ex traditio iane Eeetesiae , quae declarat, quod debeamus dicere e pressE, dc vocaliter, Ego te baptizo .
b Pliramiti non vero nece statio exprimitur persona
94쪽
sona ministri. Prima pars huius condi usionis patet ex Concilio Florentino cap. t. de Bap. ubi habetur quis pucrum ter in aquam immerserit in nomine P atris ,
Filii, is Spiritus sancti , ω non dixerit, ego te baptizo , puer non est baptizatur autem actio potest exprimi verbo activo ; dicendo , Ego te baptizo r vel verbo passivo , ut, baptizarir a me in nomine Patrit, vel imperatiuo , ut , baptizerur seruus Christi , sicut aiunt Graeci e ves baptizeris a me et immolassicit , quis utatur nomine synon imo, diccndo, Ego te lauo ,
obluo . intingo, mergo , mundo , c. hoc tamen non Iicet. Valet etiam, si repetatur ter , baptizo , dicendo nimirum , Ego te baptizo in nomine Patris , ego te baptizo in nomine Filii, ego te baptizo in nomine uritur sancti,
modo eodem tempore morali proferantur verba. se cunda pars conclusionis patet ex forma Graeco Iumia ,
quae suppriniit exprestionem personae ministri, ministri enim apud Glaecos non dicunt , te sed Haptizeturseruus Christi , ubi talis forma ministru supprimit ; dc ipsa est legitima , ut docet Conciliunx
Florentinum. Quod etiam apud Latinos pronomen ego, posta omitti, patet: quia intelligitur sub verbo, haptizo : ob praeceptum tamen Ecclesiae omittendum non est, de qui scienter omitte Ict, peccaret.
CONCLVSIO TERTI A. PErsona baptizanda debet necessat id ex primi: si
cut enim materia proxima, seu eblutio debet versari ei rea determinatam personam, quae abluitur,sie dc verba debent talem personam exprimere . Persona autem baptizanda potest enprimi vel per pronomen , re, aut, vos, dignitatis caula , modo baptizans velit semper significare singularem personam 3 hoc tamen faciens peccaret , non vero si essent plures personae quae baptizarentur apro tunc enim minister posset dicere , Ego baptizo τον , id est, te te: dc hoe etiam non debet fieri nisi in necessitate et licet enim teneret Baptismus, peecarat tamen baptizans in plurali. Potest etiam exprimi persona baptizanda per verbum passuum secundae personae: vi, baptizeris a me, aut, per no men proprium t dicendo, Ego baptiz etrum, aut per appellatiuum, Ego baptizo dominationem : in Ecclesia etiam Graeca exprimi debet persona baptizanda, saltem sub his vebis. Baptiditur hie serutis Christi, oec. non
95쪽
tollitur autem Baptismus , si sit error in nomine, aut pellona r ut si quis diceret, baptizo te Petre , cum sit Ioannes, aut e rederet baptizare puerum, Ac baptizaret pueIlam, valeret sacramentum, nisi testi ingeret suam intentionem ad talem personam: tamen qui sic ageret, glauiter peccat et .
N Eeessaria est expressa inuoeatio Trinitat Is ex
Matth. vltim. Baptizantes eos in nomine Patris. ibi tamen recurrendum est ad traditionem , quae hoc declarauit, ut diximus in concluso ne prima. Si quaeratur ratio a priori, quare talis expreta
no neri debeat , petitur ex sola institutione Christi eratio vero a posteriori est , quia Baptismus est Sacramentum fidei, quo per fidem iunetimur Ecclesiae, unde necessarium est in illo profiteri Μysterium Trinitatis quod est primum ; ex quo patet, Baptismum collatum an nomine Christisse inualidum disie Pelagius, Zacharias, re alii pontifices; unde in ean. 9. Apostol. improbatur baptismus datus in morte Christi, cuius ratio redditur, quod Christus non dixerit, in mea morte
vaptizate eos; led, euntes, doeete omnergentes , bapti zantes eor in nomine Patris, ubi explesse Apostoli
Apostoli o amnant Baptismum datum in nomine solius Christi , siue in morte Christi , haec enim sunt unum&idem. Non est ergo verisimile , quod Αpo in nomine Christi r unde quando
Act. 8. dieitur, quod baptizabant in nomine Christi ;hoe est , in fide de aut horitate Christi 1 quo habebant potentiam baptizandi. Quod si etiam Nicolaus primmus dicat, Baptismum valere in nomine Christi: hoc non est , quasi excluderentur aliae personae ; sed quia: minabant Christum loeo Fihi , dicentes scili cet , te baptizo in nomine Patris Christi, Spiriti Ianm, ut maiori scilicet honore Christus haberetur .
CONCLUSIO ULT IMA.INuocatio trium personarum τε initatis debet esse
expressa : unde qui diceret , Ego rebaptizo in nomiane Deitatis, vel Trinitatis, vel irium personarum, non baptizatet; quia non se tua Iet formam praescriptam a Christo ,- qui voluit Nespresonas exprimi. Si fieret
96쪽
autem Eaptismus in nomine Genitoris , Geniti O procedentis ab utroque, negant veteres esse validum; ut D. Thomas , Bona uentura . Scotus , &c quia , inquiunt, Baptismus debet dari eum expressione personarism sub nominibus, quae significent proprietates personales, quae sunt pater, Filius, di spiritus sanctus ; non Vero quae, significent proprietates notionales, ut sunt genitor, genitus , dc procedens Icontrarium tamen sic nent alij , unde Baptismus deberet iterari in hoc casu , saltem sub conditione , quoniam ad signifieationem Ttinitatis debet fieri sapitisus cum inno catione trium per lanarum , dc ad denotandam Essentiae unitatem , debet dari in nomine, di non in nomini inbus , pro tunc enim non valeret: nam ita necessaria est professio unitatis Essentiae, quis Trinitatis perinsonarum: per nomen autem inlligit ut essentia dc natura. Quod si dicatus, in nomine Patris in nomin Filii, c, in nomine Spiritur onera, Baptismus est validus quia est tantum repetitio, non multipIicatio auidi uersias essentiae; an autem valeat, dicendo, Ego te mptizo in nomine Patris , Filii, Spiritu ancti: negant aliis qui, quia inquiunt , sublata coniiunctione, vident ut confundit personae & distingui solis nominibus, quod esset Sabellianum: alii contrarium sentiunt, & se inhoe dubio deberct ii crati Baptismus sub conditione . Porro, a men x non est deessentia Baptismi, sed tantum praeceptum Ecclesiae et vade peccaret qui haneo ni iteret particulam.
De ministro Ba Vmi, ALias dubitatum fuit an Baptismus esset valid heollatus 1 'on baptizato ; unde Augustinus in naedi me ultate dubius haeret, dicens, se non audere sup2 id determinare quidquam , lib scilieet t. eontra Epistolam Parmeniani cap. Is sed hoe determinauit Concilium Florentinum , ut Augustinus eu piebat ; scilicet licere in casu necessitatis , siue laico , siue viro, siue foeminae, siue Christiano , siue pagano,
vaprietare . modo adsit materia, forma dc intentio . Quae lit mens nostra super diuersitat cm ministrorum , aperietur I si pri us notauerimus, nullum posse se baptizare Baptismo Fluminis, Iidet possit se baptizare
97쪽
Baptismo Flaminis , Uies endo scilicet actum contriationis perfectae cuiu voto Baptismi Iuminis.
CONCLVsIO PRIMA. Ovilibet homo: dummodo possit loqui & ablue
re , siue sit homo , siue mulier, sue Catholicussite haereticus, siue fidelis, sue infidelis& paganus , potest esse minister Baptismi. Sic Concilium Florentinum decreto de Armenis . ubi dicitur, in eausa nere statis non folism Sacerdor, vel Diaconus sed etiam Lai- cur c is mulier, immo'paganus haereticur baptizare
potest , moia Ecclesiae formamseruet . facere intendae quod illa facit. De hac re iam nulla sit perest dissicubias inter Catholicos, licet fuerit max a tempore Cypriani de Augustini, ut diximus . Hae e conelusio intelligi debet eonformiter Concilio ei lato, in nee essitate: extra enim necessitatem licet validus esset Baptismus. tamen committeretur peccatum , si aliquis non Pastor , non .acerdos, non fidelis baptizatet. sacerdos qui extra necessitatem sine solemnitate baptizaret , pecearct mortaliter, sicut & ille qui baptizaret in domo priuata, nisi filium principis. Porio, ratio conclusionis nostrae petitur ex institutione Christi quae
nobis innotescit ex traditione Apostolica . Ratio vero congruentiae desumitur ex hoc , quod sicut hoc sa eramentum est omnibus necessarium , ideo Christus congluenter voluit ipsum instituere in materia communi & a ministro communissimo, saltem in necessi. tate. Nec eiusdem rationis est Poenitentia: quia pendet a iurisdictione . Si quis autem quaerat , quinam ordo debeat seruari inter hos ministros necessitatis trespondetur, quod caeteris paribus , Saeerdoti debeat cedere Diaconus, isti subdia eo nus, Laieus Clerico , Infidelis Fideli , &Foemina vito et omnes enim isti
ministri, sunt ministri necessitatis r ubi autem est vir, non est neeessalia mulier: Dixi, caeteris paribus, nams sacerdos non posset rite Baptismum ministrar ', aut non vellet , nisi daretur pecunia r quilibet alius baptizare posset, seruato semper ordine.
Solus sacerdos, isque parochus, est minister ex officio : quatenus enim Presbyter, habet potestatem
98쪽
ordinis ex iure diuino i di quatenus Parochus habet potestatem iurisdictionis in suos subditos, ex concessione Epbeopi r unde in Canone interdicimus , proh iubet ut districtissime, nE Saeerdos extra casum necessitatis bapti Eet non sibi subditum. Licet autem solus sae et dos sit minister in ossicio; Diaconus tamen est e pax huius ministerii ex eo neessione, vel iussu sacerdo-t tis, ut patet ex Pontificali Romano dicente, Diaconum debere baitizare ,-commissione scilicet ,-absente Presbytero ; non ve rh ex ossicio , ut determinauit in iure Canonico Clemens Romanus lib. 8.Constit. Apo Bolic. 46 Ratione talis commissionis olim Diaeoni bapti et ibant cum solemnitate, ob penuriam Sacerdo- τtum ; Subdiaconi autem,& alii eleti ei non possunt baptizare extra necessitatem, nisi ex eommissione summi Pontificis . Quod squisquaerat, utrum ministri unitas requiratur in Baptismo: respondebitur assirmati vh,vnde si unus ablu eret δc alter proferret verba Baptismi, non esset Baptismus et ille enim, qui non ablueret,& diceret , Ego te baptizo , mentiretur, plures tamen possunt unum baptizare , quatenus sollicet quilibet infunderet aquam dc pro sciret vel bar & pro tunc, si simul infunderent dc verba proferrent romnes bapti Ra-xent: si vero unus prius alio aquam infunderet de verisba proferret , ille solus baptizaret. In prima suppositione erit tantum unicum Sacramentum : pro tunc
enim illi duo ministri haberentur ut unicus moraliter, Dima Baptismi ut unica : de ablutio una tantam.
nam sint essectus Bapti linque dispositio 3 HAEreti ei huius temporis docent, peccata per Baptismum non olli , sed tantum tegi, aut non imputari: de fundantur in dicto Dauidis ; Beatus vir cui non imputavit Domiuus pereatum , O cuius tectas nupercalar sed hic error repugnat Paulo ad Ephes i. dicenii , Chrstis dilexit Ecelestam, mundans eam lauacro Gguet aduersatur etiam toti Ecclesiae dicenti , Confiteor unum Baptisma in remi ponem pereatorum, Concit. Tridentino sess's, can. s. Ad solutionem ergo Psalmistae, dicendum est ε peccata tegi de non imputari , quia a
Diuatur ita plane , ut vidcri di imputari non possint.
99쪽
omnem scenam peccatis debitam , gratiam habitualem confert , habitus iupernaturales coinfusos
et gratia sacrament alcm.riimae partes habentur in Concilio Florent . in decreto de Atmenis , ubi dicit Huius sacramentid remissis Omnir cusspe originalis actualis , em omnir poenae quae pro ipsa culpa debetur. Quod Baptismus tot Iat culpam originalem , contiat aeud omnes t quia ad hoc est institutus, Quod tollat omne peccatum tum actuale, tum mortale, tum v. niale, patet; quia per Ba ptismum datur gratia sanctificans , cuius essectus est delete peccatum. Quod tandem remittat omnem pae nam peccati , petitur ex Cono II id. se II. q. c. 8.& ea communi traditione Ecclesiae, quae nunquam baptizatis imponit poenam satisfactoriam . Vbi notandum laudem , quod licet Baptismus tollat poenam inflictam 1 Deo, non tamen ab homine ; unde puniuntur
illi post Baptismum , qui ante Baptismum fuerunt homi eidae ; sicut in homines scandalizati sunt per
culpam publicam , sic debent reparari per poenam publicam; in foro tamen interiori possunt iudices par. cere in fauorem Bati spini. Quo ad alias partes, probatae sunt in primis questio, nibus ea pilis ultimide saccamentis in genere, ubi proohauimus Sacramenta concirre primo gratiam habitualem . secundo habitus supernaturales eo infusos, seu gratiam virtutum, dc tandSm gratiam Sacramentalem,
sed his addimus aliqua , quod scilicet Baptismus pro secundariis effectibus conferat primo Caracterem :&cundo aperito item ianuae caelestis, quia confer gratiam de gratia tollit peccatum , remouetque Omnia impedimenta ad ingressum caelit terrio confert coniuncti
nem hominis cum Christo , Baptismus enim confert fidem , di per fidem homo est membrum corporis Eeclesiae cuius caput est Chlistus: quarto tandem Baptis. mus facit hominem subditum iurisdictioni Ecelesiae aquilibet enim pet Baptis naum fit inem brum Ecclesiae .
dc membrum subditur voluntati capitis .
100쪽
lis , quia non sunt illius capaces ἐν unde super fidem alienam , nempe patrinorum, baptizantur: in adultis vero requiritur aliquid ex parte intellectus , de aliquid ex parie voluntatis 3 fides nimirum in intelleis otia ,suefide enim impossibile est placere Deo , quae qui dem fides non est habitualis, habitus enim fidei datur per Baptismum , sed est actualis procedens ex speciali , di supernaturali abxilio Dei . Ex parte voluntatis aliud requiritur: sed distinguendum est inter illos qui baptizantur cum solo peceato originali, & a,ios
qui bbaptizantur habentes tum peccatum originale stum peccatum actuale ; si enim baptixandi adulti ha beant tantum peccatum originale , sufficit voluntas reeipiendi baptismum cum propofito set uandi legem Christi, de hoe requirri ut , quia Deus non iustificat
adultum , nisi consentientem dc volentem obseruate
ea , ad quae destinat ut per Baptismum . Si veto adultus cum peccato originali habet peccatum actuale requirit ut detestatio peccari , dc conuersio ad Deum, , non remittit ut enim peccatum actuale , nisi retra heiura peccante: sicut ergo peccatum consistit in auersione Dei de conueisione ad creaturam , seu adactum p cccati ; sic non potest remitti , nisi peccator per Poenitentiam praecedentem Baptismum , se conuertat ad Deum , dc is auertat 1 peccato . unde Act. a. habetur, Paenitentiam agite , O baptizetur υ-ι unde etiam Concilium Trideatinum sess s. cap. s. dc 6. docet ad iustificationem, quae fit in adultis per Baptismum in re vel in voto , requiri detestationem peccatorum de convcrsionem ad Deum;
illa autem detestatio, si habeatur per attritionem su-Pernaturalem sufficit. Obile. in primam conclusionem D. Paulus vocae concupiscentiam Pecca 'um t sed baptismus no a tollit concupiscentiam, etiam in his qui habent omnes dispositiones requisitas ab baptismum . Resp. Paulum appellare concupiscentiam peccatum per me tonymiam , quia 'ilicet est causa peccatis , nos enim allicit ad peccandum I non debet autem vocari pro priε peceatum , sep potius poena peccati.