장음표시 사용
151쪽
doctrinam ; 3' Dei cultum soro secundarium et concomitantem cultum novae hujus devotionis. Ergo. 446. Ilesp. Ad l , Vel My. vel D. Si cultus qui tribuitur sanctissimae Christi humanitati aut ejus parti materialis diei posset, C. si sinu impietate id dici nequeat N. Eadem porro ratio sormalis cultus qui tribuitur Cordi Christi militat pro singulis ejus partibus, scilicet unio hypostatica . Dum colitur Cor Jesu, colitur Cor Verbi seu personae divinae, uti diximus. Adeoque merito haec propositio censura notata est a Pio VI. in allegata Constitutione. 447. Ad 2 ', Nest. Haec enim mera calumnia est. A
Cordis Christi cultori hus una eademque adoratione colitur Cor divini Verbi, seu potius persona Christi in Co
448. Ad 3 , Nest. Si enim ex dictis colitur persona Verbi in Corde suo , jam patet non tribui cultum secundarium Deo; sed potius propter Deum, Seu Propter unionem hypostaticam adoratur Cor Jesu in se quidem ,
449. III. Obj. 1' Nulla est ratio adorandi partem quao jam adoratur in toto , seu in Christi Corpore ; 2' nec apparet quomodo dirigi possit cultus ad cor, quin laniatio, ac discerptio quaedam introducatur in ejusdem Christi Corpus; 3' et quare cor potius quam oculi, pedes ,
aut manus colatur , ut arguebat Benedictus XIV. 4' A cedit salsum esse ex physiologia cor esse humanarum aD sectionum sedem, cum cor sit musculus sine nervis et centrum systematis vascularis seu sanguinei, Rystemst Vero ne
veum sit sensationum ac proinde assectionum principium et organum quo anima utitur , porro nervet systematis centrum rerebrum est, aut spina dorsalis aut diaphragma; melius proinde institueretur sestum sacri cerebri, spinae dorsalis, diaphragmatis, unde istorum cultores dicerentur cerebellissae, pinealistae etc. 5' quare hic cultus incognitus fuit toti antiquitati; si' nova ejus introductio ubique tu Diuitiaco by Corale
152쪽
bas excitavit; Π ter agae. Congregatione rejectus, donec laetiosorum machinationibus extorta approbatio est. 8' Iure proinde hi superstitiosi cultores dicti sunt eordicolae, camdialatrae, rectarii.
450. Resp. Ad i , D. Si specialia motiva non haberentur quare haec peculiaris para colatur, C. si haro adsint N. Haec motiva recensuimus; hinc eadem rationo qua ob specialia motiva coluntur quinque vulnera, colitur etiamCor Iesu. 45l. Ad 2 , D. Si excluderentur ab adoratione reliquae corporis partes, Tr. vel C. si sola mentis praeeigione fertur adoratio in Cor personae Christi N. Porro adoratur totus Christus in Corde suo. 452. Ad 3 , Resp. Ideo prae oculis pedibus etc. D.
Iitur Cor , quia mysticam habet significationem ; quia est amoris symbolum; quia a Christo ipso exhibetur tanquam
sedes piarum suarum assectionum. Haec porro non ha-lientur in oculis, pedibus etc. Benedictus XIV. seu potius Prosper Laiubertiui pro munere suo promotoris sidet haec Objiciebat, ad Pontificatum evectus hunc cultum indulgentiis ditavit. 453. Ad 4 , D. Et ratio quae a nobis assertur innititur principio physiologico, N. rationibus quas recrnsuimus c. Numquam a sac. Congregatione vel ab aliis dictum est ideo peculiari cultu adorari Cor Iesu, quod sit sedes affectionum , sed ideo quia Christus exhibuit is quam piarum assectionum sedem, quae longe diversa inter se sunt. Ceterum Vere adversarii supinam patefaciunt ignorantiam physiologiae dum haec obtrudunt. Etenim nunc
exploratum est nervos neque a solo cerebro excluηive ,
nec a sola spina dorsali, neque a solo diaphragmali' originem trahere, sed etiam a gangliis et plexibus peculiaribus veIuti totidem centris; exploratum est cor innumeris prope ner vis praeditum esse adeoque sensibilitate summa donari; quae cum ita sint, patet quo incensu haberi de heant scurrilitates adversariorum hujus cultus ab Ecclesia probati,
153쪽
454. Ad 5 , D. Quoad sesti celebrationem, C. quoad rem ipsam A . Nam plures Sancti jamdiu specialem asse-etum erga Cor Iesu patefecerunt, ut ex Vita s. Gertrudis, ex seriptis A. Iternardi, A. Izrancisci Salesii alioruinque notum est. Λlioquin sub hoc praetextu plura alia festa de-herent aboleri, quia cum primum instituta sunt nova suere. 455. Λd si , D. Τurhas exeitavit apud jansonianos, C. apud sinceros catholicos, postquam praesertim hic cultus ab apostolica Sede probatus est, i V. Multo plures excit runt difficultates festum immaculatae B. V. conceptionis , et M. Corporis Christi, quae tamen evanuerunt. 456. Ad 7 , D. Quae proinde agendi ratio prudentiam summam ac maturitatem sae. Congregationis commendat, C. causae huic nocet iv. Sacra siquidem Congregatio ideo distulit probationem, quia nondum satis eliquatae erant difficultates quae opponebantur; post maturum deinde examen liste dissipatae sunt, atque idcirco prohavit quod antea probare renuit. Nam quod adjicitur de machinationibus factiosorum dimittimus adversariis s. Sedis. 457. Ad 8 , D. Ad eum modum quo olim catholici ab apollinaristis vocati sunt anthropoliarae seu hominicolae, C. secus N. Si ad impugnandum cultum Ss. Cordis Jesu placet adversariis causam communem agere cum perditi rumis haereticis, ostendunt nihil ab ipsis habere catholicos piosque hujus Cordis cultores quod pertimeScant, qui P0-tius in instituto valide confirmantur.
DE CHRISTI TITULIA ATQUE MUNERIBUS
458. Ttuli ac officia quae ex Scripturis Christo tribuuntur, profluunt ex hypostatica unione. Haec autem Praecipua sunt capitis hominum et Angelorum, prophetae, regis , judicis , sacerdotis, Dei hominumque mediatoris. Quatuor priores titulos, eum in controversiam non Ve-Disitired by Corale
154쪽
niant, explanasse contenti erimus. Posteriores reliquos duos appositis propositi Ouihus adversus socinianos vindia
459. l' Igitur Christus caput hominum dicitur et Λngelorum. minum quidem ratione animarum in quaes in-lluit per gratiam suam sive actualem, Alve sanctificantem; ratione corporum quia ea aliquando Christus a mortuis excitabit; ratione sinis seu beatitudinis ad quam homines ejus munere ordinati sunt. Qua ratione omnium Omnino hominum caput dicatur et sit sive in potentia, Rive in actu, si e pro praesenti vita, sive pro futura , exponit R. Thomaes p. 3. q. 8. ar. a. Anyelorum praeterea Christum caput esse declarat Apostolus Coloss. 1, 10. scribens: Qui est caput omnis principatus et potestatis; et rursum Ephes. l, I 8. Nam Angelis et dignitate praestat et potestate, suntque Pru terea Angeli administratorii spiritus in ministerium missi propter eos, qui haereditatem capiunt salutis i Heli. l , t 4. . Quo fit, ut Christus Ecclesiae caput sit, prout ea distinguitur in triplici suo statu militantis, purgantis et triumphantis. 460. 2' Christum praeterea prophetam ac magistrum esse , qui homines caelestem plane doctrinam docuerit , omnia veteris ric Novi Testamenti eloquia testantur. 461. 3' I idem denique regiam competere dignitatem
Angelus Luc. l , 33. B. Virgini patefecit dicens de Christo Deo-homine: Reynabit in ilomo Iacob in aeternum, et regni ejus non erit Iinia ; atque interrogatus Christus ipse a Pilato, num esset rex 3 Respondit do. 18, 37. d eis; quia rea sum Ego. Cbristi autem regnum in terris inchoatur et in caelis perficitur. Cum regia dignitate adnectitur judiciaria potestas quam pariter Christus sibi vi dieat Io. 5, 22. dum ait: Pater . . . omne judicium dedit Filio; et Petrus Act. lo, 42. Ipse est, inquit, conatuu-
Ius a Deo Ddeae rivorum et mortuorum; ut alia silentio praetermittam.
462. His igitur breviter delibatis, superest ut adve
155쪽
Rus socinianos eatholicam tueamur doctrinam de Christi s cerdotio ejusque mediatione. 463. Circa sacerdotium sociniani contendunt Christum proprie in terris sacerdotem non fuisse, ejusque proinde mortem in cruce non fuisse sacrificium, sed praeparati nem illius oblatiouis quam Christus solum in caelis osse re coepit, ubi etiam quotidie interpellat pro nobis. Nam ex istorum theoria Christus post suam in caelum asce Rionem vere Racerdos constitutus est, ibique solum munia obivit sacerdotalia, quae in sacrificii oblatione et i
diatorem esse, quatenus ipse velut internuncius ac sequester inter Deum et homines eos sibi invicem conciliat , atque apud Deum ut intercessor et advocatus est. Hac ratione sibi viam sternunt ad satisfactionem ab ipso ex-hihilam pro peccatis nostris oliminandam. Exitialibus istis erroribus doctrinam catholicam opponimus insequentibus propositionibus:
Christus verum ae proprie dictum habuit meerdotium ejusque munia in mortali etiam vita complevit
465. Utraque propositionis pars ad 1ldum pertinet, doctrinamque continet catholicam quam Τridentinum iusseruit gem. 22. c. l. seqq. 466. Ac primo Christum vere et proprie ab ipso Incarnationis instanti sacerdotem fuisse .non quidem Secundum ordinem leviticum, sed secundum ordinem Melchisedech aperte praenunciavit David Ps. I 09 , 4. illis verbis: Tu es sacerdos in aeternum , secundum ordinem Meles sedera, atque declarat Apostolus Hob. 5, et Seqq. , ubi ei non solum allegatum Davidicum applicat oraculum, Sed praeterea primo ostendit quibus potissimum rebus Melchisedech Christi sacerdotium adumbraverit , nomine Sei Disiti su bν Cooste
156쪽
licet, persona et oblatione; secundo praeeminentiam hujusce Christi sacerdotii super sacerdotium Aaronicum fuse prosequitur. 467. His non contentus Apostolus , postquam docuit duo praecipua sacerdotium munia complecti , sacrificii scilicet oblationem atque intercessionem, dicens :Omnis Pontifeae eae homini a assumptus pro hominibus eo stituitur in iis, quae sunt ad Deum, ut offerat dona et sacriscia pro peccatis , Pergit ostendere quomodo Christus utrumque munus in mortali vita sua obicrit.
468. Nam de sacrificio, quod praeeipuum est, haec habet in cit. Epist. cap. 9, 1 l. Christus assistens Pontis
futurorum bonomum, per amplius eι persectius tabernaculum
non manufactum . . . Reque per Sanyuinem hircorum aut Pilu-lorum , sed per proprium 3anguinem introivit semel in sanctu aeterna re mptione inventa. Si enim savula hιrcorum et tu rorum et cinis vitulae α persus inquinatos sanctiscat au emum dationem carnis, quanto magis Suvstula Christi, qui per Spiritum Sanctum semetipsum obtulit immaculvium Deo, emundabit conscientiam nostrum ab operibus mortuis, aci serviendum Deo viventi Z uis' verbis Apostolus comparat pontisi cena veteris legis cum pontifice novae legis, Christo , ut quemadmodum ille per Singulos annos, immolato sacrificio legali, ingrediebatur in Sancta Sanctorum ad offerendum
ellusum victimarum sanguinem quas immolaverat, ita Christus, immolato vitae suae sacrificio in cruce, ingressus est caelum ad Osserendum sanguinem in cruce effuSum. Iam vero in illa victimarum immolatione sacerdos veteris Iegis verum osserebat sacrificium, seu praecipuum hoc fi cerdotii munus obibat, sic ex Λpostolo, Christus verum obtulit sacrificium in morte sua cruenta , adeoque munus praecipuum sacerdotii sui in mortali vita sua obivit; antequam scilicet ingrederetur ad sanguinem suum offerendum in caelum. 469. Prosequitur uotiolus ibid. v. 24. AOn enim inmanis facta sancta Iesus introivit . . . sed in caelum imum ...
157쪽
Neque ut saepe offerat semetipsum, quemadmodum Pontifex intrat in sanem per singultos annos in sanguine alieno; ali quin oportebat eum frequenter Iulli ab oristine mundi; nunc autem semel in consummatione seculorum , ad destitutionem peccati, per hostiam suam apparuit. Et quemadmodum si tutum est hominibus semel mori, post hoc autem judicium, sic et Christus x mel oblatus est ad muliorum exhaurienda pec- eum. Quatuor hic complexus est 4postolus, quae nece
sario postulant Christum in mortali adhuc vila verum et proprie dictum sacriscium obtulisse in inoris sua. Etenimi' sumit Apostolus Christum nonnisi semel obtulisse semetipsum, adeoque loquitur de oblatione seu sacrificio in cruce peracto, non autem in caelo ubi jugiter se ipsum offert; T assumit ideo Christum semel obtulisse seipsum, quia ali quin Oportui mot eum frequenter pati, pro certo igitur hahuit Christum in oblatione sua passum esse; porro pressufi Christus est in terris, non autem in caelo ; a' a sumit Chri-Rtum per hostiam suam amamuisse, jam vero dum in ca lum receptus est, non apparuit, Sed ab Oculis nostris pOtiu8 se eripuit, apparuit autem per hostiam in cruce ; 4' a sumit Christum oblatione sua peccata multorum cxhauSi se, seu delevisse; porro teste Petro ep. i. c. 2, 24. id praestitit Christus in cruce moriendo. Ex doctrina igitur Λpostoli luculenter evincitur non solum Christum in mortali vita sua verum sacerdotem fuisse, verum etiam et in eadem mortali vita praecipuum sacerdotii munus per sui ipsius sacrificium obivisse. 470. Quod vero ad alterum sacerdotii munus seu ad intercessionem spectat, eo pariter Christum in mortali vita Sua perfunctum rese praeter alia, constat ex celebri oratione quam pridie mortig ipso effudit , quamque resert
Ioannes cap. 17.47l. Utrumque autem munus in terra inchoatum, Christum in caelo perficere per jugein sacrificii mortis suae oblationem, et intercessionem qua interpellat pro nobis , nemo est qui dubitet. Inquiri tantum solet in quo pra Diuitia le
158쪽
cise hujusmodi Christi intercessio consistat ; alii , inter
quos s. Λugustinus Enarr. in Ps. 75. n. i. censent vere
Christum oratione intercedere pro nobis; alii vero communius censent in sola praesentia et applicatione meritorum suorum eam gitam esse, eo quod Atatum gloriosum Christi dedeceat veram orationem ac interpellationem. 472. Cum quaeritur qua ratione Christus fuerit sacerdos , an prout Deus, an vero prout homo est, haeretici juxta principia a se adoptata diversimode respondent; ariani si quidem ut constituant Flium diversum a Patre natura esse ac inferioris conditionis, autumant Christum fui se sacerdotem ut Deum; nestoriani e contra volunt sace
dotem suisse ut hominem. Catholici hos errores declinantes ex principio quod vi Incarnationis Christus fuerit
acerdos, concludunt esse sacerdotem ut Deum-hominem;
quatenus enim Christus homo est, ut principium quo perfunctus est ac periungitur muniis sacerdotalibus exhibens materiam; quateniis est Deus eisdem trihuit ut principium quod valorem ac pretium infinitum. Hoc feliciter expre sit Vigilius lib. V. coni. Eutychem scribens: Ovia rem
ciliationis sacramentum , mniseulatum svitabat sacrificium, tulis hos in requirenda fueravi, quae ita media esset inter Deum et homines, ut et morti succumberet per illud, quod hominis habebat, et mortem revinceret per id quod in se div nitutis tenebat. DIFFICULTATEs473. I. Obj. l' Apostolus Ileh. l0, 5. et 7. de illa
loquitur ol,latione, quae facta est in ingressu eius, quando sacri siet a legalia abolita sunt; at illo ingressus non est qui contigit in ortu Christi, nam tunc abolita non sunt sacrificia Mosaica, ergo est ille quo intravit in caelum. 2' Tunc Christus factus est saeerdos, eum Et dictum est: Filius meus es tu, ego hodie stentii te; atqui teste Paulo Aet. la, 33. et Bom. 1, 4. collat. Hebr. 5, 5. in resurrectione id Christo dictum fuit a Patre. 3' Sed absque
159쪽
ambagibus idem Apostolus negat Christum eum adhuc interris degeret sacerdotem suisse scribens Hebr. 8. 4. Si
Christus j esset super terram, nec esset sacerdos; cum essent qui offerrent secundum legem munera, qui eremptari et umbrae deserviunt; adeoque neque super terram Ohtulit
acrificium sed solum in caelis. 4' Ibid. 7 , 26. debuit Christusὶ Pontifeae sublimior melis seri, in eaelis igitur prius esse debuit quam sacrificium offerret. 5' Ostendit ibid. v. 24. ideo Christum sempiternum esse sacerdotem, quia semper in caelis interpellat pro nobis; quod falsum esset, si Christus in cruce sacrificium pro peccatis nostris obtulisset. 6' Λccedit, Christum numquam sibi vindicasse
474. Resp. Λd i , Neg. min. Siquidem Apostolus ipse
Heb. 10, 5. scribit: Ideo ingrediens mundum dicit: ho tiam et oblationem noluisti, corpua autem aptasti mihi. Coa
clari autem non debet ejusmodi Christi in mundum ingre sus ad individuum instans quo conceptus aut natus DAt, sed protenditur ad totam ejus mortalem vitam. Sacrificia porro legalia in morte Christi abolita sunt. 475. Λd 2 , N. Nec enim Λpostolus id asserit, sed
solum docet Christum factum esse sacerdotem ab eo, qui dixit ei: Filius meus etc. non autem tune aut quondo id ei diructum est. Ideo vero Apostolus in allegatis tostis applicat Christo verba adducta eum excitatus a mortuis est, quia per re Surrectionem maxime patefacta est naturalis Christi siliatio. Nam jamdiu ante resurrectionem Pater declaraverat Christum filium suum esse. Haec porro filialio fundamentum fuit et sacerdotii ac resurrectionis Christi. 476. Ad 3 , N. ad prob. D. Quatenus osset Christi s cerdotium ejusdem ordinis ac praestautiae ac sacerdotium leviticum, C. si alterius ordinis ac praestantiae sit R. Το- tus in eo est Apostolus ut supra Aaronicum extollat sacerdotium Christi, atque inter cetera argumenta et illud as- fert, quod si Christi sacerdotium ejusdem Ordinis ac Praestantiae esset ac sacerdotium leviticum, esset prorsus inutile. Diqiiir Gorale
160쪽
477. Ad 4 , D. Munere sacerdotali praPeipuo in terra expleto, C. hoc non expleto F. Docet scilicet Apostolus dehuisse Pontificem nostrum excelsiorem caelis fieri, ut ibi jugiter offerret, seu Verius applicaret pretium sacrificii Ohlati. 478. Ad 5 , D. Per applicationem, ut modo diximus, sacrificii oblati , C. per meram interpellationem N. Sie componuntur et veritas sacrificii in cruce oblati, et efficacia ejusdem infinita in jugi ipsius applicatione; item virtus sacrificii in exhauriendis peccatis Omnibus, et eorumdem peccatorum in singulis individuis delptio. 479. Ad si , N. Etenim hoc ipso, quod Christus sibi applicaverit Ps. l09. in quo aperta sit menti O sui sacerdotii, se sacerdotem declaravit. Naturam et proprietatem et ossicia hujus sacerdotii exponit deinde Λpostolus in tota ad Ilehraeos Epistola. 480. II. Obj. In catholicorum hypothesi i ' Christus
contra Omnium sacrificiorum naturam simul fuisset hostia et sacerdoA. 2' Hostia non a sacerdote sed a profanis to toribus mactata fuisset. 3' Nec obest quod Christus patienter imo voluntarie mortem sustinuerit; nam et martyres omnes voluntarie moriona pro Christo tot rarunt, quin illorum mors verum ac proprie dictum sacriscium dici possit. Ergo.
48 l. Besp. Ad i , D. Quia id fert singularis natura sacrificii Christi, C. secus 1 r. Nam ex Λpostolo Hebr. 9,il. et 12. hoc sibi peculiare vindicat sacrificium Christi,
ut ipsemet fuerit simul sacerdos et victima, et sic discriminatur a sacrificiis omnibus, maximeque commendatur. Hoc ipsum proinde semper tenuit Melesia, ut liturgiae omnes testantur. In caelo ipso idem est sacerdos et victima, fatentihus socinianis. 482. Ad 2 , D. Τοrtores fuerunt instrumenta, quibus usus est Christus, C. fuerunt veri immolatores aut mactatores N. Nempe Christus pro vehementissima qua erga homines nagrabat charitate immolavit seipsum; oblatus est