Praelectiones theologicae quas habebat in Collegio Romano Joannes Perrone ... ab eodem in compendium redactae

발행: 1845년

분량: 440페이지

출처: archive.org

분류: 유대인

271쪽

dirigantur , sed satis est ut virtualiter et implicite dirigantur in Deum ut auctorem DRturae.147. Ad I proh . D. Mandatum naturale est , quod adimpleri potest tum positive tum negati e, Tr. 8OIum PO- sitive N. Etenim dubium in primis est, utrum textus qui allati sunt respiciant non solum sideles , verum etiam insi- deles ; seeundo dubium est, utrum positi um praeceptum contineant de reserendis singulis aetionibus in Deum, an vero Solum negativum , quatenus nulla debeat actio poni , quae suapte natura saltem reseribilis in Deum non sit tanquam auctorem naturae ; tertio dubium denique est, utrum contineant verum praeceptum an consilium tantum. Nam i terpretes ipsi eatholici diversas ejusmodi expositiones ve

horum Apostoli nobis exhibent. Quidquid porro de istis sit expositionibus , nihil obstat , etiamsi ea intelligamus de praecepto positivo , quominus dicamus illud adimpleri ab insidelibus posse per opera moraliter honesta ratione ossicii et finis proximi, uti toties dictum est.

148. Ad 2 , Neo. Saepe enim actus eliciuntur ex motu , ut ita loquar, spontaneo naturae , qui et ex se boni sunt et tendunt in finem proxime bonum , ut honorare parentes , operire nudum , succurrere aliorum indigentiae , aliaque id genus plurima patrare , quin cogitatio subeat sive idolorum, sive falsorum deorum. Alioquin omnes ne singuli actns nostri supernaturales essent, aut etiam meritorii , si justi simus , quod tamen nemo dicet. 149. Ad 3 , D. Cum operantur ex prineipio infidelitatis , et ex aliquo perverso fine , C. secus A .l50. Ad 4 , D. Infidelium opera nequeunt ex Deo esse ut auctore supernaturali, C. ut auetore naturae N. ut Patet ex dictis.

272쪽

PROPOSITIO III

Potest homo actuali stralia aluius , ante obtentam justiscationem , actus bonos ac super ituriara elicere, adeoqua non omnia peccatorum Opera totidem sunt peccata

ibi. Haec propositio de fide est; impetit autem praetor

vietessitas et liussitas quorum articuli lG. et 17. a Constantionsi concilio proscripti sunt , Iuthcrauos et calvinianos

adversus quorum doctrinam lite can. 7. Rem. 6. a conc. Tri dentino editus est: Si quis diserit, Opera Omnia , quae ante justi ationem sunt, quacumque ratione facis lini, vera esse peream , vel odium Dei mereri, aut, quanto velimentius quis nititur se disponere ad stratiam , tanto eum straviua peccare sanath. sit. Quorum errorem renovavit It aes prop. 35. Omne quod astu peccator, vel servu3 Peccati, peccatum etat, quae

a Pontificibus Pio V. Gregorio XIII. et Urbano VIII. proseripta est. Eam iterum damnavit Clemens XI. in Const. Inigenitus in prop. 45. Quoenelli: Amore Dei in eorde peccarorum non amplius restiniae , necesse est, ut in eo carnalis regnet cupiditas, o wsque actione3 sim corrumpatp et Prop. 59. oratio impiorum est novum pecorium , et quod Deus illis concedit , est novum in eos judicium, ac demum a Pio VI. in Const. Auetorem sdei; Doctrina synodi l Pistoriensis j de duplici amore do minantis cupiditatis et charitatis dominantis , enu iam, hominem sine stratia, e33s sub Servitute precati , ipsumque in eo stara per γnoralem cupiditatis dominantis in- suom omnes Ruas actiones inscere et corrumpere o quatenus insinuat in homine, dum est sub servitiae , sive in statu peccati, destiturus oratia illa, qua liberatur a servitute precari et e stituitur situs Dei, sis dominari cupiditatem , ut per generalem hujus in xum omnes illius actiones in se in iantur et corrumpantur: aut opera Omnia, quae ante justi alionem sunt, quacumque ratione sant, sint peccata: quasi in omnibus mis actibus peccator serviat dominanti cupiditati, declaratur salsa, perniciosa, in Tens in errorem a Tridera noDisitigod by Cooste

273쪽

PABT. I. C P. II. I, GRATIAE NECESSITATE. 273

mnatum ut haereticum , iterum iri Bais damnatum art. XL.s Prop. 33. in Articulus porro 40. Brii cujus heio meminit

Pius VI. est: In omnibus suis actibus peccator iervit dominanti eupiduriti.

152. Doctrina novatorum et jansenistarum identica est, diversum tamen est principium ex quo profluit. Iuxta Systema novatorum ideo in Omnibus actibus suis homo uoujustificatus peccat, quia hi actus tanquam ex principio iu-trinseco prodeunt nempe ex peccato originali, quod se manifestat in omnitius humanis operibus ; juxta systema jansciustarum ideo semper peceat homo ante justificationem, quia ejus actus ex dominante jugiter cupiditate tanquam ex principio extrinseco dimanant.153. Iam vero horribilem ejusmodi doctrinam eliminat Scriptura, quae tum dictis tum lactis constanter supponit

peccatores opera bona imo et salutaria ante conversionem clicere posse, ad illa praeterca patranda passi in hortatur peceatores, eosque cum praestiterint commendat. Sane ΕZech. 18, 30. Ait Dominus Deus e convertimini, et agite poenitentiam ab omnibus iniquitaιibus vestris. Lucae 18, i 3. Publicanus exhibetur , qui percutiebat pectus suum, dicens : Deus propitius esto miai pereatori. De Cornelio Centurione Act. 10,

i. seqq. legitur : Vir erat . . . relistiosus ac timens Deum eum omni domo sua faciens eleemosynas multas plebi, et δε- preeans Deum semper. Porro in adversariorum hypothesi

Deus ad peccata adhortatus suisset ; publicanus vero et Cornelius novis se peccatis inquiuassent, ast contra Deus utrumque justificavit. Praeterea ex conc. Arausicano II., ut vidimus, constat nec pii Iatronis, nec Cornelii Centurionis , nec Zachaei conversionem sine divinae gratiae donoaecidisse; censuit igitur actus illorum, quibus conversi gunt, honos ac salutares fuisse, nec sine fide elicitos, nec proinde totidem peccata suisse, quibus provocaverint iram Dei, ut adversarii autumant.154. Supervacaneum post haec arbitramur thesim nostram s. Augustini auctoritate confirmare , qui totus in eo

274쪽

274 est , ut peccatores ad OnVersionem , poenitentiam , pia opera adhortetur , Prout constat ex iis quae paulo post asseremus, cum Sermo erit de gratiae distributione ; quae profecto consistere Iidqueunt cum ad ediariorum doctrina. Cujus quidem doctrinae absurditas vel ex PO colligitur , quod omnis per eam via praecluderetur ad conversionem, et ad dispositionem justilicationi praerequisitain; tum etiam ex salsitate principiorum quibus illa innititur, aut scilicet peccata actualia non esse nisi totidem unius Originalis noxae manifestationes, uti contendunt novatores, aut peccatores semper agere ex dominante cupiditate uti volunt jansenistae ; tum deuique etiam ex demonstratis ; nam si neque iusidelium opera totidem peccata sunt, mullo minus talia erunt opera fidelium.

t 55. Obj. Deus in Scripturis protestatur se abominari indiseriminatim tanquam mala omnia peccatorum opera. Nam l ' Prov. i5, N. dicitur : Victimae impiorum abominabiles Domino , et Is. l,la. Incensum abominatio rat mihi . . . , ca-D3ulas restras et solemnitales vestras odivit anima mea; 2' ex

Mallii. 7 , t 8. Non potest arbor mala bonos fructus facere pa' et Deus , ut legitur Io. 9, 3 l. , peccatores non audit. 4' Sanu peccator semper agit ex cupiditate, adeoque semper peccat, siquidem ex Apostolo l. Timoth. 6, l0. Radiae omnium malorum est cupiditas. Ille enim agit ex cupiditate, qui non agit ex charitate ; porro peccator non agit ex ch ritate , ergo agit ex cupiditate. 5' Quare s. Λugustinus lib. De strat. Christi c. 26. Ubi, inquit, non est dilectis , nullum bonum opus imputatur, nec recte bisum opus vocatur. ENO.

i56. Ilesp. N. Ant. Ad I prob. D. Victimas impiorum et incensum abominatur Dominus si ex Perverso fine , per erraquC Osserantur voluntate, C. si ritu ad Deum honorandum ac Placandum F. Peccatores autem , de quibus in Objectis Ioeis agitur, sacri sciis et incenso pulabant Sibi

275쪽

PART. I. CAP. II. DE GRATILE NECESSITATE. 27o

immunitatem ad indiligendum eupiditatibus et sceleribus

comparare.

157. Λd 2 , D. Quamdiu homo, ut arbor mala, Seu ex mala Voluntate agit, C. Aecus N. Arhor enim hona vel mala, est bona vel prava voluntas; jam Vero Peccator non semper agit ex mala voluntate.

158. 1d 3 , D. Ad alios seducendos Per miracula, C. ad resipiscendum A. Ut putet ex Orationis Aerie. l59. Λd 4 , N. Licet enim nullum detur medium inter cupiditatem et charitalem habitualem , Seu inter Statum justitiae et statum peccati, tamen inter cupiditatem et charitatem actualem datur charitas improprie dicta , seu bona voluntas , qua sit , ut homo peccator bonum interdum , imo passi in , operetur. Cupiditas vero, de qua loquitur Λνο- stolus , ret avaritia , quae saepe hominem tu plura flagitia impellit. l60. Ad b , D. Uhi non est dilectio , nempe bona voluntra aut pia assectio , C. ubi non est dilectio seu charitas theologica A late enim s. Doctor passim vocem dilectionis usurpat, sive cum de fide informi docet , eam non esse sinc aliqua dilectione, Rive cum in lib. De Grai. et lib. ambitrio c. l8. n. 37. scribit: Quod quidem sitherum arbitrium t sine suo fructu admoneretur, nisi prius reciperet ut quia dilutionis, ut adui sibi quaereret , unde quod jubebatur impleret.

DE ERRORIBUS CIRCA GRATIAE NECEMITATEM POST ACCEPTAM IUSTIFICATIONEM

systema nimis extolle haut , multo magis post adeptam justificationem vim eidem tribuebant sectandi justitiam usque ad plenam adipiscendam persectionem , imo et ad apathianseu imperturbabilitatem assequendam. Ut autem catholicis illuderet Pelagius tria solebat tu homine distinguere , pos-

276쪽

sibilitatem , voluntatem , et actionem, primam a gratia repetebat , nempe creationis , alias vero nostrarum partium res ussirmabat. En verba quihus s. Augustinus in lib. De Grat. Christi e . a. n. 4. exponit Pelagii doctrinam : Possibilitatem sellicet, qua potest homo esse justus, voluntatem , qua vult esse justus, actionem qua justus est; harum trium primum, id est possibilitatem datam constetur a Creatore naturae, nec

erae a nobis protestatur . . . duo vero reliqua , id est voluntatem et actionem nostra esse asserit, atque ita nobis tribuit, ut nonnisi a nobis esse contendat.

I 62. Seini pelagiani ut initium fidei et salutis sic et pe severantiam hominis viribus tribuebant.163. nationalistae protestantes ita desciverunt a patrum suorum institutis , ut ex homine esse affirment perfectibilitatem , adeo ut possit non solum id ale persectionis attingere quod in homine paradisiaco propositum est, sed ipsum typum realem qui in Christo exhibitus est aemulari

ac vincere. Siquidem emendatores sacrorum, ut Vocant, Lutherus et Calvinus docuere , justum semper in omnibus actibus peccare, etsi ipsi non imputentur ad poenam haec Peccata ob imputationem justiliae Christi. l64. Catholica doctrina est, ne justos quidem sine speciali privilegio posse omnia venialia peccata vitare toto vitae tempore ; perseverantiam praeterea Dei munus esse. Quas veritates ut adstruamus sit:

Non potest homo justiscatus in tota vita peccam Omnia , etiam venialia, vitare, nisi ea speciali privilegio

I 65. Do si de haec propositio est definita a Τridentinosos. G. can. 23. Si quis hominem semel justiscatum diserit . posse in tota vita peccata omnia, etiam venialia, vitare, nisi eae speciali Dei privilegio , quemadmodum de L. Virgine tenet Ecclesia ; anathema sit.

l66. Agitur porroil' de venialibus omnibus etiam in-

277쪽

deliberatis ; 2' de tota uita , non autem de breviori aut longiori tempore, quamvis theologi passim docoant non posse justum ad longum tempus venialia omnia declinare; 3' a tur de justo adjuto auxiliis ordinariis, citra tamen speetale privilegium, quod soli B. Virgini ex doctrina Ecclesiae certo novimus concessum ; 4' de impotentia morali, non vero de phrsica , quaeque complectatur venialium collecti nem , non autem singulatim sumpta ; 5' ideo vero specialorequiritur privilegium ad collectionem venialium superandam , quia opus est reparatione integritatis naturae, quae auxiliis ordinariis juvatur quidem, at non tollitur omnino illa infirmitas , quae ex doni integritatis amissione inducta est.

167. Ita vero expositam propositionem ex sacris Litteris primo adstruimus : De justo Prov. 24, l8. dicitur: Septies enim eaciet justus; Eccl. 7, 2 l. Abn est enim homo justus in terra, qui faciat bonum et non peccet. Apertius adhuc veritas haec in N. Τ. praedicatur; nam Iac. 3, 2. dicitur :In mullis offendimus omnes ; et t. Io. 1, 8. Si maerimus ,

quoniam peccatum non habemus, ipsi nos seducimus, et veritas

in nobis non est. Quapropter Christus indiscriminatim omnes sic orare jubet : Dimitte nobis debita nostra. Justi igitur quamvis ordinariis auxiliis adjuti saepe et ipsi labuntur. 168. Nec aliud docuere patres, ex quihus inter Gra eos unum laudamus Gregorium Naaiang. qui Oratra. in Iulian. : Quandoquidem , scribit, eum vitae sivium , qui omni

prorsus peccare vacet, supra humanae naturae modum Deus

constituit; inter Latinos adducimus s. Hieronymum, qui sicin Dial. 2. coni. Pelag n. 30. urgebat Pelagium: Quamdiu

ille snis adveniat, et eorruptivum hoc atque mortale incommuptione ac immortalitate mutetur, necesse est, nos Su*acere peccato, non naiturae et conditionis , ut tu ealumniaris, vitio; sed fragilitate et commotione voluntatis humanae , quae per momenta variatur; quia Deus solus est immutabilis. De Augustino nil attinet dicere , qui ex professo hanc verilatem

278쪽

lG0. Quamobreni superbam Pelagianorum doctrinam vix e tenebris erumpentem Ecclesia damnavit. Concilium Carthag. an. 4l8. liune cauonem edidit: G'Item placuit, quod

ait s. Ioannes Apostolus : Si dixerimus, quia precatum non habemus, nos ipsos seducimus et veritas in nobis non est ;quisquis sis aeripiendum putaverit, ut dicat, propter humilitatem oportere dici, nos habere peccatum , non quia vere ita est; anathema sit. Seguitur enim Apostolus , et adlluvia : Si autem confessi fuerimus pereata nostra , si delis esι et justus, gui remittat nobis peream, et mutulet nos ab omni in uitate. Ubi satis apparet, hoc non tantum humiliter, sed etiam veraciter dici. Poterat enim Apostolus dicere r Si dixerimus quia non habemus peccatum, nos ipsos eatollimus , et humilitas in nobis non est; sed cum ait : Nos imos decipimus, et roritas in nobis non est, satis Ostendit, eum, gui se diserit non habere peccatum, non verum loqui sed falsum. Dcinde cau. P. et S. declarat verba orationis Dominicae: Dimitte nobis etc. etiam ad justos pertinere, nee solum humiliter sed veraciter. l70. Λngelicus Doctor l. 2. q. l09. ar. S. lianc rationem theologicam asseri : Non potest homo abstinere ab omni peccato venisti propter corruptionem inferioris appetitus sensualitatis , cujus motus sinstulos quidem ratio reprimere potest et ex hoc rationem peccati habent ac voluntarii), non civiem omnes ; quia . dum uni resistere nititur , fortassis alius insumit ; et etiam quia ratio non potest esse Semper pervistilod hujusmodi motus vitandos. DIPPICULTAT

IT l. I. Obj. l' Christus ad omnimodam nος Persectionem provocat diceres Matili. 5, 48. Estote eryo perfecti ,

sicut et Pater vester caelestis perfectus est. 2' Hine l. do. 5,l8. dicitur: Omnis, qui natus est ex Deo, non peccat; ct I s. ll8. 2. II uti immo uiali in via; tales Porro non sunt , qui venialibus se uox is commaculani. 3' Luc. l , f;. de Zacharia et Elisabeth legitur, quod essenι incedent f in omnibus mammtis et justificationibus Domini sine querela. 4' Ec-

279쪽

clesia de s. Joanne Baptista olim canebat , ideo ipsum desertum petiisse , ne levi saltem maculare vitam criminρ posset. 5' Quare vel ipse Augustinus De peccat. meritia et re- min. lib. 2. c. 6. Si a me , inquit , quaeratur, utrum homo sine peccato esse possit in hac vita, constebur, posse per Dei oraliam eι liberum ejus arbitrium. Ergo.

172. Resp. Ad i , D. Prout patitur humana fragilitas , C. wlute N. Substrata praeterra materia coarctat verba Chriisti ad Dei imitationem in condonandis injuriis, ac in prosequendis inimicis beneficientia. 173. Ad 2 , D. Quamdiu justus agit ex principio nativitatis divinae , sive ex charitate , C. si agat ex cupiditate N. Quod vero dicitur in Ps. ll8. in lolligi debet, non secus ae alii eiusmodi textus , de immunitate a gravi culpa, non autem de absoluta sanctitate et justitia , quae omni vestlevi maeula carcat, juxta illud : Ille in imus, qui urgetur

minimis.l74. Λd a', D. Coram hominibus, C. coram Deo Subd. ita ut nullo unquam levi defeetu se inquina erint, N. Alio

Sensu C.

175. Ad 4 ', D. Quin lamen Ecclesia id illum obtinuisse affirmet , C. obtinuisse Subd. ox speciali Privilegio, Tr. Aine illo N. l7G. 4d 5 ', D. Fatetur Λugustiuus id physico fieri Posse et absolute, L. moraliter et in praxi N. Alioquin ipse destruxisset quod advorsus pelagianos adstruxerat in

lib. De dono Perseverant. c. 2. n. 4. errores illorum describens : Tria sunt, inquit , ut scitis , quae maIime adverSus eos catholica defendit Ecclesia ; quorum est unum , stratiam

Dei non secundum merita nostra dari . . . alterum est, inquantacumque justitia sine quibuscumque peccatis in hoc corruptibili corpore neminem vivere; tertium est, obnctatum nasci hominem peeeato primi hominis. Nec toties inculcasset idem s. Doctor , si excipias Christum Dominum ejusque sancti Mimam Matrem, neminem prorsus ex litisse , qui olnni Prorsus peccato immunis fuerit. Diuitiam by Go le

280쪽

177. II. Obj. i' Iustus potest ad breve tempus omnia venialia vitare ; poterit igitur semper , tum ob habitus inde aquisitos , majoremque lacilitatem , tum ob ulterioris uberiorisque gratiae subsidium. 2' Prosecto si potest singula diagiri hutive vitare , quare omnia non poterit eollective 33' Alioquin jam necessario peccaret , nec ei Propterea Ps sent talia imputari peccata. 4' Non posset propositum j

stus concipere Omnia peccata Vitandi, nec Deum pro tali voluntate orare , multo vero minus votum ea vitandi emittere , quae tamen absurda sunt , sanctorumque Praxi contraria , imo et Ecclesiae ipsius quae Deum orare consuevit, ut in nullum declinemus peccatum , et ut ab omni peream nos liberet. Ergo. 178. Ilesp. Ad i , My. Cons. Optim jam solverat s. Hieronymus hanc ipsam dissicultatem lib. 3. Cont. Pelag. n. l2. seri heus: Nec, quia ad brere tempus possum, costes me, ut possim jugiter. Possum jejunare, τψilare, ambulare, legere, psallere , dormire. Numquid in perpetuum 8 Nec obest lacilitas habitus, hoc enim supponit de una tantum agi specie peccati , nec hominem saliscere ex longo habitu. Nec pariter obest ulterior uberiorque gratia , siquidem et haec dissicultas supponit jugiter hominem fidelem se praebere gratiis omnibus anterioribus, quod tamen Saepe non contingit 179. Ad 2 , D. Si eadem ratio vigeret pro distributione ac pro collectione . c. si di Versa omnino xigeat, ut patet ex dielis, N. l80. Ad a , D. Si haec necessitaς esset physica assiceretque peccata Singula, C. si moralis sit nec assiciat nisi collectionem, N. 18 l. Ad 4 , D. Essective efficax, C. emicax assective N. Commendatione ejusmodi propositum Semper dignum est, imo et votum , quia valde prodest, sin minus ad omnia, saltem ad plura vitanda peccata ; eo vel magis quod riusmodi sive propositum sive votum habeat pro Objecto venialia deliberata, quae utique divinae gratiae subsidio etiam ad longum tempus vitari possunt. Hac ratione Se plures

SEARCH

MENU NAVIGATION