장음표시 사용
371쪽
PART. I . CAP. II. DE IUSTIFICLTIONE IMPII. 37i
m sunt genuini fructus illius dogmatis , credere quempiam debere justitiam Christi sibi imputari. Attamen hi sordidi ha retici se reformatores Ecclesiae jactarunt.
492. I. O . Seripturae charilatent, adeoque et fidem, sine qua cliaritas dari nequit, inextinguibilem , ac insuperabilem exhibent; nam Cant. c. 8, 7. dicitur : Aquae multas non potuerunt eatinstuere charitatem; et Christus do. 4, 13. Oui biberit, inquit, eae aqua , quam ego dabo ei , non sitiet
in aeternum; sed . . . set tu eo fons aquae salientis in vitam aeternam; et Apostolus Rom. 8, 38. Certus sum, quia neque mors, neque vita. . . poterit nos separare a charitate Dei. Ergo.
493. R. D. A. In se, C. in nobis, Subd. Nisi velimus, C. secus N. Charitas utique in se neque extingui, neque gu-perari potest, prout etiam quamdiu illa in nobis est mirabiles illos essectus producit, qui de ea praedicantur. At nos possumus illam amittere, ab eaque excidere ; alioquin
non diceretur Apoc. 2, 4. Habeo adversum te, quod char talem tuam primam reliquisti. Memor esto itaque, unde eae Aderis; et Gal. 5, 4 . A stratia excidistis. 494. II. O . Saltem electi a charitate excidere non po sunt, i ' dicente Apostolo Rom. 8, 30. Quos justi anu, hos et glori aDil. 2' Hinc l. Joan. 3, s. legitur : Omnis, quinatus est ea Deo, peccatum non fuerit, quoniam semen ipsiua in eo manet, nec peccare potest, quia ea Deo nasus est; et iterum ibid. c. 5, l8. Scimus, quia omnis, qui natus est eae Deo, non peccat, sed steneratio Dei conservat eum , et mali-ynus non tangit eum. 3' Contra vero de reprobis scribit ibidem Λpostolus c. 2, 19. Ea nobis prodierunt, sed non erant eae nobis; nam si fuissent eae riobis, permansi enι utique nobiscum. Adeoque reprobi, qui peccant , numquam suere justificati. Ergo. 495. Resp. R. g. Ad i proh . D. Glorificavit in hae vita donis , quibus illos ditavit, C. in altera vita , Subd. Praevisa illorum perseverantia sinali, C. vi solius justifica-
372쪽
tionis in sensu Novatorum X. Prior expositio patrum Graee rum est, ac favet graecus textus : gloriosos effecit, seu nivertit s. Ambrosires , magni avit; posterior est s. Augustini, ceterorumque patrum Latinorum qui eum secuti sunt;
in hac porro expositione ideo justisicali glorificantur, quia
eorum praevisa a Deo est in gratia perseverantia usque in finem , cum tamen Potuerint non perseverare , ut patet ex iis omnibus, qui licet justificati exeiderunt. 496. Ad 2 , D. Qui natus est ex Deo non peccat, quamdiu semen ac generatio Dei in eo manet, seu in sensu, ut
vocant, reduplicativo , C. si generationem illam justus per peccatum abjiciat, seu in sensu absoluto, N. Siquidem vel
ipse Ioannes ibid. cap. 3, T. scripsit: Filioli, nemo vos sed eat ; et: mee scribo vobis ut non peccetis. Hine s. Augustinus Tract. 4. in Epist. I. Ioan . n. 8. de justo scribit: In quantum in ipso Christo in manet, in tantum non peceat. 497. Ad 3 , D. Non erat eae nobis secundum aeternam praedestinationem, C. Meundum temporalem sanctificationem, N. Ita s. Augustinus in lib. De dono persever. c. s. n. 2 l. his verbis: Quid est, quaeso, non erant eae nobis8 Nonne utrique a Deo vocati fuerant et vocantem secuti , utrique eae impiis justifleati, et per lavaemum regenerationis utrique renovati pSed si hoe audiret, ille, qui sciebat procul dubio quod dicebat , respondere posset et dicere : vera sunt haee, secundum haec Omnia , eae nobis erant; veruntamen secundum aliam qumdam discretionem non erant eae nobis.
498. III. Obj. i' S. Gregorius M. Moral. lib. 34. c. i5. de reprobis scribit, quod ante oculos Dei numquam veram sanctitatem habuerunt; 2' Contra vero S. Leo M. Sem. 9. De passione ita Petrum , qui erat electus , alloquitur: VM die in te Dominus non sidem vietam, non dilectionem averaam, sed constantiam fuisse turbarum. Eadem scripsit s. Bernardus De amore Dei lib. 2. e. 6. Quod 3' ratio suadet, quia alioquin electi, si a charitate exciderent, ossent objectum odii simul et amoris, quod implicat. Ergo.
i99. Resp. Ad l'', D. Falsi justi, de quibus hic lo-
373쪽
PART. II. CAP. II. DE JUSTIFICATIONE IMPII. 373
quitur s. Gregorius, c. reprobi x Subdit enim: Saepe namque homo multis oeculte peccatis involvitur, et in una aliqua virtute munus videtur. Dc reprobis nec vorbum hic habet s. Pontifex.500. Ad 2', D. Signifieans Petrum directe neque contra fidem neque contra charitatem peccasse , C. indirecto ex timore hominum non peccasse contra has virtutes N. Laudat enim ibid. s. Leo Mormas, quae ad diluendam cui pam nestationis, virtutem sacri habuere baptismatis. Eodem gensu exponi debent, quae ex Bernardo, Seu potius ex a ctore 'aetatus de amore Dei objiciuntur. Spurius enim hic tractatus est.
50 i. Ad 3 , D. Essent electi, quia justitia exciderunt, objectum dilectionis et odii sub diverso respectu, c. sub eodem respectu F. Prout enim actu peccatores sunt, sunt objectum odii juxta illud Sapient. 14, 9. Odio sunt Deo impius et impietas ejus; prout autem electi sunt, a Deo diliguntur in ordine ad collationem gratiae , qua a peccatis resipiscant, et in statu gratiae usque ad finem perseverent.
374쪽
502. I Ieriti ratio in operibus ex gratia et in gratia patratis consistit, quibus justus frueti ac Deo , ut loquitur Apostolus , jusque acquirit ad gratiae sanctificantis et gloriae , cujus in se pignus certissimum habet, augmentum. 503. Haeretici Sec. XVI. nullum ejusmodi meritum injusto agnoscunt, imo horrent ad meriti nomen, utpote jactantiae ac superbiae non serendae. Idque colligunt ex praejacto systemate de gratia seu justitia Christi extrins cus imputata, ac de Originali noxa cum suis actibus jugiter in justificato perseverante. Hoc enim fit, ut inutile evadat meritum quodcumque, quod esset Christo injuriο- sum ; bona opera vel nulla sint prorsus non inquinata concupiscentia quae illa inscit, vel indicia tantummodo sint adeptae per fidem justiscationis; homo semper peccet , nec divina mandata adimplere possit, quorum tamen transgressiones justo non imputantur ob fidem qua apprehendit
merita Christi. Hac ratione viam novatores invenerunt humilitatis , cujusvis innoxii inquinamenti, eximiaeque sanctitatis , ac securitatis omnimodae adipiscendi vitam aete nam . Pretiosum certe inventum ethnicis incompertum ac Istamitis.
504. Vindicias catholicae acturi doctrinae, praemittemus meriti notiones; ejusdem deinceps meriti existentiam tu bimur ; ea demum expendemus , quae meriti objectum
375쪽
505. Melius eatholicam de merito doctrinam exponere non possumus, quam iis verbis quibus usum est Tridentinum
sess. 6. c.ls. quae ita se habent: Beue operantibus , usque in sinem, et in Deo verrentibus, proponenda est vita aeterna, et tanquam gratia suis Dei per Christum Iesum misericorditer promissa , et tanquam merces eae ipsiua Dei promissione bonis ins rum operibus ae meritis Meliter reddenda . . . Cum enim ille ipsa Christus Iesus, tanquam capuι in membria, et tanquam
Ditis in palmites , in ipsos justiscatos jusiter virtutem insuat,
quae virtus bona eorum opera semper antecedit, et comitiatur , et sutiequirur, et 3ine qua nullo pacto Deo strata et meritoria esse possent ; nihil ipsis juatis lis amplius deesse credendum est, quominus pleno illis quidem operibus, quas in Deo sunt saeta, et divinae legi pro hujus vitae statu satisfecisse , et vitam aeternum suo etiam tempore, si tamen ingratia decesserint, consequmdam, vere premeruisse censea tur ... Ila neque propria nostra juatilia tanquam eae nobis
propria statuitur, neque Unoratur aut repudiatur justitia Dei. Ouae enim justilia nostra dicitur, quia per eam nobis inhaereulem justifleamur; illa eadem Dei est, quia a Deo nobis infunditur per Christi meritum. Neque vero illud omittendum est , quod liret bonis operibus in sacris Litteris usque adeo tribuatur, ut etiam , qui uni eae minimis suis pozum aquae s idae dederit, promittat Christus , eum non erae sua mercede eariturum; et Apostolus tralatur, id, quod in praesemirat momentaneum et leve tribulationis nostr , supra modum in sublimitate aeternum gloriae pondus operari in nobis; absit tamen, ut ehristianus homo in se ipso vel eo idat, vel glorietur , et non in Domino , cujus tanta est erga omnes homines bonitas, ut eorum velit esse merita, quae sunt ipsius Diqitigoo by Corale
376쪽
inserius describemus. 506. Ex qua doctrina colligimus t ' justos vere mereri augmentum gratiae sanctificantis, vitam aeternam et augmentum gloriae. 2' Hanc merendi virtutem inniti gratuitae Dei misericordiae ac promissioni , et Christi meritis , a quibus justorum Opera totam vini suam hauriunt. 3 Denique merita nostra esse dona Dei, qui gratia sua actuali et sanctificante nos ditat; atque ut loquitur s. Augustitius
Epist. 194. c. 5. n. I9. Cum Deus eor at merita nostra , nihil aliud eoronat, quam munera sua. Ex his autem liquet,
utrum doctrina catholica christianam humilitatem commendet , nec ne, uti proteStantes calumniantur. 507. Et hace qujdem totidem fidei dogmata sunt. His eatholici theologi majoris declarationis gratia adjiciunt tmeritum distingui in illud, quod Iocant De condigno seu presse sumptum ; et in illud , quod De e gruo appellant seu late ac improprie dictum. Siquidem prius oritur ex justitia , posterius ex decentia, ut in Tract. De inmorat. exposuimus, eum ageremus de Christi merito. 508. Distinctio haec fundatur in illis Augustini verbis, quae Ioc. cit. habet: Sed nec ipsa remissio peccatorum sine aliquo merito est, si Mes hane impetret. Neque enim nullum est meritum Mel. Porro haud censuisse A. Doctorem hoc meritum esse proprie dictum , constat ex iis quae ihi d. subdit: Nulla ne sunt merita justorum' sunt plane, quia justi sunt. Sed ut justi serent, merita non fuerunt. Est igitur meritum improprie dictum , seu de congruo , ante justisic tionem, ac meritum proprie dictum post justificationem: quod eonceptis verbiis docuit s. Thomas l. 2. q. l 14. ar. 3. 509. Haec nunc penes Omnes rata sunt; attamen fidem non nitingunt, cum nulla edita de illis ab Leclesia definitio fuerit, et seliolae in diversius abierint sententi aes, uti oste dit Bella inus. Post damnationem prop. I 4. Baji: Opera
bona justorum non accipient in die judicii extremi ampliorem mereedem , quam justo Dei Adicio mereantur accipere, cer-Disiligod by Corale
377쪽
tum evasit justos ex Dei liberalitate supra condignum re
510. Sic etiam de fide non est, justos per Ringula opera hona augmentum gratiae aut gloriae mereri , cum non desint qui eenseant, bonum opus non esse meritorum vitae aeternae , nisi ea Maritate proredia, ut Beliarminus loquitur et sentit De justi . lib. S. c. i5. Secus alii eontendunt, ut Vasqueet in l. 2. s. Th. disp. 2i T. e. 2. Reqq.5ll. De fide denique non est, justum posse pro alio quidpiam mereri sive de condigno sive de congruo ; aut sibi etiam perseverantiam , aut resipiscentiam post lapsum; sententia tamen affirmans , justum saltem de congruo sibi et aliis aliquid mereri posse communis eSt.
S 12. Protestantes ad unum omnes, ut Vidimus, ex praejactis a se circa justitiam imputativam principiis , colligunt, nullum meritum sub quovis respeetu admitti posse. Catholici e converso ex principio de justitia inhaerente statuunt, verum justos meritum posse sibi comparare. Cum his sit:
Iusti per bona opera eae gratia facta vere merentvryloriam aetemnam ejusque augmentum
. . . . . . . . ...... i. ., ibidenti β' '' ':
S. quis dixerit, justos non debere pro bonis operibus , quae in Deo fuerunt saeta, expectare et sperare aeternam retributionem a Deo per ejus misericordiam, et Iesu Christi meritum , si bene agendo et divina mandata cus odiendo usque in sinem perseveraverint; anath. sit; et can. 32. Si quis dixerit, hominis justi vii bona opera ita esse dona Dei , ut non sine etiam bona ipsiva justiseati merita ; aut ipsum juati Mum Diuitiam by Cooste
378쪽
bonis operibus, quae, ab eo per Dei straliam, et I . C. meritum , cujus vivum membrum est, sunt, non vere mereri augmentum straliae, vitam aeternam, et ipsius vitae aeternae, si tamen in stralia decesseri , consecutionem, atque etiam stloriae augmentum; anath. sit.
514. Luculenter porro assertam catholicam doctrinam Scripturae adstruunt, dum vitam aeternam coronam vocant juatitiae, bravium , mere dem. Sane Λpostolus 2. Tim. 4, T. de se scribit: Bonum certamen eertavi, cursum consummavisdem servavi. In reliquo reposita est mihi eorona justitiae , quam reddet mihi Dominus in illa die justus judeae. Et i .Cor. 9, 24. Nescitis, inquit , quod ii qui in stadio currunt, Omnes quidem curnunt , sed unus accipit bravium 8 Sio currite ut comprehendatis; et iterum thid. c. 3, 8. Unusquisque propriam mercedem accipiet serendum stium laborem; Demum cap. 15. Ostensurus diversam fore retributionem pro meritorum di- Versitate, scribit v. 41. Alia claritas solis , alia clarima lunae, alia claritas stellarum ; stelia enim a stella dideri in claritate;
sic et resurrectis mortuorum. Merces autem, corona ac hr
vium relationem ad meritum dicunt. 515. De patribus nulla quaestio esse potest, dogma
enim catholicum constanter inculeant. S. Irenaeus Contr. haeres. lib. 4. c. 37. n. 7. Pretiosam, inquit, arbitremur cor am , videlicet quae per agonem nobis aequiritur. Tertullianus lib. De resurr. earnis c. 48. scribit: Ordo non aliud, quam meritorum dispositor. Merita autem quum corpori quoque adscribantur, ordo quoque eorporum dis notur necesse est, ut possit esse meritorum. Reliquis vero omissis , s. Augustinus D. 194. cit. verba protulit, quae paulo ante descripsimus ;in lib. autem l . De morib. Eccles. c. 25. n. 55. haec habet, quae universum haereticorum systema evertunt: Vita aeter est totum praemium, cujus promissione staudemus. Aec praemium potest praecedere merita , priusque homini dari, quam dignus est. Quid enim hoc est injustius, et quid justius Deo 8 Ron ergo debemus poscere praemium, antequam mereamur accipere. D mum cone. Arausicanum II. capit. l8. decrevit: Debetur Disitigod by Cooste
379쪽
PART. III. e P. II. DE EXISTENTIA NER TI.
merres bonis operibus, si fiant ; sed gratia , quae non debetur, praeredit, ut fiant.
5i6. Cujus quidem doctrinae ratio in promptu est. Omnium consensu, debebit olim judicium a Deo de hominibus institui ; porro judicium supponit discussionem meritorum in ordine ad retributionem; ut enim loquitur Augustinus Ep. 214. ad Valentin. n. 4. AOn quia nullum est meritum vel bonum piorum , vel malum impiorum : alioquin quomodo judicabit Deus mundum ' Seribit tamen Apostolus 2. Cor. 5 , 10. Omn s nos manifestari oportet ante tribunal Christi, ut reserat unusquisque propria corporis, prout strasit
sive bonum, sive malum. Ergo. DIFFICULTATEs5l7. I. Obj. t ' Vita aeterna ex Scripturis est haereditas; haereditas antem si iis ex solo filiationis jure debetur, seu adoptionis. T rit praeterea miserirerilia juxta illud
Ps. 10l, 4. Oui coronat te in misericordia et miserationibus.
3' rit gratia, dicente Apostolo Bom. 6 , 23. Stipendia
pereati mors; gratia autem Dei vita aeterna, quamvis antithesis videretur exposcere ut diceretur : stipendia bonorum O mum vita aeterna. Gratis igitur omnino consertur. 4' Praesertim cum Christus quodvis meritum deneget operibus nostris dicens Luc. 17, l0. Cum feceritis omnia, quae praecepta sunt vobis , dieite: Servi inutiles sumus; quod debuimus facere, fecimus. 5' Imo non solum inutilia sunt opera n stra , sed et immunda ex Is. 64, 6. Facti sumus ut immum 3 omnes nos, et quasi parenus meminuatae universae justitiae nostrae; ergo non praemium , sed indignationem P tius opera nostra merentur.5l8. Besp. Ad l , Dist. Maj. Etiam, C. solum F. Si quidem vita aeterna vocatur praeterea eorona et merera,
ut Vidimus, utroque proinde titulo tribuitur, haereditatis et mercedis, qui posterior titulus in priore fundatur. Sic etiam D. min. Haereditas debetur filiis naturalibus , Tr. Vel c. adoptivis, Subd. si absolute adoptati fuerint in or-
380쪽
280dine ad haereditatem, C. si conditionate N. conditionata vero est adoptio nostra, in ordine ad haereditatem, dicente Apostolo: Si compatimur ut et eongioriseemur. Soli infantes jure haereditario vitam aeternam adipiscuntur.5l9. Ad 2 , D. Est corona misericordiae simul et justitiae , C. solius misericordiae N. Ut constat ex dictis. 520. Ad 3 , D. Quatenus omne meritum nostrum a Dei gratia incipit et in ea fundatur, C. ad exclusionem nostrae cooperationis F. Ita Augustinus lib. De strat. et lib. arbitr. capp. 8, et s. qui animadvertit potuisse Apostolum recte dicere stipendium justitiae vita aeterna, prout reipsa aequivalenter dicit Bom. 2, 6. Reddet i Deus in unicuique s
cundum Uera ejus; iis quidem, gui secundum patientiam boni operis, gloriam et honorem et incorruptionem quaerunt,
521. Ad 4 , D. Ad excludendam jactantiam, C. ad excludendum bonorum operum meritum N. Alioquiu non dixisset idem Christus Matth. 25, 23. Euge serve bone elsidetis, quia super pavea fuisti fidelis , ruper multa te eo stituam ; neque Apostolus 2. Τim. 2,2 i. scripsisset de justo:
Erit vas in honorem sanet eatum , et utile Domino.
522. Ad 5 , N. Loquitur autem Propheta in o ceto loco de peccatis ac de fictitiis Iudaeorum justitiis ; subdit enim
immediate et Et ereidimus quasi solium universi, et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos. De bonis autem justorum operibus jam dixerat : Occurristi laetanti et faeienti justitiam. 523. ΙΙ. 0 . l' Christus nobis meruit vitam aeternam, ergo merita nostra inutilia sunt et Christo injuriosa, perinde ac si illa non sufficerent. 2' Aut saltem diei deberet, gloriam dividi inter Christum et homines, si meritis nostris opus esset ad vitam aeternam comparandam. Ergo. 524. Resp. Ad l , D. Christus meruit nobis vitam aeternam mediate , C. immediato N. Scilicet eatenus Se Vator noster promeruit nobis vitam aeternam , quatenus gratias obtinuit , quihus cooperantes applicaremus nobi