장음표시 사용
81쪽
mortuus, haereditavit jure meriti nomeu excellentius prae Angelis. 2ll. Λd 3 , D. In laturo verba illa enunciata sunt in ordine ad naturam assumendam, C. quoad naturam divinam N. Et hoc sensu intelligitur quomodo Salomon Ρο- tuerit typus esse Chresti, seu Dei-hominis. 212. Ad 4 , D. Quae tamen animadversio Grotii salsa est, C. Vera N. Iam enim aures socinianis G tius praebuerat dum sua commentaria edidit, adeoque ubiquo ipsis lavet. Iam vero salsam atque violentam ejusmodi animadversionem esse, patet 1' ex eo quod contra innumera prope Scripturarum testimonia, quibus Verbo seu Christo rerum tribuitur creatio, contendat perinde valere per quem ae propter quem; 2' quia repugnat contextui in quo Paulus Christo tribuit fundationem, seu ereationem terrae et caeli, ct ita, ut omnia portet verbo virtutis suae. Quapropter vel ab ipsis rationalistis biblicis ea expositio excluditur. 213. Ad . , δε eo. Apostolum vocare Christum splendorem gloriae, et Huram substantiae DEI , Sed PATRIS eum dicit splendorem et figuram, quatenus proprium filii est patris gloriam et figuram, seu characterem substantiae Patris referre, quod non officit nisi filius naturalis , qui Patri
coaeternus ae consubstantialis est.2l4. Ideo vero ad Coloss. 1, 15. Paulus vocat Christum imaginem Dei invisibilis , aut etiam primogenitum omnis creaturae, quia ut adjicit, in ipso eondita sunt univeraa, in caelis et in ιerra, visibιlia et invisibilia . . . . Et ipse est ante omnes, et omnia in ipso constant, seu Deum invisibi
lem visibilem reddidit per universi creationem, et ipse causa efficiens est creaturae omissis; vox proinde Dei hic usurpatur in significatione Patris.
2 i5. Qui Christi negarunt humanitatem anteriores iis sunt, qui ejusdem inliciati sunt divinitatem, indiguum
82쪽
autumantes Deum conjungi cum humana natura eique adnexis infirmitatibus. Alii peccarunt circa naturam ipsain, alii circa ejusdem proprietates, alii circa Originem. 216. Circa naturam peccarunt tum qui nonnisi carnem apparentem Filium Dei assumpsisse eensuerunt, δε- cetae propterea nuncupati aut phantasiastae; tum qui animam ipsi vel denegarunt omnino, quemadmodum nonnulli exarianis, ut scilicet Verbum animae vices in Christo sustinuisse docerent, vel irrationalem unice concessere , nempe , ut loquitur s. AuguStinus , dederunt ei animam pecudis, subtraaerunt hominis.
2l7. Circa proprietates errarunt ii omnes , qui corpus nescio quod aethereum aut gydereum ac caeleste Christo tribuerunt, quod per Mariam transiit ut aqua per tubum aut sistulam. Reeentiores non pauci protestantes cuin antiquis gnosticis insanierunt tribuentes et ipsi Christo corpus quodammodo cael rete. 2l8. Circa originem e vero desciverunt quotquot ex antiquis autumarunt Christum ex s. oseph progenitum esse, ut cerinthiani, carpocratiani, Phionitae , nostraque hac aetate illorum vestigiis insistentes rationalistae, qui Christi conceptionem et nativitatem e Virgine mJthis accensent. 219. Cum docetarum, gnosticorum, apollinaristarum commenta jamdiu obsoleVerint, vere tempus fruStra ter remus, si illorum erroribus refellendis insisteremus. Ideo
duo hac in parte praestabimus; primo generali propositione adstruemus veram ac persectam in Christo humanitatem, ex quo uti totidem eorollaria deducemus veritates contradictorias recensitis erroribus, secundo Christi conceptionem et ortum ex Virgine matre vindicabimus.
Verbum divinum naturam humanam nobis consubstantialem assumpsit inlestram atque perfectam
220. Propositio de side est ex cone. Chalcedonensi desiniente Actione V. Christum perseetum in humanitate;
83쪽
Deum verum et hominem verum, eundem eae anima ratronali et corpore, consubstantialem nobis secundum humanitatem, per
Omnia similem nobis absque peccato; atque ex Symbolo Athanas. in quo Christus dicitur: perfectua Deus, perfectus homo
eae anima rationali et humam cama subsistens.
221. Rus veritatem Scripturae, traditio , constans Ecclesiae doctrina patefaciunt. Etenim non modo Seripturae passim christum hominem et Ilium hominis appellant, V rum etiam ea reserunt quae nonnisi de vera humanitate
intelligi possunt; exhibent siquidem Christi conceptionem,
nativitatem, genealogiam, universam vitae rationem, momtem ac resurrectionem, quae sine vera persectaque humanitate intelligi nequeunt. Patres praeterea plura argume ta congerunt ad eandem veritatem persuadendam, ac l' ex
eo illam adstruunt, quod si alterutra pars humanitatis , anima scilicet aut corpus defuisset Christo , non fuisset verus homo; 2' ex sine incarnationis Deique consilio, qui voluit ut per hominem homo liberaretur; 3' ex eo quod Christus naturalis mediator fuerit, nec talis extitisset nisi simnI Deus et homo submet; 4' denique ex eo quod i tus et integer homo esset liberaudus , adeoque totus ac integer homo esset assumendus. Horum singillatim testimonia protulit et expendit Petavius De Ineam. lib. 5. c. ii. Constans demum Ecclesiae doctrina liquet ex symbolis, fidei prolamionibus, conciliorum desinitionibus quam partim a tesimus , partim etiam inserius asseremus. Ex hoc porro generali constituto Iundamento inferimus :
Christi caro est vera, solida et e reua, non autem scis, umbratilis, apparena aut phantastica 222. Nisi enim vera esset Christi caro, non esset no- his consubstantiali A. Carnis autem suae voritatem Christus ipse Luc. 24 , 39. his verbis comprobavit: Videte manus mead et pedes, quis Ego ipse sum; palpate et videte, quia Disitigod by Cooste
84쪽
iritus carnem et ossa non habet, sicut me videtis habere;
ex quibus sic argumentatur s. Augustinus lib. LXXXII. aestionum. Quaest. l4. Si phantasma suit eorpus Christi, fefellit Christus; et si fefellit, veritas non est. Est autem veritas Christus. Non igitur phantasma fuit corpus ejus. Idem argumentum jamdiu confecerant Irenaeus, Tertullianus , Epiphanius aliique.
223. Obj. i' christus ex Scripturis non habuit nisi similitudinem hominis, dicente Apostolo Philipp. 2, 7.
Semetipsum exinanivit formam servi accipiens , in similitud nem hominum factus, et habitu inventus ut homo; et in Ep. ad Rom. 8, 3. Misit Deus silium suum in similitudinem eamnis pereati. 2' Id ipsum confirmat l. Cor. 15, 50. seri-hens : caro et sanguis regnum Dei poni re non possunt, adeoque nec caro Christi. 3' Hinc resipiscens a sententia in qua prius fuerat de Vera Christi carne 2. Cor. 5, 16.
Itaque, inquit, no3 ea hoc neminem novimus Secundum carnem; et si eost vimua secundum earnem Christum, sed nune
jam non novimus. 4' Quamvis propterea Verbum in V. Τ. humana carne indutum Saepius apparuerit, prout et Angeli apparuerunt ossicia hominiis propria exhibentes, inserritamen nequit earnem illam veram fuisse. 5' Indignum d nique Deo est sibi conjungere carnem immundam, corruptibilem, mortalem totque imperfectionibus obnoxiam.
224. Resp. Ad i , D. Non habuit Christus nisi simi- Iitudinem hominis aut carnis speciei, c. naturae X. Signi-seat Apostolus in primo textu Christum per omnia et in
omnibus similem ceteris hominibus apparuisse etsi Deus pra terea esset; in altero vero similitudo resertur ad earnem pereati, non autem ad carnem simpliciter, quatenus carnem passibilem et corruptibilem gessit nostrae similem , excepto Peceato, quo caro nostra passibilis et corruptibilis essecta est. Di iii co by Cooste
85쪽
225. Λd 2 , D. Quatenus in sensu morali Oro et sanguis usurpantur per oppositiouem ad spiritum et sanctitatem, C. in sensu ph3steo et in se N. 22G. Ad 3 , D. Assectu carnali ratione ejusdem originis ex Abraham, C. alio sensu N. 227. Ad 4 , D. Quia tum Verbi tum finget um apparitiones symbolicae in V. T. suerunt, C. reales quoad carnem R. Quod et Scripturae identidem monent, uti Τob. l2, l8.228. Λd 5 , My. Divina profecto charitate indignum non est censendum, quod sit ad hominum redemptionem
Christi Corpus non e caelo delapsum est, aut ea melesti substantia consistens, sed est humanum eae Liryine matre Susceptum
Acendisset ex semine Veterum patriarcharum , nec ΡοMet
Christus diei filius David , quibus tamen promisit Deus
Memiam ex eorum Aemine esse nasciturum , ut in prima parte ostendimus. Praeterea Luc. l , 3 l. Angelus Mariae dixit: Ecce concipies in utero et paries stium ; et Matthaeus intexuit Christi genealogiam ab Abraham et D vid usque ad Ioseph et Mariam. Hinc Λpostolus Bom. 1, 3. de Christo seribit : Qui faetus est et eae semine D vid secundum earnem, et Gal. 4, 4. Misit Deus filium suum factum ea muliere, adeoque conceptum in utero' Virginis ex ejus substantia. Ex his porro non solum veteres haer tici valentiniani falsitatis arguuntur , sed et insanientes protestantes illi, qui pur ιm Dei verbum consectantes ca teste nescio quod corpus, Christum praesetulime autumant contra Scripturae et traditionis auctoritatem perpetuamque Ecclesiae doctrinam. Diuit Corale
86쪽
PART. I l. e P. II. DE NATURA CHRIsTI RUMANA. 85 DIFFICULTATES
230. O . Τerrenam carnem Christus a se amovet l' dum Jo. 3, 6. amrmat Ouod natum est eae carne caro est, quod natum est eae spiritu, spiritua est ; repugnat autem dicere Chr iun earnem fuisse 2' dum ib. 13. adjicit: Nemo aseendit in caelum nisi qui descendit de eaelo, situs hominis qui est in eaelo: Porro Christus descendit in natura assumpta, qua pariter in caelum conseendit; ergo de caelo ipsam detulit; quod confirmat Io. 6, 4 l. ubi de corpore suo subpanis metaphora ait: Ego sum panis vivus, qui de caelo sescendi. 3' Angelus proinde Matth. 1, 20. de B. V. Quod in ea non autem eae ea in natum est, de Spiritu S. est. 4' Hae de causa Christus nunquam B. V. matrem appella it; 5' quin imo admonitus his verbis Matth. l2, 47. Ecce mater tua et fratres tus, respondit Iesus: Quae est mater mea, et qui suns fratres mei 8 6' Hinc Apostolus i. Cor. 15 , 47. Christum cum Adam conserens , primus homo ,
scribit, de terra terrenus, secundus homo de eaelo caelestis. Ergo.
231. Resp. Λd i , N. Loquitur enim Christus in objecto textu de regeneratione spirituali, quae sit per baptismum in Oppositione ad generationem quae fit per carnem. 232. Ad 2 , D. Batione personac et quoad effectum, C. ratione assumptae naturae N. Idem dicatur de eo quod dixit sub metaphora panis Io. 6. Nam loquitur de to
233. Ad 3 , D. In ea et eae ea, ut dicitur Luc. 1, 35. quod nascetur ea te sanetum, et iterum Gal. 4, 4. C. Socus N. 234. Ad 4 , D. Ita tamen ut suppleverint Evangelistae vocantes B. Virginem mirem Iesu, C. ut non supple e-rint s. Nam ceteris omissis, Io. is , 2 I. Iegitur: Cum
vidisset Iraus matrem . . . . dicit matri suae: Mulier ecce s-lius tuus. Diuiti Corale
87쪽
235. Ad 5 , D. Praeserendo cognationem spiritualem carnali, C. ad illius exclusionem R. 236. Ad si , D. Vocat Apostolus Christum caelestem ratione personae, aut verius resurrectionis gloriosae, quae dotes attulit Christi corpori plane caetrates, C. ratione naturae N. Exinde etiam in sensu mystico hortatur sideles ut adnitantur in anima eas dotes praeSeferre ,-quae elucent in corpore Christi glorificato.
Animam, eamque rationalem, Verbum assumpsa
237. Etenim 1' Christus est homo persectus; jam v
m, uti argumentatur s. Augustinus D. 187. n. 4. , Non est homo perfectus, si vel anima cami, vel animae ipsi mens humana defuerit. 2' Iuxta veteres patres Verbum corpus mediante amima assumpsit; 3' id omne praeterea assumpsit quod sanavit, sanavit autem peculiariter animam; 4' juxta symbolum apostolicum Christus post mortem de Mendit ad inferos , at non descendit divinitate , quae ubiaque est, non corpore quod mansit in sepulchro, descendit igitur anima; v Christus mortuus est, atqui mors inseparatione animae a corpore consistit. Christi porro animam rationalem esse , evincunt illae omnes proprietates, quas de anima Christi praedicant sacrae Litterae , quod asseeta fuerit tristitia, pavore, metu, exultatione, dolore etc. de quibus paulo post agemus ; et ex operatione et Voluntate humana, ut suo loco vindicabimus, quae sine finima rationali nec esse nec intelligi possunt.
238. Obj. Τum Scriptura, tum sana ratio a Christo
animam excludunt. Nam i 'Io . l, l4. dicitur: Et Verbum eam factum est; ergo solam carnem Verbum assumpsit ;2' nam Verbum ipsum animae vices in Christo gerebat et mentis; 3' alioquin necessario in humana mente carnales
88쪽
PART. II. CAP. II. DE NATURA CHRISTI HUMANA. 8
cogitationes, caruisque prudentia, quam reprobat Apostolus Rom. 8, 6. iuveniri debuissent. Ergo. 239. Resp. R. A. Ad i , prob. D. Id est Verbum factum est homo , C. caro ad animae exclusionem N. Et vim loquendi usus in Scriptura obtinet, ut carnis nomine totus homo significetur, ut patet ex Gen. 6, 12. Omnis eam cormperat viam tuam; plures autem rationes asserunt patres, quare hac locutione Ioannes usus fuerit , quas resert Petavius lib. 4. c. 2. Ceterum Scriptura saepe meminit Christi animae. 240. Λd 2 , N. Alioquin Christus non fuisset homo. 24 l. Ad 3 , N. Siquidem in Adam innocente nullae ejusmodi fuere carnales cogitationes; nec esse poterat in Christo prudentia carnis, eum humana natura regeretur a
Christus humanis affectibus, doloribus, et corruptioni obnoxius fuit, eae naturae suae conditiona
242. Prior enunciationis hujus pars de fide est; posterior
vero, qua dicitur eae naturae suae comaidionis non est nisi
ei proxima. Sano de fide esse primam partem , patet ex omnibus fidei nostrae symbolis in quibus Christus dicitur 3-sus et mortuus, adeoque ante resurrectionem passibilis et eorruptibilis. Quoad alteram partem ex eo liquet quod viguerit controversia inter catholicos, nec quidpiam E elesia desinierit. 243. Evincitur porro veritas primae partis ex iis omnibus Seripturae locis, quae Christum exhibent in o dine ad corpus esurientem, sitientem, nentem, ex itinere delatigatum, et prae doloris acerbitate clamantem. Hincla. 53. Christus dicitur vir dolorum et sciens insrmitatem, vulneratus, ait tritus ; in ordine vero ad animam Christus ipse suas patefecit angustias , eum Luc. 22 , 42. dixit:
89쪽
gelista: Apparuit illi Avelus de caelo confortam eum , et factus in agonia prolisius Orabat. Quae profecto doloris a munt vehementiam, prout Christus ipso testatus est, Matth. 26, 31. dicens: Tristis est animia mea usque ad mortem. 244. Utrum autem has asscctiones Christus ex natura sua, Seu ex insita humanae naturae infirmitate passus fuerit , an Vero extraordinaria quadam lege, ac velut per miraculum cas sit expertus, magna Olim exarsit controversia inter Philippum Abbatum bonae spei negantem, et Ioannem Praepositum affirmantem ex naturae conditione , licet voluntario suscepta, illis assectionibus Christum obnoxium fuisse. Haec Ioannis sententia communis evasit, es enim aperte Scripturae adstipulantur, et Ecclesiae patres. Sane Apostolus Hebr. 2, 17. Rerihil debuisse Christum per omnia fratribus similari, ut misericors seret, et fidelis Ponιι feae ad Deum, ut repropitiaret delicta populi. In eo enim , in quo
passus est ipse et tentatua, potens est et eis, qui tentantur, auriliari; eadem ferme inculcat ibid. c. 4 , i5. Iam vero ad solatium nostrum huc parum apte dicta vidercntur,si quae passus est Christus humano modo haud sustinuisset; in quo et unanimes habemus patres consentientes, licet sateantur, quod et nos ultro prositemur, Christum non i vite , sed libere dolores et cruciatus pertulisse.
245. I. Obj. Patres inficiari videntur Christum ullo dolare aut tristitia assectum esse, l' quia affectiones et passiones ejusmodi Deo indignas esse censebant , et imperie etionem arguere. 2' Insignis est Hilarii Pictaviensis locus de Trinit. lib. 10. n. 23. ubi scribit: In quo, quamvis auι
tetrus incideret, aut vulnus descenderet, aut nodi concurrerent, aut suspensis elevaret , aborrent quidem haec impetum passionis , non tamen dolorem passionis inferrente ut telum aliquod aut aquam perforans. aut ignem compunyena,
aut aera verberans .... Passus quidem est Dominus Iesus
Christus, dum caeditur, dum suspenditur, dum cruci itur , Disitigod by Cooste
90쪽
PABT. II. CAP. II. DE NATURA CHRISTI HUMANA. 89
dum moritur e sed in eorpus Domini irruens parato, nee non fuit passio, nee tamen naturam passionis eaeseruit: dum et pomnali ministerio desaevit, et Virtus corporis sine sensu poenae
vim poenae in se desaevientis eae pii. Qui praeterea adjicit cum nonnullis aliis patribus Christum nullum metum aut mo tis dolorem sensisSe. Ergo. 246. Besp. Ad i , D. In natura divina, C. in humana subd. Passiones, quae ex humanae naturae vitio, vel ex prava hominis voluntate procedant, C. quae innoxiae Sunt ac naturales N. Hae siquidem Deo amplius indignae ee seri nequeunt, postquam Deus charitate compulsus qua dia Ierit nos , eas in se admisit, et hanc nostram induere u turam dignatus est.247. Ad 2 , D: Loqueris da natura Divina, C. de humana , subd. ut ostendat Christi paessiones et infirmitates voluntariis fuisse, ejusque imperio dominioque s jectas ac temperatas , C. ut eas a Christo prorsus eliminet N. Etenim s. Hilarius lib. l. n. 32. profitetur selibrum decimum conscripsisse ad emus artanos, qui, ut IO-quitur lib. li. n. 5. quae ab eo i Christo in secundum homunem diem runt, diem esse secundum naturae divinae infr-mitalem mentiuntur. Hos igitur refellens ostendit passiones non ad divinam, sed ad humanam Christi naturam esse reserendas. Ostendit praeterea ibid. Hilarius Christi lusi mitates quadruplici ratione a nostris differre; nostrae enim sunt coactae, promeritae, in nos dominantur, nec qui quam in nobis est, quod non eis subjaceat; contra vero infirmitates in Christo fueruut voluntariae , propter nos susceptae , ad nutum Voluntatis ejus temperatae , nec divinam sed humanam naturam attingentes. Sic tum Hilarius tum patres illi, qui negant Christum aut ullum metum aut mortis dolorem sensisse, aut de morte contristatum , de metu, dolore, aut perturbatione loquuntur , quae in Christum inritum dominarentur.
248. H. Obj. Tristitia et dolor cum gaudio profluente ex visione beatifica, qua perfruebatur Christus simul