장음표시 사용
131쪽
s. S quis aliqlieni vulneraverit vel ei aliquod membrum praeeiderit , poenitentiani aget, uno anno per legitimas serias. o. Si quis ictum proximo dederit, nec noeuerit triduo poenitentiam aget in pane, et aqua. iam VLF Meestim x. Si laicus solutus eum foemina soluta coneubuerit, poenitens erit tres
a. Qui turpiloquio, aspectuque polluitur negligens , poenitentiam agetllo. dies.
3. Qui cum uxore sua turpiter concubuerit, poenitens orii 4o. dies. 4. Qui eum duabus sororibus fornicatus suerit, aut filiam spiritualem violaverit, perpetuam poenitentiam nget.
6. Qui monialem violaverit, poenitens sit annis decem. 7. Si quae mulier cerusa, aliove pigmento se oblinit, ut aliis viris placeat, poenitentiam aget annos tres. 8. Si presister cognovit filiam suam spiritualem, quam scilieel baptizavit, vel quae sibi eonsessa suit, debet poenitentiam agere ra. annis. Et si- crimen sit manifestum, debet deponi, et peregrinando I a. annis poeniteat, et postea monasterium intret, tota vita sua moraturus ibidem. s. Pro adulterio septenuit, ei decennii poenitentia imponitur. Pro oscula, seu amplexu impudico triginta dierum poenitentia statuitur. Confra VIL praeeν x. Si quis furtum de re minori secerit, poenitentiam aget annum unum. s. Qui furatus Osi aliquid de Ecclesiae supelleetili thesauro, vel pecu niam Melesiasticam , oblat esue Eeclesiae saetas, poenitens erit annos
3. Qui deeimam sibi retinueril, aut dare neglexerit, quadruplum restituet, et poenitentiam aget dies sio. in pane, et aqua. 4. Qui usuras accipit, rapinam facit, poenitentias aget annis tribus uno in pane, et aqua. Contra VIII. praeeeptum x. Qui salso testimonio eonsenserit, poenitens erit annos quinque. n. Falsarius in pane, et aqua poenitentiam agat quamdiu vivit. 5. Si quis do proximo detraxerit, poenitens erit dies I. in pane, et aqua. contra IX. M X. Praeceptum I. Rem alienam nefarie concupiscens, avarusque, poenitens erit tribus
a. Si quis con piscit sornieari, si Episeopus, poenitens erit annos sinpiora , si Presbyter quinque, si Diae us, vel monachus tres, si clericus , aut Ieseus annos duos.
132쪽
Du monilentiae Saeramentiforma
Forma hujusee Sacramenti haec est: Ego te abaolvo a peccatis tuis est . , quod ex F celesiae usu, et Traditione perpetua et ex Concit. Triden. Sess.s4. Cap. 3. patet. Verba tamen essentialia ad valorent formae ex Coneil. Trid. , Et Calech. Rom. aueloritata sunt ista lanium: Absoluo m , licet ex Praecepto integra sorma sit reeitanda.
Q. Aum praeera, quae Daem morem Sanetas Ecelesiae laudabili er v.
Ponuntur, vectant ad errentiam formae R. Minime, uti expresse habetur ex Trident. loe. eit., et ex Rituali Rom. jussu Pauli V. Milo, in quo habetur, quod in consessionibus frequentiori-hus, et brevioribus possint omitti verba misereaι- νει est ., et satis sit dieero: Dominus noster Iesus christus etc. usque ad illa: Passio Domini nostri. . Omnia ista rerba eum essentialia pli Ad essentiam per omnes pertinent - absolvo D eum institutum sit hoc Sacram sentum per modum judicii. - uortvn remiseritis metam etc. Per omnes non sunt essen talia, Ego, tuis, Amen. Nam ego continetur in verbo absolvo , luis in verbo ιs, a peccaιis per D. Thom ., Antoninum , Sua ver non pertinent ad essentiam, quia hoc satis in verbo absolvo'. per alios, Et quidem probabilius, spectant, ut integer sensus Christi servetur , qui dicit Ioan .cap. go. - Quorum remiseritis Aeeeam. Nam sicut est eUstimandum verbum Ta ob voculam - quorum remiseruis ita et a peccatis, quia dixit - peceata. Verba vero in no no Patris ete. probabilius non sunt essentialia, quia est forma non deprecativa. P. Num absolusioni saeramentali praemittenda eis assolutio a Gn- Suria n. Maxime, ita ut graviter peecet consessarius e Da Eeelesiae praeemplum in re gravi, qui sciens poenitentem ligatum excommunicatione etiam minori , illum absolvit primo a peccatis , et dein a censura , nam Ecclesia graviter prohibet, ne isto etiam, qui tali censura est irretitus Saeramenta Yeeipiat, ita Suarez; qui advertit, quod aliter se res habeat in suspensione, et interdicto , cui poenitens non dedit causam, nam eum ista non privetusu istius Sacramenti passivo , non esset mortale, si absolveretur post absolutionem a peccatis: verum juxta Ecclesiae praxim etiam absolutio a suspensione et interdicio debet praseedere absolutionem a perealis. . Num sit mortale re erere absolutionem cirra eamdem eonfessio. Nem sine ratio bili causa rn. In gunere suo est mortale sacrilegium, quia secunda absolutio est i rila cx deseelu novae materiae. Dixi sine rationabili causa, quia si rationabiliter dubitatur , num absolutus fuerit poenitens, vel fuerint prolata verba emontialia formae, tune lenetur sub gravi consessarius denuo poenitentem sub conditione absolvere, si consessus ille sit mortalia, no exponatur
Saeramentum liericulo nulli latis.
. Uvid si poenitens aluum posι absolutionem addia nova pereata ,
133쪽
. R. Vel haee peceata sunt venialia, olei reumflantiae sunt tantum leviter Bggravantos, ei non est necesse illum iterum absolvi, potest tamen si velit. Vel sunt mortalia peceata, aut circumstantiae speciem mutantes, vel etiam ei reumstantiae notabiliter aggravantes peccati malitiam intra ea indem spe Elem, et debet denuo coiisessarius illum absolvere; quia adfertur nova materia necessaria. Expedit tamen, ut consessarius id saeiat submissa voco , et crucem ita secrete efformet ut non cognoscant adstantes, quod poenitens Novum attulerit peccatum mortale, Besomb., Collet. aliique.
Q. Quid si plures eodem ιe ore ratione necessitatis puta naufrassi, etc. assoluendi sim Τ1I. Concurrente necessitate, v g. si plures in eommuni naufragio, peste, consiiciu , etc. absolvendi sint, et deficit tempus, ut singulatim absolvantur, quia mox morituri sunt, possunt, immo debent absolvi omnes sub haesormula in numero plurali: Ego vos absolvo a peccatis vestris , dum m do, qui ita absolvuntur consessionem praemiserint peccatorum, saltem ginmoralem, si in tali casu explicari specialia peccata non possint, et dummo do poenitentes sint, ita commvuiter.
Q. An licet dare absolutionem a peccatis sub condisione ΤΗ. Si conditio sit de laturo, absolutio data sub tali conditione non solum est illicita, sed etiam nulla , quia non est in potestate Consessarii, atque iarius arbitrio suspendere Sacramentum duritis effectum. Si vero sit de praeterito, vel de praesenti, et tunc licet sit valida absolutio, si conditio vorasit, tamen non est licita regulariter loquendo; quia absolutio a pecωtis cum proferatur Per modum sententiae, absolute proserenda est. Dixi rellular ter loquendo , quia concurrente necessitato, puta, si moribundus nullum dederit poeni lentias signum, et sensibus est destitutus, vel quando dubitat Consessarius, an poenitentem absolverit, vel non, vel quando Poeni lens est in articulo mortis, si dubia dispositionis signa dedit, ot lune licitum sit da. re absolutionem sub conditione, scit et, si eamae sis. lia La3man. , Lligo, aliique. in hoc casu suffieit, si eonditio inente tantum sit apposita. Ita man, aliique.
De Poenitentiae Saeramensi Ministro Q. An solus Meerdos ast Ministre Poenitentiae R. Maxime , uti patet Ex Trident. sess. I . Can. ro. Si quis diserit,
non solos Sacerdotes esse Ninisfros absolutionis, sed Omnibus, et Sin, sutis Christi fidelibua esse dieιum d quaecumque listaverisis Sumr temram , erum ιι stata vi in coelo, anathema sis. Constat otiam ex Joanu. Cap. 2ο. Memus S riuum Sanctum: quorum remiseritis Peecata , re mittuntur eis, et quorum retinueritia, retenta sunt. Quae verba perpetua Ecclesiae traditio ad solos Apostolos, eorumque successores hxclusis Iaicis, pertinere declaravit. Idem asserunt omnes PP. ei DD. Q. An omnis Sacerdos possit eonfessiones audire δAnie resp. nota: Theologi, et canonislao duplieem potestalem distingi unt in Sacerdote. Unam oriunia, alteram b otio ιι s. PotestaS Orctiuu est
134쪽
illa , quae consertur per ordinationem , quan est supra corpus Christi verum , et consertur ad consciendam Eucharistiam i potestas jurisdiosionis est supra eorpus Christi mrsticum, scilicet ad remittenda, et relinenda pee. cala, quae etiam in Ordinations consertur per illa verba : Accipite Spiritum Saneιum, quorum remiseritis etc. Quae polestas jtirisdictionis in soropoenitentiae est jus serendi sententiam sacramentalem in subditos consessos, seu illos absolvendi, et alligaudi in Tribunali Poenitentiae. Haee potestas duplex est, delegata et ordinaria. Delestata habetur ex eommissione. Ordinaria est adnexa osseio, ei dignitati , hoc uolato :R. Non omnes, quia non tantum requiritur , ut sit Sacordos, sed etiam ut habeat jurisdietionem ordinariam, vel delegatam, seu subditos habeat, in quos potestatem, quam in ordinatione accepit, Exercere valeat, uti patet ex
eodem Trident. Sess. et t. cap. 7. ibi: Quoniam igitur natura, eι ωιio D. dieii illud ermarit, vi sententia in subdisos simιaaeat feratur , Perma sum semper in Melesia Dei fuit, et rarissimum esse Synodus haec conmslamat , nullitis momenti absolutionem eam esse debere , quam Sacerdos in eum Proferι, in quem ordinariam, aut subdelectatam non habes jurisdietionem.
O. An asiquando suppleatur defeetus jurisdietionis in Meerdola ΤR. Maxime, modo haec duo concurrant, scilicet titulus coloratus, et error communis, argum. L. Barbarius D. de ossie. Praetor. , eo quia bonum commune id exigit ad impedienda multa gravia mala,ne seandala, quae ex invaliditate aetuum orirentur. Selendum lamen est, quod talis Saccrdos graviter peeeat ob usurpationem jurisdictionis , quam seit non habere. o. Quando habetur error communis, eι ιitulus eoloratus R. Quando Saeerdoti alicui fuit a legitimo Superiore collatus lilutus requisitus ad actum, puta tiιulus Paroehi, sed vel nulli ter, tu quantum erat
incapax ob aliquod occultum impedimentum, puta, propter oecullam Simoniam , vel quia titulum jam amisit, quae incapaeitas , aut amissio eommuni lor ignoratur, ita ui fideles communiter putent, cum verum habere li-lulum. Error communis habetur, quando publiee, et comm uuiter existima-lur habere facultatem excipiendi consessiones.
P. Aum possiι loe Saeramentum in aliquo eam a simplici Sacerdote administrari rn. Potest in arlieulo mortis, ut palei ex Trid. loe . eit Cap. 8. ibi: Verumtamen pie admodum,ne has i ra Oceasione aliquis pereaι, in eadem Melesia Dei eustoditum semper suis, tiι nulla sis referratio in articulo mortis, atque ideo omnes Meerdotes quoslibet poenitentes a quibusvis Peccatis, et censuris absolvere possunι. In quo advertunt Vasqilogi Lugo, aliique, quod cum absque ulla limitalione di elum sit a Tridentino , quod
omnes Sacerdotes in articulo mortis possint absolvere, nullus Sacerdos ex eipitur, sive ex communieatus, sive degradatus,sive suspensus etc., hodie mi
. Au amrobatus in una Di erat Gnseatur a robatus pro aliis 3 Ne nova a robatione Episcopi illius lota 'R. Minime, sed requiritur nova approbalio , uti patet ex Trid. ex Constitutione Sivarem Clementis X., et ex Proposit. damn. ab Alex. Ill. I .
135쪽
I 36XVI. Approbatio praegninpla, nec sub rati habitione non suffeth quia Trid.
vuli jurisdictionem actu existent om .
. Nim quod dieιum est pro artistilo morsis, disendum etiam sis pro pericula ejusdem rAnio resp. sciendum,quod articulus mortis tune habetur, quando proxima, et certa moraliter mors instat. Periculum vero, quando sub dubio voltimoro probabili mors expectatur, uti in praelio in morbo periculoso etc. His praemissis :n. Litigium est inter DD., nam alii negant, uti Solus, ele., quia extremaneeessitas habetur tantum in articulo mortis. Alii vero affirmant, uti Vas. Πuer, La man, aliique, quos citant, et sequuntur Salmanticenses tract. 6. cap. 3I. punet. έ. n. 24., tum quia in Jure Canonico quoad rem praesentem pro eodem sumitur articulus , et periculum , uti ex cap. Si quis suadente I7. q. 4., ex cap. Eos qui de sentent. excomm . in VI.,lum quia haec Jurisdictio est directa in favorem poenitentis ad evadendam aeternam dam
. An simpleae Saeerdos possis aδaolvere a nenialibus 'n. Minimo, uti patet ex decreto Innoc. XI. edito anu. I 679. , Non permittant, tis venialium Confessio sat simpliei Meerdoti non a robvio ab Episcopo , aut Ordinario. Quod palet ei iam ex Srnodo Neapolitana part.
II. Cap. 5. de Sacram. Poetii l. , ibi : ne a venialibus quidem absolvere potest Sacerdos sine nostra licentia eι πρrobatione suo stravibus Poenis
arbitrio nostro, ideoque defectu jurisdictionis innalido absolnu. . An confessarius εimpleae possu obsoliere /ubditum aut Episeopila aliena Dioecesi rR. Vel loquimur de Regulari, et non potest,uti aperte patet ex Const. perna Clement. X. in qua decrevit: Religiosos ad Confessiones saecularium in sua Dioecesi audiendas a robatos, non posse in alia Dioecesi eas absque Episcopi Dioecesum amrobatione audire, quamvis Poeniten
Vel loquimur de Saeculari, et id eum posse doecui mulli, quia ad hoe . habet jurisdictionem jam delegatam, quae cum sit voluntaria, exerceri potest extra Territorium Episcopi in ejus subditos. Verum probabilius id negant alii, immo velut penitus improbabile oppositum est rejiciendum; si enim id non possunt Regulares qui a Summo Pontifieo jurisdietionem habent pro toto orbe, potiori id non posse dicendum Presb3teros Saeculares, quia jurisdietio delegata in sui exerellio pendet ab Episcopo loci,in quo consessiones audiuntur , quia est localis. Atque idem colligitur ex Bulla Innocent. XII., quae incipii: Sicut nos grat. an. Iroo, in qua uullae declarantur consessiones, quae sunt sino approbatione Episcopi loci, in quo ipsi poenitentes degunt, consessarii ipso jure suspensi. Nec etiam ex vi Bullae crucia.
O. Aum possit Parochus, qui jurisdietionem ordinariam habeι, illam eaeercere in adima Dioecesi in propriis subditis pn. Maximo, modo id sat absque scandalo, quia Paroelius ubicumque reperiatur, est suorum ovium Pastor , ne proinde potest in illas exercere ju-xisdictionem ordinariam, qualis est Sacra me illa lis in foro poenitentiae,nee
requirit strepitum iudicialem. Ita communiter. Arguta. ex cap. Insul. de
136쪽
o Telo Legati, et ex deelarat. S. Congr. die 5. Decembris IIo7., in qua dieitur: Asyrmalina quois subditos.
Non potest vero absolvere subditos alterius paroecias ex facultate ob tenta a parocho proprio. Nam requiritur licentia Episeopi, quia parochus unius Paroeeiae non fit talis ex delegatione proprii Parochi. Ita ex deci ratione laudata in qua dicitur nesalivo quoad alios. Hoc valet, si sit Comsessarius lantum ratione Beneficii Paroenialis, non vero si ante erat iam consessarius illius Dioecesis.
. Potestne Parochus eliseire simplieem Saeerdotem in Confessarium
lam non subditum in Confessarium R. Minime, cum in aliena Dioecesi Episeopus sit subditus, uti patet ex
Constit. Greg. XIII., et ex Trid. sera. 23. cap. XV. colligitur, ex quo ad excipiendas consessiones requiritur vel Paroecia , vel approbatio per ex men non obstantibus privilegiis et consuetudino etiamsi immemorabili. V. Num generaliter inprobarus ad audiendas confessiones , censeatur pro Monialibus a robatus, si non fuerint nominatim eo tae R. Minime , nam ita sert praxis Episcoporum , et expresse patet ex cit. constit. Superna Clem. X., ex qua habetur, quod generaliter approbatus ab Episcopo ad audiendas consessiones personarum secularium, nequaquam censeri approbatus possit ad audiendas consessiones Montalium si hi subje-etarum. Praeterea approbatus pro audiendis consessionibus Montalium unius Monasterii, minitae potest audire consessiones Montalium alterius Monasi rii. Κl Consessarius extraordinarius approbatus ad Monialium consessiones pro una vice audiendas, expleta deputatione, nou potest iterum illas audire, sed nova indiget Episcopi approbatione. P. Orum Regularis praesentatus Episeopo, et isjusto ab eo rejectus, jurisdictionem acquiraι, tit valide absolvat R. Miuime, quia licet injuste ei denegata suisset approbalio, lamen deest id, quod ad validam absolutionem requirit Tridentinum, nempe ordinarii approbalio a . Peccat tamen Episcopus contra justitiam, quia habetur quasi
contractus inter ipsum, et examinatum, ut approbetur, si idoneus inveniatur. Porro potest Episcopus valide limitare approbationem, quoad tempus, Iocum, et personas, ceu palet ex universali Ecclesiae praxi, et cx prop. ah Alexand. VII. damnata ann. - 3 . Hoe elaro constat ex Constit. Apostolica Ben. XIV., in qua confriat statuta ab Inn. XII., in XIII., et daeclarat non posse administrari hoc Sacramentum extra tempus , locum , et genus ab Episcopis praescriptum. 1 contrarium suit ab Alex. VII. proscriptum prop. Pus bonos sum evratum Emhent, possunt albi eliseis Conferaiarium amplicem Sucerdotem non inprobatum
sa) Damnata fuit ab Nox. VIII. propos. haec Iu .: Sinissaea praecepto annuae Confessionis, qui confitetur Re lari Episeops maerentalo,ab eo ἰυuatererobato. δ) Non possvnt E seopi limitare, aeti reatrivere approbationes, qua3 Rectu laribus concedunt ad confaεionea svriendua, neque eae Parisi revocaria.
137쪽
. inprobatus in una Dioe si poterina in ea e spera Conisessiones
ossitorum aiιeritis Dioecesiast ' R. Naxime ex laud. constit. Gregorii X. MFerna, et etiam potest a casibus reservatis in Dioecesi poenitentis absolvere, dummodo non acecsserit in fraudem, non vero a reservatis in sua Dioecesi. . Potest ne confessarius absolvere socium ejusdem eriminis pn. Si crimen est circa sextum praeceptum, ei non potest neque valide, nequo licile quia privatur jurisdictione, et in poenas incidit ox Constit. Be. nod. XIV. SacramenItim Poenitentiae. Si vero sit do aliis materiis, vali. do potest, et etiam licite , si ambo delestantur crimen et expedit lamen , ut poenitens alium Consessarium adeat, qui possit, et debitas commonitiones sacere , et congruas poenitentios imponere.
. In quam mer incidit Sacerdos absolvens aiae faetitiale
B. Si sit Regularis in Excommunicationem ex decretis S. Congreg. Si saecularis in excommunicationem , Et posnam carceris ex Innoc. XII. in poenam suspensionis ipso facio, si praesti serint, et qui docuerit, sustinuerit, et deduxerit in praxim, ipso facto tu excommunicationem. Si verosetis litteris praeter excommunicationem per quinque annos damnatur ad triremes, et si sit clericus degradatur.
V. Requiriturne, ut Confessarius maater furisdictionem, quam debes
Labere, sistat in fratiae statu, ut valide absolvat p. R. Minime, nam consessarius non absolvit ex virtute propria, sed ex vi luto Spiritus Sancti in ordinations sibi eollata, et tanquam Christi Minister Trident. Sess. I . can. Io de Poenit. , peccat ta*en graviter, et quidem sacrilege tot vicibus, quot personas a-lvit.
Mulla ossieta, seu munera gerit consessarius; ex erect enim ex Trid. sess. 24. eap. 2. 5. 6. 7. munus Ministri, Judieis, Medici, et Doeloris. Quare vilao probitato, scientia convenienti, et prudentia praeditus esse debet. Nam ars artium est regimen Animarum, ideoque dissicillima, et periculorum plo-nissima, et qui sponte tantum suseipit onus , temeritate, et praesumptione non vacat, inquit Bernard. Serm. xo. in ea .: Ad rellimen Animarum sese
iverere, guavia imprudentia est r .
. si in Illa Ilese subtexenda durimus, quae serIpsit Summus Pontifex Leo XII. In
pistola encyelica Chamtale Christi data VIII. Kal. Ian. in Iubilaei indictione,an. 38as; quaeque Consessarios maxime respiciunt. Atque haec quaedem, Venerabiles Fratres, docendi eunt populi, aed vi quae δε- et fuerint incere eum fruem po set quam necessaria ait, apsa, et opportuna Sa CO dotum opera, apud quoa confieri peccasa συρ debeant, probe intelligatis. P-mOseem curandum aedulo. Vobia est, tu re, quos 'ad Confessionea aviam a desseris ea meminerint, ac praestent, quae de Ministro Poenitentiae praecipis Praed Qessor noster Innoeentius III., ut Milicet ast discretus, et cautus, ut moro periti medici similiter infundat vinum, et oleum vulnoribus sauciali, diligenter inquirens, ex peucaloris circumstantias, et Peccati, per quas prudenter intelligat quale illi de-Diuiti eo by Coosla
138쪽
R. l. Ut consessarius vitae honao exempla praebeat suis Poeni lentibus. II. Ut absque pecealo lethali hoc Sacramentum ministret, ita ut si recordetur alicujus peccati mortalis , tenetur vel confiteri, vel elicere actum contritionis, ut se restituat in statum gratiae; nam aliter peceat graviter eontrabeat eonsilIum praebere, ololumodi remedInm adhibers diversis experimentis ute do ad sanandum aegrotum; habeasque prae oculis do menta ilia Nilualia Romini: videat diligenter Sacerdos, quando, et quibus conserenda, vel neganda, vel diseserenda sit absolutio, no absolvat eos, qui talis heneficii sunt incapaces,quales sunt qui nulla dant signa doloris, qui odia, et inimicilias deponoro, aut aliena, si possunt, restituero, aut proximam peccandi occasionem deserere, aut alio modo poe- rata derelinquero, et vitam in melius emendaro nolunt; aut imi publicum scand Ium dederunt, nisi publico satisfaciant, et scandalum tollant. hae quidem non M. deris quam longe ab eorum ratione distent, qui ut fravius aliquod audiunt peccam rem, aut aliquem gentiunt multiplici peccaιorum genere infectum, atatim pronuntiam re non posse absolvere: ita nempe ipsis mederi recusant, quibua maetime curandis ab eo avnι constituιi, qui ais non est opus valentibus modicus, sed male hahentibus , aut quibus vis ulla aerulandae eonaesenιiae diligenιis, aut doloria, ac proporiti satia videtur asyn fleatis , ut absolvere ae posse eriatim Mi ac tum iam mum tutum ae cepi e conrilium putant, at homines in aliud tempus abromendos dimiiserint. Si enim ulla in re servanda eat mediocritas, in hae polisa imum ster. vetur necerae est, ne vel nimia saeuitas alsolvendisaeuitatem asserat peceandi, vel nimia mulieulina alienet an mos a confessione, et in desperationem latinis adducat. Sistunt ae quidem mulli Meramenti Poenitentiae misistria proratia imparoti , sed persaepe tamen hesua modi, ut eae smparatia parati feri poMint , at modo Sacem a viserea in tua misericordiae Christi Mati , qui non venit voearo iustos , Bed peccatores, sciat alucisae patienter, et mansuete eum ipsis vere. Quod ri praestare praetermittat, prsecto non magis mae diceridus est paratuae ad audiendum , quam ceteri ad confitendum aeredere. Imparati enim illi tantum- modo avntis candi, non qui vel stra visama admiserint Fastitia, ret qui prurimos etiam annos abfuerim a cox Gaione; misericordiae enim Domini non est numerus, et bonitalis inlinitus est thesaurus; vel qui rudes coninlione, aut laraelingenio nonaalia in arimos infuisierint, nulla fere in atris au id Ana Saeerdolia ipsiua νε-ra secuturi; aed qui adhibita ab eo neeragaris, non qua praeter modum straven fur in iis interrosandis diligentia, omnique in iissem G detestationem peccatorum eaeritandis eae intimo eorde ad Deum precibus eaehausta charitatis in atria, ammtamen Gloris , ac poenitentiae , quo saltem ad Dei grauam se Sacramento suem trandam disponantur, carere prudentes judicentur. Quocumque autem animo rint, qui accedam ad Ministrum Poenuenticie, nihil ei masia eavendum est, quam ne maculpa in sua quίspiam Dei bonitati, aut Meramento reconciliationis insenava d ' acedat. Quare aibata sit eausa, cur disserenda ait Maolatio, verbis, quoad poterit inmanissimis perauadeat e fessis ne ease est id, et munus ossesumque auum, et eorum ipsinum salute' omnino postulare, eosque ad redeundum quamprimum blandissime allidi at, ut iis Meliter peractis, quae salubriter praegeripta fuerint, vinculis soluti peccatomm gratiae coelestia isti edine resciantur. Aptiosmo ejus es risatis eaeemplo inter ceteros esse potest S. Mymam a de Pennafori, quem λεί- snem Sacramenti Poenitentiae Ministrum appellat Melegia. Cognitis peccatis, tim init, adsil ConseMari in benevolus, paratus erigere, et secum onus portare, habeat dulcedi noli, in assectione, pietatem in alterius crimine, diseretionem in vari tale , adjuvel confitentem , orando , eleemosynas , ei cetera bona pro eo satiendo semper eum juvet leniendo, consolando, spem promittendo, et cum opus fuerit mitam increpando. . . .
139쪽
re verentiam Saeramento debitam, et tot pereata comminit, quot absolutiones impertitur. Q. An statiis gratias requiratur lato tempore , quo Confessarius audia confessionem xel avspeiuι habera, dum profert absola nemrR. Dissidium est inter D D. Alii assirmant, ita ut dicunt poccare mori Ilier. Alii vero negant, et dicunt non precare consessarium qui audiendo conlataionem cum peccato mortali, verum habet propositum ponendi se iustatu gratiae ante formae prolationem , quia quaodo Sacerdos audit peccata , non administrat aliquod Saeramentum , sed solum quando absolvit. De Lugo , alii quo apud Salmantieenses. Senientia tamen affirmans nempe quod debeat esse in statu gratiae est probabilior, et quam sequi debemus nam statim ne incipit audire consessionem incipit exercero munus saeratissimum indigne.
. Vuae, et quanta requiritur sesentia in confessario ΤΗ. Competentem requiri scientiam, saltem medioerem , Red tam respinetu , et proportione ad locum, ubi excipiuntur consessiones , et ad perso nas quae confiteri possunt ibi; minorem enim scientiam requirit, qui in Pa-go , quam qui in civitate consessiones audit. Anioino , Ligorius, aliique
Quod autem requiratur scientia , eertum est, quia eum Consessarius in hoc Sacramento exerceat officium doctoris, et Doetores debent scire, quid sit sui muneris, ne se, et suos poenitentes periculo exponat errandi in materia gravi, et ad salutem Animae speelante. Hinc tenetur seire sub gravi quid sit peccatum mortale, quid veniator quaenam sint eircumstantiae Spe Eiem peccati mulantes , et Dolabiliter aggravantes: scire tenetur casus, et censuras , a quibus nequit illos absolvere: ita etiam obligationes, scilicet, restitutionis, satisfactionis, denuntiationis, ole. peccatis ad ne as, naturas, contractuum et propositiones virtutum. Praeterea tenetur scire regulas Com munes, quae eXcusari possunt a praecepto, vel a peeealo, nec non quae re quiritur ad legitimam, et lietiam administrationem Poenitentiae Sacra meu-ti, aliaque hujusmodi. . Cirea quae generatim debeι esse sollieita prudentia Confessarii pn. Circa seipsum in procuranda, ac conservanda puritate con Scientiae, in ardenti gelo procurandi salutem Animarum, et in devota invocatione gratiae Spiritus Saticii ad hoe Divinum Ministerium peragendum. Circa pomni tentem , caute eum examinando, caritative instruendo, opportuna conSilia praestaudo, discrete eum corrigendo, Et alia, quae apud DD. legi pos- Bunt. Circa personas adflantes, non nimis clare loquendo, ne peceata P nitentium fiant eis manifesta, nec utendo Signis, etc. o. Num teneatur confessarius poenirentem interrosare B. Vel scit Poeni lentem bene nosse, quid requiratur ad validam eonscssionem , et advertit bene se explicare, et non tenetur quia obligatio Confessarii ad interrogandum, sumedit ad poeniton lis desectum. Hinc Consessarius non tenetur interrogare poenitentem in Theologia versalum, nisi manifeste cognoscat omitti aliquid necessarium, vel non bene so exprimere. Vel scit poenitentem ignorare, quid requiratur ad consessionis valoi'em, Et tenetur caule, et discreto: et ratio est, quia consessarius tenetur, quantum moraliter potest procurare inlogram peccatorum consessionem, et Proeura
140쪽
I irre , ne indisposito administret his Sacramentum. Quod palae tum ex cap.
Omnes utriusque seaus de Poenit. , lum ex Rilual. Roman ., ibi: Si F-nuens numerum, vectes et circumstantias peceatorum eviteatorum necessaria nam e re eris, eum Sacerdos Frudenter interrogeι. Ila communitor. Verum si exacto interrogando adsit periculum alicujus peceati pro poenitente, in hoc casu sufficit leviter interrogare, uti aceidit praese lim in peccatis carnalibus, et circa pueros, et puellas, ne instruantur ad peerandum. Nam praeeeptum integritatis materialis non obligat cum gravi incommodo, periculo, et scandalo. Ita D. Thomas. O. Num confessarius D Mur interrosare poenitentem de meealafroni, quod aesι, cerιo commisisse, es non esse aurei confersum R. Ienelur, et si ipse tacet, non esse absolvendum in casu, quo consessarius evidenter scit, quod p calum fuit eommissum, et alias non sit eo sessum ; quia in hoe casu constat absolutionem esse nullam , saerilege pe-lere. Dixi quando confessi ius hoc aea, nam aliter se res habet si hoe seiat ex relatione, quia in foro Sacramentali poenitens fiat pro se, et contra se, ideoque credendum tam contra se, quam pro se, dumodo aliud non constet, et praemiserit, quantum potest, interrogationem.
Q. Quid si seiseris eae Confessione alterius peceatumpoenitentis, quod Ase eonfletur R. Non debet absolvere , sed salvo semper sigillo Satramentali, debet
medium eligere , quod Deus inspirabit, ut poenitens peceatum confiteaturisAt si hoc nullo modo obtineri queat, nec expelli ex aliqua causa, salvo re manente sigillo, est absolvendus, si aliter perielitetur sigillum. Verum hoc valet, si sciat post auditam poeni lentis delinquentis consessionem non vero si ante, quia tunc potest, et expedit licentiam petere, dummodo aliquo modo non violetur sanctitas sigilli.
. Vuid si Confessaritia erraveris in judieanda grav-e, uel leuilais Peccasorum, eι absolvis r R. Semper est valida absolutio, quia iudicat, uti homo, et absolvit, usi
Q. Quid si Confessarius aliquem eommiuu defeetum in confitendo r
R. Si invalido a luit poenitent om a peccatis vel a censuris, tenetur Si commode potest illum monere, ui rite denuo absolvatur et etiam cum suo incommodo, praesentia, si poenitens sit in probabili vitae periculo. Si vero Poenitentem in aliquem errorem induxit verbis , vel silentio, et taciturnitate, ionetur etiam poeni lentem monere de errore, ne ipse sit causa erroris illius. Ubi tamen nota quod non potest Consessarius poenitentem moneris extra Tribunal Poenitentiae sine ejus licentia... Quid si defeetus confessari via circa restitutionem imponendam .
R. I. Si Conlessarius etiam ineulpabilitor poenitentem deobligavit ab rein stilutionis onere, ad quam tenebatur, vel obligavit ad quam non tenebatur, debet ex justitia errorem detegere poenitenti, aliter tenetur ipse ad restitutionem ; nam quisque tenetur ex justilia impedire, ne sua actione, etsi imeulpabili; inserat alteri damnutu. Il. Si ex malilia , et ignorantia vincibili, aut gravi negligentia Consessarius deobligavit poenitentem a restitutione debita, tenetur poenitentem dedocere errorem. Quod si non dedocet, vol poenitens non possit amplius