장음표시 사용
141쪽
restiluere, tenetur ipso Consessarius ad restitutionem, quia ipsa hiit injusta causa damni. Quod si consessarius poenitentem monuit de sua obligations, et hic non restituit, cum possit, ad nihil tenetur Consessarius, quia causam damni sustulit, quam posuerat. Praeterea si poenitentem eulpabiliter, scilicet, ex malitia, vel ignorantia culpabili, aut gravi negligentia consessarius ad restitutionem indebitam obligavit, tenelue ex justilia errorem det gere, et si reperiat seeisso illum restitutionem: tenetur Consessarius omnia damna compensare poeni lenti, quia ipse suit damnorum injusta eausa. Amtoiue, Larinan, Collet, aliique.
Hie multa advertenda sunt I. Perporam eos agere qui rudes dimittunt, ut melius se examinente hoe P. Segneri vocat errorem intolerabilem , et jure optimo, quia hujusmodi omnes quantum laborent, disseulter se examinabunt, ut par est, et ita exacte, sicut potest ipse consessarius eos exami. nare, et contra eum dimissi sunt, periculum erit, ne exterriti disse ullate se examinandi a eonfitendo retrahantur, ei in peccatis obdurescant. Qua dero consessarius debet ipse ex hujusmodi poenitentibus peccata exquirere eos interrogando juxta ordinem Praeceptorum, praecipue si sunt famuli, aurigae, muliones, milites , satellites , caupones et alii id genus , qui aeternae salutis vitam negligentem vivere solent, et rerum divinarum sunt ignari, quia stant procul a concionibus, et Ecclesiis. Et hic pejor error esset, si ob desectum examinis dimitteret aliquem rudem, qui antea propter ruborem aliquod peceatum reticuerit, licet repetendae essent Consessiones multorum annorum, propter majus periculum, quod tunc subest, nempe quod si non
redeat peribii. Mihi videor aliquem consessariorum audire sic respondere; Si non redit, pejus sibi eris matan .Pulchrum quidem chartialis spiritumi Sed sic non loquuntur, qui verum habent gelum animas luerandi: dicamus melius , qui hoe munere dumtaxat Deo sunguntur. Advertat nihilominus Consessarius se non leneri tam minute hos interrogare , interroget taulum de peccatis, in quae iaciliter incidere possunt, spectata eorum eouditione et
Advertendum II .cirea numerum peccatorum, quorum pravo habitu aliqui lenentur, eum non possit haberi numerus certus, curet consessarius statum poenitentis cognoscere, nempe vivendi rationem, applicationem, quam impendit ad alia negotia, lempus consuetudinis cum complice, locum, ubi potissimum moratus est, et deinde interroget de numero, interrogando poenitentem, quoties eirciter peccaverit in die, aut in hebdomada, aut mense. Proponens ei plures numeros, ex gr. ter, aut quater, octies, vel deetes, aut
videat cui numero potius ille adhaereat; et si poenitens numero majori ad si o voti. Trael. XIT de Mer. Poenis, C p. VI. g. ro'. et π7.
142쪽
haeret, opis muni saelv orit, si iterum interrogetur do munero majori, sed in hoo , ut heno advertit Busemb. consessarius non sit nimis sollicitus . et anxius ad formandum certum judicium de numero peccatorum , notet Do-quentiam in genere , et in confuso, judicium saeiai, apprehendendo peemia quotquot sint apud Deum. Aliqui DD. dicunt circa peccata interna ha-hil valorum, ut sunt peccata odii, Gelectationum, et desideriorum pravorum sufficere plerumque interrogare de tempore per quod duravit malus habitus, sed hoe mihi omnino non fasissaeit: quia pol est esse quod aliquis magis intentus ad externa negotiar, aut moretur, ubi pauciores sibi occurrent I ravarum cogitationum oecasiones; alius erit magis alio animi passione aleelus; ideoque opus est interrogationes generales adhibere, de propria applicatione, de loco, de animi inclinatione, etc., ut formetjudicium majoris, vel minoris frequentiae actuum internorum. Celerum post duas, vel tres interrogationes, non debet angi consessarius, si ei judietum , quod facit, vi-oetur esse nimis conIusum; nam ex conscientiis implicatis, et confusis, m Taliter imp sibilo est majorem claritalem sperare. Regulariter loquendo non expedit, ut consessarius reprehendat Poenitentem in consessionis eursu, ne ille exterresaelus omittat aliquod peccatum. 1ihilominus expedit aliquando intra consessionem ei proponere malitiam alicujus gravioris peccati , modo statim ei praebeatur animus dieendo: sed nunc vis vere vitam mutarer eis ergo fae tit haec confessio sis bona: noli timere . die omnia peccata; quoniam ab omnibus is absolvam Ex eommuni autem sententia insertur eum Lum. , Saneh. , Lucto. , Castro ., Salm ., Noti. , Hob. Anmine, et aliis communiter, quod tu casu , quo poenitens contraxisset Matrimonium invalidum ob aliquod oeeullum impedimentum , et in bona sde versaretur; et contra esset periculum infamiae , scandali, aut incontinentiae, si ei aperietur nullitas, tunc cou- fessarius debet eum relinquere in hona fide, usque dum ei disponsatio impetrabitur; excepto si dispensatio statim, et saei liter obtineri possit a Papa et aut saltem ab Episcopo juxta communem, et valde probabilem sententiam; quod si non vacat tempus adeundi Papam, et aliter imminet perieulum seandali, aut infamiae, potest Episcopus dispensare in impedimentis, etiam dirimentibus post matrimonium coniraclum. Vide Tract. XVIII. n. ΔS. Sed in eo casu, quo si sorio uxor se necusat negatae debilum viro, quaeritur , nu possit consessarius eam obligare ad illum reddendumΤ Multi assi mant,
ni Liso Mneh., Conmeh. , Cardub. Henr0., E Ob., Lossi, Croiae. , quia iunc iIta uti di euntὶ eum putet matrimonium esse validum , tenciue sequi dictamen conscientiae. Sed in hoc tutior mihi videatur opinio Soti, HurIad ρει Nonac., quod tunc Consessarius ei dicat in genero , quod illa nequii absolvi, si obligationi suae satisfacere renuit, et quod jam scitudmulierem leneri suo viro debitum reddere. Sed si Matrimonium contractum non est, sed jam jam eontrahendum est nulliter, quaeritur an consessarius debeat monere poenitentem do nulli late eum animadvertit monitionem pro- suturam non sors Alii absoluto negant. Alii assirmant: sed probabilius C M F., eι Salm. dieunt regulariter loquendo in eo casu faciendam esse monitionem, praesertim si impedimonium oritur ex consanguinitale, quia luna nulla subest infamia in suspendendis nuptiis, tanto magis, quod hujusmodi imPedimentum Deile postea potest eosnosei ab ipsi met sponsis, et
143쪽
tunc peccatum eorum saetis ex materiali potest fieri formale. Quaro in lalieasu cum semper subsit aliqua spes fore, ut prosit, non est omittenda coris rectio: ita Myman, Sed si omnino desperetur fructus, dicunt iidem citati. AA. Lum. , Castro ., eum crotiae eι Aner. quod consessarius lacero deis beat usque dum impetrabit dispensationem Sed hie eongruit loqui de quodam casu facilis eventus, et dissiellis resolutionis. Quomodo se gerere debeat consessarius, si sponsis tu Melesia jam paratis pro celebrandis nuptiis, alter eorum in consessione aperiret impedi. mentum occultum , et non possit sine infamia, aut scandalo Matrimonium dissorei r Nonnulli DD. suadent, ut poenitens voveat castitatem, saltem ad tempus, ut possit in disserendo matrimonio haec causa proponi. Sed merito dieunt Rone. et Instructor pro Nov. Confra. quod hoc remedium periculo non caret, quia faciliter potest pro praetextu cognosei. Alii autem tenent permittendum esse tale Matrimonium, quin aliquid ei dieatur. Sed valde probabiliter, et communissimo dicent Suar. , Psyna ., Cabaas., San , Evnac. I, ROM., Cono. : Salm., etc. cum Benedicto XIV. quod in tali easu, et in tali rerum angustia potest dispensare Episcopus; et hanc lacullatem dicunt Saneh., Mnc., castro ., Conin ., Mag., Vat. , Mi ., Albel, etc. Episeopum posse aliis etiam delegare, etiam generaliter, dum adnexa est
ossieto Episcopali. Immo dicunt, ei quidem non sin sundamento Ron . , rarastructor etc. praelatus cum auctoritate .Hynat. ,quod cum in hoc casu lex impedimenti reddatur nociva, posset Parochus, aut alter consessarius prudens declarare talem legem non obligare. Advertunt lamen pro majori securitate , et Eliam pro reverentia erga Leclesiae leges recurri debere ad Saeram Poenituntiariam, ut ab ea obtineatur dispensatio Praeterea Consessarius tenetur absolvero poenitentem, eum est dispositus. circa hanc dispositionem multa advertenda sunt. I. Perpaucos esse poenitentes, praesertim rudes, qui praeposito actu doloris, ad eonfitendum aeeedunt.
Nonnulli Consessarii putant satis suo muneri fecisso, si dumtaxat hujusmodi poenitentes sequenti modo interrogent: E apostulas ne a Deo veniam da omnibus his quod revera non est verus actus doloris Te poenitet ea corde omnium peccatorum=-nullo alio verbo interposito, absolutionem eis elargiuntur. Aliud sane est bonorum consessariorum institutum; hi enim tu primis elaborant, ut poenitentes sermo est de iis, qui lethalibus lenem lud verum dolorem, et detestationem peccatorum concipiant. Et prius per attritionis aelum eos praeparent, v. g. Fili mi, tibi nunc eras deberes in aeternum' in Inferno.In illo igne eemper eruciandus esses' me ιibi ulla apes amplius restaret, ut ιs illinc eripere possesI Ibi esses moraturus ab omnibus derelictus, a Deo rejectus per totam aeternitateis Distim te poenitet Deum ostendisse propter. infernum quem meruisti Advertendun, hie est non fieri actum attritionis, si quis dicerei se poenitere peccati commissi, quia meruit Inseruum, sed opus habet, ut dicat se poenitero ossendissos eum propior quod meruit Infernum. Postea curet, ut eliciatur actus contritionis hoc modo et Fili mi quid estisUr peccasti in Deum summum , et inisnite bonum, nutiam illius rationem habuisti: amresisti faelem ιuam tib eq; projecisti eum posι temum suum: contempsisti amicitiam, eι θ ιiam ejus p eis ercto, quia ostendisti Deum bonitatem insinuam , ιtino eae toto corde te poeniteat. Detratare et odio habe auper omnia mala, omnel
144쪽
iniurias, quiana immerito Deum tam bonum ascisti . Nonne jam promptus
es millies mori, Otiam haee in posterum emam Iere' Advertendum I. regulariter loquenclo teneri consessarium absolvere dispositos,sed posse etiam absolutionem disserro eis, cum cognoseit id expedire, ut docent communiter D D. An aulem lice expediat, nee ne sacere sine poenitentis consensu vide dicenda Tom. III. Tr. titi. mnes. o. cum sermo erit de Recidivis. Advertendum 3. Consessarium certum fieri debero do poenitentis dispositione . ut possit eum absolvere, dum actus poenitentis in quibus consis ut dispositioὶ sunt maleria Sacramenti Poenilentiae, sed sicut in celeris Saeramentis, quia materia est physica, ph3sica debet esse etiam cortitudo, ita inlaoc, quia materia est moralis cum sit interna, adeoque parum sensibus perceptibilis sussieti cortitudo moralis juxta regulam S. Nomae qui dicii: Cer. titudo non est similiter quaerenda in omnibus, aed in unaquaque ma&ris 3eeuninum momium modum a. a. q. 47. a. s. ad a. . Unde sufficit Consessario pro absolutione impertienda , υι prudens judicium probasile de poenisenlis dispositione habeat, ut scribit Inare Dr Confess. Non. , quin obstet aliqua prudens suspicio in contrarium de indispositione. Idem dicunt P. M., P. Maazoι., es P. Suar. , qui ita seribit: Sincia, ut C fasartur prudenter et probalauer judicet poenitentem esse dispositum. dom docet Catech. Rom. de Poenit n. G. Si audita Confessione Sa- . cerdos judicaveris neque in enumerandis peccatis diligentia , nee in δε- Dalandis dolorem poenitenti omnino defuisse , absolvere poterit. llaquo juxta Calcchismum absolvere potest poenitentem quoties non judicat ei
omnino defuisse dolorem, nam ceteroquin praesumendus est adfuisse in poenitente, qui jam consessus est. Loquamur deniquo de obligations quam habent Sacerdoles do admini. strando Poenitentias Sacramento. Sacerdotes simplices regulariter loquendo non tenentur ad illud ministrandum, nisi in casu extremae necessitatis. Parochi vero lenentur toties, quoties rationabiliter expetiti sunt a subditis,
qui opportuno illud petunt. Vides dicta Tract. VII. n. s . Sed hie quaeritur i. An Sacerdos simplex, aut simplex Consessarius Ruia quoad Par elium vido dista Trael. VII. n. 28.ὶ leneatur eum periculo vitae ad ah- solvendum moribundum in pereato mortali existentem' Negant Soι., M., var. , Conineh. , eι Lusto, probabile putat, dum ille potest per contritionem sibi consulere; excipit tantum Contach. , si moribundus ea laboraret i orantia , ut nesciret elicere aelum e tritionis. Sed sententia verior affirmat eum Suar. Inum. Corea eι Valen. . quia licci possit moribundus per contritionoen supplere, lamen eum haec sit dissicilis, negari non potest, quin si inabsolutus relinquitur , in magno suae damnationis periculo manserit. Unde sit, quod sicut in casu, quo proximus, sine tua absolutione certe peribit, teneris ad mortem eortam subcundam , ut eum absolvas, ita in casu, quo ille in probabili damnationis perieulo manet, teneris te exponem probahili porteulo mortis: nam in aequali periculo quisque tenetur postponere vitam temporalem Suam vitae aeterna proximi.
Quaeritur a. An Sacerdos simplex iuncatur ad se habilem reddere prooxeipiendis Confossionibus cum videt indigenas suos esse in gravi neeessi-iato spirituali ob consessariorum penuriam' Apud nullum Auctorem de remorali tractantem hoc dubium inveni discussum , tantum ad manus mihi M. lv. io
145쪽
pervenit quidam libellus , cui litvlvs Parroco di Villa, p Jos ), ei jus
auctor osl l . D. Joseph dolio, cujus doetrinam, ac pietatem varia opuscula, quae edidit, salis comprobant, ibi ex Italico haec transcribo: Qui soler-ιia pro audiendis Confessionibus polleι, ef observat in suo ct ido Confessariorum penuriam , vi videt, aut non sequentari , auι male haberi Iale Meromentum , teneιtir illud administriare. D si ae cite non multum Frocessiι, ιenetur in conscienιιa ad se habilem reddendum. Assori id om Auctor auctoritatem αι Paxonis Societ. Iesu, viri admodum docti et pii, qui in suis operibus itali eis sic scribit: Munus meum, qui Sacerdos νυ Orest. me Praelato meo parere, cum mihi in onit, ut confessionem eae piam, eι lGitimo impedimen ιο non praepedior: quia Praelalus potesι id mihi praecipere, et ego nullam rationem habeo, ut talentum otiosum Ie-neam. Insuper mihi inest debitum me Discoseo osserendi, uι facultatem confessiones audiendi ab eo evoalutem cum animaduerto in gravi necessitate esse populum ob confessariorum desciantiam. Et revera subjungo hic aliquas renexiones quas animo rependi super hoc puncto , cui parum Sacerdotes animum intendunt): certum est Sacerdotes esse a Deo electos non solum, ut sacrifice ut, sed ei iam principaliter esse constitulos, ut animarum saluti incumbaui; sicui enim divinus Pater misit Pilium suum pro mundi salute, ita Christus Dominus constituit Sacerdotes, in suum lo- eum sussici, ut pro se legatione sungerentur; Sicut misia me Pater, et vomitto vos. Ioan .sO a . Qua propior Sacerdotes vocantur, manc Luae Mundi, nunc Sal terr te, nunc Dei Coadjutores. Idcirco etiam Trident. Sess. si c. 16., praecipuit, ut promovendi ad Presb3leratum prius ad docendum ea, quae Scire omnibus necessarium est aa salutem, ac nota ad ministranda Sacramenta idonei comprobentur. Et S. Thomas dicit quod D minus ad hunc finem instituit ordinem Sacerdotum in sua Ecclesia, ui ipsi Sacramenta aliis milii strent. ideo posuis Ordinem in ea, ut quidem auis
Sacramenta staderent. Praecipua autem obligatio Sacerdotum est circa ad ministrationem Sacramentorum Eucharistiae, et Poeni lentiae, dum ideo duplex eis consertur potestas sacrifieandi nempis, et absolvendi a peccatis. Et
animadvertatur quod Domi uus Spiritum Sanetum in Sacerdote insudit praeeipue , ut absolvant a peccatis , prout legimus apud Isau. Ioc. eiι. Meui misit me Pater, et ego mitto vos. Haec eum dimisset, infra avit, et dirueis: Meipue Spiritum Sanetum quorum remiseritis peccata remittuntur eis. liaque cum hoc sit Sacerdotum praeeipuum munus , et unus ex priu-cipalibus sinibus, cur Deus eligit aliquem ad Sacerdotium, dico quod Sacerdos tenetur ad se habilem reddendum ad illud , sallem eum necessita. ieiu cognoscit ob aliorum deficietitiam , ne n Apostolo exprobretur quod
in vacuum gratiam recepit. Hoc posito, quomodo exeusabitur a peccato ille Sacerdos qui sua socordia negligit audire consessiones, aut se habilem reddere ad illas audiendas, cum videi gravem necessitati iii, qua Oppidum suum premitu es Ego nescio quomodo iste possit ilon exprobari a Domino, el lium unis esse a poena,quam minatus est in servum pigrum, qui talentia in dulum negotiationi abscondit,
ut habetur ea MasMoei 25., qui lex lus ab Expositoribus s. Cornelio a La-Fide , Cata. , et Trino cum S. Ambrosio explicatur proprie de iis , qui pero sua Proeurare possunt, et negligunt salutem animarum: Nolanι hoc ile
146쪽
ait Cornelius qui ingenis, doctrina aliisque Δάλιε sibi a Deo datis non
utuntur ad stiam, aliorumque 3alutem Ob desidium vel metum precandi; ab his enim rationem posceι Christus Dominus in die Iudieii. Admodum
terrore plenae sunt eomminationes Domini in negligentes Sacerdotes : Si di me me ad impium, impie moris morteris, non annunciaveris et . . . ipse impius in iniquitate sua moriemr , sanguinem ellua autem de manu tua requiram. Mech. 13. Nec dica ut hujusmodi Saeordotes obligationem suam satis explere si alio modo aut mabus subveniant, nempe instrueudo, corrigendo, orando, non sussicit dico; quia ipsi tenentur succurrem proximis in eo , quod ipsis opus est ad salutem. Si frater ciborum opus habet , non sussieit eum de vestibus providere. Saepe aceidit in Oppidulis , quod plures sorte non egent iustructione, aut munitione, quia sorte jam sunt satis instrueli, et correcti, sed deest ipsis Sacerdos, qui eorum Consessiones Oxeipiat. Nee valet dicere ossicium audiendi consessiones esse opus charitatis, et charitalem non Obligare eum tanto incommodo, quia est labor in suis mendus pro acquirenda scientia requisita ad Poenitentiae Sacramenti administrationem, quia respondetur, quod licet tale Oxercitium sit charitatis. nihilominus est munus, quod ortum non habet a simplici charitatis motivo,
sed ex ossieto proprio Sacerdotali ut dictum est cui ex divina institutiona
hoc munus adnexum est, et cui Sacerdos satisfacere lene lue, eum id populi necessitas expostulat. Denique neminem juvat se excusare, allegando in. sussieientiam, et imbecillitatem suam, quoad insuffcientiam, suppositis antea dieiis, illo lenetur ad studendum, et ad se idoneum essiciendum: quoad autem imbecillitatem, qua quis putaret eum merito excusari, nempe cura
humilitatis sensu audiat quid dicit S. Franc. Salea. Sanetus appellat satisam humilitatem eorum, qui reeusant saluti Auimarum vacare, sub colore, quod propriam debilitalem cognoscunt. Dicit totum hoe esse artificium amoris proprii; et humilitatis perversae qua pr/eienditur propriam socordiam specioso praetextu colorare. Subjungit, quod Deus nobis aliquid ingenii concedendo, intendit, ut nos illo utamur : unde vero humilem se ostendit, qui illo utitur, et obedii. Superbo nihil audendum est assumere tamquam sibi fidendi; humilis contra animo magno esso debet, quia non suis viribus iuni litur, sed spem in Deum collocat, eui placet suam Omnipotentiam exisaltare in nostra imbecillitate, et ideo concludit, humilem omnia aggredi
APUT X. De Sigillo Confessionis
Sigillum Sacramentalis consessionis est obligatio servandi seerelum in omnibus, quae in ordine ad absolutionem Sacramentalem consessario aperiuntur. Ita communiter.
Disserentia, quae intercedit inter sigillum Sacramentale, et naturale est: quod primum in nullo casu sine licentia poeditentis aperire potest, secundum potest in aliquo casu, puta ob bonum eommune etc. . Quo jure ειι servandum fictilium Saeramentale n. Omni jure et I. Jure Naturae, quia Lex Naturae obligat, ut sub secreto eustodiantur, quae alicui sub secreto commissa suu t. consessario auteru sub
147쪽
seerelo commissa sunt peccata revelata, ne poeni lenii odiosum, et grave reddatur Sacramentum Poenitentiae. Jure Divino, ut patet ex perpetua traditione, ne consensu Ecclesiae. Jure Eeclesiastico , patet ox Cap. omnis turiusque aeaeus de poenit. et remiss.: ubi poena depositionis a Meerdotali ossicio, ae perpetuas poenitentiae in arcio monastrito peragendae, constituitur violatoribus sigilli consessionis. . Contra quam virtutem pereaι Confessarius violarido s0illum R. I. Peceat eontra fidelitatem, et lacuam promissionem Secreti. II. eonistra justiliam, quia haec obligat, ne aliena peccata revelentur. III. Contra Religionem, ob injuriam Sacramento laetam ; revelatio enim Peccatorum inducit odium eontra hoc Sacramentum. Ubi nota, quod haee Beligionis violatio parvitalem materias non suscipit; nam quaevis minima fractio sigilli est graviter Sacramento injuriosa. Bonaei na, et eommuniter, . An possu in aliquo eam Confessarius aperire assilium Sacramentale R. Regulariter loquendo in nullo casu, quantumvis gravissimo, sive ho. ni consequendi, sive mali evitandi, quin imo licet per hoc omnium hominum damnatio impediri posse l. Ita communiter. Dixi rectulariter, quia dolicentia poenitentis Consessari iis potest, nam haec obligatio per se primo institula est in favorem Pocuitentis, et lola reverentia consessionis,quao in hoc sigillo servando apparet, in eo sita est, ut consessio non sat onerosa, et odiosa poctilenti. Tamen advertendum, quod licentia ista dρbet esse ex . pressa, plena, voluntaria, de determinato peccato, et de delerminata perso. na, Salmantic., D. Thoin ., D. Bonavent. , Sancti et, aliique communiter.
Q. An tantum Confessarii tenentur ad fictilium FR. Non solum Consessarii, sed etiam adflantes quidpiam audientes, interpretes consessionis etc., quia hi ii si nodi revelatio foret contra roverentiam Saeramenti, et ipsam consessionem redderet odiosam. Ita DD. communiter.
Q. An teneatur ad sigillum qui seri tona confessionem reperiat pii. Adest dissidium inter Doeloros, nam alii a stirmant, alii vero, ut La 3- man, Bonactu. Sua reg., Navarr., etc. rectius negant: quia talis scriptura non est consessio Sacramentalis, sed remoto, ol per accidens ordinatur ad consessionis Sacramentum. Iste tamen talis ex orelissimo naturali secreto tenetur, ita ut neque eam legere potest absque gravi peccato in genera sa- erilegii, nequo ea evulgare potest, si gravia, dissa manlia peccata sint, quia licet ea seri plura non sit Sacramentalis consessio, est tamen via ad eam, et cedit in irreverentiam Sacramenti, ita citati DD.
o. Quotussiet modo potesι violari sigiliam I
n. Dupliei, sellieet diseele et indiseere. Primo modo habetur, quando consessarius aperte, et expresse peccatum consessum, aut aliquid aliud sub sigillo eadens manifestat. Secundo modo violatio habetur, quando licet consessarius nihil aperto manifestat, verbis lamen, vel signis ita se gerit, ut alter possit venire in cognitionem peccati consessi, et colligero Poenitentem commisisse tale peccatum , eit. cap. Omnis utriusque serus, ibi: cavea Gulem omnino , ut verbo, aut αιιο quovis modo aliquatenur prodaι me
148쪽
P. Num peceata publica eadunt rub sigillo, quando ea Unorat Confessarius
R. Maxime, quia ditin ex sola eonsessione novit sub sigilli religiove eoercenda est illorum noli lia. Communiter.
O. Nummceata venialia cadanι sub sigillo
n. Peccata venialia in particulari cadu ut sub sigillo. quia poenitentem commisisse illud peccatum, et consessioni illud subjecisse liola est per socmnitum. Peccata vero venialia in genere non eadunt sub sigillo, quia inanitatum est eo ipso, quo quis consileatur , et absolvitur, consteri saltem venialia , sine quibus nemo Mortalium hane vitam traducere potest. Hinc si Consessarius dicat: Petrum eonfessum esse mendacium, frangit sigillum : non vero, si dical: Petrum con=ssum esse nenialia. Sed si nihil di. eat peroptimo facit. Ceterum nunquam est immu uis a peccato cousessa rius, qui hauc facultatem sibi usurpat. . An Iantum peccata cadam sub sigillo R. Non tantum peccata , sed etiam omnes circumstantiae, et ea om uia, quae ad peeeati consessi explanationem dicta sunt, sub obligatione seereti sacramen lalis ineluduntur, ut si poenitens ad manifestandum aliquod peceatum dixerit, se esse spurium, vel pauperem, vel impolentem ele., quia licet praedieta non sint materia consessionis, tamen in ordine ad contessionem sunt, a qua possunt retrahi poenitentes, si scirent praediola tu aliquo casu posse evulgari. Ita communiter. Ex hoe oritur l. Frangitur sigillum, si consessarius de dimitente narrat eum in Consessione omisisse peccatum , quod eum secisse constat, auteonstare poterit: vel si dicat, poenitentem esse sibi molestum suis minutis. simis culpis, quia sie redditur odiosa consessio, et indiroete violatur sigillum Consessionis. II. Violat sigillum Consessarius , si excipiendo, v. g. duorum fratrum consessiones , unum eorum commendet, nullo verbo facto de alio trales ;nam sic de isto aliquid gravo videtur innuere, uti ait D. Antoninus, ei sic consessioni injuriam inferre, et odium. III. Frangitur indirueto sigillum: si consessarius requisitus de testimonio peractae consessionis deneget, eo quia poenitens non fuisset absolutus; nam sic videtur clare significare, se eum non absolvisse. Excipe tamen, si non pro confitendo, sed solum animo siclo pro extorquendo testimonio accedit ad consessaelum, et confitetur, et hanc fictionem plane constat consessario, nam tunc cum nou esset Sacramentalis consessio, posset testimo, nil schedulam denegare.
IV. Violatur sigillum, si consessarius dieat de peceatore publico, atque
damnato: hic mihi eonsentia esι, v. gr. homicidium etc., pro quo damua tus est quia consessionem si e loquendo reddit nimis odiosam. V. Sigillum exsolvitur, si consessarius dicat, in hac Congregatione,collegio, Conventu ele. gravia crimina eommittuntur, adulteria, veneficia , Sodomiae etc. , si illo soleat in illa congregatione, vel Collegio , audire consessiones, quia sie nou solum infamia redundat ἱn sas , sed etiam in Poenitentes, quin resultet ex tali revelatione odium in consessionem.
o. Quomodo se serere debet Confessarius, quando interruatus a Iudice, vel ab alio de auditis in confessione '
149쪽
erimen, potest absolute respondere se nescire , Elium iuramento adrecto , intelligendo se neSeire, uti personam privatam, quamvis interim seiat ad rein i ieendum uli Dei Minister, et Vicarius. Si vero interrogatur praecise, num sciat tale erimen uti consessarius, tune, quia non potest mentiri dicendo soneseire, debet tantum respondere, interrogationem hanc esse sacrilegam , injustam , et homini christiano non eongruam, et de Getero tacere. An inino, La Tman.
Q. Ara Eeeat uti noιitia Per eonfernonem aequisita eatra eonfessimnem stine poenitentis licentia R. Vel habetur aliqua direelli, vel indireela revolatio eo Ilorum in e fessione, ex qua oriri possit talis nolitiae ad usum deductae suspicio , aut habetur aliquod poenitentis gravamen etiam temporale, et seclusa quacumque revelatione non licere, etiamsi mulio majus gravamen ejusdem Poeni lentis ex non usu sequeretur; et ratio est, quia talis nolitiae usus parit Poenitentibus odium contra consessionem , uti patet ex Decreto S. Congregationis Generat . Inquisitionis auctoritate Innoc. XI. edito. Vel nulla habetur revelatio , aut nullum habetur poenitentis gravamen ex usu talis nolitiae, et licere, quia nulla injuria insertur poenitenti, nec consessio exinde redditur odiosa. Antoin. Hine non potest consessarius uti seientia Consessionis, v. g. expelIendi nervum e domo, eo quia in Consessione audivit surari bona sua, lieei non dimeto, tamen indirecto sigillum Sacramentale videtur violari, vel expellendi amicum suum odomo, quem linquenter habere copulam eum ne pictgua ex consessione audivit. Sicut, et Episcopus, qui ex consessione audivit, Petrum esse indignum ad beneficium curatum, non potest hoc illi negare, eum solo ejus gravamine ; eo quod multo gravius gravamen illi evouiret, si non uteretur Episcopus nolitia Saeramentali. Et Consessarius, vel Superior debet in similibus se talem gerere, tamquam si nihil sciret, audita enim in sola consessione minus seu, quam quae nescit, inquit D. Augustinus. El eae confessione festum, est quasi nescisum, dicit D. Thom. in supplem. q. II. ari. r. ad x. Postremo illud Eliam est animadvertendum, quod statutae poenae in cit. Cap. Omnis utriuxque Aeaeus, nempe perpetua detrusio in arctum Monasterium, et poena depositionis ab osseio saeerdotali contra violantes sigillum Sacramentale, non sunt latae sententias, sed ferendae, uti tenent DD. communiter.
De subseelo, et esseelibus menstentiae O. uinum est rubeetum Poenitentiae Saeramentalia rn. Est omnis, et solus homo baptizatus, qui actuale peccatum eommisit: Rive mortale, si vo veniale, et ratio est, quia hie solus potest clavibus Ee etesiae submittere materiam debitam, quan sunt peccata omnia sive gravia, sive levia. Cum enim hoc Sacramentum institulum fuerit per modum
iudicii, iudicium autem non exercetur, nisi in subditos, et ijusmodi est homo baptizatus, qui per Baptismi januam Ecclesiam suerit ingressus. Advertendum tamen est, quod Peccator, ut sit fulseiens Poenitentiae sub-
150쪽
joelum. et ut valido Saeramenti titi reeipiat, dphel accedere dispositus, cum dispositio poetii loniis constituat maletiam proximam hujusce saerampnii , uti su So ea lamo supra diximus, adeo lua est necessaria non solum ad licite recipiendum Sacramentum, uti in eeteris Sacramentis requiritur, sed etiam ad irius validi talem. Haberi. . Quinam sunt sectus Meromensi Poeniten Iino n. Sunt tres, et I . est justificatio, uti patet ex Trident. sess. 6. Cap. 29.ll. Est remissio poenae aptHrnae , quia homo per Poenitentia o Sacramen tum sit ex injus ἰo iustus, ut sit haeres secundum spem vitae aeternas, uti ait Trident. , Sess. cit. Ca D. I. , adeoque desinit esse reus gehenncte, ac po 'nae Belerna se debitor . ill Diminuito poenae temporalis ut ait D. Thomas. iii 4. dist. 8. q. I. art. 3., ibi: In obsolutione alicui plus , et minus de poena iamittitur ni clavium, secundum quod ρIus ad gratιam se vivo νιιι eι potest esse Ianta divosilio, qtiod eae vi contriti Onιs tota Poenia Io latur. Haec lamen poena temporalis , quae remanet lollitur pystra vel per
DPern poenalia, vel per indulgentias , vel per Purgatorii poenas , Vide D.
De Reseruatione O. Uuid est referratis R. Est negatio jurisdietionis ad aliquod peceatum absolvendum. Communiter. Bine reservatio principaliter, pi directe asscit consessarium , vero , et minus principaliter poenitentem. Unde si Consessarius aliquem absolvit a reservatis sine saeuitate, nulliter absolvit, non solum pro Pater DR pol illa , Sod etiam eoram Deo. Trident. sess. I 5. Cap. 7. Vide Fagna nutu in Cap. Omnis viritisque serus 12. de Poenit. , et remiss. n. 78. Et seq.
. Atim datum haec potestas in Melesia pli. Maxime , ut patet ex Trid. sess. a 4 ean. II . M quia taeerit DA3eποε non tabere jus resernandi sibi casus, nisi quoad eaeterretam politiam , atque ideo novam reservationem non prohibera, quominus Meer' dos a reservatis vere absolvat, anathema su o. Quaenam peccata reservari golent pn. Peccata mortalia, externa, et consummata, nisi aliud in statuto suisset expressum. Dixi peccata mortalis eaeterna , licet enim peccata intero ax de rigore possent reservari, attamen ex usu, et consuetudine Melesiae non reservantur, nisi externa, cum hoc salis sit ad rectum Ecclesiae regimen. Dixi etiam nisi in statu Io aliud fuisseι evrearum, quia aliquando rese Bri solent etiam p0ecala non eon summula. Sic sola provocatio ad duellum, et eiusdem acceptio expresse reservantur, etiamsi nou subsequatur con nictus. Q. An Peccata absoluta per confessarium non fialensem saeuitatem Gd reservata, teneatur consteri quis denuo, et repetere absolutionem' R. Vel secit mala fide, ei lene iur, quia invalide recepit Sacramentum ob indispositionem. Vel laeti bona fide, ol videndum, vel eonsessus est Irecea in reservula, ci non reservata euin requisitis dispositionibus, ut leuetur lanium Diqiij eo by Corale