장음표시 사용
161쪽
rsa ridens . nempe si tu mus reperiatur eum peeeatis mortalibus a se invinci-hiliter ignoraus, quatenus hona fido consessus est, sed ob aliquem desectum t essentialem a is invincibiliter ignoratum eonsessio suit invalida; nam lunuhoe Sacramentum conseri per accidens primam gratiam: ita communiter , et colligitur ex Tolu D. Jacobi, ibi: et si in neceatis sic dimittuntur es. Consor Concit. Trident. Sess. xi, cap. R. de Extrema Unctione. II. ED sectus est alleviare infirmum, textu expresso in eit. Epistola D. Jacobi cap. 5. ibi: G alleniabis eum Dominias. IlI. Et reliquias peceatorum abstergere , Trid. loe. eit., ibi: ae peeeati reliquias abstersis. IV. Est libera eo infirmum ab infirmitate sua eorporali, ubi saluti Animae id expedierit, juxta illud eli. Epistolae: eι fragio ei arinabiι in mum. o. uid intelligitur per peccatorum reliquias
R. Intelligitur proponsio ad malum, torpor ad bonum operandum, men iis debilitas ad Gelestium contemplationem, Juvenin. , Ilab ri. o. Quid intelligisur per aegrotanus alleniationem 7 R. Intelligitur robur tum ad patienter serenda morbi ineommoda, tum ad resistendum diabolo : nam lune diabolus omnia suseilat, ut uellius ad finalem desperationem redueat moribundum, juxta illud Apocali p. cap. ra: Deseendis diabolus ad vos habena oram mactnam , 3erens quila modicum
o. MDema Metis erina neeessaria necessitate medii rn. Minime, quia cum non sit Sacramentum mortuorum , sine ea potest haberi gratia sanctifieans, nempe per Baptismum, et poenitentiam. Est tamen necessitato praeeepli Divini, et Ecclesiastici, uti elars patet ex verbis est. Epistol. Canon . In eal Presbyteros Ecclesiae. Ita estam clesia sem- Per curavit, ne quis non unctus infirmorum oleo exiret ex hac morialium
vita. Quare concilium coloniense r. anui 1586, ait: Mera Metio in emdatur cum eaepositions mandati Apostaiei.
Quaeritur, in quo morbi gradu danda est, vel dari potest Extrema Uuetio 3 Quando adest periculum proximae mortis, tunc non dubitatur, qui unon solum possit, sed etiam danda est juxta Rit: debet hoc Saeramentiam in mis maeberi, qui tam piaviter laborans, ut mortis periculum inun ners videatura et juxta communem DD. eum Catech. Rom de ψω. eι. g. s. peceat graviter Parochus qui dissert Extremam Unctionem
usquequo infirmus destituatur sensibus; nam luna ille privatur esseelus con- Eequendi salutem tam animae, quam corporis, quam eon euturuS fuisset,
si tempestivo inunetus suisset: Granissimo peeeum sieit Calochismus qui
162쪽
illud remma aeyrosi ungendi oboemara solem, eum jam omni aukus spatimissa, visa, eι sensibus carere inomiat. idcirco Bened. XI F. in Eueho. Iogio Graecorum, sivo stiluale Graecis assignato sVide in Bussar. l . cil. 46. praecipit, ut hoc Sacramentum praebeatur, dum infirmi sibi con
Notandum T. quod dicit Rit. circa repetitionem huius Sacramenti: In e dem in milate hoc Sacramentum aeram non debeι , nisi diuturna au , , auι cum in mus convaluerit, iter et in periculum moriis incidit. Adeoque cum infirmitas non est diuturna nempe non est febris labida , hydr pisis, et similes, non potest denuo ungi, nisi convaluerit et iterum in aliud vitae discrimen inciderit. Quando autem est diuturna, si ille in eodem vitactpericulo perduravit, nec potest quidem denuo inungi, secus autem si illud periculum evasit non post quatuor, aut quinque dies, sed post tempus no-
tabile, ut communitor dicunt Conis; Suar; I 0ς Bonae; Vinaete, , et deindatiorum in illud incidit, et hoc scite docet Bened. XIV. posse lieite praeuis eari etiam in dubio intellige positivri, quod mutatus sit status infirmi.
Nolandum 2. quod Extrema Unctio non est danda pueris ratione expe
libus, ut dicit S. Thomas, puppi. q. 33. a. 4.3, et etiam Rituat. Rom. , quia in insantibus non potest verificari forma , in qua exprimitur remissio peccati, non quidem originalis cum hoc remissum sit , sed actualia. Inis lyeas tibi Dominus mi quid deliquisti elo. Contra sententia communior,
XV. adversus Sol; Wig; praebendam csse. E. V. pueris ratione pollentibus, licet non adhuc Communionis capaces, dum in Rit. expresse dicatur:
Debeι hoe Sacramentum in mis praeberi qui ad usum rationis pervenerim. Nee obstat S. Thomas lοo. cit., ubi dicit nan deba dari pueris; nam intellige rationis expertibus, dum ratio ibi a sancto assignata alia non est, nisi quod ipsi sunt lucapaces peccali actualis. Notandum 3. , non esse praebendam E. U. perpetuo amentibus ς dico se emo, quia si aliquod lucis intervallum habent, possunt recto inungi , ut dieii S. Thomas: imo dicit Rit. ins is, qui dum 3ana mente essωι , illud petieruns, seu vero3imiliter petiissent, seu qui dederinι signa con-irisionis, etiamsi deinde loquelam amiserint, vel amentes Uecti sunt, vel
delirent, auι non 8entrant, nihilominuspraebeatur. Sed si suspicatur quod infirmus phrenesim patiens posset aliquid contra Sacramenti reverentiam commitiore, non est inungendus, nisi ait Rit. perieulum tollamr omnino.' Hoc perieulum tamen probabiliter, dicit Tamb. potest removeri infirmum ligando , aut essiciendo , ut ab aliis leneatur. Εbrii qui jam jam morituri sunt, etiam inungendi sunt, ut dicunt Croiae, Gobat, eι Lo4ner, modo non eonstet eos in peccato mortali existere, dum Rit. dicit: I oenuentubus, et qui in manifesto peccato mortali sunι, ει Eaecommunica tia penitus denegetur. Dicunt tamen Conin. Tamb. LO er, et Croiae. quod vulnerati in aliqua rixa sensibus destituli, possunt sub conditione inungi, dum recta praesumi potest, quod in illo extremo statu eos peccatorum suorum Peniteat, si usus rasonis in eis reperitur. Mus autem, Surdi et Caeci a nativitato procul dubio inungendi sunt, etiam in sensibus, quibus privantur; quia licet cum illis non peccassent exlerno , nihilominus polucrunt pomare e
163쪽
gitatione, ita communiiser, Posset . Selm, pana, PraeFo . ele. Cum S. carolo M=rom; et S. Thoma, quicquid dieant Croiae, et Gobou.
Η. Est Saeramentum nova o Legis initerabile, quo subjecto capaci cum impressione characteris spiritualis potestas consertur ad Sacramentum Eucharistiae eonficiendum , aut circa illud ministrandum , alquo ed alia mini steria Melesiastica rite, atque ex officio obeunda, communiter. Q. Num Mera ordinatio siι verum Sacramentum norae Lectispn. Maxime , et est de fido, uti Catholici omnes docent. nain ad Sacramentum tria requiruntur. I. Symbolum externum, seu ritus sensibilis. II. Promissio gratiae. III. Institutio Divina. Haec leta in Saera ordinatione habentur. sane, Symbolum externum apparet in impositione manuum , et orat ne sensibili, juxta illud Actor. 6.: Nos statuerunι ante eonspectum Ostolorum, eι orantes impostuerunt eis manus, et cap. I 3. Babetur 'Tunc jejunantea, et oraules, in onentesque eis manus, dimiserunι illos. Praeterea Concit. Trident. sess. 23. Cap. 3. desinii: Cum Seripturae ιε- alimonio, Apostolica Irassitione, eι Patrum unanimi consensu pervisu -- su per saeram ordinationem, quae verbis, et stynis eaeterioribus perscitur stratiam eonferri, dubitare nemo debet, Ordinem esse vere, et P prie unum eae ae Flem Sanctas Melesiae Sacramentis. Tandem can. 3.cit. Ress. errores Novatorum profligat, concin ., Juveni n. , Bellarmin. , aliique.
n. Ordines seeundum Theologos, et canonistas sunt septem , Milieet ostiariatus, Leeloratus, Exorei status, Aeolrthalus, Subdiaconatus, Diacona-lus , et Presbrteratus. Ita lameo, quod isti posteriores vocantur Sacri, et Maiores. alii quatuor Minores. Trident. seM. 22. cap. II. De ossicio, et definitione cujusque ordinis seorsim spectati, vide Haberi tom. 7., Juventu. dissert. 8., et s. de Saeram. Ordin. , Bellarinis., Berti, et Ferr. veta. ordo.
De materis, forma, eι Ministro Ordinis . Ouaenam esι materia, et forma Saeramenti orianis
R. Materia essentialis Episeopatus, Presbyteratus, et Diaconatus est impositio manuum , sorma vero . est oratio eidem adjuncta , nam hic fuit usus perpetuus universalis Elaelesiae in ordinandis Sacris Ministris Me impositiouem manuum, et orationem. Quare Apostolus r. ad Timoth. 5 : Manus
esto nomini imposueris, et. cap. 4: Noli nefligere graιiam, gutae an te
164쪽
esι, quae data est tibi. . . . cinis impositione manuum Presbyterii. Hateria Subdiaconatus , et minorum ordinutu est porrectio instrumentoriim , larum vero est oratio , quae in porrectione horum instrumentorum reeitatur. Concina, Slampo, Juveni n.
. Quis esι Minister ordinias .
R. De sde est solum Episcopum esse Ministrum ordinis, uti desiuit Con. eil. Ti ident. Sess. 2 S. can. r. adversus Novatores: Si quis ἀaerit Episco-POS ... non habere potestalem ordinandi, et eonyirmandi, vel eiam, quam habenι, esse illis cum Presbyteris communem , anathema siι. Quare Hieronymus in epistola ed Evagrium id docet: Quid sucu Eptae. , eaecepta μαιnatione, quod Presbyter non faciaι . Ouinam sunι e se Itis Sacrae Orssinationis ΤΗ . Duo sunt: Gratia saneliscans, et Charaeier, unde semel valide data iterari non potest, Juveni n. Atque haec de reliquis Sacramentis dixisse satis. Superest modo , ut deSaeramento Matrimonii distinetius atque accuralius agamus, id enim nostro proposito institulo, quo Moralium disciplinam pertractare, atque illiustrare tu animo nobis proposuimus, maximopere nucessarium nemo osse poturit, quin videat, ac persentiScat.
Requiritur in Ordinando vocatio divina, de qua eum sit res tanti momenti, unde pendet aeterna salus lam Ordinandorum quam populi christiani , mirum est quod loi Morales Scriptores nullum verbum faciant praeter Paucos inter quos fuse et egregie signati ter scripserunt de hoc puncto Haberι tom. 7. ea P. 43I. et P Concin. ιom. X. eae P. 42. quam necessaria sit hujusmodi vocatio, patet ex SS. Patribus et ex ipsis sacris Scripturis , et praesertim ex illo D. Pauli ab Heb. N. 4. ubi: Nec quisquam sumit ribi honorem, sed qui voeatur a Deo , Iamquam Aaron. Sic eι cir διυδ non aemetipsum clarisoavis, tiι Pont se ieret, sed qui locutus esι ad eum Filius metis ea ιυ. Unde Apostoli , ut in locum Judae alium surrogarent, sic Deum deprecati sunt: Tu Domine ostende quem elegeris. Et Christus Ioan ro. r. dixit: Qui non intraι per ostium in ovile ovium , jur eει eι latro, qui autem intrat per ostium pastor esι Ovium, qualis est quidem quivis Sacerdos , dum euivis Sacerdoti committitur incumbere saluti animarum. Et rursus Joan. I 5. Non vos me electissis , sed em electi NOS. . . ut frustum Neratis, etfruema vester maneat. Rursus Lucae Lo. Rogate Dominim messis, ut muωι operarios suos in messem suam. Illi igitur, qui noli vocati a Deo in sacra ministeria in intrudunt, ipsi sunt, de i) Theoι--r. Lib. VI. Trael. V. de Ordine Dub. II. I. XV., et 3eg.
165쪽
currebamι Quo quidem hominum genero , ut ait catechismus, nihil infelicius ac miserius, nihil Melesiae casamitosius mse potest. Pra ipsa autem signa divinae vocalionis ad statum eeclesiasti m sum
I. Scientia conveniens , de qua iam egistis n. q9o. II. Probitas vitae, do aua loquens Tridens. leas. a3. e. a. sie ait: Miant E semi debere ad hos ordines assumi dignos dumta ι, ει quorum probata visa aenectuamu iuxta illud Sap. 4. 9. . Aetas se emtis vita immaeulata. Hine Ap stolus I. Tim. 3 mohibeι ordinari neophilos, Hest ut explicat in d. loeo D. Th. qui non aolum aetata neophiti sunι sed et qui neophiti sunt per
fetione. Quapropter idem S. D tor A. a. qu. I 8. art. r. ad 3. dicit: O AEnea sacri Praeerigunt sanctitatem. Et Suppl. qu. v. art. f. ad 3. ait: Ad idoneam emetitionem ordinum non si est bonitas qualiseumque sed requiritur bonisas emelle . Mane rationem de hoc assignans : Uι sicutitu qui Ominem maci unt super plebem conatiuuntur fradu ordinis ἔcta et aUeriores sinι merito sanctitatis. Unde sic eon eludit: EV ideo praes-πigitur gratia quae sinetat ad loe quod digne eonnumerensur in pla- hem christi. Idque prius dixit S. Dionrsius se. 3. de Mele. Hierarc. in diuino omni non audendum aliis ducem ri nisi secundum omnem habitum suum faetus au Deiformissimus, eι Deosimillimus. Qui autem habet
sancti talem ordinariam, nempe solam gratiam habitualem non potest quidem dici secundum omnem habitum suum Deo simillimus. Ad hoc saeit Eliam illud celebr. D. Aug. dietvm: Aliquando bonus Monachus vir bonum facis clericum, et illud aliud D. Hieron. ad Rusticum. Sic vire in Monasterioia Clericus esse merearis. Unde seripsit S. Jo. Chusoqt. l. a. de Sacerdot.
E. R. Multo major vitae integritas huic fidest Cleri no) quum illis nempe
Monachis necessaria. III. Siguum est recta intentio , nimii um desiderium vacandi divinae gloriae, et saluti animarum, non autem sul ait D. Bernardus Declam. in Enans. Ecce nos etc. honorem quaerendi proprium, aut cor oris rotuntatem, quae sua sunt, non quae Iesu Christi. Qui in uicinsine vocalione, ex talibu, signis explorata in sacrum mi uisterium se in trudit, non potest quidem a gravi praesumptions oxcusari. En quomodo S. An.
selmus sin cap. x ad Hebr J super illud Apostoli. Aec quisque sumis etc. de hoc loquitur : Qui enim se inseris, et propriam gloriam quaerit stra tiae Dei ruinam facit, et ideo non aecipis benedictionem, sed maledictio nem. Et ratio hujus eruitur ex eo, quod docet D. Th. p. 4. q. 27. art. 4. ,
ubi. Ilios, quos Deus ad aliquid eligit, ita praeparat, et disponat ut ad id, ad quoa eliguntur inveniantur idonei secundum illud g. Cor. 3. Suffieientia nostra eae Deo esι, qui et idoneos nos fecit ministros novi testamenti. Ergo illo, qui non ex Deo eligitur, sod ipse se ingerit, non erit id O neus minister, ideo sapienter ait Baberi de Ord. c. i. g. s. quod iste non sine magnis difficultatibus poterit saluti suae eonsulere, manebit quo in corpore Ecclesiae , velut membrum in corpore humano suis sedibus motum , quod servire potest, sed aegro, et eum deformitatel. Undo concludii: Licet absolute loquendo salvari possit, dissiculter lamen ingredietur viam, et npprehendit media salutis . cum autem hic magno periculo damnationis se exponat, nescio quomodo a culpa gravi excusetur: Qui sciens ail doetissimus Episeopus Abella in Optiae. Sacerdos Christian. eaμ. 4 ὶ, nulla di.
166쪽
vinas vocalion habita rationa se In Saeerdoilum tolluderet haud dubio seipsum in aperium salutis discrimon injieersi, peccando scilieet in Spiri. tum Sanetum , quod quidem peccatum vix , aut rarissimo dimitti in Evaugelio discimus. Huic quidem diserimini tanto magis se committunt Episeopi illi. qui nouvoeatos ad Ordines sacros promovent ex illo Apostoli I. Timot. 5. : Minus ei Ommiim imposueris, neque communicaveris peetatis alienis. Quae verba exponeus S. Leo Epistol. a. alias 873 ad Affrican. s. dicit: Quid est communiears preeatis alienis, uiri talem esset ordinantem, qualis est ille, sui non meruit ordinara Hinc Tridentinum, sess. 23. cap. I. praecipit Episcopis, ut antequam suos subditos ad Ordines promoveant instuu-ιionem, mores, eι doetrinam dii senter investigent, eι eominenι. Viid iquo enim in duro Canonico praeseribitur et signanter in cap. Nullus dist. 24. ut Atilius Ordinetur, nisi probotus heris. Uudo sapienior advertit D. Bernar. Bd Ordines admittendos esse tantum probator non Probam a. Ad hanc autem probatiouem ab Episcopo exquirendam non quidem sussicit, quod ipso nihil mali nox orii de ordinando, sed debet fieri inrtus do ejus positiva probitate juxta ε limitatem gradus, ad quem ille insciat aseendere , ut communiter dicunt Solusia Senι. Diaι. as. qu. I. n. 3. SancΛ. confeSR. e. r. b. 46. n. r.ellasius Haberi. , Merbes ., Gne. et arietimo Th. g. 36. viri vi ad S, ubi dicit: ea minus si dest non solum ut heno explicat Glos-εοὶ hoc requirisur quod mutat ordinans aliquid contrarium sancti mi in Orc arido esse, sed etiam Midiuur amplius, tiι aeeunsim mensuram
ordinis, res osseti injungendi diligentior cura amonatur , au habeatur
certitudo de qualitare promovendorum , latim eae testimonia aliorum. uualitas ii uti in promovendorum est illa, quam expressit idem S. Doctor sinu B. g. νυ .ar. ν. ad 3. , ubi dixit: ordines saeri praeerigunιstinctitatem;
tinue pondus ordinum imponendum parietibus jam per saneιisalam δε- sicemis nempe ut addit in ab humore vitiorum Et N.-Ρ. Bened. XIV. in Bulla Dbi primtim sopientissimo sie Εplacopos alloquitur: Studiosa et magna adhibita diligentis restigandum a nobis est, an eorum, qui Prio' rum ruseeFertnι ministeria, talia suerit uisendi ratio, es in raeris aeten. ιtia Frtaressio, ut vere disia judicandi sint, quibus dieatur ascende au-Pemus eum alioquin e . at in inferiori potius aliquo manere strosi , Fuam cum suo majori perimis et aliorum reandati ad altiorem provehi. De iiiii etiam probatione loquens S. Io. Chrysost. Homil. I 6. in Tim. dieii: Quid est illud elio Τ Non eae prima probatione , nec lecunda , Nec tertia, sed tihi consideratio diuturna praeerasis eaeaetissimaque dis νε- βω, tunc imponito maritis. Aeque ea res periculo caret, eorum quae ille Peccat erit, tu quoque menam dabis, qui initium dedisti etiam praeee- Eentium delictorum. Qua de re Episcopi in hae prolatione expetenda non
debent esse contenti simplici allesialione Parochorum, qui humanis ducti respectibus in huju8modi altestationibus eoneedendis facile clericis indulgent, ne in se attrabant ipsorum odium eorumque propinquorum, sed in super ab aliis fide dignis, capta secreta informatione, eerii fieri debent uon Bolum, quod initiandus non suorit malus, nempe quod non fuerit rixosus , Doli dederit scandalum , frequentando ludos , pravas conversatione, , sed
etiam quod ille sit positive bouus, scilicet quod unam agat spirituistem, vit
167쪽
assimura m Ecelestis, Sacramenia frequeu tot, et orationem, vivat B saeeu- Iaribus segregatus, sociis morigeratis comitetur, studio vacet, modesta uia. tur veste elo. Quod si Praelatus seiverit Clerieum alicujus publici seandali nota intinctum suisse, tunc non satis erit commvuem probationem de eo ex gere: sed opus erit plurium annorum experientia emendationem ejus com. Probare; Susis enim tune mutuere debet, ne ille pietatem asseetet, vi ad Ordines perveniat, quibus susceptis, ad pristinam redibit pravitatem. Dicet albquis: si hoc observaru lur, deficerent utique in Ecclesia Ministri. Recte respondet ad hoc idem Bened. XIV. in Bulla supra citata ex cone. Lateranis Melius esι Fauciores habere ministros, sed probos, atque Milo, νυμ- plures qui nequiquam sunt valituri. Utrum autem sit semper deneganda a Consessario absolutio Clerteo habituato in vitio turpi oceulio, qui vult ad ordines sacros ascendere,fine praevio continentiae experimento f Vide Dis. fert. de hoc puncto positam in Tr. de Sacram. ex n. 63. Si autem vocalio di. ina necessaria est ad Meerdotium, magis erit necessaria ad ossicia Epiκο- Porum , et Paroeborum da quibus loquens D. Th. a. R. qu. 185. uri. I.
dicit, quod , Si aliquis appetaι Diseopatum raιione bonorum se Ors Ilum, eru illicitum, si ob eelsitudinem gradus eris praesumptuorum, δed mete e Proximis prodesse esι laudabile secundum se. Verum quis P muleaι Discopalis aetus habet jam gradus celsitudinem , praesumptus umvidetur quod aliquis praeesse ome at ad hoc quod subdisιa ρω3ιι nisi manifeεω neeerauate imminente. Id eonfirma ii N. SS. P. Bened. Xl V. in Bulla novissime edita die a a. Apr. 1753. quae in ei pit Inestum inquieos zNec uuusquisque ignorare debet a peccati culpa immune non esse desiderium ipsum Episcopatus, quia quamvis desiderium aliis juvandi laudabile est, tamen cum hoc alumenium praestari non valeat sinu ipsa Episeopulus sublimitate, ut plurimum ex vitio in iustiae praesumptionis ortum habet.
Matrimonium , de quo disputare nunc adgretamur, Deus ipse ab origine mundi insiliuii in ossicium Naturae , ei Christus Servator in nova lege , ad Sacramenti rationem, ae dignitatem provexit. De eo itaque ac iuri inspicienda , ae diseutienda nobis erunt quae Matrimonium solent Bu ieVertere , ut completa , ac absoluta hujusce rei iraelatio haberi possit; nam Nuptiis praeire solent sponsalia, ei proesamationes suturi Matrimo nil denuntiatrices. Sponsalia quidem semper in Ecclesia praemissa sunt, ut Sponsi ad Saeramenti gratiam eompararent, nec temere perpetuo con nubii nexu adligarentur , uti patet ex August. lib. 8. consession . cap. 3. Ideo de Matrimonio disputaturi, necesse est, iit de Sponsulibus , ac
Proclamationibus , quae illud praecedunt, prius inspiciamus. Sit igitur
o. Unde dicta sunι Sponsalia rn. A spondendo , uti patet ex L. Sponsalis A. D. de sponsalib. , ibi: homalia autem dieIa sunI a spondendo. Hinc ille, qui spondet dare puel-
168쪽
Iam in uxorem , dieitue bonsor, puella alteri promissa diuitur Seouaa , L. Unde D. iit. eod. Nomine autem sponsaliorum veniunt vel dona , et munera, quae interceduni inter sponsos, vel dos, quae datur viro, vel denique contraetus sponsaliorum. Vide Gellium Noet. Allicar. cap. 4. o. Quotvplieis seneris avnι Sponsalia R. Duplicis generis, scilicet, de praesenti, et de suturo. De praesenti sunt illa , quae non disserunt a matrimonio rato. De fuιuro sunt , quae antecedunt matrimonium quaeque dicuntur vere sponsalia et proprie sic dicta, de quibus nunc disserendum. Quare sponsorum nomine in utroque jure magis proprie et frequenlius intelliguntur , qui Matrimonium non contraxerunt, sed promiserunt. Neque hodie aliud significatur nomine spou-Baliorum, quam sponsalia de suturo, nisi eonditio de praesenti addatur.
Q. Quid sunt sponsalia da fumro p
n. Sunt juturi matrimonii promissio mutua, et libera, eaeternis εignis evreεsa, Oblictationem pariens. Ita communiter. Dieitur mutua; quia non praesumitur una pars se velle obstringere , nisi altera pars accepiet, et repromittat. Dicitur libera, ut intelligatur exclusa coactio , et graviS nixius ς quibus intervenientibus essent initia sponsalia. Dicitur ealernis etc., ut videatur, quod non sussiciat actus mere internus; sed etiam requiratur , ut promissio sit manifestata per signa, aut verba externa. Dicitur Obligationem pariens , quia sponsalia duplicem obligationem pariunt, naturalem, et canonicam. Jure naturali lenetur quisque stare promissionibus serio, ac deliberate lactis , easque servare sub peccato mortali, si 'lateria gravis sit. Quare eum violet obligationem in suo genere gravissimam, nempe Sponsaliorum, ideo graviter peccat, qui ab iisdem sine iusta eausa resilit. D. Thomas in 4. disi. 27. art. 4. Jure Canonico pariuriunt sponsalia publicae honestatis impedimentum, quod effieit, ut sponsi inhabiles fiant ad contrahendum eum Consanguineis in primo gradu juxta Triden lini correctionem, cap. 3. de resorm. Matr. sess. 24; non autem eum Assvibus, cap. Iuvenea, ei cap. Sponsam de sponsalib. O. Quinam sunt sectus sponsaliorum n. Sunt ires I. Impedimentum publicae honesialis. II. Obligalis e-- trahendi matrimonium 'sub gravi, ita ut, si injuste resiliat, tenetur alteri parti restituere impensas factas ei damna, si quae obvenerint. III. Jus i
choatum ad eorpus sponSae, ita communiter. o. Quaenam aetas requiritur ad comrahenda sponsadis R. AElas legitima requisita, et suffieiens iam in semina, quam tu masculo Pro eontrahendis sponsalibus est septennium completum. Ita communiter
per ieatum in Cop. Litteris, Cap. Aeeense, et cap. Ad disso luendum de
desponsat. impuber. At non requiritur, ut semper septennium sit omnino Completum , cum aliquando usus rationis potest interdum praevenire hane
aetatem. Vide D. Thom. loc. cit., et Fagnan. in cap. Ubi non ess de desponsat. impuber. num. 5. Quod quidem et in Matrimonio contingit, cap. Tuae nobis de desponsat. impuber. O. Quaenam personae jure habiles sint ad contrahenda sponsalis R. Illae sunt, quae habent aetatem legitimam a jure requisitam , sussicientem usuiu ratiotiis, ei non sitii aliquo impedimento sive dirimente, sive impedieuiu irretitae.
169쪽
u. Plures, set licet ut sint vera, libera, neceptata, mutua, et tandem ut init inter personas iuro habiles, hoc est non irretitas aliquo impedimento , sive dirimento, sive impediente. uuam habens volum casti latis nulliter eou trahit sponsalia.
R. Multiplici modo, scilicet vere, eluvie, absoluto, Et conditionato , libere, et macte, tacite, et expresse, per se, et per procuratorem , Publice , Et clandestine. Vera sunt sponsalia, quando ex utraque parte apponitur erus consensus, et mutuus. Ficis , quando habetur fietio in eontrahendis sponsalibus. Absoluti, quando sunt spo alia independenter a quacumquo conditione , vel circumstantia. Lib re , quando fiunt sponsalia absque vi , vel metu. Gares, quando sulit per vim, vel metum. Taetis, quando fiunt per signa, vel munera juxta loci consuetudinem. Eae esse, quaudo fiunt verbis expressis. Per re, quando fiunt per proprias personas. Per Prυcu rmorem, quando procurator interventeus pro sponso, vel sponsa eontrahit. Publice, quando celebrantur sponsalia coram Paroelio, vel adhibito instrumento dotali. Clandestine, quando sine hisce solemnitatibus celebrantur. . An sponsalia sola celebrata vadeam rAnte respons . nota. In sponsalibus triplieem fictionem posse advenire Prima habetur , quando quis promittit aliaue animo promittendi. Secuuda, quando promittit absque animo se obligandi. Tertia, quando promittit absque animo Θxequendi , hoc notato :R. Sponsalia prima fictione facta non valent, quia revera non habetur promissio , cum dosuerit consensus. Si Meunda fiction s specie eclarata suerint , ei nee etiam valent, quia deest .sentia promissionis, uempe animusso obligandi. Quod est verum etiamsi ea stultura uiculo vallata, cum jura meu tum sit quid aceessorium, licet obligent lantummodo virtuto Religionis, eum juramentum ob honorem Divini Numinis in testem invocati semper servandum est, quoties servatum non redundet in detrimentum tertii, nequo in dispendium salutis noternae. cap. Debitorea 6., et Cap. Cum conlingata 6. de jurejurando Tertia sic tione celebrata valent; quia animus exequendi est quid accessorium, et animus se obligandi est quid principale. Hinc, cuiunecessorium sequatur naturam sui principalis, dicendum, sponsalia celebrata absque animo exequendi, sed cum animo se obligandi valere. Ita
Hic nota. Quod si ex supradictis duabus sctionibus damnum parti dece-Piae irrogatum est, v. g. quia aliud Matrimonium commodum neglexit, at Qua Propterea respuit, compensandum est. Ita communiter per textum in cap. Si eu a s. de injur. Immo hujusmodi contrahentes verum apponere eonsensum debent in hisco sponsalibus ad reseruiendam injuriam parti de- ecptae illatam.
Q. Num Liberi obligentur sponsultatis a Parenudus pro ipsis cetebrasis r
170쪽
7s R. Marime, alque est casus expressus in lues, nempo si Parenim Sponsalia contraxerint pro filiis sive puberibus, sive impuberibus, et ipsi lilii vel expresse consenserint, vel laetis, ut si filii praesenim lumint, nec conir dixerint, tune ex hujusmodi sponsalibus obligantur filii, atque ex oritur justitia , sive impiaimentum publicae honestalis. Bouisaeius VIII. In cap. unie. de desponsat. impuber. g. mrro in VI.
V. Quid tempore, quo fuerum conisae' Omalia, Iueram cto gentes, vigue etiam Unorauerim eadem vomasia' R. Adhue ex hujusmodi sponsalibus filios lenem, atque obtingi lex
dum est, modo postquam seiverint, vel expresse, vel taeite, scilicet Per ut auod factum. Extra praedictos autem easus ex sponsalibus a Parentila
contractis pro filiis , nee ipsi filii obligantur, nee publicae honestatis ausi ita , sive impedimentum ex illis consurgit, citat. cap. unie. de despoBM .
Quid εἰ pinentes spondeant pro Iliis septennio mirennibus Τ
n. Non valere sponsalia , nisi per cohabitationem seu alias Verno, Velaeto ipsorum liquido appareat illos factos majores sepiennio an eadem Vinluniale perdurare, quia sponsalia hujusmodi, quae ab initio nulla luemn , Der lapsum dieti temporis non convalescunt, eit. cap. unie.
. An itis, qui sere promistit matrimonium ptiellae, eaura eatorquem di ab ea eo tam, Ienetur eam in tirorem ducere, hiabita evula rn. Vel puella est aequalis conditionis, et tenetur eam ducere in uxorem, non ex vi promissionis, sed ex vi damni illas, vel ut alii dicunt ex Va cou tractus in nominati do , ut des. Vel non est aequalis conditionis , et non linnetur eam ducere, licet teneatur eam dotare, vel de nuptiis providere; quia in contractibus onerosis solum lenetur quis ex justitia, quod servetur a qualitas , nam in rebus in quibus ad hoe habetur inaequalitas, non tenetur ficte contrahens integre implere, sed solum aequale solvere. Ita commu Diler cum D. Thoma in 4. dist. 28. q. I. art. s. ad contra D. Antonin. aliosque absque ulla distinctione asserentes fiete promittentem non teneroeam ducere, sed lanium eam dolare, vel de nuptiis providere.
. Quid dicendum de eo, qui intorsu eo tilam a vidua auo ta me
matrimonii 3 . . an. Vol est honestae vitae, et aequalis conditionis, et tenetur rationi uam ni Dam dueero, nam non intereat, quod sit corrupta, eo quia matrimonium Contra hero cum viduis honestae vitae , nullum dedecus judicatur In homPNibus, praesertim nobilibus. Vel non ost honestae vitae, et aequalis eoudi tionis , et non tenetur, quia est longo majoris existimationis eam ducere , quam id, quod ab ea accepit, ut si sit meretrix. Saneheg, aliique. . An detur casus, in quo te promittens desorator non tenetur omnducere, quamvis mulier siι aequalis conditionis et honestae vitae cli. Maxime, et est quando deflorator ad bonam frugam se recipiens Vult Blatum meliorem eligere, nempo Religionis , et quando ex tali matrimoni sequitur grave scandalum, mala, rixae , discordiae inter Parentes, BTitus infelices , quia tunc mulier non ost rationabiliter invita, in quo casu pro miSSor leuetur ianiuili dotare, vel providero do nuptiis , quia noti tenetur
ex virtute justitiae ad id , quia sino peeeaio Oxoqui non potest. Sanebeη νcone tua. I id. Cl. Musceliola in disseri. Theolagico Legali do Sponsaliv.