장음표시 사용
121쪽
, Legis secretiora mysteria septuaginta senioribus, qui Do-
,, ctores deinceps manerent, intimaverat M.
S. V. Lex Evangelica prius voce tradita, & susceptata, quam scripta fuit. Christus omnium primus hanc Legem promulgavit, cumque turbae sequebantur; nullum tamen librum scripsit. Ap stoli post mortem Christi hanc eamdcin Legem manifestarunt, omnibusque servandam indixerunt , si aeternain salutem conis sequi vellent . In hujus autem manifestatione Legis id Apostoli, Spiritu Sancto ducti, ejusque illustrati lumine, credi, & semvari praecipiebant, quod vel viderant, vel a Christo audicrant,& nullam scriptam Legem sibi datam proferre poterant . Pri- . Inorum ergo Fidelium fides tota Traditioni innitebatur. Et quidem si Actus Apostolicos consulamus , hac nos de re dubitare non sinunt. Quid 8 Anne qui omnium primi Hiero.lymis Christianam Fidem amplexi fuere , suam in aliqua scripta L ge assensionem reposuere , & non potius in iis, quae a S. Petro dicebantur Qui ergo receperunt sermonem ejus, ba-- Hiaati sunt ita Aciarum cap. a. v. I. & appositae sunt in
si die illa animae circiter tria millia. . Et cap. q. v. q. Multiis autem eorum , qui audierant verbum , crediderunt: & f, - ctus cst numerus virorum quinque millia U. Cap. 8. v. I et
Samariae quum Credidissent Philippo Evangeliganti de re u gno Dei: in nomine Iesu Christi haptiZabantur viri, & mmis lieres . Haec profecto primorum Fidelium una omnium ratio fuit, ut iis crederent, quae sibi, nulla scripta Lege, annuntiabantur , traditisque firmissitne assentirentur. . S. VI. Apostoli potissinum fuere solliciti, ut Lex Evangetica sua opera in cordibus omnium insculperetur, non vero
ut litterarum monumentis consignata remaneret.
Ad illud sane praestandum prope infinitos sine intermisisone labores susceperunt, universum orbem peragrarunt. &ubique indixere ad salutem aeternam consequendam fidem in Iesum Christum necessario requiri . Hac ratione Sanctissimi sui Magistri praecepto paruere , quo sibi mandatum habebant,
122쪽
gnaretur, quod evulgabant in populos , curae illis non valde fuit. Neque curae illis erat libros scribere cinquit Eusebius Melesiast. Hist. lib. 3. cap. a . t quippe qui longe praestanti O, is riministerio, & supra humanas vires posito fungerentur. ,, Paulus certe , qui inter omnes Apostolos & verborum aris paratu, & sententiarum pondere facile praestabat , praeter ρ paucissimas epistolas nihil omnino scriptum reliquit r ea, is mos innumera mysteria exponere potuerit, quippe qui ad
,, earum rerum, quae in tertio sunt coelo, contemplationem
is pertigisset Sed & reliqui Servatoris nostri adjutores, se duodccim videlicet Apostoli, & septuaginta Discipuli, alii,
is denique praeter eos innumerabiles, earumdem rerum mini se me experres fuerunt. Soli nihilominus ex cunctis Domini in Discipulis, Matthaeus, & Ioannes scriptos nobis rerum is commentarios reliquerunt
Sanctus quidem Matthaeus omnium primus Evangestum Hebraice scriptum promulgavit. At non statim ab initio sui Apostoliet muneris id fecit, sed postquam multos Hebraeorum in Christiana fide instituerat, & consilium inierat promulgandi Evangelium etiam Gentibus. Matthaeus prosequitur Eu. si sebius mox citato loco quum Hebraeis primum fidem prae fi dicasset, inde ad alias quoque gentes profecturus, Evange A Iium suum patrio sermone conscribens , id , quod praestaris, tiae suae adhuc superesse videbatur, scripto illis , quos relinis quebat, supplevit . Hoc autem non tam cito ab ipstituta Evangelii promulgatione contigit . Tradit enim S. Irenaeus apud Eusebium I H. Ecelassast. lib. s. cap. 8. Matthaeum suum Evangelium Hebraice scriptum edidisse , Dum Petrus , &, Paulus Romae Christum praedicarent, & Ecclesiae fundame se ta jacerent M. Id autem post plures ab instituta Evangelii
S. Matthaei exemplum S. Lucas, & S. Marcus proximo sequuti fuerunt. S. Irenaeus lib. 3. Adversus Haereses cap. Ianum. r. tradit post mortem Apostolorum Petri, & Pauli Eva gelium ab illis conscriptum fuisse: tamen , vivente S. Petro ,
S. Marcum id praestitisse s ejusque Evangelium sua auctoritate
. . Petrum Disitirco by Corale
123쪽
I 2 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA Petrum comprobasse, ut in Ecclesiis legeretur , Eee assea Irisoria lib. a. cap. I s. Eusebius assirmat. S. Iohannes ultimus omnium, quum Ephesi in Asia moraretur, Evangelium conis.
scripsit, sicuti accepimus ab Eusebio Ecessas.Hi,Milo.6. . I Quo sane constat, S. Ioannem id in sua senectute praestit est postquam ubique fere terrarum Evangelium innotuerat. Nimis ergo manifestum est , Sanctos Apostolos sollicitos potissimum fuisse, ut sua opera Iesu Christi Evangelium ubiqu .
FOmulgaretur, non vero ut litterarum monumentis conm
gnatum remaneret . Quod sane inde quoque evidentissime colligitur, quia statim ac S. Matthaeus omnium primus suum Evangelium hebraice edidit , non curarunt, ut in alias quoque linguas transferretur, quemadmodum oportebat, si veram fidem in Iesum Christum,& observationem praeceptorum ejus sine scripto consistere non posse arbitrati fuissent . , - . Illud tandem omittere non debemus , Symbolum Apostolicum , quod certum determinatumque earum veritatum numerum in se continet, quae sunt nostrae fidei praecipua capita, quodque ipsi Apostoli composuerunt, antequam ab in vicem separarentur r , non curasse eosdem Apostolos, ut ii gerarum monumentis traderetur , sed voce tantum illud ubique terrarum promulgasse . Quo sane uno , quamvis multata
ad id non suppeterent, nemo non intelligit, SS. Apostolos depromulgatione quidem Evangelicae Legis potissimum fuisse soblicitos, non vero de scriptione. ejus.' S. VII. Si Christianam Religionem sine scripto subsistere non posse, Apostoli putassent, neque recte, neque prudenter sese in Evangelii promulgatione gessissent. Quod enim fundamenti loco habeatur oportet, est sane illud primo constituendum . Contra autem Apostoli fecissent, semel ac ponamus, putasse eos, Christianam Religionem sine scripto subsistere non posse . Ipsi enim in id potissimum inc
124쪽
ν LIBER XV. CAPUT II. et 23 uapropter aut vehementer optabant , aut nullo modo Apo- soli solliciti erant, ut Lex Evangelica, quam cum tanto labo Te omnibus servandam indicebant, e cordibus hominum numquam deleretur. Hoc sane esse , quod maxime cupiebant, ne
minem dubitare sinunt tam multa, quae pro detensione ejus sustinuerunt. Repugnat autem hujus rei vehementi desiderio actos fuisse , & simul non curasse , ut Lex Evangelica litteris mandaretur, si eam sine scripto subsistere non posse putavissent. Unde si ille recte se gerit, qui non omittit, quod ad praeintentum finem requiritur 1 inde consequitur Apost los in Evangelii promulgatione se non recte gessisse , si putassent Christianam Religionem sine scripto subsistere non pesse. Neque etiam prudenter sese gessissent. Quandoquidem, uti monet S. Thomas a. a. qu. 47. art. I., prudentiae laus ilia eo posita est , ut demonstret quae ad intentum finem condi cunt , & simul faciat, ut iis utamur . Semel ac autem pon tur , Christianam Religionem sine scripto subsistere non posse, ex eo quod Apostoli singulariter non curassent , ut illa litteris mandaretur , in utroque defecissent; hoc est , iisdem se. cundum prudentiae rationem neque novissent , neque adhibuissent illud medium, quod ad finem, quem sibi praestia tuerant, quam maxime conducebat . Nam, ut , abiecta superstitione , relictisque Iudaicis ritibus , atque caeremoniis, omnes Legem Evangelicam amplecterentur, inque eorum animis perpetuo illa insideret, hoc vero est, quod sibi potissimum
R VIII. Sola Traditione apud multos semper substitit , nunc etiam subsistit , atque in posterum subsistet vera tax Evangelica. Vera profecto fuit eorum omnium fides , quos S. Petrus statim a receptione Spiritus Sancti baptizavit , postquam illos Religionem Christianam sola voce edocuerate vera fides cere rorum , & hi sane non pauci fuerunt, qui Christianae Religio. ni assensi fuere , antequam Lex Evangelica litteris' ab aliquo 'mandaretur: vera fides estorum multorum, qui post scriptam Legem Evangelicam nihil de ejus scriptione noverunt. N
125쪽
It DE IURR, ET LEGUΜ DIs CIPLINA que enim statim ac Matthaeus suum Evangelium hebraice, aut illi tres Evangelistae graece scriptum ediderunt, Apostolis curaefuisse legimus , ut in alias subinde linguas haec Evangeli
transferrentur, quibus tam multi eorum utebantur, quos iu
Christiana fide jam instituerant . Apostoli non scripto tan-ri tum ita etiam Grotius in Adnotatis ad Consultationem Casse sandri ad art. 1 o. Des cientia Sacra Scriptura, ct auctoris ,, te M aditionum sed & ore docuerunt II. Thessalon. II. D I. Corinth. II. a. , & prius ore , quam scripto ; sicut S R fi ligio primorum seculorum sola Traditione propagata fuit; ἡ & Iesus Christus ipse nec . scripsit , nec scribendi praec M ptum dedit, sed praedicandi. Et narrant Veteres apud Indos si Asiae Ecclesias fuisse sine libris per centum annos M. Se quentibus quoque temporibus plurimorum , immo maximae partis Christianorum fides sola Traditione substitit. Nam Fia Heles litterarum expertes semper fui ila longe plures iis , qui liticras nossent, nemo est, qui in dubium revocare positi. Traditio ergo tantum hujusmodi hominum fidem semper minde rata fuit: quamvis enim suae fidei assensionem in Deum uti in primam infallibilemque veritatem retulerint a tamen uti divinitus inspiratum habuerunt, quod tale esse a sui Pastor,bus acceperunt . Quid autem inquit S. Irenaeus lib. 3. tra Hare es cap. 4. num. r. si ne Apostoli quidem Scriab, pruras reliquissent nobis non oportebat ordinem sequi 1 r ditionis , quam tradiderunt iis , quibus committebant E se clesias Cui ordinationi assentiunt multae gentes barbar se rum , eorum , qui in Christum credunt , sine charta , &ω atramento scriptam habentes per spiritum in cordibus suisse salutem, & veterem Traditionem custodientes , in unum se Deum credentes fabricatorem coeli , & terrae U . Num. 2. Hanc fidem , qui fine litteris crediderunt , quantum addi sermonem nostrum barbari sunt , quantum autem ad se , tentiam, di consuetudinem , & conversationem , propter, fidem, per quam sapientissimi sunt, & placent Deo , to is versantes in omni iustitia, &castitate, & sapientia . Quμου, bus si aliquis annunclavem ea , quae ab haereticis inventa
126쪽
LIBER XV. CAPPT II. ' ris, sunt, proprio sermone eorum colloquens , statim eonci dentes aures longe longius fugiunt, ne audire quidem suis stinentes blasphemum colloquium . Sie per illam retereata si Apostolorum Traditionem ne in conceptionem quidem is mentis admittunt , quodcumque eorum portent i loquium fi est . Qua vero ratione hujusmodi hominum fidem traditis moderata fuit, semper quoque moderabitur. Nam nunc quoeque plerique quid Sacrae Litterae sint, non noverunt, sed quae ex facta sibi institutione uti divinitus inspirata credenda e intellexere , firmissime credunt & quamvis in Deum in brantem suam ultimo fidem reserant , tamen ob sibi traditam doctrinam, Deo interius agente, id faciunt. Et re quidem vera nonne apud eos quoque , qui sacras Traditiones rejiciunt , eadem ratio servatur 3 Nam s de imperitis agamus , isti profecto nullum Sacrorum Librorum a Canonicis Scripturis sublatum volunt , Sacras Seripturas in pravum sensum non detorquent , pristinam fidei rationem ilia Catholicis mutatam esse non calumniantur, aliaque hujusmodi , quae homines periti faciunt , ipsi non faciunt . Quod et go sibi traditum est, tenent, profitentur errorea , quos a sui sPastoribus combiberunt, eosque tuentur, atque qua sunt instituti ratione , ita omnino credunt . Sola ergo Traditione apud multos fidem semper substitisse , & nunc iniam subsiste, ee , atque in posterum futurum, ut ea subsistat, neque etiatali negare possunt, qui sacras Traditiones rejiciunt.
I. A Postoli dum aliqua spectantia ad Legem Evangeliacam sine scripto nobis tradiderunt , sui Sanctissi,
mi Praeceptoris exemplum sequuti fuere . . . .
Christus nihil eorum , quae docuit Apostolos , scripto
tradidit . Hoc autem servavit non solum quando hic in terri mortalam vitam duxit cum eis , sed etiam postquam a mort
127쪽
r Is DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA redivivus, iisdein Praebuit se ipsum vivum post passionem is suam in multis argumentis per dies quadraginta apparens,, eis , & loquens de regno Dei r ; atque Aperuit senis sum , ut intelligerent Scripturas a . Hanc vero rati nem Christus tenuit & cum Apostolis, & cum Discipulis, im Ino cum omni quoque genere hominum . Discipulis namque euntibus Emmaus, atque inter se colloquentibus de his omnibus , quae acciderant, Christus apparens , quae de se a Moyse, & Prophetis praedicta fuerant, iis quidem eXHicavit, tamen suam explicationem neque ipse scripto tradidit, nequeis
praecepit , ut ea scriberetur . Ante mortem vero suos omnes
Discipulos , aeque ac turbas, sola voce semper instituit. Quapropter dum Apostoli nonnulla , quae ad Legem Evangelicam
spectabant , voce tantum tradiderunt , sui Sanctissimi Praec proris exemplum sequuti fuere a indeque nemo eos hac de re citra summam injuriam accusare potest . sS. II. Ut aliqua , voce tantum, non autem scripto, S.Apin stoli traderent, ipsa Divinorum mysteriorum ratio postulabat. Ut secretiora mysteria in vulgus efferantur, nulla sana ratio patitur : quae enim in vulgus. efferuntur, esse secretiora
non possunt . Quemadmodum ergo in unaquaque recte instia tuta Republica id semper servatum fuisse novimus , ut nosia omnia, quae ad ipsam pertinent, singuli cognoscant, sed quae graviora sunt, ipsis tantum primatibus manifesta fiant, vulgus ad cognitionem eorum , quae Principatum respiciunt, nunquam admittatur; ita etiam Sanini Apostoli in institutione Christianae Reipublicae Pastoribus Ecclesiae aliqua voce tantum tradiderunt, ut quae in eisdem inerat, sacri mysterii ratio sedivaretur. Quippe illud didicerant inquit S. Basilius in lib.
. De Spiritu Sancto cap. 27. num. 66. mysteriorum reveren- ω tiam silentio conservari. Nam quae nec intueri fas est noria
is initiatis, qui conveniebat horum doestrinam scriptis vulga- ω ri Aut quid tandem sibi voluit magnus ille Moyses, quiis non omnia, quae erant in templo, passus sit omnibus ei is pervia 3 Sed prophanos extra sacros cancellos statuit, acu priω
128쪽
LIBER XV. CAPUT IT 1 is priora quidem atria purioribus permittens, Levitas solosis dignos censuit Numinis ministerio Ad eumdem profe-ι,, cto modum & qui ab initio certos Ecclesiae ritus praescripssi se runt Apostoli , & Patres in occulio silentioque mysteriisse suam servavere dignitatem . Neque enim omnino myste is rium est , quod ad populares , ac vulgares aures affertur se Haec est ratio, cur quaedam citra scriptum tradita sint, ne, is dogmatum notitia neglecta, vulgo venirent in assuetudia
g. III. Ethnicorum quoque habita ratione, convenie tissenum erat, ut Sancti Apostoli voce tantum quaedam se
Primos Apologistas Christianae Religionis si legamus,
in eo quoque Ethnicos industriam suam posuisse comperie mus , ut ludibrio vulgo haberentur , quae Maiores nostris ad Dei cultum operabantur , quando religionis causa i unum locum congregati inter se conveniebant. Ad hanci calumniam depellendam duas edidit Apologias S. Iustinust satis est , ut quispiam eas legat, ne de hoc dubitare aliquomodo possit. Iam vero ita recte ad rem nostram inmachius se Origis. O Antiquit. Christari. lib. I. cap. a. S. 7. quum Ethanici esse alienos ab idolorum cultu Christianos cerne se rent , multaque iis objici audirent , quae pietati ergaci se Deum , atque homines, integritatique morum contraria
is esse viderentur; hoc sibi facile persuaserunt, consectariis nostros supersitionis quoddam genus, quod quum inan is & recens, & malum , illorum quidem judicio , esset, is tum est ab illis & novum, & pravum, & immodicum, &ἡ exitiabile, & maleficum appellatum . Cujus sane rei apud se Metonium i , Plinium a , atque Tacitum 3 vestigia se reperiuntur . Quare si Apostoli omnia, quae in admini. stratione Sacramentorum servari debent, aliaque similia ad religionem pertinentia scripto tradidissent, majorem profecto occasionem inde Ethnici nacti fuissent calumniandi Chri-
129쪽
ri P DE IUR2, ET LEGUΜ DISCIPLINAstianam religionem, eamque de inani superstitione insimulandi . Nam quum propter inanes rumores superstitiones. non paucas Christianis falso Ethnici imputarent, si deveniare in cognitionem tot sacrorum rituum .potuissent, qui nihil aliud, quam aliquid spirituale, repraesentant, a quo ipsi tam longe distabant ; nostra profecto gravius irrisissent. Haec
ergo occasio ut eis amputaretur , nonnulla hujus generis sista voce tradere Ecclesiae pastoribus, sapientissime SS. Ap stoli constituerunt. g. IV. Inde etiam M. Apostoli voce tantum nonnulla sapientissime tradiderunt, ut ea in cordibus Fidelium facilius,
atque fortius imprimerentur . . . .
. Quae viva voce traduntur, & facilius in mente audigitorum imprimi, & majorem vim ad persuadendum habe.
, quam quae scripta leguntur , nemo non novit. Nania quae scripta sunt, eam tantum vim retinent, quae in modo fixiptionis, atque in pondere rationum interius inest: quae autem Voce proferuntur, vim etiam, & eficaciam loquentis, vivamque exprimendi rationem sibi adjunctam habent; quibus sine audientis animus non solum facilius devincitur. sed etiam quandoque frangitur . Hac ergo de causa Sancti Apostoli voce tantum nonnulla tradiderunt. Ita enim fui rum videbant , ut in posterorum animis facilius imprimerentur , fortius inhaererent, atque ab eis veluti quoddam fidei depositum, voce transinitterentur aliis, qui praefectu ram in Ecvita habituri essent Etenim fi recondita my- is steria scissent Apostoli inquit S. Irenaeus lib. s. Cantram συο cap. 3. num. I. quae seorsim , & latenter a reli- , quis persectos docebant , his vel maxime traderent ea, se quibus etiam ipses Ecclesias committebant. Valde enim 1, perfectos, & irreprehensibiles in omnibus eos Mesebant esse, quos & successores relinquebant, suum ipsorum I
s. V. Si ejus ministerii ratio habeatur , quo Apostoli de,
fungebantur, convenientissimum erat, ut orctenus tantum multa araderentis
130쪽
LIBER XV. CAPUT III. ε IsHaec ergo erat ratio ministerii, quo Apostoli defungebantur: iuxta mandatum Christi Domini Legem Evangeli cam ubique promulgare sibi proposuerant, ejusque verit tem multis signis confirmare , ut ad eam amplectendam hinmines facilius inducerentur. Quapropter promulgationi quisdem Evangelicae Legis ex sui instituti ratione Omnino imienti esse debuerunt, idque eos contendere oportebat, ut in omnem terram sonus eorum exiretr ceterum nulla illos ratio cogebat, si ad eorumdem ministerium attendatur, ut,
Gmissa promulgatione Evangelicae Legis, quodcumque a suo sanctissimo Praeceptore didicerant , & a Divino Spiritu ad
Fideles edocendos adigebantur , litterarum memoriae mandarent, atque scriptionem verbi Dei promulgationi ejus prae ferrent , hoc est, munus minus praecellens praecellentiori audi
Deinde ut omnia scripto complecterentur, illud quoque requirebatur, ut in ipsas Sacras Litteras quaedam commentaria ederent, quibus de verra germanoque earum se
se constaret. Quam multa enim sunt in Sacris Litteris, quae malitia & nequitia hominum in pravum sensum facile de- eorqueri possunt quam plura, quae si in uno sensu accLPiantur, haeresim continent: si autem in altero; fidei dogma constituunt ' Quare semel aciSancti Apostoli omnia, quae
ad fidem spectant, scripto complecti sibi proposuissent, ni
mis multa oportuisset, ut scriberenti quod isne ab eorum officii ratione ; qua & primi magistri, primique etiam prinmulgatores Evangelieae Legis constituti erant, omnino a horrebat. Atque hinc patet causa gravissima, ita sapiemes, tissime Canus De Locis Theologisis lib.y. cap. cur vise , ditiones Apostolicae fuerint necessariae . Sensus enim Api stolicarum scripinarum ; non erat ab Apostolis i scripturisse aliis explicandus, nisi ipsi cin opera Tua edoent eomme is taria, quod a viris gravissimis semper alienum fuit. I se telligentiam ergo Scripturae Sacrae discipulis suis viva v se ce tradiderunt: ut illud Deus in suis Ecclesiis omni tem- ω pore impleret: Dabo legem meam in visceribus eorum μ.