장음표시 사용
151쪽
I o DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA atque apud Ecclesias certum omnino fuit, etiam secundum unanimem expositionem factam a M. Patribus de iis Sacrae Scripturae locis, quae Rebaptirantes, & Millenarii pro is afferebant. Quibus sane compertum abunde fit , nihil de ea certitudine tolli, quam in se habet communis consensio Patrum in expositione Sacrae Scripturae, quamvis aliqui incam Patres non consenserint.
S. VII. Quod non constat ex Sacris Litteris , & tamen Ecclesiae Catholicae consensio credendum proponit, ex Divina Traditione illud derivatum fuisse censendum est .
si Ecquid verisimile est inquit Tertullianus in lib. Deis P scrip. advers. Haereticos cap. 27. eos refellens, qui E si Hesias in errorem inductas esse effutiebant ut tot , ac se tantae in unam fidem erraverint' Nullus inter multos evomis tus unus est exitus. Variasse debuerat error doctrinae E se clesiarum. Ceterum quod apud multos unum invenitur, se non est erratum , sed traditum . Et re quidem vera , quod consensio omnium Ecclesiarum Catholicarum credendum proponit, nonnisi ab uno principio, cui nulla Ecclesia non assentiri deberet, profluxisse ὸebuit. Quodnam vo. ro tandem esse potuit hujusmodi principium, nisi illud, a quo primum Ecclesiae Apostolicae institutae, & ceterae deinde propagatae fuere ' Hinc est , ut Sancti Ecclesiae Patres
ab unitate fidei veritatem Ecclesae Catholicae repetendam esse censuerint iὶ , & Tertullianus in eodem lib. cap. II. ex unitate doctrinae ostendit, quod nos tenemus, ex Tra ditione Apostolorum ad nos devenisset Superest ergo, ut is demonstremus, inquit an haec nostra doctrina, cujus r se gulam supra edidimus, de Apostolorum Traditione cemis statur, & ex hoc ipso, an ceterae de mendacio veniant. is Communicamus cum Ecclesiis Apostolicis , quod nulli do. - ctrina diversa. Hoc est testimonium veritatis M. At vero fidei doctrinaeque unitas in consensione omnium Ecclesi rum, quae aliquid credendum proponant, quam maxime sese
i i Vide Mamaehium in Opere De sancto. Vet. Te . ante chria
152쪽
LIgER XV. CAPUT IV. I Iprodit: quod ergo non constat ex Sacris Litteris, & tamen illud credendum omnium Ecclesiarum Catholicarum consensus proponit, ex Divina Traditione prost uxisse censendum est . Hinc merito apud S. Augustinum Catholicae Ecclesiae auctoritas tantum ponderis habuit , ut nisi commotus ea sitisset, ne Evangelio quidem se crediturum esse scripserit in lib. Cont. Dis . cap. . num. 6. , & cap.q. ejusdem libri num. s. i In Catholica Ecclesia inquit ut si omittam sincerissimam sapientiam . . . multa sunt alia , , is quae in ejus me gremio iustissime teneant; tenet consen- ω sio populorum, atque gentium , tenet auctoritas mirac is lis inchoata, spe nutrita, charitate aucta, vetustate fir- is mala; tenet ab ipsa sede Petri Apostoli , cui pascendasis oves suas post resurrectionem Dominus commendavit, uia se que ad praesentem Episcopatum successio Sacerdotum ; te- ω net postremo ipsum Catholicae nomen μ. g. VIII. Si quid credendum Ecclesiae Catholicae communis consenso proponit, est illud revera fidei, quamvis, instituto judicio, id ab Ecclesia definitum non sit. Ea omnia universe, atque generatim firmissime tenen da esse, quae communi consensionc Ecclesiarum credenda , proponuntur, Patres docent, atque ita quidem, ut nullam judicii ab Ecclesia instituti rationem habeant, aut habere potuerint. Nonnulla tantum loca Patrum in hanc rem in medium afferemus , ne, nimis quam par est , longiores simus. S. Irenaeus lib. I. Cont. Haereses cap. Io. num. a. ita ha bet: μ Acceptam, inquam, hanc praedicationem, ac fidem,
ἡ ab Apostolis , & Discipulis Apostolorum uti ante dixi-
is mus, Ecclesia, tametsi per totum terrarum orbem spar-- sa, summo studio, & cura, perinde atque unam domum se incolens, conservat, ac velut animam unam, atque unumis idemque cor habens , his aeque fidem accomodat, & m, se ro consensu, quasi uno ore pradita, haec praedicat, do se cet, ac tradit . . . Ut sol hic a Deo conditus in univeo. - mundo unus, atque idem est; ita etiam veritatis pr.
ω dicatio passim lucet, omnesque homines , qui ad veritatis
153쪽
r 2 DE IURE, ET LEGUΜ DISCIPLINA si cognitionem venire cupiunt, illustrat M . Lib. 3. cap. 6.num. I. M Tantae igitur inquit ostensiones quum sinr , nones Oportet adhuc quaerere apud alios veritatem, quam fa-- cile est ab Ecclesia sumere , quum Apostoli quasi in deis positorium dives, plenissime in eam contulerint Omnia, se quae sunt veritatis et ut omnis quicumque velit, sumat ex se ea potum vitae. Haec est enim vitae introitus; omnes a
se tem reliqui fures sunt & latrones. Propter quod opor-ἡ tet devitare quidem illos; quae autem sunt Ecclesiae, cum si summa diligentia diligere . & apprehendere veritatis Tr
si ditionem μ. Tertullianus in lib. De Praescript. adver. Haereticos cap. II. ita in eamdem rem habet: Hinc igitur dirigimus praescriptionem : si Dominus Iesus Christus Apo. si stolos misit ad praedicandum , alios non esse recipiendos si praedicatores , quam quos Christus instituit . . . Quid au-- tem praedicaverint, id est, quid illis Christus revelaverit, ἡ & hic praescribam, non aliter probari debere , nisi persi easdem Ecclesias, quas ipsi Apostoli condiderunt, cis prae-- dicando tam viva, quod Munt, voce, quam per epist si las postea . Si haec ita sunt, constat proinde, omnem do-- ctrinam, quae cum illis Ecclesiis Apostolicis, matricibus, ἡ & originalibus conspiret, veritati deputandam, sine du-ἡ bio tenentem, quod Ecclesiae ab Apostolis , Apostoli a si Christo, Christus a Deo accepit: omnem vero doctrinam si de mendacio praejudicandam, quae sapiat contra veritatem si Ecclesiarum, & Apostolorum, & Christi, & Dei M. Ea
vero dcuarina, quae Ecclesiarum Catholicarum communi conissensione probatur, atque traditur, si eadem omnino cum
illa non sit, quae Ecclesiae ab Apostolis , Apostoli a Christo,& Christus a Deo acceperunt, non video sane , quaenam
tandem alia esse possit: hujusmodi ergo doctrina citra ullam dubitationem est veritati deputanda. Origenes facta 7. in Matthaeum num. 3 . Nos inquit illis hoc est qui nova se proserunt, & Divinarum Scripturarum locis abutuntur is credere non debemus , nec exire a prima, & Ecclesiastiis ca Traditione, nec aliter credere , nisi quemadmodum . v per Diui irco by Cooste
154쪽
LIBER XV. C APUT IV. 1 3 se per successionem Ecclesiae Dei tradiderunt nobis μ. S. CP prianus in lib. De unitate Ecclesiae inquit: μ Et pastores suntis Omnes, & grex unus ostenditur , qui ab Apostolis omni-
fi bus unanimi consensione pascatur, ut Ecclesia una mon- ,, stretur . . . Hanc Ecclesiae unitatem, qui non tenet, te-- nere se fidem credit 8 Et post nonnulla alia i Hanc se unitatem qui non tenet, Dei legem non tenet, non te- - net Patris, & Filii fidem, vitam non tenet, &salutem V. Dubitari vero non potest, Patris, & Filii fidem ab eo non teneri , qui non recipit, quod communi Ecclesiarum Cain tholicarum consensione traditum habemus . Clemens Ale- Nandrinus lib. 7. Stromatum num i s. Necesse est descense dere ad quaestiones, inquit & per ipsas Scripturas di- ω scere demonstrative, quomodo lapsae sint haereses 3 & comes ira quomodo in sola veritate , & antiqua Ecclesia sit pedi se fectissima cognitio, & ea quae est revera optima haeresis . S. Hilarius De Trinit. lib. 7. num. . Magna enim inquit m vis est veritatis, quae quum per se intelligi possit, per, ea tamen ipsa, quae ei advertantur, eluceti ut in nat ,, ra sua immobilis manens , firmitatem naturae suae quo- ω tidie, dum attentatur, acquirat. Hoc enim Ecclesiae pro- , prium est, ut tunc vincat, quum laeditur , tunc intellia, gatur, quum arguitur, tunc obtineat, quum deseritur .
S. Leo epist. 6 r. cap. I. i Illa est enim ait virgo E se clesia, sponsa unius veri Christi, quae nulla se patitur ediis rore vitiari: ut per totum mundum una nobis sit unius se castae communionis integritas M . S. Cyrillus Hierosol. C rechesi i 8. num. 23. tradit ea etiam de causa Ecclesiam vocari Catholicam , s* Quia universe, & absque desectu docet omnia, is quae in hominum notitiam venire debent dogmata, sive de visibilibus & invisibilibus , sive de coelestibus & terrestribus is rebus . Tandem S.Augustinus . ad Iamar. q. n. I., aliasis ep. I 8. Qui ergo in Ecclesia Christi morbidum aliquid pr se vumque sapiunt, si correpti,ut sanum, verumque sapiant, reis, sistunt contumaciter , suaque pestifera , & mortifera dog-
155쪽
I DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA is mala emendare nolunt, sed defensare persistunt, haereticiis fiunt Epis. ad Dioscorum II 8. num. 32. alias epist. 6.is Illi, quum in unitate , atque communione Catholica nonis sint , Christiano tamen nomine gloriantur , coguntur asis versari credentibus , & audent imperitos , quasi ratione , is traducere , quando maxime cum ista medicina Dominusis venerit, ut fidem populis imperaret . Sed hoc facere co- ω guntur, quia jacere se abjectissime sentiunt , si eorum auo istoritas cum auctoritate Catholica conferatur . Conanturm ergo auctoritatem stabilissimam fundatissimae Ecclesiae, quasiis rationis nomine , & pollicitatione superare . omnium is enim haereticorum quasi regularis est ista temeritas . His vero omnibus positis , omissisque aliis ejusdem generis , qua superaddi poterant, nunc itar firmiter tenenda esse, quae Ecclesiarum consensione tradita habemus, Patres absolute assi
mant , quamvis tunc contra haereticos de multis agerent,
quae nullo ab Ecclesia instituto judicio definita erant; immo vero quamvis latum ab Ecclesia judicium opponere voluissent, nullum sane potuissent . Nam quodnam tandem sui temporis haereticis opponere Ecclesiae judicium potuissent S. Irenaeus, Tertullianus , & S. Cyprianus , si tunc temporis Ecclesi suorum Praesulum in unum simul coeuntium publico judicio
eos non damnaverat Τ Hinc illorum Patrum contra haereticos semper una vox fuit, aliter nos credere non debere , quania ab Ecclesiis Dei traditum accepimus, ac propterea eum , qui
id omne non tenet, non tenere Dei Legem , non tenere. veram fidem . Ea itaque omnia universe , atquc generatim fi missime tenenda este, quae communi consensione Ecclesiarum edenda proponuntur , Patres docent, ut nullam judicii ab Ecclesia instituti rationem habeant , aut . habere potuerint . Patrum ergo auctoritate evidentissime constat , id omne spectare ad fidem, quod communis consensio Ecclesiae Catholi- eae credendum proponit, quamvis illud, instituto ab Ecclesia judicio, definitum non sit. si Et re quidem vera nemo est , qui negare possit , Ecclesiam csse columnam, o Armamentum verisatis , quemadm Diuitiam by Corale
156쪽
LIBER XV. CAPUT IV. I Fdum tradit Apostolus r. ad mota. capἰ 3. v. I s. : quaero nunc ego, utrum tunc tantum sit columna, & firmamentum veritatis , quando , instituto judicio , de re aliquam sentcntiam profert, an vero semper : esse tunc tantum , quando post institutum judicium suam sententiam profert , citra haeresim di ci non potest , quia tunc fere nunquam esset columna , &firmamentum veritatis . Nam Apostolus de ea absolute pronunciat esse columnam, & firmamentum veritatis , & Christus Matth. ult. v. ult. Apostolis promisit, & omnibus diebus , & In aeternum se futurum cum eis di quibus sane duo fignificavit, se & omni tempore , & tum cum Apostolis , tum cum . illis, qui eisdem successissent, sese futurum : qua de causa a
Ioann. cap. Iq. v. I 6. se rogaturum Patrem promisit, ut alium Paraclitum daret , qui cum eis maneret in aeternum . Restat
igitur, ut dicamus , Ecclesiam semper esse columnam, & fidimamentum veritatis: semper ergo ad fidem spectat, quod ipsa quovis tempore credendum proponit, illudque esse tra ditum ab Apostolis, dubitari non potest. s. IX. Est dogma fidei,quod ut tale communi Ecclesiae Ca tholicae consensione recipitur, & traditur, etiamsi illud apud
Sanctos Patres expressum non habeatur. Etsi nunc nullum sit fidei dogma communi omnium E clesiarum consensione ab initio rec tum & traditum , quod in Patrum scriptis aliquo modo non inveniatur ; idem tame
dici non potest , si ad prima Ecclesiae tempora attendamus . Confessio itaque omnium Ecclosiarum in aliquo dogmate Gdei , etiamsi illud apud Sanctos Patres expressum non habe, tur , est argumentum Traditionis, quam Patres ab Apostolis, Apostoli a Christo acceperint i Traditionem Apostolorui
se inquit S. Irenaeus lib. 3. Contra Haereses cap. 3. num. I. is in toto mundo manifestatam in omni Ecclesia adest respiceis se re omnibus, qui Vera velint videre , & habemus annum
se rare eos, qui ab Apostolis instituti sunt Episcopi in Eccle. se sis, & Succo res eorum usquc ad nos , qui nihil tale d
,, cuerunt, neque cognoverunt, quale ab his deliratur. Et
si nim si recondita mysteria scissent Apostoli , quae seorsim Tom. H. T & ID
157쪽
I 6 DE IURE, ET LEGUN DIICIPLINA, & Iatenter a reliquis perfectos docebant, his vel maximo se traderent ea, quibus etiam ipsas Ecclesias committebant. M Valde enim perfectos , & irreprehensibiles in omnibus eos is esse volebant, quos & Successores relinquebant, suum ipsis is rum locum magisterii tradentes, quibus emendate agentiis bus fieret magna utilitas , lapsis autem summa calamitas . ω Sed quoniam valde longuin est in hoc tali volumine Omis nium Ecclesiarum numerare successiones, maximae, & an-
ω liquissimae , & omnibus cognitat a gloriosissimis duobusis Apostolis Petro , & Paulo Romae fundatae , & constitutaeis Ecclesiae, eam, quam habet ab Apostolis traditionem , &ω an nunciatam hominibus fidem per successiones Episcopo-
is rum pervenientem usque ad nos indicantes , confundimusis omnes , qui quoquo modo vel per sibi placentia, vel vanam is gloriam, vel per coecitatem, & malam sententiam, praeterm quam oportet , colligunt et Esse ergo Ecclesias testes sis mul, & custodes traditionum Apostolicarum , affirmat S. Ire. naeus, atque ad testimonium eorum non quidem scriptunita, sed traditione transmissum, qui Apostolis in Episcopatu suo cesserunt, illos omnes provocat , qui mese sentiebant. Hu jus aulcm rei inde rationem accipit, quia Apostoli valde per fector, e, irreprehensibiles in omnibtis eos esse υolebant , qui ilia sui locum successuri erant, eosdemque3ι - , ct latenter a reliquis recondita m eria ductant. Quia vero S. Irenaeus numis longum futurum esse prospiciebat , investigare successi nes omnium Ecclesiarum; ideo traditione Ecclesiae Romanae , quam Omnium maximam, O antiquis am appellat , falsas opiniones refutare aggreditur. Postea autem ubi successiones Romanorum Antistitum descripsit, mentionem eorum prim facit , qui Smyrnae Polycarpo successerant , deinde descendens ad Ecclesiam Ephesi a S. Paulo constitutam, eam esse as- firmat verum tesem Traditionis Apsolorum i ait enim i Sed dc ,, quae est Ephesi Ecclesia a Paulo quidem fundata Joanne a m tem permanente apud eos usque ad Trajani tempora, testisse est verus Apostolorum Traditionis *- . Asservari in Ecclesiis Traditiones Apostolorum inde supra docuit S. Irenaeus , quia
158쪽
LIBER M. CAPuT IV. 14 Apostoli mide perfectos, ct irreprehensibiles in omnibus eos esse volebant, qui in sui locum successuri erant, eosdemque propterea latenter ab reliquis recondita mistiria doeebant; nunc u ro ejusdem lib. cap. q. num. I. hoc idem ex eo confirmat,
quia Apostoli apud Ecclesias plenissime id omne deposuerunt, quod ad veritatem spectat . Inde autem quod sibi initio pro. posuerat, iterum colligit, hoe est, a Traditione Ecclesiae veritatem requirendam esse , etiamsi parvi momenti disceptatio aliqua oriatur . Et re quidem vera , prosequitur S. Irenaeus, huicne viae insistendum non esset, semel ac Apostoli nihil scriptum nobis reliquissent Tantae igitur ostensiones quum is sint, inquit non oportet adhuc quaerere apud alios verbis talem , quam facile est ab Ecclesia sumere, quum Apost M li , quasi in depositorium dives, plenissime in eam contuinis ierint omnia, quae sunt veritatis, ut Omnis quicumque u is sit, sumat ex ea potum vitae .... Propter quod oportet ....
se quae sunt Ecclesiae cum summa diligentia custodire , & ainis prehendere veritatis traditionem. Quid enim Etsi de ali., qua modica re disceptatio esset,nonne oporteret in antiqui Lis simas recurrere Ecclesias,in quibus Apostoli conversati sunt, is de ab eis de praesenti quaestione sumere quod certum, & r
,, liquidum est Quid autem si ne Apostoli quidem Scripturasse reliquissent nobis, nonne oportebat ordinem sequi Traisse ditionis, quam tradiderunt iis, quibus Ecclesias commi, is lebant Immo , dico ego, nonne Ecclesiae post moriatem Apostolorum, tum in explicatione illorum dogmatum quae in Sacris Litteris obscure continentur, tum in expositione eorum, quae ne obscure quidem continentur , huic generi Traditionis totae innitebantur Quapropter ita comesudo cum S. Irenaeo lib. . cap. 33. num. 8. Agnitio vera se est Apostolorum doctrina, & antiquus Ecclesiae status in se universo mundo, & character eorporis Christi secundum se successiones Episcoporum, quibus illi eam, quae in uno- is quoque loco est, Ecclesiam tradiderunt r quae pervenieis usque ad nos custoditione sine fictione scripturarum tra. - ctatio plenissima, neque additamentum, nequo ablari emT a is recis
159쪽
r 8 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA si recipiens; & lectio sine falsatione , & secundum script se ras expositio legitima, & diligens, & sine periculo , &- sine blasphemia μ . Eadem , ac S. Irenarus, hac in re tramdit tum Tertullianus in lib. De Praescrip. advers. Haereticos cap. a I. i , tum S. Basilius in lib. De Spiritu Sancto cap. 27. num.66. Ex asservatis inquit in Ecclesia dogmatibus, se de praedicationibus alia quidem habemus e doctrina seria se pio prodita, alia vero nobis in mysterio tradita receptia si mus ex Traditione Apostolorum : quorum utraquc vim is eamdem habent ad pietatem , nec iis quisquam contra- ω dicet: nullus certe , qui vel tenui experientia noverit, si quae sint Ecclesiae instituta. Nam si consuetudines , quaris scripto proditae non sunt, tamquam non multum habemis tes momenti, aggrediamur rejicere , imprudentes in ipsisse rebus praecipuis laedimus, immo potius praedicationem ad se nudum nomen contrahemus . Verbi gratia ut ejus, quod si primum est, & vulgatissimum primo loco commemorem, si ut signo crucis eos , qui spem collocant in Christo , signo se mus, quis unquam scripto docuit Est tamen res ista talis, ut ne pueros quidem eam ignorare patiamur, & inter cetera rudimenta fidei omnium primam eos non contendamus . Merito itaque uti certus hac in re canon est ab omnibus receptus, quod his verbis tradit S. Augustinus Epist. q. ad Ianuarium cap. I. , alias epist. II 8. Illa, quae
se non scripta, sed tradita custodimus , quae quidem toto is terrarum Orbe servantur, datur intelligi vel ab ipsis Ap se stolis, vel plenariis Conciliis, quorum est in Ecclesia s
se luberrima auctoritas, commendata. atque statuta retine-- ri . Alia quoque in hanc rem afferre possemus; ea ta men omittimus, quia ex iis, quae usque modo disseruimus, abunde omnibus constare posse arbitramur, dogma fidei es, se, quod ut tale communi Ecclesiae Catholicae consensione recipitur, & traditur, etiamsi illud apud Sanctos Patres e pressum non habeatur. Ecclesiam esse columnam, & firma
ciὶ Vide locum ejus in s. superiori. Disiligod by Corale
160쪽
LIBER XV. CAPUT IRI ς mentum veritatis, nunc urgere non insistimus , quum ista
superiori g. id jam fecerimus.' S. X. Ouod communi Ecclesiae Catholicae consensione, ut fidei dogma traditur, tale esse inde iton desinit, quia esse
quae Ecclesiae a Catholica etiam non separatae communione, contra senserint, atque tenuerint.
Negari a nemine potest, Cathagino, & alibi in pluribus Synodis decretum fuisse , ut qui in haeresi baptizati
erant, non sine novo baptismate ad Catholicam communi nem reciperentur I ; tamen ex hoc nullo modo diminuta fuit auctoritas contrarii dogmatis, quod ab universa Ecclesia tenebatur . Haec ergo controversia ' de haereticis rebaptigandis primo exarsit sub Agrippino S. Cypriani praedecessore, atque habito ab eodem Agrippino Concilio, quod adan. Christi a as. secundum novissimam editionem Conciliorum refertur, definitum fuit, ut baptiZati in haeresi iterum baptigarentur, semel ac in Catholicam communionem a mitti peterent Agrippini vero auctoritate, & Episcoporum eum illo in Concilio sedentium S. Cyprianus potissimum motus ad Ianuarium, & ceteros Numidiae Episcopos quaeren tes, utrum in haeresi baptiZati, iterum baptiZandi essent, dum in Ecclesiam Catholicam reciperentur ; revera iterum esse baptizandos respondit secundum sententiam a suis auressoribus salutam, quam etiam in Concilio cum pluribus Episcopis confirmavit a . Non multo post eadem de re S. CP prianus rogatus a Quintino Episcopo Mauritaniae eamdem resposionem illi dedit, atque altero etiam Concilio septuaginta & unius Episcoporum, quod in priori statutum erat, confirmandum curavit 3 . Hisce peractis epistolam Synod, cam ad Stephanum Romanum Pontificem S. Cyprianus deis dit, in qua fecit illum certiorem de iis , quae de baptismate haereticorum tum a se, tum a suo praedecessore una cum aliis Episcopis statuta erant, rogavitque, ut illa conis firmaret ). At vero quamvis in pluribus Africanis Con