장음표시 사용
261쪽
aso DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINAD vero propter petram : S. Augustinus Enarrat. R P l. 86. num. 3. Nam ut noveritis, inquit quia & fundamentum A Christus , & primum , & maximum : fundamentum, in-
ω quit Apostolus, nemo potest ponere praeter id , quod posi se tum est , quod est Christus Iesus . Quomodo ergo fund se menta Prophetae , & Apostoli , & quomodo fundamentums, Christus, quo ulterius nihil est 3 Quomodo putamus, nisi
is quemadmodum aperte dicitur Sanctus Sanctorum, sic figuis rare fundamentum fundamentorum Y Si crgo Sacramenta es cogites : Christus Saluius Samnorum: si gregem subditum se cogites , Christus Pastor Pastorum 1 si fabricam cogites a se Christus fundamentum fundamentorum V. Sicuti ergo Ecclesia, quemadmodum monet S.Thomas 3. par. qu. 8. art. unum mysticum corpus esse dicitur per similitudinem ad humanum corpus, quod juxta diversitatem membrorum diversas quoque exerit actiones, uti monet Apostolus Roman. cap. I 2. v. q.; ita etiam Christus caput Ecclesiae eme dicitur ad similitudinem humani capitis in quo potissimum ordo, perfectio,& virtus considerari possunt: ordo quidem , quia caput inter cetera membra est ordine primum : perfectio , quia omnes
sensus tum exteriores, tum interiores in capite vigent, in aliis autem membris solus tactus : virtus tandem , quia ceterorum membrorum motus , & gubernatio a capite est: -- Haec
,, autem tria competunt Christo spiritualiter inquit S. Tho- si mas) Primo enim secundum propinquitatem ad Deum gra-- tia eius altior est , & prior, etsi non tempore : quia omnesse alii acceperunt gratiam per respectum ad gratiam ipsius se-ἡ cundum illud Roman. 8. 29. Quos praestitat, hos praedesina-
si vis conformes fieri imaginis Filii sui, ut sit ipse primogenitus in
se multis fratribus. Secundo vero perfectionem habet quan is tum ad plenitudinem omnium gratiarum secundum illud ,, Ioannis I. I . Vidimus eum plenum gratiae, O veritatis si Tertio virtutem habet influendi gratiam in omnia membra se E cclesiae secundum illud Ioannis I. I 6. De plenitudine ejus se nos omnes accepimus με. Quum ergo nemo sit, qui cum Christo quoad gratiae perfectionem, plenitudinem, atque commu
262쪽
LIBER XVII. CAPUT II. Istnicationem comparari possit, & Christus Ecclesiae caput revera sit ob persectionem , plenitudinem , atque communicati nem gratiae, consequens inde est , ipsum tantum semper esse supremum Ecclesiae caput, quamvis visibile in terris caput
constituerit.. g. IV. Cum ratione supremi capiti , quale est Christus, pugnat quidem, ut alterum sit in Ecclesia visibile caput quoad interiorcin influxum gratiae , non vero quoad exteriorem
gubernationem , diverso tamen modo, ac sit ipse Christus. Capitis est & interius vi motiva, atque sensitiva influere in cetera membra , & exterius ea regere, ac moderari ι
Interior autem influxus gratiae inquit S. Thomas 3. pari qu. 8. art. 6. non est ab aliquo nisi a solo Christo , cru, jus humanitas ex hoc, quod est Divinitati conjuncta, h, ω bet virtutem iustificandi: sed influxus in membra Ecclesiae is quantum ad exteriorem gubernationem potest aliis con se venire : & secundum hoc aliqui alii possunt dici capita E se clesiae , secundum illud Amos 6. I. Optimates capita popul se rum, differenter tamen a Christo. Primo quidem quaimis tum ad hoc, quod Christus est caput omnium eorum , qui se ad Ecclesiam pertinent secundum omnem locum, & tema es pus, & statum; alii autem homines dicuntur capita secun-M dum quaedam specialia loca , sicut Episcopi suarum Eccle- ω siarum 3 vel etiam secundum determinatum tempus , sicut ,, Papa est caput totius Ecclesiae, scilicet tempore sui Ponti Ges catus; & secundum determinatum statum , prout scilicetia sunt in statu viatoris . Alio modo quia Christus est caput se Ecclesiae propria virtute , & auctoritate , alii vero dicuntur capita, in quantum vicem gerunt Christi, secundum illudis II. ad Comith. II. Io, Nam ct ego quod donavi , si quid δε- navi ; propter vos in persona Chrisi, & secundim illiud II. ad
, corinth. I. ao. Pro Chrso legatione fungimur , tamquam Deo, exhortante per nos . Influxus ergo gratiae a Christo tantum
esse potest ,& hac de causa repugnat, ut hic in terris sit quod.dam supremum caput , a quo gratia , atque interior in fluxas habeatur i ceterum si Christus instituit , ut invisibilem grν. I i a tiam Diqiliaco by Corale
263쪽
DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAtiam visibilibus sacramentis reciperemus, multo potiori tur praestandum erat, ut in unam visibilem societatem congregati visibili capite regeremur . Christus ergo Dominus ascendens in altum, & captivam ducens captivitatem, ut dona hominibus data custodirentur, sui Vicarium hic in terris reliquit, qui Divina auctoritate communitus universae Ecclesiae praeis
deret, eamque exteriori gubernatione moderaretur , atque
ita, infinita qua erat sapientia praeditus rectissime disposuit, ut visibile corpus haberet quoque suum visibile caput. Quamvis ergo cum ratione supremi capitis , quale est Christus , pugnet , ut alterum sit in Ecclesia visibile caput quoad interim rem influxum gratiae, non vero quoad exteriorem guberna tionem repugnat, diverso tamen modo, ac sit ipse Christus. S. V. Visbile caput ab Ecclesia irrito conatu inde e cluditur , quia Christus sit habendus uti una persona cum E clesia Militante, atque Triumphante . Marcus Antonius de Dominis De Ecclesiastea Republica lib. I. cap. I. num. 7. , quia Christus sit habendus sicuti una persona cum Ecclesia tam Militante , quam Triumphante , cs se visibile caput ab Ecclesia excludendum contendit . Illud autem confirmare studet ex Apostolo Ephesiori cap. q. v. I S. &seq. dicente r Veritatem autem facientes in charitate , cre-M. scamus in illo per omnia , qui est caput Christus . Ex quo is totum corpus compactum, & connexum per omnem jun-ἡ cturam subministrationis secundum operationem , in memsuram uniuscujusque membri augmentum corporis facit, si in aedificationem sui in charitate M. Ex his vero colligit, omnem Ecclesiae vegetationem a Christo, tamquam a vivo
actuali capite nunc quoque proficisci. Id autem tum Chryso. . stomi HomiLI I. in epis. ad Ephesses, tum Augustini in Psal. I 3 a.
auctoritate constare contendit.
Verum illud ab eo quaerimus , quo sensu affirmet, Christum cum Ecclesia Militante, & Triumphante unam personam esse, utrum in physico, an in mystico: si in hoc; ipsi consentimus: si in altero, id sentit, quo nihil absurdius esse potest.
Quandoquidem pbysica membra suo physico capiti esse physi
264쪽
LIBER XVII. CAPUT II. as Iee unita debent. In spirituali ergo sensu Apostolus in . capite epistolae ad ob os loquitur , in fluxumque spiritualem Christi in Ecclesiam exponit. μ Corpus naturale inquit San-M ctus Thomas lect. s. in cap. q. epistolae ad Ephesios tria ha-- bet, scilicet coinpactionem membrorum ad invicem , liga. - tionem per nervos, & mutuam subministrationem Spisse ritualiter ergo sicut unum corpus escitur ex multis, his se tribus modis , scilicet per compactionem , seu adunatio. M nem, per ligationem, & per mutuam operationem , &se subventionem 3 ita & omnia , quae sunt a capite corpo
se rati , scilicet compactio , nervorum ligatio , & ad opus is motio, fluunt a capite nostro Christo in corpus Eccle si sae. Et primo compactio per fidem : unde dicit: Ex quo, ἡ scilicet Christo, qui est caput nostrum, ut modo dictum
is cst, totum corpus compactum es, id est , coadunatum . . .
si Secundo fluit a Christo capite in corpus Ecclesiae suae my. ἡ sticum connexio , & colligatio et quia oportet adunata albis quo nexu , vel Vinculo necti , vel colligarii & propteris hoc dicit: Et connexum per omnem juncturam sub iura ἡ tionis, id est, per fidem, & charitatem, quae connectunt, se & conjungunt membra corporis mystici aὸ mutuam is, is ministrationem .... Tertio a capite Christo in membris, is ut auginententur spiritualiter , inquitur virtus actualiteris operandi: unde dicit : secundum operationem in mensuramis uni cujusque membri augmentum corporis facit ; quasi dicatiis non solum a capite nostro Christo est membrorum Eccle-- siae compactio per fidem , nec sola connexio , vel colliari gatio per mutuam subministrationem charitatis; sed ce is te ab ipso est actualis membrorum operatio, sive ad opus is motio secundum mensuram, & competentiam cujuslibetis membri. Unde dicit: quod facit augmentum corporis δε-
ω cundum operationem, O mensuram e incumque membri deisis bite mensuratii quia non solum per fidem corpus mPω sticum compaginatur, nec solum per charitatis subminia is strationem connectentem augetur corpus, sed per actua , lem compositionem ab unoquoque membro egredientem
265쪽
as DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA ,, seeundum mcnsuram gratiar sibi datae , & actualem in is tionem ad Operationem, quam Deus facit in nobis . De hac autem virtute superius adveniente, qua actu operamur , tum Chrysostomus , tum Augustinus loquitur incitatis locis ; & Chrysostomus quidem, accepta comparatione ab illo spiritu, qui a cerebro descendens per norvos in corpus diffunditur, non tamen aequaliter in omnes partes
illius, sed prout uniuscujusque membri conditio postulat; inde deducit, providentia Christi , atque ejus subministratione charismatum , unamquamque animam juxta mensuram, O analogiam incrementum accipere. Sanctus Augustinus autem loquitur de spiritus infusione, quae a Christo capit descendit, atque ab Apostolis primo recepta fuit. Inepte autem Marcus Antonius cavillatur, Unctionem hanc sp, is ritus Augustinum intellexisse aeque in omnes Apostolos descendisse a capite Christo, tamquam in barbam, & non
fi prius in Petrum, quam in alios, & aeque Petrum, atqueu alios , nomine barbae, & non capitis significatum r nam S. Augustinus Enarratione in Psal. I 3 2. num. 7. illud unguci tum in Apostolos quidem primo descendisse affirmat, no vero aeque in omnes descendisse . Quum vero in Apostolos simul congregatos hoc unguentum eodem instanti temporis descenderit, inque eos, sicut in barbam, illud descendi Lia, S. Augustinus tradat ; non erat, cur Marcus Antonius ab eo expectaret, ut primo in Petrum, deinde in ceteros Apostolos, descendisse innueret, ac Petri distinctam menti
Ut ergo ad rem nostram redeamus, quod habet Apin stolus cap. . totum comparatum est ad ostendendum spiritualem illum influxum, qui a capite Christo in Ecclesiam desecndit, capite , inquam mystico , non physico, quemadmodum Adversarii nostri argumentatio postularet, ut quod ipse vellet, ea inlarri rei te posset. Sanctus Ioannes Chry- stomus , & S. Augustinus de eodem influxu loquuntur, quatenus eo fit, ut operemur: quod sane a visibili Eccle ise capite in nos derivari posse , nemo sibi unquam con-
266쪽
LIBER XVII. CAPUT π a s ς' finxerit. Q propter & nos quoque concedimus, cum ratione supremi capitis, quale est Christus , pugnare , ut alterum sit in Ecclesia visibile eapnt quoad interiorem infimi Xuin gratiae, non Vero quoad exteriorem gubernationem,& quidem diversa ratione, ac sit ipse Christus. Nihil itaque minus, quam Adversarius noster vellet, tum ex Apostolo, tum ex Sancto Ioanne Chrysostomo, & Sancto Augustino, colligi potest. S. VI. Cum perpetuitate sacerdotii Christi non pugnat, ut sit in Ecclesia visibile caput. Marcus Antonius de Dominis, ni quod vult, assequa tur, ad perpetuitatem Sacerdotii Christi recurrit i i igitur constare dicit ex Apostolo Hebrae'. cap. 7. V. 3. , quod Christus manet sacerdos is perpetuum. Id confirmat ex S. Athv nasio Serm. 3. coni. Arianos, & S. Ioanne Chrysostomo II mil. I 3. in epist. ad Hebraeos, atque nullo modo timendum
superaddit a , ne Christus in coelis Non possit supplere si muneri in regenda Ecclesia terrestri: quum totum ipsius se regimen ab eo, ut a capite , Divinis influxibus absolva. si tur M. Illud etiam urget 3 , si ad ea, quae habet S. Lucas cap. 22. attendatur, a Sacerdotibus offerri sacrificium Hrecte dici non possc , sed esse dicendum , ab illis peragi memoriam ejus sacrificii, quod obtulit Christus, quia idem
Christus adhuc Vivit , & est verus , ac proprius Pontifex Ecclesiae , & Sacerdos . Affert in hanc rem S. Ioannis Chrysostomi HomiL 37. in epist. ad Hebraeos, S. Augustini lib. a. Gnt. Fausum cap. I 8., S. Cyrilli Hierosolymitani Catechesi ro.& S. Ambrosii Ennarrat. in Val. 38. , audioritates . His Uero omnibus visibile caput ab Ecclesia se exulasse , sibi falso blanditur Sicut ergo in aliis multis, ita in hoc quoque, quod ex perpetuitate Sacerdotii Christi inseri , Calvinum suum magistrum sequitur. Nam etiam Calvinus lib. q. Instituti cap. 18. S. I. neminem praeter Christum Sacerdotem esse extis colligebat, quae de perpetuitate Sacerdotii Christi cap. 7.
267쪽
236- DE IIII , ET LEGUM DIs CIPLIM Am3. in epistola ad Hebraeos leguntur . At vero Christus non solum est Sacerdos, sed etiam unicus magister noster, sicuti idem Christus mil. cap. a 3. v. 3. de se assirmat. Quia tamen Christus humano, atque visibili modo nunc per se non docet, sicuti hominum praesens conditio requirit; unitati , aeternitatique magisterii ejus non repugnat, ut multi fiat, qui doctores, & magistri dicantur, atque hac in re
vices Christi agant. Nam Apostolus I. ad Timot. cap. 2. U. 7. ,r r. ad eumdem Cimor. cap. I. v. I I. doctorem , & magistrum se vocat: I. Corint. cap. 3. v. s. se Dei ministrum cum aliis nonnullis appellat: II. Corint. cap. s. v. Io. Pro Christo
si ergo inquit legatione fungimur, tamquam Deo exhoris tante per nos. Obsecramus pro Christo, reconciliaminiis Deo μ . Idem etiam de pascendi, & administrandi sacramenta muneribus dici potest. Est enim Christus supremus
pastor omnium ovium, atque operatur in sacramentis , quae in ejus nomine sacrificantur i . Esse tamen in EccIesia debere multos pastores, atque sacramentorum ministros, qui Christi vices quoad ista, sensibili ratione agant, nemo unquam negaverit, & revera neque etiam Adversarius noster
negat a . Simili ergo ratione quia nunc Christus per seipsum apud nos sensibile sacrificium non offert, unitati,
atque aeternitati sacerdotii ejus non repugnat , modo ess hic in terris sacerdotes, atque ministros, qui eius nomine agant etiam quoad rem istam vices illius. In officio tamen sacerdotis, quemadmodum monet S. Thomas 3. par. qu. a 2. art. F., duo sunt considerandar Primo quidem ipsa obla-ἡ tio sacrificii ; secundo ipsa sacrificii consummatio , quae is quidem consistit in hoc , quod illi , pro quibus sacrifi-- cium offertur, finem sacrificii consequuntur . Finis auisse tem sacrificii, quod Christus obtulit, non fuerunt bonais temporalia, sed aeterna , quae per ejus mortem adipisci- ω mur . Unde dicitur Hebraeor. 9. ra. , quod Chrisiis est asis Asens Pontifex futurorum bonorum: ratione cujus Christi so
268쪽
LIBER XVII. CAPUT II. as in cerdotium dicitur aeternum *- . 2Eternitas ergo sacerdotii
Christi ad finem sacrificii, qui sane nullius virtute hominis haberi potest, referenda est, non vero ad ipsius sacrificii oblationem illam, quae hominum ministerio Christi nomine
: Ad ea vero, quae Adversarius noster ex S. Athanasio,& S. Ioanne Chrysostomo affert de perpetuitate sacerdotii Christi, non est, cur respondeamus. Nam S. Athanasius non dari succetatem sacerdotii Christi, ibidem tradit, idemque etiam S. Ioannes Chrysostomus assirmat, sicuti aperte con stat ex illorum locis, etiam prout ea ab Adversario nostro afferuntur. At quisnam unquam negaverit, Christum notia habere sui sacerdotii successbrem Τ Ministros enim & vic rios sui sacerdotii habet Christus, non successores , quia a Regi ; dum adhuc vivit, nemo succedit , minister tamen ejus, & vicarius datur . Christus ergo quum nunc adhuc vivat, sedeatque ad dexteram Patris, se ipsum offerens pro nobis, nemo successior illius dici potest. Quemadmodum ergo Christus , quatenus est Summus Sacerdos, sui sacer dotii ministros, & vicarios visibiles hic habet in terris; ita etiam quatenus est supremum Ecclesiae caput , habet hic .in terris, qui in exteriori administratione vices illius gerit , ac propterea dicitur visibile Ecclesiae caput, & revera est. Quoniam vero multis est jam ostensum a nobis, Ecclesiam ex sui natura, visibili capite indigere 1 : convenientissimum fuisse, ut hac in re Christus suae Ecclesiae provideret a : aliundeque ex hoc non fieri , ut Christus supremum Ecclesiae caput esse desinat 3 ; non est , cur nunc aliqua ad ea repo namus , quae de Divinis influxibus Adversarius noster dicit.
Ueram autem tum Sacerdotii , tum Sacrificii ratione in Ecclesia esse , hic contra Adversarium nostrum demonstram dum non aggredimur, quia hoc ad institutum nostrum modo non pertinet . Paucis ergo dicimus , in verbis Lucae haberi Com. II. Κ k sacri i) Hujus lib. cap. r. s. i. & seqq. a Cit. loco . 6. - . 3 Hujus cap. s. q. & seq. Diuitiam by Gorale
269쪽
238 DE IURE, ET LEGUM DIs CrPLINA sacrificii offerendi mandatum factum Apostolis , una cum eo , quod sibi commemorandum proponerent, dum illud offerrent.
Apostolus autem L. Corimb. cap. I a. v. 26. quid commemoran
dum in oblatione sacrificii Christus praeceperit, his verbis ex plicat: μ Quotiescumque enim manducabitis panem hunc, ω & calicem bibetis , mortem Domini annuntiabitis , donecis veniat μ. Utrum vero in Ecclesia verum Sacerdotium , verumque Sacrificium sit, Joannes Chrysostomus, Augustinus, Cyrillus Hierosolymitanus , & Ambrosius ne minimum qui dem, atque apparens dubitationis argumentum in iis ipsis lincis praebuerunt, quae Adversarius noster in medium protulit. S. Ioannes Chrysostomus in citata Homilia a nobis osserri Sacri um non semel tantum , sed iterum iterumque affirmat, simulque tradit, hujusmodi Sacrificii oblationem fieri in recor dationem mortis ejus, hoc est Christi. S. Augustinus lib. I. Comtra Faustum cap. I 8. docet , Christianos peracti Sacrificii m moriam celebrare sacrosancta oblatione , O participatione Corporis , O sanguinis Domini. S. Cyrillus Hierosolymitanus Catoches Io. tradit , Christum sui Sacerdotii non habere successi rem et quod & nos quoque cum omnibus Catholicis confiteomur. Qua vero ratione Christi Sacerdotium sit aeternum, ejusque Sacerdotii nullus successor , sed minister tantum habea tur , supra in hoc S. jam exposuimus . Tandem S. Ambrosius
Enarratione in dial. 38. Christum quidem vocat verum , ater num , O perpetuum Sacerdotem, ejus autem imagines Petrum, Paulum &c. , perfectionis tamen habita ratione, non vero quasi Sacerdotibus verum Sacrificium offerre non conveniatis
Nam ita paulo ante habet num. as .: Vidimus Principem Sa. ω cerdotum ad nos venientem , vidimus , & audivimus proti nobis offerentem sanguinem suum: sequimur, ut possumus. Sacerdotes, ut offeramus pro populo Sacrificium: etsi infir- is mi merito, tamen honorabiles Sacerdotio S. VII. Quae Christus in regimine suae Ecclesiae nunc ope ratur , ad interiorem influxum referri tantum debent.
Profecto si quae Christus nunc in suae Ecclesiae utilitatem operatur, non solum ad interiorem, sed etiam ad exteriorem
270쪽
. LIBER XVII. CAPUT U. Issinfluxum referri deberent , atque sensibilem Ecclesiae gube nationem complecterentur , non esset sane , cur visibile ii Ecclesia caput poneretur . Illud vero est. quod Iu stinus Fe-hronius in suo opere De Statu Melesia Oc. cap. r. g. 8. in resp. ad 4. contendit : Quam Redemptor noster inquit in ter-- ris habuit auctoritatem in Ecclesiam sponsam suam, eam & in coelis exercere pergit, juxta id, quod ante Ascensi ,, nem dixit Apostolus : Ecce ego vobiscum sum urique ad congum. ἡ mationem seculi 3 ita ut per operationem Spiritus Sanctim etiamnum veniat a Salvatore, di capite nostro non solum imis terior gratiarum in xus, sed di exterior a Rentia, vi cujus se per Apostolos , Pastores , & Doctores obfirmantur fideles
se adversus errores , & deducuntur ad unitatem fidei r Minlais stri quoque munera sua fideliter exercent secundum menisse suram potestatis , & portionem jurisdictionis, quae cui quo se a Deo tributa est . At falsum est, quam Christus in suam Ecclesiam , dum nobiscum ageret , sensibilem potestatem hi, buit, etiam nunc in coelis ea uti, multoque magis falsum est, id colligi ex illis verbis: Ecce ego vobiscum sum usque ad consumismatisnem secuti. Christus sane, dum hic in terris degeret, non solum auctor fuit cujuscumque doni spiritualis, sed etiam ipse per se suae Ecclesiae sensibili vocatione Apostolorum initia posuit : quae credenda, atque servanda essent ab iis, qui illa suam Ecclesiam adscriberentur , sensibili loquutione manifestavit i sermone sensibili docuit , Pharisaeos errare in intellactione multorum , quae in Veteri Lege habebantur, & contraac ab illis tradebatur , servandum praecepit , sicuti Matthaei cap. s. legitur: sensibili modo miracula patravit, Apostesis i
is Dedit potestatem spirituum immundorum, ut ejicerent eos, se di curarent omnem languorem , & omnem infirmitatem MeIoquutione sensibili plures parabolas sepius exposuiti sensibili
xlemum ratione in rebus sensibilibus sacramenta instituit. Amne fortasse nune sensibili ratione in suae Ecclesiae ministerium ipse per se homines vocat , aut cos ad suam Ecclesiam addu cit 8 Quae credi , atque servari debent contra insurgeutes eris