장음표시 사용
271쪽
aso DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA rores suae Ecclesiae sensibili modo manifestat suis ministris sensibili ratione potestatem confort ' cetcraque multa sensibiliter peragit, quae nunc sedens ad dexteram Patris, in suae Ecclesiae ; atque in se credentium utilitatem praestat 8 Qui Dnam unquam haec sibi confinxerit 8 At Christus dixit : Ego vobiscum sum usque ad consummationem seculi r haec sane dixit: quomodo igitur nobiscum est , nobiscum etiam operatur e at nobiscum non est cum sensibili corpore, quomodo fuit, quam do hic in terris degebat i ergo neque etiam sensibili ration Operatur: nam sensibilis operatio sine corpore fieri non potest, ut habeatur . Sed distingui debet interior influxus gratiarum, &exterior a entia. Ita ne vero Τ igitur virtus illa assistens, Viis cujus per Apostolos Pastores.& Doctorcs obfirmantur fideles, adversus errores. & deducuntur ad unitatem fidei ; Ministri se quoque munera sua fideliter exercent secundum mensuram' aliquid externum erit: in qua ergo parte corporis recipitur Τ an in capite, in lingua, in corde, in pectore Τ quomodo haec ex terna impresso fit in aliqua sensibili parte corporis , & non videtur , neque sentitur ' Nam quod externum est, atque ab interiori influxu distinguitur , & sensibili ratione, &in sensibili
subjecto peragatur oportet . Est ergo dicendum , quae nuΠe dona Christus suae Ecclesiae confert,esia comparata esse ad interiorem nostram sanctificationem, alia vero etiam ad aliquod e terius Ecclesiae bonum: ita etiam ad aliquod exterius Eccle-sae bonum est institutum illud donum, Vi cujus per Ap se stolos, Pastores, & Doctores, obfirmantur fideles adversus is errores, & deducuntur ad unitatem fidei; Ministri quoque is sua munera fideliter exercent secundum mensuram pote se statis , & portionem jurisdictionis μ . Ceterum Omnia aeque
dona interius infunduntur, atque in quodam influxu interiori consistunt. Febronius ergo ut supremi Ecclesiae capitis a ctoritatein deprimeret, Christum ea ratione in utilitatem suae Ecclesiae nunc operantem facit , qua nullo modo operatur, omnemque propterea necessitatem admittendi in Ecclesia vi.
sibile caput e medio tollere voluisse, non immerito quispiam collegerit. Nam Si quam Redemptor noster in terris ha-Diuitiaco by GO le
272쪽
LIRER XVII. CAPUT III. auersi buit auctoritatem in Ecclesiam sponsam suam, eam & i se coelis exercere pergit ; sicut dum in terris Christus dege. ret, nullum aliud praeter ipsum in Ecclesia visibile caput esse debuit , est inde sane consequens , ut etiam nunc esse nolia
DE UIsIBILI ECCLESIAE CAPITE, HABITA RATIONE DIVINARUM SCRIPTURARUM .
g. I.AIT Ulta sunt loca Divinarum Scripturarum , quibus1 1 visibile nune esse in Ecclesia caput ostenditur . Christum ergo dum hic in terris nobiscum ageret , ossiscium Supremi Pastoris etiam quoad exteriorem Ecclesiae gubernationem exercuisse, negari a nemine potest: aeque etiam certum est, eumdem redivivum a mortuis , antequam in coelum ascenderet, gubernandam Ecclesiam Petro, uti supremo capiti , commisisse , atque ita quidem commisisse, ut & super eum tota Ecclesia aedificanda singulari ratione foret, sic ti Matthaei cap. 3 6. v. I 8. & seqq. legimus , & Petrus totantia
fidem illius regeret , atque tum omnes agnos , tum omnes oves pasceret, quemadmodum a Sancto Luca cap. I a. V. 32. ,& S. Ioanne cap. II. v. I . & seqq. traditum accepimus i
Haec autem si satis non sunt, ut dici possit, Sanctum Petrum sui Vicarium a Christo relictum fuisse , & totius Ecclesiae visibile caput constitutum, non video sane quid ab homine praedito ratione exigi amplius possit. Uerum ista, qua ratione ad plenam convictionem possemus urgere , nunc omittimus : est enim pluribus id infra agendum a nobis, quando de Petri sua pra universam Ecclesiam Primatu disseremus ; nunc ex aliis locis Divinarum Scripturarum visibile caput in sua Ecclesia Christum reliquisse ostendamus . yis Alias oves habeo , inquiebat Christus Ioannu cap. IO. ω v. 16. quae non sunt ex hoc ovili , & illas oportet metuis adducere , & vocem meam audient , & fiet unum ovile, ἡ & unus pastor μ . Sicuti vero communis expositio Sanct
273쪽
asa DE IURE, ET LEGUΜ I Is CIPLINArum Patrum habet, hisce verbis Christus futurum esse significavit, ut etiam Gentiles fidem Christianam amplecterentur , atque tum ex iis, tum ex Hebraeis unum ovile fieret, hoc est una Ecclesia coalesceret, cui unus quoque pastor hic in terris praesideret. Gentes significans ait S. Augustinus Enarrat. se in dial. 78. num. 3. quas erat adducturus , non quidem si per suam praesentiam corporalem , ut illud verum siti nonis sum missias nisi ad oves, quae perierunt, domus Israel: sedis tamen per Evangelium suum , quod erant disseminaturi si specios pedes annuntiantium pacem , annuntiantium bo se na . Quemadmodum ergo Christus suam vocem gentes audituras praedixit, quamvis non ipse per se , sed ministerio Apostolorum Christianam fidem easdem docuerit; ita quo que dum futurum praenunciavit , ut fieret unum ovile , &unus pastor ; sicuti de ovili hic in terris tum ex Hebraeis, tum ex Gentilibus congregato loquebatur, simili modo ad vis bilem pastorem hie in terris degentem respexit . Pastor enim conditioni ovilis proportionatus sit oportet. Unde licet Christus interius gentium corda moveret , ut Christianam fidem amplecterentur , tamen ad id etiam sensibili ministerio Apostolorum usus fuit ; ita etiam quamvis nunc in co lis sedens ad dexteram Patris sit supremum totius Ecclesiae caput, aliud tamen hic in terris visibile posuit , ut grex visibilis visibili etiam pastore regeretur .
Deinde nos omnes esse unum corpus in Christo Ap stolus Roman. cap. I a. v. . tradit. Id vero dum tradit, quemadmodum animadvertit S. Thomas lect. a. in cap. I a. Epist
lae ad Romanas, rationem habet ejus similitudinis , quae inter mysticum, & naturale corpus intercedit. Est ergo E clesia mysticum quidem Christi corpus , quod tamen cum corpore naturali similitudinem habet: in sua autem similitudine cum corpore naturali quam maxime, immo omnino
deficeret, si illud haberet suum caput, haec vero, quatenus in se est visibilis, suum visibile caput non haberet. Epheo
florum cap. q. v. I 6. idem Apostolus ita omnes adhortatur :ω Crcscamus in illo per omnia , qui est caput Christus.
274쪽
Lra ER XVII. CAPUT III. asres ex quo totum corpus compactum , & connexum persi omnem juncturam subministrationis secundum operati fi nem in mensuram , uniuscujusque membri augmentum si corporis facti in aedificationem sui in charitate . Profecto vel sumus mutilum Christi corpus, vel completum, a que perfectum t aut sumus cum suo capite corpus, aut Gne capiter esse non possumus mutilum corpus, vel corpus sine capite; alioquin Christus diceretur caput mutili corporis , aut caput inanis trunci, non vero corporis , quia cor pus sine capite truncus quidam est: si autem sumus cor pus perfectum, & non mutilum; oportet, ut capite desti tuti non smus, eo , inquam , capite , quale nunc Ecclesia, uti visibilis , atque militans requirit. Hinc vero est, ut ab
Apostolo saepe fiat Ecclesiae cum domo comparatio i . Sucut enim domus, quantumvis ejus oeconomiae termini late pateant, unum patremfamilias oportet, ut habeat, qui ipsam regat, atque moderetur, licet a Deo tantum sibi omne
honum expectare possit ; ita Ecclesia supremum aliquenia rectorem, & caput , necesse est , ut hic in terris habeat , a quo in sua militia regatur, quamvis ejus supremum invisibile caput, a quo tantum omnia spiritualia dona in eam proficiscuntur, sit Christus Iesus . . s. II. Solum Christum Ecclesiae praeesse, ac propterea ubsbile caput in ea admitti non debere , in Sacris Litteris nullo modo traditum habemus. Marcus Antonius de Dominis in memorato lib. & eas num. I. & seqq. totus in eo est, ut visibile ab Ecclesia ea put excludendum esse, ex Sacris Litteris ostendat. Primo itaque solum Christum Ecclesiae praeesse, colligit ex illis verbis Mati. cap. 2 8. v. Io. Ecce ego vobiscum sum omnibus se diebus usque ad consummationem secuti . Rem eam4 dem ex his aliis confirmat , quae habet Apostolus Romam Cap. II. V. . Multi unum corpus sumus in Christo , si is guli autem alter alterius membra ; atque contendit,
275쪽
I6 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA Apostolo fuisse, quia idem Apostolux inter membra Christi
Petrum, se ipsum, & ceteros Apostolos connumerat, de sinisgulis , quod alterius membra essent , dicit , ut significet, aeque convenire omnibus sibi invicem membra esse, nemiani autem caput ceterorum.
. Haec duo nunc expendamus. Triplex ergo munus,
quemadmodum Mati. cap. 28. legitur, Christus suis Apost lis commiserat, hoc est docendi, quae fidei sunt, baptiZandi, & informandi in christianis moribus: ne ergo Apostoli dubitarent , utrum his muneribus recte defungi possent, se semper futurum cum eis, Christus promisit, hoc est, id gratiae, auxilii, atque fortitudinis a se esse recepturos, quo omnia peragerent, sicuti eorum ossicii ratio postulabat. Ex hoc autem consequi quod Adversarius noster vellet, in mentem solum ejus venire potuit. Quid Τ Anne spiritualis influxus Christi in suam Ecclesiam inde negatur, quia inia ea caput visibile ponitur aut quia Christus spiritualiter in Ecclesiam suam interius influit, esse non potest, ut in eadem Ecclesia sit, qui sensibili ratione exterius influat ci 8Suae ergo Ecclesiae Christum semper prospicere , illi auxilio
ςsse, hoc unicum est, quod evincunt ea verba Ecce ego is vobiscum sum Omnibus diebus usque ad consummati is nem seculi μ; non vero neminem alium praeter Christum punc Ecclesiae praesidere . Comparatione autem ducta a physico corpore , in quo
sunt multa membra, quae unam eamdemque actionem no
habent, etiam in corpore mystico, quod est Ecclesia, differentes csse donationes secundum gratiam, quae data est nobis, Apostolus Roman. cap. ra. probat. Singulos autem ab terius membra esse inde colligit, quia sicut in corpore physico membra se mutuo indigent i non potest enim caput dicere pedibus; non estis mihi necessarii a ; ita in mystico singuli sunt alterius membra ob gratiae diversas donationes, quibus unus alteri prodes te potest . At vero etiam in membris , quae hujusmodi corpus constituunt, nonne illud quo.
276쪽
I LI BER XVII. C AP UT III. 18sque recenset Apostolus , cui datum est , ut aliis praesit qἡ Habentes autem inquit donationes secundum gratiam, se quae data est nobis, differentes, sive prophetiam secunis dum rationem fidei, sive ministerium in ministrando, si si ve qui docet, in doctrina, qui exhortatur in exhortan. ἡ do, qui tribuit, in simplicitate , qui praes in sollicit , dine V. Membra ergo Christi sunt Petrus , ceteri Apostoli, aeque omnes Fideles , quia ad unum mysticum cor pus pertinent, cujus caput est Christus . Haec tamen membra non omnia sunt ejusdem conditionis, sed quemadmodum in physico corpore contingit, ut inter alia membra sit caput, quod praeest omnibus membris i ita etiam in mystico habent sane membra diversas donationes secundum . gratiam, atque inter diversas donationes ea quoque recenseri debet, qua uni datum est, ut ceteris praesit. Omnia ergo Ecclesiae membra sibi invicem membra sunt, quate nus sibi mutuo secundum diversas donationes gratiarum . prodesse possunt, non vero quatenus una eademque eorum
ratio sit, atque aliquod unum non habeatur , quod praest ceteris, illorumque sit caput. g. III. Falsum est, nobis traditum esse in Sacris Litteris , totum Ecclesiae regimen spirituali modo perfici. Christum post suam mortem a Deo Patre accepisse reis gimen supra universam Ecclesiam, constare dicit Marcus Antonius de Dominis r ex Apostolo Ephesior. cap. I. v. I9.&seqq. , atque hoc regimen Christum per se exercere colli git ex illis Apostoli verbis ad Colossens cap. r. v. I 8. t Et
ἡ ipse est caput corporis Ecclesiae, qui est principium, prues mogenitus ex mortuis et ut sit in omnibus ipse prim se tum tenens s . Esse autem hoc regimen totum spirituale ,
nec egere corporali praesentia, Apostolus, inquit ille, statim subinde his verbis declarat: Quia in ipso compi se euit omnem plenitudinem habitare, & pcr eum reconisse ciliare omnia in ipsum pacificans, per sanguinem crucisis ejus, sive quae in terris, sive quae in coelis sunt . Idem Tom. II. Ll vero,
277쪽
266 D E IURE, ET LEGOM DI scrPII NAvero, pergit ipse , confirmat Apostolas r. Corint. cap. 12. v. . & seq., in quibus unum eumdemque spiritum esse tradit , quamvis dentur divisiones gratiarum. Quibus positis, ita in sua argumentatione prosequitur i r Ecce regimenis actuale Christi e coelis per suum Spiritum, quo Ecclesiam se in terris moderatur suorum opera ministrorum. Unde &ἡ subdit Paulus et : Sicut enim ereptis unum es , O membra
,, habet multa, omnia amem membra comoris quum Ant mul-m ta, mum tamen cavus sunt; ita ct Christus μ . Illud autem ex his animadvertere prosequitur, Christum aliquid unum esse eum tota Ee clata, ex Apostolo eolligi, ita ut Christus, & Ecclesia unicum integrum corpus constatum ex membris, atque capite constituant, & ministri sint quidem membra , Cius tamen eorporis , cujus caput est Christus, qui
membris quidem utitur, non tamen altero capite . Unde ita concludit: quando Apostolus I. Coris . cap. I a. dicit nota posse caput dicere pedibus , non estis mihi necessarii, eum loqui de capite materialiter, prout caput est una pars mallerialis corporis, non vero formaliter, quatenus regit Omnia membra corporis. Caput igitur, inquit quod indi-- get pedibus, est membrum, non formalitcr caput. Ca-- put enim, Brmaliter ut caput, nihil opis accipit a possibus , sea a quocumque membro 3 sed oinnia membra se ipsum regit, sevet, & adjuvat suo spirituum animalium is instuxu . De tunc eaput potest dicere pedibus : vos mihi, non estis uecessarii Post nonnulla vero alia in haec re
ba prorumpis: Valeant ergo illi, qui ex hoc Pauli loco se eolligunt, in Ecclesia debere dari caput visibile, sed λειω maliter sumptum , hoc est regens , & influens praeter Chrisis stum quum Christus possit optime dicere pedibus: mihi
se non estis neectarii: unde colligunt, caput hoc loco nonis posse significare Christum . Ego vero dixi: caput hoc lo se co significare membrum, quale est quisque in Ecclesiata, is quicumque ille sit, etiam Apostolus, non caput mrinaliis ter '. Urget tandem illud Pauli ex eodem capite epi-
278쪽
stolae . . ad κλι. v. I 8. Nunc autem posuit Deus me se bra, unumquodque eorum in corpore , sicut voluit s tque nomine membrorum etiam Apostolos, nemine excepto , a Paulo indicatos contendit . .
Ad haec omnia, quam paucioribus fieri poterit, nunc respondebimus . Est ergo Christus caput corporis Ecclesiae, atque in omnibus principatum te t. quia uti idem Apostolus statim superaddit: μ In ipso complacuit omnem plois nitudinem Divinitatis inhabitare, & per eum.reconcilia. se re omnia in ipsum, pacificans per sanguinem crucis eius, se sive quae in terris , sive quae in coelis sunt . Sicuti enim
animadvertit S. Thomas lin. s. in cap. r. epist. ad Colossenses, is Caput respectu aliorum membrorum habet tria privit
se gia . Primo quidem distinguitur ab aliis ordine dignita. ,, tis, quia est principium, & prassidens e secundo in ple.
ἡ tudine sensuum , qui sunt omnes in capite et tertio tria se quodam influxu sensus, & motus ad membra. Et ideo se primo ostendit, quomodo Christus est caput ratione disse gnitatis : secundo ratione plenitudinis gratiarum , ibi: - Quia in laso complaciat omnem plenitudinem inhalitare t item
se tertio ratione iustuentiae, ibi : Et per eum reconciliare si omnia μ. Ecclesiae ergo regimen per se Christus exorcet,
quatenus ratione dignitatis, plenitudinis gratiarum, & im luentiae est caput illius: neque est alius hic in terris, qui aut dignitate, aut plenitudine gratiae cum Christo compa rari , aut interius, licuti Christus facit, in nos insuere pos,
sit. Cum hac tamen ratione regiminis non pugnat, alte
rum esse in Ecclesia visibile caput, quod taeteriori gubernationi hic inter homines potestate suprema praesit; immo. non Mum non pugnat, sed etiam visibilis Mesesi e conditio , atque ipsorum hominum in unum per sensibilia inaainoadunatio necessario requirit i , nihilque de suprema Clim si Mustoritate dotrahitur is . At Ecclesiae regimen totum spirituale est, neque Pra
279쪽
a 63 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA sentia corporali eget. Unde tandem Adversarius noster Foedidicit 3 Quia, inquit, pcr sanguinem crucis ejus pacifica, ta sunt omnia , sive quae in terris , sive quae in coelis sunt, scut Apostolus tradidit. Ita ne vero Inter Deum Cnim
se & hominem, inquit S. Thomas citata Iectione s. γ causa se discordiae fuit peccatum inter Iudaeos , & Gentiles Iex . ,, Christus per crucem destruxit peccatum, & implevit le-
ω gem; & ita removit causam discordiae. Hebraeor. I 2. 22.
,, Aece is ad Sion montem, O eisitatem Des συυentis , Hiermis salem caelesem . Et sic reconciliati sumus, & ita pacificata
se sunt, seve quae in caelis, ut Angeli, & Deus , e quae in A terris, scilicet Iudaei, & Gentiles . Ideo Christo nato, dia
is citur Luca II. I . Gloria in altis is Deo , ct in terra pax,, hominibus bonae voluntatis. Item in resurrectione dixit: Pax se vobis , uti habetur Ioannis Io. I9. Ephesiorum II. I . : Qui se fecit utraque unum μ. Non ergo eo sensu , quo ad arbitrium
Adversarius noster sibi confingit , tam quae in coelis , qua quae in terris sunt , Christus suo sanguine pacificavit , quasi Ecclesiae regimen spirituale tantum esse debeat, atque a solo Christo peragi possit. Ad pacem enim , quam Christus tam in coelis , quam in terris , conciliavit , respexit Apostolus , dum aifirmavit , pacificata fuisse omnia per sanguinem crucis ejus , sive quae in terris, sive quae in eoelis sunt. 3Quae vero Apostolus I.Corinth. cap. I a. habat, sunt omnia comparata ad demonstrandum, a Deo proficisci omnia dona, quamvis aliis detur sermo sapientiae , aliis sermo scientiae, aliis fides, aliis gratia sanitatum &c. quia ci Divisionesis gratiarum sunt, idem autem spiritus t & divisiones miniis strationum sunt, idem autem Dominus r & divisiones op
se rationum sunt , idem vero Deus , qui operatur omnia inisse Omnibus M . Physicum corpus unum esse, licet in eo sint plura membra, quae eumdem actum non habent, Meinde Apostolus animadvertit, ex quo colligit etiam Christum esse unum, quamvis multa & diversa membra habeat, hoc est omnes Fideles duxta illud Roman. cap. I a. v. s. Multi unum corpus sumus. B incrὶ cit. cap. v. . & seqq.
280쪽
LiBER XVII. CAPUT IT ' 'in christo In his omnibus , uti nemo non videt, nubia fit mentio regiminis , atque gubernationis ; & tamen Adversarius noster non solum pro suo arbitrio ad regimen , de gubornationem ea trahit, sed etiam in iisdem depictum lapis ponit regimen illud, quod contra auctoritatem Divinarum Scripturarum sibi finxit. Christum autem simul cum tota Ecclesia aliquid unum esse , ei damus t nam , uti ex Apostolo modo observavimus e,, Multi unum corpus sumus in Christo ;& Ephesior. c. I .v. 2 a. dicitur: Ipsum dedit caput super omnem Ecclesiam, quae estis corpus ejus . Ministri ergo,& ceteri Fideles, sunt membra ejus corporis, cujus caput est Christus: & hoc quoque damus. Christus enim esse non posset caput Ecclesiae,& Ecclesia corpus ejus, si qui ad Ecclesiam pertinent, non essent membra ejus .
Christus ergo suis membris utitur, non tamen altero capite ddistinguo r non utitur altero capite , quod ipsius Christi h bita ratione, sit caput, concedo; habita ratione ceterorum membrorum , nego . Aliud est ergo , omnes Fideles esses,
membra Christi , & Christum caput omnium hujusmodi
membrorum , aliud vero inter haec membra unum aliquod esse , quod praesit ceteris, sitque eorum omnium caput. Fieri potest, immo revera fit , ut si Christi supromi capitis ratio habeatur , omnes Fideles in censum membrorum v niant , alioquin Christus dici non posset supremum caput rattamen esse quoque potest , & revera cst , ut, ipsorum
inembrorum habita ratione , unum supra cetera praecellat , eaque regat, atque moderetur. Hoc vero est, quod etiam Apostolus tradit: sicuti enim supra innuimus, Roman. cap. II. postquam affirmavit, nos esse unum corpus in Christo,
illud quoque superaddidit , nobis datas fuisse secundum
gratiam diversas donationes , atque in eas illam quoque donationem recensuit , qua aliquibus datum fuit, ut prae
essent ceteris , hoc est aliis membris , licet qui praeessentaeque, ac alii, unum in Christo corpus constituerent. Hoeetiam confirmat in isto Ia. cap. epistolae r. ad Corinthios,