장음표시 사용
361쪽
3Io DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA
cujusdam singularis Ecclesiae intelligatur , inulto magis idem consequitur, si per Ecclesiam Concilium acumenicum deis signatum fuisse quispiam velit. Quid 8 anne fortasse ad ferendum judicium de quolibet singulari crimine vel gravi sesino, de quolibet singulari homine peccante, & renuente
obtemperare correctionibus, simul secum conveniendi Ecclesiae Praesules aliquam obligationem habent ' vel simul congregari possunt, aut Volunt 8 An res ista non est hujusmodi , ut gravissimas discultates patiatur , sumptos valde maximos requirat, quaeque nonnisi longiori tempore, & cum incommodo multorum expediri potest ' Tamen sit sane dis ficillima, quaevis incommoda omnium Ecclesiae Praesulum se. cum ferat, sine maximis sumptibus expediri non possi, e ficiatur tamen oportet, si quilibet homo peccans correctionibus obtemperare noluerit. Nam Christus loquens de quo vis homine peccante in fratrem suuin, & non resipiscente ob correctionem sibi factam , nulla adjecta conditione, affirmavit : Dic Ecclesia. Qui ergo apud Matibaeum cap. I 8 . V. II. nomine Ecclesiae Concilium oecumenicum designari Volunt, id Christum praecepisse statuunt , quod nunquam futurum erit , ut a nobis servari possit. Illos autem , qui tacumenicum Concilium Summi Pomtificis auctoritati praeponunt, in ea esse sententia , ut n mine Ecclesiae in hoc loco Matthaei, Concilium acumen secum esse intelligendum velint, ex eorumdem argumenta
di ratione manifestum est . Nam ex his , quae dicit Christus Matthaei cap. I 8. v. I s. & seq. ita habent t : Romanusis Pontifex peccato obnoxius est: igitur super eum quoque is correctio cadit: si igitur correptus non resipiscit, Eccle. - siae denunciari debet, quemadmodum Christus monuit, B Ecclesiae quidem non dispersae, quae supra eum auctoria is talem non habet, sed in Concilio acumenico congre- ω gatae, cujus potestas est Pontificia superior . Unde ut ex loco Matthaei colligant, quod ipsi volunt, Ecclesiae nomine Concilium acumenicum intelligendum esse , non solam dicunt, sed etiam dicere debent. Qua
i -Vide Natalem ab Alexandro supra citatum.
362쪽
LIBER XUIss. CAPUT III. 3 st, Quando ergo in Evangelio dicitur, Eeclesiae denuncianduin illum esse, qui repetita correctione non resipiscit, est id sane intelligendum de Ecclesiae Praesulibus , quemad modum tradit S. Ioan. Chrysostomus Homi . in Matthaeum, alias 3I., num. 2. , & Theophil actus in eumdem Matthaei locum . Nam mutua Ecclesiae , & Episcoporum ratio est , Scuti habet S. Cyprianus cpist. 69. inquiens: μ Episcopua si in Ecclesia esse, &Ecclesiam in Episcopo Et epist. a 7. ἡ Episcoporum ordinatio, & Ecclesiae ratio decurrit, ut Ec-i is clesia super Episcopos constituatur, & omnis actus Eccle-- siae omnes praepositos gubernetur . Hac sane ratione imtelligitur , quomodo Christus praeceperit, ut quilibet pec cans in suum fratrem, & repetitam correctionem parvi faciens, Ecclesiae de nunciaretur.
At , inquiunt, coetum Fidelium nomine Ecclesiae intellexerunt S. Hieronymus , & S. Anselmus in explicatione loci S. Matthaei, sicuti in eumdem Matthaei locum Cornelius a Lapide animadvertit, intellexit S. Gregorius Magnus Epis. lib. . Indict. I 3. epist. I 8. , alias 38. Quid ergo cum istis ne, ac cum S. Ioanne Chrysostomo , & Theophylacto sentiendum erit' Cum utrisque sane. Qua vero ratione id fieri possit , Hugo Cardinalis in Matthaei cap. I 8. ita explicat: is Si privata persona corripit, sic exponendum est: Die E eo , id est coram Praelato Ecclesiae eum convince peris testes, quos prius audire noluit corripicntes. Si vero Prae M latus corripit, sensus est: Dis Ecelesie , id est coram E
se clesia illum excommunica, id est, coram congregation ,, Fidelium . Quapropter personae corripientis distinctione servata, nomine Ecclesiae tum Fidelium coetus, tum Ecclγsiae Praesules intelligi possitnt: sunt intelligendi Ecclesiae Pra, sules, si qui alterum in se peccantem corripit , fuerit pria
Vata persona si autem ultima eorrectio ab Ecclesiae Psaes le adhibetur, tunc nomine Ecclcsiae Fidelium coetus intelligendus venit. Hinc S. Gregorius in citara epistola pota quam Matthaei locum in medium produxit, ita habet, agens contra Ioannem Episcopum Constantinopolitanum , qui no
363쪽
3ya DE IURE, ET LEGUΜ DIs C IPLINAmen Episcopi Universalis sibi arrogaverat i Ego itaque se per Responsales meos semel, & bis verbis humilibus hoc, is quod in tota Ecclesia peccatur, corripere studui : nuncis per me ipsum scribo. Quidquid facere humiliter debui,
se non omisi. Sed in mea correptione despicior, restat, ut - Ecclesiam debeam adhibere μ. Ex quibus sane constat, illa verba : Die Ecclesiae, ad coetum Fidelium S. Gregorium retulisse ejus occasione correptionis, quae a se, uti a summo Ecclesiae Praesule, Ioanni Episcopo Constantinopolitano facta ulla sine ejus emendatione fuerat, ac propterea coetui Fidelium praesumptio illius manifestanda erat. Nunc ad
A multitudine quidem Fidelium septem Diaconi electi
suere; verumtamen Apostoli eis manus imposuerunt, qua sane illi omnem potestatem propriam sui muneris recepere. Paulum autem, & Barnabam, non vero coetum Fidelium ,
constituisse in singulis Ecclesiis Presbyteros in citato loco apertissime traditur. Nam , mentione facta de profectione Pauli eum Barnaba in Derben, eorumque peragratione in alias regiones, in quibus discipulorum animas in fide co firmarunt, ita superadditur: Et quum constituissent illisse per singulas Ecclesias Presbyteros, & orassent cum jej
is nationibus, commendaverunt eos Domino M.
Inde vero Apostolus constituit, quinam Ecclesiis praefici deberent, quia voluit , ut non omnibus indiscriminatim id muneris demandaretur, sed eis , qui praediti essent illis dotibus, quas ipse recenset. Electio Ecclesiae Praesulum, non semper eodem modo facienda erat, quo in in tio Ecclesiae facta fuit: Paulum, & ceteros Apostolos Christus per se elegit, sicuti etiam S. Petrum Ecclesiae supremum caput per se constituit: subsequentibus vero temporibus electio successorum , ministerio hominum peragendaia fuit. Quapropter mirandum non est, si Paulus Spiritu Sanacto ductus praemonendum censuit, quibusnam Ecclcsiae rogimen demandari deberet. At vero consecratione , non et Gone omnem potestatem ordinis, quam habent, Praesules Eccle Diui irco by Cooste
364쪽
LIBER XVIII. CAPUT IV. 313 Ecclesiae recipiunt. Virtute autem Dei, non hominum conis secratio perficitur, ac propterea id omne potestatis, quod habent, Ecclesiae Praesules Dei virtuti acceptam referre debent . Tota ergo potestas in Ecclesiae ministris non ab E clesia, sed a Deo derivatur.
DE sUBIECTO MUs IURISDICTIONIS , ET QUIDEM SECUNDUM AUCTORITATEM SACRAE TRADITIONIS , QUA ECCLESIA HIC IN TERRIS REGITUR.
S. I. A Patribus traditum accepimus , non Ecclesiam, sed
IL ministros illius 1 esse subjectum jurisdictionis,
qua ipsa regitur. A Graecis Patribus exordiamur. S. Clemens in sua I. epistola ad Corinthios dum recenset originem illorum , qui Ecclesiae praesunt, num. r. ita habet: Apostoli nobis evanis A gelizarunt a Domino Iesu Christo i Iesus Christus a Deo. M Missus est igitur Christus a Deo , & Apostoli a Christo ise & factum est utrumque ordinatim a voluntate Dei .... si Praedicantes igitur Apostoli per regiones , ac urbes, is primitias carum spiritu quum probassent, in Episcopos, ἡ & Diaconos eorum , qui credituri erant, constituerunt. Num. . Et Apostoli nostri cognoverunt per Dominum is nostrum Iesum Christum , quod futura esset contentio deis nomine Episcoporum: ob eam ergo causam, accepta per se fecta praecognitione , constituerunt supradictos, & dein is de futurae successionis regulam tradiderunt μ. Sicut ergo a Deo Christus , a Christo Apostoli; ita etiam ab Apost lis Episcopi , & Diaconi sunt , atque hac ratione futurae successionis regulam traditam habemus; hoc est, qui sunt in Ecclesia jurisdictione praediti, ideo illam habent, qui , Divino jure succedunt primis , qui eamdem a Christo habuerunt, atque ita Ecclesiae Praesidum successio continuatur, ut alii , atque alii per ministerium praecedentium Divino Tam. II. Υ y jure i Quo sensu ministri dicantur super. cap. F.8. exposuimus . Disitired by Corale
365쪽
3s DE IURE, ET LEGUM DISC IPLINA jure jurisdictionem suae praefeeturae respondentem accipiant. S. Ignatius in epist. ad Magnesianos . Hortor , ut hoc sit vestrum studium, in Dei concordia omnia agere, Episcinis pO praesidente Dei loco , & Presbyteris loco senatus Apin ,, stolici, & Diaconis mihi suavissimis , quibus commissum si est ministerium Iesu Christi . Loco autem Ecclesiae turn Episcopi, tum Presbyteri praesiderent, atque Diaconis Ec- lesiae ministerium commissum foret, si quod habent auctinritatis . ab Ecclesia in eosdem transfunderetur L Ecclesiaque ipse esset, quae plenitudinem auctoritatis in suos ministros transfundendam a Christo recepisset . V Agnitio vera est ἡ inquit S. Irenaeus lib. . Com. Haereses cap. 38. nu. 3. Apin ,, stolorum doctrina, & antiquus Ecclesiae status in univem mundo, dc character corporis Christi secundum suo. is cession os Episcoporum , quibus illi eam , quae in unoquinis que loco est, Ecesesiam tradiderunt M. Eodem lib. cap. 26. Numiaa. Quapropter eis, qui in Ecclesia sunt, Presbyte- ω ris obaudire oportet, his , qui successionem habent ab Apo fi stolis, sicut otandimus: qui cum Episcopatus successi is ne charisma veritatis certum secundum placitum Patriso acceperunt F. Si ergo Episcopis, quae in unoquoque locuadinvenitur, Ecclesia tradita est, eisque propter successi rem, quam habent ab Apostolis, relictum cst charisma vexitatis, fieri non potest , ut quidquid auctoritatis in Ecclesia illi habent, ab ipsa Ecclesia receperint. S. Basilius epist. S., alio 3 o9., Ecclesiam requiescere assirmat in Episcopis, Iamquam in propriis fustias r epist. ry7. , alias II., nuΙΠ. I. ita ad Ambrosum Episcopum Mediolanensem habet: - Age igiis tur , O homo Dei , quandoquidem non ab hominibus B accepisti, aut edoctus es Evangelium Christi, sed ipse tela Dominus ex terrae judicibus ad cathedram Apostolorum ,, transtulit V . At non a Domino, sed ab Ecclesia ad cath dram Apostolorum Ambrosium translatum fuisse dici debuisset, si ab ea suam ad id muneris auctoritatem recepissct . Quod autem suam potestatem ab altero accipit , fulcrum
ejus dici non potest, sed fulcri ratio ipsi principio potest
366쪽
LIRER XVIII. CAPUT IV. 3 s itis convenit. S. Ioannes Chrysostomus De Oilit. kEI. Ge. Scriptura num. . Merito igitur spiritualem consulatu nia
se appellavimus Apostolatum. Sunt enim a Deo designati k magistratus populi, magistratus , quibus non gentes um besque variae tribuuntur , sed quorum omnium fidei G- mul totus orbis terrarum committitur μ . Sicut ergo Ap stoli suam a Deo potestatem receperunt , eorumque fidei totus Orbis terrarum innititur; ita etiam qui succedunt lo- eo Apostolorum, suam a Deo potestatem acceptam referunt, atque in fide eorum totus orbis terrarum conquiescit. Temtullianus De Praescript. adversus Haeret. cap ao. omne gea;, nus ad originem suam censeatur necesse est. Itaque tot,
si ac tantae Ecclesiae una est illa ab Apostolis prima , ex qua ,, omnes. Sic omnes primae, & omnes Apostolicae , dumta
unam omnes probant unitatem F. Profecto si omnes Ee
clesiae ab una illa prima sunt, quam Apostoli constituerunt,& quia ab una illa prima sunt, omnes eamdcin unitatem probant i sicut illa una prima non dedit Apostolis eam auctoritatem, quam habebant ; ita etiam quae postea Ecclesia fuit, & est, iis, qui in illa praesunt, auctoritatem non confert. S. Cyprianus epist. 27. Inde per temporum, & suo. si cessonum vices Episcoporum ordinatio, & Ecclesiae ratiosi decurrit, ut Ecclesia super Episcopos constituatur, & omisse nis actus Ecesesiae per eosdem Praepositos gubernetur . Quum hoc iraque Divina Lege fundatum sit, miror quos-- dam audaci temeritate sic mihi scribere voluisse, ut Ecelesiae nomine litteras facerent, quando Ecclesia in Epio scopo, & Clero, di in omnibus stantibus sit constituta . Tantum ergo abest , S. Cypriano monente , ut Episcopus suam ab Ecclesia iurisdictionem accipiat, quin potius & Ecelesia super Episcopos constituatur, & omnis actus Ecclesiae per eosdem Praepositos gubernetur. S. Hilarius De fixit.
lib. 8. num. r. de ea ratione loquens , quam Apostolas in
Episcopi electione servandam este praescripsit: Non enimue, inquit Apostolicus sermo probitatis honestatisque prae.
ω ceptis hominem tantum seculo conformat ad vitam, ne
367쪽
316 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA is que rursum per doctrinae scientiam scribam synagogae imis stituit ad legem: sed perfectum Ecclesiae Principem per se lactis maximarum virtutum donis instituit μ. Et facta tu m PDLI38. num.3 8. Sed Principatu eorum Apost is lorum confortantur Ecclesiae. scilicet ab ipsis coeptae, abis his principia sumentes: quae super toto orbe fundatae fi is mis principiis constiterint V. Sunt ergo Ecclesiae Princia patus Episcoporum, & quidem tales , ut eos Episcopi per successionem, non vero quasi ab Ecclesia, sibi demandatos
acceperint. S. Ambrosius in lib. De Virginitate cap. I 8. n. I I 8. Ecclesiam navi comparat : quae quidem comparatio etiam apud ceteros Ecclesiae Patres tum Graecos, tum Latinos est
valde familiaris. Navis autem proprium est , ita regi ab iis, qui eidem praesunt, ut ipsa illis neque facultatem , neque auctoritatem se regendi tribuat. S. Augustinus affirmat quidem Sem. 7 . , alias et r. , num. Io. , & alibi Petrum gem re Ecclesia personam ; tamen qua ratione a Petro Ecclesiae personam gestari ipse putet, explicat Serm. I 37. , alias Αφ. Inum. 3. , hoc est, quatenus in Petro, sicuti in primo, ac praecipuo sui capite Ecclesia formata fuit i Dicit enimis Petro: inquit in quo uno format Ecclesiami Petre amasse me 8 Et lib. De Agone Chrisiano num .3 a. non Petro in Ecclesia, sed Ecclesiae in Petro claves regni coelorum datas fuisse his verbis affirmat: Huic enim Ecclesiae claves re is gni coelorum datae sunt, quum Petro datae sunt μῆ. Ecclesia autem in Petro formata esse non potuisset, si ipsa esset, quae omnem a Christo potestatem recepisset, similiterque cla vcs Ecclesiae datae esse deberent, si ab ea potestas hujusmodi clavium suis ministris communicaretur. S. DO epist. I 3. cap. 3. in discipulis, non vero in Ecclesia, omnes Praesules
Ecclesiarum a Christo edoctos fuisse tradit: Discipulis suis, ἡ inquit in quibus omnes Ecclesiarum Praesules doceba se tur, & formam, & potestatem tradidit baptiZandi , t ramque Ecclesam suam in Apostilis Christum erudivisse ais
mat Sem. I 8. De DIunio num. i. S. Fulgentius in lib. De Fide ad Petrum cap.3. num.37. Poenitentia peccatori tunc
- ω prodest, Diuitiam by Corale
368쪽
LrBER XVIII. CAPUT IV. 3s7 se prodest, si eam in Ecclesia Catholica gerat , cui Deus se in persona B. Petri ligandi solvendique tribuit potest,
se tem μ. Et lib. I. De remi filone peccatorum cap. 3 ρ. In -- la Ecclesia Catholica datur , & accipitur remissio pecca is torum ... quam super petram fundavit , cui etiam p se testatem ligandi .solvendique concessit, sicut B. Petro veri ritas repromittit dicens : Cu es Petrus G. Est ergo in
Ecclesia ligandi & solvendi potestas, quia cam Christus Petro illiusque successoribus tradidit, non vero quia ab Ecclesia in Petrum illiusque successores dimanarit. S. Gregorius Magnus lib. a. in angelia Homi l. et . num. . Ipsi inquit se sancta Ecclesia est commissa: ipsi specialiter dicitur: SAis mon Ioannis amas me pasce oves meas μ. Et Homil. 16.num. s. explicans illa Verba: Quorum remiseritis peccata M.
ait Illi discipuli ad tanta onera humilitatis vocati , ad is quantum culmen gloriae sunt perductit Ecce non solum se de semetipsis securi fiunt, sed etiam alienae obligationisse potestatem relaXationis accipiunt, principatumque aeterni se judicii sortiuntur, ut vice Dei quibusdam peccata ret, se neant, quibusdam relaxent . . . Horum nunc in Ecclesia is Episcopi locum tenent. Ligandi atque solvendi auctor, se talem suscipiunt, qui gradum regiminis sortiuntur Suam ergo auctoritatem ab Ecclesia Petrus non accepit, Apostoli
non accepcrunt, non accipiunt, qui nunc in Ecclesiae I cum eorum tenent. Ex his vero Omnibus nemini non omnino constare debet, a Patribus traditum nos accepisse , non
Ecclesiam, sed ministros illius esse subjectum ejus jurisdicti,nis , qua illa regitur. g. II. Exponitur quo sensu intelligi debeant loca illa Patrum, in quibus traditur, jurisdictionem esse in Ecclesia.
Potestatem clavium Ecclesiae collatam fuisse , nonnulli Patres aliquando affirmarunt, primo quidem ut ostenderent, hujusmodi potestatem ad commodum, utilitatem, & aedifica tionem Ecclesiae totam comparatam esse , quemadmodum etiam ex Sacris Litteris constat I : secundo ut innuerent, cla i super. cap. b. 8. Diuiti eo by GOmla
369쪽
clavium potestatem personae Petri ita affixam non fuisse , ut cum illo simul perierit, & non potius semper in Ecclesia permanserit, quatenus Petri successores cadem potestate praedi- ros in se habet , atque retinet . Id jam animadvertimus , ac potissimum S. Augustini auctoritate exposuimus I .
Priorem , aeque ac alteram explicationem , etiam a Pe- avio traditam Cheolog. Dogmatum lib. 3. cap. I 6. num. 6. &seqq. Iustinus Febronius De Statu Ecclesa G. cap. I. g. 6.num. q. sua solita urbanitate vocat Effugia , quibus ad de- ω clinandum genuinum , ac integrum hac in parte Ecclesiastiis car Traditionis sensum, utuntur Romanae Curiae fautores με. Verum utraque explicatio apte comparata est ad exponenda νnonnulla loca Patrum , quae opposita esse videntur communi
Traditioni, qua acceptum habemus, Ecclesiam non esse se, iectum jurisdictionis, quemadmodum in superiori g. ostendimus , idque etiam semper magis magisque constabit in sequentibus fg., in quibus nonnulla loca Patrum explicabimus, quae multo ante tempore, quam Febronius, quidam nobis opposuerunt, evincemusque , nihil minus ex iis colligi polla, quam Ecclesiam esse subiectum jurisdictionis . Tertiam tamen nos rationem nunc superaddimus , quae est attendenda in hac re , de qua agimus , dum ex Patribus aliqua in medium adducuntur, quae in Ecclesia jurisdictionem depositam fuisse aliquo modo prae se ferunt. Est vero hujusmodi; ut Patres dum clavos esse in Ecclosia alfirmant,id tantum velint, in Ecceta solummodo peccata remitti , extra eam autem id fieri nullo modo posse. Dum tamen in sola Ecclesia peccat remitti dicunt , non jurisdictione , quae ab Ecclesia confera tur , sed ea , quae in Ecclesia sit a Iesu Christo collata ministris illius , id fieri affirmant . Rem istam ex Augustino explicabimus, quoniam auctoritate potissimum ejus Adversarii nostri abutuntur . De Doctrina cirisiana lib. I. num. II. ita hae bet S. Doctor : Has igitur claves dedit Ecclesiae suae , ut es, quae solveret in terra , soluta essent in coelo : quae ligareth in terra , ligata essent & in coelo : scilicet ut quisquis ilia is Ecia
370쪽
Li AER XVIII. CAPUT IV. - . 3 9 se Ecclesia eius dimitti sibi peccata non crederet, non ei di se mitterentur; quisquis autem crederet, seque ab his corre se ctus averteret in ejusdem Ecclesiae gremio constitutus , e se dem fide , atque correctione sanaretur U . In Enchiridionum. II. Recte constituuntur ab his, qui Ecclesiis praesunt, is tempora poenitentiae , ut fiat satis etiam Ecclesiae , in quari remittuntur ipsa peccatar extra eam quippe non remittun- si tur μ . Unde vero sit illa jurisdictio in Ecclesia , ob quam in ea peccata dimittuntur , ita explicat pluribus in locis. Serm. 392. , alias S9. in Homilias so. , num. 3. Nemo si- , bi dicat : occulte ego : poenitentiam γ apud Deum ago . si Ergo sine causa dictum est : Qua meritis in terra , soluta a se erunt in caelo: ergo sine causa sunt claves datae Ecclesiae Dei μ.
Claves ergo Ecclesia accepit in Apostolis ligandi & solvendi
facultatem a Christo recipientibus. De Agone Chrisiano nu. 3 a. se Huic enim Ecclesiae claves regni coelorum datae sunt, quum se Petro datae sunt . Serm. I 9. , alias De disersis a A. nu. 72M Sed quoniam in significatione personam Petrus gestibat si Ecclesiae, quod illi uni datum est, Ecclesiae datum est .
Sem. 29 . , alias De riversis Io 8., num. a. postquam dixit
claves Petro traditas, Quia ipsius universitatis & unitatisse Ecclesiae figuram gessit μ , haec superaddit, Nam ut nove- ω ritis Ecclesiam accepisse claves regni coelorum, audite in , se alio loco, quid Dominus dicat Apostolis suis : Accipite Θ is ritum Sanctum, & continuo: si cui dimiseritis peccata, diis mittentur ci, & si cujus tenueritis , tenebuntur Ν . Claves ergo in taclesia esse ita quidem affirmat S. Augustinus, ut eas in S. Petro , & in Apostolis habeat, quas ipsi tamen non ab Ecclesia, sed a Iesu Christo receperunt. g. III. Tertulliani, S. Cypriani, & S. Hilarii auctoritate Adversarii nostri frustra gloriantur . Modo iis omnibus locis Patrum in distinctis g*. respondere aggredi mur,quae Hexaptarii ad priorem partem yo. damnatae propositionis Quesnellii tom. 6. nobis opponunt , quae
quidem saltem maxima eκ parte mutuati sunt, non solum a Ricberio, sed etiam a Magdeburgensibus, & Marco Antcnio de