Fr. Thomae Mariae Cerboni ordinis praedicatorum ... De jure, et legum disciplina tomus primus quartus, et ultimus

71쪽

6o DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA suae voluntati omnino renunciant , & sub obedientia alterius vovent suam vitam ducere. Cuius quidem obedien-ώ tiae exemplum prosequitur S. Thomas in citato loco prae-- cipuum habuimus in Christo de quo Apostolus dicit R es man. cap. . U. I9. Sicut per inobedientiam unius homAus peceatores consistitistini multi; ita ct per unitis obeditionem j is si consituentur multi . Quam quidem obedientiam Aposto-- Ius manifestat ad Philippen: cap.rr. V. 8. dicens: Humili ., vis semeti um, factus obediens inque ad mortem. Haec a ,, tem obedientia in abrenuntiatione propriae voluntatis comis sistit. Unde ipse dicebat Mati. cap. 26. V. 39. Pater mi, , si possibile es, reanseat a me in x se; verumtamen non fiais cui ego volo, sed secut tu et Sc Dan. cap. 6. V.3 9. dicit: D , flendi de caelo non ut faciam voluntatem meam, sed volu es ratem ejus, qui mi t me. In quo nobis dedit exemplum, si ut sicut ipse suam voluntatem humanam abnegabat supinis ponendo eam Divinae; ita & nos nostram voluntatem Deo se totaliter supponamus, & hominibus, qui nobis praeponum is tur tamquam Dei ministri . . S. IX. obedientiae consilium, quo quis sub institutione alterius vovet suam vitam ducere, duobus aliis consiliis prae

cellit, quibus vel rcs omnes exteriores abdicantur, vel per petuae continentiae votum emittitur. Voto castitatis sacrificium proprii corporis Deo offer tur, paupertatis autem, rerum omnium exteriorum; at hoc obedientiae voto tota voluntas Deo consecratur. Sicut ergo inter bona hominis, corpus rebus exterioribus, & anima eorpori praefertur; ita etiam votum continentiae est praeferendum voto paupertatis, & utrique votum obedientiae , h, bita ratione praecellentiae illorum bonorum, quae haec vota complectuntur. Nam votum paupertatis exteriora bona respicit, votum castitatis proprium corpus, obedientiae autem bonum animae, cujusmodi est libertas. Inter alia autem se ait S. Thomas opusculo II. cap. Io. quanto aliquid ma es gis naturaliter amatur, tanto perfectius contemnitur pr

se pier Christum. Nihil est enim homini amabilius libertate

72쪽

LIBER XIV. CAPUT V. 6 I,, propriae voluntatis ; Per hanc siquidem homo est etiamta se aliorum dominus ; per hanc aliis uti, vel frui potest; peris hanc etiam actibus suis dominatur. Unde sicut homo di. is mittens divitias, vel personas conjunctas, eas abnegatari ita deserens propriae voluntatis arbitrium, per quod ipse is sui dominus est, se ipsum abnegare invenitur. Nihil estis etiam, quod homo naturali affectu magis refugiat, quam is servitutem: unde & nihil posset homo pro alio amplius se impendere, post hoc, quod se ipsum in mortem pro eois traderet, quam quod se servituti ejus subjugaret: unde se dicitur Tobiae cap. s. v. a. Tobias junior dixit ad Angelum: is Si me 'sum tradam tibi semum , non ero condignus proviri dentiae tuae M . S. X. obedientiae votum, quo quis toto vitae suae tempore sese submittit praeceptioni alterius , certamque vivendi rationem profitetur , in qua sese exerceat in operibus virtutum, est praestantissimi meriti. Illud consilium nobis a Christo datum de abnegatione voluntatis , quam persectissime Sanctos Martyres fuisse sequutos, negari non potest. Nullum enim illorum bonorum, quae nunc habemus, aut habere posse inus, vitae praeferemdum est. Hinc homines amicis, divitiis , sanitate corporis, atque etiam Iibertate privari potius ducunt , quam vitata.

At vero Sancti Martyres vitae quoque bonum pro Christi amore profuderunt, suaeque voluntati quoad conservationem vitae pro Christi amore obstiterunti illud igitur consilium nobis a Christo datum de abnegatione voluntatis Sancti Martyres perfectissime sequuti fuerunt. Exemplum vero eorum, qua ratione sine amissione vitae fieri potest, ii perfecte sequuntur, qui illo, de quo nunc loquimur, obedientiae v to sese obstringunt. Nam, uti superius dicebamus i , i, Iud majus bonum, quod homo habet, voto obedientiae Deo

consecrat, atque ita quidem, ut dare singularem operam exercitationi virtutum non solum aggrediatur , sed etiam profiteatur, atque suam totam vitam ad id institutam red- . dat rsi Praeced. s. Disiti od by Corale

73쪽

62 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA dati igitur semel ac quispiam pro Dei amore obedientiam hujusmodi voveat, rem profecto prestantissimi meriti facit. Et re quidem vera duplici ratione est aliquis actus dignus meriti majoris, hoc est, & ob majorem fervensioremque cha ritatem , ex qua proficiscitur, & propter ipsam conditionem operis, ita ut ille actus sit majoris meriti, qui ad excellentiorem virtutem pertinet i . Quo majora sunt, quae quis pro Dei amore facα , majori quoque esus charitate indiget : Dei enim charitate fit, ut faciamus , quidquid pro ejusdem amore facimus . Dum vero nulla est necessitas prosum dendi vitam pro amore Dei, vel nulla id suadeat utilitas ;tunc sane quidquid habemus , pro Deo impendimus , quan

do voluntatem nostram Deo omnino vovemus, ac propterea di res cunctas exteriores, & nos ipsos abdicamus, &ita quidem, ut solemni voto totam vitam nostram pro Dei amore in hujusmodi abnegatione nos acturos esse profite

mur. Obedientiae autem virtus inter ceteras morales virtutes praecellit a , atque dum ea vovetur, prout nunc dicimus, duo ad perfectionem ejus accedunt; primo latriae cultus, quod propter votum Deo exhibetur, deinde perfecta sacrificii ratio, ob quam singulariter tota vita Deo consecratur, &propter ejus amorem ad ea praestanda, quae in se habent exercitationem virtutis, praeceptioni altorius subjicitur. obe. dientiae ergo votum, quo quis sese submittit institutioni alterius, ut virtu uim operibus singulariter incumbat, tale in se est, ut praestantissimi meriti rationem contineat, quum ea in se habeat , quae ad majorem rationem meriti co

ducunt .

g. XI. Adversarii nostri nugantur, dum Divinarum Scripturarum auctoritati contrarium esse contendunt , ut quis uni, vel pluribus singularem obedientiam praestare voveat. Haec ergo sunt, quibus falso nituntur 3 : Apostolus Philippen. cap. a. V. 3. diciti Superiores Mi λυicem arbitrantes; S. Petrus in I. epist. cap. a. U. I 3. Sisjecti litin estite omni

74쪽

LIBER XIV. CAPUT V. 63 'humana creatura propter Deum. I. Corint. cap. . v. 23. Pretio

empti estis, nolite fleri femi hominum. Nugantur sane : quandoquidem ita habet Apostolus: Nihil per contentionem,m neque per inanem gloriam: sed in humilitate superioresse sibi invicem arbitrantes μ. Sanctus ergo Apostolus, quemadmodum advertit S. Thomas Iect. I. in cap. a. epist. ad BAlippenses Monet ad humilitatem e circa quam primo CX-- cludit contraria humilitati; secundo monet ad eam . Con- ,, tiaria autem humilitati sunt, quae oriuntur ex superbia. se Haec autem sunt proprie exterior contentio, quia hutni- ω les sibi cedunt. Prove . cap.r3. Wro. Inter superbos semis per jurgia sunt. Iacobi cap. 3. U. I 6. Ubi zelus , ct conten-- tio, ibi inconsantia, ct omne opus pravum. Ideo dicit: NL,, hil per contentionem . Aliud est inanis gloria. Superbus

se enim inordinate appetit suam excellentiam , etiam in opi- ,, nione aliorum. Galat. cap. 3. V. 26. Non esssciamur inanis fi gloria cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes. I

is annis cap. 8. V. O. Ego autem non quaero gloriam meam

,, es qui quaerat s ct judicet. Ideo hic dicit a Neque per tam, nem gloriam . Et sequitur monitio r Sed in humilitate supe- ω riores sibi λυicem arbitrantes . Sicut enim pertinet ad su- ,, perbiam, quod homo se extollat supra se ; ita ad humiis litatem, quod homo se subjiciat secundum suam mensum Tam μ . I. Corint. cap. 7. U. 22. Omnes monet Apostolus

servos Dei esse , sive sua conditione servi, sive liberi sint ry, Qui enim inquit in Domino vocatus est servus, libe se tus est Domini; similiter qui liber vocatus est, servus est si Christi μ . Sequenti autem ver. ita statuite Pretio em-- pti estis, nolite fieri servi hominum hoc est redempti pretio sanguinis Christi non efficiamini servi hominum, ut eorum vos esse dicatis , & non Dei, quemadmodum illi faciebant, qui ajebant; ego sum Pauli: ego sum Apollo, sicuti in hac epistola cap. 1. V. I a. idem Apostolus tradit . Ceterum servitus, quam unus alteri ex sua conditione e hibere debet, vult Apostolus, ut exhibeatur, & hac de causa dicit V. ao. Servus vocatus est Non sit tibi curae& 24. Disiti co by Corale

75쪽

6 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA& 24. Unusquisque , in quo vocatus est, fratres, in hoc

se permaneat apud Deum . Servitutem ergo illam etiam . in iis, qui sui natura servi sunt, exclusam vult Apostolus, qua custodiuntur mandata hominum, Dei vero negliguntur. Propter Deum profecto humanae creaturae subjecti esse debemus , sicuti tradit S. Petrus, non vero propter ipsas, ita ut in eis subjectionis nostrae nunquam finem ultimum ponamus . Obedientiae vero votum Deo fit, quum sit latriae actus, eoque propter amorem Dei nostram alienae voluntati subjicimus , ut & mortificationem in corpore nostro circum feramus , & interius hostiam Deo placentem sine intermissone offeramus. Nugari ergo Adversarios nostros, dum au ctoritatem Divinarum Scripturarum nobis opponunt, nemo

non videt.

g. XII. Dum contra consitum obedientiae Adversarii nostri agunt, notionem ejus se assequutos non esse ostendunt. si obedientia vero ita in Confestone πιrtembergica Deis Votis Monachorum aut refertur ad Deum; tunc non estis arbitrarii voti, sed debitae necessitatis, de qua obedien-ἡ tia dicitur: melior est obedientia, quam victimae: aut re se fertur ad hominem; & tunc sunt sua obedientiae officia,

se quae subditus magistratui, liberi parentibus, servi domi

se nis , discipuli praeceptoribus debent. Haec sive voveantur, se sive non voveantur, certe divinitus exiguntur, sed hac se conditione , ut semper Deo magis obediamus, quam hinis minibus. Vovere autem homini obedientiam sine certata is vocatione Dei, ut operibus talis obedientiae non solumis Deo praestes singularem cultum, sed etiam expies coramis Deo peccata tua, supervacaneum est, quia Christus dicit se frustra se coli homanis traditionibus ; & impium , quia se solius Christi obedientia , quam praestitit Patri suo, eX- ω piavit peccata nostra r . Obedientia igitur omnis ad Deum ultimo refertur ralia tamen est obedientia de iis, quae sub praecepto, & alia de

tum a

76쪽

LIBER XIV. CAPUT V. 6s de quibusdam, quae sub consilio eadunt r . Illa obedientia

devinciuntur omnes, ista tantum qui volunt. obedientia, quae victimis praefertur I. Regum cap. IS. V. 22. est prioris

illius generis, sicut & ea, qua subditus inagistratui, liberi parentibus , servi dominis, discipuli praeceptoribus subiecti

esse debent. Hac de obedientia nunc non loquimur , eaque toto coelo ab altera obedientia differt, quae est consilii. Nam ista complectitur, quae ad salutem aeternam non requiruntur, faciunt tamen , ut salutem aeternam magis facile , atque expedite consequamur ca . Quae sunt hujus generis supervacanea non sunt e nam nihil eo utilius excogitari potest, quod ad salutem aeternam magis facile consequendam conducit. Quum vero Christus illam obedientiam suaserit, quae res hujusmodi complectitur, quemadmo dum jam ostendimus, ea ad humanas traditiones non sine aperta falsitate refertur. Christus Patri factus obediens usique ad mortem, sicuti Philippens cap. a. V.8. dicitur, nos quidem a peccatis nostris redemit ; verum duin ea, quae sunt secundum virtutem , ex Dei amore facimus , redemptionis Christi participes evadimus. Qui vero suae voluntati propter Deum omnino renunciant, sacrificium offerunt,

quod illi non placere non potest, quia id ad Christi sim,

Iitudinem faciunt , qui in hunc mundum venit , non ut suam, sed ut voluntatem Patris faceret, ac propterea hac etiam ratione redemptionis Christi participes evadunt.

DE MERITO QUOD EsT CONIUNCTUΜ CUM OBSERVATIONE CONSILIORUM EVANGELICORUM .

S. I. X Τ Eri meriti rationem inesse in bonis operibus, tra-V ditum habemus in Sacris Litteris. In multis sane circa meritum Haeretici errant, si ad illud meritum attendatur, quod opera bona in se habcnt 3 . Com. II. I De i Hujus cap. s. s. ca Hujus lib. cap. I. 3 Vide inter

alios Billacininum De Iustificit. lib. I. cap. I. oc seqq.

77쪽

66 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA De uno tantum nos contra illos modo disputabimus, hoe est de vera meriti ratione, quae conjuncta est cum bonis operibus. Hoc enim satis esse putamus ad adstruendum quod nunc volumus. Semel ac enim constet, meritum conjungi cum bonis operibus, est inde sane consequens, me riti plenam esse observationem consiliorum Evangelicorum, quum eam uti rem perfectiorem Christus consuluerit, quen, admodum jam evicimus. Ita ergo fiet, ut ad ea, de quibus nunc agimus , nihil desiderandum supersit, & eos fines,

quos nobis proposuimus, non praetergrediamur. Ne tamen nimis multum hac in re immoremur, auctoritate tantum Divinarum Scripturarum pugnabimus . Meritum in Sacris Litteris bonis operibus tribuitur, eisque mercedem esse rependendam traditur . De priori ex illo Ecclesiastici cap.r 6. U.i 3. constat: - Omnis misericordia se faciet locum unicuique secundum meritum operum suom rum μ; & Hebraeor. cap. I 3. U. I 6. μ Benc ficentiar, & comis munionis nolite oblivisci, talibus enim hostiis promere is tur Deus μ. De altero autem ex his aliis locis: Genesis

cap. I S. V. I. Ego protector tuus sum , & merces tua muis gna nimis M. II. Paralip. cap. I S. V. 7. Vos ergo coh- fortamini, & non dissolvantur manus vestrae r erit enim D merces operi vestro . Proυerb. cap. II. V. I 8 . Seminanties aurem justitiam merces fidelis Sapient. cap. I. U. I 6.

M Justi autem in perpetuum vivent, & apud Dominum estis merces eorum μ. Ecclesias. cap. I 8. V. 22. Ne verearis

, usiue ad mortem justificari , quoniam merces Dei m

in net in aeternum . noti. cap. s. U. I a. Gaudete, & exubis tale, quoniam merces vestra copiosa est in coelis M. I. C HIL cap. 3. V. 8. Unusquisque autem propriam mercedem

,οῦ accipiet secundum suum laborem Sicuti praemium, ita

etiam merces praesupponit Opus , cui retribuatur et at Vero utrumque nostris bonis operibus esse retribuendum dicitur : nostra ergo bona opera praemio , atque mercede digna sunt: meritum orgo inest in nostris bonis operibus ruam praemio, & mercede digna esse non possent, si illa non

78쪽

LIBER XIV. C A P U T VI. ' 67 1 mererentur. Hinc vero est, ut in Sacris eloquiis traditum habeamus, coeleste praemium , futurum esse , ut detur ii minibus juxta opera eoru ln. Mati. cap. I 6. V. 27. Filiussi cnim hominis venturus est in gloria Patris sui cum An-- gelis suis i & tunc reddet unicuique secundum opera se ejus μ. Romam. cap. 2. U. . & 6. l hesaurizas tibi iram

si in die irae, & revelationis justi judicii Dei , qui reddetis unicuique secundum Opera ejus V. I. Corint. cap. 3. U. 8.si Unusquisque autem propriam mercedem accipiet secun-- dum suum laborem M . Est illud quoque advertendum , ut alia nunc omittam, nostris bonis operibus & justitiae coronam retribucndamia,& vitam aeternam donandam . II. ad Timot. cap. q. U. 7. ct 8.ri Bonum certamen certavi, cursum consummavi , fidenta

se servavi. In reliquo reposita est mihi corona justitiae , quam se reddet mihi Dominus in illa die justus iudex : Non s se lum autem mihi, sed & iis, qui diligunt adventum ejus --.

Iacobi epis. cap. I. U. I a. Beatus vir, qui suffert tentati se nem, quoniam quum probatus fuerit, accipiet coronam se vitae M. Apocal . cap. a. V. I o. Esto fidelis usque ad morisse tem &dabo tibi coronam vitae μ. Non minus autem c rona iustitiae, quam vita aetcrna retribuenda dicitur nostris bonis operibus. Mati. cap. I V. 29. omnis qui reliquo se rit domum , vel fratres , aut sorores , aut patrem , aut se matrem , aut uXorem, aut filios, aut agros, propter iam n men meum , centuplum accipiet, & vitam aeternam potasi sidebit . I. ad Πιms. cap. . Pietas autem ad omnia se utilis est, promissionem habens vitae, quae nunc cst, &,ἡ futurae . Immo vero non solum vita aeterna est retribuemida nostris bonis operibus, sed etiam ideo retribuenda, quia nostra bona opera in causa sunt cur retribuatur . Veni

se te inquit Christus Mati. cap. 2s. V. 34. & seq. bened, 'se isti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a consti is tutione mundi. Esurivi enim, & dedistis mihi manduc, is re &c. Ejusdem cap. V. ai. Euge serve bone, & fi- is delis , quia super pauca fuisti fidelis , supra multa te con-

79쪽

68 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA se stituam: intra in gaudium Domini tui μ. Apocaly'. cap.7 V. I . & seq. Hi sunt, qui venerunt de tribulatione mγει gna, & laverunt stolas suas, di dealbaverunt eas in semri guine agni. Ideo sunt ante thronum Dei, & servi unt ei fi die, ac nocte . Quemadmodum autem in Sacris Litteris, & potissimum Mitt. 23. cap. propter opera bona vitam aeternam nobis retribuendam esse dicitur; ita etiam malis operibus tribuitur condemnatio ad gehennam ignis : peccato autem haec condemnatio debetur: Stipendia enim se peccati mors sicuti habetur Roman. cap.6. U. 23. t igitur etiam bonis operibus vita aeterna debetur, illaque in causa sunt, cur ista nobis retribuatur . Haec vero omnia simul unista adeo perspicua sunt, & in nostris bonis operibus veram meriti rationem inesse tam evidenter demonstrant, ut dum Adversarii nostri inanibus distinctiunculis ea eludere contendund, non solum nihil proficiant, sed etiam desperatae causae patrocinium se suscepisse , nullum dubitandi locum . relinquant. Non est ergo , cur nos oleum operamque in iis diluendis modo perdamus: sunt enim nullius momenti, &obvio sensui Divinarum Scripturarum aperte contrariaia , quemadmodum multi Polemici Theologi ostenderunt. g. II. Consilium Evangelicae paupertatis res est, quae plurimum in se meriti continet.

Consilia Evangelica hic nos in se spectamus , deque

eorum meriti ratione disserimus, quatenus aliunde non impeditur , ne suum effectum consequantur. Praecellentioris ergo virtutis est , voluntariam paupertatem vovere, qua .

ex iis, quae possidentur , eleemosynas erogare i r sed res est meriti plena erogare eleemosynas: nam Eleemosynia ἡ scuti habetur Tobiae cap. I a. U. . a morte liberat, & ipsa se est, quae purgat peccata, & facit invenire misericordiain, ἡ & vitam aeternam : multo igitur magis consilium Evangelicae paupertatis res erit meriti plena. Voluntaria deinde paupertas & in se spectata ad perfectionem Evangelicam pertinet, & eam Christus consuluit, uti medium certum, quo

80쪽

LIBER XIV. CAPUT VI. 6 persectio attingeretur i : esse ergo hon potest, quin plurimum in se meriti contineat.

g. III. Est idem dicendum de altero Evangelico consilio

continentiae.

Continentia ad comparandam perfectionem quam ma xime conducit a i media autem cune fine proportionem habent; alioquin ad consequutionem ejus accommodata non essent: quum igitur perfectio plenitudinem meriti in se contineat, etiam in continentia ratio meriti sit oportet. Deinde ea solum nobis Christus consuluisse potuit, quae nos apud ipsum gratiores cssiciunt, majorisque propterea meriti redindunt capaces: at vero Christus nobis continentiam sudi 1 : continentia igitur res est , quae nos apud Deum singularis meriti dignos facit. f. IV. Etiam obedientiae consilium Evangelicum merito plenum est. obedientia non solum est virtus singularis , sed etiam tanta est laus ejus, ut ceteras morales virtutes praecellat :

si ergo moralium exercitatione Virtutum meritum compara

tur, etiam obedientia, & illud quidem praecellens, comparetur oportet. Christus deinde obedientiam suasit, uti ce tum medium ad perfectionem comparandam , eique singu- Iare praemium in coelo repositum esse dixit s i fieri autem non potest ad perfectionem non conducere, quod Christus revera conducere afirmavit; & singularis meriti in se non habere rationem, quod singulari praemio coronandum est: si igitur & ad perfectionem, cum qua ipsa obedientia cono inexionem habet, & ad praemium ei repositum attendamus; nullus superest dubitandi locus, obedientiae consilium Evangelicum merito plenum esse . q. U. Voluntaria paupertas, quam , emisso voto, qui Dpiam amplectitur , est quavis alia paupertate, meriti prae

cellentioris.

Coacta, atque invita paupertas tantum abest, ut in .se i Cit. cap. s. & 7. 2 Hujus lib. cap. 4. l. r. 3 Ejusdem cap. s. s. Hujus lib. cap. s. s. I. α 3. Cit. cap. s.ο. Diuitiaco by Cooste