장음표시 사용
431쪽
4ro DE IURE, ET LEGUΜ DISCIPLINA temporibus ad Romanum Pontificem ab universo orbe de ferri consueverunt, sunt evidentissimum argumentum illius supremae legislativae potestatis, quam Romanus Pontifex super universam Ecclesiam habet. S. Hieronymus epist. Ia 3. ad Ageruchiam , alias II., num. Io. CXplicans quo munere apud Damasum fungeretur, dum Romae maneret , ita habet: μ Ante annos plurimos es quum in chartis Ecclesiasticis juvarem Damasum Romuis nae urbis Episcopum ,& Orientis, atque occidentis synodi se cis consultationibus responderem -- . Multa quidem hu- jusmodi responsa Pontificum Romanorum , qui Damasum praecesserunt, periisse, nullus est dubitandi locus t ex iis tamen , quae supersunt , quod nos modo volumus , Omnino compertum habemus . Hostis antiqui fraude contigerat, ut
in Ecclesia Corinthiorum nonnulli presbyteri e suo ministerio deiecti essent, qui & puritate morum , & doctrinae integritate praestabant. Huic autem malo aliquod remedium afferri posse, Corinthii putarunt, si Apostolica sedes consuleretur: quod & fecerunt. Quare S. Clemens respondit Corinthiis 1 : Eos presbyteros esse iniuste dejectos, quo
se rum electio unanimi consensione Ecclesiae rata erat, &m mores ab omni vitio, & reprehensione puri . Cornelius consultus ab Episcopis Afris in causa lapsorum probavit, quod ipsi simul uniti hac de re decreverant di Ac si mi es nus suis ciens inquit S. Cyprianus epist. a. ad Antonia- is num in Episcoporum in Africa numerus videbitur, ctiam es Romam super hac re scripsimus ad Cornelium collegam se nostrum, qui & ipse cum plurimis coepiscopis habito conis cilio in eamdem nobiscum sententiam pari gravitate , &ἡ salubri moderatione consensit U . Epist. 77. ad Stephanum Papam Marcianum Arelatensem Novatiano consensisse, ce tiorem illum facit, quod quidem ei a Faustino Lugdunensi scriptum jam fuisse praesupponit: Stephanum deinde in hunc modum rogat, ut sua auctoritate interposita, gravi malo, quod in Galliis in dies serpere poterat, opportune cons
latet i Apud Constantium in cullectione epist. Remim. Pont. ep. I. nu. 34
432쪽
LIBER XIX. CAPUT III. a IIat : Quapropter facere te oportet plenissimas litterasse ad Coepiscopos nostros in Galliis constitutos , ne ultra se Marcianum pervicacem, & superbum, & Divinae piet, ,, tis, ac fraternae salutis inimicum collegio nostro insultu; re patiantur . . . Dirigantur in provinciam, & ad plebem se Arelate consistentem a te litterae, quibus , abstento Ma ,, ciano, alius in locum ejus substituatur, & grex Christi, si qui in hodiernum ab illo dissipatus , & vulneratus con-- temnitur, colligatur . Epistola 77. cumdem Stephanum monet plura a se una cum aliis Episcopis constituta fuisse: si Sed inquit de eo vel maxime tibi scribendum, & cum se tua sapientia, ac gravitate conferendum fuit, quod ma-- gis pertineat & ad sacerdotalem auctoritatem, & ad Eces clesiae Catholicae unitatem pariter , ac dignitatem de Di-- vinae dispositionis ordine venientem, eos, qui sint forisse extra Ecclesiam tincti . . . quando ad nos, atque ad E se clesiam, quae una est , venerint , baptizari oportere Quid ad haec Stephanus 3 Sua auctoritate usus , quod hac in re servandum esset, ita praecipiendo constituit: Si quisse ergo a quacumque haeresi venerit ad vos , nihil innove-ἡ tur, nisi quod traditum est, ut manus illi imponatur in se poenitentiam i . Idco autem Cyprianum hac tota de re quamvis in Africano Concilio definita, ad Stephanum scribendum, & cum ejus sapientia , atque gravitate con ferendum censuisse , dici debet, quia, ut ipse tradit in epistola 72. ad Iubajanum, communicare cum Romano Pontifice idem est, ac cum Catholica Ecclesia communicare. Di
nysius Pontifex de Dionysii Alexandrini Praesulis causa in Synodo Romana judicavit, quemadmodum ex S. Athanasio novimus in lib. De S nodis num. 3. Iulius in epistola ad Eusebianos num. aa. a illud quoquς exprobrat cis , quod contra Pauli statuta, & traditionem Patrum Alexandrinus Prinsul, se inscio, damnatus fueriti id vero facit, dum respondet litteris ab Eusebianis in sui defensionem ad illum misi
sis i Apud Cyprianum epist. 74. ad Pompejum o Apud Co stantium in Colleel. epist. Roman. Pont. Diuili co by Cooste
433쪽
sis: μ Cur autem inquit de Alexandrina p tissimum E si clesia nihil nobis scriptum est Τ An ignoratis hanc esseis consuetudinem, ut primum uobis scribatur, & hinc quod se justuin est, decernatur8 Sane si qua hujusmodi suspiciosi in illius urbis Episcopum cadebat, ad hanc Ecclesiam is scribendum fuit. Nunc autem illi, re nobis non indicari ta, postea quam quod libuit, egere, nos, quibus ea cri-- mina explorata non sunt , sibi demum suffragatores esse in volunt. Nequaquam talia sunt Pauli statuta, non haec Pasi tres tradiderunt : sed aliena est ista forma, novum hoc si institutum μ. Quod vero jure merito Iulius contendebat sequuti Patres Sardi censes in epistola ad eumdem num. I. ita habet 1 : Hoc enim optimum, & valde congruenti
se simum esse videbitur, si ad caput, id est, ad Petri Apo- si stoli sedem , de singulis quibusque provinciis Domini re-- ferant sacerdotes . Liberius in epistola ad universos orientis Orthodoxos Episcopos nulla. . a ita habet, postquam ad ea respondit, de quibus illum consuluerant: μ Quamis obrem congruum nobis visum est, litteras ad Horitatem si vestram scribere, & justa petentibus subvenire : praese
si tim quum ex professione legatorum Vestrorum noverimus, is orientales ad sanam mentem reversos cum orthodoxis O fi cidentalibus consentire . Tandem ut omittamus alios Pontifices qui Innocentium I. praecos serunt, quorum epistolae hac de re, de qua agimus , apud Constantium legi possunt, sane quod nos modo volumus , omnino inanifestum faciunt epistolae tres Concilii Carthaginensis, Concilii Mileuitani,& quinque Episcoporum Africanorum ad Innocentium I., huiusque tres item epistolae ad Concilium Carthaginens ,
Mileuitanum, & quinque Africanos Episcopos, in quibus ad ea respondet, de quibus ab illis quaesitus fuerat 3 . Infinita propemodum hujus rei exempla in historia ecclesiastica Occurrunt: haec ergo pauca ex vetustiori antiquitate nos
ct Apud euindem Constantium ep. 3. 1 Apud eumdem ep. I s. 33 Constantius consulatur epist. 26. & seqq. Iimoc. l. , &S. August. epist. 173. & seqq. juxta Maurinam edit.
434쪽
LIBER XIX. CAPUT IR. 4et 3 deprompsisse suffciat . Iam vero sicuti Constantius recte
es advertit in praefatione ad Colle L epist. Ro=m Pont. n. 32. se quaenam alia, quam longe lateque patet orbis , Ecclesia is est, cujus perinde, ac Rotnanae, tanta fuerit auctoritas, si ut ab ea sic peteretur dissicilium rerum explicatio 8 Mu-
is tuis quidem quandoque se consiliis juvabant Ecclesiae vel , remotissimae . Sic Lugdunenses Viennensesque ab Eccle-- siis Asiae , ac Phrugiae consultae quid de Cataphrygibus is sentirent , peculiaribus litteris responderunt. Consulti . tape sunt & Metropolitani ab Episcopis quibus praeerant, - & ab ipsis Metropolitanis Apostolicae sedis vicarii : Consulti etiam & aliquando Episcopi, qui prae ceteris do-- ctrinae fama eminebant. Verum illi, etsi acceperant d si cendi munus; tamen suarum intra dioecesum fines coemcebant sese, neque alienis de causis , nisi rogati, quod perraro accidit, cognoscebant . Contra vero Apostolicae sedis praecipua laus fuit, ut eam non unus quidam, aut alter Episcopus, sed Christianus orbis, quantus est, maximis negotiis dirimendis arbitram adhibuerit, idque non tam ob sedentis singulare meritum, quam ob sedis au-- ctoritatem . Recurrebatur nimirum ad eum Praesulem, qui Petri vices gerebat, di eam Ecclesiam , quae Traditionis
Apostolicae fonti proκima, immo & fons ipse limpidismus habebatur. Hinc adeo si contingebat, eum, qui n se minatim consulebatur, prius e vivis tolli, quod ad illum usque perVenire non quivisset consultatio, rescribebat pro suo jure , qui ejus in locum suffectus erat, illudque suunia ducebat esse , quod suam ad sedem pertineret . Est illud etiam cum Thomassino Dissen. I a. in Appendice ad Synodum Chalcedonensem num. a. advertendum, Quod ipsae, quae asi Syricio , & reliquis deinceps Pontificibus indubitatae sues persunt nobis litterae decretales singulis pene verbis nonis copiam quamdam singularem doctrinae , sed exertissimam si potestatem, & juris dicendi principatum ostentent, quo P es trum Petrique successores Christus auxit M.
Ad ista illud superaddi potest, jus canonicum maxima
435쪽
42 DE IURE, ET LEG ΠΜ DIs CIPLINA ex parte Romanormn Pontificum decretis constatum c i. Ex hisce vero omnibus unicuique perspectum esse arbitramur , consultationes, quae a primis usque Ecclesiae temporibus ad Romanum Pontificem ab universo orbe deferri consueverunt, evidentissimum argumentum esse illius supremae legislativae potestatis, quam Romanus Pontifex super universam Ecclesiam habet. Non solum ergo nimis confidet ter , sed etiam contra certissima historiae Ecclesiasticae monumenta Febronius De satu Ecclesae ctc. cap. I. g. 7. num. 7. affirmat, Episcopos , qui successerunt Apostolis , Usquo se ad Concilia generalia, imo per noVem priora secula . . . se rexisse particulares Ecclesias, inconsulto Romano Ponti-- fice . Ad Concilia vero Africana, & ad quinque priora orientalia , quam praeter omnem Veritatem appellet , quae supra paucis animadvertimus, prorsus ostendunt.
g. VIII. De suprenaa legislativa potestate Romani Ponti Geis inde constat, quia judicio ejus omnes controversiae de Gde , & aliis , quae spectant ad universitatem Ecclesiae ubivis terrarum exurgentes, submitti debent. Esse supremam ejus legislativam potestatem in illo ordine , de quo nunc loquimur , cujus judicio submitti debeant controversiae graviores, quae in Ecclesia oriantur . apud omnes certum esse debet. Illud ergo nunc est conficiendum a nobis, hujusmodi controversias judicio Romani Pontificis subdi debere. Hoc vero est , quod Eusebianis Iulius opponit , eosque contra Pauli statuta , & Traditio nem Patrum egisse an guit, quia , se inconsulto , Alexandrinum Praesulem ab Episcopali sede dejecissent t . Innocentius I. ad Episcopos COncilii Carthaginensis epist. a V. num. I. a In requirendisse Dei rebus inquit quas omni cum sollicitudine docet aisis Sacerdotibus , maxime a vero justoque , & catholico tr is ctari Concilio , antiquae traditionis exempla servantes , &.is Ecclesiasticae memores disciplinae, vestrae religionis Vig
is rem non minus nunc in consissendo, quam antea, quas m pro
i) Vide locum in super. s. o Apud Constantium in citis. epist.
436쪽
LIBER XIX. C APUT III. 4 asse pronuntiaretis , vera ratione firmastis , qui ad nostrum re
se ferendum approbastis esse judicium, scientes quid Ap se stolicae Sedi , quum omnes hoc loco positi ipsum sequi de-- sideremus Apostolum , debeatur, a quo ipse Episcopatus ,
ἡ & tota auctoritas nominis hujus emersit . Epist. 3 o. ad Concilium Mileuitanum num. a. Diligenter ergo , & con-ἡ grue Apostolici consulitis honoris arcana honoris , ii is quam , illius , quem propter illa, quae sunt extrinsecus, is sollicitudo manet omnium Ecclesiarum super anxiis re-- bus , quae sit tenenda sententia : antiquae scilicet regulae se formam sequuti, quam toto semper ab orbe mecum nostisse esse servatam . Verum haec missa facto . Qui id etiam acti se ne firmastis , nisi scientes , quod per omnes provincias deis Apostolico fonte petentibus responsa semper emanent . se Praesertim quoties fidei ratio ventilatur , arbitror omnesse fratres, & Coepiscopos nostros nonnisi ad Petrum, id est, si sui nominis, & honoris auctorein referre debere , velut , se nunc retulit Vestra dilectio , quod per totum mundum pos-- sit Ecclesiis omnibus in commune prodesse V . Sicuti ergo Liberius , ita etiam Innocentius ab antiqua traditione profluxisse tradit , ut cauta graviores ad Sedem Apostolicam deferarentur , ac propterea Mileuitanos Patres sequutos esse di cit antiquae regulae formam , quam toto semper ab orbe secum servatam fuisse noverant. S. Leo in epistola ad Episcopos Africanos Mauritaniae provinciae i : Si vero ait abaeis emetserint causae , quae ad statum Ecclesiasticu in , & adis concordiam pertineant Sacerdotum , illic sub timore Do. se mini volumus ventilentur, & de compendiis , atque comis positis omnibus ad nos relatio plena mittatur, ut ea, quae , juxta Ecclesiasticum morem juste , & rationabiliter fuerint se definita , mea quoque sententia roborentur H . Ioannes VIII. epist. Iao. a sub poena excommunicationis Romanum
Archiepiscopum una cum suis Episcopis , venire jubet ad Tom. H. H h h Con-
437쪽
426 DE RE, ET LEGUM DISCIPLINA Concilium , quod ideo celebrandum dicit, ut in eo pro omnAbus objectis rite examinatis proprio ore valeat respondere. Epist.
36. ad Archiepiscopuin Arelatensem i r Si qua vero in- is quisitio de fide , vel fortasse aliarum rerum in Episeoposis causa emerserit , quae discerni difficilius possit , collectis is duodecim Episcopis ventiletur, atque decidetur i sin auis tem decidi nequiverit; discussa veritate , ad nostrum judiis cium referatur M.
Hanc vero praerogativam Apostolicae Sedis non solui ria Summi Pontifices ex ipsa traditione urgere nunquam destiterunt, sed citam ab aliis Patribus a primis usque Ecclesiae sec lis acceptam habemus . Huc sane spectat S. Irenaeus lib. q. Com. Haereses cap. 3. num. a. inquiens r Ad hanc Ecclesiam, scilicet Romanam propter potiorem principalitatem n se cesse est omnem convenire Ecclesiam , hoc est, eos, qui sunt ,, undique Fideles, in qua semper ab his, qui sunt undique , is conservata est ea, quae est ab Apostolis Traditio μ. S. Hi ronymus lib. I. Cont. sinum num. . Fidem suam inquit , quam vocat ' eamne, qua Romana pollet Ecclesia 2 an se illam , quae in Origenis voluminibus continetur Τ Lib.3. num. I . eum aientem suam fidem ab Episcopis Italiae accepisse , ita refellit: Et tamen miror, quomodo probam se rit Italia , quod Roma contempsit: Episcopi susceperint, , , quod sedes Apostolica condemnavit M. S. Augustinus lib. 3. Cont. Cresonium num. 38. inde maxime credibile esse dicit,
quod haeresis Orientalis haeresim Africanam sibi adjungere tentaverit, quia με Ad Carthaginis Episcopum, Romano prae
es, termisso, nunquam orientalis Catholica scriberet M. Serm. III. De Verbir Evangelii Ioannis, alias a. De Verbis Apostoli, Num. I . ita contra Pelagianos: Iam enim de hac causa se duo concilia missa sunt ad Sedem Apostolicam : inde etiam is rescripta Venerunt. Causa finita est: utinam aliquandose finiator error S. Prosper lib. Cont. Collatorem cap. 2I. is Quando beatae memoriae Innocentius nefandi erroris c 'B pira si t. Ioco colum. 3 a. tDiuitigod by Cooste
438쪽
si pita Apostolico mucrone percussit: quando Pelagium adis proferendam in se suosque sententiam Palaestinoruin Episse scoporum synodus coarctaviti quando Africanorum conisse ciliorum decretis beatae recordationis Papa Zorymus semis tentiae suae robur adnexuit, & ad impiorum detruncatio- ,, nem gladio Petri dexteras omnium armavit Antistitum &e. Iudicio ergo Romani Pontificis omnes controversias, prae
cipue de fide , ubivis terrarum exurgentes submitti debere , nullus dubitandi locus superest , ac propterea ex hoc quoque capite constat de ea suprema legislativa potestate, quam summus Pontifex super universam Ecclesiam habet. S. IX. Suprema legislativa potestas Romani Pontificis in proscriptione haeresum semper eluxit.
Si de iis agatur , quae ad fidem spectant , quoniat quoad ista nihil novi condi potest, legislativa potestas in eo poni debet, ut & definiatur, quid certa fide tenendum hac,
vel illa in re sit, & contrarius error damnetur. Hinc vero est, ut haeresis publico judicio ea tantum auctoritate proinscribatur , quae leges ferendi potestatem habet. Quapropter illa potestas, quae quoad rem istam quaquaversum extendia ur, & cui omnes ubique gentes subjectae sunt, uti suprema, atque universalis haberi debet . Talis vero est, semis perque fuit illa potestas, qua Romani Pontifices in prostriabendis haeresibus usi fuere. Nimis operosum esset, hac de re modo distincte agere velle , singillatimque exponero , qua se ratione in proscribendis haeresibus , aliisque etiam decernendis ab antiquo tempore Sedes Apostolica gesserit.
Ut ergo brevitati consulamus , nunc ea tantum exscribemus , quae Thomassinus Dissertatione 4. in θnodum Gangren sem ex iis, quae disputavit, jure meritoque num. 37. colis
legit: Quod ergo hodie quidam mirantur , inquit in
se niter mirantur, in definiendis fidei quaestionibus solam se nunc fere consuli , solam audiri Romanam Ecclesiam. si Nihil novi, nihil inusitati est in re ista. Etsi enim ali- ,, quid variatum sit in cortice , in recessu tamen simillima ,, erat vetus disciplina. In causa paschatis solus emicat Q.
439쪽
428 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINAD ctori in causa baptismi haereticorum solus Stephanus ris in causa moechorum solus Zephirinus : in causa Dionysii se Alexandrini solus Dionysius Romanus: in causa Donatis k, starum solus prae ceteris Miltiades r in causa Athanasii se solus Iulius: in causa Arianae haereseos soli Romani Prae si sules occidentem in fide retinent, Orientem ad fidem
is revocante in causa Macedonii solus a te ceteros Dam
is sus coruscat. Jovinianum unus Siricius confodit; ejus j se dicium cum aliis sequitur Ambrosius. Origenem primusis Anastasius toto orbe haereticum persequitur 3 Theophilius aliique Petri cathedrae se haerere gestiunt. Pelagium praeis conciliis Africanis Pontifices Romani Innocentius, Zo2Pω mus, Bonifacius , Coelestinus, Sixtus confecere , test is Augustino, & Prospero. Nestorium primus impetivit CP se rillus, sed ille ipse Coelestino prosternendum reservavit. se Coelestino Nestorium, Leoni Eutychetem damnanti Epheri sina, & Chalcedonensis Synodi nihil aliud, quam substri. is bere se testificatae sunt. Eodem ergo res redit, sive R is manam Ecclesiam aliae praeeuntem sequantur , sive ejus D sequuturae, & assensurae fiducia praeeant, nisi quod illudis securius. Atque ut uno verbo absolvam, sive Ecclesia is universalis , sive Synodus cicumenica quum haec illius rea se praesentatio sit , assiciuntur , & reguntur eodem prorsus,, modo: utrique fidem suam propinat, utriusque vel conis sensionem tacitam, vel consessionem expressam confirmatis sedes Apostolica; utrobique ut caput membris anteir es censenda μ. Nihil sane hisce omnibus & eficacius ad id, quod volumus, evincendum , & ex Ecclesiastica historia
S. X. Ecclesiae Praesules uniti in coetibus omnium, qui dari possint, celeberrimis, supremae legislativae potestati Rinmani Pontificis sese omnino submiserunt. Oecumenica Concilia sunt profecto coetus illi celebem rimi omnium, qui dari possint. Ecclesiae ergo Praesules in Conciliis si cumenicis unitos supremae legislativae potestati Romani Pontificis se omnino submisisse, nunc est ostendendum Diuiligod by Cooste
440쪽
dum a nobis. In Concilia tantum primorum Ecclesiae seculorum inquiremus, ne nimis multis, quam par est, hac de re agamus . Patres Synodi I. Ephesinae Actione Ι. se damnare Nestorium protestantur. i Coactos per sacros cano is nes, & epistolam sanctissimi Patris nostri Coelestini Ro-ἡ manete Ecclesiae Episcopi . Et in Relatione ad Imperat res et inquiunt: Hujus itaque rei causa ipsum quidem ἡ Nestorium a sacerdotio, perversaeque doctrinae cathe-- dra semovimus, canoniceque exauctoravimus; & laud se vimus Coelestinum sanctissimum Deoque dilectissimum m ,, gnae Romae Episcopum, qui ante nostram sententiam h se retica Nestorii dogmata condemnarat, nosque in fere ἡ da contra ipsum sententia anteverterat , prospiciens seis,, curitati Ecclesiarum , & piae salutarique fidei a sanctisse Apostolis, Evangelistis , sanctisque Patribus nobis traditae . Actione a. epistola Coelestini ad Synodum Ephesinam lecta fuit, in cujus fine haec habentur 3 : Direximus pro no-- stra sollicitudine sanctos fratres , & consacerdotes nostros, is unanimes nobis , & probatissimos viros , Arcadium , & . si Projectum Episcopos , & Philippum presbyterum nostrum,
si qui . iis, quae aguntur, intersint, & quae a nobis antea se statuta sunt, exsequantur M. Ad quae sane omnes re se verentissimi Episcopi simul acclamaverunt : Hoc justum
k judicium. Tunc Projectus legatus Apostolicae sedis ), is Litterarum inquit in sancti, & venerandi Papae Coelestini
se formam vestra sanctitas considereti qui sanctitatem v se stram hortatus est , non quasi ignorantem docens , sedis tamquam gnaram commonefaciens , ut ea, quae duduin se ante definire, & nunc in memoriam revocare dignatus is est . . . ad finem numeris omnibus absolutum deduci ju-- beatis . Quod ergo erat a Coelestino jam praefinitum Ephesini Patres exequutioni mandare debebant. At quod magis hac in re advertatur oportet, illud aisne est, Legatos Apostolicae sedis a Synodi Patribus petiisse,