장음표시 사용
451쪽
ψ 6 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAH S. III. Neque etiam ferre , aut jubere leges , quibus E .clesia regatur, ad populum spectat.
Quae Christus Matth. cap. I 6. v. I9. & seq. Petro promi sit, Luca cap. 22. v. 3 I. & seq. confirmavit, & Ioannis cap. 2I. u. I . & seq. contulit, cum suprema legislativa potestate ne eessariam connexionem habent, atque Petrum suprema legislativa potestate super universam Ecclesiam praeditum fuisse, evidenter ostendunt 1 . Etiam Apostolis potestatem legislativam non defuisse , eosdemque una cum vi coactiva saepius usos illa fuisse , ex Sacris Litteris perspectum habemus a .
Quemadmodum vero Summus Pontifex una cum ceteris omnibus , quae ad Ecclesiae regimen spectant, est etiam haeres supremae illius legislativae potestatis, quam Petrus a Iesu Christo recepit ; ita etiam Episcopi successores Apostolorum quoad Episcopatum una cum aliis, quae pertinent ad regi me singularis ovilis unicuique commissi, sunt haeredes illius legislativae potestatis , cujus Apostolos a Christo participes factos fuisse novimus 3 . Haec.autem cum eo jure omnino pugnant, quod in populo esse ferendi atque jubendi leges, Democratici falso contendunt. Quid Τ Nonne ejus, quod nunc
Contra eos Volumus , evidentissimum argumentum expressum habemus in omnibus epistolis Sacrorum Scriptorum , atqui
etiam in Actibus Apostolicis 8 In illis enim omnibus Fidelibus praecipitur , quid in tota suae Vitae ratione servare , & a quo abstinere debeant, in istis autem non semel occurrit, qu modo Apostoli Christianam plebem coegerint ad observatio, nem illarum legum, quas ipsi sanciverant . Deinde, j bente plebe , ab Ecclesiae Praesidibus quod ad religionem, ritus , atque disciplinam spectaret, aliquando fuisse constitutum , vel quod ipsi per se jam sanciverant, jussu plebis omni
no abrogatum, nulla sane Ecclesiasticae historiar monumenta , produnt 3 contra vero omnia ostendunt, & nullum jus in . populo esse de controversiis Ecclesiasticis sententiam dicendi,& tum
452쪽
LIBER XX. CAPUT I. 4 r& tum Romanos Pontifices, tum Patres in Conciliis congregatos usque modo statuisse , atque etiam sub gravissimis poenis Fidelibus servanda praecepisse , quae ad Religionem aliquomodo referrentur. Nihil ergo magis repugnat, quam jus ferendi , & jubendi leges in populo inesse. g. IV. Repugnat quoque , ut populus eos , qui Ecclesia praesunt, suo judicio subjectos habeat. Populum sub nomine gregis in Sacris Litteris designatum legimus et grex autem neque suo pastori legem dicem potest, neque auctoritatem ejus contemnere , aut dominium a se excutere, sed ejusdem praeceptis subesse, atque omnino obtemperare debet. Et re quidem vera si ea populus p
testate potiretur, qua Ecclesiae Praesules suo judicio subjic re posset , illam vel a se, vel ab alio haberet : at neque a se, neque ab alio hujusmodi potestatem habet: non quidem a se, quia hujusmodi potestas quum sit spiritualis , quemadmodum etiam Adversarii nostri concedunt I , ab aliquo na rurali jure proficisci non potest: eam igitur a se habere non potest . Si autem ab alio habet , a Deo illam accepisse debuit , quia uti dicebamus, est Divina, atque spiritualis . At
vero undenam tandem vel ex Sacris Litteris , vel ex Traditio.
ne colligi potest, id juris plebi collatum a Jesu Christo fuisse gEx utroque Divino verbo tum scripto , tum tradito illud profecto novimus , pIebem ab Ecclesiae Praesulibus pascendam regendamque esse , plebem autem suo judicio Praesules subjicere posse, non solum non novimus , sed etiam id nullo modo fieri posse novimus . Hinc vero est, ut plures Episcopos
auctoritate Summorum Pontificum , atque Conciliorum d positos fuisse , ex Ecclesiastica Historia compertum habeamus , idem vero aliquando factum etiam auctoritate plebis a nemine traditum accepimus. Subesse ergo Pastoribus, eorumque Obtemporare praeceptis, hoc sane est, quod in Christiana republica plebi convenit , nullo autem modo Pastores
suo judicio subjicere. Tom. II. Κ v k S. V.
453쪽
4 1 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAS. V. Nullum regimen eo absurdius excogitari, aut fingis vilest , quod Democratici in Ecclesia esse constituunt. Quasi Pastorum , atque Praesulum , dum de republicata Christiana agitur, nulla mentio in Sacris Litteris, atque is Τraditione haberetur , & in utroque Divino verbo p c pium non esset Pastoribus quidem , ut suo gregi praeside
rent, illumque regerent, & moderarentur gregi autem ut Pastoribus subesset: Bohemerus in stire Ecclesias. Protesantium lib. I. tit. 33. g. s. cum magna confidentia pronuntiat, nomi ne Ecclesiae non intelligi quamdam societatem inaequalem , sed quamcumque multitudinem unitam . Hujus autem rei hanc praeclaram rationem affert, quia societas inaequalis certo quindam loco sub imperio ejus , qui praeest, continetur , & , hac compage dis luta, tollitur societas i Ecclesiae autem inquit is diversa est ratio , prout in sacris sumitur , quae denotat se multitudinem Fidclium etiam dispersorum , inter se tamense fide in Christum unitorum, licet congregari non possint . Unde superaddit: Sicuti ergo quum Fideles dispersi sunt,m facultate coeundi destituti , nullo modo imperium inter se
exercent, aut exercere possunt; ita quando facultas coeun
se dii iis datur , statum alium non induunt , sed quem anteati jam habuere , retinent , nec quidam fiunt imperantes, is quidam parentes M. Fideles ergo omnes sub Christo supremo capite, invisibili tamen , inter se uniuntur 3 Verum etiam visibile caput habent 1ὶ , sub quo uniantur : habent etiam suos Praesules, quibus proxime subjecti esse debent, sive plures inter se uniti, sive ab invicem dispersi sint , & quem admodum plebs dispersa nihil eorum attingere potest , quae ad Ecclesiae regimen spectant, ita neque etiam simul unitatae semper tamen sive unita , sive dispersa sit , & suos singulares Praesules habet, & unum supremum totius Ecclesiae caput, quo fit , ut in unitate fidei , quamvis ubique gentium diis
At vero nunc paucis ostendamus , Democraticos fing
re in Ecclesia tale regimen esse , quod in se tantam deordinati . 10 Lib. II. cap. g.
454쪽
LIBER XX. CAPUT I. - 4 3 nationem habeat , ut nulla major excogitari possit . Dem craticum regimen longe deterioris esse conditionis, quam sit Aristocraticum, & multo magis, quam Monarchicum, etiam Ethnici, qui de re politica scripserunt, agnovere r , atque
apud omnes in consesso est. Hujus rei rationem affert Saninctus Ambrosius in Hexameron lib. F. cap. a1. num. 68. , quia imperita multitudo Non merita virtutis expendit, nec pu- ω blicae utilitatis emolumenta rimatur , sed mobilitatis nutatis incerto μ . Et S. Hieronymus Commentar. m Mat . lib. 3. cap. 22. Semper turba mobilis est, inquit nec in proposi- ω ta voluntate persistens : atque in morem fluctuum, dive se forum ventorum impetu huc illucque trahitur μ . Quapropter aut universam Ecclesiam tot constare Democratiis, quot sunt singulares Ecclesiae , singularesque populorum coetus, Democratici volunt, aut universam Ecclesiam una tantum . Democratia constare, quae omnes populos quaquaversum dictfusos complectatur : si prius velint; id sane volunt, quoad confusionem perturbationemque Omnium maximam inducet dam nihil eficacius esse potest. Tunc enim Ecclesia propto infinitis Democratiis constabit, quarum unaquaeque a caec
multitudine populi pendebit, & se singulariter regere pote rit , prout eidem coecae multitudini Visum fuerit. Si alterum iidem profecto consequitur. Nam si Democratia in se specta.
ta, quaeque unam tantum gentem complectitur, quia nec publicae utilitatis emolumenta rimatur , sed mobilitatis nutae incerto, atque in morem fluctuum, diversorum ventorunia impetu huc illucque trahitur, ceteris regiminibus est longia deterior ι quid de ea dicendum Democratia erit, quam comstituant omnes gentes , quae institutione , moribus, atque aliis omnibus inter se differunt, seque nullo modo noverunt nullam inter se communicationem habent, atque earuin ptu res etiam ipsam humanitatem exuisse ob vitae feritatem ub entur et Deinde nonne regimen Democraticum est penes Ο puluin, dum ad ea decernenda, quae ad rempublicam spcetant, in unum simul congregatur 3 Nam in Democratia regi me
455쪽
Se IURE, ET LEGUM DISCIPLINA penes unumquemque e populo esse , nemo unquam dixerit. Semel ac ergo ponatur , Democraticum regimen Christianae reipublicae spectare ad omnes gentes, atque nationes , Opor tebit sane, ut aliqui ex omnibus gentibus, & nationibus, qui ad repraesentandam populi multitudinem ubique dispe sam sufficiant, in unum simul conveniant. Id autem factum ne aliquando fuit sperare ne quispiam potest , ut quando que fiat Nimis ergo perspicuum unde quaque est , nullum regimen eo absurdius excogitari, aut fingi posse, quod Democrati ei in Ecclesia esse constituunt. S. VI. Auctoritate Divinarum Scripturarum Democratici
Hoc in I. & in sequenti non solum Blondellum in Dissemtatione De Iure plebis in regimine Ecelesiastico r , & Bohemerum in Iure Ecclesiastico Protestantium lib. I. tit. 33. g. 9.&seqq suorum Lutheranorum causam defendentes refutabimus , sed etiam Auctores Hexaptorum. Quae isti ad i. partem damnataeso. propositionis Que elli eo fine in medium adducunt, ut evincant jurisdictionem collatam a Iesu Christo fuisse E clesiae , non vero ministris illius , jam explicata sunt a nobis a . Quoniam vero in defensione a. partis ejusdem pr positionis ulterius progrediuntur, atque Democraticis sese adjungunt, quum expresse tueantur , potestatem ferendi censuras secundum proprietatem residere in toto corpore Ecclesiae, atque Ecclesiae Pastores ea uti debere cum consensu saltem praesumpto totius corporis Ecclesiae , atque ita ex uno errore in alterum graViorem prolabantur, sicut contingere illis solet, quemadmodum ipsi faciunt, qui Apologias contexere insti-' tuerunt in defensionem earum propositionum, quas Ecclesia damnavit 3 ideo etiam quoad istam partem , eosdem a nobis refutandos esse censuimus. Blondellus Christi Domini praeceptum, quo Matth. cap. 18. v. I 6. & seq. statuitur, ut si correptus coram duobus, vel 1 Haee Dissertatio superaddita legitur Hugonis Grotii libris Deo
imperio μmmamm Potenatam circa Sura in edit. Parisien. an. I 6 .
456쪽
OBER XX. C A P U T I. svel tribus non resipuerit , Ecclesiae denuntietur , primo loco nobis opponit. Secundo loco illud urget, uti Actorum cap. I. Iegitur , consensione Fidelium Mathiain in Collegium Apostolorum adlectum fuisse eademque ratione peractam electionem septem Diaconorum Actorum cap. 6. Haec duo etiam Bohem crus in citato loco S. II. in medium adducit. Ad comtentionem Antiochiae ortam de observatione legalium dei mde Blondellus appellat , postquam animadvertit , uti AH rum cap..I3. legimus, ab universo coetu Fidelium Antiochiae segregatum Paulum , & Barnabam in opus , ad quod Spiritus Domini assumpserat eos. Ut ergo contentioni, quae Antiochiae orta erat de observatione legalium, finis imponeretur, a coetu Fidelium statutum fuisse monet, sicuti Actorum cap. I S. traditum habemus , ut Paulus, & Barnabas una cum aliis Hierusalem ascenderent , atque rem istam cum Apost iis, di Presbyteris communicarent. Ibi ergo , ea matur
diseussa i : Placuit Apostolis , & Senioribus cum omni
se Ecclesia eligere viros ex eis &c. Postremo , ut multa paucis complectamur, plura sane loca tum ex Actibus Ap
stolicis , tum ex epistolis D. Pauli Blondellus colligit, in qui bus dicitur, Fratres suscepisse, & deduxisse Apostolos, & i administratione Ecclesiae cis aliquo adjumento fuisse , & Paulum plures suas epistolas ad Ecclesias dedisse obseroat . Idem vero quod Biondellus etiam Bohemerus ex istis deducit S. II.& I 2., hoc est, penes omnes tempore Apostolorum regimen
Ecclesiae fuisse, atque g. 18. superaddit , quod Fraternita se iis appellatio per plura secula viguit, ut ut tandem hacis astutia cleri omissa, & loco ejus filiorum nomen substit se tum sit , quod subjectionem magis involvit μ . Ad haec idem Bohemerus S. II. & I3. superaddit , regnum Christi non fuisse de hoc mundo: eum praecepisse suis Discipulis, ne
ceteris dominarentur, quia ad ministrandum, non vero imperandum mittebantur a , ac propterea tum Petrum 3 , tum Paulum omne dominium a Presbyteris amovisse.
457쪽
4 6 DE IURE, ET LEGUM DIsCI PLINA Apostolus , inquiunt auctores Hexaptorum , excommu-nicavit quidem incestuosum Corinthium , at consentientibus
Corinthiis in nomine Iesu Christi congregatis , simulque cum ipso Paulo Iesu Christi potestatem habentibus. Eis ergo Pa
Ius spiritu , quoniam praesentia non poterat, in excommunia eatione hujus Corinthii sese conjunxit : inquit enim Paulus I. Corinth. cap. I. v. q. & seq. In nomine Domini nostri
se Iesu Christi, congregatis vobis & meo spiritu , cum vir is tute Domini nostri Iesu Christi tradere hujusmodi fata se in interitum carnis μ. In hoc ergo judicio Paulus sese non disjungit a Pastoribus , quibus judicandi potestatem his vc
bis tribuit v. I a. Nonne de his, qui intus sunt , vos judi-- catis et sese non separat a ceteris Fidelibus, quia in latum judicium ipsi quoque consentire debebant, indeque eos v. II. ita monet: Auferte malum ex vobis ipsis . Nunc ergo ad haec omnia quam paucioribus fieri poterit . Ad ea ergo, quae Blondellus tum ex praecepto Christi
Domini, quod Matib. cap. I 8. v. I 6. & seq. habemus , tum ex electione Diaconorum, quam Actorum cap. I 6. peractam
legimus, non est, cur aliqua illis superaddamus , quae lib. i 8. cap. 3. g. s. disseruimus. Quod enim nos ibi animadvertimus, inulta illa loca Patrum confirmant, quae in explicatione D minici praecepti Blondellus collegit. . In electione vero Mathiae s. Petrus judicium multitudini permisit, sicuti inquit S. Ioannes Chrysostomus Homil. 3. in Acta Apostolorum num. 2. μ Simul eos , qui eligebantur, is Venerandos reddens, seque liberans ab invidia, quae suboriis ri poterat ... Quid ergo prosequitur S.Doctor an Petrum se ipsum eligere non liccbat Τ Licebat utique : sed ne videre- ω tur ad gratiam facere , abstinet . Alioquin vero nondum se spiritus particeps erat μ . Et re quidem vera quomodo Petrus assumere Mathiam in Collegium Apostolorum per se non poterati, si super eum Ecclesiam aedificandam Christus praedis xerat Τ si ipsi datum fuerat , ut suos fratres in fide confirma. ret 8 si ei cura jam demandata erat pascendi agnos, & oves
458쪽
LIBER XI. CAPUT I. 4 γAnorum cap. I 3. v. I. & seqq. dicitur, iis, qui erant in Antiochena Ecclesia , Prophetis , atque Doctoribus , inter quos Barnabas , Simon , Lucius Cyrenensis, Manahen , &Saulus numerabantur , Spiritum Sanctum praecepisse , ut sibi Saulum , & Barnabam segregarent in opus , ad quos assumpserat eos. Quod quidem ipsi , praemisso jejunio , atque ora, tione, praestiterunt. Hac tota in re nihil sane habetur , quod Democraticis adjumento esse possit . Electio , Spiritu Sancto praecipiente, fit, & non quidem a plebe, vel populo, sed a Prophetis, atque Doctoribus , qui in Antiochena Ecclesia Crant: igitur neque populus aliquam partem in hujusmodi electione habuit, neque Prophetae, atque Doctores eam a se, sed praecipiente Spiritu Sancto, fecerunt.
In toto autem negotio de observatione legalium nihil non gestum cum maxima oeconomia fuit, quemadmodum Sanctus Joannes Chrysostomus animadvertit Homil. 23. in Acta Apostolorum num. I., immo quod servatum fuisse legimus, contra Democraticos facit. Quibusdam enim Antiochiae legalia , servanda esse contendentibus , contra vero sentientibus Paulo, & Bamaba, communi consensione factum est, ut tum Paulus, & Barnabas, tum alii quidam ex illis , qui in contraria sententia erant, ascenderent non ad populum, seu plebem , scd i Ad Apostolos, & Presbyteros in Hierusalem ,, super hac quaestione V . Hi ergo quum a Venissent Hie. se rosolymam, suscepti sunt ab Ecclesia , & ab Apostolis , &M Senioribus M. Post haec autem 3 r Convenerunt Apo-- stoli, & Seniores videre de verbo hoc μ. Non vero plebs, aut populus : itaque rei , de qua dubitabatur , conquisitione facta, Petrus omnium primus loquutus fuit coram omnibus, &quid faciendum esset, edixit. Tunc omnis multitudo tacuit,& Audiebant Barnabam, & Paulum narrantes, qua , ta Deus fecisset signa , & prodigia in Gentibus per eos . Postea nonnulla Iacobus superaddidit in confirmationem e rum , quae Petrus statuerat, ac tandem non populu* , aut
plebs, sed Apostoli, E Seniores suo nomine in hunc modum
459쪽
4 3 DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA decretum ediderunt I : μ Apostoli, & Seniores fratres, his, si qui sunt Antiochiae, & Syriae, & Ciliciae fratribus ex Gen-- tibus, salutem μ. Decretum Apostolorum , & Seniorum Iudas, & Silas una cum Paulo, &Barnaba Antiochiam detulerunt: quo audito Antiochenses et Gavisi sunt super comes solatione . Deinde vero Paulus quum Syriam ,& Ciliciam perambularet, & confirmaret Ecclesias, praecipiebat 3 Cu-ἡ stodire praecepta Apostolorum, & Seniorum μ; immo quum ipse Paulus , & Timotheus Pertransirent civitates , tra-ἡ debant eis custodire dogmata, quae erant decreta ab Ap si stolis , & Senioribus , qui erant Hierosolymis . Quam opposita sint haec omnia Deinocratico regimini , nemo non Videt , ac propterea non est, cur nunc animadvertamuS, quod,
hujus quaestionis habita ratione , singulariter animadverti posset. Sunt vero omnino futilia , quae ex aliis Sacrae Scripturae locis Blondellus depromit , in quibus illud traditum habemus , Fratres vel amstores fuisse Apostolis, ut huc, aut illuc
sese conserrent, vel summa cum humanitate eos excepisse ,
vel commendasse ceteris fratribus , aliaque praestitiise , quae Apostolis adjumento fuerunt. Quid Τ anne Fratribus , ex eo quod Apostolis morem gerere deberent , non licebat hac, vel illa de re eos rogare Τ anne quia in tota suae fidei ratione Apostolis subjecti erant , . non debebant erga illos , quae exquisitissima poterant, officia humanitatis exhibe gillis ne interdictum esse debuit, ne-sua opera adjumento essent Apostolis in eo munere , quo fungebantur g Hoc sane est, quod Biondellus velle videtur , quum ex eo quod Fratres erga Apostolos supra dicta omnia , multaque alia praestiterint,
inferendum censeat, Apostolos in iis , quae ad fidem specta. bant, non praefuisse Fratribus , sed penes plebem , & populum totum hujusmodi regimen fuisse . Verum ne nimis gene ratim ad multa, quae Blondellus in hanc rem congessit, respondisse videamur, hic unum singulariter commemorabimus, quo contendit etiam penes vilysimos judicium ferendi pote- . statem 1 V. za. V. 31. 3 V. I. o Mor. cap. 16. v. q.
460쪽
LIBER XX. CAPUT I. 44 statem In Eeclesia fuisse . Desumit illud ex I. epist. ad C
rinthios cap. 6. v. ., in quo ita habetur: Contemptibiles,
si qui sunt in Ecclesia, illos constituite ad judicandum . Verum t : μ Audet aliquis vestrum inquit S. Paulus h, is bens negotium adversus alterum, judicari apud iniquos, ἡ & non apud sanctos 8 .... secularia igitur judicia si h se bueritis , contemptibiles, qui sunt in Ecclesia, illos eon-ἡ stituite ad judicandum. Ad verecundiam vestram dico. is Sie non est inter vos sapiens quisquam , qui possit ju-ἡ dicare inter fratrem suum 8 Sed frater cum fratre judia si cio contendit: & hoc apud infideles . Dum ergo non velit Blondellus regimen Ecclesiae fuisse penes infideles, ex verbis Pauli nullo modo colligere potest, plebem, vel poepulum Ecclesiae praefuisse , & semel ac hoc colligat, dum illud non putat: neque enim putare potest; mala fide col. ligit . Cur vero Apostoli etiam ad Ecclesias non darent suas
epistolas, si in eis tam multa, atque salubria praeccpta continentur, quae servari debent ab omnibus, si fides omnium regitur, juxta legem Evangelicam mores instituuntur, ma Iaque deteguntur, a quibus unicuique praecavendum est
Quid Τ in suis epistolis nonne illud Apostoli manifeste prinseserunt, Ecclesiae regimen sibi commissum esse Τ nonne magistrorum, doctorum , Praesulumque munere funguntur gnonne legislativa potestate, & ea quidem etiam coactiva,
utuntur a Quamnam ergo causam Blondellus defendendam susceperit, noscitur ex iis, quae pro illa in medium adducit. Quam tamen Paulus quo sane nullus Apostolorum plures epistolas scripsit rationem in iis servavit, ut per spicuum sit, haec superaddere ex S. Thoina in Prologo c. positionis epistolarum Divi Pauli operae pretium esse putamus : Scripsit enim inquit quatuordecim epistolas, qu
se rum novem instruunt Ecclesiam Gentium; quatuor Pra