장음표시 사용
481쪽
4 o DE IURE, ET LEGUM DII CULINA gentes , eas baptizarent, atque in observatione DivInorum mandatorum instituerent, primum supra Prophetas , Doctores, atque alios Iocum in Ecclcsia dedit, demandavitque , ut regerent Ecclesiam Dei, quam acquisivit sanguine suo, eiusdemque Ecclesiae diligentiam haberent: at vero horum omnium eκ Divina institutione Apostoli participes evasere, nullo autem modo seculi Principes t Episcopi autem sunt successores Apostolorum, non vero Principes seculi, idque etiam ipsi Principes nunquam sibi tribuerunt, nec aliquando aliquem tam insipientem futurum arbitror, ut Apostolis in munere, atque potestate eos succedere velit: Principes itaque seculi inter optimates, qui Ecclesiae regimini praesunt, nul- Ium locum habere possunt. Illud prius haec Sacrae Script
xae loca suadenti Matib. I 8. cap. v. I 8. inquit Christus ad Apostolos r Amen dico vobis , quaecumque alligaveritis suis per terram, erunt ligata & in Coelo i & quaecumque solis veritis super terram , erunt soluta & in Coelo . Cap. a 8. v. I 8. & seqq. Et accedens Iesus loquutus est eis , diis cens r data est omnis potestas in Coelo , & in terra . Eu
is tes ergo docete omnes gentes, baptiZantes eos in nomia
is ne Patris, & Filii, & Spiritus Sancti: docentes eos se
se vare omnia quaecumque mandavi vobis M. Apostolus I . C rinth. cap. II. v. 28. inquit: Et quosdam quidem posuitis Deus in Ecclesia , primum Apostolos , secundo Prophes tas , tertio Doctores , deinde virtutes &c. Actorum cap. ao. v. 28. haec leguntur : Attendite vobis , & univerati is gregi , in quo vos Spiritus Sanctus posuit Episcoposis regere Ecclesiam Dei , quam acquisivit sanguine suo μ. Tandem Apostolus i. ad Cimotheum cap. 3. U. I. loquens de Episcopis inquit : μ Si quis autem domui suae praeesse ne fi scit, quomodo Ecclesiae Dei diligentiam habebit Epi. scopos autem esse successores Apostolorum, idem ipse loeus Actorum ostendit, in quo Episcopi in grege positi dicuntur, ut Ecclesiam Dei regerent t . Hanc Vero potestatem etiam seculi Principibus divinitus collatam fuisse , idque eis muneris i Vide Conciliam Trident. sess. 13. cap. Dissili orale
482쪽
ueris demandatum , quod Apostoli habuerunt , In Divino
verbo scripto , aut tradito nunquam legimus , ac propterea In seculi Principibus haberi eam successionem , cujus nullum unquam principium novimus, dici non potest. Tam manifestum ergo est , quam quod maxime , si de Ecclesiae regimine agatur , seculi Principes inter optimates nullum locum habere posse. De re ista in ultimis libris fusius agemus et hae vero de causa multa superaddere nunc omittimus, quibus de iula semper magis magisque perspectuin foret, atque hie de ea paucis disseruisse , prout doctrinae ordo requirere videbatur, nobis lassicit . . 'S. III. Ratio Supremi Capitis , quod ex Divina institutione in Ecclesia positum fuisse novimus, ut Ecclesiam regia men sit Aristocraticum nullo modo patitur. Utriusque Divini verbi tum scripti, tum traditi aucto. ritate compertum habemus , unum Petrum a Iesu Christo Supremum Ecclesiae Caput constitutum ita fuisse, ut supremam priefecturam super universam Ecclesiam haberet, ejunque propterea propria esset suprema legislativa potestas, quae ad totam Ecclesiam , quanta est, extenderetur, illique etiam ceteri Apostoli subjicerentur i . Sunt vero Romani Pontifices eorum omnium haeredes , quae Petrus a Iesu Christo recepit, totius Ecclesiae regiminis habita ratione , ac pr pterea inter alia etiam supremam legislativam potestatem habent, cui non solum communis coetus Fidelium, sed etiam
qui in Ecclesia aliquam praefecturam habent, & optimatum locum tenent , cujusmodi sunt potissimum Episcopi , notia aliter ae Apostoli omnes potestati legislativae Petri fuerunt, subjecti esse debent et . At vero , omnibus consentientibus, in eo posita est ratio Aristocratici regiminis, ut plures simul uniti teneant habenas regiminis 3 : ratio ergo Supremi Caaritis, quod ex Divina institutione in Ecclesia positum fuisse
483쪽
4 a DE IURE, ET LEGUN DIs CIPLINA se novimus , ut Ecclesiae regimen sit Aristocraticum , nullo modo patitur. Hinc Vero est, ut Ecclesiae Praesules uniti in coetibus omnium, qui dari possunt, celeberrimis , supremae Iegislativae potestati Romani Pontificis, sese omnino submiseis rint ci . Haec licet pauca , quae tamen cum iis , quae in duobus praecedentibus libris fusius disputavimus , necessariam connexionem habent, ad ostendendum quod nunc volumus, satis superque esse arbitramur. S. IV. Auctoritate Divinarum Scripturarum Aristocratici
Haec ergo praecipua sunt Sacrae Scripturae loca , quae ipsi
pro se in medium adducunt. Actorum cap. I S. v. 6. legitur, convenisse Apostolos, & Seniores videre de verbo boc, quando disputatum fuit, utrum gentes circumcisioni subjiciendae e
sent. Ac torum cap. 2 o. v. 28. Paulus monet Episcopos hi se
verbis: Attendite vobis , & universo gregi, in quo vosae, Spiritus Sanctus posuit regere Ecclesiam Dei μ . Sanctus
Petrus in sua I. epist. cap. s. v. I. & a. Seniores, qui istari vobis sunt, Oblecro pascite, qui in vobis est, gr is gem Dei μ . Hisce omnibus haec alia superaddit Marcus Antonius de Dominis lib. r. de Republis Eccles sica cap. 3. S. I. Christus Ioannis cap. 2 o. v. a r. inquit ad Apostolos r Sicutis misit me Pater, & ego mitto vos μὴ & Matthael cap. 28 .R I9.is Euntes docete omnes gentes baptizantes eos &c. Ex quibus infert, a nemine negari posse, Apostolis Ecclesiam commissam fuisse. AEque autem omnibus commissam fuissete in citato cap. 9.3. inde deducit, quia omnes Apostoli aeque a Christo in munere Apostolatus instituti fuerunt, omnesque aeque repleti Spiritu Sancto r cap. q. g. 6. quia omnes Apostoli sunt functi legatione pro Christo: cap. 8. g. 3. quia licet soli Petro, etiam praesentibus Apostolis, dictum fuerit: Pasce oves meas, id nihilominus in solo Petro suum effectum non habuit. Haec alia quoque superaddit cap. II. S. I. & seqq. r. Dum Apostoli do primatu a Christo quaererent, semper respondisse Christum, ut
484쪽
ut qui Inter eos major esset, se minorem fieri curaret. 2. Tum Petrum , tum ceteros Apostolos de hoc primatu quaesivis D. Nam , uti legitur Matthaei cap. I 8. v. I. Accesserunt Disciis puli ad Iesum dicentes: quis putas major est 3 & Gea
cap. 2 2. v. 2 . - Facta est autem & contentio inter eos, quisse eorum Videretur esse major με. Petrus autem aeque, ac cet
ros Apostolos fecisse traditum habemus , hoc de primatu non contendisset, si iam fuisset supremum omnium Caput ata
Christo constitutus . 3. Actorum cap. 6. legi, septem Diaco. nos non ab uno Petro electos fuisse : cap. 8. Petrum, & Ioamnem missos Samariam: cap. a. epist ad Galatas Petrum a Paulo
At vero nihil horum tale est, ut ex eo evinci post, quod Adversarii vellent. Apostoli quidem, & Seniores in . Hierosolymitano Concilio convenerunt , ut viderent de ver bo hoc ; attamen Petrus huic Concilio cum suprema auctoritate praefuit . Nam cum magna cosiquisitio fieret , ipse omnium primus , quid circa ortam controversiam statuendunt esset, docuit, atque edixit ; ipse, inquam , non rogata semientia ceterorum, imponendum non esse jugum supra cerviaces Discipulorum , quod neque etiam ipsi portare potuerant, simpliciter decrevit . Ad Petri judicium omnis multitudo tacuit, quamvis antea in maxima conquisitione versaretur,& Iacobus testimonio Scripturarum confirmavit, quod Petrus edixerat. Communi deinde consensione decretum editum fuit, atque missum ad omnes Ecclesias. Monarchici sane fodima regiminis , non vero Aristocratici , in hoc facto relucet . Petrus enim Hierosolymis simul cum aliis congregatus , &praesente Iacobo Episcopo Hierosolymitanorum , omnium priamus loquitur , & neque etiam ipsorum Apostolorum prius e gata sententia , absolute edicit , Gentilibus conversis ad G dem Christianam, jugum Mosaycarum caeremoniarum impo, nendum non esse. Si autem Petrus non praefuisset omnibus, haec ejus agendi ratio ab omni contemptu erga alios non esset immunis . Neque refert in hujus rei consilium Apostolos, de Seniores fuisse vocatos, Iacobum post Petrum loquutum, ad. Tom. II. ODO . que
485쪽
η DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA que non solum suo dicto confirmata, quae Petrus statuerat, . sed etiam superaddidisse, sibi videri praecipiendum esse Gentibus M Ut abstineant se a contaminationibus simulachro- ω, rum , & fornicatione , & suffocatis , & sanguine μ . Haec enim Monarchico regimini non repugnant, atque semper
aeque constat, Principem hujus decreti Petrum fuisse, legem post Evangelium non esse semandam, sicuti inquit Sanctus Hier nymus i .
Eos autem , quibus cura gregis commissa est, ut in sui ossicii munere diligentes sint , tum Paulus , tum Petrus citutis verbis adhortantur . Ut autem pastores gregi sibi commisso advigilent, Monarchico Ecclesiae regimini repugnare quisnam unquam dixerit 8 Anne totius exercitus unum Supremum Ducem esse repugnat , semel ac sint in eo Duces inferiores, quorum unusquisque milites sibi commissos regari S. Ioannes Chrysostomus Homil. 86. in Ioannem, alias 8S., num. 3. , afirmat Christum dixisse , se mittere Aposto. los , quomodo ipse a Patre jam missus erat , ut omnem ab eis dissicultatem amoveret, qua ab imposito sibi munere suscipiendo deterreri poterant: Nullam habebitis inquit dissi-
,, cultatem tum ob ea , quae facta sunt, tum ob meam mntenis iis auctoritatem t quapropter hoc dicit, aliorumque aniae, inuin erigit , & magnam verbis fidem facit , siquidem ve- se lint opus ipsius suscipere M . S. Thomas lect. q. in cap. 2. Ioannis explicans illa verba : Sicut misit me Pater , ct ego misero υos , ita habet : -- In hoc ostendit se mediatorem inter A Deum , & homines r. Timoth. 1 r. s. Mediator Dei, O ho-ἡ mtuum homo Chrisus Iesu . Hoc erat ad consolationem Di is scipulorum , qui cognoscentes auctoritatem Christi, scie- ω bant eum mittere ipsos auctoritate Divina . Item consideri rantes dignitatem propriam , scilicet quod habeant ossicium , se proprium Apostolorum i Apostolus enim idem est , quod se missus . Dicit ergo i Sicut myst me Pater , ct ego mitto vos; si id est , siexit Pater diligens me misit in mundum ad passi h nem tolerandam pro salute Fidelium ita ego diligens
486쪽
LIBER m. CAPUT Π. 7 M vos , mitto vos ad tribulationes sustinendas pro nomineo
Apostolis autem commissuin a Christo su isse, ut Evangelium ubique gentium promulgarent, dc nemo est, qui neqget , di verba Christi Apostolis praecipientis , ut docerent omnes gentes, manifeste praeseserunt. Vcrum anne inde com sequitur, ut ipsi suprema Ecclesiae capita cu*nt, neminς-que supra se haberent Τ Minime . Totius ergo mundi curam sibi quidem commissam Apostoli habuerunt & hoc quidem est, quod Christus innuit; non vero supremain, ob quam in universo Ecclesiae regimine eis nemo praesideret . Id autem est jam satis ostensum a nobis i : quo sane cetera quoquυ evanescunt, quae. tum de legatione Apostolorum, tum de eo, quod illa verba : nyce oves meas , in solo Petro lavin effectum non habuerint, Adversarius nobis opponit. Matibaei cap. I 8. v. I. & seq. , Marci cap. Io. V, 3 s. &seq., Dicae cap. q. v. 3 6. & seq., & Apostolos a Christo quaesi-vIsse , quinam eorum supra ceteros praemineret, & eis respondisse quidem Christum legimus,modo ut singuli minimi omnium sese facerent, modo ut parvulis assimilarentur , modo ux essent ministri ceterorum, sicuti ipse fecerat 3 modo ut nono evaderent similes Principibus gentium, modo suum non esse. dare quibusdam , ut ad dexteram , vel sinistram suam sedς-irent. At vero neque ex eo , quod hac de re a Christo Ap stoli quaesierunt , neque ex re onsione , quam Christus eis. dedit, quod vellet Adversarius noster crui potest. Nam aliis
quando quidem Discipulos a Christo quaesivisse legimus, quis
major esset in regno Coelorum a , aliquando autem matre in filiorum Zebedaei pro suis filiis Iacobo, & Ioanne , rosa Christum , ut eis duo prima loca rribueret in regno Cos rum 3 . Discipulis ergo illis, qui quaesiverunt, qui suam mamior futurus esset in regno Coelorum , annumerandus noti est. Petrus . Nam , uti animadvertit S. Ioannes Chrysostomus eorta fuit hiusmodi quaestio , quemadmodum apud Matthaeum
487쪽
4 6, DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA cap. 2 o. v. I. & seq. legimus , postquam soli Petro id quoque honoris a Christo tributum viderunt, ut eum in solutione tributi sibi conjunxerit : se Humanum quidpiam inquit San-Ginctus: Praesul Homst. 3 8. in Matib. , alias sq. , num. 2. passe Discipuli sunt e quod & Evangelista significat dicens : ines, illa hora , quando plus, quam ceteros omnes , illum honoram ret . . . . . Hinc pudore affecti animi sui commotionem mi
fi sessi sunt, neque aperte dicunt , cur Petrum nobis praetu- fi listi Num ille major nobis est ' non audebant enim , sed indefinite interrogant: Quis major est Τ Nam quum tres viderunt praeferri ceteris , nihil. simile passi sunt; quum a , , rem unus tantum honorem tulit , tunc dolore sunt affecti. Neque hoc solum, sed alia multa congerentes accensi sunt. ἡ Nam dixit illi: Tibi dabo elames; & : Beatus es Simon Bari is & hic : Dastin pro me , ct te es, itemque fiduciam ejus, A & loquendi libertatem videntes pungebantur . In eamdem rem ita habet etiam S. Thomas in Matthai r 8. cap. occasio se interrogationis sumitur ex hoc, quod dictum est Petro, es quod iret ad mare, & staterem inventum in pisce solveretis pro ipse , dr pro Petro, unde videbatur eum aliis praetulis. A se : & quia erant adhuc infirmi, ideo aliquem Zelum , &is invidiae motum passi sunt . Verum , ut superaddit S. Ioamnes Chrysostomus Homil. 61. in Matthaeum, alio 66., num.ε. ,, Post haec scilicet accepto Spiritu Sancto ostende illos m, se hi, & videbis omnibus hisce affectibus vacuos . Audi quo, is modo hic ipse Ioannes, qui nunc hac de causa accessit, priis mas semper Petro cedat, & concionanti, & miracula edem is ti in Actibus Apostolorum . Omnes autem ApostoIi super Diaeonos electos manus
imposuerunt: verum munus imponendi manus aeque competebat omnibus , neque de supreina praefectura Petri super universam Ecclesiam aliquid inde detrahebatur . Neque enim talis ea erat, ut neminem in Apostolatu parem pateretur. Quum vero inferiores , non autem aequales, multoque minus praestantiores mitti soleant ab aliis vel aequalis dignitatis , veI longe inferioris ; quia Petrus ab Apostolis ad Samari-
488쪽
L I E E R XV. CAPUT It. q77tas missus legitur, inde inferri deberet, non quidem omnium Apostolorum parem fuisse auctoritatem , sed ea Petrum inferiorem ceteris . At vero Princeps Apostolorum mitti potuit ab Apostolis , quin majestas , & dignitas illius isderetur. ἡ Ignorare convincuntur Novatores inquit Baronius ad an. ἡ3 . num. II. complura in Scriptura Divina, & innumera, se quae sunt de his in profanis scriptis exempla , quibus sa- , tis superque perspicuum redditur , ad ea , quae maximiis omnium visa sunt esse momenti, peragenda, qui inter ce- ω teros primatum gererent, legatos missos, quum ipsi no M lic quidem initti dicerentur, quasi a majore minores, &se ut a Domino subditi , sed quod rogarentur ob salutenia se omnium eam suscipere functionem. Subjiciam de his alterum
ex Veteri, alterum vero ex Novo Testamento exemplum; adisse dam & tertium ex auctore profano,ut res omni scripturarum genere testata reddatur. Legitur in primis in libro Iosue cap.
. aa. , filios Israel ut de rc magna ad investigandum de altari, si quod trans Iordanem erexerant filii Ruben , Gad , & me- ,, dia tribus Manasses in terra Galaad , misisse Phineemia, k qui habebatur omnium Princeps , & decem alios , qui inciώ singulis decem tribubus primatum gerebant. Rursum simuis It huic urgente causa , ad perquirendum quid de Gentilusi bus , qui Christo crederent, agendum esset, num circum. se cidi deberent, tunc qui erant Antiochiae Fideles Paulum , ἡ & Barnabam miserunt ad consulendum Apostolos Hieros is lymis , Actor. IS. , quod testatur S. Lucas . Sed quid pro-- fanus auctor etiam in his , quae sunt Iudaeorum , Iosephus, Iudaeus in hanc sententiam scribat, adducamus in medium ris Iudaeos nempe, qui erant Hierosolymis , quum adversus si Agrippam suum ipsorum Regem, nec non adversus Fau-ἡ stum Praesidem causam haberent, misisse Romam ad Ner A nem Imperatorem non solum ex primoribus Judaeorum d se cem legatos, sed & cum eis Ismaelem Summum Pontifi-ῶ cem, &qui huic secundus ordine videbatur, Chelciania is sacri custodem aerarii. Ecce quam invalidis , & plane inef-ῶ ficacibus rationibus illi obnitantur in .Primatum Petri , B quum Diuiligod by Cooste
489쪽
4 8 DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINAB quum omnium Principem eadem haec ipsa potius declarareis videantur M.
Tandem nimis infirmum est illud argumenti genus quod ex ea reprehensione ducitur , quam Paulus fecit Petro. Non solum enim ab aequali, sed etiam ab inferiori superior moneri potest, immo & debet, si id ratio postulet, atque utilitas publica suadeat. Sicut enim aequalis ab aequali, qua vis unum supra alterum nihil habeat auctoritatis; ita etiam superior ab inferiori reprehendi potest, dum hujusmodi re prehensioni aequo jure locus sit, aut esse debeat. Ex eo ergo quod Petrus a Paulo sibi inferiore reprehendi passus fuerit,
eique non restiterit, suae quidem modestiae , atque humilitutis evidens argumentum praesetulit, non vero se esse inferioris , aut aequalis conditionis significavit. μ Nec Petrus imis quit S. Cyprianus epist. 7 I. quem primum Dominus cle is git, & super quem aedificavit Ecclesiam suam, quum se- ω cum Paulus de circumcisione postmodum disceptaret, vin- si dicavit sibi aliquid insolenter, aut arroganter assumpsit, ut , diccret, se Primatum tenere, & obtemperari a novellis ,
ἡ & posteris sibi potius oportere , nec despexit Paulum, quod is Ecclesiae prius persequutor fuisset, sed consilium admisit .
Petri tamen vitium conυerrationis fuit, non inspirationis, uti inquit Tertullianus de Praescript. Haeret. cap. 23. , & modo ut animos gentium , quae Christianam fidem amplexae fuerant,sbi magis devinciret, manducandum cum cis , modo , adVe
nientibus Iudaeis , ab hoc abstinendum ipse duxit, ne animos Iudaeorum addictos caeremoniis Iudaicis offenderet . Adsi haec inquit S. Cyrillus Alexandrinus lib. V. Contra Iulianum, is qui S. Petrum uti hypocritam traducebat audax ille, &ω confidens Petrum Apostolorum praecipuu in cavillatur , &is hypocritam esse dicit, atque a Paulo reprehensum, quod
se modo Graecorum , modo Iudaeorum ritu vivere vellet,
es ignorans plane in his singularem consilii rationem . Nonis enim diversa sentiebat ille Discipulus, sed congrua mod is rQtione tempestive utens , omni TMione prodesse stud atiis , qui ad se ve virent. Quum autem unis ritibus addi sχ cssee Diuitigod by GO Ie
490쪽
LIRER XX. CAPUT II. 679,, esset L .Paulus, aggressus commonefecit. Metuebat enim .,
M nc propositum lateret, & ille dispensandi modus nonnullosis offenderet M. g. V. S. Ignatii Martyris , S. Irenaei, & Tertulliani auctoritate Aristocratici frustra gloriantur . Mirum sane est, quam multa ex auctoritate Patrurria Marcus Antonius de Dominis depromat, ut ei conforme esse ostendat, quod de Aristocratico Ecclesiae regimine ipse tuetur . Ea ergo nos in quibusdam distinctis g*. complectemur , atque refutabimus , ne ullus confusioni locus detur . Haec ergo ex laudatis Patribus opponit t) . S. Ignatius epist. 6. ad
Philadel. Sicuti inquit Pseudo- Prophetae , &Pseudo
se Apostoli unum euindemque malignum , & seductorem , &is populum errare facientem spiritum affumpserunt; sic iteri rum veri Prophetae, & veri Apostoli. unum eumdemqueri sanctum, bonum, principalem, & verum , atque doct 'es rem per Christum acceperunt spiritum μ. S. Irenaeus lib. 3.
Cont. Haereses cap. 3. num. I. Etenim si rccondita mysteria
se scissent Apostoli, quae seorsim, & latenter a reliquis peris sectos docebant , his vel maxime traderent ea , quibus se etiam ipsas Ecclesias committebant μ . Tertullianus lib. de Praescriptionibus cap. 6. Apostolos sese habere auctores aD se firmat i,' qui nihil e suo arbitrio elegerunt, sed acceptam a si Christo disciplinam nationibus adsignaverunt . Verum haec nullo adjumento Aristocraticis esse posse , ex ipsa eorumdem simplici lectione constat, nulla etiam habitata
ratione ceterorum , quae sequuntur, aut praecedunt . Nar
quamvis non in apocrypha a , sed in genuina Ignatii epist la legeretur, Pseudo - Apostolos malum , veros Apostolos bonum spiritum accepisse , quid tandem inde pro se concludere noster Adversarius possiet 8 Anne inter se haec duo pugnant, hoc est , Apostolos bonum spiritum accepisse, & supra omnos Primatum auctoritatis , & jurisdictionis fuisse Petro delatumqNullum hic esse non solum repugnantiae, sed ne difficiliori