장음표시 사용
471쪽
46o DE IURE, ET LEGUM ms CIPLINA . bet Sem. I 64. De Verbis Apostoli, alias a a. num. II., hic tantum exscribatni Si judex es, inquit de eo loquens,
is qui gregi praesidet si judicandi potest item accepisti, E
se clesiastica regula, si apud te accusatur, si veris documen se iis testibusque convincitur, coerce, corripe, excomm se, nica, degrada. Sic vigilet tolerantia , ut non dormiatis disciplina μ. Pacem vero post confecta mysteria populis indicendam esse , Per quam constet, populum ad omnia, quae in myses, steriis aguntur, atque in Ecclesia celebrantur, suum deri disse consensum . Innocentius quidem dicit; verum non eo sensu , quo Auctores Hexaptorum vellent, alioquin ut pinpuli consensione quaevis sacra in Ecclosia peragerentur, VO luisse Innocentium, dici deberet: quo sane nihil absurdius fingi potest. Ibi ergo agit Summus Pontifex de osculo pacis, circa quod varius fuit usus Ecclesiarum , sicuti Cou- stantius in hunc Innocentii locum advertit. Vult ergo Iim nocentius, hujusmodi osculum pacis post peracta sacra mysteria adhiberi, ut omnia Anita esse pacis concludentis Agnacis
is demonserentur. Bellarminus libro a. De Conciliorum auctoritate cap. 2. ea non habet, quae Auctores Hexaptorum ex ipso citant.
Illa verba Evangelistae Die Ecclesiae; & si Ecclesiam nonis audierit, sit tibi velut Ethnicus, & publicans μ; explicat inter alia loca Bellarminus De Auctoritate Conciliorum lib. a. cap. 2., eaque ad congregationem Praelatorum refert,
qui ligandi, & solvendi potestatem habent: μ At ne quis ἡ inquit Ecclesiam , sive congregationem Praelatorum ,
B contemendam putaret, adjunxit continuo: Amen dico v
di, bis : quaecumque ligaυeritis super terram, eruet ligata O in se coelo cte. Ecclesiae ergo nomine non intelligit omnes Fiadeles , sed Praelatos simul congregatos , atque ad eos illaia verba : Dic Ecclesiae, referenda esse statuit. Adriani Maguntii opus inspiciendi copiam non habuimus , atque de hac re nos sollicitos esse debere non arbitramur : neque enim illud magni faciendum est. Quum ergo
472쪽
LIBER XX. CAPUT I. q6 Isormam .Christianae reipublicae Democraticam non esse, jam ostenderimus I , non est, cur ad unius , aut alterius scriptoris recentioris minus accuratam loquendi rationem attendamus . Tamen hunc quoque Auctorem in pravum sensum ab Auctoribus Hexaptorum detorqueri, inde merito suspicari quispiam potest , quia, uti vidimus , alios quoque Auctores longe quidem graviores, atque celebriores, in suam sententiam hac ratione trahere non dubitarunt. Quo autem sensu consensionem Corinthiorum requisitam a Paulo fuisse in absolutione incestuosi hominis Estius dicat, statim ipse in citato loco his verbis declarati μ Ο, se secrat autem Paulus, & praecipere quum possit, interce se foris partes apud Corinthios suscipit, quos sciebat ani-ἡ mo esse propter id , quod acciderat, exulceratos r ut dum se eos velut judices honorat quomodo graeci interpretes la is quuntur mitiores reddat, ac promptiores ad exequense dum, quod petit. Alioqui certe qui praeceperat excom. fi municandum, praecipere etiam poterat absolvendum, &se in communionem recipiendum . Quamquam & in hoe
se satis praecipit, in eo quod Verbis sequentibus obedientiam
In expositione autem illorum verborum i cui aliquia donasis , ct ego; Estius haec quidem habet: μμ Vobis aliquid
se alicui condonantibus, ego etiam condono V. Verum stasiin superaddit: μ Quomodo dicat eos donare, postea dice- ,, mus μ. Id autem dicit, dum haec alia subsequentia verba exponit: Non enim noramus cogitationes ejus r ita enim
habet, postquam dixit, condonationem, de qua Paulus loquitur, ad solos Praefectos Ecclesiae referendam esse i MV Velis aliter, & rectius fortasse dici potesti velle quidem Pau- ,, tum illis verbis omnes, ad quos scribit, comprehendere,
D qui tamen non omnes condonent eodem, ac simili mo-ἡ do. Nam Praefecti id faciunt potestate, quam promittuntes illa verba Christi: Quaecumque se eritis super terram, eruntes soluta ct in caelo mit. I 8. Ceteri vero Fideles una cuma, Praeis i) Hujus cap. b. a. & seqq.
473쪽
462 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAM Praesectis condonant, & solvunt consensu, desiderio, comis miseratione, & precibus ad Deum fusis pro fratre pec- is catorer sicut omnes aliquo modo remittimus fratrum pecuis cata, qui ex animo dicimus illud in oratione quotidiana: si Sicut O nos dimittimus debitoribus nos ι - . Canone s. Nicaeni Concilii I. constitutum quidem fuit, ut Patres in Provinciali Concilio simul congregati viderent, utrum pusillanimitate , aut contentione , aut quolibet alio DAsopi vitio essent aliqui a congregatione seclusit verum anne inde inferri potest, populi consensum in cas censuras, quas tulisset Episcopus, requisitum fuiss2 8 Ad hoc sane require retur, ut populus in Provincialibus Conciliis uti judex s deret r quod nunquam traditum habemus. Superiori ergo potestate expendi, & si injustum inveniretur, rescindi posse, quod inferiori auctoritate constitutum esset, hoc vero est, quod Nieaeni Patres dcfinierunt, dum decrevere, ut Praefecti Ecclesiarum in Provinciali Concilio congregati de illorum caussa cognoscerent, qui a congregatione Fidelium ab Episcopis seclusi fuissent. Hoc autem ad Ecclesiasticam hierarchiam spectat, quam sane omnino sublatam vellent, qui etiam populum consortem ejus jurisdictionis faciunt, quae est propria Pastorum. Quod Nicaeni Patres constituerunt, etiam in cap. S
ero De sentent. excommunicat. confirmatum fuit, hoc est, ut auctoritate judicis superioris ea sententia excommunicati
nis revocari posset, quae ab inferiori judice Iata injuste fui
set ; tamen ut a clero, vel populo confirmaretur , aut rescinderetur, quod Episcopi auctoritate constitutum esset, neque in isto, neque in alio unquam canone determinatum legimus. Omnes autem obtemperare debere iis, quae auctoritate Praesidum decreta sunt, iisdemque neminem sine crimine adversari posse, & canonicis poenis unumquemque ad obediendum compelli debere, hoc vero est , quod auctor,tate sacrorum canonum saepius constitutum habemus, sicuti ignoratur a nemine , qui illorum aliquam cognitionem
habeat, multoque minus fieri potest, ut ignoretur ab A
474쪽
LIBER XX. CAPUT I. 463ctoribus Hexaplorum, quum multa se eruditione praeditos
praeseserant, quamvis ea non bene utantur.
S. VIIL Nullius momenti sunt, quae Blondellus, &Bo-
hemerus ad ostendendum Ecclesiae regimen Democraticum esse, tum ex Patribus, tum ex ea ratione, qua plura Comcilia celebrata fuerunt, pro se in me dium adducunt. Singula minutatim persequi, quae tum ille , tum iste in praecitatis operibus habent , nobis in animo non est . Nam pleraque loca Patrum, quae ad suam falsam opinionem adstruendam proferunt , id unum evincunt , regimenta,
quod Ecclcsiae Praesulibus Christus tribuit, longe ab eo dis.
ferre, quod Principes potissimum Ethnici exercere consue. verunt, ac propterea eos, qui aliquam in Ecclesia praefecturam habciat, longe a fastu, & superba dominatione abesse debere. Id sane, ut uno alteroque exemplo utar, vult Tertullianus in eo loco, quem ex lib. De idololatria cap. I 8. assere Bohemerus in Iure Canonico Protestantium lib. I. tit.33. g. 17. , & Isidorus Pelusiota lib. 3. epist.2a6. ab eodem Bois hemero citatus. Hujus capitis S. 6. jam ostendimus , hanc dominii rationem Christum a suis exclusam voluisse , no vero alteram , quae licet veram praefecturam contineat, hujusmodi tamen , quae sit plena charitatis, & ad procura dum animi bonum comparata. Quod ergo opponunt tum ex Patribus , tum ex ea ratione, qua plura Concilia celebrata fuere, ad adstruendum plebem in partem eorum V catam fuisse , quae ad Ecclesiae regimen spectant, nunc comfutabimus .
Clemens Episcopus Romanus , inquiunt, epistolam ad Corinthios non suo nomine dedit , sed ita inscripsit: Dei se Ecclesia, quae Romae diversatur, Dei Ecclesiae, quae Coe si rinthii habitat Polycarpus suam epistolam ad Philippenses ita inchoat: Polycarpus , quique cum eo Presby-- teri, Ecclesiae Dei Philippis diversami i Apud Eusebium lib. . Hist. Ecclesias. cap. I s. haec formula occurrite E se clesia Dei, quae est Smyrnae, Ecclesiae Dei apud Phil is melium , & omnibus ubicumque terrarum sanctae, & CD
475쪽
q64 DE IURE, ET LEG ΠΜ DIs CIPLINAM tholicae Ecclesiae populis , misericordia , & pax μ. Rursus
apud eumdem lib. s. cap. I. formula haec deprehenditur r
se Servi Christi, qui apud Viennam, & Lugdunum Galliae se degunt , fratribus per Asam , & Phrygiam constitutis,
se qui eamdem nobiscum habent spem redemptionis . Irenaeus nomine fratrum, quibus praeerat in Gallia, ad Uict rem seripsit, uti ait Eusebius lib. s. His. Ecesesias. cap. 24. Blondellus in hanc rem prope innumera congerit Sancti Cypriani loca, in quibus S. Martyr affirmat, tum in electione ministrorum Ecclesiae, tum in causa lapsorum , tum in aliis ad Ecclesiam pertinentibus , populi suifragium exquisivisse . Suas demum Principes in pluribus Conciliis paristes habuisse, idem Auctor ostendere nititur, indeque comtra ac deberet, uti mox videbimus, Ecclesiae regimen Democraticum esse colligit. Ad haec omnia nunc paucis. Romanae ergo Ecclesiae nomine scripta fuit epistola ad Corinthios: Quoniam totius se Apostolicae Ecclesiae inquit Cotelerius in Adnotatione se ad inscriptionem epistolae S. Clementis commune votumes erat, pacatam cernere Corinthiorum Ecclesiam, a Petro se quoque Pauloque fundatam, ingensque futurum erat Coines rinthiis incentivum ipsa Romanorum simul scribentium se concordia. Accedit huc Apostolicus mos communicandies quae gerebantur cum tota Ecclesia, qui & diu duravit, si & ordinem Hierarchicum non infringit M. Hac tamen in
epistola S. Clemens Corinthios redarguit, quod Presbyteris subjecti non essent i , atque in fine ita monet a : Vos se ergo qui seditionis fundamenta iecistis , subditi esto se Presbyteris , & in poenitentiam corripi mini μ . Regimini
autem Democratico non est haec subjectio conformis. Qua autem ratione S. Clemens non suo, sed Ecclesiae, cui singulariter praeerat, nomine scripsit ad Corinthios: ita etiam idem Episcopi alii fecerunt: non defuere tamen etiam hisce primis Ecclesiae temporibus , qui suo nomine & ad Summum Pontificem , & ad alias Ecclesas scripserint, sicuti ab 1 Hujus epist. mim.47. co Num. 7. Diuiti eo by Corale
476쪽
L I st E R XX. CAPUT I. 46 sab Eusebio traditum habemus: a quo quidem & illud a
cepimus , in controversia circa diem, qua Paseha celebrandum foret quae sane res non minus ad Episcopos & Presbyteros, quam ad plebem , & populum spectabat non plebem, & populum , sed Episcopos in unum convenisse,
ut viderent, utrum die Dominico proxime sequente Iunam decimam quartam primi mensis , an luna decima quarta, in quamcumque illa diem incidisset, pascha celebrandum esset:
non plebem, inquam, & populum, sed Episcopos simul unutos hac de re suum judicium tulisse, & Asiaticos quidem
statuisse , ut Pascha celebraretur luna decima quarta primi mensis, in quamcumque illa diem incidisset, alios autem ut paschatis dies festus ageretur Dominico die proxime sequente lunam decimam quartam primi mensis. Haec enim Eusebius habet lib. s. His. Feriessas. cap. 23. Synodi ob ,, id hoc est ob controversiam ortam circa diem, qua P si scha celebrandum foret coetusque Episcoporum conven is re . Atque omnes uno consensu Ecclesiasticam regulam se univcrsis Fidelibus per epistolas tradiderunt: ne videlicetis uno alio, quam Dominico die, mysterium resurrectionisse Domini unquam celebretur . . . Extat etiamnum epistola se Sacerdotum, qui tunc in Palaestina congregati sunt: quia si bus praesidebant Theophilus Caesararae Palaestinae, & Naue se cissus Hierosolymorum Episcopus. Alia etiam extat epi-- stola Synodi Romanae, cui Victoris Episcopi nomen pra is fixum est. Habentur praeterea litterae Episcoporum Ponti, is quibus Palma, utpote antiquissimus , praefuit. Epistolia is quoque Ecclesiarum Galliae extat, quibus praeerat Irenaeus. ω Ecclesiarum quoque in Osdroenae provincia, & in urbiis bus regionum illius constitutarum litterae visuntur. Seon. is sum vero Bacchilii Corinthiorum Episcopi, aliorumqucis
complurium epistolae extant . Cap. a . Polycratem ad Viactorem scripsisse refert, atque eumdem Polycratem monitum
fuisse , ut Episcopos convocaret: quod & fecit: μ Episcopis is autem superaddit Eusebius in Asia coactis, qui moremis jam olim ipsis a Majoribus traditum, sedulo observandum
477쪽
66 DE IURE, ET LEG IN DISCIPLINA D constanter asseverabant, praefuit Polycrates μ. De his emgo Episcopis Polycrates in sua epistola ad Victorem ita apud Eusebium habet. Possem hoc loco Episcopos, qui mihim in Concilio aderant, commemorare; quos ut accerserem, a Vobis rogatus, diligenter accersebam μ. Haec vero om nia evidenter evincunt, quam inania sint, quae Democra
tici ex disciplina primorum temporum nobis opponunt. Ad Cyprianum veniamus. Quando a primordiis Ep, ,, scopatus mei statuerim nihil sine consilio vestro hoc estri cleri & sine consensu plebis mea privatim sententia ge se rere , ipse quidem inquit epistola s. Epistola vero II. testatur in sacris ordinationibus a se faciendis Presbyteros, Diaconos, di plebem universam se consulere consuevisse: se Solemus inquit vos antea consulere, & moreS , ac me. is rita singulorum communi consilio ponderare M. Alibi quo que innuit in nonnullis Ecclesiae negotiis consitum, & j dicium plebis se exquisivisse 1 . Attamen neque consilium, neque Consensum, neque iudicium plebis ita ab eo exqui situm fuisse , ut plebi tribuerit , ferre sententiam de iis, quae sunt Ecclesiastici regiminis , sed solummodo ut maturius Omnia discuterentur, de probitate illorum, qui ad se Cros ordines promovendi essent, omnino constaret , deque vera poenitentia lapsorum nullus superesset dubitandi locus, ex ipso Cypriano omnino perspectum habemus. Nam epist. 4 a. se cum aliis Episcopis dicit esse successorem Apostolorum, quibus divinitus datum erat, ut Ecclesiae praeessent: De Unitate Ecclesiae Episcopos in Ecclesia praesidere: epist.6o. de Domini indulgentia se Ecclesiae prae sidere : epist. So. Episcoporum judicio constitutum, quae cum Lapsis esset ratio tenendar epist. s. non plebem , sed Episcopos constituit tu dices in eo concilio, in quo sententia de haereticis lata fuit r epist. 69. eum in Ecclesia non esse pronuntiar , qui cum Episcopo non fuerit di epist. o. graviter reprehendit eos Presbyteros , utpote Episcopo honorem Saeerdotii sui , O tbedra non res antei, qui cum Lapsia sine sua consensi
478쪽
ne eommunieaverant et idem quoque epistola ρ. Acit eum aliis , qui rem eamdem citra conficiemiam Episcoporum per
egerant i tandem, ut plura alia omittamus, a communione
eum arcendum decernit, sive Presbyter, sive Diaconus , sive peregrinus ille fuerit , qui ante suam sententiam cum
lapsis communicaverit . Haec vero omnia ostendunt , nonia
Presbyteris, non Diaconis, multoque minus plebi Ecclesiae regimen tribuisse , sed Episcopis , qui sunt Succetares Apostolorum , quos, uti ipse inquit in epist. ψ ., Deus in Ecclesia sua eligit, & constituit, & in epist. 69. Iudiera ad
Quia vero quae Blondellus multis sane prosequutus fuit de praesidentia Iaicorum , sicuti falso ipse contendit , in Conciliis ab Ecclesia celebratis, nihil minus evincunt, quam quod ostendendum sibi proposuit, non est, cur ea refellere aggrediamur . Quandoquidem celebrationi illorum mes. torum conciliorum, de quibus mentionem ipse facit, non plebs , aut populus , sed Imperatores, Reges, & Principes adfuerunt. Quamvis ergo, quod omnino falsum est, quispiam daret, hoc est, eos ita adfuisse , ut judicium rei, de qua agebatur. sibi tribuerint, atque una cum Episcopis set,
tentiam tulerint, Ecclesiae regimen, laicorum habita ratio ne , Aristocraticum esse, inferri deberet, non vero Dem craticum, sicuti Blondellus falso colligit. Falsum est autem. Imperatores , Reges, & Principes in celebratione Concilio.
rum partes iudicis aliquando habuisse, quemadmodum Th massinus Dissertatione Io. in Concilium Ephesinum L pluribus ostendit , atque ejusdem Dissertationis num. I prae clare animadvertit, Imperatores, Reges, & Principes, dum celebrationi Conciliorum interfuerunt, veluti Episcoporum exteriorum partes egisse, qui essent, atque haberentur non minus Ecclesiae , quam Synodi defensores , tumestuum propulsatores , atque tum pacis, tum ordinis vindices. Verum hac de re inferius ex instituto disputabimus , atque unum tantum nunc superaddimus, illud quidem a S. Cypri no epist. II. & I3. traditum accepisse , praesente, &sarite N n n a plebe, Dioti by GOrale
479쪽
468 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA plebe , habita concilia ; verum agendarum rerum examen & judicium Episcopis, non vero plebi, tributum fuisse . '
DE ARIsTOCRATIA , QUATENUs CUM ECCLMIS REGIMINEa EA PUGNAT. S. I. α 1 Ristocratiae notio traditur.
is Ex usu Politicorum inquit Arnisaeus de Republisa Cap. q. se L 3. num. s. Aristocratia nihil aliud est , quamis paucorum imperium probe consitutum, quo sensu a Platone, is & Aristotele ubique accipitur - . Dum ergo imperii summa majestas est penes aliquos, qui vel genere , vel dignitate , vel virtute praecellunt supra ceteros . tunc sane regimen Aristocraticum erit. Neque enim existimandum est , sus-ficere ad Aristocratiam , ut pars minor in majorem domianetur , quemadmodum lib. a. de Republica cap. 6. Bodinus putavit inquiens: Sive igitur optimi , sive flagitiosissimi, A sive ditissimi, sive nobilissimi, sive egentissimi, sive belli. ω cosissimi, summum imperium teneant, modo civium parso minor extiterit, Aristocratiam appellemus --. Sicuti enim Arnisaeus in citato loco num. 7. illum refutans recte monet: si Aliter sensit, & loquuta est docta vetustas Aristocratiam 'is in meliorem partem accipiendo ; atque id multorum veterum auctoritate confirmat. Et re quidem vera, cogen te ipsa etymologia nominis , dicendum est , oportere, ut aliqua in re praeemineant supra ceteros , qui inter optimates locum habent. g. II. Si de Ecclesiae regimine agatur , seculi Principes inter optimates nullum locum habere possunt. Quandoquidem non Principibus , sed Petro promisit Christus suam Ecclesiam super eum se aedificaturum, atque ei daturum claves regni Coelorum , quibus quidquid ligaret , aut solveret in terris , esset quoque ligatum , aut solutum in Coelis . Pro Petro , ne deficeret fides illius, Christus se rogasse dixit, non pro Principibus, atque Petro tan
480쪽
tum mandavit , ut fratres in fide confirmaret . Petro tandem , non Principibus, omnes agnos, Omnesque Oves tr didit , ut tum illos, tum istas pasceret. Haec vero omni
demonstrant, quod in Ecclesia supremum regimen habetur, uni tantum Petro Christum commisisse, ejusque regiminis, quod Christus Petro commisit, Romanos Pontifices haeredes ab initio Ecclesiae ad haec usque nostra tempora fuisse , ac semper esse futuros i . In suprema ergo ratione Ecclesiastici regiminis seculi Principes nullam partem habere pos. sunt . Utrum ergo aliquam partem in eo saltem regimine habeant, quod in Ecclesia Supremo subest, atque Optim tum esse dicitur, nunc videamus. Inter optimates, si de Ecclesiae regimine agatur, non Presbuteros, sed Episcopos recenseri oportere, atque istos esse illis jure Divino superiores , uti rem certam nunc assu mimus; quum ut de hoc doctrinae capite agamus, non solum instituti nostri ratio non ferat, sed etiam argumentum, quod prae manibus habemus, nullo modo requirat. Quandoquidem eorum , qui contra evidentem auctoritatem Diviani verbi tum scripti, tum traditi negant, esse Episcopos Presbyteris jure Divino superiores , nullus non fatetur, aucto. ritatem Episcoporum non esse inferiorem auctoritate Presbyisterorum . Semel ac ergo ostendamus, nullam seculi Princia pes habere partem in eo regimine posse , quod Episcopis traditum fuisse novimus , est sane confectum , quod volumus, hoc est, Principes seculi inter optimates in Ecclesiae regimine recenseri non posse , quamvis antea auctoritate Saerae Scripturae, & Sanctorum Patrum non evicerimus , Episco pos esse Presbyteris jure Divino superiores, ac proptere Episcopos, si de Ecclesiae regimine agatur, inter optimates
Ii ergo in Ecclesiae regimine sunt optimates, quibus Christus ligandi, & solvendi auctoritatem contulit, potest te , quae sibi data fuit, commisit, ut euntes docerent omnes