장음표시 사용
221쪽
tius deeIarat ubi ait si es sententia voterum Aradomitarum θPeripateticorum , iit Mem bonorum dicerenι secundum naturam vi ris,
idest virtute adhibita , frui primis a natura datis, scilicet membrissetistibus ingenio & aliis quasi sponte oblatis externis bonis , confirmatque addens Zenonem , qui tanto post Platonem extitit, auctorem feci restauratorem suisse illius sententiae , quam magni Me tamquam ex oraculo ediit , Virtus ad beare vivensim se ipsis
3s; . Cum haee ex Tullio audierimus , quaeri potest, utronam modo cohaereant, quae paulo insta in citata Academica quaest nediait, omnis ista antiqua philo bia sint in una virtute e se posita
beatam vitam . . Equidem dico cohaerere , quia utrumque reveraclictam suit a b a veteribur illis Ari sotele, Speusem , Xenocrate. 'lemone , quin crederent se repugnantia loqui , quia quemadmodum Stellae in radio Solis, sic caetera bona in virtiuis splendore ne cerni quidem dicebant. De quo cum tamquam de contradictione acriter Tullius expostulet M. Pisonem in quinto de Finibiis, ille omni quidem studio ,- sed nequicquam conatur se suamque fententiam tueri. Verum ita eamdem videtur tandem de cetidis Ieipse Tullius ex levissimis argumentis in quinto Tusculanarum , suas deinde scripsit. Hujusinodi arguinentorum intiri litatem pro eram inferius, quo quidem modo tum illi tum Tullius impugna buntur , quandoquidem ipst vetuit, ne quae in uno loco dicit s auasi tabella Obsignata , contra ea quae in alio dicit producantur.
Nam nos, inquit, in diem vivimus . mdcumusve nostros animos
probabilitare percussit , id dicimus. Italuenis sumus liberi. Antiquos nobis saventes sequuti deinceps sunt alii Philosis phi. In his habemus Paulum Paruta in in libro primo Ita tessui operi
de Perfectione vita politica ad Paginam 7I. editionis I s 8a-, quae ignota fuit Apostola Zeno. quoninia in notis ad Fontaninum de eloquentia dicit secundam editionem saetam ann. Is 86. , post alteram niti. Is 7s: Et Pallavicinum, qui aliq*as in partieqlari pro-Positionis partes admisit , statuens c63 lSitam ese felicita-aem hanc tu bonis animi, supponendo tamen indolentiam , er intemnitatem in eorpore, ct Iussistentiam in re familiari Et Walterum de Τschirn hausen propter generis ae inventorum nobi istatem Lusa tiae decus, ubi ann. I7s , natus vita decessit aetatis suae s3 , qui ex professe in prima parte . suae Me Brisa mentis Propugnavit, inγ -
222쪽
NATURALI. 18 βho tribus j intelligentia honestate & tranquillitate summum hominis bonum , quoa in bae vitta via naturali possideri potes filum conisistere . 3ς Distinctius autem eadem stadetur primo quod pertinet ad intelligentiam , quo nomine utor in sensu omnium amplissimo , qui non est determinatus ad illam , quae est de actu particularis Potentiae, quam in anima ab aliis distinguimus, & versatur in xime circa obiecta spiritualia r sed complectitur quamcumque coc gnitionem , quae homini conveniat pro diverst status sui conditione, quae ipsi contigerit; Impetus enim in selieitatem , de Qua hic agimus, reperitur in quibusvis hominibus sire nobili sire humili loco natis , adeqque sive ii possint in sit blimiorius disciplinis excoli , sive de a fit in vilioribus artibus versari , Sic itaque arguitur. Exclusa intelligentia illa. quae est ut aiunt in actu primo & qui Hsem Proximo , ne habetur quidem stadiectum capax felicitatis se quam inquirimus, quae scilicet possit ab eo , qui eam possideat, cognosci & intendi, sed hahetur vel stupidus vel insenus led bru-rum vel lapis: Exclusa autem illa, quae eis in actii secundo non habetur in homine , nisi frustratio naturalis appetitus sciendi ipsi,
ingenitus, quam necesse est seu diditur aegritudo animi ,. quγα notaeomponitur cum felicitate μ. 3ss. Confirmatur haec pars ex aliorum phil6Ephorum opinionibus . Socrates ex Diogene Laertio Hebal unum Iantummodo bonIm vise , Fientiam, atas ιe unum tantummodo malum, inscitiam . Tullius
meminit de Herillo I qui tantum tribuit scientiae , uream summitam bonum esse censiaerit: & de Platone ca) , Pythagora, Democrito, qui tantam vitae beatae. partem in rerum cognitione PO- Qerunt, ut ad eam modis omnibus eumulandam , longa dc dissicilia
itinera susceperint: &de aliis veteribus philosophis 3 . qui Beatos insatas nestio quas hab tantes cura omni liberatos nihil aliud esse acturos potarum , quam quaerere , cfistere , & ι n. naturae cognitisne versari. 3s6. Res tota lueulantius sertasse declaratur ex errore . qui est malum intelligentiae oppositum . Error certe naturam rationalem: hominis ita deturpat, ut quodammodo e sede ac dignitate sua illam deturbet . Quare si ipsa errorem. sium agnoscat, jam ..Pudet eoque affligitur : ergo felix non est: Sin vero non agnoscat, sed milit 'lim agnoscere , iam poterit etiam affligi: ergo non Possidet felicitarem , quae est status in possessione suorum bonorum Pe manens δοῦ diuturnus : Sio tandem non cognoscat , nec Propter
223쪽
stoliditatem fiam unquam potis sit cognoscere , non est haec sedis chim seIicitatis, de qua quaerimus; neque enim hic de alia agi mus , nisi de ea , quae conveniat homini, qui talis sit non in aetiadumtaxat primo, sed in actu secundo : ergo intelligentia pertinet ad singularis hominis in hac. vita felicitatem. 3s7. Illis , qui objiciant Academicos qui ci dicuntur extremum bonorum Uie obsisere visis , assensis γα Iuor firme tu Istinere , adeoque profiteri persectam omnium rerum ignorantiam, respondit jam Tullius, cujus stint allata verba , cum nondum eo rum sectae accessisset, illos dicens esse perabsurdos, siquidem iudicunt, quod si sani sunt . non est in eorum potestate; intellectus enim necessario trahitur ad assensiim in multis. 3s3 Oi iterum objiciant Jo acobum Rousseau in Dissertatio, ne, quae Academiae Divionen sis praemium anni I7s . reportaVit. di in iis , qtiae pro eiu silem defensione deinde seriplit , ostendisIescientiam artium liberalium , & omnium etiam severiorum disc1Plinarum esse vel causam vel emistum corruptionis morum I Non ne enim , inquit, picturae & statuae elegantes, aedificia magnifica , theatra persenantia sisti totidem mollis vitae α luxus deteliabilis argumenta P Nonne Astronomia nata est ex superstitione ZEloquentia ex ambitione odio adulatione fraude Z Geometria ex avaratia Θ Physice ex inani euriositate ρ quibus similia habent locum in reliquis secultatibus . At his responderunt jam Trevoltra- ni a . . L. aliam Academiam, quae Gallica dicitur Praemio affecisse ann. ITsa. Dissertationem oppositam . II. Rousseanam lucubrationem nihili faciendam esse, tum quia scatet quam Plurimis contradictionibus, etsi dispersis & involutis stis splendido & erudito dicendi genere, quarum aliquas alibi 3 exmnunt: tum quia argumenta contra omnem scientiam desiimit ex earum abusii , quasi vero hic pro malitia hominum non contingat circa ipsa optima
atque saniitissima. Hujusinodi argumentorum obliti fuerunt iidem Tre voltiani , ubi dixerunt quaestionem de inflPu literarum in mores, bonus ne an malus clicendus sit, esse Qrtalla Qtutu tam disse sicilem , quam est quaestio de quadratura circuli . 359. Urgeo utramque res nsionem commemorans scriptum esse, s) dam magnus qui invenit sapientiam ct Atentiam , sed non os super timentem Dominum: quibus in verbis egregie expositis a Seg-nerio c6 ea imia laus proponitur scientiae , non quidem quatis
224쪽
NAΤURALI. - Is Icuirique, sed ejus quae dirigatur a timore Domini, sive eius, quae
cadat in virum bonum non in malum, de quo argumento extat praeclara oratio Jo. Baptistae Geontii merito a Trevolitanis ci commendata , qua ratione sublata omnino coriimversia est .; oo. Illud addo eamdem Geneven sis Philosbphi opinionem abundantius & eruditius jampridem tractatam suisse a duobus aliis . diter est celebris in historia Literaria Henricus Cornelius Agrip-Pa , Coloniae nobili loco natus ann. I 486., & Gratianopoli mortuus ann. Isa*., a quo habemus librum De Incertitudine o Vanitate Screntiarum atque artium , cujus institutum intelligitur ex his ipsius Verbis: a) scientiat magna ex parte vituperandas esse , mea Pinise s , nea te ullam ese . que careat justa reprehensonis censiura, nς-rzrsus , que ex Kei a laudem aliquam mereatur , nisi quam a posFLntis probitate mutuatur . Alter est Alexander Tastani in sitis libris Italice editis Cogitationes diversa, Gallice etiam redditis , qui contra omnem scientiam & artes declamavit non ex animo, sed aut mi causa, ut ipsemet ait 3 , ct remoto resipetitu ad Religionem Catholicam, pro qua tuenda & conseraranda necellarias esse literas ex professo propugnavit. Plura alia eidem Rousseavit disΚrtationi directe opposita videri possunt in tomo primo ο rum hulas scriptoris ex editione Neocomiensi ann. I 76 . , ubi habentur tres ejusdem impugnationes exaratae a Gauthierio, a Borde, α nescio quo R. D. P. Contra ipsium extant etia ira Dissertatio Italica , De Scientia o bonis artibus Isidori Blanchi Panormi edita ann. I7 I , & duodecim epistolae Antonii Genuensis, laudatae an notitiis Literariis Florentinis ad 3. Mai. ann. I 773. De aliis Im Pugnatoribus mentionem faciunt Trevolitani s) qui reserunt Parisiis audiri circa hane quaestionem, Ohe jam satis est : sed sim- Ura; Nam iidem ad ann. i s 3. meminerunt de aliis similibus lacubrationibus 6 & iterum aliam examinant ann. 7 36 I. inai tandem objiciant viros doetissimos in continuis querelis & gemitibus viventes palam facere abundantem doctrinae aP'Paratum nihil conferre ad felicitatem, videant, undenam hujus modi lamentationes oriantur. Si ab improbitate vitae , hoc OPI Ur runum est ad c'gnoscendum errorem veterum , qui scientia in naturalem , ut vidimus, statuerunt ella summum bonum , atque
225쪽
hae est ratio . inquit Pallavici maε , eur hane se entiam δι anis viribus a Iequibilem perm/senlt Deus etiam in aliquo excellenti gradu viris probis. Si ab eo, quod imparati sint a clivitiis aut dignitatibus , quas optarent credentes in iis contineri bonum majus , quam reipsa est, vel ex eo quod sibi persitasiam sit, plura se scire aut promereri , quam reveta noverint aut promereantur , iam cum multiplici seientia cHiriunctas habent huiusmodi falsas existimationes a ex quibus proinde, non vero ex sua Mictrina hauriunt volentes suam miseriam . Sin tandem causa horum gemitus sit nimia tenuitas comm bonorum , quae ad vitam necessaria siuat , aut aliae calamitates in consanguineis vel aliis sibi sive prudenter sive imprudenter caris, hoe jam viam aperit ad alia duo , quae ad constituendam selicitatem diximus requiri, comprehensa sub nomine bonae valetudinis
S tranquillitatis, & quae per opposita sibi mala, dolorem di tristitiam jam declaris.
Argumenta pro secunda tertia θ quarta propositionis parto. 362. II Ro secunda parte quae est de bona valetudine sic dico. - .X Cum dolor corporis sit pars infelicitatis tam mani Q- ει , ut sire iam ante citati sipra q. ars. Rhodium Hieronymum Dei alicus Aristippus, qui ref ente Tollio ci) non dubitavit summum malum dolorem dicere, necesse est bona valetudo, quae diutur em ustae , & aliorum bonorum nobis pollicetur, & a laribo ras eximit, ita requiratiar ad hanc felicitatem, ut pars ipsius primaria ilici posse, unandoquidem ab ea dependet primarium ejus iei Attributum , este stilicet statum permanentem , Pars in quam & quasi fiundamentum felicitatis , non veto absbluta & Persia a felicitas ut docuit Metrodorus eodem Tullio saepius testante , G prmem putans Iearum , citi eorpus bene eonstitutum sit, qexploratum ita semper fore . hoc est . ut ego interpretor , morali quadam certitudine notum ita ad nullios annos sere. Nec audiendi simi Stoici, qui ponentes totam hominis licitatem sitam esse in sela virtute sive voluntatis sive intellectus, quae sapiςntia proprie dicitur, neque enim satis unam ab altera distin ehahi , eonsiquenter assiνmabant sapientem flore beatum etiam tri equuleo . Estatiun hoc gloriosissimum fassi deinde sim tinepti: imum etinn esse tot illi hujus olim disciplinae alunni, qui
226쪽
' correpti doloribus destiverunt a Stoicis, ut compertum est I f,- etum ab Heracleote Dionysio propter oculorum dolorem . Certe nullum ipsi proferre possunt exemplum , quo possit quis iure de illius falsitate dubitare. In eo enim , quod Tullius commemorat de noto sibi Possidonio , nobilissimo ut ait philo2pho , quod iisepe diceret in dolore artuum vehementiori a) nihil agis dolor, quamvis
sis molesus , numquam te ese constebor malum , equidem video tum contradictionem , dum molestum dicit dolorem , & negat esse malum : tum mendacium , dum contra id, quod experientia extorquebat ab ipso judicium , pronunciabat. Atque quando illis aliter videatur, & invidiam animi constantiam in eo eluxisIe arbitrentur , nonne haec apparebat etiam in gladiatoribus g)8 Gis . enim , teste Tullio, med Ocris gladiator ingemuit 8 quis vultum mutavit unquam quis cum decubui set, ferrum recipere jusus PQm contraxit Nonne eadem non raro apparet etiam in torturi sceleratorum quos tamen cum ipsi reputent spurcos homines, adeoque negent beatos esse, agnoscant necesse est male ab ipsis confundi constantiam , seu pervicaciam, seu insaniam, seu verius certam persiuasionem de inutilitate cujusque conatus ad praesens malum es fugiendum clura beatitate , quae semper conjuncta est cum sincera& invidenda laetitia , qualis numquam se protulit in cruciatibus beatorum juxta veteris cuiusvis philosephiae placita . Sola Christiana Religio exhibere potest exempla eorum, sui in exilio carceribus sumina a enim inopia suppliciis ipsis immanis imis hilaritatem praestetulerunt admirabilam . Sed haec acciderunt virtute dumtaxat Ω- pernasurali, quae vivide objiciebat eorumdem animis velam beatitudinem proxime obtinendam per illa supplicia tamquam per m ritum , ut huic ipsi Perito factum suerit commune nomen beatitudinis, etsi cum addato in De aon in re, ut contra Stoicos R. Ciam poli iam observavit. . . 364. Tertia propositionis pars est de animi tranquillitate. Haec quanta sit se licitatis pars, intelligi potest ex dis, quae ipsi opponuntur perturbationibus, & aegritudine inde nascente , quae est infirmi animi molesta quaedam experimentalis cognitio , per quam stlam aliquando etiam flammam ealamitatem designamus. Atque hinc veteres tantopere sislliciti fuerunt obstruendi hujusmodi sontes infelicitatis, ut apparebit legenti tertium & quartum librum Tusculanarum quaestionum Tullii, qui sunt de lenienda aegritudine,
227쪽
fantia quietus es, sbilus χοβ placatus , ut nete tabest u 1 lestiis , nrostaneatur timore , nec scienter quid exdietens ardetat drsiderio , arreaveritate futili gestiens deli luestatis est beatus . harta pars est de honestate in opera ndo , Hane omnino 'requiri a licitatem quae hamanitas obtineri potem sie 'confiem. Honestas in operaudo sumi patest, vel pro qualitate ipsius actus humani , vel pro habitu qai ex pluribus repet itis adtibus coalescit , & aliter dicitur virtus moralis. Jam vero si sumatur pro qualitate actas , certe exclusa honestate ab actu humano infertur , illum opposita infici qualitate , per quam actus ille iam est vera culpa: Sed haee per se ipsa ita dedecet naturam rationalem . ut ia, eam non incidat , nisi per errorem omnium maximum , iuxta illud omnis pereans est ignorans . quem quidem brevi omnino advertet, cum deferbuerit tumultus malarum Dertulbationum , qaibus mens quodammodo obcaecata in malum istud sub specie boni imprudenter se conjezit et Iamque actum est de omni ejus tranquillitat ei Sin autem honestas in operando sumatur pro virtute, huius necessitas ad humanam felicitatem ostenditur, tum quia sine illa triumphant in homine mali appetitus, quibus ceu navis a procel- .lOsb mari misere in omnem partem iactatur dc sertasse etiam disecerpitur , quo in statu ne umbra quidem felicitatis habu tur sed cumulus calamitatum' tum quia ita comparati sumus , ut si a nobis ah it virtus , iam vitium nos occupet, quod est per se sammum
homnis malum & teterrima malorum omnium origo, udi luca
lenter declarat Plutarchus in suo lirpra etiam q. 188 citato eleganti & d serto opuseulo etii imperfecto , An vitiositas ad infelici-
66. Ex quibus a vitio profluentibus malis, quando caetera in hac vita deficiant, non defiait certe contimius conscientiae latratus mentem Derpetuo obtundens, ejusque attentionem a quibuscunque deliciis averrens, &in D vinae ultionis terrore vel saltem suspicio ne licet reluctantem infigens : a Henim , ut inquit Plato, qua dis Infersi dievntur . quemadmodum , qui thisso egerunt , paenas illiedare oporteat , moυent animum Ar frae vera sint suspicantem . . . . Et
ex ipse Eomno tamquam pueri frequent, r excitus lxtimescit O pessima in ne vivit. Quod Luzrerius ipse scelestorum omnium nomine iterum iterumque 3 fassuli est. Sed apertius Sacrae Literae assi mant , Homini bono dedit Deus tititiam, peceatori autem astit
228쪽
NATURALI. . 'ion & alibi Impii . I quasi mare strueην , quod frusere non
potes: a) N nos pax impiis dieir Dominus , de quo Divino oracu- Io extat Soreti oratio commemorata a Trevolitanis 3λ , quam Gallica Academia praemio affecit ann. S s8. Ergo honestas inoperando necessaria est ad huminam selicitatem . . 367. Id confirmatur ex eo , quod potiores philoseph orum sectae, quotquot ex dictis supra si s 8. bona animi praetulerunt omnibus reliquis, idem unanimi consensu quoVis tempore statuerunt : &aliqui ipserum enucleate etiam , ut Genuensis', ostenderunt acle Praesentis vitae beatitudinem necessitatem prudentiae iustitiae tempe-' x antiae sortitudinis ἀ adeoque earum omnium virtutum, quibus iliae ita praesunt, ut proinde Cardinales vulgo appellemur .
ARTICu Lus II I. eargumenta pro reliquis propositionibus partibus. 368- V X bonis extrinsecis requiri ad privatam felicitatem amorem & honorem sic conficio. Nemo hominum est, qui ingenito quodam appetitu non adspiret ad utrumque - num , quod consistit in aliorum existimat ne atque testificatio. ne siuae vel bonitatis quam reiicit amor , vel alicujus excellentiae. quae est ex S. Thoma s caula honoris . ita ut minus doleant homines de amissa pecunia , quam de sublatis sibi hujusinodi bonis per alterius contumeliam vel calumniam. Quare statuunt Theolo- gi, ut Platelius 6 privare aliquem bonis famae & honoris esse peccatum ex genere suo gravius furto, juxta illud etiam quod seriptum est Melius es nomen bonum , quam divitia multa : Dper ar 'gentum ct aurum gratia bona : & Thomas docet, quod 8) honori qui exhibetur propter virtutem renunciare non competit religiosis: ergo qumtrunque nutaramoris & honoris aliquo mcdo non possideat,
369. Antecedens planum fieri potest ex eo. qi l quisque e ius vis conditionis conscius est, non Qtum ab injuriis inserendis &B b a . vitiis
229쪽
vitiis se insterreri a timore, ne aliorum in se odium ci execratio nem , Quae semper conjuncta est cum animi molestissima tristitia sed ad beneficia etiam impertienda virtutemque se impelli L spe amoris honorisque sibi conciliandi. quae voluptatem in intimas u . que medulas insundunt. Qui in privata & occulta fortuna vivunt, non habent fortasse, unde nos animi sui involuntarios etiam impetus deprehendant, nisi paucos vel domesticos vel socios , quihuc cum neceste est vivant , sed qui paulo altius sublati sunt. & multo magis qui aliis dominantur , hoc tueuientius intelligunt. Soluti magna ex parte vel ex toto ab humanis legibus , hanc tamen semiiunt sibi impositam , ut aliorum judicia & publicam existimatio.
nem de iis , quae agant vel dieant, revereantur. Norunt enim ianis actionibus respondere amorem & approbationem , & malis coniatra maledicta de vituperium commune. Hinc magnum a flagitiis stoenum , di vehemens ad virputem incitamentum , & necessaria compensatio ad plurima, quibus dominantium conditio subjicitur , incommoda propter perpetuam sollicitudinem in conssuendo iustitiae adminis rationi, annonae commodis, munerum distrib4tioni, commercii incremento , redituum ἱndemnitati, invasionum securitati , aliisque huiusmodi . 3 - Hanc ipsam partem felieitatis iuvat ulterius declarare exodio & infamia , malis amori dc honori oppositis. Haec cum ple runque sequantur velut umbra vitium & improbitatem , jam planum est ex dictis de malo culpae , nunquam posse esse ne humanitus quidem felicem, qui propterea odio habeatur aut nota infamiae inuratur. Et quoniam, qui calliditate aliqua aliis hominibus sua vitia celans naec mala, prout ab illis proveniunt , possit evitare, eadem nequit effugere , prout sent a Deo , quem existere , omnia Penitusantelligere , &odio habere omnem iniquitatem, nemo hominum , ne ii quidem , qui atheos se Profitentur , ignorat, siquidem hi quoque veli, nolint, eum revera ella saltem se spicantur e
Proinde necesse est quisque sateatur cum vitio coniunctam se in resse etiam in hac vita infelicitatem , quemadmodum innumeri Auctores integris libris contendunt, & lacri identidem Oratores
pro concione ex Ponunt .s i. Aliquando tamen aecidit pro hominum perversitate, aut furore, ut eadem mala comites sint insignis alicujus virtutis probitatis. Ita Aristides ille, qui apud Athenienses Justi agnomen habebat, propter hanc ipsam justitiam fiam expulsis in exilium suit per Ostracisnaum , hoc est per sit stragia descripta in testa a singulis corruetae iam Athenarum Reipublicae civibus. Certe narran-- te
230쪽
NATURALI. . rs te post Cornelium Nepotem I) Plutarcho ab ille . qui literarum
russis, & ne de faeie quidem ipsism nesciens , eidem tradidit te stulam , an qua damnationem sitam scriberet, respondit ab eodhm rogatus, non alia de caussa hominem damnare, nisi quia, m=D- sum , inquit, mihi est D si cognomentum . inod exemplum com memora ias iam olim Tullius , & aliud praeterea , illud rogat 3 ,
n non ita sit in omni populo p nonne omnem exuperantiam virtutis ode- unt 8 Sed exemplum admirationem omnium vincens Ueueramur
in Christo Domino omnis Sanuitatis fonte, qui propterea odium h6 in inuin , & omnis generis ignominias passus fuit in.terris , idem que eventurum praedixit iis, qui illum conentur imitari , quian nes,, inquit, iustipulus siupra magis um- Quoties autem mala hujusmodi saperveniant virtuti. m nor quidem est inde orta tri, stitia : attamen adhuc ingens, Maliquando tanta, ut taedeat iam vivere, & mors loco b neficii a Deo exposcatur , sicuti alibi dico factnm esse a loyse Elia &Tobia: ergo felicitas in hae vita nequit esse eum odio & infamia ; quin imm omnino requirit amo- rem & honorem. 37 a. I. Objicitur. Christi Domini sunt haec verba , cs Beati qui lugent. Beati qui persequutionem patiuntur : Sed haec verba declarant posse in hac vita haberi felicitatem etiam sine aliorum amore & honore, immo cum odio & infamia apud alios: ergo ad felicitatem hujus vitae non pertinent amor & honor. Resse, conc. Iamj., & distin. min. Ea verba sunt de felicitate su pernaturalis ordinis , & qaidem quatenus disyonit ad felicitatem aeternam, conc. min.: ea vertia fiunt de felicitate ordinli naturalis, de qua hic loquimur , nego min & conseum. Dico igitur per illas celebres beatitudines , de quibus Christus loquitur , significari actus bonos per gratiam. Q pernaturalem factos, ut ex professis ostendit SuareZ 6 r in quibus Christus posuit beatitudinem, quia per illos caelestis Beatitudo comparatur et Proinde , eaWaliter θ positive Beatitudines nominamur, ut idem Auctor advertit ..373. II. Objicitur . Deus est beatissimus, etiamsi odio habeatur a Damnatis , & timeatur unice , non vero ametur in improbis , a neutris vero colatur : ergo amor & honor creaturarum
non sunt pars ulla felicitatis' Divinae ergo neque felicitatis hu-