Theologia scholasticodogmatica juxta mentem D. Thomæ Aquinatis ad usum discipulorum ejusdem angelici præceptoris accomodata per F. Vincentium Ludovicum Gotti .. Tomus 1. In tertiam partem ordine duodecimus De Deo incarnato. De scientia animæ Christi.

발행: 1732년

분량: 401페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

Dub. I.

utrumque autem horum es moneum .

At pro uniori claritate dictorum XVII. viae res primo: An B. Uimgo , sicut Meterae matres, prius temorore conceperit embrionem , & corpus Christi, nondum animatum animi r tionali , ae nondum unitum hypostatice Verbo et deinde eonceperit hominem , cum anima rationalis corpori infusa sui tr ae demum eam corpus

se animatum assumtum suit a Verbo, eoneeperit Christum , Deum scilicet.& hominem λXUIII. Sanctus Thomas, 3. pari qu-33. art. I. docet , in conceptione seorporis Christi tria posse considerari. Prinici quidem et motum I xlem sanguinis ad locum senerationis, hoe est, ad uterum Virginis; ex quo sanguine, tanquim ex materia, sormari debebat corpus Christi . Et hoc non potuit esse in instanti ; ouia est contra rationem motus localis corporis euiu caumque, cuius partes successuξ subintrant lotum et hic erso motus sanguinis ad uterum B. Virinis factus sui tin tempore , brevissimo tamen . Secundo . Considerari posse augmentum corporis iam sOrmati, quo perductum est ad quantitatem, & molem , in qua debebat nasti . & ex utero prodire:& hoe etiam factum est successi vh, per

novem menses, uisue ad tempus nativitatis et & hoc est consequens conceptionem . non verb ipsa conceptio .

Terrio. Considerari posse sormationem corporis ex praedicta materia , ejus- qtie animationem anima rationali, in qua sormaliter consistit conceptio . Isis stippositis XIX. Respondeo cum eodem S. Thoma, loco citato e formationem eorporis Christi, in qua principaliter ratio conceptionis consistit , suisse factam in instantiae proinde in instanti exsanguine, qui eo modico tempore o , quo B. virgo situm consensum prolu-lerat his verbis et Geo ancilla Domini. Di mibi fecundam Verbum tuum , se

. III. I 83

matum est eorpus Christi a tota Τri nitate, actione appropriata Spiritui Sancto: in eodem instanti creata, & corpori insuta anima rationalis r & in eodem instanti corpus simul , & anima assumta sunt a verbo Dei, per productionem: unionis hypostaticae . Igitur B. virgo non prius eoncepit corpus carens anima. non hominem carentem unione hypostat lea , sed simul corpus animatum, ae unitum

Verbo, & consequenter Deum homi

. XX. da eorpus Christi in instanti suerit Tormatum, animatum, &aia sumtum, probat S. Tho. a. I. a. ω3.

loco citato. Et quidem, nam quanici agens est maioris virtutis, tant licitius potest materiam disponere ς ergo si agens sit infinitae virtutis , poterit in instanti materiam ad debitam sormam disponere. Cum ergo eorpus Christi uerit sormatum virtute Spiritus Sanise i , uuae est infinita, fuit formatum in instanti. Tum et iamr quia si aliquod tempus conceptionem persectam praecessisset; non posset tota concepticiat tribui Filio Dei , qui non dicitur conceptus, nisi per assumtionem: non assumsit autem Filius Dei eorpus, ni si iam formatum , & anima rationaiali praeditum . inita assumst corpus mediante anima, & animam medianis te spiritu , idest, inielectu , ut supra diximus, Se docet etiam S. Τho. hlaa. 1. Quod autem in eodem etiam i stanti, quo corpus fuit formalum, fleanimatum . suerit etiam assumtum, probat S. Tho. dicta l. 33. a. 3. Nam Propriὸ dieimus, Deum factum esse 5

minem , non autem pro'iὸ dirimus ,

quῖd homo factus sit Deus et quia stili-eet, Deus assumsit abi id, quod es Misi nis, non autem praeresit id, quia es hominir , quasi per se subsistens, priU .

quam fuseiperetur ὰ Verba . Se ax temeara Christi fuset cancepta, ante Mam

quod es eontra rationem In ν.arieaeis r

202쪽

e se unitum humana natura, omniis

Iur partibus esus in unitate spinasis. γῆ e fuit convenient , quod spostasim

praex sentem humana natura, veI aliis

cuius partis ejus sua assumtione ἐι-

frueret.

XXI. Ex his concludit ibi S. Th.

qu bd Contra piem est dicere, quod ea - νο Christi prius fuerit eone ta , r post- motum assumta a Verbo Dei . Oppositum enim, ut certissimum dogma, traditur a SS. Patribus, Leone Epist. 1 f. alias et r. ad Iulianum Epise. Coensem ;qui contra Eutichen dicentem et Ante Inearnationem duas fuisse in Chrino na-

rvrat , post Incarnationem vero unam ,

dicit, quod Natura nostra nonsie assumta est , ut priur errata . post assumeretur a sed ut ipsa assumtione crearetur. S. Αugustino, I. I 3. de Trin. e. et . dicente trix quo homo esse capit , ex illo es c Deus . S. Fulgentio , I. de Fide ad Perrum, r. rg. his verbis: Firmi me tueme, nullatenus dubites, earnem Cbνia si non δεῖ divinitate eoneeptam in uinrero Virginis, priusquam susciperetur a Verbo : sed ipsum Verbum Deum Da eaν-

mis acceptione conceptum , ipsamque carnem Verbi Iuearnatione conreptam a

Idem docet. Sophronius relatus , &approbatus in sexta Synodo Generali. Inter multa enim, quae profert contra Nestorium , & Paulum Samosatenum , haec ait: Simul quippe earo , simuI Dei

Verbi earo , simul caro animata ratioωMaIis , simul Verbi Dei earo animaια. ν/tionalis. Unde S. Thom. citato a. r. a/ 3. notat e Ωubd in Usterio Inearis nationis non consideratur ascensus, quas alicujus praexisentis profientis ad unionis dignitatem , Aut posuit Photiis retur baretitus 3 sed potiuι eonsideratur ibi descensus, Iecundam quὸd perfectum

Dei Verbum imperfectionem natura nostra sibi assumsit, fecundym illui, D. 6. Descendit de Coelo . XXII. Quae res secundδ : In ouo in is stanti facta sit Incarnatio, & Christus a Virgine conceptus Respondeo . Quod sicut in instanti

terminativo verborum consecrationis et Hoc es eovus meum', panis convert

tur in Corpus Christi, &Christus po nitur sub speciebus panis et sie in inis

stanti terini nativo consensus B. Virginis per illa verba et Fere anellis Domi ni , fiat mibi fecundam verbum tuum , conceptus est Christus , & Uerbum a caro factum est . Ita colligo ex S. Th. I. p. q. 33. a. r. aι 3. Illud enim. instans terminativum prolationis verisborum, suit instans terminativum m intus localis sanguinis ad uterum B. Uiris sinis i & hoc suit primum instans , in quo earo Christi fuit formata, an iis

mala, &.assumta.

XXIII. His explicatur arti eulus fit dei contentus in Symbolo Apostolico , quo credimus , quhd Filius Dei eonia ceptui sit de Spiritu Sancto ex Maria Virgine. Quia Christus Filius Dei, secundum corpus , & carnem non est creatus ex nihilo ; sed formatus e substantia, id est, purissimo sanguineis B. Uirginis . Dicitur conceptus dei Spiritu Sancto r quia causa essiciens conceptionis Christi fuit , non vir sed Spiritus Sanctus , seu tota Trinitas, actione appropriata Spiritui Sanino;

qui in instanti illo terminativo veris horum , & motus sanguinis ad uterum ,. formavit Christi corpus. Particula au tem De , ut docet S. Thom. 3. p. q. 32. . a. 1. dicit , & habitudinem causae,

quia Christus seeundum corpus iactus est 1 Spiritu Sancto et dieit etiam ha bitudinem consubstantialitatis i qui Christus secundum personam Filii Dei est consubstantialis, seu, eiusdem substantiae cum Spiritu Sancto , & eum

Patre. Notat tamen S. Thom. ibi, ad i.

corpus Clisisti propriἡ non dici conceptum De Spiritu Sancto , quia non est illi consubstantiate; sed potius de Maria Virgine Ex, id est, efficientia Spiritus Saneti. XXIV. Addit tamen S. Thom. ibi, ori. . 3. quod licet Christus si deis

Spiritu Sancto , ut eausa effetente, quo abit carnem ; non tamen eii filius Spiritus Sancti , neque Spiritus San-

eius est pater Christi . Et ratio est. Quia

203쪽

Dub. II.

Quia ille est filius alleuius, qui ab

illo prqceci: r in similitudinem persectam natuis; sed Christus non sic procedit a Spi: itu Sancto. Nam secundum generationem aeternam, non procedita spiritu Sancto, nee a tota Trinitaate , sed a Patre . Secundum auteri generationem temporalem procedit quidem a Spiritu Sancto, & tota Trinitate, sed non in similitudinem na. turae et cum accipiat naturam humanam , in qua non est similis Spiritui Sancto, nec Trinitati. Est quidem secundum hanc filius B. Virginis; suia ex vi illius accepit naturam illi timiis Iem . Neque etiam dici potest filius adoptivus Spiritus Sancti, vel Trinitatis , ut homines iusti . Nam cum siliatio adoptiva cadere debeat in personam extraneam ; hujus non est ea- pax persona Christi, qui est Filius naturalis Dei, ut docet S. Thom. a. citato, ad L. XXV. Si autem quaeras tertide Cur conceptio Christi, esto facta a totae Trinitate , appropriatur tamen spiritui Sancto Respondeo eum S. Thom. 3. p. 32. a. t. qui affert tres rationes. Priis ma est . alaba cum In earnatio sit opus maximi amoris Dei erga homi

nes, Ioan. 3. v. I 6. Sie enim Deus diis Iexit mundum , ut Filium suum unige

nitum daret a debuit Spiritui Sancto tribui, qui ex sua proprietate personali amor est . Secunda. Quia operagratiae , quae a Deo fiunt voluntate pure gratuita , inter quae maximum est Incarnatio, tribui debent Spiritui Sancto , qui ex voluntate procedit. Tertia. Quia sciit Patri appropriatur creatio, ita Spiritui Sancto sanctificatio : per Incarnationem homo ille, qui conceptus est, fuit substantialiter satae lucatus. Videatur S. Thinnas citato loco.

DUBIUM II. An Unio verbi eum Humani late fuerit Substantialis, dein Persona s. L

te Syriae oriundus, in Mo- nasterio prius ad pios , honestqsque mores formatus ἰ deinde sAntiochiae Sacerdotio initiatus , a tandem ad Patriarchalem Sedem Conis stantinoqolitanam evectus: ipso suae omdinationis anno primo haeresim suam, quam sub pietatis specie occultaverat , prodere caepit. Dum anno, circiter 418. Theodosio Iuniore imperante, de Coelestino I. Rom. Pont. evulgare a uinsus suit, hominem in utero Virginis sormatum, alium esse ab unigenito Dei Verbo; & Incarnationem esse meram inhabitationem Dei verbi in homine, se ut in templo et adeoque Deum non esse passum , ac mortuum, sed Christum. Ac rursus es. Virginem Theo- toeon , idest, Deiparam eme negaret; MCbristoloeon, id est, Cbristiparam potius dicendam asseveraret. II. Ex his erroribus sequebatur, primor Verbum , seu potius tota in Trinitatem, in Christo inhabliasse, sic iit in aliis Iustis. Secundo . In Christo duplicem sui me personam : unam inhabitantem , scilicet, Deum ; aliam inhabitatam , nempe Christum , seu hominem . Tertio. Verbum non fuisse, unitum homini Christo unione substantiali; sed soli)m accidentali, &aia sectiva, seu morali. iniar id tandem. Ea , quae dicebantur de Christo, iit esse natum , passium , in ortu u:n , non posse dici de Deo, in propria s ille in Iocutione : ideoque non dari id io-matum communicationem , quibus to tum Incarnationis Mysteri u in evertebatur

Aa III.

204쪽

1 Quaest. VII. De unione Verbi eum Humanitate.

III. Non sind populi, & Episcopo virm , praesertim Cyrillii Patriarchae Alexandrini , comi notione huiusmodi

impudentia accepta suit . Rogatus Nerisorius. retractare noluit; sed magis, quibusdam faventibus, eam per totum orientem e vulgi vite ubi tam altas ra

dices fixit , ut ad Indos utque perinvenerit, & nostris quoque temporibus alicubi labes illa pereuret. Τolo Ze- Io , ac labore inde festa sese opposuit S. Cyrillus. sed Dii stra IV. Animum Coel istini Papae tentavit suis epitiolis occupare Nestorius,

irrito. tamen conatu. Nam C est in uxti Cyrillo monitus, at certior factus, Romae Synodum habuit: quo excommunicationis , ae depositionis in Nestorium lata sententiae suit, annoque . to eodem anno S. Cyrillus, Pontificia instructus auctoritate , ad executionem sententiae in Nestorium Romae latae, nisi resipisceret, Concilium Alexandriae ex universa Λgypti diaece si coegit; editis. contra ipsis in duodecim anathe natismis . Uerum acceptis Coelestini literis, tantum abfuit, ut haeresim Nestorius eiuraret ; quin potius duodecim anathematismos E regione oppositos edidit singulos singulas blasphemias continentes. Instante igitur Cyrillo .aecum enica Synodus Ephesina coacta est, anno 43 i. cui S. Cyrillus iure suae Sedis , de tanquam Sedis Apostolicae Legatus praefuit et in qua Nestorius cum sua haeresi damnatus ,& exauctoratus est. Qui tandem profugus, & locum

ex loco mutans, in extremis Thebarum oris rupta, ac scissa coopertus

terra miserδ periit ; eiusque lingua in Christi im . & Uirginem toties blasphema, statim post obitum, facta est ver inium praeda. V. Nestorio praeiverunt alii , qui Chrjsti divinitatem negaverant , ut Cerinthus, Ebion . Paulus Samosate-mis, Photinus , & alii, contrx quos

Quaest. praecedente Dub. I. egimus ..Sed liis apparenter nolebat lavere Nestorius : qui proinde vaserrime nunquam aperte uegavit voce , Christum esse Deum , Filium Dei , unam per sonam ; ne videretur cum Pauliani instis, aliisque sentire e sed revera hoc

ejus error continebat . Et Neistorius ipse non alio modo Deum esse Christum sentiebat, quam homines ; quos svel ob eminentem aliquam dignitatem , vel excellentem auctoritatem , Scriptura nonnunquam appellat Deos nec alia unitate Christum esse unum Filium Dei. & unam pei sonam satebatur , quam unitate morali ; nem pe , in consensu , & eoncordia vo luntatum posita et ad eum modum, quo Christus d xit de viro , de uxore,

Matthia Io. v. Iam non sunt duo, scitina Caro. Α' Pauli an istis tamen errorem situm non hausit Nestorius; sed potius a Theodoro Episcopo Mopsue-heno, quem praeceptorem habuit , de , quo male sentire de Incarnatione sdidicit αEx quo deduci potest , Nestorium ab isto aecepi me etiam Pelagianae hae in

re si vel animum , vel errorem amnem e & hanc primam eius maculam suisse. Quare Patriarcha in donatus. li eEt Theodosio extirpandarum aliarum haerestim, Arianae praeserti in . ac Macedonianae auctor esset . Pelagianis tamen impense savit . Nam hos in iolo occidente clam n uos , benigne excepit in orienter qui viceversa a Nestorii artibus constanter stetere in Conci Ita-ulo , quod Ioannes Antiochenus celebravit adversus Cyri illim . & Synodum Ephesinam, in qua Nestorius proscriptus fuerat ..

ta essent quaerenda , nimirum, primo et An revera Nestorius negarit pei sonalem , & substantialem Dei cum humanitate unionem. Secitndb: Ananatheismatismi , quos in eum Cyrillus intorsit, suerint ab omni errore immitis nes ia Tertib : An Concilium Ephesi num primum , in quo damnatus est Nestorius , suerit IEcument cum . . Quario r An Τheodorus Mopsiles eis nus , & Diodorus Tarsensis Nestorio praeluserint . Quinto et An Theodoremtus A

205쪽

Dub. II.

us , qui Cyrilli adversas Nestorium

anathematismos impugnavit, Nestoriano errori faverit. Sexto r An Ioannes

Antiochenus , aliique, qui Cyrillum, ac Synodum Ephesinam damnarunt, haeretici suerint . Haec in Nestoriana caus1 discuti solent. Sed eritis causa fidei a nobis tractanda est in hoc Dubior de causa Nestoriana aliquid postea in sequetui dicturi. VII. Adverto igitur eum S. Thom. . p. 2. a. 3. , 6. quosdam suis. se , qui, putantes se vitare haeresim Nestorianam , dixerunt , in Christo fuisse quidem unam tantum personam, sed duas hypostases , seu duo supposita-Sed, ut notat S. Thomas , isti ab haeresi Nestorian immunes non sunt. Persona enim nil aliud est , qu1m ratonalis naturae hypostasis , Ru suppositum; ergo ponendo in Chri sto duas hypostases, & duo supposita

naturae rationalis completae , divinae scilicet, ac humanae, revera cum Ne storianis ponunt in Christo duas personas. Ant. pat. Quia, ut ait S. Tho. Persona supra Dpostasim non addit, nisi

determinatam naturam, felliret, rationa.

Iem . Sed de hoc infra cum Nestorii errorem impugnabimus.

S. Thoma , a. 6. citato et Volenter ferinvare unitatem persona , posuerunt, Chri- si animam non esse unitam : sed bae duo separata ab invicem esse Multa Verbo aeeidentaIiter ; uι me non erescere numerus personarum . - Sed etiam hi,

ut notat S. Doct. in haeresim Nestorianam impegerunt ; inquantum di-Xerunt, animam & corpus uniri Verbo solum accidentaliter : Non enim disseri dicere, quod Uerbum Dei unitum est homini Christo, secundum inis habitationem, sicut in templo suo sicut dicebat Nestorius & dicere, quod unitum suit Uerbum Dei homini, secundum induitionem, Sicut vestimento. Imb aliquid peius dixerunt, quod non dicebat Nestorius, nempe et Uembum assumsisse corpus non unitum ani

maei quod in sexta Synodo generali

damnatum fuit , & desinitum , Verbum assumsisse earnem animatam antismi rationali, & consequenter carnem unitam animae. Inciderunt etiam ilia alium errorem; dum ex praelata positione sequeretur , Verbum non asinsumsisse veram , & persectam naturam humanam, quae ex unione animae eum corpore coalescit e insuper Christum non fuisse mortuum, cum mors con tingat per separationem animae a coris

nem humanitatis cum Verbo fuisse, non accidentalem , sed substantialem in persona Filii Dei; ita ut eadem Filii Dei persona substantialiter subis sistat, tum in natura divina, tum inhumana persecta , & integra , constante ex corpore, & anima simul unitatis. Iae unio vocatur hypostat iis ea , quia per illam humanitas unitur

Filio Dei in unitate personae, & hypostasis. p. II.

LI Filio Deir sed est eadem perinsona , de suppositum Filii Dei, substantialiter personaliter unitum humanitati . Dogma fuit sancitum primo in Concilio Alexandrino, a S. Cyrillo coacto , relato , & approbato in Concit. Ephesino. Ibi enim Cav. a. dicitur:

Si quis non ronfitetur earne substantia liter unum esse Verbum Patris, unItne quoque esse Christum eum propria earner

eundem ipsum dubio Deum s muι , ω hominem s anatsema sit. Quod& sequentes Canones confirmant. Pluribus autem rationibus Nestoria

num errorem consutat S. Thom. in . 4. ContraZ. cap. 34. per totum , qua

rum aliquas lite subjiciemus. Pri Ao. . Dicere , Christum esse hominem alium Filio Dei, in quo nimirum Filius Dei inhabitabat, si erit in Tcmplo per A a a grλ-

206쪽

188 Otiaest. VIL De unione Verbi eum Humanitate .

gratiam , & affectum , non est Verbum incarnari; erso positio Nestoriana destruit Mysterium Incarnationis. Ant. prob. Deus a constitutione Mundi inhabitavit, & adhue inhabitat per gratiam , & affectum in hominibus

Sanctis, iuxta illud, a. Cor. 6. v. 26. Vos enim estis templum Dei vivi, sentaleit Deus. Ouoniam inhabitabo in iIIis , ambulabo inteν eos. Si autem hoc esset incarnari , Deus esset saepe incarnatus. Se modd etiam incarnaretur. Imo clim inhabitare per gratiam non sit proprium solius Filii, sed commune toti Trinitati, iuxta illud Chriali, Ioan . I 4. v. 13. Et ad eum venieismux , mansionem apud eum faeiemus: non solus Filius, sed tota Trinitas esset incarnata . Addo: qu bd eum inhabitare per gratiam , & amorem , aperoprietur potius Spiritui Sancto, qui amor est, quam Filio ι potius Spiritus Sanctus, quam Filius, deberet dici incarnatus. Neque sat est, si respondeat Nesto. rius, Verbum in homine Christo abundantiore gratia inhabitasse . quam

in eaeteris Iustis - Nam contra est. Magis, vel minus non variat speciem unionis; ergo vel unio eum aliis Sanctis suit Uerbi Incarnatio, vel si non , neque suit in Christo.

Incarnationem Exinanivit semetipsum formam fervi aeeipient, Philipp. 2. v. T.

Humiliavit semeti tim , ibi v. g. sed dum inhabitat per gratiarn, non se exinanit , non accipit formam servi , non se humiliat : alias Pater etiam,& Spiritus Sanctus se exinanirent &e. Praeterea et manifestum est , Deum inhabitare per gratiam etiam in sanctis Angetis e sed non propterea dicitur

Deus assumsisse unquam naturam Amgelorum , dieente Paulo , Helar. 2.

. Io. Nusquam enim Angelos appreἷeu

dit , sed semen Abraba apprehendit sergo assumere naturam humanam, non est praecise in ea inhabitare . Demum rin illo homine, qui est Christus, non soluin Verbum tuli abitavit, sed de epi.

ritus Sanctus, Lucae 4. v. I. Iesus at tem plenus Spiritu Sancto s ergo si in

carnari, nil aliud est , qtiam in habutare , & replere per gratiam; verum erit dicere, quod etiam Spiritus Saninctus fuerit in eo inearnatus e & ilia B. Virgine, de qua dicitur, Lucae r.

v. 18. Gratia plena. Et v. 3s. Spiriatus Sanctus superveniet in te ἔ ac tandem, quod incarnatus suerit etiam Paister, eum dicat Christus, Ioan . r4. V.

xo. Pateν in me est Pater autem

in me manens , ipse facit opera s ergo

ut salvetur, Filium Dei esse incarnatum , debet dici, qu bd fuerit unitus carni plus quam accidentali , & ais ctiva unione. XII. Secund3 prob. Verbum Dei esse incarnatum , est Verbum facturr esse carnem et se enim exprimitur

Ioanne, cap g. v. 24. Et Verbum ears

factiιm est: sed vel bum inhabitare in Sanctis non dieitur Verbum fieri Sanctos: licet enim dicatur Verbum Dei actum esse ad Moysen , ad Ieremiam . ad Aggeu in . non dicitur laomen Uerbum Dei factum esse Moysen, Ieremiam , Aggeum est e. ergo&c. XIII. Confirmatur. Si Verbum Dei iactum est homo, vera est haec prDp filio: Deus, seu, Verbum Dei es homo ἔquia omne, quod Delum est aliquid, est illud, quod factum est et at si tria Chrasto non est eadem persona Dei, Se hominis , verum non est , quda Deus, seu Verbum Dei sit homo ;ergo &c. Min. prob. Ut propositio agirmativa sit vera , debent praedica tum , & sit biectum supponere pro eo dem suppotito: cum enim dicitur et mismo est animal; significatur , quod fit idem stippositum eui convenit esse hominem , & cui convenit esse an iis mal Et e contra non potest dici e P/trus est Paulus ; quia suppositu π - , cui convenit esse Paulum , non est iisdem cum illo . cui convenit esse diistrum . Si igitur inquit S. Thom. eiis latus Verbum caro factaem est , idest . homo , ut Evangelista tesatur; impossibile est, Merbi Dei , lilius

207쪽

XIV. Tertio probatur . Pronomina demonstrativa reseruntur, & dem Onstrant personam et non enim diceretur , ego curro , si alius loco mei curreret, nisi figurative r sed ille homo , qui dictus est Iesus, dicit de se , Ioan .

s. v. 18. antequam Abraham fieret , ego fumet Ioan . ro. v. I s. Ego cis Parre unum fumus s ergo persona illius

hominis i uentis erat persona Filii Dei consubnantialis Patri. XU. Confirm. Si illa Persona , quae

in Christo est homo, non esset etiam Deus; nonnisi praesumtuose voces divinitatis pollet, emittere dicens, Ioan. 6. v. st. Ego sum panis vivus , qui de Caelo defeenai. Ut homo autem de Coelo non descendit , sive secundum coipus , ut posuit Valent in iis : sive secundum animam, ut posmi origenes, sed se. cundum divinitatem ; ergo si non erat eadem persona homo , & Deus , ille homo orae sumtuosh nimis loqueretur, dic uias: e to sum, qui descendi. plura alia proiera S. Thomas ibi, quibus evertit funditus Nestorianum errorem, ad quae Studiosum remitto. Qiit etiam huc iuvocare debet omnia , quae supia dicta sunt, praesertim Quaest. praecedente. Dub x. ad ostendendan Chosti divinitatem . XUI. Ex die is resutatus etiam ma-riet error eorum . qui licet in Christo duas personas non admitterent ἔ ad mittebant tamen duo lapposita , &duas subsistetitias . Tum quia: ut suis pra dicebamus, ex S. Tho. 3. p. q. MAE. 3. cum persona non addat sit pra suppolitum , nisi determinatam naturam , scilicet, rationalem; in Christo, otii naturae rationalis est, ponere duo Iupposita, vel duas subsistentias , est ponere cum Nestorio duas personas. Τum quia: in Conc. Constantinop. II.

Gener. s. Coilat. 8. Can. s. damnatur et Si quis introdueere conetur in sterio

Christi duas subsistenetias . seu duas peris

Duar ; anathema sit. Nee enim adi

monem persona, seu sul Alentia suscepit

Sancta Trinitar ex ἰnemnato uno de Sancta Trinitate Dei Verbo.

Neque dicas , personam addere suis pra subsistentiam, & suppositum proprietatem distinctam, ad dignitatem pertinentem; ideoque in Cliristo pota se esse duo supposta , ac duas subsistantias, unam tamen dignitatem: &se tactam esse unionem in persona. Nam hoc pallio suum errorem tege. re etiam Nestorius conabatur: nam.& ipse utebatur unitate personae, pro pter unitatem dignitatis, S honoris. XVII. Unde contra ipsum S. Tho. art. 3. citat O , sic arguit , Si enim facta sit unio in persona , ω non in hypostasi, consequens erit , quὸd non fit facta unio, nisi secundi m dignitatem quandam. Et bde est, approbante Synoeso Epbe a s pari. 3. anath. 3. damnatuma Orillo sub his verbis : Si quis in Ora

ionem, fota eopulans eas eonjunctione , qua ferundism dignitatem quaniam , veI auctoritatem es , vel fecundaran potentiam , ω non magis concursu feeun

dum adunationem naturalem I anath

ma sit . Et art. 6. Et si tinquit) siae

vir in nomine persona , eonsiderandum es, quo/ etiam Nestorius titebatur uniatate persona, propter unitatem dignita. tis , Θ honoris. Unde etiam quinta D. nodus Constant in. II. Gener. Collat. 8. Can. s. γ desinit anathema eum , qui dieit unam peronam feeundkm dignitatem , ω bonorem , adorationem , Hut Theodorus, cr Nestorius insanieM.ter eonscripserunt. XVIII. Ulterius: citato art. 3. uti

tur S. Tho. hoe discursu et Impostasii , seu suppositum , illud tantam ess , eviattribuuntur operationes , ω preprieta

tes natura , ea , qua ad n. trarant. pertinent in eoncreto. Dicimus euim ,

sibilis , ω est animal rationale . Et baeratione bie homo dieitur esse suppositum; quia stilicet supponitur hi , qua ad hominem pertinent, eorum prasieationem

208쪽

1so De an iove Veribi eum Numanitate.

quod de aliquo aIio , quam de Verbo, verisseantur oa , qua sunt hominis s pura, esse natum ae Virgine, passum , crucifixum , sepultum 4 Et hoe eιiam damnatum es , approbante Coneilio Ephe-

verbis : Si quis personis duabus , veι subsissent iis , eas , qua sunt in Evangelicii , cr apostolicis Seripturis , parti-rur voces , aut de Cbristo a Santiis diactas, aut ab ipso de se ; O quasdam

quidem vel ιt homini, prater ilIud ex Deo Verbum , specialiter intellecto appIicat , quasdam veris velut Deo deeibiles, soli ex Deo Patre Verbo; anathema sit .

XIX. Ex dictis insertur primo contra Nestorium, has esse propositiones veras, & catholicas et Deus est moris tuus: Deus est pallas. Qiiod probo

ex S. Thoma, 4. Contragent. cap. 14. Omnis mutatio , vel passio conveniense Orpori alterius , potest attribui ei, eu-jus est corpus . Si enim corpus Petri uuianeretur , flagelletur, aut moriatur; ps-

res diei, quad Petrus vuIneratur , flageIlatur , aut moritur : sed eorpui illius hominis fuit eorpus Verbi Dei , ut ostensum est ι ergo omnis passio, qua in corpore illius haminii facta fuit, potest Uer- εο Dei attribui. Rect igitur potes dici : quod Verbum Dei, ω Deus es pasesur, mortuus, 2 sepultur. Quod magis confirmatur . Nam pmpositio a L irmativa , ut sit vera , lassicit , ex

dictis, ut praedicatum , & subjectum accipiantur pro eodem supposito : sed idem est in Christo suppositum hominis, & Dei , ut probatum est; ergo si verum est, quod homo eis passus, verum quoque est , quod Deus est

passus. XX. Praeterea: ex eodem S. Thom.

eitato, Apostolus , Hebi. 2. v. Io. ait: Deeebat enim , eum , prolier quem omnia , O per quem omnia , qui multos filio, in a Oriam adduxerat, auctorem Dis Iutis eorum per passionem consummare. Insuper. I. Cor. a. v. g. dicit: Si e uim cognovissent, nunquam Dominum gloriae fucinxi sent: sed ille, propter quem,& per quem facta sunt omnia, ille, qui est Dominus gloriae, est Deus; eris ago Deus est passus, & crucifixus.

s. III. aeata Virgo fuit propriὸ, ae verp

uater Dei.

1 storium : Bea iam Uirginem verE, & propriE esse Matrem Dei , seu, Theotocon. Primo. inita Christus diei iur Filius Mariae , quia corpus sum sit ex ipsar sed corpus illius hominis, qui est Christus, est corpus Filii Dei, ut vidimus, & corpus Dei pergo Beata virgo verE dieitur Mater Filii naturalis Dei, & Mater Dei. Confirmatur. Ideo Beata virgo non posset dici Mater Dei, quia Deus non sum sit ex ipsa divinitatem r sed hoe non convincit ἰ ergo &e. Min. prob. B. Uirgo verE dicitur Mater hominis, quamvis animam rationalem , qui est homo , ab ea non acceperit , sed a Deo ; ergo a pari.

lat. 4. v. 4. Misit Deur Filium Dum factum eκ muliere. Eκ quo sic arguo.

Filius iactus ex muliere, est Filius mulieris, sed Filius factus ex muliere , est Filius Dei missus a Deo, ut ait Apostolus; ergo &c. Rufus: Filius factus ex muliere , est missus 1 Deo: sed hic non est Filius adoptivus , quia , secundum Nestorium , Filius

adoptivus non erat antequam nascereis tur ex Virgine, & consequenter non

poterat mitti οῦ quia quod mittitur , prilis intelligitur esse, quam sit ii eo , ad quod mittitur; ergo Filius minsus est Filius aeternus , & naturalis Deli sed hic est iactus ex muliero, S: Filius mulieris; ergo Filius natu talis Dei est Filius mulieris, & proinde B. Virginis.

XXIII. Terti d. Dan. r. v. 14. di citur et Herbum caro factum est: sed none ii iactum caro, nisi ex Maria; ergo Verbum est sactum ex Maria; ergo Filius ejus. Rursus Paulus, Rom. p.

v. I.

209쪽

Dub. II.

tribus, carnem , eur est super amma Deus: sed non est ex Patribus ,

nisi mediante Virgineu ergo Christus , qui est super omnia Deus , est Filius

Virginis lecundum carnem

XXIV. Dices primo. Si Maria Dei Genitrix esset. sequeretur, ipsam esse Deam ; quia Fili ux consubstantialis est

matri iaRespondeo, neg. eons. Ut enim ait Terrandus Diaconus, in Epist. ad Anatolium L Frustra expavestit quisquir astr-mat , eo Myantialem diυι nitari matrem futuram , si υeraciter , 6' propriὸM ινια mater fueνit Dei. Profecto enim stara veraerter , ω proprie ginerant ιfempe ea eo ut stantialis ille, qua nam tur; arrepti ab ea Deus , unde eis et consubstantialis . A ex ea naisset dignatur es . Ita igitur propriὸ . Heut υ, rariter Maria divinitatem F Iii genuit , sed incarnatam . sinὸ earne eis .im ditiiniιatem fempiternam generare non poli homo mortalis.

X XU. Dices. secundh . Ex una substan ia generari non possunt substantiae duae et a tu ui Deus. & homo sunt substantia duae ; eruci Maria non est hominis, Deique Genitrix iaRespondeo , malorem veram esseis msi utraque per se generetur non Uero si una generetur alteram iam genitam ei copulando. Ita idem Ferrandus, ibi e Nune ver inquit in magno illo se mirabili Saeramento . quod manifestarum est in earne , diνima substantia secun ism humanam stibis flantiam propriὸ nata est . quia non se

ra νatim nata es ': nee humanitatem

propriδ natam sibi divinitar adunavit,. sed adunando eam pr propriὸ nata est . Dieam a ibue plantist pro eaptu infirmitatis me Propriὸ est nata de Patre divinitas pura : propriὸ est nata de matre eadem inrarnata divinitas. Et bardistat inter unius Filii Dei duas g -- ratio uer : quod in divina' generatione nulla fuit humanitar; in humana generatione adunata fiait humanitati pro

ro , vel dieera voluero r Maria semper Virgo propriὸ genuit humanitatem , non propriὸ genuit divinitatem s videbis ursiab aliqua modo bominem purum genuis se , quem nullo modo ita genuit : quia Verbum earnem factum propriὸ genuit . Hane veritatem noster Alexandre , Hs. Eret. feruli sia Differt. 23. art. 1.

Patrum etiam, qui Cone ilium Ephesin iis praecesserunt, consensu firmat. . I Via

ae verba Christi . D. L. ν. I9ω dicentis e Solvite templum boe , or in tribus dishur exeitabo illud a Quae postea Evangelista quas explicans, ait, V.

xi. Ille autem dieebat de templo cor

ρουν fui ; ergo Deus habitabat in Christo, ut in templo ergo non erat ei substantialiter unitus 2 licui neque hospes substantialiter unitur domui , quam habitat iaXXVII .. Respondeo, prim b , hoc non si vere Nestorio. Nam ipse vult, qudd Delix habitarei in Christo per gratiam et Deus aulem per gratiam non habitat in corpore , sed in a.

nima.

Respondeo igitur secundδ , qui dloquebatur Christus de templo corporis sui, in quo habitabat anima ; quoclichi morae foret solvendum , lamea post tres dies su3 resurrectione erat

excitaturus ad vitam . Ubi nota ,

quod Christus dixit ibi: Excitabo illud. Si autem homo ille, qui loquebatur,

non sitisset etiam Deus , non dixit Tet.

Ex eitabo iIIud; sed Deus qui in nicis habitat. excitabit illud. Alias ra mispraesumtuosE loculus esset homo ille. tribuens sibi , quoa solus Deus sacere pol erat.

XXVIII. Hi ne solvere disces omnes auctnritates, tum Scriptura: tum etiam Patrum,quibus videtur dici. Ter

210쪽

sti. - Dicendum enim est, sensum en cesse est omnifariam. & indisectivὲ ast se , quod verbum inhabitaverit humanitatem, non sicut hospes domum, sed sic iit anima corpus inhabitat. Sicut autem anima, corpus inhabitans, unitur ei non accidentaliter, sed substantialiter in unitate naturae r ita Uerbum inhabitans humanitatem, uni tur ei non accidentaliter , sed substantialiter in unitate suppositi , M

personae.

XXIX. Secundd obiiciebat verbia

Christi , Dan. g. v. 19. dicentis: stiyime ni sit, me eum est , ω reIiquit me fuci ra , quia ego, qua pIarisa sunt ei, facio semper ς ergo Deus erat cum Ct: risto per a sectum et quia, nimirum , coiis voluntatem semper implebat. XXX. Respondeo , neg. conseq. Imbos positum ex dicto loco colligitur.

Nam cum Iudaei quaererent a Christo:

Tu quis es t Respondit, v. 23. Principium , qui ct loquor vobis . Quaeso, dicat Nestorius, quomodo hoc dicere possiet homo, qui non esset Deus,

nisi per affectum Insuper ibi dieit,

v. 41. Ego ex Deo proces , cse veni.

Homo autem ille, de quo Nestorius, ex Deo non processit , sed ex muliere. Tandem, ibi v. 18. antequam inis qui t) Abrabam fieret, ego fum . ΗΟ-mo autem ille, quem asserebat Nestorius, antequam Abraham fieret, ceti E non erat. -. Respondeo igitur, sensum verborum Christi fuisse, quod Pater cum ipso esset , non per solamypatiae participationem , & coniunctionem aff. clus; sed per conjunctionem sibstantialem, vel per circum insessionem , es Irodo, quo una persona divina est in alia, ut infra dicetur . XXXI. Objiciebat. Paulus, ad POLI p. 2. v. I. de Filio Dei dicit: Et habitu in dirutus , ut homo : sed habitus unitur solum accidentaliter ei. cui unitur. I ergo &c.

XXXII. Huic objectioni respondinalis sopia, Uig. s. DMb. I. g. 3. MO-do a : mus cum S. Tho. 3. P. q. R. a. c. ad I. Qui d sicut Damasten ut dia

similari exempla; quod enim est in

omnibus simile, idem utique erit,& non exemplum, & maxim E in divinis: impossibi Ie enim est simile exemplum invenire in omnibus, & i Theologia , ideo, in deitate personarum ,& in dispensatione, iis, in I sterio

Incarnationis. Humana ergo natura in

Chrisο assimilatur ba bisui, idest , vestimento , non quidem quantam ad aeis eidentalem unionem sed quanthm ad Me , quos Verbum videtur per Itimanam naturam , sicut homo per vestimentum: etiam quantam ad hoe, quod sietit vestimentum mutatur , quia sciliacet formatur fecundum figuram ejur .

qui induit ipsum , qui is sua forma

non mutatur propter vestimentum . Et similiter humana natura assumta is Verisba Dei est mellerata ; ipsum autem Verbum Dei non es mutatum, in Augustinus exponit, in Iib. 83. Ω 3. Adderem: diei posse, quod verbum inis ventum est homo habitu ; quia est homo non naturaliter, sed per assumtionem, eo modo, quo homo habet vestem , quia eam assumit.

XXXIII. Obiicies quartb. Si uni- ea esset in Christo persona, Christus

dici posset Unus de sancta Trinitare ;& asseri r unum de Sancta Trinitate esse pa sim e sed id est salsiani. Nam huiusmodi locutiones damnatae sunt erroris in Monachis Scythiae ab Hor ni ita a Papa ; ergo &c. XXXIV. Respondeo , neg. min. Non enim Hormisdas propositiones illas damnavit ; sed Scytar Um Monachorum pertinaciam . qui Chalcedonensi Concilio nece Isarib addendas conis tendebant, re τι nit. Uolebant enim , ut Synodo c. traice donensi adderetur, ad haeresim Nestorianam clarius everis tendam et sed alii putabant , hoc eos ut 'le ad Eutichianum errorem obtruis d mdiim . De quo videri potest Carisilii talis Nori litis, in Di rei l. IIe Uuo ex Irinis a te pusio. Caeterum halicioque nisii: rationem Ecclesia pollea recepit, ac M probavit, ut patet ex V. Sytaois

SEARCH

MENU NAVIGATION