장음표시 사용
211쪽
do, Can. 4. O s. 8e Ioanne II. Rom. Pont. Epis. ad Iassinia.. in qua illud profitentem Imperatorem collaudat . Cum autem dicimus, unum ex Triniis tale passum , crucifixum , mortuum, nihil aliud intelligimus, quam esse came ; ne putaretur homo purus pigionis tolerasse injurias , ut Ferrandus Diaconus exponit, Epig. ad AnatoIium 4 vel, ne putaretur passus esse etiam divinitate.
XXXV. obiici potest quin id pro
Nestorio . Humanitas Christi habet omnia, quae spectant ad dignitatem naturae humanae et sed personalitas propria spectat ad dignitatem naturae; eris Io humanitas Christi habuit periona. itatem propriam Respondeo, hamanitatem Christi habere omnia , quae spectant ad dignitatem naturae humanae , vel sormaliis ter in se ipsa, vel aequivalenter tria aliquo meliori. Ita autem spectat ad dignitatem humanae Naturae subsistere
propria subsistentia , ut multo melius, es dignius illi sit subsistere in verbo, seu per personalitatem verbi . Uide
S. Thomam, r. p. q. L. n. 2. ad 1.
ne , quod unitur alteri substantialiter completo . unitur alteri accideriis taliter: sed natura humana advenit ex tempore Filio Dei, substantialiter habenti esse eompletum ab aeterno δergo advenit &c. XXXVII. Respondeo cum f. mo.
3. P. q. a. a. s. ad a. Rubd illud, ' quod advenit post completum , ae et enta Iiter advenit , nisi trabatur in communionem illius esse eo-Ieti . Sic in resurrectione eorpus adveniet anima praexistenti ; mis tamen aecidentaIiter,
quia ad idem esse assumetur , ut selliacet, eorpus babeat in vitati per animam . Non est autem Ili de albedine r via aliud es esse aIbi, 'O aliud est esse hominis, cui advenit albedo. 'risbum autem mi ab aterno esse compti
personam e ex tempore autem advenit ri natura humana , non quas asium . . Tom. XII. ad unum esse , prout ea natura, eut corpus assumitur ad esse anima: sed ad tinum esse , prout es θρώ-r, υρι persona . Et ideo natura humana non .aenitur aer dentaliter FiIis Dei.
XXXVIII. Dices. mod unitur alis teri , ut non spectet ad naturam , se aessentiam ejus, unitur illi aeeedentaliter; quia omne, quod est , aut est substantia rei, aut elus accidens, quod potest adesse, & abesse praeter subie-eii eorruptionem: sed humanitas ita unitur Filio Dei , ut non spectet adessentiam, seu naturam ejus, cum non sit unita ei in natura; ergo &c. Respondeo cum eodem s. Tho. ibi
πἀ 3. qudd substantia dicitur dupliciis
ter : Uno modo, pro sentia , sue natu
XXXIX. Obii ei potest septimδ. Inas ruinentum solum accidentaliter eonis iungitur ei, cuius est instrii mentum et sed numana natura in Christo est in- frumentum verbi; ergo &e. Respondeo eum S. Thoma ibi, ad 4. Tleg. maj. universaliter acceptam . Esto enim instrumenta separata , &extranea , ut sunt gladius , securis &c. uniantur adcidentaliter et tuis strumenta tamen conjuncta, de ad hypostasim eius , cui iunt conjunctM , pertinentia, ut eorpus, manus, pedes, quae sunt instrumenta conjuncti animae ; ei uniuntur , non accidentaliter , sed substantialiter . Cum ergo humana natura in Christo si instrumentum verbi s non separatum , ut putavit Nestorius, sed illi intimi: con- unctum in unitate hypystasis: unitur Verbo, non accidentaliter , sed sub- Bantialiter.
212쪽
is 4 c 'as. VII. De unione Verbἱ cum Humanitate.
. V. Quid sit Humanam Naturam in Christo esse unitam 'postaticὸrerbo Dei . XL. O Cotus, & Durandus non so O mi dant asserere . humanitatis unionem cum verbo esse ad modum accidentis . Sicut enim natura accidentis, que exigit esse in alio, si somtZ existat per se, ut in Eucharistia , dicitur existere admodum substatutae ;ita natura substantialis completa ,
auae exigit subsistere per se , & in se, i subsistat in alio, ut accidit humanitati Christi . ibi erit ad modum
accidentis. XLI. Sed hoe probare non possum rampla enim est differentia inter mois
dum , quo aecidens est in subiecto, εe quo humanitas est in Uerbo. Αeeidens enim ita est in stubjecto , ut non sis sistat per subsistentiam talis subiectit humanitas autem Christi ita est in verbo. ut subsistat eadem subsistentia. qui Uerbum, nempe, ips1 Verbi subustentia. XLII. Dicendum ergo otius, humanitatem uniri hypostatich Uerbo, esse uniri. substantialiter: nimirum, trahi ad idem eci subsistentiale Uerbi; ut subsistat quidem non propria,& creata subsistentia , ac personalitate , sed subsistentia. ac personalitate increata Verbi divini . XLIII. Neque hinc sequitur , humanitatem subsistentem subsistenti Verbi possie diei personam: & se dari in Christo personam ereatam, licet subsistentem subsistentia increata r ebmaxime quod humanitas affumta est individua - Nam, ut natura aliquR sit suppositum , & persona , iron titDficit, ut sit individua , & subsistens uomodoeumque; sed requir stur , uti subsistens ter se primo; non veri sat est, ut sit subsistens subsissenii aliena, sibi secundarib communicata,
sicut subsistit hvi nitra cluisti; qu M.
ut docet S. Tho. 3. p. q. R. a. R. ad
subsistit, non in se, & her se, sed in alio digniori, persectiori, de prius
subsistente. Ait enim: Lic t ergo has humana natura sit quoddam individuis .m in genere substantia et quia tamemaeon per se separatim existit , sed in kodam perfiatori , sollicet, en persona Dei Verbi; eonsequens es, qu)d non h- bear pemona tiratem propriam.
DUBIUM III. Aliqua Scitu Digna ei rea Causan Nestorii.
i l praesertim , qui velint , Ne
storium purum revera non negasse substantialem unionem humanitatis eum Uerbo; ac proinde revera non sui me haeretieum . Ipsum tamen arguunt eartim isnorauitae ; quia in hae subtili quaestione ea ligavit eideoque scrupulo potius, quam viti abhorruisse , quibusdam vocibus Ee etesiae usu reeeptis; pura, qudd Deus
fit natus, patas , crucifiκus, mo tuus, qudd Virgo sit Dei para et par tim vero inconstantiae, qui in explicanda sua sententia , alia aliis temporibus verba usurpavit, quae ancipitem haberent, de perplexum senium. Conintra istos nesarii haereti ei advocatos II. Dico . Nestorius, tum ex pro priis scriptis, Se vocibus, tum Uete rum testimonio , de Eeelesiae judicio eonvincitur, i egasse hypos alicam , de substantialem unionem humanitatis Christi eum Uerbo; de proinde haereticus suisse. Probatur prima pars . Qui ex propriis scriptis convincitur misgata , Christum fuisse naturaliter . lesubstantialiter Deum , sed solurn ta
Iem per lababitationem a Deum egi
213쪽
nitum, passism , eraei fixum , moris tuum ; virginem esse Dei param , eum. demque esse Filium Virginis , & Filium Dei; is evincitur, negasse substantialem, ac hypostaticam unionem veris hi cum humanitate: sed ex suis scriptis, ac vocibus Nestorius evincitur, omnia haec negasse ἰ ergo &e. Min. probatur. Christum esse vectae substantialiter Deum negat Anais thematismo primo, inter eos, ou Cν tilio Nestorius o Gosuit, his verbis ras quir ram , ct Emmanuel , D mm verum esse dixerit , O non potiri mobiseum Deum , hoe est, inhabitassia eam , qua fecundam nos est naturam .... quam de Maria Virgine fustepit et spem etiam Dei Verba , O non potias eiur , qui Emmanuel est , nuncupaverit . . . . anathema H. Quod repetit
Anathematismo quinto. in aternione vero x r. libri a Nestorio conscripti , quem lesere est, AEI. r. Cone. Ephesiis. ἔ dicit: Christum ea ratione diei
Noyses dieitur Deus Pharaonis , &Israel filius Dei: Iestim autem diei
Christum, quomodo Saul in Scriptu-xa vocatur Christus, quomodo etiam Cyrus dicitur Christus . Item qua-tem. I 6. Non per θ inquit ω θ- eundkm fe Deus es , quod in utero DN. natum est: non per se , tr feeundam se Deus est , quos Spiritur Sancti operata effrum es : non per se 1' feeundania
se Deus est, quod in monumento condiatum est: sic enim hominum , mortuo. rumque manifesti e ultores essemus. At Uer. quἰa Deus in homine assumto exiis sit, assumtur, ut assumenti eoniunctus, Irepter assumentem Dour appellatur . Rursas et quaternione 2 r. Scriptura linis
qui tὶ Γιum ex Cbrisipara Uirgine gestiet m e se nu uam Mirmat s sed Iesum chrolum Filium , ω Dominum Angelorum voκ est et Sur ge , & accipe a
Puerum , & Matrem esus et atqui ceristum est archangelos nativitatit osterium te Ιουδ eκastyr cognovisse s nequiramen dicunt: Surge, c, aecipe Deum ,
rii etiam voces sunt , quae reseruntur , Act. r. Synodi Ephesinae et Deum bimestrem , aut trimesrem non adoro. Tt apud Socratem, lib. 7. Hist. c. 34. Ego veris eum , qui bimestris , ae tria mestris extitit, Deum appellare non dio sum. III. Deum esse natum , passumis. crucifiκum , mortuum , aperth negat quater. 16. ut nuper diximus. Et rurinsus: in Epist. ad Cyrillum, quae legitur T. p. Conc. Ephes. c. s. Verumi inquit a propter hanc appropriationem Divino 'νba adseribere natiυitatem, passionem, mortem , caterasque earnis pro prietates , id demum , mi fratre, mentiren , aut AEtbnicorum more verὸ erranistis, aut certὸ insani φοIlinarii , ibinii, aliorumque hareticorum morbo , austalis etiam graviori laboransis. Et Anain themat. ra. Si quis confitem pasionerearnis, eas quoque tanquam Verbo matribuit, quas etiam carni, in qua fa-
se , iam ostensum est . ibus addo
ea, quae scripsit ad Ccelestinum, p. I. Con/ilii Ephes e. 3. Ubi reprehendit Catholicos, quod Virginem Christot eon ausi sint quodammodo Deam dicere et hanc enim dc Theotoron vocare non perhorrescunt. Addens, Scriptu ras ubique virginem Matrem Christi, non Dei Verbi , & per Angelos, &per Apostolos praedicare. Unde, ansis themat r. contra Cyrillum , ait: Si
quis .... Mariam Matrem eιians Des Verbi, o non potias ejus, qui Emmanuel es , nuncupaveris .... Anathema sit.
v. Eundem quoque esse Filium Uiro ginis, & Filium Dei negasse, constat et tum ex dictis et lum ex analbem. l. ubi ait: Si qui e , unum esse , ps M.fumtionem hominis, natura Iiter Dei Fia tum audet dicere , eam sit Emmanuet , Anathema sit. Tum anathem. 7. Si quis hominem , qui in Virgine aereatus est , hune esse Unigenitum dixero , qui ex utero Patris ante Luciferum natuI es...
214쪽
lys Quaestis VII. De unione Verbi eum Humanitate.
VI. Secunda verδ pars , nempe , Nestorium tanquam haereti eum i Patribus habitum esse, fit iudicio Eccle- frae ; eonstat ex Cyrillo, qui toto aelo, se se opposuit, & contra ipsum duodecim Anathematismos conscripsit et ex Coelestino I. qui in Concilio Romae. coacto Nestorium damnavit: ex Conricilio Ephefino , ubi, tanquam haereseos. reus, E Constantinopolitano, quem gerebat, Pontificatu, de Fidelium communione dejectus est . Idem pronuntiarunt Theluoretus, i. q. Haretie. fabul. r. ra. Uineentius Lirinensis, in Com-. monitoris, M. xx. S. Leo I. Epist. 83. modo s . ad Monachor Patisimi, e. R. . dicens a A tbemarixetur/rgo Nestorius , Beatam Uirginem Mariam. hominis ranixammoda eradidit Genitricem ut ais iam personam. earnis , aliam faceret Deitatist, nee tinum Gristum. in Verbo
Dei , cr earne sentiret , sed separatim ,
at Me seiunctim , alium. Filium Dei , ain. tum εominis. pradiearet. menorio, afferant illius Patroni. Diis
eunt emo primo . Nestorium confessum fuisse, Christum non esse hominem solum,. non esse duos filios, aut dominos , naturas ambas ni unam per
sonam convenisse; & B. Virginem diei possie Dei param, non vero Deam. Haec autem omnia Catholicum sensum praeseserunt. VIII.. verum do illis, Nestorium aliquando haec asseruisse et sed voce tenus, non in sensu Catholico et sed verbis ambiguis , & haereticum sensum tegentibus .. Christum enim non esse hominem solum. eonfessius est et noα quia eum etiam substantialiter Deum fateretur ; sed quia afferebat , eum habuisse semper divinitatem sibi coniunctam unione morali, de nunquam fuerrit sine illi r naturas enim ambas
in ipso virginis utero. imo Ae in ipso
eoneeptu copulatas fvisse fatebatur . . In hoc tamen Paulo Samosa teno assen. sus est; quM has naturas copulatas diceret solo nexu morali: quo fiebat,
ut Deus effet quidem hominis , de
homo Dei ; non tamen homo Deus ,& Deus homo. . Ex quo etiam seque batur , Deum non esse carnem factum , sed: earnis solum habitatorem . Id autem asserere, quid erat, nisi Christum laeere hominem solum Eo modo, quo Moyses, in quo Deus inhabitabat , sic ut Deus Pharaonis dicere tur , solum homo reipsa erat i quo exemplo , ut supra vidimus, Nestor iuxutebatur Hae e fraus Nestorii nota suit S. Cyrillo , qui in expositione Anathematismi s. simuIant f inquit,
se Inearnationis vocem admittere. δε- ram inearnarum σε revera Dei Verbum non. putant f hoe es ,. esse factum nostr=Iimilem. , ita. ut quod erat maneret averam asserunι , sic tanquam in uno quoque homine ex Sanctorum numero de Maria Virgine natum babitasse Unige
IX: Non minori dolo, Christum . eme unum Filium , ac Dominum prae dicabat Nestorius ud Os
lebat inducere', ut ait Facundus Heromianei sis ; Ac ex ejus anathemat. 7. contra Cyrillum , supra notavimus ..Cht illum en unum afferebat , non
hν postasi , sed mera coniuncti 'ne , qua
colit ungebatur Unigenito Dei , sicut templum habitatori. Sic etiam dicebat , Christum unam personam unita in te morali, non naturali ; quia nimi. rum . per unitionem facta erit una ,& eadem hominis , & Dei dignitas, auctoritas . & potestas.. Nomen enim personae sumebat , ut est vox iuris. qua ratione. coniuges sunt una pers na et cum tamen debuisset sumere ,
t si bona fide ageret ut est naturae quiddam , atque ipsa hypostasis ; quὶ
ratione coniuges sunt duae personae , seu duae hypostases . Fraudem hane
detexit Synodus s. re menita. Ana themate 4. dum ait: Nestorianos Deti Verbum Filiam , Chrastum vocamer , ela hominem separatim Christim c Fiatium nomi uter, P duas personarevi denter direntes ἔ pre suam nominatio
215쪽
minoratu sem, unam personam , Θ unum Filium , unum Christum confingere ,
mod Nestorius ipse ad Cyrillum,
L a. eontra Nessarium aperth testatus fuerat , dicens et Nee duor habere nos Christos , nee Filios duor. , sed tinum , O eundem esse dignitate , non natura ..
X. Eodem ambiguo & perfido, sensu. videbat ut admittere, B. Virgianem diei posse Dei param ; non quia neederet, eam. esse proprah Matrem Dei: sed quia genuisset hominem Deo unitum , & templum Uerbi Dei. Ecce
mentem. suam consessione ipsius Nest xii expressam, Epia. Da prima ad cor nniniam, his. verbis L Ferra tamen posset hane vocem Theotocon a propter ipsam eonsiderationem, solam nomine ruν 4e I irgine hoe verbum, propter ins parabile templum Dei Verbi ex ipsae a non qui ipsa. M Mater Dei Verbi rnemo enimu antiquiorem f. tarit. mare, Ser m. v. ut apud Marium MercR-torem legere en . ait: NON. vir optime , Maria. peperiι Deum , non peperit erea-rtirα erratarem fed peperit kominem:
D itatis instrumensum Ae subinde Catholicos sit illans . ae si Mariam. Matrem Deli vocantes, Gentilium sabulas excitarent, ait : Hahet Matrem. Deus Ergo exeus bilis Gentilitas Mais Des mis subintroducent..
sensores. Socrates, t. I. Hs. Metes e. 31. postquam dixit in complurium. Opinionem venisse, Nestorium simpliaeem hominem dixisse , & Pauli Sam sat erit, ac Photini dogma in Eeelesiam invexisse , subdit: Ego verbidum eius. ιibνοι ικ'o , hominem imperitum repe
νi Paulum Samosatenum , aut Photinum, cis Dominum omni simplieem hominem dicere a sed solam Deipara voeem ιa
Addunt Io. Antiochenum, eui, utpote Nestorii amitissimo, nota erat eius fides. Is enim Epist. ad Nestorium, quae est . p. Cone. Epbes. cv. 1r .. estatur, ipsum solas voces respuere , quibus Patres usi
cure, candem autem statinum tinere,
Adiungunt Theodoretum , qui in
Epin. ad Alexandrum Hieropolita nrιm conqueritur de Io. Ahtiocheno .uod pace inita eum Cyrillo, & abicationi Nestorii consentiens, obliqudi ejus tanam doctrinam damnasset ..
ad Socratem dico primo , ejus, testimonium, utpote viri de soro, vel de aula, & meri histori ei, non ege tanti faciendum ; ut propter ipsum, non sit potius credendum, Cyrillo , Coelestino, Concilio Ephesino, aliisque Pa-uibus, qui Nestorium haeresis damnant. - Secundb . Dico, ex parte verum dicere Socratem. Nam Nestori timcum Paulo Samosareno , & Photino in omnibus non consensit . Ponebat enim Nestorius verbumi esse verum a Deum , quod. illi negabant i eum italis tamen seruiebat, Cnristum non sui iase verum Deum , sed purum, ac si misplicem hominem ,. unitum Verbo sol 1 morali, non hypostatic1 unione ..Αd id , quod addunt de Ioanneis Antiocheno , dico , quod dum haec scriberet aae Nestorium. ,. nondum ple- detexerat haereticum dogma , . quoa ueatis verbis Nestorius tegere consebatur et at postea inita paest eum. Cr-tillo fraudem detexit..inioad Theodoretum verbdi eo , eum antiqiue eum, Nestorio amicitiae praeiudiciis excaecatum , statim non advertisse impium dogma , quod sub aequivocis verbis occultabat et quod cognovit tandem. Unde ei palam dixi ea nathema in Conc. Chalciaonensit ML 4. Imretir. Fabul. e. xx. Nestori uim in catalogum l reticorum retulit. εὐ I I.. a. ΘνiIli Ia . cr Maloe. matismi r ab omna Errare
L Litteras dedit Prima continet purgationem. illius quam: Crrita
216쪽
lus erat, & in Cyrillum coimnotus. Altera conlinet errores Nestorii , se exponit Catholicam de Incarnationia fidem . Tertia non est solius Cyrilli , sed totius Alexandrinae Synodi; quam, acceptis a Caelestino Papa Litteris , queis Nestorium , eiusque errois res Romae damnaverat , Alexandriae Cyrillus ad hune finem coegerat. Huic annexa sunt duodecim Capitula ; quae elim contineant Anathema in eos, qui cum Nestorio sentirent . propterea vulgo Anathematismi appellantur. X ld. Nestorius, acceptis Cyrilli,& Alexandri irae Synodi Litteris,& Ana. xliematismis, ita surens alia duodecim Capitula opposuit, qitibiis Cyrilli Anathematis iiii, anathema dicebatur: uasi Cyrillus, dum Nestorium congere tentaverat , in errorem, quem
Ecclesia in Apollinare proscripserat, impegisset. In hoc neaotio Neliorium juverunt Ioannes Antiochenus , subcrito Concilium Orientalium contia Cyrillum , de Synodum Ephesinania coactum fuerat e 1 quo Concilio datum est in mandalis Andreae Samosa- tensium , & Theodoreto Cyrensium Episcopis, ut Cyrilli anathematismos scriptis impugnarent, quod & illi executi sunt . His praenotatis , quaerimus: An revera Anathematismi Cyril-Ii Apollinaris haeresim continerent, ut praelati orientales existimarunt. XU. Dico. Duodecim Cyrilli Capitula, seu Anathematismi 1 quolibet errore immunes sunt. Probo prim b. Quia dicta Capitula probata suere 1 tota Rigyptiorum Ecclesia , quae sub Cyrillo ad Concilium Alexandriae eonis venerat. Secundd. Quia probata suere ii Caelestino I. Papa. Τum Litteris ad Cyrillum datis, r. p. Conril. Epbes cap. et s. ubi dicit, se nihil addendum Cyrilli fidei existimare; quia omnia, quae ipse semiret, ac teneret, Cyrilis
sum itidem tenere , ac sentire prospiceret . Tum Litteris ad Nestorium. ieriptis, r. p. cime. Dbes. eap. I 8. ubi it : Alexantrina Elelasia Saeerdotis f- dena Iroba Pimur , cur Irobamui. Et
tu admonitur per eum , eadem sentia=nobiseum , si vis esse nobiseum , ὸ Frater . Si tibi sensui datur, damnatis omnibur, qui burusque sensisti , satis
ei lii Ephesini, postulasset a Patribus.
ut suam ad Nei ori uin EpistoIam expenderent , rectd ne , & inculpate, ac convenienter Nicaenae fidei seripssset romnes nemine demto , pronuntiarunt, eam Nicaenae fidei recte cohaeis rere, ac proinde ei se subscribereis , & astentiri. Ita scribunt ad Ccelestiis num, post Actionem s. Lecta deinde
ratas , atque ἐα κυ In dissentaneae dia
minis Seripturis ; tradita videIieet fidei , cla exposita in magna illa Srnodo a SS. Patribus , qui Nieaa Bithinia a Iimeonwnrrunt, Ilaut sua quoque Sanctitas
id rectὸ probans, tesseata es: Non est autem suspicandum scatere erroribus circa fidem ea , quae a Rom. Ponti f. probata, & Synodo Ephesina suscepta , & comprobata suerunt. Quam veritatem iidem Ephesini Patres conis firmant in Litteris ad Imperatores datis , quae legantur in eadem Synodo post Actionem x.
solemniter approbata fuere a Concia Ilo Chalcedonensi , r. Cum enim Eusebius Dori lxi Episcopus accusat rium libellum advers)s Eutichetem porrexisset, quo profitebatur e Se omnibus eo entire , qua sapuit, ε' exposuit Beatissum s C militis Alexanirinam qua Civitatis quoniam Ephe Opui ἰSancta Synodus exclamavit et Semper
217쪽
mivit, & Iulianus Episcopus S. Leonis Legatus: Apsolica θἀes sic sapit. Sancta Synodus dixit et Et hac univer salis Ono/us se sapit .
Τandem quinta Synodus , nempe , Constantinopolitana II. anno 3 3. Theodoreti scripta quaedam damnavit; non alia de eausa, nisi qudd in
duodecim S. Cyrilli capitula inveheret . Quam eandem sententiam eadem de causa tulerunt in Epistolam Ibae Edesseni ad Marim Persam . Sic autem habet, Can. r3. Si quis defendit impia Theodoreti eonscripta , qua contra rectam Mem, is eontra primam Ephesnam Sancta in Synodum , Saucium Drillum , Θ duodeeim eius Capi-
ula exposuit . . . . non anathematiis
si ea , ω eor , qui similia eis opue-Funt, vel sapiunt. Insuper aurem cro Mner , qui feri erunt eontra rectam Hem , O S. Cyrillum , O duodecim ebur CapituIa , or usque ad mortem insali impietate permanserunt, talis Ana-rhema sit . Canone vero x . Anathemate configit defensores Epistolae ab Iba ad Marim Persam scriptae; qudd . Orillum , qui rectam fidem Christia.
morum pradieavit , tanquam Boetiis
cum , similiter Apollinario impio scripsisse criminetur; inculpat pria-am Dbesinam fanaam Srnodum , tamquam examina ione , 6 uastione Nestorium eondemnantem, O duodecim Capitula s. Crrilia impia , ω contraria recta sider moret .
XVI. Nihilominus obiicies prim d.
Ioannes Antiochenus cum tota orienistis diae eest duodecim Cyrilli Capitula
.impusnavit, damnavitque velut Apo- Iinaris haeresi contaminata . commisitque ea refellendi provineiam Αndreae Samosa teno, & Τheodoreto. Theodoretus ea haeretico asstata v
neno iudicavit: & tamen ut Catholicus a Concilio Chalcedonensi susceptus est r a quo etiam susceptus fuit Ibas Edessenus, quem cum sua Epistola ad Marim Percim acceptavit, de probavit.
Gea dius xii sanctus in duodecivi
Cyrilli Capitula vehementissime exarasit , eaque ut lia retica execratus est.
S. lii dorus Pelusiota testatur , Cyrillum parum orthod'xe tractasse , &privatae ultionis studio Ecclesiam turbasse .XUII. Respondeo. OrientaIes, Ioannem Antiochenum, Theodoretum, Ibam, Gennadium, Isidorum duodecim Capitula Cyrilli damnasse errois re tacti , non juris; quia eandem uidem cum Cyrillo de Incarnatione dem profitebant ii ret sed vel ex caeco in Nestorium amore, vel privata , in Cyrillum simultate excaecati, S. Cyrilisti mentem duodecim Capitulis miniis me assecuti; ea in pravum sensum dein torserunt , & ipsi salsb Apollinaris dogma i inposueriint . Ita Facundus Herinianensis . Quare orientalium telii inonia hac in re nullius ponderis sunt, stante maxime ex adverso Caele stini, & Synodorum Generalium ap. probatione , ut dictum est. Ioannes Antiochenus tactus S. Cyrilli amicus, honorificE ad S. Cyrilis tum scripsit , & vicissim S. Cyrilliis ad ipsum : unde postea testimoni uiri .eatholicae fidei sibi invicem praebue
Theodoretus ver b suit quidem , latCatholicus, a Concilio Chalcedonensi susceptus; sed tunc tem horis iniquam,& salsam contra S. Cyrilli Capitula opinionem deposuerat , & Nestorio, eiusque dogmati anathema dixerat. Imo benevolentiae signis caeperat cum Cyri Ilo communicare , ut patet ex ejus Episola 83. ad Dioscorum data . Et ouod magis est, in suis contra Apollinarem , & Eutichen Dialogis. eoru in errores Cyrilli etiam testiatoniis resellit : quod non secisset , ii Cyrilli Capitula, & doctrinam Apollinaris errorem sapere quovis tempore iudicasset Theodoretus. Quoad Ibam nego , eius Episto Iania Synodo Chalcedonensi suilla appro. batam. Susceptus ouidem suit Ibas ab eadem Synodo ; sed postquata anatheisma Nestorio dinit, & tua adversas se Cyclia
218쪽
αoo Q 'U. VII. De uuiove Verbi eum Humanitate,
Cyrilhim , & duodeeini Capitula dicta excusavit, ut habetur Act. Io. Ego inquit Ibas Ulum sua Capituti
interpretatur es , Tarenum abest , ut eum mirum s Cyrilhamst anathematizarim ,
tit etiam Litteras ab eo areeperim, Litterm ei miserim, creommunieatorem me habuit , communieatorem eum
habui . Ec sinistra ergo intelligentia abas. & caeteri Cyrilli Capitula damnabant .
Quod de Gennadio afferturr vel dicendum , librum illum , qui Gennadio contra S. Cyrillum tribuitur , ess Gennadio suppositum. Vel si Genna
dii est liber ille , dicendum , qu bd
Gennadius Cyrilli mentem non stare cutus. Unde Facundus, i. h. Ta-ιia tinquit Gennadius de oriIIo non seriberer nisi dicentis intentionem miis nur intellisisseι De Isidoro autem , quem Cyrillus venerabatur , ut Patrem , credibile snon est , eum: Capitula Cyrilli damnata; sed potius, quod audiens orientalium clamores a Nestorii fautoribus in vulgus sparsos , Cyrillum ipsum
amico, de paterno affectu monuerit A VIII. Contra tamen hucusque dicta est. Non mirum , s Theodoretus,
Ibas, & alii suerint Cyrillo tandem reconciliati et Cyrillus enim sua Capitula iacite saltem retractavit. modprobo prim b. Quia Cyrillus subscripsit consessioni fidei, quam orientales ad ipsum per Paulum Emissenum Episcopum miseriant. -- Secundo . coia ab orientalibus , ut suis subscriberent Capitulis , numquam exegit. Tertio. ia cam Theodoretus 1 Concilio Chalcedonensi admissus fuit, non
fuit coactus Te vocare suas reprehensiones capitulorum Cyrilli ; sed tan. rum Nestorio , ejusque dogmati a nathema dicere. - Tandem et Theodoreistus ipse . inita iam cum S.Cyrillo pace , Epist. et et t. quae est ad Antiocheis num Patriarcham : Nee prias inquita tri Cyrillo qui hac Capitula ferips
rar, communicavimus , quam iis, quaeruposueram- Mensuras consonam ala doctrinam ae eommodavit I uulum C pitum iIlorum faeiens mensionem . XIX. Respondeo , neg. ant. Pre
me bant quidem orientales Cyrillum, ut sua Capitula retractaret , sed ipse
constanter renuit. En eius verba in Epist. Ad Aeacium Melit ensem Epitae opum : Volebam, omnia aboleri, quae vel Episolis , HI tomis , veI Iibris evulaaveram , ω foli fidei, qua a Sa ais Patribus Nisaa edita fuerat, ce sentire . Ego veris ad ista ita rescripsi. Expositioni fidei, quam Nisami Patres
ediderunt, adoaremur omnet, nihil e rum , qua in ipsa continentur, labefactanter . . . . Qua verὸ rectὸ contra Neis
sorii blasphemiax feri mus , ea effuse modi esse s ut nulla nobis ratione per sua ἀιri possit, ut rectὸ scripta esse nega.
Ideo autem tui sie respondeam ad x. formulae fidei sibi ab orientalibus exis
hibitae subscripsit ; quia IleEt iisdem
non constaret terminis , quibus su M. Capitula constabant , eundem tamen praeseserebat sensum . Nam prim br Ae-tieulum de Virgine Dei para expressὰ complectebatur. SecundΛI Unicum tantilm in christo Filium ratione factae unionis admittebat. Tertior Idi
matum communicationem ratione unitatis personae fatebatur. Quareto: mia damnato Nestorio, eius etiam loquendi modum proscribebat. Cum ergo eonvenissent rarientales in re eum Cyril Io & his respondeo ad a. non suit ipse soli et tus ab eis
suorum Caprtulorum , quae tantae saeis ditionis occasio fuerant, exigere subinscriptionem et & hoe prudentis aec nomiae causa , ne pacem iam nascenistem inter orientales Turbaret . Satis enim erat viro piissimo, ad veritatem fratres suos reduxisse ; quo obtento ,
iuri, mi od iustὸ exigere poterat , libentissime caessit. Quod exemplum S. Praesulis semota suit Synodus Chalcedonensis quihus respondeo ad 3. quae adini sit Theodore tum , nulla ab eo exacta reis uactatione eorum, quae contra Cyrilisti asa
219쪽
pe nova bella inter ipsum, & Cyrillum excitare; sed paeis causa eadem uti dispensatione, qua usus fuerat Cyril. Ius , quam uti iure rigoroso. Fateor tamen s& hine respondetur ad 4.ὶ Theodore tum in hoc deceptum fuisse , & errasse errore saeti r dum etiam, post initam pacem, sed animo Nondum plene sedato, putavit, omissonem praelatam, quam Cyrillus, &εν nodus solius caritatis , & pacis ea uos 1 permiserat, factam suisse, vel quia Cyrillus tacit E a se dicta retractaverit: vel saltem, quia reprehensionibus a se contra illum scriptis fuerit deterritus.
ae hactenus dicta sunt aceefmus
a Leontio Byzantino, I. de Sectis, act. 6. Ubi respondet Acephalis aecusantibus Concilium Chalcedonense , quod ii Theodoreto non postularit, ut scripta sua contra Cyrillum anathemate damonaret . Si enim non est accusandus Cyrillus , qui hoc non postulavit, nee aversanda est Synodus et Quod iaritur ipse C rillus non fecit , Ob ejus
intermissonem Synodus eulpari mer
ruν Et a Iucundo Hermianensi, I. 6. pag. 249. editionis Simondianae . Ubi dicit, S. Cyrillum maluisse dispendio suae famae Ecclesiasticam pacem stabi- Iiti; quam extra Ecclesiae communi nem manere Episcopos recth alioqui de fide sentientes et inquit quoniam B. Cyrillus, orientalium Iegatione 'sevia , magis quod a Confaeerriis tibiιr suis expetebatur , festinavit imis plere; quam dictorum suorum , in quia bus Ossensi fuerant , fustentem purgationem facere : ideo puratus est, velut prili ino errore damnato , Orientalium admonitione condiersur. Chm iIIe reeuis perauia unitatis eupiduν, in defensione Et torum μονιιm noIuerit immorari; nechus probare diu contendit, quod non ,
Mi putabatur , ab eo fuerint dicta, da quibus minua inteIligenter aliter senti .ant, eontroversia hae dispensione termia
XX. Sed objicies secundo rariti, ,
quae in Cyrillianis Capitulis videntur
errorem sapere. Dicebat enim Cyri ulus in primo, Dei param genuisse Carinnaliter Deum Inearnatum: illa autem vox Carna Iiter, ejus intemeratae Viris ginitati obesse , quis non videt In secundo utebatur voce mitionit feeundam h postasim , quae vox aliena . videtur a Scripturis, & Patribus. In tertio unionem illam mirabilem vocabat Naturalem. Si enim naturalis fuit ἔ ergo necessaria ἰ ergo non e Rratia. - Αdversus quartum opsioneant, uni personae Verbi tribui voces Naturae humanae proprias ἔ ideoque naturas confundentes: nec discerni ea ,
quae sunt Dei ab iis , quae sunt hominis Adversus quintum , quda negaret, Christum posse dici Deiferum ἔcdm hac voce plures veteres usi suerint . -- Sextum impugnabant, quod rejiceret, qui diceret: Vesbum Christi Dominum , O Deum esse; eum Christus, Isaiae 49. vocetur Patris fermus Septimum arguebant, quod anathema
diceret et , qui assereret , Christum, ut hominem , , Dei Verbo operante motum fuisse; quod pugnat cum Apostolo, ad ubes r. dicente r Seeundum operationem potentia virtutis Uur, quam
operatus es in Cbrisio , fuscitans eum a mortuis -- In octavo videtur in seipsum pugnare. Cum enim alibi dixerit, Verbum assidere Patri suo cum
carne , & se adorati : hla negat,
Assumtum hominem eoadorari eum Deo Verbo. -- In nono etiam secum pugnare videtur. Dum enim alibi dixerat, Christum signa secisse in spiritu;
imo & ipsum mortuum , te vivifica. tum in spiritu: hu negat, Dominum in spiritu eiecisse Daemonia , contra illud Christi, Matth. ix. v. 18. Si in Spiritu Dei elieis Damonia - Decimum Capitulum, quod anathematizateum , qui negarit , Pontificem , MApostolum nostrum esse Dei Verbum, pugnat cum Apostolo, Hebr. 4. v. 13. Non enim habemus Pontificem, qui non possit eompati inormitatibus nostris , se irentatum per omnia ore. Unde dice-
220쪽
1o L Quaesio VII. De ankne Verbi eum Humanitate.
bant: quis igitur tentatus est Num Dei verbum , an potius humana natura ndecimum capitulum , quod persti ingit negantes, earnem Dominii sius verbi propriam esse , suspectum videtur; quasi quM earo Christi non fit similis nostrae, & Apollinar illarum
errori faveat . - Duodecimum lanis
dem , quo damnatur, qui negaverit, Dei Verbum carne passum, crucifi- Num &e. reprehenditur . quia Uerbo Dei tribuat passiones, quae soli carni conveniunt. Haec sunt, quae Orienta-Ies . & praesertim Theodore us , Opponebant . Sed hoc ex prava eorun intelligentia, vel malo animo adversiis Cyrillum processisse , sigillatim stendemus eum eodem S. Cyrillo. XXI. Ad primum igitur respondeo, vocem CarnaIiter , pro eodem sumi, de seeundam earnem ; sic , ut sensus sit et Mariam genuisse Deum, non quidem secundam divinitatem, quia sic expers est omnis initii ; sed secundum carnem. Ita S. Cyrillus. Ad secundum respondeo , hae voce Uniovis fecundam h postasim intellexis.se Cyrillum unitionem secundum naturam in persona , non solum moralem , in volebat Nestorius. Nee mirum, si nova haeresi urgente, eoactus si novo nomine uti et quam admodum ad Ari nam haereti in profligendam . novam vocem Omou An Patres usurpare coacti sunt. Ita S. Cyrillus . Ad tertium eum eodem dico, Uer-hum hoc Naturalem sumium fuisse pro reali, ac vera unione, & non solum morali et eo modo , quo Aoostolus et Eramus t inquit natura, hoc est, revera, Mit ira. Et hoc loquendi modo usus est Cyrillus ; ut excluderet umonem solum moralem, & per gratiam accidentalem, ut ponebat Nestorius. Ad quartum idem S. Cyrillus resis pondet, Omnes voces, qilae in Scripturis dicuntur de Christo, convenite quidem , &adscribi Uerbo; sed ratione sdistinctarum naturarum . quae inconfusae in uno Verbo subsistunt. Ad quintum respondet S. Cyrillus , se negasse Christum Deferum in seu su Nestorii , qui contendebat, hominem gestasse deitatem, eo modo, quo homo gestat vellem , aut templum con tinet habitatorem: non ve rh negasse ,
prout illa vox significat Christum habete sibi unitam divinitatem, in qu
sensu eam usurparunt Basilius aliique Vereres. Vocem autem aliquam esse prudenter declinandam pro tempore , quo hae reiici ea abutuntur , nemo nescit.
Ad sextum dieit Cyri IIus, se reiicere , qui diceret abso Ilii E Christum servum Dei, aut Uerbum Dominum Christi; quia hae locutione fiebat senis sus : esse in Christo duas personas, unam hominis , & servi, aliam Dei .& hominis . nuod intelligebat Nest rius. Si tamen intelligatur . quia Christus, ut homo, seu ratione humanae naturae , quae in Verbo subsilit . sit serviis Patris . libenter admittere ἔnon tamen abs&luth . Quia haec vox Christus personam dicit, quae in Chri issio servitutem non admittit: Non etiatur tinquit Cyrillus; ditetur sui me
ipsius Deus . ae Dominus Emmanuel γqvandoquidem ipse 1dem simul es Deus homo . pol quam Dei Verbam homo factum , ε nearnatum es .
Ad septimum respondet Cyrillus, senon negare . uuin Verbum operatum
sit in natura humana assumta . et quci vim trihuerit narrandi mira et sed negare solum . qndd Verbum operatum sit 3n Christo. tanquam in altero a sedistincto personaliter, ut volebat Neis storius Ad octavum respondet , se nevasse assumtum hominem coadorari cum Verbo, sicut duas personas; scit diiscerentur coadorari Petrum . 3t Pavistum e non veri, eoadorari se ut animaeo doratur eum corpore . eum quo facit unum hominem . seu unam personam.
Ad nonum respondet , se negasse. Christum in spiritu a se alieno , 3e extraneo eiicere Daemonia ; non vero