장음표시 사용
241쪽
dejectus fuerat, reeuparata, Henarieon sejecit, Concilium Chalcedonense palam damnavit. Alexandriae quoque inter Eulichianos dissidium ortu in est, propter Henoricon, quod Petrus Mog-go Episcopus promulgaverat a adeo ut plures aegrE serentes, quod Concilio Chalaedonensi anathema non dixisset,
a Capite suo recesserunt, qui proinde iamphali dicti sunt . VII. Ex Eulichianis plures Sectae
manarunt . Ex Acephalis orti sunt Corrupticota , qui Severo adhaerebant, Episcopo Antiocheno, admittenti tria Cnrilio carnem corruptibilem: & In- σοροπιieoia , n in iram , qui , cum unam tantu in naturam in Christo assererent, di hanc divinam, eam incorruptibilem Dieri tenebantur. Si enim corruptibilem dicerent ; elim hoc de divina dici non potiat, alia natura in Christo Praeter divinam ponenda esset. Ex Monu sitis. hoe est, unam tantam naturam in Christo admittenti. bus, Diti sunt Theopasthite, id est , qui contra Sabellianos fatentes tres uia Trinitate personas. & unam naturam ;docebant, non solam Filium , sed etiam Patrem , & Spiritum Sanctum passos fuit se et unde Petrus Cnaphaeus, horum dux. Episcopus Antiochenu ,.Τm sagio addi iussit : Qui pasus es pro nobis , miserere nob/3. Ex eadem Monophystarum secta orti quoque sunt Tra-rbeista, id est tres naturas . sicut tres personas in Trinitate confitentes. Hi sunt Eulichianae haeresis infelices ra.
ini. Ex Monophysi iis orti sunt Iac hitae, Iacobo, genere Syro, Eulichianis erroribus involuto . Gibus Armeni, prae caeteris, depravati, in eis aeRite ad tempora Conei lii Florentini permanserunt, & sorth aliqui adhue permanent. Nec desunt ex Protestantibus , qui , sicut alios errores, ita.
α Eutichianum profiteamgr. N. s. I I.
VIII. Ieo. In Christo sunt duae I I naturae etiam post unitionem distinctae . Ita pronuntiarunt Patres. Chalcedonenses in definition fidei, his verbis et Confitemων, Chri
num Dominum nostrum . . . . ante fecu
la quidem de Patre genit .m, secundis mdeitatem : in nουissmis autem diebus eundem, propter nos , or propter nostram salutem, ex Maria Virgine Dei Genuriae,
seeundum humanitatem, unum , eun
demque Chrisum , Fitrum, Dominum , Unigenitum , rneonfusὸ , immutabiliter , indivisὸ , inseparabiliter agnostendum . Nusquam sublata differentia naturarum, propter Mnrtionem; magisque DIDO pνο-prietate utriusque natura , in unam personam , seu subsistentiam eoneurreniate. Synodus etiam Constantinop. II.
Generalis Quinta, anno 133. Collat. 8.eap. 7. ω 8. anathemate serit , qui duas in Christo naturas, etiam post unionem, consessus non fuerit. Et Synodus Hispalensis II. anno sis. Can. 11. cr 33. contra Acephalos distri Eprobat ex Scriptura , & Patribus, non unam tantum, sed duas in Christo esse post unitionem naturas . IX. Probo primo ex S. Tho. in 4. Contra Gent. e. 3 s. sic. In Christo esse naturam divinam certum est ex orn-nibus , quibus ei supra asseruimus substantialem deitatem, eontra Ebioωnem , Cerinthum , Photinum , Nestorium, aliosque. In eo quoque humanam naturam vere reperiri anima rationali mente, & corpore constantem, demonstrant ea omnia , quae contra
Arianos , Apollinaristas . & Manichaeos , aliosque consimiles protulimus . Utramqiae vero naturam , diis vinam , & humanam in eo. etiam post unionem, permansisse distinctas, ostendunt iam dicta . Nam corpus Christi post unionem fuit mortale, passibile .
oculis coiporeis visibile; quae a divinitate
242쪽
nitate Uerbi sunt aliena . Similiter ejus anima, post unionem , passionibus tristitiae , & doloris suit obnoxia ;quae etiam divinitati convenire non possunt- - Deinde probo ex Apostq-lo , ad Philip. h. v. 6. de Christo dicenter se ut ehm in forma Dei estit . . . femetipsum exinanivit formam servi aecipiens oee. Ex quo sie arguo. Dici non potest, quod si eadem forma- , seu natura Dei, ac forma, seu natura servi e quia eum forma Dei iam haberet, formam servi non accepisset, quia nemo accipit , quod iam habebat. Neque etiam diei potest formam Dei, accipiendo formam servi, esse cor ruptam ; quia Christus iam non esset Deus. Neque diei potest formam seris vi eme eorruptam ; quia alias eam non accepisset . Neque formam servi esse permixtam formae Dei; quia quae
miscentur , non manent integra , ut ininfra dicemus: seque non esset verum,
qudd formam servi accepisset. X Probo seeundd, hoe discursu. Si ost unionem ex natura divina , &uin ana una natura eonflata est ; hoe debuit fieri, vel per hoc, qudd natura divina conversa si in carnem , vel caro in divinitatem ; vel ita ut duae
naturae in unam coaluerint; vel deni. que, ita ut ex duabus in sua mecie permanentibus . tertia , quae sit illis
et erogenea, resultaverit. Non primum, Tum quia: divina natura non est mutabilis. Tum quia: Christus non sui siset Deus. Non secundum . Tum quia et divina natura mutata suisset, si caro fuisset in ipsam cone ursa. Tum quia: eam , quae fuisset in Christo , non suis.
set vera caro , sed phantastica. Non tertium. Qitia duae natiirae in unam coalescere non possunt, nisi per sui mutationem in illam: mutari autem divinae naturae repugnat . Rurissus: Facta mixtione divinae, & humanae naturae , ita ut neutra illorum re neret , sed aliquod ter trium spe- e diversiim, scut cum mi cenitur liquores; hoc tertium quid et set Ne-
tertium, quod per mixtionem duaru a naturarum fit , neutrum est miscibilium. Qii id ergo esset Christus Non Deus, non homo; ergo monstrum . Non quartum. Quia clam ex duabus naturis in sua specie permanentibus tertia natura resu Itat ἰ naturae eam constituentes partes sunt , & inis completae; ut videre est in natura hominis, quia ex unione animae, & eoris poris resultat: sed natura divina n quit esse pars constituens unam ter
tiam naturam, quia pars dicit esse i completum, S imperfectum et imo neque natura humana , cum sit eomple ta . potest hoc modo esse pars; ergo &C. XI. Praefatus ei se ursus, ex SS. Pa tribus sumtus est . Leontius , apud Eil. thymium, in Panoplia , p. a. tit. I a probat, quM si ex duabus naturis uis ni ea in Christo facta esset, nee humana illa foret. nec divinar adeoque Christu nee Deus esset, nec homo, nec Patri, nee Matri consubstantialis . Gelasius, lib. contra Eutiebem , probat , quod nec divina natura in carnem mutari potuit , nec humana transire in divinam. Ephraemius, 1n Bibliotb. Photir.eodice 219. probat, qui d uni smplicinaturae proprietates contrariae non conis
veniunt: sed Christo conveniunt comtrariae proprietates Dei, & hominis; ergo non una natura est in Christo
ctus est earo , . in sua natura non mansit et sicut aqua-, quia ita nuptiis Canae saeta suit vinum , inna tura , de specie aqliae non mansit, sed in naturam vini transivit e sed Verbum , dum humanam induit camnem , factum est caro, Dan. r. ergo in nari ra propria non remansit. Huc argumentum evincit , divinitatem ver incarnationem conversam suis. in ca: nem; quod tamen non favetiis
243쪽
Ptams ur penitus evanuerit, & loco eius alia, sed phantastica , apparuerit. Unde a nud Theodore tum , Dial l o a. Eramster. seu Eutichianus, sciis citanti Citholico: Quomodo post unitio-
XIII. Respondeo tamen , dist. mai. i per conversionem factus est caro. an sua natura non mansit &e. con. alii. mi factus est earo per unionem , ω assumtionem , non mansit &e. nego mai. verbum ergo factum est viro , non per conversionem in earis Mem , sed per e rnis assumtionem ; sicut dieitur factum pro nobis maledictum, de Mecatum . quia maledictum an se suscepit , & peccata nostr quoad poenam portavit. non quod in maledictum , de peccatum sit conversum et unde verbum , & raro etiam post unionem in sita specie , εe natura permanserunt. Ut enim ait Ge.
Iasius. in lib. eontra Eutiebetem , uni intio Est duarum naturarum , non euisiuilibet alteriur a titio. usare Ioannes post illa: Her,um ea a factum est, sunt ieit haee : Et hahitavit in nobis. Suis per quae Chrylostomus, Tract. ει. in Ioann. Tanquam linquit e te ali quere1ur : vide, ne quid absurdi fusti-ereis eκ illa voee Faelum est . Non eis mim mutationem illam immutabiID iia ιius natura significavi . sed babitatio nem , Θ eommemorationem . Porro id, quod babitat , non est idem eam eo , quod habriatur , sed diversum I nam alteriam habitat in altera, alioquin non esset habitatio et nihil enim in se ipso habitat. Catorum atterum disisubstaneia . uti ne unitioue , cr eoputatione tinum est Deus Verbum, g ea o r ita ut non eon'- . ονι extinctio usia μώ- santiarum aeeiderit ι sed inexplieabitis quadam, ω omnem dicendifacultatem superans unitio .
- omodo autem verbum ita factum
st earo , ut ne levissima quidem mutationis aura iplam perstrinxerit; ete. 'ganii exemplo explicat S. August.
serm. IS . talias L . do empore, his verbis : Nemo ergo eredat, Dei Filiumrsnversum , ω eommutatum esse in i mini, silium et sed potiλι ere/amuν , cenon eonsumta divina . or perfaὸ afum- ta bumana rubsantia , manentem Dia Filium, factum bominis filiaem. N-que enim ura ι sum es o Deus erat ver bum, & verbum tam factum est; enrbum earo factum es, ut esse desine τDeur: quando in ipsa ramo , quod me kωm earo factum est , Emmanuel natum est nobiρωm Deus . Sicut verbum, quσε cardo gestam πν , sit vox , e m id ore proferimus δ non tamen illud in hane σοmmaetatur, sed illo interra. ora im ua praee at a mitin Mi ω intus maneat. quod intelligatur , fir oris δε-net, quo/ audiatur. Hoe idem tamen profertur in fano, quod ante fonuerat in silentio a atque ita verbum, eum fit
vox, non mutatur, in vorem , sed mane in mentis tuee, 6r assumta earnis usin re, praeedit ad audientem, ut non des
rat cogitantem. id aeutius, quid pulchrius, quid ad Eutichianos convinis tendos aptius
elliani auctoritatem Iulii I. Rom. Ponta in Epist. ad Dio. s. Corinthiorun Episcopum, negantis duarum natura 'rum in Christo professionem. his ueris
bis e Necesse ea εος , -- duaε uaturae dieunt , unam adorare, alteram non a dorare z atque in divinam quidem bais
XU. Respondet Leontius, lib. de se ais, M. g. Epistolam illam spuriam esse, nec genuinum Iulii Letum; sed potius , vel Apollinaris haeretiei, vel
alterius ex eius Secta , cum mylta Apollinastarum errorem redolentia contineat . QMare Critici omnes vastantum Iulii Epistolas . ut legitimas suscipiunt et unam ad orientales, aloteram ad Alexandrinos, quas S. Ath nasus refert, in Mologia I.
244쪽
ars strars. VII. De unisne Verbἱ eum Numanitate.
Admissa iamen Epistola, recpondet Eulogius 4 lexandrinus Patriis archa, apud Photium, cod. 13 . nomen naturae ibi umrpari pro Huinasi.& negari, oubd si in Christo ponerentur duae hypostases seu duas nuturas d plici personatas subsistentia νclivinam & humanam , ut ponebat
Neistorius, oporteret unam adorari , aliam non adorari et quia adoratio terminatur ad personam. XVI. obi ieiebant terti h S. Cyril- Ium Alexandrinum , in Ep. ad Mariu- Metira eis, ubi ait : Naturas dua mittas esse disimus t post umtionem ver. , rarisam sublata iis duo partitisne , i nam est, eredimus Filii naturam , --νym inbumanasi, o ineamati . Idem stribit, in Epis. ad Suecessum. XUI I. Respondeo, S. Cyrillum cum dicit . Unam eredimus Falia natu. .am, non velle, post unicinem esse uam unitate substantiae, & essentiae,
sed unitate suppositi; ut Nestorio se
opponeret, qui pati unionem duas naturas, diduo inpposita, seu duas per- sinas in Christo ponebat . Quod autem haee fuerit S. Cyrilli mens, constat ex verbis. quae sequuntur, nem-le . ἐ-umanari, cis Inearmati . Quibus ignifieatur caro, seu humanitas uni.
ra hypostatice verbo Dei, & sie a Verbo , & na iura divina distincta rquo I 'uendi modo non iuvatur, sed
perimitur Eulichianus error confusi nem assereta naturarum. XVIII. Sed dices. Cyrillus, Epist. 1. ad Suσι um . dicit, naturarum differentiam post unitionem sola cogitatione dividi . verum neque hoe lavet Eutichia. nis . His enim verbis non sgnificat s. Cyrillus, ita confundi, & misceri
naturarum proprietates; ut ex duabus iacta sit per unionem in Chri isto una natura , quasi in abstracto ; sed saetam esse unam in concreto uni tale supposti: non vero esse duas separatim subsistentes, εt affectivo solo vinculo coniunctas, ut volebat Nestorius.
Hinc Muna , di corporia exempl- profert Cyrillus, quae pariter sol I raruilone divit a poli unitionem ademt s . uia seorsim post unitionem non subsiis uri ἔ quamvis re ipsa compertum sit , distinctas realiter esse eorporis, & nimae substantias et aliud enim est diis sinctio, aliud diu a , ἐκ separa o. Et ideo non dicu , naturas in Cliti.
sto sola cogitatione dismaui, sed dia
XIX. obiiciebant quar id. SS. Pa.
tres usos saepe suilla nomine mixtronis. seu mixtura, ut explicarent unionem
duarum naturarum in Christo i sed mixtio tollit distinctionem , & saeis confusionem naturarum , at docent Philosophi ; ergo See. Mai. probabant ex
Tertulliano, in apologetico , r. 2I. d. cente a Naseitiar homo Deo mixture Se S. August. Epist. 3. modo x33. ad δε- Iusianum . e. s. ubi vocat persona
Christi Mutuνam Dei , O hominis se ut personam hominia adtaturam
XX. Resiondeo . SS. Patres no , usurpasse nomen mixtionis in eo se in , quo liquores dicuntur misceri δut scilicet. eorum destruatur natur , ut vel unus in alterum, seu ambo in tertium transmutentur et sed , ut ait S. Cyrillus. lib I. adversus Nestorium, c. 3. Ea voee sunt abus, eam fumma. unionem ostendeνem . In hoc autem sensu . non primo. se loqui testat Tertullianus, in d cans unionem carnis in unitate personae . Unde subdit et Caro spiritu instructa nutritur . adole seir, 'fatur, doeet . opeνatur , 6 Chνiasus es : quibus in Christo satetur ea nem . & etiam spiritum . seu deitatem.
Im5 1. adwrsas Praxeam. e. 17. aperta Eutichianum errrorem . antequam nato
245쪽
al ideam mixtionis. quae in corpori-hus fieri solet, post praecitata verba ,
tur aer i. salva manente natura Iucis , ot aeris . nec luκ transit in aere . . .ee aer in lucem , nee ex luce , aere tertia natura fila ita deitas uniis tui earni. salva manente deitatis . desarnis substantia . ut nec deitas i α garnem , nec eam transeat in deit tem . nec ex deitate, de carne terita substantia fiat.
XXI. Obiiciebant quin ib. Iustinus
Martyr, εm lutigia . Incarnationem eum Eucharistia comparat, asserens,
verbum factum fuilla earnem eo modo. quo panis fit corpus Christi in Eueharistia et Sed linquit quemadmodum per Verbum Dei earo factus Issus
caro nati a per mutat onem aluuιουν,
Ine araati iItirer Iesu earnem , or san- amnem es dos fumus. Atqui panis,n Eue hirilita fit corpus Christi, non per unionem. ut vult Lutherus . sed ser transubitantiationem . ergo similiter dcc. XXII. Respondeo, allatum a Iustino eκemplum in eo valere , quod se ut ve huin per Incarnationem ve re . Ee realiter factum est caro , de non apparenter solum et ita panis ista. Eucharistia ver E, & realiter, de non
talum figurati vh, ut vali Calvinus,
fit eorpus Chrἰ fit . Non tamen vale
quoad modum . quo panis si eorpus Christit ita ut Verbum fiat earo per eonuersionem in carnem , seut panis fit corpus Chri iti per conversonem. in ipsum . XXIII. Dices. Duarum naturarum una non denominatur ex alieta, nisi aliquomodo . invicem transinulen ur 1 sed natura divina , de humana in Christo invicem denominanivri dieit enim Cyrillus inductus in Concit. Chale donensi , p. a. naturam divinam esse sincarnatam a & Nati antenus, Epist. ad CDdomum , humanam naturam esse deificatam; ergo fice. Xx IV. Respondeo ex S. Thoma, 3. R. q. R. a. t. ad 3. u..d siext Dam stemur dieis, lib. 3. orthod. fidei, ea
cta est Uerbi earo , non quia fasta si
XXV. Obiiciebant sext3. Duns s re Christos, seu duas in Christo personas , si in eo duae sint naturae. Huic obiectioni respondet vigilius
Tapsensis. Iib. r. ontra aut ebetem scap. 1 . negando ant. 8e oppositum .
demonstrat diis lici exemplo . Primo petito ex Sancia Trinitate . Si enim tres personae divinae haiantes singulae proprietates sitas, quibus distingua tur, non quibus separentur. sunt uisnus Deus et eur Filius. salvi na urae utriusque proprietate . Se dii iiictione. non erit unus Christus -Secundo, exemplo hominis . In homine enim is proprietatum distinctio distinctam per. sonam non infert. Constat homo quin
que sensibus , qui ita offeti sui proorietatem naturaliter obtinent; ut ni
ii seeum habeant commune . nihil sibi alterius valeam vindicate. Visus ita ruinisterii sit uroprium gerit octo F a ciurus
246쪽
Ium , ut noe audire , nee odorari , nec gustare , nec contrectare possit r& ita de aliis . Et cum sint hae omisnes membrorum species tam diversae, tam discretae , ita naturalibus proprietatibus substitutae nihil communionis, nihil societatis ad se invicem habeant; sed privato quodam , & s
litario iure propriae functionis mini.
sterium impleant et unus tamen, ideminque eit homo, qui quomodo quinque corporalibus sensibus varia proprie late a se in v ieem differentibus conis stat: ita quinque, secundum astor unia,c Eutichinnorum ι deliramenta, pers nas habere debuerat, ut quantae sunt proprietates seniuum, tanta esset nu
247쪽
Um iam stabilitum sit . in Christo post unionem
manere duas naturas, d vinam, & humanam; de utramque eum sitis proprietatibus contra Eutiis ehetem ἔ & contra Monothelitas i eo non unam tantum esse operati nem, sed duas, nempe, operationem propriam divinitatis, εe operationem propriam humanitatis; dg mroas i eo suisse animam, & mentem huma. nam, nec verbum in eo stetisse loeo anime. & mentis. ut Arius, & Apol- Iinaristae volebant z aperitur via praerisenti Tracta tui. in quo de praeeipua animae Christi operatione , quae est scientia, Se cognitio , disputari solita examinabimus.
Christo alia seientia suerit prae . ter divinam. Secundor An in eo fuerit scientia beata. Tertio: An insula. iniarib et An etiam acquis a. De his omnibus in praesenti quaestione sermo eri . . . . RDUBIUM I.
An Christus Habuerit aliquam scien tiam praeter Divinam s. I. RUOIutis Dubia. I. π N Christo fuisse scientiam divII nam certum est et erat enim in
stantialiter Deus, ut supra ostenis , sum est , Traei. praeced. verum eun esset etiam homo anima , εκ mente humana praeditus , ut pariter vidimus ; quaerit S. Tho. s. p. s. a. 1. An sicut in ipso, praeter naturam diis vinam, erat etiam natura humana ereata 3 ita, praeter scientiam divinam, sci. rei etiam scientia creata.. II. Dico. In Christo, praeter scientiam divinam, & increatam, suit eistiam scientia creata . Probatur pri-mb iisdem rationibus, quibus superius ostensum est, in Christo esse naturam humanam persectionibus , Ae dotibus libi naturalibus ornatam Sepraecipue eontra Apollinarem , mente humana praeditam . Si enim in Chri- sto est mens, seu anima intellecti via ait D. Tho. eitatus ergo in ea deis
het esse cognitio intellectiva r cum eis . nim Quatibet rea fit propter suam opera. ionem . ωι dieitur in a. de Caela tiext. s .i fus a haberet Christus animsmint.IIectivam , si non rntelligeret fertinis dam iIIam; quod pertinet ad scientiam
Secundo. Ostenditur rationibus, quibus adversus Mono: helitas probatum fuit , operationes carnis , de animae
distinctis in Christo fulge ab opera
248쪽
tionibus divinitatis. Unde in Sexta Sy- tur Domiσi . Tum denique t fide eo
nolo generali damnatur politio illo. stat , , Gurilium , inquantu: n homo eis rum , qui negabant duas operationes rat , meruisse. ae satisfecisse pro no
in Christo: quod praesertim negabant bis et sed meritum intrinsece et audit de operario bu, an unae intellectivae , actum voluntatis , & intellectus an iis nempe, intellectus ,& voluntatis . Un- ma rationalis. Nam meritum non est , de . ut reseri S. Thom. ibi, in eadem nisi ubi est libertas ; libertas autem Synodo , Act. 4. Damnata est pesimo na- licet in voluntate resideat , nascitu egantium , in Chraso esse duas Diem iaι , tamen ex antellectu . Huc revocanda vel duas Dyientias. ' runt, quae supra contra Monothelitas Tertio . Hoc idem demonstrant locuis produxi inus.
tiones Patrum, Christum persectum IV. Esto autem sortE , ut dixi. non Deum , & persectum hominem asse- st immediate de fide, in Christo suis
renitum; ita ut nulla ex naturalibus se scientiam per modum habitus ; quia humanae naturae persectionibus Chri- Scriptura de scientia actuali Christasto deesset: eum autem inter has m- videtur expresse loqui, ut cum dicituratissima sit scientia istientiam enim hae Io. x s. v. l. Soens Iesua , quia sumit S. Thom. pro qualibet intelleis nil see. dc Io. s. v. ss. Ego aioctuali cognitionea ideo in Christo, praeis eum cre. temerarium tamen effet hoc ter scientiam increatam , debet ello negare. Primo .mia temerarium esset. scientia , seu cognitio intellectualis negare Christo lumen gloriae creatum Creata. Iumen autem gloriae est habitus, se a III. Hane veritatem censet S. Tho- qualitas permanens. Secundo. Tem mas, Cilato loco. & R. xo. de Verit. a. r. ramum esset dicere . in anima Christὲ age fide tenendam . Esto enim sorte non esse permanenter scien iam ; ita . non sit ut immediate de fide tenendum, ut etiam cum dormiret non sui siet haadari in Christo scientiam ereatam striis hi tu aliter sapientissimus . ae prudeuocte sumiam.per modum habitus de- tissimus. Tertio. Quia Chiistus in .
mons itali vi . ut a Logicis , Si Meta- actum cog olcendi enibat . quoties vo
physi eis definitur et dogma tamen fidei lebat, promie, ae delectabis ter ; at est, in Christo suisse scientiam crea- que adeo ιn eius anima erat habitus ,rim largε sumtam, scilicet, pro co- , quo actus ille procederet. gnitione intellectuali. Tum quia top- v. Q96d si dicatur, istam promtio
positum damnatum est in Sexta Synodo tudinem ad cognoscendum potui re pi Hlata, ut error Monolhelitarum. Tum venire, non ab habitu , sed , concursa quia et D. t. verbum caro factum, dici- Dei speetali, qui Chrasto insallibilitertur et Plenum araria, veritatis; aderat, quoties volebat; veluti ex quo. quod abs dubio intellisendum est de dam pacio inito eum anima Christi , scientia cieata, sicut intelligitur de quando eam sibi personaliter uni vita gratia creata . Tum quia: Christus, ad eum modum , quo eius anima A. D. 28. v. t .d icebat et Ego agnosco Pa. quoties volebat, patrabar miracula .rrem , ω mandata ejus observa : at quin in ipsa adesset habitus, seu qua Christus servabat Patris mandata per . ilias permanens miraculorum patrat voluntatem , de Operati ex cieatas δ' va.
ergo etiam cognoscebat Patrem per i VI. Respondeo, hoe quidem salva.tellectum , dc cognitionem creatam. re, non en errorem in fide hoc Tum quia r in Christo seeundum fidem . ni in modo aliquatenus videntur sal sunt omnia Dona Spiritus Sancti: sed vari Scripturae, & Cone ilia notam inter Dona Spiritus Sancti est scien- tamen temeritatis non effugere: quiatia; ergo &e. Mai. prob. ex illo Isaiae asserit eontra communem Theologori
249쪽
absque neeextate, & modum natur iam intelligetidi invertii ; qui est imtelligere per habitum permanentem, non per auxilium , seu eone ursiam transeuntem . Ex quo patet disparitas ad exemolum de patratione miraeut Fum. H ec enim non erat anima Christi eonnaturalis; de ideo ad illam non requirebatur habitus. At intelligere erat con naturale animae Christi ; aeideo ad hoc debet in ea poat habi
stiebat omnia per scier tiam increatam ; ergo sit perfluh in eoonitur scientia ereata - Si responeas, scivisse quidem omnia per seren- iam increatam . quatenas erat Deus. non tamen ea scivisse , per illam , quatenus erat homo . vide S. Thomam 3. p. q. v. a. 1. ad a. ubi ait: si uiatur non fus in anima Chrisi aliqua alia scientia , Datre divinam . ni,iI eois a nodi et e cy ita fuisset 'u'νa assumta , ehm omnia reι sit propter suam op
plerat communieari animae Christi,t eam reddere intelligentem; seu terentia divina communicatur animae Christi in ratione speciei. 8e eam complet in ratione principii videntis Deum.
enim salsum est, animam Christi intelligere posse intellectione divina, ut Dubio sequenti ostendemus. Secundo. Dato , pro nune , hoe fieri posse; id tamen de facto aceidisse negamus. Tum quia: de fide est , in Christo non unam tantum fuisse operationem, sed duplicem; nempe, inincreatam, & creatam , ut contra Mo. aeolfielitas dictum est. Tum quia : cum scientia creata sit persect o naturalis animae Christi, nec illi derogans, non
onatur . Christum sancti fleari in s.
antialiter sanctitate inereat a s non proinde negatur, eum sanctificatum. fuisse etiam accidentaliter sanctitatia:
X. Instabis. Ex quo in Christo p
nitur subsistentia inerrata , non est νut ponatur in eo subsistentia ereata :ergo ex quo ponitur in eo scienti increata , non est cur in eo ponatur
XI. Respondeo. neg eons. Nam unio in Incarnatione facta est in ρersona, non in natura. Et ideb lieEt in Chriasto sit una persona, nempe, increata tamen sicut in eo non est una na luis ra, sed duplex, divina, & humana et ita in eo debet esse duplex operatio, divina, de humana1 quia operatio sein
quitur naturam , non Dersonam. Que
madmodum ergo quamvis subsisteni ut dioina suerit jubstituta loco humanae , & ita detur in Christo unica sub sistentia; natura tamen divina non es sublii tuta loco naturae humanae, ocit, datur in Christo duplex natura esse scientia divina non est substitutaloeo humanae; εe ideo non datur in Christo unica scientia . sed duplex, inereata, & creata. Unde D. Tho. p. citato loco. ad 3. Unio sinquiti iIIa es ad esse personale et seientia autem
non conet it persona , nisi ratione ali-
XII. obiicies set undb . In praestua tia majoris luminis noci' est opus minori ; quia lumen maius - meli8sessicit , quam lumen minus. Tum eistiam: istud offuscat, ut m eius prae
sentia non luceat , neque appareat e sed scientia creata comparatur ad in erea tam , sicut lumen minus ad lumen maius; ergo &c. a XIII. Respondeo eum D. Thoni. citato , ad 1. majorem veram esse, quando lumen maius, & lumen minus actaeipiunt us 'in' ordine illuminantis; se ut lumen Solis offuscat lumen e ait delae et Si vero aeripiantur duo ιam Ans, ita quod maius sit is ordiri , u---vtis , ' θ' moara m ine νμα iis
250쪽
232 Quasio I. De Scientia Anima Chrsi.
nati; minu3 Ismen non o featur premajus , sed magis augetur , μαι tamen aeris per lumen Sotis . Scientia autem creata comparatur ad increatam , ut
lumen illuminatum.& ideo ad eius praesentiam non offuscatur sed luge. tur, & perficitur; sicut cognitio sensitiva coniunctatum intellectiva , quae eii lumen majus, augetur & roboratur. Respondeo secundo . Verum esse, quod in praesentia luminis maioris non egemus minori. Sed ex hoc probatur quidem , quδd Christur. secundum di.
vinam naturam , cui aderat maius lumen scientiae increatae , non egeret minori lumine scientiae creatae ; non tamen, quod Christus, secundum huma. nam na uram , non egeret scientia creata. Nam animae humanae Christi scientia increata non aderat, cum nihil posset se ite . aut intelligere per illam .
Sed , ut melius hoc percipiatur, sit
An Anima Christi potuerit Scire, aut
Intelligere per Scientiam , vel Intellectionem Increatam
qudd 1nima Christi esset selisens, aut intelligens per intellectionem , aut scientiam increa
tam. Ita resolvimus etiam, Tom. t. i. I. x. Ω u. a. de Beatitudme care. Dub.
. 3. Ubi ostendimus, impossibile eise , aliquem esse formaliter beatum actione alterius , etiam divina, ipsi communicata. Quo Studiosum remitisto r ubi aliqua etiam ad praesens Dubium specialiter pertinentia ex Agathone Papa inveniet: & ex S Tho i a,
transeribuntur. Et hoe idem eruitur ex verbis eiusdem, 3. p. q. 9. a. t ad 1. cujus verba supra retulimus. Unde
sumta. Impossibile est, quM actio, seu
operatio unius naturae eadem numer communicetur, de reddat operan letu
aliam naturam, nisi natura ipsa, cu. ius est actus, communicetur; ergo, ut intellectio increaia . quae est actus pro prius naturae divinae , communicare. tur humanitati Christi , eamque redoderet intelligentem oporteret , ut humanitati Christi communiearetur naatura divina in esse na urae , & priuaeipii radiealis intelligendi i sed natu ista divina est incommunieabilis alteri in esse naturae, ut piobat S. Thomas, . p. qu. a. a. l. ergC neque intelleiactio creata, quae est actus illius proin prius, po est alteri naturae eommuni cari, eamque reddere intelligentem . Ant. explicatur , Non enim potest peratio propria sermae communieari materiae , nisi forma ipsa et commuis nicetur et neque enim ferro communica.
ri potest operatio propria ignis , nisi ipse ignis secundum suam naturam .
eommunicetur serro. Haec videtur ra tio , qua, ut diximus, Tom. 1. in r. a. citato loco, contra Monothelitas uis
sus suit Agatho Papa. Videantur ibi dicta . Ubi etiam 3. s. num. xo. disce re poterit, sua re natura divina possit communicari per modum speciei in . telligibilis menti beatae; non vero posisii uniri per nodum naturae.
dem actu subsistendi, quo subsistit nais tura divina , subsistit etiam natura . humana in Christo ; ergo eodem actu, quo intelligit natura divina, potest inotelligere natura humana. Nam ad praesens dico, qu bd subsistentia divina potest communicar n isturae extraneae, quin fiat actus eius, hoe est , ab ea procedens; sed tantum se habens, ut purus terminu, eam comoplens , de lanentans , seu assumens. At intellectio non posset communicari , nisi fieret actus naturae , cul commuinnieatur, εe ab ea procedere . Clitia. et κο divina intellecito nequeat esse aisclus alterius , nee proeeaere ab alia