Homiliae siue Tractatus amplissimi in quinque tomos bipertitos diuisi. Quorum primus hic continet omnes solemnitates annuas, Octauam SS. Sacramenti, & omnia festa propria Sanctorum, quae Catholica celebrat Ecclesia. Secundus, omnes anni Dominicas. Te

발행: 1661년

분량: 1021페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

tis IN OCTAVAM

Et tu comedes panem in mensa mea semper. Qui adorans eum dixit: Quis ego sum seruus tuus, quoniam respexisti super canem mortuum similem meiὶis Miphiboseth porro significat moram, Verecundiam, vel de ore confusionem. Quid ad remὶ Optime quidem. Attende diligenter, & cum mora apud temetipsum verecunde dc cum tota oris confusione,& coriadis humilitate confitere te canem totieS mortuum,

toties ad vomitum regressum , te suem in volutabro luti reuolutam,pretiosissimam coeli margaritam tanta indignitate recepisse. Dic cum Cananaea , cum Centurione ει Domine non sum 'dignus ut intres sub Chry. meum D cum Petro Exi a me, quia peccata sol. ser. tor sum Domine. D Sic eum Petrus exire a se rogat,as. quuomodo Centurio eum ad se supplicat non veniret

M Agit uterque,ne indignitas hospiti j in hospitis maneat iniuriam. MEt Cananaea quid 3 Etiam sinquit

Cheria Domine non me canem esse dissiteor. Sed & ct catelia sol. set. li edunt de micis,quae cadunt de mensa dominorum.

Et merito , quae si canem consessa est , in hominem commutatur: Et iuste conuertuntur in canes, qui se filios esse noluerunt. Merito adoptatur in filiam, leuatur, honoratur ad mensam, quae se sub mensa laudabili & prouida humilitate deiecit. Iuste toto nunc epulatur micas ex pane, quae suis meritis se intellexit & confessa est vix mereri. is Nec praetereunda est prae ceteris humilis Magdalena, quam sponsa Cantici adumbrabat, cum diceret: re Dum esset Rex in

accubitu suo nardus mea dedit odorem suauitatis. 11pliti ii pretium extulit Plinius .ci De solis, nardi plurari. e.ii 'inpar est,Vt principali in unguentis: frutex est, graui & crassa radice , sed breui, ac nigra fragilique, quamuis pingui & aspero solio, densoque: cacumina in aristas se spargunt: ideo gemina dote, nardi spicas ac solia celebrant,&c. Damnatur in totum Ozaz-

142쪽

sANCTISSIMI SACRAMENTI. Iu

nitidis nomine, virus redolens &c. Laudatissimum Microsphaerum e minimis folium. M Duae humilitatis species. re Est enim & qui nequiter humiliat se dc interiora eius plena sunt dolo. γγ Odoris pessimi coram Deo. Vera humilitas ex radice pendet, nigra quidem & interni visus collectiva, qua homo vera sui cognitione sibi ipsi vilescit; sicut adipe dc pinguedine , ita diuina gratia crassescit & pondere centrum petit,semper ad ima vergit, se ad nihilum re digit.Et quae solia,quas spicas parturit ista radix,quae Verba, quae exemplaὶ Tota oris, corporis, gestus in destia odorem humilitatis exhalat, cinere conspergit crines, accingit se cilicio, pauperum pedibus adgeniculatur, dcc. Et omnia diuinae gratiae, non suis meritis, & ore, & corde imputat. Scit Deum in se operari & velle & perficere pro bona voluntate. Ab illo Ioscit bonae voluntatis exordium , ab illo postulatonae operationis essectum, ab ipso perseuerantiae petit donum, &c. is Vbi sunt qui cum oculorum ex tollentia , cum vestium pompa, & quod detestabilius est, cum cordis tumore & superbia, ad cibum humilitate conditum accedere praesumunt Audiant& contremiscant: M Superbo oculo, & insatiabili corde, cum hoc non edebam. Oculi mei ad fideles terr ae vi sedeant mecum. D Et quis fidelis, nisi qui nihil sibi, totum Domino acceptum refert Haec omnia nullatenus haberes, nisi a Deo munere gratuitae donationis acciperes.Non hoc homini dat natura,sed gratia, dcc. Homo quidem sic a Deo factus est, ut haec habere possit: Sed habere non potest, nisi dono miserantis acceperit. Nam dc oculus sic factus est,ut.

Videre possit, sed videre non potest, nisi se illi lumen

insederit. D

ARTA REpLExio. Sed hic quaeritur, an meliussit humiliter a frequenti communione abstinere, an

Fulgetis epist. L.

Fulget

epist. C

143쪽

ex amore servido panem Danielis desiderabilem frequenter sumere. Augustinum accipite. Alij si ) quotidie communicant corpori & sanguini ad la Dominico, alij certis diebus accipiunt. Alibi nulluanuat in dies intermittitiis , quo non osseratur; alibi Sabbato ς. x. M tantum, & Dominico,alibi tantum Dominico,&c. is p rdrsum: ti si peccata tanta non sunt, Vt excomm .

nicandus quisquam homo iudicetur, non se debet , quotidiana medicina Dominici corporis separare,&c. Faciat autem unusquisque quod secunddin fidem suam pie credit esse faciendum. Neuter enim

eorum exhonorat corpus & sanguinem Domini, si saluberrimum Sacramentum certatim honorare' contendunt. Neque enim litigauerunt inter se, aut Luc. Is . quisquam eorum se alteri praeposuit Zachaeus, & ille Μῆt. 3. Cemuris,cum alter eorum gaudens in domum suamia susceperit Dominum , alter dicit, non sum dignus, m. Ambo Saluatorem honorificantes , diuerso ω quasi contrariq modo, ambo peccatis miseri, ambo misericordiam consequuti. Valet etiam ad hanc tamilitudinem, quὁd in primo populo unicuique ma na secundum propriam voluntatem in ore apiebat: scin ore cuiusque Christiani sacramentum illud quomodo sumatur aestimandum. Alij legunt: M quo rubiugatus est mundus.is Nam & ille honorando,non audet quotidie sumere ; & ille honorando, non audet ullo die praetermittere. Contemptum selum non vult cibus ille: sicut manna fastidium .is Alibi ser it. tamen quotidiani panis utari probat. ει Si quotidia

de ver . nus est panis, cur post mnum illum sumis, sicut qui-bis Do. dam in oriente iacere consueuerunt Accipe quo-

tidie, quod quotidie tibi prosit. Sic vive,ut quotidios merearis accipere. Qui no meretur quotidie accipe-xe,non meretur post annu accipem. modo S.Iob

vptidie pro filiis osserebat sacrificium, ne sorte alia

144쪽

SANCTISSIMI SACRAMENTI. ras

quid vel in corde, vel in sermone peccatsent, &c. lj vulnus habet, medicinam requirit. VulnuS est,

qtua sub peccato sumus,medicina est coeleste, & v nerabile Sacramentum .is Medicum irritas tantis impendiis offerente medicinam, & Regem inuitantena ad coenam temnens : caue ne iuret de Viatico, ps. 13o. in mortis articulo; μ nemo virorum illorum gusta- 1. Mbit coenam meam. Domine non est exaltatum cor

meum, neque elati sunt oculi mei. Neque ambulaui in magnis, neque in mirabilibus super me. Si non humiliter sentiebam, sed exaltavi animam meam: Sicut ablactatus est super matre sua, ita retributio in anima mea. is Subtrahat mihi nutrix tua proui- δdentia lac quo paruuli crescunt in salutem: Sinum claudat cor aperienti vanitati. O immensitas breuiata, quo me redigami O totum redactum ad nihilum, ad quid ego vermis, & nihil, de nihilo assiam- hes.

ptum, potero breuiari Da, Domine, vi ci digne 4. I. ambulem vocatione, qua vocatus sum is ut sedeam, dc comedam in mensa tua cum omni humilitate: ut PC per te,ης qui suscitas de stercore inopem,& de pulue- 7 re eleuas pauperem is de mensa Sacramenti, de resectione temporali ad coelestem cum Angelis mensam , clara tua visione, vero animae rationalis ali mento , valeam satiari. Amen.

145쪽

23. Hebr. I. s.

inuando sederis, ut comedas cum Principe, diligenter attende, qua Vposita sunt ante faciem tuam , sec. Prouerb. 23. 1. De obedientiae cibo , quem' Christus no bis exhibet in Eucharistia , M obedientia eius sequenda. Si aduertimus diligenter, & puro, cum pernardo,

mentis oculo, cibos in regia Principis mensa no bis appositos; cum eo fatebimur, ' in mensa, & demensa Incarnationis Dominicae, refectionem acqui ri opulentam .Regia quidem ibi sumuntur fercula,&accuratiori arte ditisentius praeparata;deliciosa multiun ad saporem, solida ad nutrimentum; efficacia Vero ad medicinam. Primum itaque ferculum , est obedientia filialis, tribus contexta funiculis; habens humilitatem in corde, patientiam in ore, perseue rantiam in bono opere. Christus namque factus est obediens Patri; unde & ipse dixit. v Non veni face re Volunintem meam, sed eius qui misit me; & alio loco: meus cibus est, ut taciam voluntatem eius qui

misit me Patris:is & quidem,quid deliciosius & gr tius pane Aser,praebente delicias Regibus is & ipsius summi Regis palato gratissimo a quid solidius

hoc ferculo, nutriente potentissimum, ii qui dat ec cam omni carni, & portat omnia Verbo virtutis siue 3M quid medicinalius eo, quod ipsum medicum ostentauit, & primum omnium languorem, unde omnes animi, & corporis morbi fluxerunt, perfecte curauit Adam vix natus, ad lignum vetitum Eua 'porrigente manum extendit:sed tu Virgo correctrix

146쪽

sANCTISSIMI SACRAMENTI. ri

Euae, per obedientiae cibum,medicinam aegritudini praeparasti.Illa de eibo interdicto cum serpente contraxit ; tu cum Angelo ae salute pepigisti. Incurrit illa maledictionem, & dolorem in partu multiplicam ; tu in Unico concepto, & nato, benedictionem accepisti; cum te Angelus gratia plenam salutauit, Aue Maria.

EXORDIUM.

Stupeant Patres stetisse solem ,& lunam, &jsas coeli motrices stelligentias, ad unius Iosue prae- Iosueceptuin, astra, Angelosque constitisse, facto in mun- Io. 11. do i pectaculo, digno admiratione uniuersi, & pro- phetae narratione: re Sol Muna steterunt in habita- H,bae culo sito :,, Ego vero totus obstupesco, Videns non 3. I i. semel, sed a lexdecim seculis, diebus singulis, toto orbe, ad verbum Sacerdotis, solem, dico, Verbum aeternum, & re Lunam, sed perfectam in aeternum 33 psalm. atque immutabilem, Christi Domini carnem, stare 88.32. in Altari, in usum & cibum fidelium, immobile &perpetuum obedientiae serculum, & exemplum.Stetit ad nutum & imperium Iosue, utrumque diei ac ' noctis luminare; ut producto die pugna productior;& victoria eius fieret gloriosior: stat hic coeli,terraeque Dominus, re qui secit luminatia magna, solem ita potestatem diei; lunam, & stellas in potestatem noctis; cuius est nox, cuius & dies, qui fabricatus' est auroram,& selem; is ut tota duratione seculi,sub Angelorum pane fortissimo, ad mensam Principis,

ecparatam adaersus omnes qui tribulant nos is vitulo

saginato splendidὶ epulati, in vitae huiui militia &conflictu assiduo, victorias continuas, & palmas de Luc. II. Iiostibus triumphantes reportemus. Enim-verb, si- Cut per cibum vetitum, homo eliminatus est para

diis, in poenam inobedientiae: sic Christus factus est

147쪽

phil. 2.

Aug. 413. de Civit.

118 IN OCTAVAM

nobis obedientiae cibus, ut nos exemplo silio in paradisim reuocet ; ut sicut missi a Patre, propter Patrem , id est, ad obediendum Patri, semper vixit; &μ priusquam pateretur factus obediens usque ad

mortemis se cibum obedientiae in Ultima coena consecrauit, in finem usque seculorum: sic homo usque ad consummationem mundi, & vitae quisque propriae , vivens cibo obedientiae quotidiano, potius moriatur, quam inobediens diuino mandato inuetaniatur. Primo ergo, ostendo Choum ubique quidem sed in hac mensa maxime ooedientem : secundo nos similia fercula discamus praeparare.

PRIMA PARS DOCTRINALIS.

O Sapientia attingit a fine ad finem sortiter, & dic. ponit omnia suauiter : is media elegit intento fini conuenientissima ; finis quidem hic est secundum Ioannem; re in hoc apparuit filius Dei ut dis luat opera diaboli. is Et iuxta Prophetam; ex posuit circulum in naribus eius hominis) & reduxit in viam per quam venit. v Factus est ei hostia consecrata circulus , ut abactum a pascuis paradisi hominem, per inobedientiae cibum, in praesumpto fructu ligni prohibiti; per obedienti e serculum, hominem restitu rei paradiso. Et quidem de ligni scientiae boni & m li incursu ; impegit Adam velut in scandalum, de ostensionis lapidem quo diuinum Φandatum pra tergressus,triste cum obedientiae naui confracta,ori natis innocentiae, & omnis gratiae, ac beatitudinis incurrit nauseagium: Ita de primis parentibus loquitur Augustinus. x Licet sinquit inmorituri non essent, nisi peccassent; alimentis urensn, ut homines Vt bantur, nondum spiritalia, sed adhuc animalia corpora terrena gestantea. licet seni non veterarascerent,

148쪽

sANCTISSIMI SACRAMENTI. Hy

sterent, nec necessitate perducerentur ad mortem; qui status cis de ligno vitae , quod in medio paradisi cum arbore vetita simul erat, mirabili Dei gratia praestabatur: tamen & alios sumebant cibos, ptaeter unam arborem quae fuerat interdicta : non quia ipsa erat malum, sed propter commendandum purae &simplicis obedientiae bonum ; quae magna virtus est rationalis creaturae, sub Creatore Domino constitutae. Nam ubi nullum malum tangebatur, profectὁ

si prohibitum tangeretur, sola inobedientia peccabatur. i. Amplius id ipsum exaggerat alibi. ci Homo inquit politus sub praecepto, audiuit a Domino Deo, noli tangere hanc arborem. Quid est illa ar- de .erbor 3 si bona est, quare non tango 3 si mala est, quid i is facit in paradisor prorsus ideo est in paradiso, quia bona est; sed nolo eam tangas. re non tango

quia obedientem te Volo, non contradicentem. Ser-ue, audi, adhuc serue,sed noli male serue. Serue,audi prius Domini iussum, & tunc iubentis disce consilium : bona est arbor, nolo tangas; quare t quia Dominus sum , & tu seruus: haec tota causa est. Si parua est , dedignaris esse seruus. Quid autem tibi expedit, nisi esse sub Domino quomodo eris sub Domino , nisi fiteris sub praecepto 3 porro si expedit

tibi esse sub Domino, Sc sub praecepto ; quid tibi

iussurus erat Dominus Deus aliquid enim quaerit abs te, &c. is Nec quidquam facilius exigere potuit Dominus a seruo, quem vicarium , δί proregem toti Orbi praefecerat, quam ut ab unica arbore, quam plantaverat, abstineret. G QVid illi deerat λ dicatur Aug. milai, quid deerat illi in paradiso constituto, in meta ibidei dia opulentia, mediisque deliciis 3 &e. Quid illi de erat, Vt tangeret, nisi quia sua potestate uti voluit: praeceptum rumpere delectauit, ut nullo sibi domi nante , fieret sicut Deus ὶ quia Deo utique nullus II. Pars. I

149쪽

dominatur. ,, Sed cur tandem id unum illi tangere prohibuit 3-Nihil ergo tibi debuit iubere 3 11 autem debuit aliquid iubere, ut te, quod tibi expedit, sentires esse sub Domino , necesse ab aliquo prohiben-Hus eras, iamn propter illius arboris malitiam, ted propter tuam obedientiam. Non potuit' Deus perfectius demonstrare , quantum bonum sit obedientia, nisi cum prohibuisset ab ea re, quae non erat mala. In qua, obedientia tenet palmam, sola ibi inob dientia inuenit poenam. ii Et quidem , mera ibi praecise obedientia commendatur. Quia a malo abs nere, iubet vel ipsa rei malitia: a bono amem, sela I. Cor. mouet obedientia. His positis,sicut μ*rimus Adam, 7 de terra terrenus ,, cibo vetito per inobedientiam Ibid. 7 usurpato ablegatus est paradiso;sicta secundus Adam de coelo coelems,, instituto obedientiae cibo, virtutis huius exemplo continuo, hominem reduxit in

coelum. Quid enim fuit totius vitae Christi contextus , nisi assiduus cibi obedientiae usus & esus 3 Audite Psaltem pro ipso praefantem. In capite libri

scriptum est de me, ut facerem voluntatem tuam: Deus meus volui, & legem tuam in medio cordis

mei. is Et ubi scriptum est 3 &in cuius libri capite scriptum est 3 an in capite libri praedestinatorum 3Fphς Caput certὶ omnium electorum Christus: G Elegit

enim nos in ipso ante constitutionem mundi,ut est Ibid. mus sancti. DIn ipso, inquam, ας quem constituit caput super omnem Eccleuam. M nobis in exemplum praepositus est persectae obedientiae. Libri autem caput, Hieronymus aut primum Psalmorum Hieto. intellexit,ubi legitur, ει & in lege Domini voluntassR xx V. eius,&c. is nec hoc tantis, sed 3c in primo Genesis Versu ; principium rerum omnium dicitur, sic it in Gen.1.1 EXOrdio Euangelij Ioannis : ις In principio creauit - Deus coelum & terram. In principio erat Vcrbum.

150쪽

Adeo ut qui omnium rerum caput, dc principium est,ut nouissimus hominum factus homo , Patris sui voluntati se subiecerit: Et ab ipsius mundi initio,quid dico, & ab aeterno, qui Patri erat aequalis Deus, homo fieri decreuerit; in ovo Verbum caro factum, Patris voluntati se sponte uibderet. re Tunc dixi ecce venio. In capite libri scriptum est de me, &c. o Iam tum rebellem diuini e voluntati hominem praeuidens, per propriae obedientiae meritum , morbo ali is in f nabili remedium prouidebat. Hunc non tantum venientem, sed & salientem , dc exultantem obediendi laetitia, sponsi videbat; cili vidiceret: Ecce iste venit, saliens in montibus, transiliens colles t 1imilis est dialectus meus capreae, &c. i, Id est, elatos, superbos, inobedientes , cum apostata Lucifero, rebellionis principe, transiliit; xx Angelos; quos non apprehendit , sed semen Abrahae, i, pro stellis cauda eius abductis , collocaturus aeternitatis firmamento. Sic enim placuit, de vili arena, & puluere, ut δύ G de lapidibus Abrahae filios is obedientes, Sc Verbo, &exemplo suo stellas innumeras suscitare. Capream

porro, non ut animalia caetera, naribus, sed auribus auram ducere, author est Plinius, siue apud eum Archelaus : α aurinis eas spirare , non naribus, nec unquam febri carere, Archelaiis author est. U Clina

ergo spiraculum, sit vitae indicium , propter quod,&in Genesi dicitur ; inspirauit in faciem eius spira

culum vit ae , & factus est homo in animam viventem .ra Spiritus, vita Christi, & totum spiraculum eius fuit obedire voluntati Patris. ce Et vita in voluntate eius. Descendi de coelo, non ut faciam voluntatem meam , sed eius qui misit me Patris. In his qui Patris mei sunt in ortet me esse. Quae placita sunt ei facio semper .is Et quis nesciat aurem in Scripturis obedientiae symbolum ξ μ In auditu auris obediuit

Hebr. T

SEARCH

MENU NAVIGATION