장음표시 사용
111쪽
xo3 Theologiestrum Institutionum Lib. IV. Cay. Ιχ.IT Tim. I. 34. et alibi. Idem etiam docent SS. Patres ut Cyrillus Lib. XXXIV. Titisauri , Augustinus Lib.
XV. de Trin. cap. 26. , et alii apud Peta viuua , qui fuse hoc argumentum porsequitur Lib. VIII. cap. 4. 5.6. et P. c A P. IX. .
Ado. JAm supra diximus, esse in Deo relationes qua-
uor , Paternita tem , Filiationem , Dirationem actioam, et Spirationem pαssipam. Multa autem de reIationibus Theologi disputant, quae nos partim alibi tractavimus , partim explicabimus hoc capite. Nam relationes non distingui reipsa ab essentia divina, contra Gilbertum Porretanum Lib. III. cap. 3. docuimus : distingui vero pirtualiter, ut ajunt contra Eunomianos et Nominales ibidem ostendimus; ex quo consequens eSt, ut quamvis eSsentia , et relationes I rout sunt in Deo, utium idemque sint; tamen nostro inteligendi modo essentia non sit, ut Scholae ajunt, de conceptu formali relationum , Deo Vicissim relationes de conceptu formnli essentiae , qua de re acriter inter Scholasticos disputatum est. Quod quidem non ad Scotistarum Sensum, ac distinctionem intelligeudum volumus , sed ad significandum , essentiam , atque Personas, licet unum rei-Psa sint, nostro tamen intelligendi modo per rationem , κατ' επινοιαν distingui. Vide Lib. III. cap. 3. Eas ve- ro relationbs, quae secum invicem opponuntur, ut Paeternitas , et Filiatio , SP iratio actioα , et Passipa, re pse inter se distingui manifestum est. Quae vero non si-hi invicem opponuntur , ut spiratio activa et Paternitas , spir9tio activa et filiatio , non disti tigui realiter, constat ex communi axiomate: in Deo omnia sunt unum , ubi non intercedit relationis oppositio , ex AnseImo Lib. de Process. Spirit. S. Superest igitur hic discutiendum I. .aia relationes dici debeatit persectiones ; 2.' an singulae propriam habeant existentiam , ita ut dici possit , in Deo tres esse existentias; 3.' an praeter ucs subsi-εtentias relationum proprias , agnosci debeat absoluta quaedam subsistentia, quae esseutiae divipae converiat.
112쪽
Relationes in dioinis sunt perfectiones simplices. Ios Prob. Esse Patrem Filium , Spiritum Sanctum est
relatio , sive esse relatiotim. Ait enim Augustinus Lib. V. de Trin. cap. I 3. Dicitur relati e Pater . . . . :Pαter ad Filium dicitur. Rem dicitur relatioe Filius, relatipe dicitur et Verbum, et mago , et in omnibus his pocabulis ad Patrem refertur. Atqui esse Patrem., Filium , et Spiritum Sanctum persectio est ; docent enim Patres , divinitatem fore impersectam , nisi in Pa- re , Filio , et Spiritu Sancto subsisteret e Non potest Se Perfecta dioinitas , inquit Cyrillus Lib. II. Th Iauri caρ. I. nisi Filium habeat, et fructum ex se Pariat. Ergo et . O M. I. Si relationes essent persectiones, SinguIae divinae personae non essent infinite persectae 3 unaquaeque enim Careret persectione relativa quae est in alia: Filius ex gr. paternitate r imo tres simul personae Persectiores essent , quam una. Atqui utrumque absurdum est. Ergo et . U. Neg. seq. maj. Cum enim relationes a natura dia vina uoti sint reapse distinctae , per circum insessionem , de qua supra dictum est , unaquaeque persona habet persectiones alterius ; ideoque ait Augustinus Lib. VI. de Trin. cap. 8. Tantum esse solum Patrem , vel solum Filium , pel solum Spiritum Sanctiam , quantum tres Personas simul sumptas. Adde , relationes non esse Persectiones simpliciter sim ices , quae melius est habere , quam non habere , sed persectiones simplices, quae aequali hus Persectionibus opponuntur , ita ut 'non sit melius iis ornari, quam oppositis , ut Lib. IIL. cap.
Objic. II. Si relationes essent persectiones , dici pos-Set , esse in Deo tres res. Sed hoo absurdum est 3 alioquin enim possent in Deo dici tres essentiae, tres aeternitates , tres immensitates etc. Ergo. H. Dist. may. Essent in Deo tres res relativae, Co rc. Absolutae, neg. Augustinus enim Lib. I. da Doct. Christ.
113쪽
11 o Theologiearum Institutionum Lib. IV. cap. IX.
cap. a. non abnuit dicere , tres personas divinas esse tres res : et Anselmus Lib. de Incarn. cv. 3. Nihil prohibet , inquit , Patrem et Filium dicere duas res. Absur dum autem est dicere in Deo tres res absolutas , ut et tria entia , tres aeternitates , immensitates etc. quia cum tres personae unicam naturam habeant , unam etiam habent existentiam , ideoque sunt unum ens , unuaeternitas , immensitas , etc.
Tres dioinse relationes unam habent olitentiam. Eu contra Scotum in I. Dist. II. Q. Suarea Lib. III. de Trin cap. 4. , alioSq. . f
Prob. I. Scripturae, et Patres quotlas do existentaRloquuntur , semper eam reserunt ad naturam. Sio E-ocod. III. 34. ait Deus : Ego sum, qui sum : et D iter. VI. 4. Audi Israel: Donignus Deus noster, Dominus unus est: et Iob. XIV. 14. Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine Z nonne tu qui solus M'vinc catholici, qui saeculo Iv. contendebant, utrum tres dicendae essent in Deo hypostases , in concordi mredierunt, explicato nomine hypostaseos; scilicet, si eo Domini: inteIligeretur existentia, unam dicendam esse is Postasim : si vero subsistentia, tres. Vide Hieronymum ist. ad Dam . nino etiam Augustinus Lib. VII. d. Trin. cap. 4. ait . Quod est, ad se dicitur : Pater outem ad Filium ; hoc est existeritia pertinet: ad naturam, Telatio autem terminum respicit. Et CyrilIus Alex. Val. II. Eo em Deum in Deo habere putandum est ingenitum Z Nam si ingenitum ipsum est yer sese. et seu MMamri .Propria positum , est titilem hoc, ut illi assem eum Pro tum Dei, et Patris, diuersum quipyitam eris ob eo , cujus est proprium. Nam quod alicujus est , ee Peuris constitutum existit , dioerium plane est ub eo , cujus est, atque itu duplicatur simplex natum Patris , e que ex Patre, et ingenito componitur. Quod de 3
Seniis ait Cyrillus , idem de relationibus dicendum estri b. ΙΙ. Existentia est, per quam eus aliquod est
114쪽
3 De Trinitate. Di ut aiunt, extra nibil , Subsistentis Vero est existendi modus. Non multip1icatur igitur exsistentia , nisi multiplicatis entibus , sive naturis ; ac proinde cum Deus unicum Sit ens , una natura , unam habeat necesse est existentiam , Iicet subsistentiae , seu modi hujus extinstetitiae tres sint.
Obio. Possunt in Deo dici tres res , ut supra ex Au gustino , et Anselmo observavimus. Atqui res aliquid significat existens. Ergo possutit in Deo dici tres exi
u. Dist. maj. Possulit in Deo dici tres res relativae, conc. Absolutae , nex. Dist. etiam min. Res significat aliquid existens vel existentia propria , Vel existetitia subjecti conc. Existentia propria semper, subdist. Besi absoluta , conc. Res relativa , neg. Res igitur Semper aliquid existens significat; sed non semper existens exi-atentia propxia, nisi sit res absoluta. At res relativae , cujusmodi sust relationes in divinis, cum si ut, sive mente a nobis concipiantur ut modi , et affectiones subjecti, in quo sunt, non existi int, nisi per existentiam subjecti , in quo recipiuntur, sive recipi intelliguntur.
Essentiri dirina, prout intelligitur ante relationes , non habet yropriam subsistentiam tribus personis commianicatam. Est contra Cajetanum I.
P. Q. XXIX. art. 4. , SuareE Lib. IV. cap. 4 , alios I. Thomistas. Prob. I. Illud non debet in essentia divina fingi a nobis , quod nec Scriptura , neo Patres agnoVerunt. At nec Scriptura , Deo Patres unquam quartae istius subsistentiae meminerunt, quae essentiae divinae conveniat, pro-ot ante relationes a nobis intelligitur. Patres enim constanter docent, nonnisi tres esse in Deo subsidentias. Sio
Concilium V. generale Collat. VIII. Anath. I. Si quis inquit, non constetur tinam Deitatem in tribus stibsi 3tentiis , sipe Personis adorandam , talis anathema sit. Quibus similia apud Patros Graecos; Latinosque passim .ccurrutit. Vide Peravnim Lib IV. cap. 3. Ergo. I
115쪽
xis TheoIogicarum Institutionum Lib. IV. cap. IX
Prob. . ΙΙ. Si natura divina propriam subsistetitiam baberet , sicut propriam existentiam habet. , dici posset Deus unus subsistens , sicut dicitur unus existens. Atqui hanc Iocutionem rejecerunt. Patres. Hilarius enim Lib. des Gnod. doce , banc esse catholicam fidem , quod Deus non sit unus subsistens , aed una substantia non dif
Prob. III. In Concilio Lateranensi IV. declaratum est, in Deo nou esse quaternitatem , sed Trinitatem. At nihil prohiberet dici in Deo quaternitatem, si praeter subsistentiam Patris, Filii, et Spiritus bancti, haberet etiam ipsa essentia divina propriam subsistentiam. Ergo.
Soluuntur Objecta. Obie. I. Patres aliquando docetit, trium Personarum esse unam SubSistentiam. Ita Agatho Papa in Eyist. quae habetur in ΝΙ. Synodo Aet. IV. Sic etiam docet Augustinus Lib. VII. de Trin. cap. 4. , et S. Thomas
Quaest. IX. de Potentia ara. ' 5 ad 13. Ergo. N. Dist. ant. Et subsistentiam accipiunt improprie pro substantia existente, cono. Proprie pro certo modo existendi ejusdem substantiae, neg. Obic. II. Hoc nomen Deus rem persectissimam significat , ac proinde subsistentem ; cum subsistentia ait ultima naturae persectio, et complementum. Atqui nomen Deus non dicitur relative ad personas significandas, sed absolute ad designandam Daturam. Ergo natura , etiam prout sine relationibus concipitur, propriam habet subsistentiam. U. Dist. maj. Nomen Deus significat rem subsistentem in Personis , in quibus revera subsistit, con . Subsistentem si Sistentia propria, et distincta a subsistentia
zrsouarum, Heg. Utique qui Deum nominat , rem per :tissimam , ac proinde subsistetitem intelligit , sed non subsistentia distjncta a subsistentia personarum. Ipsi Sa- helliani, et Sociniani, qui unam in Divinitate personam fingunt, cum Deum nominant: intelligunt subsistentem
in illa persona, quam solam agnoscunt. At Catholici , qui tres profitentur personas , cum Deum appellant ,
116쪽
mente eoncipiunt subsistentem in tribus personis, nota in propria aliqua subsistentia. Verum his omissis , quae parum utilitatis habent, multum Contentionis , restat , ut et de divitiis uotionibus, sicut suerat Propositum , di
De diuinis notionibus. . Ido. TAm supra ostendimus , ex divinis processioni J hns agnoscendas esse in divinitate notiones , Seu characteres quosdam, dignitatem aliquam significan- es , quibus quaelibet persona dignoscitur, atque ab aliis distinguitur'; easque notiones esse quinque , Innascibilitatent , Paternitatem, Filiationem , Spirationem Utivam , et Spirationem passioam. Nunc ea res explicanda est paulo susius. Non defuerunt enim Scholastici , qui plures notiones Statuerunt , ut Scotus , quisivam, ne inpe ins irabilitatem , in Filio agnovit: imo
sucrutit etiam qui nullam admitterent notionem, ut Pra
PositiMus , de quo S. Thomas L P. Q. MAII. ara. a.
noscendae sunt in dioinis notiones ; eaeque nec Faum Giores , nec plures sunt quam quinque : Innascibilitas , Paternitas , Fjpiatio , Spiratio activa ,
et Spiratio Passiva. Prob. I a. pars. I. Patres hujusmodi notiones in divitiis agnoverunt. 1ta Basilius Lib. II. coni. Eunom. , qui eas appellat γνωριηικας ιδιοτητας , Sive Proprietates, guibus persoriae dignoscunturA; et E ist. XA A VIII eas singillatim recenset : Gregorius Nyss. Lib. L. Cont. Eunom. , Augustitius Lib. V. de Trin. cαρ. 5., ultique, quos citat Petavius Lib. IV. in Prooetn. Prob. II. Sunt in Deo distinctae personae, quae ratio De originis propfietates persouales liabent , quibus in se constituuntur , et ab se invicem distinguuntur : humjusmodi autem proprietates notiones sunt. Ergo etc.
117쪽
I i4 Theologica rum Iussim senum Lib. IV . cap. X.
Prob. 2a. pars. Notiones duabus ex causis in divinis statuimus; nempe ut personae a se . invicem distinguan- - t ut Certus eurum numerus dei nimur. Aiqui ac haec duo quinque requiruntur , et sufficiunt Doliones. , Ut enim personae distinguatitur a se inVicem , requiruu-tur , et sussciunt notiones quatuor ; nempe Paternitas ,
Ra Pater a Filio distinguitur ; Filiatio , qua Filius a 'atre ; Spiratio actipa, qua Pater, et Filius a Spirita Sancit ; et Spiratio passisa , qua Spiritus Sanctus a
Patre, Filioque discernitur. Ut vero certus pcrsonarum desiniatur humerus , explicandum est , non esse in DcoHum processiones , quam duas : ideoque Patrem ab alio non procedere: ad quod requiritur, et sussicit L nascibilitas in Patre. Ergo. Diluuntur Objecta. O0ic. I. coni. I m. pari. Non est admittendum quod osscit simplieitali naturae divitiae. Atqui Doliones simplicitati naturae divinae ossiciunt: per cas enim iabstracta obticipiuntur tamquam a coneretis distincta'; Paternitas ex. gr. tamquam distincta a Patre. Ergo. H. Neg. min. Ad prob. dist. Abstracta concipiuntur distincta a concretis reipsa , neς. Per rationem , Conc. Porro distinctio rationis non officit divinae naturae simplicitati , ut diximus Lib. III. cap. 3. Obies. II. coni. 2 n. pari. Tot sunt notiones , quot relationes ; por relationes enim personae dignoscuntur , ct distinguuntur. Atqui quatuor sunt relationes. Ergo. Η Neg. maj. Nam per solam relationem Paternitatis, . et Spirali otiis activae non persecte dignoscitur Dater. Potest enim aliquis Pater esse , et tamen ab alio prin-eirio esse. At cum Paternitati additur innascibilitas,
persecte dignoscitur prima SS. Tritillatis persona , quae ita est Filii; et Spiritus Sancti principium, ut a nullo alio procedat principio. Inst. I.' Innascibilitas est aIiquid negatioum. At qua notio post iram aliquam dignitatem designare dehet. Ergo innascibilitas notio non est.
U. Dist. maj. Est aliquid negativum, quod ad sonum Vocabuli, cone. Quod ad rem significatam; neg. Signisi-
118쪽
De Trinstate. 133 eat enim principium sine principio : quod utique posiativa dignatus est Primne Personae. Iun. a.' Si inmiscibilitas est aliqua dipnitas , Filius, et Spiritus Sanctus , qui ea carent, impersecti erunt , et mitius digiti : quod est absurdum. Ergo.
R . Nem. seq. Cum enim tres personae divinae eandem numero naturam habeant , a qua notiones non sunt re
pse distinctae , habent etiam per circum insessionem no tiones omnes : non quidem in semia formali , ut Scholae aiunt ό sed identico : hoc est, non quatenus omnes notiones constituant formaliter , et distinguant personas singulas et sed quatenus idem sunt reipsa cum natura divina , quae in singulis personis inest.
Obie. III. Notio dehet esse aliquid proprium : Atqui
syiratio acriis commutiis est Patri , et Filio. Ergo no
N Dist. mo. Debet esse aliquid proprivm vel uni
Vel duabus personis , conc. Uni tantum , neg. Notio enim ad personas distinguendas valet. Cum ergo spiratio actioia Patrem et Filium a Spiritu Sancto distinguat, recte notio dicitur : licet non distinguat ipsum Filium a Patre , qui satis inter se. Per Paternitatem , et filiationem distinguuntur. Obic. IV. Praeter quinque notiones agnosci etiam pliae debent. Sicut enim agnoscitur in Patre innaseimiatitas, ita agnosci quoque potest ingenerabilitas in Patre et Spiritu Sancto , inspirabilit- in Patre et Filio. Praeterea aliae notiones excogitari debent., quibus dignoscatur . Filium non posse alium Filium generare , et Spiritum Sanctum aliam personam riullo modo Producere. Ergo Plures Sunt, quam quinque notiones. U. Nego. ant. Ad Im. dico, ingenerabilitatem in Patre satis explicari per innascibilitatem. Ad um. Ingenerab litatem in Spiritu Sancto non signiticare dignitatem aliquam ; ac proinde non esse notionem. Nam quod producatur per spirationem dignitas est e,od vero non Producatur alio modo, mera est rei negatio. Ad 3m. In spirabilitatem in Patre recte etiam explicari per inna-
sorbilitatem , quae cum significet primum principium sine principio , omnem excludit procedendi modum. Aut . Invirabilitatem tu Filio non esie notionem. Natri
119쪽
os Theologiearum Institutionum Lib IV. Gρ. XL. quod procedat per generationem , dignitas est ; quod vero non procedat per virationem . mera est negatio , ac proinde notio non est. Atque eade in de caum ciam non
posse generare Filium , non posse producere Personam aliam , non sit aliqua diguitas in Filio , et Spiritu Sancto , inutile est ad lioc explicandum alias excobitare uo
Seholion. Ex notionibus deducuntur termini notionales quinque, qui explicant in concreto personas , quatenus habent ita se notiones , ut innascibilis, seu quod idem est ingenitus , Pater, Filius, Sytrator, et Syiratus. Rursus ex notionibus oritur distinctio inter actnm essentialem , et notionalem in divinis , ut inter intellectionem essen tialem , et notionalem ; item inter amorem essentialem , et notionalem , de quibus supra diximus my. 6. Coro 3. Nunc iis absolutis , quae ad Personarum , ProseSsio Nes , relationes , ac notiones spectabant ; jam de personis ipsis tum generatim , tum singillatim eat more u atro Neviter, ac perspicue disputaradum.
Da personis diptati tum generatim, tum singillatim. I. I. ne personis divinis generatim. Ado. Ersonae desinitionem jam supra cap. u. tr x didimus. De personis igitur in genere hici quaerendum Superest, quid sit id , quod formaliter personas constituat . qua de re disceptatum est in Scholis acerrime. De singulis vero personis quaerendum , quae Nam sint singularum nomina ; et quae singulorum nomi Num ratio i quae Propriet . Diilitia by Coos s
120쪽
Personae disinae constituuntur 'er imas relatio ea Paternitatis, Filiationis , et Syirationis passime.
Prob. Unumquodque per illud in sua Natura consi tuitur , per quod ab aliis.distinguitur; unde axioma apud Philosophos receptum est: idem est princiρium distinguens , a tque constituens. Atqui personae per 3 Ias recerisitas relationes a se mutuo distinguuntur. Nam, ut saepe diximus, ubi non est relationis oppositio ; omnia in divinis unum sutit. Hoc solo numerum insinua, quod ad inpicem sunt . non quod ad se sunt 3 inquit Augustinus Iract. XXXIX. in Dan. Relatiora nomina Trinisatem faciunt, essentialia nullo modo triplicantur, inquit Fulgentius Lib. de Trin. Relatio multiplicat un a tem, inquit Metius Lib. ddi Trin. Ergo.
Objecto diluuntur. obiic. I..Belationes oriuntur ex processionibus ῆ Finternitas , et filialis ex. W. ex generatione. Atqui genem Tatio personam iam constitutam requirit prius enim. mente concipitur aliquid esse , quam.oper xi: Ergo re Iationes non constatuunt personas, sed iis iam aliuude eonstitutis adveniunt. N. Hac dissicultate deterritos nonnesios Tlleologos ira contrariam abiisse sententiam. Observandum tamen est triplex esse relationis personalis munus; I.' ut personam Constituat; a.' ut ad actum notionalem concurrat; 3.' ut re serat personam producentem ad eam, quae producta est. Ita Paternitas spectari potest: I.' ut forma personam Pu trim constituens ; I. ut conditio concurrens ad actum intellectionis notionalis , per quam generatin Filius 3. ut reserens personam Patris ad Filium. Unde Seholastici aiunt, relationes spectari posse et quisienus Persomninsunt, et quntenus eam ad aliam reserunt: sive, ut ipsi Ioqui amaut , et secundum esse in, et secundum erae ad. M baeo tria I elationis in exa , licet mente nostra di-