장음표시 사용
211쪽
queati, intelligere non valeamus. Sicut mim in Eneh kistia idem Christi corpus supernaturali modo pluribus est in locis ; ita posset Deus unum , cumdemque Ange Iam pluribus simul locis praesentem sistere. Plures vero Angelos eodem in Ioeo , licet mictimo, esse Posse , patet non Eolam ex eorum spiritali natura , verum etiam
M Evangelim , ex quo discimus, irinum hominis corpusti legione daemomum fuime obsessum Marci HM V. Deratque in postrema quaestione Thominae , qui conteradum , solam operatiouem Constituere Angelos iu OC , Oonstarateri docent ,3 posse Angelum de Ioco itilocum migrare , intacto medio ἔ cum.possit nunc hic ψmunc aIihi v x etiam remotissimo 4n Ioco operari ; licet Non operetur in interjecto spatio. Sed in sententia Sos istarum id fieri nainraliter non .potest. Hoc tamen Cese eum est, Angesorum motum in edibili celeritate peragi. Unde Tertullianus AyMoger. i ov. 22. an daemonem momenω ntinesare qαae, ire ἐοcis remotissimis agebanis uiar. d On tamen eorum motus sit in instanti ; quidquid 4n contrarium nonnulli Scholastici comment, sunt, Haee utem η gumet curiose magis , quam utiliter disputantur, non putavimus tractanda prolixius. iSi quis hisce dele-Mtatur , Scholasticos adire poterat, Gouetum Dis'. o
., Ado. D Creaturas corporeas λ esse Angelis utpote nam urae praestantiori, subjectas docent Patres. Certe Α 'solis naturalem esse potentiam moUendi corpora minacris literis manifestum ein Inde enim constat, Ange lum Percussisse de exercitu Sennacherib ' petitum oel
.ininta quinque millia virorum m. Rero X X 4 35. Stranstulisse Phili pum ex via, quae Gazam ducebat , in. Azotum Ace. φ .3- ; et Habacuc e Iudaea in Ba Ionem Dare. XIV. 35. ; ipsumque Satanam Iob. I. ignem docaelo deduxisse , concussisse, ed diruisse domum, in qua filii Iob epulabantur ; multisque modis eum obseSsorum corpora movere, et vexare discimus. ex Evangelio. Ne
212쪽
α t o Theolog. Institui. Lib V. Pars II. Cap. IV.
mirum est , Spiritus movere,corpora. Si enim Deus , qui maxime spiritalis est , maximam habet potentiam suo nutu universum orbem mOUendi 2 cur non potuit creaturis suis spiritalibus hujus potentiae minimam partem tribuere ; sicut animae rationali potestatem inuidit suo nutu movendi corpug ; licet id, non secus ac multa naturae arcana . quomodo fiat, intelligere non possimusIHane Angelorum potentiam maximam esse , ex Ipsis effectis intelligimus ; sed quam Late Paleat , scire DonPOSSumus', Cum non constet , utrum ad ea esse ienda , quae in Scripturis narrantur , Omnes vires suas adhibueri ut 3 an vero Dinjora patrare possint voI ipsi vel superioris ordinis Angeli. i Unde Augustinus Lib. III. de Trin. caρ. 9. Quid Possint , inquit , Per naturam , nec possint per prohibitionem , et quid Per Usius naturae
suae conditionem facere non sinaritur , homini explor re d cile est, imo oero impossibile. II. Cum ergo Omues Corporum utcumque mirabiles immulationes motu perficiantur ἰ Angeli vero , praeter exquisitam totius naturae scientiam , maxima polleant Vi movendi corpora , patet, eos multa Patrare posse in hac visibili rerum universitate , quae Ionge superent Ii Datuum virtutem , multaque admirabilia , et poetentosa de improviso produccre. Sed quaeritur hic inter Theolo sos , uirum Angeli uaturali virtute vera miracula edere possint i quae virtus cum in 3ngelis malis non sit extincta, quaeritur etiam, utrum verum miracuΙum ficii possit ab Angelis sive hortis, Sive malia. III. Pendet hujus quaestionis explicatio ab ipsa delinitione miraculi. Nam si cum Clarkio de Rel .'nat. vi revel. quem sequuntur Tilloisontis , Lokius , ct rictis , alii l. miraculum desinias esse tum, naturae ordini contrarium , a substantia intelligente , quae homine potentior sit , Productum , perspicuum est, Angelos sive honos, sive malos edere posse miracula. Sed cum nos Lib. I. - , 6. , rejecta hac desinitione , quac ab om-mibus Theologis explosa est , et evcrtit veram miraculi Motionem , illud desiniverimus opus rarum , et SuPra naturae leges, supcrans omnes Vires creatas ; ex hac de Gnitione manifestum est , Angelorum vires ad patranda mira Ia non posse pertingere. Sed cum ea definiti ,
213쪽
' De rerum creatione. a It ad rem praesentem translata , Videatur ut certum pone re, quod est in controversia ; inquirendum rhstat hio .' qiiodnam opus rarum , et mirabile creatas Angelorum vircs excedat: u.' utrum potentia ilin , qua An Iipialcnt, ut, possint pro lubito : 3.' an sint aliqui etain raeteres , quibus Vcra miracula, divina virtute patrata εdistinguantur a salsis e quod postremum etiam Lib. I. cap. VI. , qua utum necesse erat, attigimus.
Angeia nec aliquid ex nihilo errare Rosiniat, nec excreada materia uoseum mMndiam eonstituere , notiti id moliri contra generales naturae leges, i - ibus mundus hic seroamr , et regitur. Est dogma idei. . F
Prob. ia. Pars. Creatio rerum ex nihilo opus infinia ae potestatis est, qualis requiritur ad ius in tam distantitiam superandam , quae tuter nihilum , et esse interce dit. At potentia Angelorum finita est, a imae creata.
Prob. 2 a. pars. Ordinatissima totius mundani syste malis constitutio nonnire a mente sapientiae, i atque Potentiae infinitae fieri potuit; unde Patres, ipsique Gentiatis Philosophi ex admirabili hujus universi structura gobabant esse Deum. Vide Tullium Lib. II. de me
eor. Ergo ab Augelis fieri non potest. Prob. 3 a. Pars. Genernies naturae leges sunt ipsa Dei voluntas , quae statuit ab aeterno , ut corpora certo modo, certisque regulis movexentur. Atqui nulla creatura voluntaIem omnipotentis retractare, aut frustrari es eiu suo valet. Nec dicas , Deum hanc potestatem creatis mentibus DCisse , ut tiges a se latas suspendere , autium cre valerent. Sapientissimum enim rerum Μod ratorem , et principem non decet, ut ministris suis potestatem faciat leges , summa sapientia ad honum vn versi istas , pro. Iubito abrogandi, aut mutandi. Ergo
214쪽
aia Theologio. Distitui. Lib. V. Pars II. cap. IV. I. Corollarium.
Ergo quidquid miri patrare possunt Angeli , non est
nisi secundum naturae leges , occultasque causas , et v-plicando , ut ajunt, actipa PassipiS. ' .
Sol nitir Objecta. Obsee. I. Magi Phardoras 'ope daemonum miracula Noysis imitati sunt : virgas suas mutarunt in serpentes , e L aquam in sangamem : - ranas etiam subito' emergere fecerunt. Sed hoc ast contra naturae leges' Ergo. N. Iacobus Sercesius Tram. de mirae, quem se- pauntur Turretinus aliique ) putat , Μ agos Pharaonisuisse Iudiones quosdam mirae dexteritatis , qui sine opedaemonum supposuerunt virgis angues, squam colore anguineo infecerunt , racias ' aliunde collectas sparserunt: quae Si Vera essent, Prorsus evanesccret objectio. Sed quia haec non satis congruunt sententiae Scripturarum concedimus ,.ndfuisse daemones praestigiis viis. Quare resρ Diff. ant. Et haec facta sunt a Magis revera, uti facta suerant a Moyse, neg. Facta anni subdole , et modo aliquo, qui Dou .est contra naturae leges , nec daemonum potentiam superat v conc. Dicimus ergo cum Augustino Libc GL de Trin. cap. 6. Magis virgas Projicientibus , daemones mira celeritate , virgis subi iis , supposuisse veros anguescaliunde allatos. Ita in secis-μ aquam sanguineo colore t ranas vero vel aliunde attulisae ,, vel ex ovis , undique Per AEgVptum sparsis , Eubito produxisse applicando occultas naturae vireS,
quae rauarum ortum' Ccelerarent. :έ3 . . A
- Objic. II. Pythonissa L Reg. XXVIII, 'i I, , roga te Satira , suscitavit a mortuis Samuelem , qui Regi t istius exercitus cladem , ejusque mortem certo praedixit. At mortuorum suscitatio totius naturae logi hus advers
U, Missis variis celeberrimae hujua historiae e plicationibus Theologorum, quorum alii volunt, non Samue Iis animam , sed spectrum apparuisse Satili alii ipsum daemonem, quorum sententia uou satis cohaeret cum eo, U quod Diuitiaso by Corale
215쪽
' De rerum Creatione. ., 2 13 quod dicitur Eecti. XLVI. 23. Samuelem post morien Prophetasse', Resρ. cum Augustino Lib. I. ad Simplis. O. 3. dist. maj. Et id accidit MVirtute daemonis , ne Voluutate, et polentia Dei, qui in poenam sceIesti Re gis voluit eum per Prophetam illum , cujus mandata 8PrCVerat, Postrema, ac terribili seu tentia percutere. I, ideoque vel ite Deus es nam Samuelis adduxit : vel extraordinarie permisit, ut daemon supra virtutem suam Pro ea vice id faceret, Conc. Aon er o poterat 'thonissa , aut daemon a mortuis Samuelem evocare : nec ilIa hunc exitum incautationum suarum expectabat iduoq. Scriptura reseri, ipsam inopinato rei eventu exhorruisse. Sed ipse Deus id voluit, et secit in poenam Saulis. Vide varias Interpretum de hoc sacto . opiniones apud Calmet Disseri. de Samuele per insum Satili odi. jecto. Corollarium. Quae igitur narrantur a veteribus portentosae immulationes hominum in bruta ut ex. . Sociorum Ubssi in porcos, et Diomedis in Volueres , Aptitui in asinum, quae collegit Augustinus Lib. XVIII. de Cio. caρ. 16. et seq. quasi daemonum virtute essectae i item Sagarum in varia animalia : eae vel fabuIae sunt , vel deliramenta Pharitasiae magicis , venenatisque poculis perturbatae.
Angeli naturali , quam hasent, Mirtute mopendi, in mutandide coryora , non Possunt pro iubilo suo uti ;sed tantum , quantum Deus pro sua sapientia,
et juvitia permittit. Est dogmo fidei. Prob. Si angeIi virtute illa pro lubito uti possent ,
Prosecto daemones , ut sunt hominibus insensissimi , aut brevi genus humanum pessumdarent; aut frequentissima ederent signa , ac portenta ut eos a vera abducerent reli gione , aut ad malum incitarent. Sed hoc fieri non vidς-mus i suturum autem esse scimus ex Evangelio, et AP
calypsi in novissimis diebus , in quibus Satanaa sv
216쪽
21ά Theolog. Institur. Lib. V. Pars IT. cap. IV. oestir modico temPore , et ejus ope Antichristus. crusque ministri dabunt signa , et prodigia , ut in errorem in camur, si fieri potrat, etianι electi. Ergo cie. Hinc Augustinus LG. III. de Trin. cast. 8. Non est, inquit, putandum, istis transgressoribus Angelis ad nutum seriarire hane olassilium rerum miteria r.
Ex hae propositione ea quaestio sniri potest, quae
est magia is animis agilata , utrum extet Magia , non quidem naturalis , qua nonnulli ΡhVsicae periit , per causas vulgo ignotas , mirabilia quaedam esse iuni, ob quae in suspicionem aliquando Veni uul; sed supernatu Talis , et daemoniaca hoc est scientia quaedam . porruam certis signis. verbis , aut carminibus compellatitur
aemones aut occulta prodere . aut sutura praedicere, aut mirabilia sacere. Nommili enim audacter docent , haec omnia commentitia esse: nullum esse . nec esse posse inter daemones , hominesque commercium. Magno
.eonatu id adstruere Conati sunt Baliassor Beheroo s in Mundo fascinnio Antonius Van-Dale Lib. de Oracul.
Ethn. aliique , quos magno numero reccnset Ioan. Osi-ander Tract. de Magia. Contra alii , qtiaeculiaque de Magia rcferuntur. sine delectu credunt. Hoc Certum est,
nefariam hane doctrinam apud ZEgyptios, Chaldaeos, Persas , Graecos, aliosque magno Studio fuisse excultam, ipsosque magui nominis Philosophos , imprimis Plato- Micos ei nomen dedisse , eo quMd Pulorent , mundum hunc , singulasque eius parieε a rnediis quibusdam pote talibus , sive spiritibus repi , quos sacrificiis , carminibus , aliisque caeremoniis si ciere Dilcbantur, ut
stimis Lib. X. de CD. cap. 9. I mo religione Christiana Ionse latcqiae propagata , utque idololatria sere abolita , non cessarunt inter Christianos mali seria ii homines, qui impiae huic disciplinae nomen darent. Magiae historiam strictim resert Buddeus de Athe-Bmo . et superat. cap. 9. ad I. 3. De illa ergo ita se tiendum. Primo quamvis nulla extarei magia, tamen
gravissimi scalerio rei sunt, qui em Prositentur , e.
217쪽
n De rerum Creatione. . at squod per disciplinam , quamvis vanam , cultum spirit bus Oequissimis , Dei que inimicis exhibent; vel saltem
Cum eis societatem incutit pacto sive expresso , sive implicito. Deinde si nomine Magiae Intestigatur Scientia. V qua certo a daemonibus obtineantur supernaturales effς-Clus , vana est , et remmeia titia ; ut enim demonstravi'mus . nou potest daemon certo Polliceri , nec praesta etiam illa, quae suam potentiam non excedunt; sed i tu in a voluntate Dei pendet. Et hoc sibi volunt Patres,
cum Magiam dicutit esse ludum . et sallaciam, ut Textullianus Lib. de Animα ea'. 53. Quid ergo , inquit , dicimus magiam ' quod Omnes μene , fallaciam : cui consentiunt Cyprianus Lib. de idol. , Arnobius Lia. I., aliique . . Denique si per Magiam signi sestetur notitia, et usus signorum , quae aliquando Deu, permittiι in poetiam scelestorum hominum. effectu non carere , Spargens
Ioenales caecitates super illicitas cupiditates : profectoane magiam extare constat ex Scripturis , tu quibus reseruntur portenta. quae suis incantationibus edidere Μagi Pharaonis, Pythonissa, aliiqux. Unde eum Sc pio m ejus lucula ationem quandam suam de Masia Ludorico Muratorio misisset, noluit vir doctissimus eam cRiculo suo probare , Vcritus , ut ipse ait in Din. aax bum, tcstimonia Scripturarum ; adeo temeragium
ci visum est magiam omnino negare.
.Siam certi characteres , quibus sera m acula discernuntur a falsis. Prob. I. cum Deus ad homines erudiendos in veritate religionis miraculis utatur , ut diximus Lib. I. cay. S, decet ejus sapientiam talibus charaeteribus ea insignire, ut a falsis dignosci possint ', alioquin essent inutilia. Ergo. Prob. II. Eorum signorum enumeratione. 1.' Si opus aliquod mirum contrarium sit naturae legibus, omnium 6aeculorum experientia comprobatis , id , quia vires A gelorum excedit, ut supra dictum est, Deo auctori at tribuetadum. Talis est ex. m. mortuorum suscitatio, a.
Item si opus sit. ex iis, quae supra diximus coguitioncm
218쪽
116 Theolor. Institnt. Lib. V. Pars II. p. IV.
Angelicam superare , 'ialis est arCanorum cordis serutatio ,.es praedictio futurorum libere Contingentium. 3. Si opus tale sit, quod etiam Angeli patrare possent Per occultas Nattarae Causas , tutac aestimari debet divinum , aut magicum eX fine , modo , et essectibus. Et I.' quidem ex sitie ; si enim opus cssicitur ad Dei cultum, et pietatem augend.im , et destruendum peccatum , et diaboli regnum , tunc non a daemone , sed divinitus es-fectum censeri debet. Ut enim docet Christus in Evangelio , non poteSt Satanas ad Versus satanam pugnare Mast. II. Marc. III. E contrario si sinis operis sit malus , aut omnino inutilis , Deoque indignus , daemonierit tribuendum. Nemo in sPiriια Dei loquens. dicieana hema Iesia I. Cor. AII. 3. Et Deuteron. XLII. I. Si surrexerit in medio tui PrsPhetes , aut qui somnitimoidisse se dicat, et Araedixeris Sigrium, atque portentum, et epenerit quod locutus est , et dixerit tibi: eamus et sequamvr Deos alienοS , FGOS ignorm , et serpiamtis eis: non nudi es Docem ProPhetae illius , arat somniatoris, quia rentat ons Dominus Deus vester , ut palam siue
utrum diligatis eum , an non, in toto corde, et in tota vinima pestra. Σ.- Ex modo , nempe Si fiat arcanis carminibus , aut signis quibusdam , Verbisque superstitiosis, une opus daemonis censeri dcbei 2 idemque esto judi- Cium , si quis post mulla utcumque mirabilia , qua effecit, promittat , aliquod se Patraturum , et tamen
Conatibus suis non respondeat eventus ; Dci enim omnipotenti de ista non Conveniunt : Si vero per invocationem
Dominis Dei', aut Iesu Christi , Sive per probatas ab Ecclesia preces , divinum erit. 3. ' Ex essectibus M, si
enim esseclus sit bonus , et Permanens , a Deo est siumalus , aut cito evanescetis , a daemone. IIi autem cha Tacteres in veris miracitatis debent simul omnes inveniri rat si unus deficiat , falsum putari debet. Nis igitur signis facile fuit diguoscere vera miracula Moysis a salsis Magorum AEgyptiorum praestigiis , horum enim falsitas se prodebat 1. ' ex pravo fine ; fiebant enim ad impediendum veri Dei cultum , et 'augendam,njustitiam aegraliorum in Hebraeos : a.' ex modo ; tum quia facta hutit, ut ait sarer textus , incantationibus ;ium quia Magi in tertio signo defecerunt , et conati
219쪽
' De remisti Creatione. 21 imitari reliqua, non potuerunt; 3.' ex offectibus ex M. quia virga Μoysis devoravit virgRs eorum. Facile etiam erit m fine saeculorum distinguere vera miracula Christi , et Apostolorum a salsis Antichristi prodigiis. Sed quia tunc multorum fides infirma erit, et frigescens charitas , ideo multi seducentur, praesertim eum Prodi gia magna sutura sint.
De stariis Angelorum ordinibus. Ado. I. ron est dubium , quin Deus innumerabi II lem illam caelestium spirituum civitatem miro , ac sapientissimo ordine disposuerit, cum haee infima , et visibilia . omnia in numero , pondere , et mensura seeerit. Sed de ordine illo ita disserendam nobis esse , tecte monet Estius in II. Dist. IX. S. I. ;
ut meminerimus , istorum cognitionem a sensibus, atque experientia mortalium remotissimam esse , tic Proinde de iis non humanis ratIonrbus pronunciandunt, sed ta se eum asserendum , quantum Scripturae sacrae , et mα jorum motoritas hic nobis' praelucet. Nam et Patres Mnc rem sobrie sibi attingendam Putarunt. II. Novem autem Agelorum ordines Scriptura, et constans Patrum fere omnium Sententia recenset , Angelos , Archangelos , Virtutes, Potestates, Principatus, Dominationes , Throtios , Cherubim , Seraphim. Licet
noti omnes Dinres hunc numerandi brdinem sequantur. Nine Angelorum nomen , licet omnibus commune sit; nd designandum tamen peculiarem ordinem , eumque infimum. coarctatur. Utrum Vero praeter eos alii etiam
sint, dubium esse putat Chrysostomus Hom. m. de compr. Non solum isti , inquit, sunt coetus in caelis , perum i intine gentes , et nationes in abiles, quas nulla explicare potest oratro. Et adstipulatitur Theodoretus Comment. in Epist. ad Ephes. CV. I. , Theophy Iactus , et Oecumenius. II l. Bos novem ordines Dionysius, vulgo Areopog la, auctor VI. saeculi, in tres Ilierarchias distinguit; ita ut unaquaeque Hierarchia tribus constet ordirubus. Es
220쪽
diis Theolor. Institui. Lib. H Pars IT. Cay. V.
.utem Bierarchia sacer principatus , seu ordo quidam , in quo alii aliis praesunt ad ea munia obeunda , quae in Dei gloriam cedunt; sicut in Ecclesia etiam est Hie-πarchia ex Episcopis, presbyteris , et .ministris , ad Dei Cultum ordinata. Dionysium sequuntur S. Thomas , C aerique Scholastici in liac hierarchiarum caelestium Pa
IV. Rursus idem DionFsius Angelicos omnes ordiries
ri decies millies centena millia assistebaut ei; quo ex loco etiam Gregorius M. Lib. XVII. Moral. cv. 9. nec non S. Thomas , aliique Scholastici , ' in eandem opinionem sunt adducta. Hinc docent, supremae Hierarchiae Angelos scilicet Thronos , Cherubim , ac Seraphim semper Deo adstare, nec umquam ad exteriora adhiberi ministeria , nisi sorte aIiquando , ut nonnulli Concedunt , extra ordinem. Afios vero mitti ad variaministeria, superiores ad majora , inferiores ad minora, pro sui quemque ordinis dignitate. Caererum numquam anseriores Angelos Deum αμεσως immediate mittere , sed eos illuminare per superiores, ita ut Dei Voluntas Primo superioribus Angelis revelata , per eos mox inferioribus denuntietur. Haec igitur omnia cuius ' siut ponderas , et Certitudinis, est hoc loco investigandum. Prob. Scripturae I.' non solos Angclos commemorant, sed Archangelos , Thronos , DominationeS etc.. Quodnu tra esset, si omnes essent ejusdem ordinis. u.' Daniel. X. I 3. Mich I dicitur unus cie principibus Pr mis'. ubi autem primi principes sunt . ibi ordinem aliquem eMe, necesse est.. 3. ' Raphael Tob. XII. IS. dis Citur unus ex . nient , qui astant ante Do inum: quod manifeste distinctionem aliquam , et electionem ostendi uino Augustinus Lib. ad Orosium caρ. I a. Esse , in
' ix, Sedes , Dominationea , Prinoipvius, Potestases im
Esse aliquam in re Angelos ordinum distinctionem , ide tenendum rat.