장음표시 사용
241쪽
ne resum Creat ne . arisiae indiget hoc auxilio movence, eo etiam Angelus Ῥtis , habuit. U. Nex. ant. Laudati enim Patres ne verbo quidem tenus Dei motionem , et gratiam dicunt suisse in Ange
Iis , et homine innocente absolute essicaeem. Fatemur cr-go cum Promero , et S. Thoma , divinam voluntatem esse Primam causam Omnium spiritualium motionum, et in utroque statu hominem divina motione opus habui se sed negamus , Dcum eodem modo movere Creat
ram innocentem . et sanam cui dederat liberrimam , et expeditissimam bene agendi , adjuvante gratia , potest tem ) ac infirmam, imo et mortuam. Algensius quidem
ait, cadem gratia stetisse Angelos , et reparatos hom nes , quod ultro damus ; sed nou ait, eam, gratiam eo dem modo fuisse operatum. Objic. III. Argumenia illa , quibus Thomistae neces sitatem physicae pr emolionis ad quemcumquem actum etiam naturalem adstruere nituntur, subjectionem scilicetvreaturae , qua Pendet a prima causa , et arbitrii itidis- ferentiam , quae nos supra dissolvimus Part. I. cap. 6. Indisserenita enim arbitrii non est passipa , ut in corporibus ; sed actipa. Subjectio vero creaturae Tecte constat,
posita divini adjutorii necessitate , sine quo ad bonum
De merito , et peccato Angelorum. - Ngelos tot ornatos donis partim in accepta.' justitia perseverasse ; partim, quod valde mirandum est, cecidisse non quidem ignorantia ; sed vel voluntario attentionis desectu , vel judicio practi Ialso; ideoque illos gloriam , hos poenam meritos esse , certum est ex Scripturis ; magnoque id documento esse debet, ne quis altum sapiat. sed timeat. uuippe eorum qui ceciderunt, princeps diabolus , satan , soc est a Versarius , hostis ; reliqui daemones , daemonia , SED eus neqtiam , spiritus immundi passim in sacris literis appell8ntur. Quautum autem inter AngeIoriam Creatio-Dem , atque fruem Vel gloriae, vel poeuae intercesserit
242쪽
a o Thelogiorum Institui. Lib. V. Paran. Cap. VII. temporis, incertum est sa) ; nisi quod constat, illud
suis e brevissimum, cuin Angelorum ruina hominum peccatum praecesserit , quippe quod ex diaboli persuasione ortum habuit. Quaesitum quidem est anxie a Theologis, utrum Angeli in primo creatiouis momento mereri , et Peccare potuerint, multumque ea de re inter Scotistas , atque Thomistas est disputatum. Sed hac minus utili Praetermissa controversia, qnaerlinus hic I. utrum A gelorum princeps , aliique ejus peccati consortes reveram primo creationis momento peccaverint, a.' cujus specie peccatum illud fuerit: 3.' utrum in eo sint adhue obstinati ' utrum post primum in nova semper Peccata ruaui : 5.' quot, et ex quibus ordinibus Angeli ceciderint.
Angeli omnes , ntilio excepto , in primo creauionis mo- mento , imo et in primo aetu deliberato' boni fuerunt.
Prob, I. De Diabeso nam de bonis Angelis nulla quaestio est Ioan. VIII. 44. dicitur ; Liae homicida servi ab initis , et in peritasse non stetit: quae verba e pendens Augustinus Lib. XI. de Cio. cv. I 5. ait: DPO tet , ut hoc sic accipiamus, quod in oeritate fuerit: sea non Permanserit. imo et mech. XXVIII. I 5. de Diabolo istelligunt Patres , quod sub figura Regis Tyri dicitur :-lulasti perfectus in riis tuis a die conditionis tuae, donec inpenta est iniquitas in te: quae verba secundum Scripturarum phrasim significaui, eum recte se gessiMe,
Prob. V. Augustinus Lib. de Corr. et Gaz. cap. 1 o. solam tu bono perseverantiam Angelis malis defuisse a frmat , quam habuerunt boni ; perseverantia autem ostendit, bovum suisse vitae principium. Et S. Th mas I. P. Q. LXIII. art. 5. ad 4. aperte docet, omnes A
243쪽
De rerum Creaιἰone. Angelos in primo momento meruisse ; deinde quosdam hoc meritum peccato amisisse , alios Vero illud perseverantia servasse. Concilium Bracarense Ι. can. VII. anathemate damnat eum , qui dixerit , diabolum a principio non fuisse Angelum bonum. Alia loca Patrum vide apud
Dices. Ea suit Angelorum conditio ex S. Thoina L. P. Q. LXII. art. 5. , ut Per unum actum , quem ipse immutabilem putat, ut supra diximus cap. 4. ad beatitudinem pervenirent, Ergo si Diabolus in primo momen
to meruisset, pervenisset utique ad beatitudinem. u. Dist. ant. Per unum actum Consummatum , sive perseverantem usque ad terminum a Deo constitutum, conc. Per unum actum Hon Perseverantem , neg. Unde
idem S. Thomas L P. Q. LXIII. art. 5. ad q. postquam docuit, Angelos Omnes in primo momonto meruisse ,et addit : sed quidam eorum statim impedimentum Praestitertiari , suae beatitudinis Praeeedens meritum momtifcantes ; et ideo beatitudine, quam meruerunt ,αSunt priMati.
Diaboli , et sociorum ejus Peccatum fuit superbia. Prob. I. Tob. IV. 14. Superbiam numquam in tuo sensu , aut in tuo perbo dominari permittas , in lysa enim initium sumpsit omnis perditio. Eccli. X. I 5. GAtium Omnis peccati si Perbia. I. Tim. III. Ne in superbiam elatus , in judicium incidat diaboli ; h. e. in ea dem cum diabolo damnationem propter simile peccatum incidat. Prob. II. eae PP. Augustinus Lib. u. de Cio. ca 6. Ab illo , inquit, qui summe eat, apersi, ad so*sos conpersi sunt ... et hoc Mitium quid aliud , quam superbia nuncupatur Z Idem alibi repetit. Concinunt Da tres alii, Hieronymus in caρ. XIV. Isaiae , Chrysostomus Homia. de Adam et moa, Nattamenus Orat. de Natio. Christi , Athanasius , Ambrosius etc. ENO. Prob. III. Substantia Angelica corporis expers nompotuit in delectatioue rerum sensibilium, sed tantum
244쪽
di Theolog. Iustit. Lib. V. Pa s. II. Ca'. VII.
in se ipsa, Suaque propria excellentia fili in ultimum constituere: quod ad superbiam pertinet: Diabolus ... rutique non amas it Pecuniam . Sed PrOPriam Potestatem,
inquit Augustinus Lib. XI. de Gen. ad lit. Cay. I 5. Ergo. Dices. Irenaeus Lib. IV. ca'. 78. , Cyprianus , Sive quis auctor Libri de selo , alii I. ΡΡ. docent, diabolum peccasse invidia humanae dignitalis : quod et probari videtur ex eo, quod dicitur Ioan . VIII. Ille homicida erat ab initio: et Sap. LI. 24. Inoidia Diabo- i mors introioit in orbem terrarum. Alii volunt, Diabolum peccasse odio Dei : alii ingrato animo in Deum :demum alii , ut Scotus , et Biel , luxuria quadam spiritali , seu nimio appetitu , ct delectutione excellentiae .grgo.
U. Dist. ant. Et haec omnia suerunt esseetus supe
hiae ; conc. Fuerunt causae , neg. Sic de invidia inquit Augustinus Lib. XL df Gen. ad tit. caρ. I 4. Nonnulli dicunt hunc diabolo fuisse casum a supernis sedibus , quod inoiderit homini facto ad imaginem Dei : Sed
1noidia sequitur suPerbiam , non praecedit. Non enim causa su erbiendi est inpidentia , sed causa inoidendi superbia. Idem dicas de odio , et ingrato erga Deum animo. Appetitus autem , et delectatio propriae excel-Ientiae , si ordinatus est , peccatum non est ἱ si autem inord natus , non Iuciuria , sed superbia est. υ Ν'Scholion.
Quamvis constet, primum Diaboli peccatum suisso superbiam ; non est tamen aeque expeditum , in quo illa superbia sita fuerit Augustinus Tract. XVII. in an . et alibi docet , euin aequalitatem cum Deo appetiisse , eamque sententiam Prudentius , fidorus, Bernam dias, aliique sequuntur. Hanc opinionem defendit Sc4tus in II. Dist. VI. Q. a. ari 2. Alii Volunt, eum non aequalem, sed similem esse Deo voluisse ; ita ut sui juris esset, nullique subditus i quod videtur sentire Gregorim Lib. XXXIII. mrai. ca'. uti. et hoc senSaintelligendos docent Augustinum , aliosque Patres pro' priori sententia laudatos. Ita Helensis Part. II. Q. Io9. Gra. a. , Lyranus in cap. XLV, Isaiae, et alii. At S. Thomas
245쪽
ne rerum creatiane. 243 utramque refellens senteniam I. P. Q. LXIII. αrt. 3. eo quod Diabolus utrumque impossibile esse evidentissime noverat , putat , in eo sitam Diaboli superhiam , vel quod viribus naturae ad beatitudinem pervenire volu fit ; vel quod , rejecto fine supernaturalis gloriae , in fine inferiori , ad qucm naturae Suae Virtute posset pertingere, conquieverit : atque hoc sensu appetierit Dei similitudinem qui noti alieno beneficio , sed sua natura
beatus est. Onaues istae sententiae in eo conveniunt,
quod Diabolus ipse sibi ad beatam pilam suscere o tuit , ut ait Ambrosius in Psal. CXVII. , et Augustinus Lib. A XII. de Cio. cast. I. , neque ex cognitione excellentiae suae in laudem Creatoris assurrexit. Putant etiam Theologi nonnulli , sed non satis firmo Scriptu Tarum , et Patrum sundamento, noluisse Diabolum Christo homini , quem Deus ab initio iis revelaverat futurum omnium creaturarum caput, et principem , subj ci , ac famulari. Pulidam autem multorum veterum sabulam ; qui Angelos peccasse Putarunt in eo , quod filias hominum
adamaverint, et duxerint uxores , non putavimus hoo loco commemorandam. Nam praeter ea , quae supra diximus de spiritali Angelorum natura, constat, Angelos jamdiu ante id tempus et precasse, et damnatos esse. Certe Philastrius Lib. de haeres. cap. Io8. hane Sera leutium inter haereses recenset, paulo latius fortasse, ut saepe alias , nomen haereSis usurpans.
Diabolus , ceteriq. rebelles Angeli in peccato obdurati,
et obstinati sunt, et omnis actus eorum delibera tus mortale peccatum est; licet hinc eorum demeritum , ac Poena non augeatur.
Prob. I a. para, quae est dogma fidei. Substantia spiritalis, ubi ad terminum pervenerit, mutari amplius non potest; non quia substantiae separatae, ut Thomistae Contendunt, natura sua immutabiles sunt, sed quia in via: termino, Vel Iumine gloriae donantur, quo ulterius Ca dere nou Possint ; vel omuino privantui' gratia, quRQ a gον
246쪽
converti possint. Quod probatit communiter ex cap. XI. E l. o. 3. Si ceciderit lignum ad Austrum , aut ad Aquilonem , in quocumque loco ceciderit, ibi erit. At qui Angelis malis vel Primum peccatum fuit eorum viae terminus , ut ait Damascenus LiD. II. my. 4. Vel in peccato manserunt usque ad terminum a Deo praestitutum. Ergo.
Prob. II. ex PP. Fulgentius Lib. de Fide ad Pet. cap. 3. De Angelis, inquit , hoc Deus disposuit, et
impleoit , ut si quis eorum bonitatem Moluntatis pcrderet , numquam eam dipino munere rePararet . et mox :. Omnes praeMaricatores Angeli nec mata Possunt umquam Dimalc carere, nec Poena. Idem docuerat Augustinus
Epist. CAVIL al. c VII. te Lib XI. de Cis. cap. 23 , Gregorius' Lib. II. Moria. cap. 4. unde ait S. Thomas
P. Q. LXIV. art. 2. Firmitre tenendiam est secundum fidem catholicam , quod et Ooluntas bonorum A gelorum confrmata rat in bono, et poluntas Daemonum obstinata est in maIO.
Prob. aa. pars Diaboli voluntas pessimo fini assixa , atque immutabilis adhaeret. Sed omnis actus delibera- Ius ex pessimo fine, grave peccatum est, ut suo loco dicemus. Ergo eis. Hinc Rupertus in illiad Ioan . VILLI iam loquitur mendacium ex prostriis loquitur : Omne , .inquit, quod loquitur Diαbolus, mendacium est; etiamsi fat , aut eMeniat quod loquitur ; nihil ehim corde simplici, nihil omnino loquitur absque intentione fialendi Vide S. Thomam Q. Ara de malo art. 5. et a. 2ae. Q. LXXXIX. an. 4. , ubi late de hoc disserit. Dixi augem actus deliberatus : quia ait idem S. Thomas. Actus
domonis naturalis bonus esse potest, et attestatur bonitati naturae , et tamen tali bono Iabutuntur ad malum. Prob. 3 a. Pars. Cum substantia separata ad terminum Pervenerit, mereri ulterius, aut demereri non potest. Ergo. Objic. coni. 2m. pari. Non omne quod facit homo peccator, peccatum est; damnata est enim a Pio V
et Greg. XIII. tua Baji pro . num. XXXVIII omne quod
. facit Paccasor, Mel serpus peccati, Peccatum est ; et item alia n. XL. In omnibus suis actibus Peccator semit δε-
minanti cupiditati. Ergo idem dicendum de Diabolo ;Praeaertim cum Jacobus cap. u. I9. dicat: Daemones
247쪽
De rertim Creatione. 2 credunt, et contremiscunt'. et Apostolus Rom. XIV. His
Omnis lingua consi bitur Deo : et Philipp. II. o. in
nomine Iesu omne genuflectatur caelestitim , terrestrium, et infernorum: et Ioannes AI'oc. V. t 3. Omnem crea tiaram, quae in caelo est et stiper tρrram, et sis term ... audi-pi , dicentes: Sedenti in throno, et Agno benedictio, et honor, et gloria: qui utique actus boni sunt. Ergo
U. ad i m. Neg. Cons. rι Paris. In homine peccatore, dum adhuc vivit ; praeter actus non deliberatos, qui Peccata non sunt , est aliquis actus etiam deliberatus, saltem ex gratia actuali, qui bonus est: utrumque a
tem Bajus negabat, ut suo loco dicemus. Nos autem Itic agimus do solis actibus Diaboli deliberatis, quorum Tullus ex actuali gratia , omnes ex pravo sine proficiscuntur ; ae proinde dispar est Tatio. Quae autem Daemones iaciunt in testimonium gloriae Dei et Christi, de quibus Ioquuntur recitata Script nrae Ioca , siciunt utique iuviti , si coacti ; sicut victus Victoris potentiam agnoscere cogitur. Unde L. Cor. XV. 26. dicitur omnes
Christo subjiciendos. Sed quia damnati frendentes , et indignabundi id faciunt, in hoc ipso peecant. Inst. Quod liberum non est , non est peccatum. Quo posito; vel daemones in singulis operibus liberi sunt , vel non. Si primum dicas, ergo in aΙiquibus actibus p
Sunt abstinere a peccato. Sin alterum, non Peccant. Ergo. U. Dist. Im. prOP. Quod non est liberum libertate contrarietatis, neg. Libertate contradictionis, cono. Porro licet Diaboli voluntas immutabilis malo fini assxa
sit, et in eo novum , ut nonnulli putant, non committat peceatum cum sil unum conlitiuum peccatum in
principio libere admissum i in omni tamen electione mediorum libertatem habet contradictionis, quae ad Pe eatum sussieu. Deus , inquit Estius u. Dist. VII. qui malum nec pelle Poteu, nec facere, liberum, imo liberrimm hahet arbitrium : quia quae.Mult , ee facit, potest ison MelIe , et non facere, et Contra quae non Mult, et non facit, potest pelle , et facere ; nec non inter res dipersas unam pelle, et facere Potrat, aliis omissis. Ad eundem modum Angelus , et homo facti ad immaginem Dei, lihertim hahent arbitrium, quia non ad unum vendi modum determinati εunt, sicut ea,
248쪽
α46 Theolog. Institui. Lib. V. Pars Π.Cαρ. VII.
quae naturaliter agunti Sed agere Possunt, et non agmre a que in dioersa media adjinem ordinabilia, quod- Iiber eligendi facultatem habent , quamois ea media inhonis Angelis , sicut eι in beatis animabus nonnisi honta sint ; in malis Angeliis, et in animabus damnatis, nonnisi mala. Quam doctrinam probat ex Augustiuo , qui in I p. CCXVII. al. CVII. ad Vital. ait Diabolum regere filios dissidentiae ad arbitrium suum : Quod ta-- men liberum non habet ad fenefaciendum , sed ad ma-aeimani malepolentiam Poena sui sceleris obduratum.
Diabolus innumeros Angelos secum in peccatum , et ruinam pertraxit , qui oulgo daemones. aut darimonia dicuntur , et quidem eae partis ordini-hus 3 m jor tamen est numerus Angelo-
Prob. I a. pars. Diabolum alios Angelos vel suasione, vel exemplo in idem secum traxisse peecatum , Perspi cuum est ex Scripturis Matth. XXV. 4 i. Discedite in ignem aeternum , qὲιi Paratus est Diabolo , et Angelis ejus Apoc. XII. I. Draco pugnabat, et Angeli ejuS. Non etiim isti dicerentur Angeli ejus , nisi , eo Prae eunte , in idem peccatum conspirassent, Ergo. Prob. 2 a. Pars ', nempe Angelos illos fuisse innume- Tos Apoc. XLI. 4. De dracone, sive Diabolo habetur: Et cauda ejus trahebat tertiam partem stellarum Caeli, et misit eos in terram. Atqui haec de Angelis in pee- Catum , et ruinam pertractis intendenda esse , patet eT sequentibus , ubi dicitur, duce Michaele superatum draconem , et Angelos ejus : dram projecus est in te ram , et Angeli ejus cum illo missi sunt. Ergo. Prob. 8a. pars. Plurium ordinum nomina daemoni hus uibuunt sacrae literae. Rom. VIII. 38. Angeli , Princiρasus, Virtutes I. Cor. XU. I . Principatus, Ps restates, fi irtutes: Ephes. VI. II. Princines oeu Potesta res. Ergo etc. Gregorius M. Hom. XXXIV. in Eoav. et S. Thomas I. P. Q. LXIII. an. 9. putant eX om
nibus omnino ordinibus' quosdam cecidisse , in qM' ,
249쪽
De reriam Creatione. 24 inquit S. Thomas , magis comρrobatur libertas arbitrii, quae secundum quemlibet gradum creaturae in malumiecti potest. Et quidem cum primus supremi ordiuis Angelus cceiderit , aliquos ex omnibus inscrioribus ordDatibus cecidisse , verisimile est ; sed , silente Scriptura , et Traditione , incertum.
Prob. 4a. ραrs Ex illo A 'oc. XII. 4. , ubi dicitur
cecidisse tertia pars stellarum , h. e. miuor numerus. Imo PP. tertiam partem sumetidam hic docent non ad- amussim sed ad significandum tantummodo, longe majorem Angelorum Dumerum in veritate stetis e , ut
ait Augustinus Lib. II. de Cio. ωρ. 23 Dices' coni. Im. pari. Vel inferiores Angeli in idem Cum Lucifero peccatum cousenserunt , vel in aliud ce-eiderunt. si primum dicas ; repugnat , eos per super hiam subdi voluisse Lucifero potius , quam Deo. Sin Posterius ; non ceciderunt suasmne , vel exemplo Luci-ieri. Ergo sua sponte, non ab alio in ruinam impulsi
H. Omnes cecidisse per superbiam : nec mirum esset, ,
eos se subjecisse Luci sero , utpote sub quo inordinate concupitum suem se posse consequi sperabant, Sicut vidcinus in Republica aliquando , cives aliquos ob Superbiam perduclli potius subdito, quam Regi obedire malle , ut observat S. Thomas L P. Q. LXIII. art. 3.
Sed putari etiam potest, eos invitos subjectos suisse Luci sero , cujus superbiam imitati fuerant; sicut etiam peccantes homines diabolo vel inviti subjiciuiatur Dices. II. coni. 3 m. pari. Damascenus Lib. II. def- de cap. 4. duplicem distinguit Angelorum classem i βα-
Per caelestium scilicet , quibus rerum caelestium mini- Steria mandata sinit ; et mundanortim , quibus rerum terrestrium credita est cura. Ex hac posteriori classe docet cecidisse Angelos : ex priori nullum. Ergo. U. NU. cons. Damasceni enim sententia, etsi non.
debet notari tamquam fidei contraria , ut docet S. Thomas L P. Q. LIIII. art. I. , improbabilis tamen est; cum ex Patrum doctrina Lucifer primus suerit supremi . ordinis, multoque magis alii vel ciusdem, vel inferio-Tum Ordiuum cadere potuerint. Unde Augustinus Lib. iII. de Gen. ad lit, cap. I9. et 26. duplicem uano
250쪽
a48 I heolog. Lib. V. Pars II cap. VLL
gelorum classem incertam esse docet, et Lib. XL MCip. cap. 33. e caelis caelorum, ait, Angelos ob Superbiam cecidisse. Corollarium.
Quoniam Angelicorum ordinum discrimeu ex ipsa eorum natura , vel naturalibus proprietatibus oritur , ut Eupra diximus cay. 5. ; natura autem per peccatum de-Etructa non est : sequitur , inter daemones ordinum discrimen manere , ita ut aIii praesint , alii subsint , sed quia haec praefectura non ad Dei cultum spectat ', sed potius ad perturbandum ordinem a Deo statutum , ideo non dicitur Hicrarchia, imo in inserno nullu3 ordo, sed Sempiternus horror iuhahitare dicitur Iob. x a a.
licet tot millia ceciderint Angelorum , eorum tamen numerum supplevit Deus per homines beatos. Unde , inquit Augustinus Lib. XIII. de Cio. cap. I. Tantum Populum patia sua colligit, ut inde suppleat, et instre rei Partem , quae lapsa est , Angelorum , ac sic tua
dilecta , et superna cipitas non fraudetur suorum numero Ci ium : quin etiam fortasse et uberiore laetetur.-
Σed de peccato hactenus : jam de pocna Videamus.
Ado. Ι. c, Ioniam Deus Angelis peccantibus non Pe - percit , sed rudentibus inferni detractos in . artarum tradidit eriactandos, II. Pet. u. 4., Peccan esq illico poena consecuta est , quam Scriptura ignem eternum appellat, merito hic quaeritur utrum haec Poena aeterna sit: a.' utrum sit corporeus ignis: 3.' utrum insernus , ubi daemones peceati poenas luunt, in terrae Visceribus situs sit. II. Origenes , teste Epiplianio Epist. ad Man. Iem QEOI. , et Hieronymo Epist. XXXV. ad Pammach. , nega