장음표시 사용
231쪽
De rerum Creatione. 229miarum substantias rident, esse Deum causam , non qui
sest naturale desiderium in imis, nisi etiam ipsius Dei
3. Adhuc. Videmus quod Midentes naturaliter quia est aliquid , scire desiderant quid est ipsum. Non igitur
v/ιietaliar naturaia sciendi desiderium in cognitione Dei, qua scitur de ipso Solum quia' est.
4 ' Amplius. Nihil Initum , desiderium intellectus
quietare Potest quod exinde ostenditur, quod intellectus , quolibet , ito dato , aliquid ultra molitur πρrehendere ; unde qualibet linea inita data, aliquam majorem molitur πρrehendere, et similiter in numeris , et haec est ratio insinuae additionis in numeris , et ἐineis mathematicis. Altitudo . autem , et pirius At finita cujuslibet substantiac creatae. Non igitur intellectus substa tiae sem alae quissest yer hoc. quod cognoscit substa tias cr alas , quantumcumque eminentes ; sed adhuc n-rali desiderio rendit ad intelligendam substanιiam, quae est nititudinis inmisitae , ut in primo Libro ostensum est de substahlia dipina. 5. Praeterea. Sicut naturale desiderium inest omniis fitis intellectualibus naturis ad sciendum; ita inest eis -- turnia desiliaritim .uorantiam, seu nescie riam, Peliandi S stantiae autem seParatae , sicut jam dierum est caρ Praec., Co ossunt Praedicto cognitionis modo , substantia am Dei esse suρra se , et sMPm omne id, quod ab eis imtelligitur , et Aer consequens sciant , diWinam substantiam sibi esse ignotam. Tendit igitur naturale.*siarum desiderium ad intelligendam dioinam s stantiam.
S.' Lem. Quanto aliquid est flai Propinquius, eo
maiori desiderio tendit ais snem . . . . Lutellectus autem ubstantiarum separatarum propinquiores sunt dirinae cognitioni, quam noster intellectus. Atensius igitur desiderant Dei cognitionem, quam nos. NOS Gutem quantumcumque ςciamus , DCum esse , et alia , quae sustra dicta sunt, nou quiescimus desiderio; sed adhuc desideramus Deum Per essentiam suam cognoscere. Miatio igi-ἔur maris substantiae separatae hoc naturaliter desiderant. Non igitur in cognitione Dei proedicta eorum dein
232쪽
rale desiderium esse inane': quod quidem esset , Si noxa esset Possibile peroenire ad dioinam substantiam Dei intelligendam, quod naturaliter omnes meretes deSiderant, necesse est dicere, quod possibile est substantiam Dei oideri per intellectum . et a substantiis seParatis intellectualibus , animabus nostris. Eandem doctrinam non retractavit , sed confit in vit. S. Thorn. in Summa L. t. Q. XII. art. I..iu cori'. , et 1. 2. Q. LII. art. 8.ut mirum sit , Thom istas eum in contrariam Partem iri- , Vitum trahere voluisse , ut videre est ap. Gonet Dist. de Visione Dei art. 5.
Solountur obiecta. Obic. I. Si visio Dei , ut in se est , naturalis sinis
esset Creaturae rationalis , posset liaec naturalibus viribus ad eam pervenire. Deus enim omites creaturas.iDStruxit vitibus, quibus naturalem finem suum assequi Possent.1 alsum consequens, ut Lib. III. cast. 9. S. 2. demon
Neg. ΠΗΠ. Non enim est, inquit Bella inus Lib de Grat. Rrim. hOm. c . 7. , aut nopum . aut homi riis naturo . idem Micas de quacumque Creatu rationa ii ) indignum , Mi naruraliter a petat quod . nounisi ἀμ- Pernaturali auxilio consequi paleui. Non. eu . inquom , Π svum i Siquidem animae hominum solut e corporibus ua turalem habent ordinem , et propensionem Gu ora , quorum formae fuerunt: nec tamen iterum conjungi co Por/bUS , Sine Supernaturali auxilio Roserunt. Non est autem natura humana indignum , sed contra 'otiua M. maximum S Feriiset dignitatem, quod ad. sublimiorem finem c Πλια Sit, quam ut eum solis naturae piribus alti
gere PUS3P. Idum respondet Dona. Soto , aliique Theo sogi. Unde e . eo , quod visio Dei naturalis finis est
creaturae rationalis , vion aliud sequitur, uisi Deum non dei CSare au ilium, sino .quo ad eum finem perveniri non possit: sicut revera non denegavit , ut infra dicemuβ 9uod autem auxilium illud naturale sit, aut suPeruat vale , nihil resert. . . '
Obic. H. Iosidelis, pra sertim si nihil de Evangelio
233쪽
audivit, de visione Dei nu cogita, quidem est, ut eam optet. Ergo M9 esk hic sinis, aut . ' d
siderium rationali creaturae na urale ; sed ab ipsa, -- tura elicitum , . PraeIuCeu te fide. . . t . AN. Dist. ant. Non cogitat, neque optat ex 'licite, tra Aeat. Implicile , ns. Desiderans euim beatitudinem , titi nullo alio bono conqaiescens , implicite visionem mi optat, quae sola ejus bd siderium explere potest. Dixi transeat ; .quia etiam tofidelis hic , videns mirabilia naturae , eorum auctorem cognoscere disiderat. Objic. IV. Haec propositio damnata. est a SS. Pontiscibus Pio. U. et Gregorio XIII. in Baji operibu , ex quibus baec prMPositio num. 3XVII. damnata est.. m- mauae naturae . exaltatio ,, et subumatio in consortiumr dipinae naturae debita fuit interruvii pri-- conditionis; ac proinde natηralis dicenda est, non supernaturalis.. gQ. i : . TyrNeg. ant. Tum quia Iut Theologi. Catholici nostram thesim post illos Ponti sice. teuu erunt , et te ut i, tum quia inspicienti damnatae propositionis Verba ., et aliarum , quae cum . illa connexae sunt, satis patet, eam toto caelo a nostra dis vre. Significat enim , visionem Dei esse finem n4turalem ratio ualis creaturae et quoad Gystetitum , et quoad media : quod postremum nos reia lavimus. Vide Laurentium Berti Dissertat. Π. οιος.
cap. I. S. 6. , ut Lib. XII. In Aneia..
Angeia non fuerunt ab initio suae ereationis Perfecisbeati , seu non piderunt Dei naturam , ut ira se . est.. Fuerunt tamen imperfecte beati , quantum fi
Prob. I. a pars. . Ex Angelis nonnulli , ut lina dioe- mus , ceciderunt , alii steterunt. Atqui neutri ab initio otiti sunt visone Dei, et perfecta beatitudine. Noci qui em ii , qui postea ceciderunt quia persecta beatitudo conjuctam habet αναμερθησναν , sive imPeccatiam , et certa udinem noti fallacem perpetuae durati ovis. Sed nec ii, qui steterum. Nam Aonata ..esu riuum et
234쪽
omnium Theologorum doctrina, vitam aeternam fuisse iis propositam , ut praemium per merita comparandum. Sufficiat pro omnibus Augustinus Lib. de Correpti et λαι. cap. 1 o. Erat , inquit , quod eorum addereturheati tidini , si per libertim arbitrium in oerilate stetissent , donec istam summae beatittidinis plenittidinem tamquam praemium ipsius Permansionis acciperent. Ergo. Prob. Pa. Pars. Imperfecta beatitudo vel est Daturalis, sita scilicet in ea persectionc , qtipna creatura ratiotiolis virtute guae naturae assequi potest i vel supernaturalis , quae orittar ex corde Puro, et conseientia boua; quieri Di hi sidonis praediti stitit , hecili dicuntur in Scripturis ; licet adhue sint in corpore mortis huius, multisque Dr manlim calamitat thias. Atqui Angeli omnes utrumque beatitudinem ab initio haburrunt. Primo enim habuerunt naturalem ; Deus quippe , cujus Persecta sutit opera, omnem persectionem iis ab inItio indidit , Cujus eortim natura capax erat. Deinde habuerunt etiam supernaturalem, quae .in charitate sita est, ut dicemus in sequenti Proρ. et docet Augustinus loc. cit. Diabolus , et Angeli ejus beati erant, antequam caderent. Plenam beatitudinem non habebant ; sed viaia nesciebant stiam futuram miSeriam , murare quidpm , sed tamen heatιtudine sine ulloepisse jrtiebantur. Ergo.
Angeli omnes in gratia sanciscante condui sunt Prob. I. Esech. XXVIII. I a. Sub figura Regis Tyri ex communi Ρatrum intirpretatione) de ipso Diabolo dicitur signaeuitim stimilitudinis , plenus svientis, es perfectus decore. In deliciis yaradisi Dei fuisti . . .n Cherub extensus, et protegens , et posui te in mon te sancto Dei .i . . . 3. . Perfectus in piis tuis a disconditronis tuae , doneo inpenta est iniquitas in ιe. Et
Mari. VIII. 44. de eodem dicitur, quod in peritate - non Stetit i hoc est. in accepta justitia non persevera it. Ergo idem dieendum est de omnibus Angelis. P - Prob. II. eae PP. Augustinus Lib. XL de cis. cv.
aa. Simul, inquit, ut facti sunt, ruae facti sunt, non tame ua
235쪽
De rerum Creatione. 233 ita tantum crini , ut quoquo modo essent, et quoquo modo piperent, sed etiam illuminati, ut sapienter , beaveque pioerent. Et Lib. XLIca'. 9. Istam bonam soluntalemi in iis quis fecerat, nisi ille qui eos cum bona Dolunω- te , idest cum amore casto , quo illi adhaererem, crepit , simul in eis et conderim naturam , et largiens gratiam ' Idem repetit Lib. de Corrept. et Grai. cap. Io. In eandem sententiam loquuntur Basilius in Psal. XXLIGCyrillus Lib. VI. in Dan cap. 6. Idque probatur etiam ratione. Si enim Angeli sunt ad finem aeternae beatit dinis ordinati , profecto simul ac condita eorum est natura , non caruerunt gratist , sine qua beatitudinem il- Iam promereri non. poterant. Unde Catechismus Rom. Perspicuum est, itiquit , diabolum , reliquosque deseric- res Angelos , ab ortus sui initio gratia praeditos esse.
Objic. I. Augustinus Lib. II. de Gen. ad Πρ. CN. 1.
- ait, naturam Angelicam primo creatam esse informem . eamque intelligi per caelum primo creatum, postea Verct esse 'formatam , et appellatam lucem. Ergo prius condita est natura ; deinde superaddita gratia. Din. ant. Ait, naturam Angelicam primo creatam esse informem ratione gloriae , et batitudinis persectae, Conc. Ratione gratiae, siabd. Prius ordine, sive natura , Cons. Tempore , n g. Nam ex Augnstino An
geli simul ut facti sunt, lux facti sunt. Sed quia gra- '
tia existentem supponit naturam , cui superadditur ; idcirco ait Angelos primo insormes , deinde lace S
' Objio. II. Gregorius M. Lib. XXXII. uorat. cap.
38. Primus , inquit Angelus capax charisatis est conditus, qua si repleri posuisset, potuisset. Ergo non est conditus in charitate. N. Neg. cons. Loquitur. enim Gregorius de charitate Persecta , et eonsummata per gloriam, qua si restiari MotaisSet, potuisset. Hujus consummatae clivitatis. CaPaX conditus est Angelus.
236쪽
Praeter gratiam sanctifcantem , dedit Deus Angelis iactuale auxilium graitiae, ut POVent in acceρια.
prob. Angelica natura, ut ait Augustinus Lib.
Cor. et Gr. . cap. 91 I. , non talis essecta erat, ut sine adiutorio Creatoris posset in accepta justitia Permanere.. Nam ut in ea permaneret , debebat Primo momento , quo libere operari coepit, ad Deum . converti , h. actum charitalis erga Deum elicere ; alioquin peccasset, et ereaturis adhaesisset. Charitas autem nonuisi ex . Deo est ita ut si hoc adiutorium pel Anaelo , pel homini cum primum factι suΠt , de ἔsset ,/non utique sua cu Pa cecidissent ut ibidem Augustinus observat. Atqui Deus pro sua sapientia nulli creaturae id denegavit , sine quo permanere non Pot erat , et ad sinent' suum per- Venire. Ergo mc Angelis. denegavit actuale - auxilium.
Dices. Charitas habitualis , qua AngeIi . fuerant donati, sussciebat ψ ut uius charitatis elicerent, Omniscenim habitus '. incliuat animum ad actus . sui gen riS.
V. Neg. ant. Sicut oculus coryaris , quamMis Alani sime sonus , nisi candore lucis ad tus , , n ρὐtest Cem
Perfectissime justscatus , nisi diuinitus adjupetur , . reces non potest pirere , ut. ait Augustinus Lib. de Bat. et Gras. G . 26. sed de hoc in Tractatu de Gratia. erit uberior dipendi, locus. , . λ
237쪽
me alutorium non tule erat, ut certo moperet Auge lorum poluntates ; sed persatile, id est tale , ut sine eo non Possent Permanere 3 sed cum eo pel ρem manerent ire justitia , pel caderent : sicut repem nonnulli ceciderunt, alii
Prob. I. ex Augustino , cuius tanta est in rebus ad gratiam pertinentibus auctoritas , ut Romani Pontifices asseruerint, in ejus libris Ecclesiae Romanae doctrinam eontineri , ut in tractatu de Gratia sustus dicemus. Ita Libro enim de Corrept. et Grai. cap. II. duplex diastinguit Dei adjutorium unum sine quo , aliud quo. Ipsa adjutoria distinguenda sunt. Aliud est aliatorium . . sine quo aliquid non st; et aliud est adytitorium , qu aliquid st. Nam sine alimentis non possumus vi sine : nec tamen , cum adfuerins alimenta , eis fit, ut Mimi qui mori νο uerit. Ergo altitorium alimentorum est sine quo non it ; non quo sit, ut ripamus. At Meroseatitudo , ytiam nore haber homo , cum data fuerit, Con tinuo si beatus. Adjutoriam est enim non solunt sine quo
non A, perum etiam quo si, Propter quod datur. De inde docet, Angelis. et primo homini ante lapsum de Hisse Deum , non adjutorium quo , sed adjutorium Sine o ; ita ut per liberum arbitrium, hoc adjutorio instructum , possent permanere in accepta justitia, si vellent ;Possent et eadere: sicut revera alii permaserunt, alii ce- Siderunt : nec gratia detreminareet. Iiberum arbitrium , Md liberum 'arbitrium uteretur gratia. Tunc ergo dederothomini Deus bonam Moluntatem ; in illa quippe eum se emi, qui fecerat rectum. Dederat et adjutorium sinovus in ea non polset permanere, si pellet 3 ut otitem euet V in ejus lifero reliqtiit arbitrio . Sed quia noluit permanere, profecto ejus culpa eSt, cuju meratum fuisset, si permanere potuisset; sicut fecer ut Angeli sancti, Di . cadentibus aliis per liberum urbi remm . yer 'idem libertim arbitrium steterunt Usi . Eti P. 1. ' Credimus, Deum sis ordinasse Angelorum ,
238쪽
Theologismum Inscit. Lib. V. Pars. II. cap. VLel Aominum ritam; ut in ea pritis ostenderet quid μυ- set eorum libertim arbitrium: deinde quid posset suae
gratiae benescium, justitiaeque judicium. Nihil videtur
Prob. II. Creatura rationalis in iis, quae naturalem ordinem non excedunt. non indiget ρ sim Dei praemotione, ut supra ostendimus Par . I. cat'. 6. ; Sed satis ei est, si Deus illam per naturalem adiuvet simulta n m concursum. Ergo per gratiam habitualem ad supernaturalem ordinem evecta, atque adjutorio actuali , quasi quadam potentia supernaturali instructa , non indiget, nisi superaatui ali Dei concursu; ut supernaturale Lotrum operetur ; nisi adsit contraria, ac rebellis cupidi i3s , tamquam naturae comaptae vitium , quae potentiori duxrtio vincenda sit, ut suo loco explicabimus. Haec autem contraria cupiditas non erat in Angelis. Ergo eis.
. Objecta refutantur. Objie. I. Absurdum est, Angelos, qui in veritate εinteruiit, potuisse gloriari adversuS eos, qui ceciderunt. Quod euiui ait Apostolus I. Cor. IV. 7. Quis te discernit ' quid autem sic bes quod non accepisti Z ia --tem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis 3 ad
omnPm Creaturae statum extendendum est; ita ut quigio iuttir, in Domino glorietur. Atqui si Angeli boni
Per liberum arbitrium hene usi essent versatili auxilio Dui , quo mali uti noluerunt, potuissenti adversus eos in seipsis , et non in Dominio gloriari. Cum enim doceret Pelagius , Deum dedisse homini posse bene agere , ipsum vero bene ogere pendere ex libero hominis, Brbitrio ; Augustinus eum constanter resutat, eo quod si ita esset, posset homo in se, et nou in Domino glo Tiari colatra praeceptum Apostsi: imo melius esset quod homo haberct ex se, puta bene agere quam quod hambuerat a Domino , posse scillaei bene agere: quod et nos in Lib. VII. Tracι. de Gratia sustus dicturi s mus. Ergo a pari etc. t. Aeg. msu. et parit. Angeli enini a Domino acce-Perunt non solum posse heue agere per aux ilium Uer
239쪽
. ne rerum creatione. '- asysatile et liberum arbitrium; sed etiam Voluntatem re C tam , Dulla rebellis concupiscentiae pugna turbatam ;et habitualem gratiam , qua delectabantur in bono. Utentes ergo versatili gratia, quid habebant in se, quod nota a Domiuo acceperant , et de quo in seipsis , et non iri Domino gloriarentur I Numquid enim homo qui per naturales edendi iacultates ni itur cibo delectabili, quo alius uti non vult, ut fame se interimat, potest adversus illum iu se , et non in Domino gloriari y At contra in praesenti hominum flatu , de quo Augustinus contra Pelagium disputabat , militia est pila hominis, Iob. VII. 1. Alia lex est in membris nostris , repugnas tegi memis Romia II. 23. Non adest boni , sed mali deIectatio, atqucteupiditas; ita ut ad bene agendum pugnandum sit adversus hostem validissimum, qui intra ipsius animae muniti nes Versatur, et omnibus inferioribus facultatibus jam est potitus. Hunc hostem qui per liberum arbitrium.vicerit , gloriari utique poterit adversus eum , qui cum eodem libero arbitrio ceciderit. Diligenter hane dissimilitudinem. notat Augustinus cit. Lib. de Core. et grat.
Obie. II. Idem Augustinus Lib. XII de Cio. cap.
s. de Angelis ita loquitur: Aiat minorem acceyerum
amoris diMini gratiam Angeli mali ) quam illi qui
in eadem peraciteriam; aut sῖ utrique boni aequaliter creati fiant , illis mala poluntate cadentibus , illi amρlius adjuti, ad eam beatitudinis plenistidinem , unde se numquam casuros certissimi ferent, Peroenerunt. Ergo nouex libero arbitrio , et gratia versatili Angcli honi a m
lis discreti sunt , sed ex ampliori adiutorio, ac Proinde
in V. Neg. cons. Etenim nisi dicere velimus , aut A gustinum sibi ipsum contradixisse , quod est tanto Doctori injuriosum . aut in Libro de Corr et G . ., quem senior cripsit, retractasse quod in cit. Lib. XII. de Cio
dixerat; t.' aequum non est, nec sanioris criticae regulis consentaneum , ex uno loco obscuriori, ubi auctor
non ex professo , et dubitanter disserit, qualis est hie locus in objectione positus, tenebras offundere verbia ui ridipna luee clarioribus , ubi rem ex Proposito , et co piosissime pertractat, ut facit Augustinus in Lib. de corri
240쪽
,33 Theologiearum Institui. Lib. V. Para. II. cap. VI.
et Grai. a.' Non quaerit ibi Augustinus, quomodo ex Angelis alii ceciderunt, alii steterunt, sed quomodo lilii de sua beatitudine aeterna jam certi sint ; alii vero , antequam cadereiat, sui Casus praescii Dori suerint, nee eerti de' suae beatitudinis duratione. 3. 'Non ait Auguastinus , Angelos bonos amplius adjutos perseverasse ; ed amplius adjutos pereonisse ad plenissimam beatitudinem, unde certissimi ferent, Se numquam casu
ros. Amplis igitur illud adjutorium ipsum est lumen gloriae, ut praemium perseverantiae datum, quo Angeli saeti sunt plenissime beati, et de hujus beatitudinis
aeterna duratione certissimi. Nam etsi beati erant; erat tamen quod eorum adderetur beatitudini , si per libertim arbitrium in peritate stelissent, donec istam summae beatitudinis plenitudinem , tamquam praemium ipsius Permansionis acciperent , idest ut magna Per Spiritum
Sanctum data abundantia cha: itatis, cadere ulteriusnmnino non possent. et hoc de se certissime scirent:
verba sunt ejusdem Augustini. Quod clarius explicaverat Lm. n. de Cio. cap. 13. , ad quem remittit lectorem loco in objectione laudato. Ait enim ibi : si pares fuerunt Angeli mali, et boni , Post illorum ruinam , illis certa scientia suae felicitatis accessit. At patet, in
ipsa malorum ruina bonos Angclos perseverasse. Igitur post perseverantiam uberiori Iumine perfusi sunt.
Adde quod si hin plius adjutorium datum sit Angelis
honis ad perseverandum , gratis supponitur a Titomistis, illud suisse absolute efficax, ac delerminans Voluntatem.
Inst. Augustini Discipuli Prosper Fulgentius, S. Thonias adjutorium Angelis datum efficax fuisse docent Prosper quidem Lib. Sentent. ex August. . COlleCt. Sent. LXIII. Dicina , inquit, poluntas eSt Prima, et Su
Prema catisa omnium corporalliam , spiriu aliumque motiOnum. Fulgentius Lib. u. ad Trasiniurid. caρ. 2. Non alia stantem Angelum a ruina potitit custodire, nisi illa, quae lapsiam hominum , et ruinam potuit reparare. Unarat in utroque gratia operata , in hoc ut surgeret, in i Io ne caderet. S. Thomas vero I. φ 2. ' Q. Cu. artis a. Homo in utroque statu indiget auxilio dioino , ut ab ipso mos eantur; ac proinde si homo in statu innocen-