장음표시 사용
311쪽
De rerum Creatione. 3- ιor : Dicendum , quod stetit Augustinus disia in Lib de Core. et grat. homo in mimo statu accepit donum , Per quod PerdeMenare ρMFet , non autem ac vi , ut pedis eraret : nunc autem Per gratiam Christi multi a Uiunt donum gratiae, quo Peraererare Possunt, et ulcerius
Obie. III. Haec Metrina nova est, et a ransenio primum excogitata. Ergo uti suspecta rejicienda e .Fν. Neg. ant. Non solum emin traditur ab Augiastino quem S. Thomas equit Ioco mox laudato; verum etiam a veteribus Scholasticis , ut ait Bellarminus Lib. de Gratia primi hom. east. 4. , ubν exposita. Augustini doctrina : Neque ab hac sementia , inquit, dissen-riunt Scholastici, ut sidere est apti l Magistrum Lib. II. Sent. Dist. XXIV. s. 4. , S. Bonapenturam in rad. Disι. Quaest. a. , Gregorium Ariminensem Dist. XXIX
Quaest. I. artic. I. Concl. 3. , et S. Thomam I. R.
Cu reri. 9. Quibus adde eos Theologos , qui ne mhoc quidem naturae corruptae statu agnosculat auXilium per seipsum cssicax. Unde ait Tournely De Grat. O. a. art. I. ObIervandiam , nihil in Iansenio remehendendum fre quantum ad praesens institiatum , si per famosam distinctionem auxilia quo , et sine quo ,. hoc unum contenderet, Adamum scilicet innocentem Opus ta tum habuisse ad bene agendum , et pers-erandum auxilio gratiae susscientis , 3ine quo ; non pero auxilio gratiae caris , seu quο- -
. Atias objectiones supra dissolvimus, ubi de Angelis dia Timus. Quae vero ex Scripturis opponunt, in quibus omnia hona opera a Deo heri dicuntur qui dat velle eLPerficere etc. manifeste de homine lapso dicta sunt.
b C A P. VI. Utrum justitia originalis fuerit in primis
Ado. I. TAm diximus, duplici ratione posse aliquid di- ci naturale ; vel quia naturae proprietas est ita in si desit, u tura ipsa mauua sit ; vel luia ab ips
312쪽
nativitate datum est, naturamque ipsam eYOrnat , et
II. Dic addendum triplici etiam ratione posse aliqUM dici supernaturale ; vel per se, ut aiunt enti reti e , quia
naturam omnem creatam , imo et possibilem supersti, ut Beata Dei visio ; vel per aecidens , et quoad modum , quia scilicet modo supernaturali datum est , ut vita Lazaro, FVisus caeco divinitus restitutus , licet utrumqu2 esset naturae proprietas ; vel denique relatio , quiae sellicet superat alicii ius naturae vires ; Iicet Non superet Vires natUrne superioris , ut locutio asinae Balaam. ΠΙ .nis explicatis , certum est, justitiam originalem. posse dici naturalem . quia ab ipsa nativitate collata est; Et Sope aturalem , quia snpΘrnaturali modo data est. Sed quaestio est, utrum dies eam oporteat naturalem' priori sensu , quia Scilicet naturae proprietas suerit; an Super naturalem Per se , et ehtitatios.
Si justitia originalis' adaequale acciyimur, quar=NS SCA
licet complectebatur etiam patiae ' dona, immor-
tulitαtem , quae ex iis consequebatur in- 'choatam beatitudinem ; dogma fidei est,
IProb. 3 a. 'am. I.' Gratia est donum craturae in
debitum , alio quia gratia gani hori' esset gratia , ut ait
II. cIP. I. 4. , atque a conditione servili extollit in adoptionem filiorum Dei. Atqui hoc naturam omnem exsuperat. Ergo. Binc Cyrillus Lib. I. 'in Dan. caP. s. I articipatione, inquit, luminis splendet Adam sMPer Naturam suam gloriscantis Dei gratia , parras donorum
ornamentis ascendens. Et cap. 13. Creasura cum Ser σ
'Proh. sta. para: I. Ipsa natur1 etirporis ex contrarii, elementis compacti ad dissolutionem tendit: quod in
313쪽
De rerum Creatione. 3 Ianuunt alia Verba: pulois es, et in pulserem reMerieris Gon. III. 9. et Eccli XL. II. omnia, quae de te m fiant in terram convertentur. I rgo nisi supcreaturali Virtute suis et roborata , natural ex periisset. Licet enim Poriamus in ligno vitae naturalem virtutem protrahendi vitam ad tempus valde diuturnum , quod consequi videtur ex iis , quae Post peccatum Adae dixit Dominus :Didete ne sumat de ligno Pilae,' et Dipat in aeternum ἐ amori sine peculiari protectione Dei , arcentis Omnes mortis ros causarum natur lium incursus, Perpetuam Vitam fructus ille dare non poterat. Prob. II. . ex Augustino supra laudato Lib. kV. de Gen. ad lit. c . 25. Moriolis ergo erat conditio cor
Poris animalis , immortalis beneficio Conditoris: α). Prob. III. utraque pars ex Constitutionibus Pii V. , Gregorii XIII. et Urbani VIII. , a quibus istae Propositiones in Baio damnatae sunt: XX II. Integritas Primae conditionis non stiit indebita naturae humanae exal- alio , sed naturalis ejus condilio. LXXVIII. Immortalitas primi hominis non erat gratiae benescitim, sed n turalis conditio. Ergo.
Objic. I. coni. Im. Part. Plures sunt Patres , qui di- cuut, similitudinem Dei in homine , quam distinguunt ab imagiue , et in gratiae donis constituunt , esse natu-τalem hominis conditionem , ad quam per peccatum de Perditam nos reformat gratia Sa Ivatoris. lla Leo M. Serm. I. de Iejunio X. mens. ait , hanc esse natur Iem nostri generis dignitatem , si in nobis quasi in quodam syeculo dipinae benignitatis forma resplendεΩι ' quibus similia docent Fulgentius , Prosper, aliique Ergo.
u. Dist. ant. Dicunt, esse conditionem Naturalcm eo
314쪽
3i1 TheoI. Instit. Lib. V. Pars IV. cap. VI.εensu, quod ab ipsa nativitate data sit, naturamque ipsam exornet, atque perficiat, conc. Quod ex naturaCPrincipiis suat , naturaeq. ipsi sit debita , neς.
Inst. I. Homo non solum ab ipsa nativi late, sed naturaliter est ad imaginem Dei. Atqui imago Dei con- tare non potest sine Charitat . Ergo. T. Dist. min. Imago quoad accidentalia Don potest Constare sine charitate , conc. Quoad ipsam essentiam , nex. Essentia enim imaginis in facultate intelligendi , . et voletidi sita est , ut supra docuimus. Doua autem chari tatis , spei , etc. accidentalia sunt. Inst. a.' Nolanulli Paties docent , per peccatum deletam esse imaginem Dei in homine. A qui non est de- .
eia sacultas intelligendi, atque volendi , licet multum
fuerint intellectus, et voluntatis vires attritae ; sed amiε-oa penitus gratia est. Ergo imago Dei praecipue , et na turaliter in donis gratiae sita est. U. I.' BCtorquendo argumentum. Per peccatum non est deleta hominis natura. Atqui per peccatum amisSaest gratia sηnclificatis. Ergo non erat haec naturalis. U. 2. v Dist. maj. Docent , deletam esse imaginem Dei quoad accidentalem ejus ornatum , conc. Quoad Essentiam; neg. Hinc Augustinus Lib. II. Retract. Ca'24. eXplicat, quod alibi dixerat , imaginem Dei peccato fuisse deletam : Quod dixi , inquit, posteriore is o ,
Adam imaginem Dei , secundum quam factus eSt, Per didisse Peccato , non sic accipiendum , tamquam in eo nulla remanserit ; sed qtiod iam deformis , ut reformatione utis habeat. Inst. 3.' Augustinus Lib. de corrept. et grat. CV. II. ait , Vitam aeternam primo homini , Si in charitate Permatisi,set, suturam suisse mercedem meriti, quae Huno CSt donum gratiae. Ergo charitas , sine qua mCri tum este I On potest , non erat in primo homi ue donum gratiae , sed tia lurae eonditio. U. Aeg COus. Λihil enim est Augustino magis con trarium. Ait enim Eichir. cap. Icti. de Adum : Neo θSum Deus esse potuit sine gratia sua. Et in eod. Lib. de Cerr. et grat. cap. II. ait, primum hominem habuis e gratiam.miagnam , sed disparem ; hoc est gratia Primi lioxuuus aute torsum Iuisse ad nutum libςri,ar
315쪽
De rerum creatione. 313bitri versatilem; ideoque vitam aeternam futuram ei fuisse mercedem meriti nunc autem indigere hominem, ut ipsa ejus volutilas a gratia inclinetur , ne moveatur nil bonum ; ideoque vitam aeternam esse ei donum gratiae. Vide cap. II. et i a lib. de Core. et grat. Sed
de hoc susius dicemus Lib. VII.
Objic. II. coni. 2 m. Part. Scriptura, Patres, et Con ellia constanter docent mortem homini illatam esse tamquam peccati Poenam, non tamquam naturae conditiovum, xit patet ex locis supra productis CGP. Praec. Prol'. a. Unde Augustinus Lib. XIII . de Cip. cap. a 5. Constac, inquit , inter Christianos peraciter catholicam tenentes fuem, etiam ipsam nobis corporis mortem non lege nam mme . . . . sed meriso infliccam esse peccari. Et Concilium Mileuitanii in Can. I. damnat eos , qui mor tem rcferunt ad naturae necessitatem ; et Arausicanum
II. Cian. a. mi, eos , qui ita sentiunt , injustitiam Dco tribuere. Ergo. N. Dist. ant. Et Scriptura, Patres , Concilia , ut
eertum ponunt quod dogma sidei est immortes t
tis donum jam homini a Deo concessum suisse ante peccatum , conc. Secus , nex. Posito enim hoc , quod Deus immortalitis donum homini contulerat ; non poterat ille eo sine sua culpa spoliari. Quapropter meritio damnata Pelagiani , qui dicebant , mortem non Poena
peccati , sed necessitatem esse naturae. Haec eDim ha
retica opinatio injustitiam Deo tribuit , non quidem proprie ; nulla enim inter Deum, et creaturam esse justitia Potest proprie diota ; sed improprie, quia non decebat sapientiam, bonitatem , et providentiam Dei spoliare hominem sine ulla culpa donis jam gratuita bouitate collatis ; sine 'oenitentia enim sunt dona Dei Rom. AL29. Imo addunt Theologi , qui naturam 'uram , ut dicemus inserius , impossibilem esse putant, non decuisse Dei sapientiam , bonitatem , providentiam , ut immo talitatem homini innocenti non donaret, eoque Sensu Patres esse intelligendos. seo. III. Sapientis est artificis materiam eligere aptam naturae , et dignitati sermae. Quis enim, ni-3i stultus , opus nobilissimum, et perpetuo duratu-
316쪽
si 4 Theol. Instit. Lib. V. Pars. IV. Cas'. VI.
cinima Datura sua PSt forma corporis, ut supra diximus. Ergo cum illa Sit Datura sua immortalis , debuit ei corpus aptari natura sua immortale. N. Dist. maj. Sapientis est artificis materiam eligere formae aptam , si tu eviri potest, Vel si non potcst , ipsi materiae ineptae extrinsecus eam dare dispositionem, Put virtutem, qua apta reddatur, conc. Eligere semper
materiam Datura sua aptam, neς. Imo eo Sapientiorem se prodit artifex , cum materiam natura Sua ineptum arte
reddit aptam ; ut si quis ex argilla conficeret statuam , quast nulla hominum , aut naturae vi confringi , aut loco dimoveri possit , nisi cum placet artifici Cum ergo
anima sit sua tantura forma Corporis , hoc est materiam e3igat natura sua mortalem , in hoc sapientiam, et potentiam suam mnxime ostendit Deus , quod materiae isti immortalitatem dedit , qua redderetur upta accipieridae formae immoriali ; sibi in meti reservavit , ut eam immortalitate spoliaret , quando id opus esset in animae
ipsius supplicium. Ita sere S. Thomas I. P. Q. LIAI Lart. 5. au. I. a). Inst.
a Baue , inquit, obiectio a m aliquis Iorte vellet evade. re per hoc quod diceret . corpus flaminis ante peccatum inaeorriapithile filisse. Sed haec responsio non videretur sv ciens ; quia corpus hominis ante peccatum iminoria Ie Ivit
non per naturn m. eae ster strative aetet tua donum : alioq uinimmortalitas ejus per peccatum sublata non esset , sιcut nec immersalitas daemonis. κι inlio aIiter dicendum es ι, quoa in materia dupi x conditio invenlt r , una , quae eligitur ad hoe . quod sit μην niens Iormae i alia quae ex necessitarate consessu itur prorem d/3ρνsirion in stent artiI x uae Iommam serrae elig ρ materiam Ierream ast am ad se anaeum Eura ; sed quo . -ntes serrae hibetari possint et rubiginem contrahere. sest Nittir ex necessitaιe materia . Sic igitur et animae inρ llectitiae debetur eorpus. quois siι aequalis com4plexionis. Ex hoe autem de necessit ars materiae sequitur,
quod sit eorrust tibile. si qu s vero dicat, quod potui a Deus
Aune ne eessitatem vitare, dicendum est . quod is constituis rione rer in naturalium non consideratur quid Deus facere possiι r sed si ι id uaturae. rerum conveniat . ut aiciι Axstu.
atinvs Li . I. Sup. Gen. ad liter. Providit ramen Deus adtii.
317쪽
De rerum merulone. , 31 S se. Anima naturaliter horret, ac refugit mortem , Cum sit naturalis Pars totius e mpositi . quod est hom Vivetas ; nc proinde naturaIiter appetit somper Corpori esse Coniuncta. Atqui Daiurnii huic appetitui tithil potest CSSe magis adversum , quam eam paucis arinis it formarae corpus ; deinde ab eo sejungi in aeternum ; resurrecti. erat in naturalis non est. Ergo et c. Adde his I ' non decere sapientiam Dei , ut opus emciat ex duabus Par tibus , quarum altera mortalis , altera immortalis sit , C Smbo sejunctae imperfectae sint. 2. Hominem a Deo factum tiaturaliter mis rum , subjectum scilicet natu ra Sta a Decessitati moriendi, qua nihil est terribilius. Ergo. N. Haec facile ex superiori responsione dissolvi. Deus enim homini innocenti immortale corpus dederat , ii--Cet non a natura , sed Dei beneficio immortalitas illa oriretur. Quod autem postea fuerii necessariae morti noxi S , non est Natura , seu pruna conditio instituli timminis , sed poena damnati. -
Si justitia originalis intelligarur de sola subjectiove corporis , et Potentiarum inferiorum inisterio' rationis, dogma fini non est, rem fuisse
homini innocenti super naturaἰem.
Prob. IIIud dogma fidei non eat , de quo Catho iei
Theologi disputant in utramque partem rationibus utrinque gravissimis , nec est adhuc ab Ecclesia desinitum Atqui talis est ea quaestio , utrum rectus ille ordo, quo inferiora rationi subdebantur . in homine innocente maturalis, an supernaturalis fuerit. Ergo ad fidem non pertinet. Prob. min. Et I . quidem de ea TheoIogi catholici disputant in utramque pariem. Nam major quidem Scholasticorum pars tenet . reetitudinem illam fuisso nuportiaturalem. At Ilenricus Gandavensis Quod lib. VLquaest. 3I. . et Gregorius ArimiDensis in II. Sent. Vo- Irint suisse naturalem. Est ius vero in II. Dist. MV.
S. 6. Productis utriusque partis argumentis, judicium
318쪽
suum ita suspendit, ut potius inclitiet in sententiam posmeriorem , camque ait esse Augustini : Multiam , itiquit , hanc sententiam commendat auctoritas Augustini; . quod et latetur Bartholomaeus Meditia i a. 2ae. Q. CIMGr ι. 2. dicens: quae tamen opinio sine dubio ridetur esse Augustini. a.' Rationes utriusque partis gravissimae sunt. Pro Piori senteutia novem argumenta producit Estius : pro Posteriori octodecim. Praecipuae autem prioris partis ra. tiones hae sunt. Homo ex carne , et spiritu com-Positus partim cum Angelis , partim cum Miluis communem habet naturam. Atqui naturae helluinae Dω- turale est inclinari in bonum sensibile , ac delecta-,ile. Ergo quod in homine appetitus hic contra rationem non pugnaret, supra naturam erat. Α-
lata gratia Dei per peccatum , statim concupiscentia.
Secuta est, unde homines erubescere inceperunt. AD
qui non producia est a Deo ; quia I. Ioan. II. 16. Concupiscentia non est ex Patre : non ab ipso homine ;quia eam passus est invitus : non denique a diabolo , qui suasit quidem peccatum, sed non punivit. Ergo ab ipsa conditione naturae sensibilis , quae per gratiam veluti fraeno coercebatur , quo sublato , statim in libidinem exarsit. Hinc Augustinus Lib. III. coni. Iulian. cap. uti. ait: Gratia quippe ibi magna erat; ubi terrenum , et animale corpus bestialem libidinem non habebat. Qui ergo oestitus gratia non habebat in co oroauo quod Puderet 3 moliatus eratia oensit quod Oρeris deberet 3 ' Augustinus Lib. I. Retract. cap. 9. probael quae scripserat Lib. III. de lib. arb. cap. ao. Si ignoran rantia , et diust titis essent hominis Primordia niaturalia, non esset culParadtis , sed laudandus Deus. Et S. Thomas, cujus maxima est auctoritas L P. Q. XCV. an. I. Manifestum est, inquit, quod illa subjectio corporis
ad animam , et inferiorum Mirium ad rationem, non erat naturalia , alioquin post peccatiam mansisset, cum etiam in daemonibu; dona naturalia POSi peccatum permanserint.
Et addit: Quod si , gratia deserente, soluta est obedientia carnis ad animam ; Ergo per gratiam in anima ex stentem inferiora ei subdebantur. Angelico autem Doctori
319쪽
De rerum creatione. 3r E contrario 1. ' Concupiscentia , de qua lite loquimur,
nempe inordinata inclinatio ad delectabilia contra Imperium rationis , mala est; quia ex peccato est, et ass
peccatum inclinat, ut saepe docet Augustinus sa) , et post eum Theologi complures b) : idque Bellarminus
ut dogma catholicum defendit . contra Pelagianos Lib VI. ds Amiss. Grat. et Itatu Pecc. cap. I 4. Atqui Cuncta opera naturae , quae fecit Deus, bona sunt. Ergo
concupiscentia a natura non est non est ex Patre , a quo Datula creata est: ac Proinde naturale est hODum ei contrarium. u.' Si concupiscentia naturalis eε- Sol, homo esset natura infelicissimus. Cur enim excla
mat Apostofus : Infelix ego homo . quis me liberabie de eorpore mortis hujus y Rom. VII. 24. nisi propter
concupiscentiam 3 3 ' Esset natura sua ita effectus ; ut non posset diu abstinere a Peccato, et damnationem aeternam evadere. Alias rationes Vide apud Estium , alios
que Theologos. 3. ' Ecclesia nihil adhuc definivit. Quod enim opponitur ex Bullis Pii. V. , et Greg. XIII. , qui damnarunt hanc thesim XXVII. inter Baianas Integritas primae eonditionis non fuit indebita humanae naturae exaltatio, sed naturalis ejus conditio : non Ohsistit huic sententi ac, inquit Estius ; loquitur enim artictilus ille de integritate prima , qNatenus comprhendit gratiam , imo quats-ntis in gratis praeci 'ue consistit , de quo jam sup ostendimus, non fuisse naturalem Primo homini , sest
supernaturalem. Patet hic sensras mari feste ex doctrina: Auctoris in eo capite , cujus titulus , seu summarium ab
art. I., Ariminensis ibid. P. I arti a.; Ρ. Macedo Lib. IV. de ClavIbus Pe3. eap. io. , P. Bisgotius Lib. V. DemonstDogm. Chriss. Disp. PIL eap. 3. g. 4. Esparza VII. MGrat. ; Bellarminus loe. sup- cit., C 'ntensonus Iom. II. Diss. I. cap. r. ; Du Hamel. Tom. III. L' Hermin er Diss. M Pee. caris , Petavius Lib. XIII. de In eam. cap. f. aD. et alii praeis ater omnes Augustinianos.
320쪽
ais Theox distit. Lib. V. Pars. m. cap. VII.
Auctore Pruemissum , idem est cum articialo. Nam ibἱ praecipue agit de gratia , quae nimirum absolute justum, et rectum hominem constituit. Idem patet ex articulis.
XXI. XXIII. et XXIV. Praecedentibus qui sunt ejus dem argumenti 3 et loquuntur tantum de dono gratias adoptantis hominem in filium Dei. Denique id liquet ei deelartione Facultatis Theologicae Looaniensis in scripto quodam super dictis arsiculis edito. Ergo haec quaestio ad fidem non pertinet, et posset utrumque salva fide defendi. Sod nos a commvui Catholicorum doctrina Theo- Iogorum non putamus hac in parte reeedendum: Vide
Beeti T. V Duaeri. II. cap. r. S. I.
Utrum status puras niaturae sit ρossibilis.
AD. I. EIebrrima est haee quaestio inter Theo- logos , utrum potuerit Deus eondere hominem in statu purae naturue ; hoc est non ordinatum ad finem gloriae, sine ulla gratia, concupiscentiae, morai , aliisque aerumnis obnoxium. II. Lutherus, et Baius ,' ut supra diximus. pnlarunt, hoc non Potui,se a Deo fieri , eo quod censeb in i , originalem justitiam , etiam prout gratiam , et immortalitatem complcctebatur, naruralem fuisse hominis proprietatem , atque ideo naturae debitum. III. Hac haeresi damnata tum a Concilio Tridontino , tum a SS. Pontificibus Pio V. ρέ Greg. XIII. 'Theologi catholici in tros partes dividuntur. Nonnulli enim aifirmaut, statum naturae purae impossibilem es-- , non in sensu Lucteri, et Baji, quasi scilicet gratia , et immortaIitas naturae ipsi debita proprietas. esset ; sed quia non decebat bouitatem , sapientiam , et providetiliam Dei. Alii edi advorso docent , Statum illum esse omni ex Parte possibilem ; atque hi 'rursus dividuntur in duas classes ', nonnulli enim docent , statum illum purae. naturae potuisse semper durare ;Honvalli vero dicunt , non potuiSoe in .Perpetuum ,