장음표시 사용
321쪽
De rernm creatione. . . . )ysimo nec ad tempus diuturnum manere. Aliti denique media quadam incedunt via, asserentes possibilem quidem esse statum illum, excepta concupiscentia, quam Ut supra diximus , doc ni esse non naturalem proprietatem , Sed naturae ipsius vitium.
Quamois Deus potentis sua absoluta Potuisset crearcthominem sine ullo supernatiarali dono ; probabiliter tamen defendi potest sententia Norisii , Bi rii , Co tensoni , aliorumque Theologorum ; scilicet , statum Ptirae naturae 'esse impossibilem , non quidem in sen-- su , Lutheri , sut Base , sed in sensu catholico ; hoctest quia non decehat Dei bonitatem , Sapiensam, P -
Prima P rs. Patet , Quia quod supernaturale est , i dehitum est naturae: et quidquid contradictionem, ac rerum repugnantiam non involvit , id absoluta Dei pote ita fieri potest.
Prob. ' aa. Pars. Status purae naturae conditiones Complectitur quatuor. I. Quod homo non sit ordinatus ad gloriam , quae in isione Dei est. I. V Quod omni careat Supernaturali gratia. 3. ' Quod obnoxius sit Concupiscentiae. 4. ' Quod subjaceat morti , aliisque aerumnis. Atqui non decebat' bonitatcm , sapientiam , aQProvidentiam Dei bujusmodi creare hominem. Nam x. finis naturalis cujuscumque rationalis creaturae est he ta Dei visio , et gloria, ut supra Verisimile esse demonstravimus : Naturalis , inquam , quoad vPetitum , Iicet supernaturalis sit quoad media , quibus illum assequatur. u.' Posito hoc naturali ordiue humanae ' n turae ad gloriam , n in decebat bonitatem , sapieutiam , et providentialia Dei denegare adjumenta , quibu. Posset ud finem illum perveniri , gratiam scilicet habitualem , veI saltem actualem. Imo etsi ponamus , natur Iem hominis sinem esse visionem Dei naturalem , ejnS-
que amorem ut Bucioris Daturae , ad hoc apsum neceS-
saria erat gratia Dei, quae coerceret in homine φιλαυτια oeu amorem sui ipsius , et cupiditatem. Quibus accedit,
322쪽
364 Theol Instu. Lib. V. Prem. IV. cap. XII.
quod quaecumque fingatur naturalis beatitudo, ad quam
homo necessario inclinatur , non potest illa constare sine securitate numquam amplius eam amittendi. Quae securitas cum siue grati R. esse nequeat , quia nemo naturae viribus certus esse potest , se numquam in aetornum peccaturum : Perspicuum Videtur , in statu Daturne purae impossibilem esse.quatncumqtie heatitudinem; ideoque in statu illo ejus esse hominem conditionis , ni numquam sinem Suum, quicumque tandem ille sit, possit attingereri: quod sapientiam Dei , honitatem , providentiam non decet. 3. ' Concupiscentia , utpote
per se materialiter mala , ac vitium , Vel non est a natura , ut docent nonnulli Theologi H de quibus supra
diximus cap. praec. ; Vel Saltem maximum est impedimentum , quominus homo si rem suum assequatur. Imo in statu purae naturae, eXclusa gratia Dei , qua concupiscentia fraenatur , ac Vincitur , omnes homines sine dubio praevaricatores essecisset praecepti illius, quod Deus non poterat homini Non imponere , scilicet ut i
sum Deum , haltem ut naturne auctorem , super omnia
diligeret; ideoque omnes homines ad damnationem ipse adduxisset : quod Dei bonitatem , Sapientiam , et proVidentiam Don decebat. In natura hominis ante Peccatum Pacem decebat esse , non hellum , inquit Augustinus Lib.
III. coni. Iulian. caρ. Ii . 4.' IpSa concupiscentia, ut et mors , aliaeque hujus Vitae nerumnae , magnae miseriae sunt argumentum i unde exclamabat Apostolus: δε-
felix ego homo. Atqui idinon decebat bonitatem , sapientiam , et ProVidentiam, Dei, qui rationales creaturas non ad miseriam. sed ad selicitatem condidit; unde illud axioma Augustini Lib. I. in. Impers concl. Iulian. Suh Deo jtisto nemo miser esse Potest , nisi mereatur. Quo in axiomate , ut et in aliis Augustini sententiis, justum non de stricta justitia , quae inter Deum, et creaturam intercedere nequit , accipietidum est ; sed de eo quod Dei sapientiam decet, bonitatem, providentiam. Ergo status naturae purae , Posita bonitate Dei, erat omni ex parte impossibilis. Proh. ΙΙ. ex Augustino , qui statum purae naturare pluribus in locis demonstrat impossit,ilem contra Pela-
323쪽
D8 rerum Creatione. grum , qui asserebat, revera Adamum in eo statu sui se condi lum , atque in codem statia nunc nasci homines. Id S. Doctor retellit non soIum ex Scriptura , sed ex ipsis rationibus paulo ante allatis. Unde concludit Lib. IV. corat. Iulian. cv. ult. Quid reuul , nisi ut catisa istortim malorum sit aut iniquitas , ut imPotentia Dei
aut Poe/ώι Peccati Z ded qtita. nec injustias , nec imi orens eSt Deus , reuat , quod grape jugum super fuissAdam non inuisset , nisi delicti meritiam praecessisset. Et Lib. D . cons. Glian. cap. 3. Bon dicis hominis
naturam , qucte uilis patrae ostitialationem meretur :ytiod gratanter audirem ; si hoc pro 'terea , quia ratio natis creatura est, diceres ;)neqtie enim gratia Dei per Iesiam christum Dominum nostrum layidibus , arat lignis , Pecst ιι sque Praestatiar sed quia imaco Dei est merettar hanc gratiam. Prob. Ill. cx S. Thoma in II. Dist. ΠΙ Q. I. ara. - tibi ait : in Guat , noturam humanam taliter insi mi, ut non sitim haberet illud, quod sibi ex princia pars naturalibus debebatur ; sed etiam aliquid titi per quod facile in finem Peroeniret. Et Lib. IV. coni. Gent. caρ. 5a. Considerando disinam Propidemiam . er ignitviem superioris humanae naturae, satis Probabilia G1 Probari potest , hujusmodi defectust concuyiscentiae mortis etc. esse Poenales ; et sic colligi Potest, hum
nam naturam peccato aliquo esse infectam.
Ex quibus , alii que , . quae sustus tractantur a The logis , concludit A gidius Romanus in II. Dist. XXX
U. I. art. I. Commur dicere , fuisse quiandam soportu-Nδtatem , et quandam necessitatem , et quoddam debitum , quod natiam humana in stii institiatione fuerit cum dono quodam suPernaturali , et gratuito : seu huiusmo-Eι neceὀsatas non Potest esse absolti e , et sim'liciter et quia tunc gratia uon esset gratia. Ergo licet Deus na turae humanae nιhil debeat , debebat tamen sibi ipsi . suaeque svrentrae, bonitati, ac Propidentiae naturam humanam Iustacta Originalι ador re ac Proinde Statias Purae natiarae EmρOssibilis est. Vide Norisium in Vindicus August. , Fulgentium BGelli in Lib. cui titulus
324쪽
Mens Augustini, aliosque ex Augustiniana schola Theologos , L osse , Clonsertium , alios , qvibus adde ex Ihornistis Contemonium, gumes , alios.
Seholion. Rationes , quae testatum naturae purae in homine im-t ossi bilem fuisse concludunt , etiam in Angelis impossistem fuisse probant, exceptis iis, quae de morte, aliisque vitae mortalis aerumtiis sunt homini peculiares, Neque ullum possunt m Angelis habere ti,cum.
Solriintne objectiones. ' Objio. I. Pius V. et Grexortus xIIL damnarunt hane Baji propositionem num. LV. Deus non 'otuisset et prin capio talem creare hominem , qualis nunc nascitur Ergo Contrarta propositio vera est ; ac proinde possiunis est
Dist. an . Damnarunt hanc propositionem in s-su B0i , cono. In sensu Augustini, S. Thomae , et ca tholicorum Theologorum , qui illam ante , et post laudatos Pontifiees innoxie defenderunt , ac defendunt, nex. Sciendum ergo est, summos illos Pontifices non damnasse theses ex Bajo excerptas in quocumque sensu ῆ alio quin dicendum esset, Deum potuisse a principio creare hominem in peccato , qualis nunc nascitur , quod surdum est ; sed in sensu auctoris λ aiunt enim post re censisas theses: Uuas quidem sententias '. . . quamquam Morintillae aliquo pacto sustineri possent, in ri ore , efmvrio sensti ab assertoribus intento . . . . damnamuste e. Et hoc Theologi omnes fatentur. Sensus autem Boi erat , originalem iustitiam , etiam quatenus gratiam , et immorralitatem complectebatur, proprie gratiam vocari noti posse, sed suisse naturae proprietatem, emue titulo ipsν debitam ; ita ut si Deus illam homini denegasset , maneam quodammodo condidisset naturam. Patet autem hic sensus non solam ex aliis propositioni-
-s ibi damnatis ; sed etiam hὰ Libris ejus Auctoriς, ut fuse ostendit Laurentius Berti Tom. V. Dissert. m. , et fatetur Bellarminus Lib. De Gratio Primi hom.
325쪽
' . De rerum creatione. c . I.- , ubi Postquam retulit Lutheri sententiam , qui docobat , istin naturale suisse primo hominio, diligere
Deum , eredere Deo etc. qua in naturale est , quod Geuinti tunica recipiunt, subjungit i Huc etiam reserri de benέ articuli ante Paucos annos a duo s summis Pon,
ricibus damnati Pio V. eι Gregorio AIII. Caeterum ain aperio hodie demons rata est . disserentia seu lenti a. Augustinianasi a damnatis articulis Q. Per seripta mei u , Deuelli , Berti , quae sedes Romana probavit M hae. objectio iam Obsolverit. objica II. Augustinus Lib. I. Retra ιὐαρ. 9. -IN firmatis. quod dixer*t Lib. I II. de Lib. arb: ea'. a . ait : QuamMis ignoranιia , . et . disseiataa essem hominis
primordia naturalis , non cul 'an ius, 3ed laudandus es set Deus. Ergo possibilis ealislatris purae naturaeι ' i Neg. m/ria.. Arguit enim ubi S. Doctor contra Μa-Dichaeos qui contendebaut , ignorantiam , et Concupiscentiam nunc Sunt , non osse peceati effectus , se , Primordia naturae: ex quibus i inserebant , esse Deum malum, nec Scripturas admittebant Vebia Testamenti , ex quihus, constat . Deum fecisse hominem rectum pestpeccatum autem seipsum hominem infinitis quaestionibus
miscuisse. Bespondet Augustinus , id non sequi ex falsa illa Manichaeorum hypothesi ; quia si . ignorantia , et difficultas primordia naturae essent, dedisset Deus homi
ni gratiam , qua utrumque malum 'vinceret, et in virtu te prosiceret ac proinde culpandus non esset Deus. Atn statu purae naturae excluditur gratia. Non ergo Augustinus statum illum possibilem agnovit, ' . inst. h.' Idem . Augustinus Lib. III. de Iib. arb. cap. ao. Si anima, inquit altera. esse coeyil ante Pexsatum, qualia post i picam culρabilem 'Data est , non Droum BO- num habra, unde Creatori suo gratias aga8. Non enim medioerim bonae sunt , non solum quod αnima est , sed eιm od cultatem habet, ut es aluptarite Cremoro se*sam excolat , et pio studio possit omnes c ero sim te3 e et in d 'ultate cruciants , et ab imorantio c e inute liberetuνι Ergo Potuerunt esse in animaisi te peccatum ignorantia, es dissealtas, quases sunt pore
326쪽
24 Theol. Instis. Lib. V: Pars. IV. Cap. VALM. Disi. eons iri h pothesi Purae naturae , neg. Inhvpothesi salsa, atque impossibili Manichaeorum, conc. Docet enim ibi Augustiatis , ita illa hxpothesi non defu- tiram fuisse homini gratiam, per qua tu , adjuvante Crea Ore , posset omnes' Virtutes acquirere , et liberari pio studio ah i orantia caecante , et disse ultate cruciante ;ideoque m iam in illa Manichaeorum livpothesi non esse culpandum, sed laudandum Deum. Sed haec gratia uonponitur iu hypothesi purae naturae.
Instia 2. v Gratia, quam Aragrastintis. ngnovit in IlIa Manichaeorum hypothcsi, est ordinis Daturalis. Ait enim. Non parum est accepisse naturale Iudicium' 'quo sa pientiam Praeponat errori, et quietem docuituti, ut ad haec non nascendo , sed studendo , Perperarat. Ergo in illa tivpothesi status suis et purae naturue. U. Net.vsubs. Conceptis enim verbiS ait, naturale tu dicium potuisse ad ea bona pervenire , a quoaule Creα- fore. Cujus antem generis esset illud adjutorium , non necesse erat tunc inquirere : satis enim ibi erat refellere
Manichaeos , qui ex ignorantia , et dissicultate concludebant, esse aliquod primum mali principium, Deo coaeternum. Sed disputatos contra Pelagianos , ex ignorata-tia , et dissicultate necessitatem o lendit supertiatural :s
auxilii , et quidem ossicacis, ut suo loco videbimus. Adde his , quod ibidem Augustinus ait , naturale hoc judicium , adjuvante Creatore , posse acquircio Virtutes Omnes , et ad ipsam beatitudinem pervenire : Ignorantia Mero ,pel disscultas , si naturalis est ,:inde incipit anima Projicere , et ad cognitionem , et reuutem , donec in ea persciatnr pita beata , Promoperi. Quae nemo dixerit per naturale auxilium ex Augustino fieri potuisse.
O io. ΙΠ. Augustitius Lib. XIII. de Cro. caρ. IB. et Lib. AIN. Confra. caρ. 3 docet, immorialitatem , aliasque.justitiae originalis dotes fuisse gratuita Dei do-Da , et prorsus indcLila. Ergo sine illis poterat Deus ho-
N. Conc. ant. Non enim negamus cum Luthero , ac
Lojο - justitiam originalem fuisse supernaturale Dei d Dum Dist. cons. Ex potentia:absoluta , conc. Ex Poten tia coniuncta cum bonitate, sapienti , Providentia, neς.
327쪽
ne rerum Creationet. et M Lust. i. v Idem S. Doctor in Psal. LXX. ait :' qui diceret Deo ; quid fecisti Z si damnaret justum. Ergo is
ex Augustino posscd Deus, Pro &bsoluto suo tu creaturas domitiata, damnare etiam aeternis cruciatibus hominem justam : a sortiori contare homi dem ecs et in puxiae
naturalibus, obnoxium malis Iouge umoribus . . , are. Neg. Cons. I Quia mendosus est Augustini lonCus, ut ostendunt murini PP. , legendum enim est , si damnaret injustum ; ita ut ea sententia sit, , neruis nem de Deo queri potuisse , si omites homines damnare , neminem liberare voluisSet, quia omnes injusti.
a.' Quia aliud est quaerere , quid possit Imus ex ab soluta potentia ; aliud quid possit ex sua sapientia , b
siu. a.' Absurdum est , Deum posse aliquid operari ex sola potentia sine sapientia , bonitate , providentia scum inseperabilia sint attributa Dei , imo omnia sint unum simplicissimum. Ergo quando dicitur Deus aliquia PDSSe, non solum de potentia, sed de omnibus simul attributis tutelligendum est. N. Neg. sui' ositum Cum enim dicimus , aliquid fieri posse ex poreulia Dei absolata , Sensus nota est, qui in obiectione ponitur, Deum posse ex uuO attributo sine alio operari , quod absurdum est, sed cum sit inter a itributa Dei distinctio Oirtualis , potest mens nostra di stinguere quid conveolat potentiae Dei, quid misericordiae , justitiae, sapientiae etc. Cum ergo omnipoten,iae Dei, seorsim considerata ia possit quidquid contradictionem non involvit , recte dicimus, fieri posse ex absolu- a Dei potentia quod rerum naturae non repugnat : Iicet fieri non possit, quia Dei potentia simia cum aliis ejus attributis operatur. Obio. IV. Quod non repugnat possibile est. Atqui non repugnat , Deum creare hominem ad finem aliquem naturalem , Dempe visionem ipsius Dei naturalem, et quidem cum concupiscentia non adeo effraeni, ac rebelli , qualιs hodie est, quam concupiseentiam PosSet homo naturalibus rationibus vincere , ue eum impediret . quominus Deum diligeret ut naturae auctorem, et fine .uum consequeretur 3 denique subiculum in bis , ac mor-
328쪽
3asi Theol. Institi Lib. V. Pars IV. cap. VIII.
ti non ut poenae , sed ut Decessario defectui salilia
vl. Di t. maj. Duod noti repugnat , possibile est a Solute cono. Posita Dei bonitate , sapientia , Providentia , neg. Nam etiam in illa hypothesi magna esset mi-Feria creaturae rationalis sine sua Culpa , non solum
PrDPter morbos et moriem , qua nihil est seu sui horribilius quamvis non poena , sed de socius eSSe diceretur 3 verum etiam , quia Concupiscentia quantumcumque Ponatur levis, tamen eum sit assidua, tandem aliquando morali quadam n cessitate in peccatum trahit , Si non gratia Dei vincatur ; nec tim quam sine Dei gratia haberi posset non peccandi securitas , Sine qua non
Iam quomodo e gradu tam sublimi , de quo hucu que diximus , homo ceciderit: videamus.
Ado. I. πΙcet Deus primos homines muliis exornaV
. - , Ita rit donis non tamen eos effecerat natura
πιαμιαρθητης , siVe im'eccabiles s quia nihil praeter Doum immutabile esse pinest; ut ait Hieronymus Lib. II. cone. Petu. ictimque crevstirae rationali , inquit Augusti
Pessors non possit , non est hoc riretiarae Propriae , εω Dei gratiae : quam gratiam reservaverat Deus homini ut Perseversntiae praemium: Poterat quidem efficere Deus Per eis aeem gratiam , ut certissime perseveraret sed ut non accis eret hoc donum Dei , id est in bono perse-μer Diam primus homo ; sed perseperare , Mel non Per severare in ejus relinqueretur arbitrio , tales pires habe bat ejus Moluntas 3 quae sine ullo fuerat instituta Peccs εο , et nihil illi ex seipsa concupiscentialiter resistebat,
ut dioe tantae boni reti , et bene me di fucitisciti per-
α erandi committeret. arfitrium , ut loquitur idem s. Doctor Lih. de Core. et gra . cost. 1 a
II. Cur autem Deus hominem, quem praeVideras coniuxum , creaverit , non est explicatu. dissicile ; nouenim
329쪽
- De orum Caeretione. , . Ra enta praescientia peccati impedire Deum debuit , qu
minus divitias honitatis suae in creaturam effunderet. At Cur tentari permiserit, investigare non possumus. Certi simum est tamen , nulla itineriori concupiscientia . --nem fuisse pulsatum λ sed tantum externa leutatione , e que adeo levi, ut nos ipsi in hac corruptae naturae sae-Ce miremur , eam adversus fortissimos praevalere potuisse. 2. ' Hanc. Deum non fuisse Permissurum , misi, fuisset sapientiae suae convenientissimum , et nisi ipse sci-Tet , et posset , et Vellet bona facere de maliρ , sinat Itomo de bonis mala sacturus erat. Si quaeritur , inquit Augustinus Lib. AL de Gen. - sit. cap. 4., cur Deus ιentari permiserit hominem, quem tendatori consensurum vise praesciebiat, adιitudinem quidem consilii ejus peneistrare non possum , et ιonge supm Mires meas hoc σsse consteor. Nostrum est hic tantum exponere Dei praeceptum, diaboli lentationem , hominis casum.
Prob. ratione Augustini Lib. XIV. de Cio. cap. 1, at Lia. II. de Pece. meris. ωρ. a1. I. Ratio aequitatis id Postulabat ,Jut creatura Cruatori suo subjiceretur, eique obtemperaret. Atqui ad hoc lain suit illa laxo Ergo eto. n.' Maximum bonum ., magnaque Virtus est obedientia. Ergo ut illam exerceret homo in tanta sublimitate con alitutus , sapientissime , et aequissime Deus illi praece tum imposuit. 3. ' Denique certum , est, a Deo justo Ιω
330쪽
Diabolus ad transgressionem aequissimi hujus praecept incitator , ac 3uasor fiat, usus semmis lamyciam
Q. ta. yars , quae ad fidem pertinet. Sap. LI. 24. Inoidia disholi mors introioit in Orbem terrarum. Ioan.
m. i. de diabolo dieitur: Ille homicida fuit ab ini
tio. Et Aροα XV. s. et XX. a. idem appellatur semPens meiquias. 2 ' Non poterat 'solus serpens per se Io- qui, et suadere pe0catum adeo callida insinuatione. Em go spiritu nequam moVehatnr. Prob. 2 a. Pars ex ipso Scripturae textii. Gen. ILL . Sed et serpens erat callidior cunctis animantibus teriarae , quαe fecervi Dominus Deus. Quiῆ dixit ad mulierem etc. Ergo. Quaeres I. Cur DiaboIus serpente usus sit, et non Potius transutimoit se in Angelum lucis tre. Non permisisse Deum , ut Diabolus quam vellet , Peciem assumeret, sed tantum holluae , ut tentatio e sdi omnium levissima , et fraus a quocumque s etiam plumbei ingenii sacile detegi , et vitari posset. Ita sere 'Augustinus Lib. XL de Gen. ad M. Cast. 3. Quaeres a. - Fuit ne perus, an Parens ille serpens Variae sutit hae de re stilleoliae' Patrum. Cyrillus Alax. Lib. III. eon. Iulian. putat, non fuisse Verum Serpentem , sed serpentis simiaa rum. Communis lamen Patrum sententia est , fuisse serpentem verum , Per quem diabolus locutus est 3 sicut postea locutus est Angelus per asinam Balaam Num. AXIL. 28. Ita docent Basilius Hom. uir. Hexam. Ch Sostomus Hom. API. et XVII. in Gen. , Ambrosius Lib. de Paradisos P. a. , Augustinus Lib. XL. de Gen. ad lit. cap. I. et eq. eι M. aliique plurimi . Unde rejicienda sententia Or
Epiphan os in haeresi Dphitariam. Theodoretus QuaesLXXXI. est XXXII. in Gen. , Damascenus Lib. II. ae s συ o. , Beda, Rupertus, Magister sens , et omnes Schoin