장음표시 사용
51쪽
o fhelogicarum Institutionum Zib. IV cap. m
earnatione assumserit, multa ei secundum humanam naeuturam conVeniunt, quae divinitati repugnant : atque ideo veteres Filio Dei nonuulla tribuunt, quae videntur cum facere Patre minorem ; Fed securidum naturain ab eo assuintam intelligenda sunt. Ilis igitur praeiaciis , facile objectiones omnes dissolventur i quarum aliquas exempli loco subjicimus. Obie. I. Patre Anteni caeni docent, solum Patrem esse summum illum Deum, quem Scripturae dicunt esse super omnia Sic Origenes Hom. LI. in Ioan. Dicendum,
est , inquit , quod αὐτοθεος α) quidem Deus ille , est
eum artieulo, propter quod et Semator ait. . . Ut -- enoscant te solum perum Deum ; quidquid. vero est yra
ter hunc , qui αυσοθεος dicitur, parti Vatione , et communione dioinitatis illius defcatum est. Imo et Lib. VIII. contra Cels. , quem constat non esse ab haereticis interpolatum , damnat eos , qui dioersam ab aliis sententiam sequentes , temere a timent , Salpatori m ess summum Deum : at nos nihil simile, qui credimus d centi: Pater major me est. Similia docet Irenaeus Liti II. ca'. 49. Ergo. U. Dist. ant. Docent, solum Patrem Psse αυcrobeovsῖve Per se Deum peculiari quadam ratione, quia a nullo procedit, et ipse est principium Sino Principio, sons . et origo totius divi uitatis , et eatenus ratione originis major , sive , prior Filio , cono. Quia ipse solus et non Filius, nec Spiritus S. habent naturam divitiam , neo. Certe Athanasius divinitatis Verbi acerrimus propugnator Orat. coni. Sabellii gregales ) concedit, dici
Dosse , solum Patrem esse illum perum Deum. Caeterum Deo opus Origenis in Ioannem ab Omui haereticorum fiaudo est certe immune, nec Vera est elus Observatio de articulo , quem dicit apponia solum cum de I'atre agitur , ut supra ex Chrysostomo ostendimus. O D. II. Solent Patres Anteni caeni appellare Patrem causam et auctorem Filii, quem dicunt secundum. Deum
52쪽
De Trἱni ale. Deum , sive secundam potestatem, et aliud quid ετε- ων τι post Patrem. Sic Iustinus in Dial. cum Toph.
ctius usurpatur ad significandum id , quod est tempore prius , et a quo effectus pendet ; aliquando latius alsignificandum principium, et originem. Hoc pos riori
sensu Veteres, praesertim Graeci , nomea causae , evauctoris Patri dederuut, etiam ii , qui post Concilium. Nicaenum acrius Filii divinitatem propugnarunt , ut ipse Alexander , qui primus Arium dum navit . apud Theodoret. Lib. I. Irist. cay. 4. Basilius Lib. L. coni. Eunom. Gregorius Naz. Oras. XXXVI. , Hilarius Lib. XLI. de Trin. et alii ; licet posteriores Latini Patres propter ambiguam uominis significationem ab co abstinuerint. Quia igitur Filius est alia persona a Patre procedens, ideo nonnulli dixerunt eum eτερουσι aliud quid, quam loquendi rationem Graeci usurpant non solum cum de alia natura , sed,etiam cum de alia persona loquuntur )-ejusque Ρatrem dixerui
Objic. III. Constans est Patrum Antenicaenorum doctrina , Patrem esse in Uisibilem , 'et incomprehensibilem; Filium. vero visibilem, ideoque docent. eum, qui Moy si , et Patriarchis locutus est , non luisse Patrem,csed Filium. Id Iustinus ex professo probat in Dial. cum Toph. inquit enim : Profecto qui dixit Musi, se Deum
esse Abrahae ... non Creator uniUersorum Deus erit . . nemo non Omnino mente captus auctortim uni ersorum,
et Parentem , relictis omnibus suyercoelestibus, in ParM terrae particula pisum dicere audeat . . . Non existimetia , iρsum ingenitum Deum descendisse, aut aliquo im loco ascendisse ', neque enim ille non enarrabilis Pateret Dominus unioersorum in aliquem locum Meuit , n Vue ambulat, neque dormit, nec mOMetur, nec loco comprehendi potest. Haec de Patre. De Filio vero : Llle, inquit , qui pisus Patriarchis oeus dicitur Angelus ,
ei Dominus pocatur , ut, ex his etiam cognoscatis, eum
Parenti unioersorum ministrasse. Idem docet Theophi- Ius Antiochenus Lib. II. ad Autolae. Deus , et Pater, inquit, unipersorum non potest illis quid , comprehen
53쪽
sb Theologicarum Ius titionum Lib. IV. Cap. V.
di . . . seu rius Verbum, cum Fit ejus Pirtus, et SaPieri
ria assumens Put is, et Domini universorum Personam, O niebat in Paradisum stib Persona Dei, et cum Ada mo enuouui Ah- Et De singulorum verba miseramus, idipsu in iradunt Irenaeus Lib. IV. cay. 37. , Icrtullianus eon . Prax. cap. tibi N aliauus do Trin. caρ. 25., ΡΗ- ires Concilii Antiocheni in1ntIa Paulum Samosatenum in Epistola, quae habetur Ism. I. Concilior. , CIeinetis Alex. Origenes, et alii. Ergo si apud eos ideo Pater est iiivisibilis, quia incomprehensibilis , et immensus est Filius contra, qui visibilis est , minor Patre essedebot , et alterius naturae. Augustinus quidem in Libris de Trinitate saepe docet, eum qui Moysi', et Patriar chis apparuit, fuisse Angelum, ut etiam testatur S. Elephamis Act. VII. ; et ex hoc dans Dius Yprensis Lib. Prooemiali cast. Iam ait, Augustiuum primiam Pa trum dioiuitat m Filii Dei adcersus Arii machinas si filisu. Sed Doni vidit iste a.' nec Augustinum id sibinrrogasse se neque negasse , in Angelo illo fuisse prae sentem Deum ; quia Inulla de se dici, quae Donnisi Dco conveniunt, ut Ego sum, qtii sum etc. 2.' quam vis dicamus, non Filium Dei, sed Angelum apparuis-
Ee . semper obiectionem Sociniatiorum stare , quia cum vim nes firme Dalres pote Nicaetium Concilium docue-πint , eum fuisse ipsum Dei Verbum; nisi respondeas,
ex hoe non sequi. eos suisse Arianos, Don solum Dori
destrues, sed aligebis dissoultatem , concedendo scilicet , Iot tantosque Patres Arianismo favisse. Quare. N. Dist ant. Docuerunt , Filium, et nota Patrem ap-xuisse Patriarchis: quia Filius a Patre procedit. Pater ob alio Don procedit , cono. Quia Filius est alterius a Pol re naturae , net. Cum missio in divinis nihil aliuia Sit, nisi processio unius personae ab alia, habetis adluia Clum temporalem essecium , ut suo loco dic mus , da persona mitti pol est , quae procedit. Hinc cum aprear giones illae fuerint temporalis essectus polentiae, sapientiae , et misericordiae Dei, conjunctus ciam alicujus per Eonae missione. quia ille, qui loquebatur, aliquando ei citur in Scripturis Angelus , hoc est missus , sequebam tur , eam personam P Ptrein esse non Posse , qui mitti
equit, quia non Procedit abyalio , aliunde diei uou po
54쪽
terat simplex Angelus ; qima multa de se dicebat, qnae
nonnisi vero Deo conveniunt. Erat igitur juxta Ρatres illos alia a Patre persona. Et hoc argumento Vince Lant Sabellianos Trinitatem negantes , et conciliabant Scripturae Ioca , quae aliquando dicunt, Deum esse
invisibilem , aliquando visibilem; ita ut Pater sit Deus invisibilis , Filius visibilis , non quidem in natura divina , quam habet cum Ρatre invisibilem , et incomprehensibilem s ut Libro superiore caρ. 9. dictum est , sed
in forma visibili , quam assumsit, cum a Patre missus est : quam visibilem sormam , cum nuinquam assumat Pater, quia numquam mittitur, ideo in sua inrisibilis te, incomprehensibilitais, et immensitate manens, non poterat apparere Patriarchis. Hanc esse genuinam Patrum illorum Theologiam, L
eet non adeo clare ante Datas haereses explicatam, patet ,
a.' quia ex eo probant, Patrem non apparuisse Patriar chis , quia est ingenitus e cum e contrario ille, qui apparuit , dicatur aliquando Angelus, idest missus , quod Patri convenire non potest. Ita Justinus , Patres Anti client , et alii : 2.' quia Filium , quem dicunt appa Tuisse, non minus quam Patrem invisibilem, et incomprehensibilem esse docent in natura divina ; visum tamen in forma assumta. Ita Iustinus, vel quivis auctor in Cohori. ad Graecos, de Filio loquens, ait: oriebat, ut Princeps Hebraeae gentis Moyses existentem cognosceret Deum. Unde illi ... pistis est Filius, quantum ho mini fas est Deum oldere, qui dixit ad eum: ego sum, qui sum. Et Irenaeus Lib. IV. ca'2 4. ait: Verbum Da turaliter quidem esse invisibile. Clemens Alax. Lib. VILStrom. n. 5. Filium Dei docet esse ubique . et nusqNam contineri. Idemque tradit origenes Lib. IV. coni. Ceis. et alibi, Tertullianus cons. Prax. cap. 14. '. 3.' quia Ρatres , qui post Concilium Nicaenum maxime contra Α-rianos decertArunt , nihilo secius docuerunt, non Ρa trem , Sed Filium apparuisse Patriarchis, ut Hilarius Lib. IV. de Trin Theodoretus Lib. V. M era. haeres. Cαρ. ., imo ipse Athanasius orat. IV. contra Arian. , et alii : quod non docuissent, si ex eo sequeretur, Fi sum aliam habere a Patre naturam. st. Docent laudati Patres, Filium, cum Patriarchis
paruit, sui re Patria ministrum , ut coaceptis Verbis
55쪽
va Theologicarum diuitutionum Lib IV. Cap. V.
tinii mant Iustinus toc. cit. , Irenaeus Lib. IV. CLaP. 17. ,
Clemens Al x. Lib. I II Strom. n. 25. , Oligeti s Lib.
II. cons. Cels. , Tertullionias Cont. Prax. caμ. II. Ergo. U. Dist. ant. Docent, Filium fuisςe ministrum Patris improprie , et latiori sensu . clupletiυs scilicet a Patremissus , eius Voluuio tem exicritus est , CoriC. Proprie , Neg. Ipse enim Iustinus L. Pist. ad Diognetum, qua In Donesse genuinum ejus opus , titillis adhuc solidis confirma-xum est argumentis. ut Astolis Aiax. advertit: lyse, in
Piit, Omnipotens Deus Verbtim inter homines locapit, Mon quemadmodum reliqtiis conjicere Possit, misso hominibus ministro aliquo, Dus Angelo , sed ipso in rce et Creatore Omnitim. tamquam Reae mittens Filium Regem, misit tamquam D tim : et Irenaeus Lib. III. caρ. 8 ait, Filium iu subjectione non esse. Atque id adeo Verum est, ut Patres etiam , qui post Concilium Nicaenum Verbi divinitatem defendunt. non abnuatit dicere,
Filium Patri ministrasse, imo obediente m suisse. Sic Hilarius Lib. V. de Trin. ait, Filium in condendo mundo obedientem dictis Deli, Deum itiisse. Numquid hoc
Proprio, et strictiori sensu accipiemus t Fatendum quidem, posteriores Patres cautius locutos lianc vocem reiecisse, ut Hieronymum Ayolog. I. coni. R in . , Cyrilum Alex. Lib. I. Comment. in Dan. CV. V. : seὰ aequum non est, ut eandem loquendi proprietatem exigamus a Patribus , qui ante natam haeresim scripserunt ad Contrariam haeresim , quae prius serpebat, Consutandam. Objic. IV. Veteres nonnulli Patres asserunt, Filium Non semper exiitisse : λογον, sive Sermonem tunc suisse a Patre genitum , cum ad mundi Creationem progressus t : ante eam creationem Verbum suisse, ipsam patris Tationem , et sapientiam , ipsius Patris portionem. SiQTertullianus Lrb. coni. Hermog. cap. 3. contendenti Hemmogeni , matCriam esse aeternam, quia alios ii Deus non fuisset ab aetcrno Dominus, deficiente subjecto, cui dominaretur , respo et , Deum non suisse ab aeterno Dominum , sicut rioia fuit ab elerno Pater , nec ab aeterno audex. En Pjus verba: Nam nec Pater potuit esse ante Tiliam, nec deae ante delictum. Fuit vitilem tempus
cum et desictum, et Filius non fuit. Et quod magis mi-yrum eat, docet quod si materia esset ab aeteruo, emet
56쪽
'. I De T insectis. . vi Ianiique Filio Dei antiquior. Quale, est, loquit , ut Filia Dei , Sermone unigenito, et Primogenito aliquid fuerit
praeter Patrem antiquius y Tunc ergo Filium , et Sermonem dicit a Deo genitum , cum mundum condidit Lib. Cont. Pra . sv. P. THuc laifur etiam ipse Ser-
eem 3 oum dicit Detis : Fivi tuae. Haec est nativitas Sermonis , dum ex Deo Pxocedit: couditus ah eo Primum ad cogitatum in nomine Sosthiae : Dominus con
did/l me inrtium piarum Stiariam ' ueh/nc generatus ad
seclum. Exinde eum)Parem albi faciens , de quo procedendo Filius factus est : Similia docent Athenagoras , Tati unus , et alii Veteres. Ergo. . U. Dis Mant. Asserunt , in iuuiidi cresttione Filium fuisse genitum generatioue e terna, quae ipsi tribuit nomen Verbi, Sermonis , et juxta Tertullianum etiam normen Filii , conc. Generatione inter an, et aeterna, quae . ipsum constituit secondam a Patre Perso uam , quae eati vhtio , et S*ρientia Patris db aeterno genita, et substastens , neg. Licet euim una, eadf inque sil Filii persona ab aeteruet genita tβmen .eum nomim habeat plura ,
.pularunt VeieXES, aliquis CX illiS nouima vari os . re spicem re eius effectus , qui cum non sint ab aeterno, asserue- .runt, ea nomina non ei CouVeuisse ab aeterno ; sicut Deo ab aeterno cxistenti non conVetiit ab aMerno nomen. creatoris, et domini. Cum ergo uonaen Sermonis Signi- .scet verbum non solum merite Conceptum, Sqd etiam
eXlra,montem Ore prolatiam es sicut nomen Filii significat non partum in utero conceptum , sed in lucem, editum ; clocuerunt, Ralionem , quae ab aeteruo genita. est a Patre, tutio eΣ t i lisse Verbum , Sermonem , et x iuxta Tertulliaraum etiam filHMn , eum cxtra mu'u' processit ad creationem universi. Itane vero exterio- rena prolationem vocant generationem; sicut Ecclesiancat nationem , ei bi , et Apos1olus ejus resurrectio Demgenerationem vocat , accomodantes et .Psalini verba :
lius meus es tu , Ego hodie ςeuui te. Duplicem ergo distingvuut generationem; alteram. temporalem, ex qua ἡ secunda persona dicitur Sermo , Filius etc. 1 alteram aeternam, ex qua dicitur Ratio, et Saρiemis : Aute omnia , inqui' Tertullianus I b..coni. Prax. east. 5. , DCUS
57쪽
5έ Theologicarim Institutionum Lib. IV cap. V.
Erat Solus . . . Solus autem quia nihil alitid extrins ctis praeter ipsum. Caeterum ne tunc quidem solus ἐhalehat enim secum quam habebat in se metipso, Rationem suam scilicet. Rationalis enim Deus ... qtiae ratio sensus ipsius est , hanc Graeci λογον dicunt, quo Moca stilo Sermonem πρellamus ; ideoque jiam in usu est nOStrorum per simylicitatem interyret asionis sermonem dice
re in primordio apud Deum fuit advorte Tertullianum
fateri , se recedere a communi usu loquendi Christianorum ) cum magis rationem competat antiquiorem haberi e c. yiaia nou. Sermonialis a princ*m Deus, sed rationalis anto Princ*ium. Quae ratio non erat iuxta Tertullianum attribulum Dalris absolutum ; sed altera pn oua subsistens Piusdem Cum Patre. naturae ;alioquin stulte itinc Tertullianus probasset contra Pr cineam Doetantem Plures personas, Deum ab aeterno nousuisse solum , nisi quin extra Deum nulla alia erat Creatura ; nec dixisset alibi in textibus cIarissimis supra Tecitatis, aliisque in locis , Filium esse alteram perso Nam ejusdem substantiae cum Patre. Imo Patres, qui post Arium scripserunt , non dubitarunt duplicem hanc Verbi geuerationem agnoSCere.
Eic Zeno Veronensis Serm. III. Principium, inquit, fra
dies, Dominus noster est Christus , quem ante omnia Saecula Pater adhuc in semetipso . . , . amylectebatur. Sed excogitatarum ut ordinem instrueret rerum, ineffahitis illa oirtus . . . e regione Cordis eructat Perbum . .
De Deo nascitur Deus. Similia docent alii. Quanto magis ergo id licuit Patribus , qui ante uatas haereses
.ecurius locuti sunt Inst. Tertullianus ait, hanc exteriorem Verbi prolation in esse natisitatem perfectam Sermonis, ante quZm Verbum erat Aortio Patris, ut ipse ait Lib. coni. Prax. v. 9. et alibi. Ergo non agnoscit aliam internam, atque aeternam Verbi generationem. N Dist. ant. Ait, hanc prolationem esse nati Vitatem Persectam Sermonis, qua enns Sermo est, Conc. Qualenus est Ratio, Sapientia. Meus. Deus de Deo, neς. Rursus aute hanc prolationem Verbi .m ait fuisse portionem Patriε improprie, conc. proprie, Που. Quouiam sermo Ver
58쪽
r De Trinitate. 55 persectam generati0ncm. Verbi Dei , quatenus dicitur
Sermo , auiae .suisse, eum ad opus externum prodiit. Cum autem ait, Verbum ante eXtvriorem manifestationem fuisse Patiis AN 'nem , imitatur Iurisconsultorum stilum ut sae te aii 38 socii ) qui partum in materno utero adhuc latentem, dicunt portionem maternorum viseeris, nondum filium, CaeWrum iri haec impropy csse accipienda , P tet ex eo quod nῖnoscit Τertullianus divinitatem indivisibilem esse. Dioinitas , inquit Liy.
coni. Re N. P ΑΙ- , gradutis uora tabet . utpote unica . . . mi lor se Humquoin Poterit esse. Et in cit. Lib coni. Prax. CV. 9, Milicans quo sensu dixerit Filium .Patris portionem: Π Π. dirersitate, inquit, alium GPutre Filis m, sed distributioue ' nec dirisione alium, sed di tinction ita non Sit idem Pater , et Filius. Obiis. V. Pierius Alexandrinus apud Photium Cod..CXLX. dicit., duas effie ου ας i et duas φυσεις Patris,iet initii. Gemens etiam Alex. Lib. VII. Strom. n. IT
pinquissimam , ac Proinde a natura Patris distinctam , eaque minorem. Origenes Vero I Hr.. II. in Ioan. ait:. s autem , qui recδ υνο tales. sse Patris, Filii, et Spirittis Sancti Pera Si FumuS. Uypostasis autem em tempore pro natura usui Pilatur , tui suse probat theta invius Lib. IV. cap. a. Ergo distinguunt naturam Fili .
a natura Patris. U.oDist. avt. Et Pierius , Clemens, alii g. ουτιαν et φυσι ν , Origeiaci Vero υποτασιν issurpant pro persona , Conc. Pro Datura, neg. ita observat de Pierio ipse Photius see. cit.:De Patre et Filio pie credit, nisi quod substantias ου ας duas , toti dentque naturas φυτεις esses dicit, substantiae , et Uuturae nomine, quantum ex iis, quae hunc locum antecedunt, xt consequuntur, colligi tur , Pro h)yssimi usus, nou ita pero ut qui Ario a haerent. Nomina ergo ουτια , φυσις , et υποττα τις olim Promiscue usurpabatitur Pro Datura et persona , ita ut ex contextu Possit intelligi, quo sensa iis usi sivi auctores. Usque ad aetatem Nieronymi nondum Certa erat, et fixa earum vocum significatio , ut constut cx eii SEpistola ad Damosum LVII. Caeterum Origenes υ πο πιτατιν log. cu. usurpat Pro Pe oua exponens enit
59쪽
56 Theologicarum Insiliationum Lib. IV. cap. V.
sententiam Patripassianorum ait, eos asserere Patrem, et Filium non solum ουσια , sed etiam υποστασει rasstinum Unde concedimus Petavio , υnoστασιν aliqua do usurpatam a veteribus pro natura ; sed negamu s. id Semper iactum , ut contra Petaolum ostendit Bullus Sect. IL. cap. 9. n. v. Obie. VI. Patres secundae Synodi Antiochenae contra Paulum Samosatenum proscripserunt VOCem Dμ0ου- σιον constibstantiale , ut testantur Athanasius Lib. de
Q. Arim. et Seleuc. , Basilius Epist. LII. , Hilarius Lib. de Srn. Ergo non agnoverunt Filium Patri
Respondet Hilarius, Paulum Samo aletium dixisse
Filium Patri Πα ου σιον sensu haeretico . idest unius Cum Patre persotiae; ideoque Patres Antiochenos eam vocem in se usu Samosa leui non ita sensu catholico rejecisse . Sed salva tanto Doctori revorentia , respondemus cum
Athanasio , et Basilio , qui Concilii Antiocheni sensum
Videntur magis perspectum habuisse. ; responit mus , in quam, Paulum Samosatenum non usum esse Voce CO
subsistitistis , quae etiam ipsius dogma pessumdat , ut observat Basilius Ep. LII. . nosque ostendemus inferius, 'Sed calumniat Dira esse catholicos , eo qliod distinguendo Personas Potris, et Filii sacorent eas consubstantiales eo. Sensu, quo duo corpora dicuntur Consubstantialia, quando eadem substantia in duas partes divisa est. Itaque licet ve eres catholici Doctores , ut Origenes , Diony- sitis Alcaeuud inus . Theoxnositis et alii dixerint, e Bum Patri consubstanti Ne , ut observat Pam'hilux Mar- Ur in A ob g. O Q. , Athanasius Lib. de Decret. Synodi Nic. , et alii tamen ne quis calumniandi Iocus daretur Samosatoni sectatoribus , satius duxerunt Antiochorii Patros nb ea voce. tutio Don ne ossaria eSse abstinendum.' Sed Ariana haeresi grassante , eum nulla alia ad explicanduin dogma catholicum Vox suppeteret, quam Asiatia in sensum haereticum non detorquerenti nec amplius periculum esset , ne consubstantiale acciperetur eo sinsu, quo Paulus calumniabatur Catholicos . merito Patres Nicaeni vostem illam antiquo usu HStituerunt, et consecrarunt. Caeterum de I erhi Mi vinitate eaudein suisse sidcui'Patrum Antiochenorum ,
60쪽
De Trinitate. 57Nica norum . palat ex eorum Epistolis tum ad Paratam Samosat. Tom. L. Concilior. Labbri , tum ad Dionγ- sitim B. Pontis et ad' universi orbis fideles apud Atli nasium Lib. de senod.
Verbi diuinitas eae definitione Nicaenae Synodi. et sequentibus Patribus in Dicte demonstratur. Adoertendtim L. Cum Arius ab Alexandro Episcopo suo Alexandrino in Syriodo centum Episcoporum damnatus csset, ex Tlico lorcio Lib. I. Hist. cap. I. ad G sebιum confugit Nicomediensem Episcopum, qui, ut Buctor est Sciet Omenus Lib. I. ca'. 7. , coacta aliquot Episcoporum Synodo , cum communioni COutra Canones restituit. Quapropter Alexander supplices literas Constantino ΛΙ. dedit , ut auctoritate sua grassanti ma- Io mederetur. IlIe primum Alexandriam misit Osiunt Episcopum Cordubensem , si quo pacto res ex aequo Componi posset. Sed citin haeresis magis in dies Q serperet , indixit Occuine nicum Concilium Niceae in Bytia inia , accersitis ex universo orbe Episcopis quibus etiam vehicula ex publico suppeditavit ) idque assentiente . Destro R. Pontifice , qui eo misit legatos. II. Babitum est igitur anno CCCXXV. magnum Ni-Caenum Concilium, cui adsuerunt Episeopi CCCXVIII. doctrina , aetate, sanctitate , et Donnulli etiam martyrio illustres , qui audientes impia Arii dogmata in Synodo recitata, obstructis auribus, ut refert Athanasius Orat. I. coni. Arian. , ea detestati sunt. Deinde so mula fidei composita est qua declaratum est, Fiatum Dei unigenitum esse ex Patre natum ante omnia saeculo, Deum de Deo, lumen de Itimine, Deum pertim de Deo ero: genitum. non factum, consubstantialem Patri, Pe quem ο'Ma Dcta sunt; eaque formula inserta est sym- Dolo , quod refert Athanasius Di t. ad Solitar. , Ηiurius Lib. de 'nodis , Socrates Lib. I. Hist. Cay. N. III. Hii io formulae omnes Episcopi subscripsere , ut PQ te quae sidem exponeret omnium orbis Ecclesiarum. Socrates quidem assi rit loc. cis. quinque Arianos Episcopos sisseribere noluisse, Eusebium Nicomediae, Theogn