장음표시 사용
251쪽
ipse imposuit unquam , nec alium Canonem poenitentialem proposuit quam eum , ut qui clam peccaverat, secretis correctionibus cura tur , qui Vero publiee, publice corriperetur, aut publicam aliquam poenitentiae significationem praebere juberetur, si id ipsi, aut Ecclefiae expediret. Plura hujusmodi loca S. Doctoris sparsim protuli supra, unum hic addo epist. I . in quo de iis, qui aliena rapuerant, ita loquitur. Nolentes reddere quos novimus maia
obsulisse, G unde reddaut habere, argui/us , increpamus , G detestamur , quosdam clam, quosdam palam , ficut disestar personarum diversam videtur posse recipere medicinam, nec in aliorum pernicem ad majorem infantam com citari. Aliquando etiam, si res inagit curanda non impedit, sancti Auaris communione strivamus . His duobus tantum remediis fures manifestos curare consuevit Augustinus, correptionibus videlicet, & privatione communionis . Aliis , praeter haec duo , remediis Curatos ab eo fuisse alios criminosos , legi
I 8 SoZomenus lib. . hist. Eccles cap. I 6. graphice describit modum quo Romae curahantur publice poenitentes. Loquens enim de eo ritu publicae poenitentiae, quem , abrogatorin ere Presbyteri poenitentiarii , sustulerat.
252쪽
cit . Sollieitὰ in Occidenistibus De iis, ει maximὰ in Romaua servatur. Ibi enim es manifestus Paenitentium locus. Stant autem in eo ni si, ac veluti lugentes , initoque demum Dei sacrificio participes non facti, quorum partiacipes fieri puros Dei cultores fas erat, cum pum , G lamentatione se ipsos in terram pronos
abjiciunt. Tum ex adverso lamentabundas Episcopus accurrens consimiliter humi eum eiula tu conabitur, ac tota denique Ecclesiae muli
ludo iacvmis suffunditur. Pos haec Episcopus
primus exurgit, ac jacentes erigit, G quaπ- tum fatis es , pro peccatoribus paenitentiam agentibus precatus eos dimittit. Pripatim dein-M θοπιὸ sua quisque vel jejuniis, vel lotionum , ciborumque absinentia, vel aliis quibus
jussui es , semetipsum affligens, tempus expectat , in quantum Episcopui praesituit. Ei fodemum praefinito die, parπd jam , quasi debito
quopiam , exolute, is peccatis abso itur, ει populo in Ecclesia conjungitur. Hae Romani Sacerdotes ab ipso inde exordio etiam ad no-sram usque memoriam cusodiant . In Demfla vero Consantinopolitana Pres ter paenitentibus deputatus hoc munere functur es, δε- nec mulier quaedam nobilis ob peccato , qux confessa erat asi hoc Prerbiero jejunare, ita Deo
253쪽
z Lib. V Cap. XVI. Deo supplicare jussa , G ob eam ibam causam
in Templo morata s ab homine Diaeuno con.
supratam prodidisset St. Ex his si vera haee
historia est , ut eam esse non negant Adversarii nostrio satis intelligis, quae semper fuerit in Romana Ecclesia ab ipso exordio usque ad medium *culum quintum , quo SoZOmenus scripsit , poenitentiae publicae practica disciplina
quam mitior speculativa, quam nobis eorum temporum Canones repraesentant. Hic enimis Auctor omnes , saltem praecipuos, poenitentiae Romanae ritus actionesque descripsisse dicendus est , tum quia hanc descriptionem fuse, ac distinctissime instituit, qui autem sic describit, praecipua non omittit, tum quia laudare hic intendit is Auctor Romanam Ecclesiam ex retegata tota a stione publicae poenitentiae . Igitur nihil maligne supprimit, sed exhibet totam poenitentiam , quae vere Romae ab initio , de praesei tim quarto , & quinto saeculo agebatur. At nihil exhibet aliud , quam unius diei cς remonias, & jejunia, aliasque hujusmodi abstinentias, aut poenitentias partim spontaneas , partim jussas , nempe volentibus , & sponte consentientibus impositas D aut cum facultate eas redimendi injunctas, ergo his solis tota ejus temporis adeo celebrati poenitentia absolvebatur, nec adigebantur Pinnirentes crarissimo aliquo
254쪽
aliquo casu excepto ) in illis quatuor statio nibus tam longam, tam asperam, & luctuo fam agere poenitentiam . Ergo nec post ea saecula sanetissima , celeberrimaque severior
in praxi fuit publica ipsa, & solemnis poeni
39 Quam vero pauci hanc ipsam non adis modum severam poenitentiam vere peregerint eo quarto , & quinto *culo, ostendi supra ex faeto Fabiolae, & testimonio S. Augustini, alitiaque ex locis', nunc ostendo ex ministro, seu judice publicae poenitentiae, qui erat solus Episcopus, aut solus Presbyter Poenitentiarius , qui pariter erat unicus in quavis Urbe etiam amplissima . Igitur ad unum solum mitteban tur , aut se conferebant sponte , aut accusabantur quicunque ea commiserant, quae erant per Poenitentiam publicam expianda , isque solus audire omnes debebat, & accusatos, & accusatores, & judicium de omnibus ipse solus, aut cum Episcopo ferre debebat, & judicium quidem valde dissicile, vel de delicto judicandum esset, vel de poenitentia imponenda, quae diversissima erat ex diversitate delicti, & diversitate delinquentis, nec penitus praecepta, nec penitus cujusque albitrio relicta . Quis autem credat, unum hominem in amplissimis urbibus potuisse audire multos, & multorum
255쪽
causas tam dissiciles expedire ὶ Paucissimos eos necessario fuisse sapiens quilibet dicet , ut paucissimi modo sunt ii, quibus forum Principis , aut Ecclesiastici, aut saecularis graves poenas infligit, quamvis utrumque plus virium habeat, pluresque causas complectatur , quam complecteretur olim forurn solemnis, & canonicae poenitentiae .uo Valde paucos similiter fuisse eos, qui post quintum, aut sextum si culum in ordinem poenitentium fuere compulsi, aut cooptati , ostendam modo, quamvis ex dictis facile colligi possit , non enim major fuit in Ecclesia post quintum si culum disciplina Poe
Per haec tempora, nempe sexto aut septimo saeculo scripti videntur antiquiores illi qui extant libri Rituales , seu Sacramentarii , de sacrorum ossiciorum ordines . In his autem sub eo titulo Ordo agentibus publicam prnitentiam, Episcopus , aut Presbyter poenitentiarius in hunc modum instruitur, Suscipis eum c nempe poenitentem) quarta feria mone in capite IEubdragesimae G cooperis eum cilicio, ora1 pro eo , G includis usque ad Carnam Domini.
Loca autem, in quibus includebantur Poenitentes , domus erant Templo proximae, vel co
junctae , ad ipsum Templum pertinentes dictae
256쪽
arraria Ecclesiae, Secretaria, Diaconia, & Catechumena , ut ea vocat Gregorius II. ad Leonem Isauricum scribens, & pias poenitentium in his locis clausorum exercitationes describens, ut retuli in Clerico Rom. lib. I. disp. Io. num. . Constat autem , haec loca non fuisse admodum ampla, nec ni si valde paucos potuisse toto tempore Quadragesimae sic includi, ut ingens non est eorum numerus qui modo eodem tempore in religiosam domum, in qua sacris meditationibus, & exercitiis excolant animum, secedunt. Cum autem id fieret olim solo tempore Quadragesimae, iam paucissimi illi erant
qui hanc ipsam non plurium annorum , ut Camones statuerant, sed paucarum hebdomadarum , & quadraginta dumtaxat dierum strictiorem poenitentiam profitebantur. Is autem mos includendi poenitentes earum Ecclesiarum fuit, in quibus magis viguit disciplina poenitentiae, eaque , ut crediderim, Occasione inductus , quod Poenitentes domi suae , suoque arbitrio relicti injunctas jejuniorum , Vigiliarum, & precum poenitentias aut omitterent penitus , aut negligerent . Hinc autem non temere colliges, omissam facile fuissesci, aut neglectam eam tot annorum , ct jejuniorum poenitentiam , cum domi suae libere
257쪽
at Sub initium s*culi sexti, ut supra notavi, floruit S. Caesarius Epist. Arelat. ex cujus homiliis colligitur manifeste, non fuisse tunc eos qui deliquerant ad canonicas poenitentias compulsos; non enim, si hoc factum fuisset, tanta fuisset in plerisque consuetudo peccandi gravissime, quantam fuisse idem refert homil. q. ex la. vulgatis a Balugio, dicamque suo loco . Ex iis etiam quae habet homil. 2. agens de illis qui ad finem vitae poenitentiam differebant, conjicitur clare,suisse tunc cujusque arbitrio relictam canonicam poenitentiam . Imo expresse hom. I. loquens de illis qui ea die ab ipso petierant , & obtinuerant publicam poenitentiam
qui videlicet antea mpudenti Ima fronte peccaram , ut ipse dicit, liqc habet. Et ille quidem qui paenitentiam publicὸ accepit, POTE RAP eam SECRETIOS agere , sed, credo, consideram multitudinem peccatorum suorum videt se contra tam gravia peccata solum nou
posse fassicere, G ideo adjutorium totius populi
cupit expetere, adiutorium videlicet orationum, de ideo postea hortatur populum , ut Oret pro Poenitentibus. Igitur etiam qui gravissime , &impudentissime peccarant, poterant non ager eam in cinere & cilicio poenitentiam, quam Canones imponebant. Uerum tamen est, debuisse eam peragi, α
258쪽
quidem ad amussim, postquam quis sponte eam susceperat, hinc idem Cesarius eos alloquens qui publicam poenitentiam petierant, & susceperant, monet, ut vinum, si non permittit infirmitas, non accipiant, subditque. Sunt aliqui paenitentes qui ideo cito reconciliari volunt, ut carnem accipiant. Certum es, quod non satis compunctὸ paenitentiam accipit qui carneis nulla infirmitate cogente, aut desiderat, sui praesumit accipere; G ided etiam reconciliatus paenitens ubicunque aut in suo , aut in alieno convivio olera, aut legumina, aut pisciculos invenire potuerit, aliam carnem non debet accipere. me
ideo dico, quia, quo pejus es , sunt aliqui par
nitentes, qui carnem cum grandi aviditate accipiant , ει vinum forte aliquoties usque ad ebrietatem bibunt. Hoc textu confirmatur,quod monui lib. r. 'cap. 6. videlicet, Poenitentes in Ecclesia veteri
conflasse quendam ordinem similem religmsis Ordinibus, ac proinde spontaneam fuisse Canonicae poenitentiae professionem, ut est horum ordinum professio ; at ea semel suscepi a initio Quadragesimae ex manibus Episcopi, deinbuisse ejus leges custodiri; ut emi si a professione ordinis e. g. Franciscant, debent ejus legcs observari. Ex quibus collige, Canones poenitentiales fuisse pretcepta & minime fuisse; fuere
259쪽
a 4 Zib. II. Cap. XVI. iis qui publicam poenitentiam susceperant, iis
vero qui non susceperant, fuere sola consilia, exceptis aliquibus casibus, quos alias excepi: cum enim hoc discrimen esset inter hunc ordinem & reliquos ordines, quod, cum in Ordine Poenitentiu in non obligaretur ut plurimum)quis manere perpetuo, ut in reliquis ordini-hus manere debet qui semel admissus est, ideo quamvis nemo cogatur hos ingredi,cogebantur tamen aliquando qui publice , & cum magnoscandalo deliquerant, ingredi hunc ordinem Poenitentium . At hoc raro factum fuit ut colligi potest ex homilia decima sexta Sancti Eligit. et a Is seculo septimo suam Ecclesiam Novio mensem excolebat sancti sti me, nihil dissimulans, quod esset per leges Ecclesiasticas vindicandum . Adhuc tamen eo anno, quo praedi ctam homiliam habuit, solos duos publice pse nitere coactos reconciliavit, ut fieri solebat,
in die Coenae Domini, sic enim habet. Duor praeterea fratres mei, alloquimur , quos publico actio eriminalis publicam coegit agere parui sentiam tac. 23 Forte plures fuere *culo octavo ; nam Carolus Magnus, ut habetur in Capitularibus anni 789. decrevit, ut qui poena capitis plecti debuisset propter quqdam crimina ibi enume
260쪽
Lib. V. Cap. XIV. 24sTata , ea poena absolveretur , si latenter deliquisset , & sponte confessus Sacerdoti injunetam ab eo poenitentiam suscepisset. Hos tamen ipsos crediderim non ita facile se publicae poenitentior subjecisse, ne delicti a se clanculum commissi suspicionem facerent. Certe hoc saeculo S. Bonifacius Germaniae dictus Apostolus commendatur ex benignitate in Poenitentes, & ex capitularibus an. I q. aliisque ejus decretis colligitur, et hanc praxim, quae modo viget, minime displicuisse . . 24 S culo nono Jonas Aurelianensis Episcopus vix ullum consuevisse tunc publicam, &canonicam poenitentiam suscipere, tellatur, dc queritur lib. i. de Institutione Laicali cap. IO.
Priscis religionis nosrae temporibus dum quirsecundum consitutum sibi a Sacerdote usque o fatisfactionem cilicio indutus , G cinere conspersus, habitu incultus, humigros tus, la- comisque profusua videbatur , satim paenit uiesse unoscebatur, utque ei is Domino ignosceretur, ab omnibus deprccabatur. Nunc autem iueartu Chrisiano idcirco vix paenitens agnoscitur , quis paene nihil horum erga paenitentes itur . . . PERRARI namque funt hodiΘ in Ecclesia qui talem agant paenitentiam, quGlem antiquorum Patrum Ioenitentium exemplo, G. suiboritat canonica funest. Gu' namque cri S minis