장음표시 사용
261쪽
mims reus, qui utique paenitentis publice δε- .huit mulctari, cingulum militiae deponit, ει ὰ liminibus Ecclesiae, coetuque Fidelium arcetur ,
ει ὰ Christi corpore separatur Z porro in cinere, o cilicio more paenitentium antiquo ruis lamenta paenitudinis fuscipit tHic velim , aliqua mecum expendas notatu dignissima. Et primo Jonas queritur, quod perrari tunc essent qui canonice poeniterent. At cur id permittebat Z Cur criminosos ad canonicam poenitentiam non compellebat Hane ut puto) solam afferes causam, quod compelli non solerent, nisi perraro, cum videlicet atr cissime deliquissent. Secundo Ionas non queritur, quod perrari septennio aut decennio toto, jejuniis, vigiliis, aliisque poenitentiae laboribus exercerentur, sed quod perrari in cinere & cilicio, ut in die cinerum sieri consueverat, poenitentiam susciperent, perrari arcerentur a Templis, a coetu Fidelium , & ab Altaris sacramento . Ergo his duobus tantum tota poenitentia canonica constabat, eamque ipsam ita temperatam subire tunc populi recusabant. Tertio queritur Ionas quod perrari tunc canonice poeniterent in Eeclesia . Igitur malum commune id erat, malum Ecclesiae saltem Gallicanae . Hinc facilis conjectura est quid factum
262쪽
fuerit in reliquis Ecclesiis minus severae disciplinae , quidve factum fuerit reliquis tribus saeculis decimo, undecimo, & duodecimo, quibus longe minor fuit, ut ipsi nostri Adversarii dicunt, amor & cura canonicae poenitentiae. Fuit igitur a me dictum verissime initio hujus capitis, perpaucos fuisse semper ad eam tam longam & asperam canonum penitentiam compulsos, & paucos, aut etiam paucissimos eam qualemcunque publicam , & paucarum tam tum hebdomadarum poenitentiam in cinere,
Objecta quaedam fisuntur, multo que decipi,
dum antiqua tempora laudant, ostenditur.
I ER. Pace tua dicam. Jonas a te alle- gatus diruit quod ipse costruere conaris: nam dicit, priscis Ecclesiae temporibus eam luctuosam poenitentiam fuisse peractam , que ritur enim de suis temporibus ex eo quod tunc qui deliquerant, non susciperent in cinere, est cilicio lamenta paenitudinis more paenitentium sntiquorum, nec peragerent eam poenitentiam, quam cutiquorum Patrum exempla, G auctoritat canonica sanxerat. Igitur ex Jona poeni πι- ten-
263쪽
tentes antiqui canonicam poenitentiam verὰ peregerunt.
nonicam, inquam, quamvis forte non peregerint multi solemnem illam poenitentiam in eos quatuor gradus distributam. Licet enim poenitentia solemnis esset canonica, nempe per aliquos Canones statuta , non omnis poenitentia canonica erat solemnis, cum multi Canones solum imponerent jejunia, aliasque abstinentias plurium hebdomadarum, aut mensium, aut annorum , ut ex te didici, non autem spectaculum illud poenitentiat Iuctuosae in foribus Templi, vel in ipso Templo sub pedibus Sacerdotum . Videris autem ostendisse hoc tantum , quod pauci peregerint hanc solemnem , quod id versarii non negabunt , dummodo evincant, vere peractam a multis fuisse canonicam poenitentiam . Hanc autem suisse vere multis imposutam , saltem in foro externo vereque peractam , non videris alibi negasse, dum hanc se- . veritatem a solo interno foro ablegandam &ablegatam olim fuisse probasti. Nec videtur posse negari, cum vetus Ecelesia tauquam valde severa ab omnibus pr dicetur. Si ergo non fuit in interno, fuit saltem in foro externo rergo saltem in hoc fuere poenitentes ad eas tam asperas poenitentias compulsi.
264쪽
Demum recitasti ipse lib. i. multas Conciliorum, & Pontificum sententias, quibus vere fuere multi ad hujusmodi multorum annorum gravissimam , imo etiam luctuosam , & solemnem poenitentiam compulsi . Ergo & Jonas quem allegasti, & quod ipse alibi docuisti, diruit , ut dicebam, quod paulo ante firmare contendisti. II c mihi molestiam faciunt: nec, ut arbitror , aegre feres , quod objecerim : feci enim ex amore sciendi, non ex cupiditate pugnandi . U. Imo ut facias, & s pe facias, Velim omnino ; nihil enim doctrinam magis illustrat, quam adversarius solide impugnans, dc doctor clare respondens . Primum ipse fecisti,
et Utque incipiam ab ea distinctione poenitentiae canonicae solemnis , & poenitentiae canonicae non solemnis, nolo modo expendere , an omnis poenitentia canonica fuerit semper
aliquo modo solemnis. Id certum est , saltem tertio quarto, & quinto si culo poenitentiam impositam per Canonei fuisse solemnem, nempe in eos diversos gradus, & ceremonias distributam . Id certe non negabis, si quos supra
recitavi eorum temporum Canones, recoles.
Jam ergo concedes, pr dictis tribus saeculis raro fuisse impositas, di via unquam totas pera istas
265쪽
ctas canonicas poenitentias. Ergo id ipsum postea factum fuisse concedes; tum quia severioT postea non fuit disciplina poenitentiae ; tum quia, si Canones , qui imponebant poenitentiam solemnem, fuerunt benigna interpretatione recepti, dicendum est, simili modo fuisse receptos reliquos, qui poenitentiam tam asperam, & in praxi adeo difficilem , quamvis non
solemnem , imponebant. Idque vere evincunt argumenta , quae attuli, utpote quae petuntur ex iis quae communia sunt cuivis pqnitentiae canonicae , vel solemnis sit, vel non solemnis, cum omnis p nitentia canonica esset aliquo modo publica, perardua , & clam peccantibus nimis odiosa, imo multis perniciosa. 3 Hinc illae, quas recitavi eo cap. 9. lib. I. Pontificum sententiae , alisque similes, quas afferre poteram , multae non sunt, sed perpaucae pro tot 'culis , quae ibi percurro , nec impositae pro delictis occultis, sed manifestis, enormibus , & plerumque dignis pqna capitis , poscentibus Episcopis, aut aliis principibus viris,
ut reus plecteretur, aut reo ipso poscente poenitentiam , quae tamen ipsa quamvis severe imposita, non tamen severe exigebatur, nec, sal-riem tota, peragebatur, iis ipsis qui eam imposuerant, remittentibus, aut minuentibus , aut praebentibus aliis facultatem, ut eam remitte-
266쪽
rent, vel ejus acerbitatem temperarent. Uiginti septem annorum p nitentia dignum esse Presbyterum Presbytericida pronuntiavit Alexander II. ipse tamen dimidium condonavit, &quatuordecim dumtaxat annorum poenitentiam indixit ut constat ex ejus sententia , quam lib. I. cap. 8. recitavi) & rursus Almagerio Episcopo permisit, ut eum rite pqnitentem , post tres annos omni onere liberaret. Sic refert Ivo Part. IO. cap. Iq. Igitur Viginti septem annorum p nitentia ad tres annos redacta fuit, nec damnabor judicii temerarii, si credam, ad minus etiam tempus redactam ab Episcopo fuisse, ex ea commiseratione , qua tangimur erga reos alieno judicio damnatos, eosque jam poenitentes flentesque, di ex facultate, qua jam gaudebant Antistites, moderandi, cum expedire putarent, pq nitentias impositas, ut testatur I voepist. I 6. qua facultate fiebat, ut quamvis severi essent Canones Conciliorum , & sententiae Pontificum , praxis tamen benigna esset, nec pq nitentiae peragerentur penitus, quamvis ali quando imponerentur . Caeterum si ex praedictis Pontificum sententiis ingens eorum temporum rigor colligi posset, idem ingens rigor etiam post saeculum duodecimum quod tamen negant omnes) permausisset, cum etiam saeculo
decimo tertio, & post ea similium sentem ia
267쪽
rum fulmina in aliquos insigniter reos culmen Vaticanum excusserit, eisque gravissimas poenitentias irrogarit, quas eodem cap. 8. recensuimus ; Quin etiam praesens aetas esset ex ingenti rigore disciplinae celebranda, cum etiam modo qui praesertim contra Fidem, & Religi nem atrocius , & cum aliorum ruina peccant, per menses, & annos jejuniis, quin etiam arcto carcere , aliisque gravibus poenis, & solemnibus poenitentiis apud sacrum Fidei tribunal castigentur. 4 cier. Nequit certe ex solis illis Pontificum sententiis conjici rigor antiquus , ut quidam non satis scite collegerunt, at optimum argumentum eaedem sententiae conficiunt , si cum eis jungantur tot severissimi Canones pς- nitentiales eodem tempore conditi, vel confirmati .
A D. Nec isti simul iuncti quidquam evincunt , eo quod ut dicebam , & multis totius antiquitatis testimoniis probavi) p nitentiae per
ipsos statutae aut non imponebantur, aut non ita imponebantur, ut essent penitus peragendae. r. Cur ergo Patres per plura saecuIaeos Canones confirmarunt, & renovaruntῖ Cureas p nitentias statuerunt, quas aut non imponi, aut non peragi videbant λ. AELI. At peto ex te, cur in iisdem Con- ciliis
268쪽
cytis tam tape renovant Patres Canones priores circa vitam Clericorum , & circa reliquam disciplinam , quos tamen observatos minime
fuisse, constat, & infra probabo ξ Nimirum
eos propterea renovabant, quod minime observari cernebant. Rusus peto ex te, cur tot nova
praecepta, tot leges novae, tot edicta prodeunt quotidie, quae tamen non observantur Nimirum vim facere sepe Princeps non vult, nec uti summa potestate , cum praesertim quod indicitur, est valde arduum, & Princeps indicens est Ecclesiasticus, cujus regi mea regium quidem est , sed suave, quale decet esse Pastoris, Doctorisque. Quamvis autem cogere Pastor nolit, legibus tamen urgere non desinit, ut faciat quod potest,ut ostendat desiderium suum, ut, sin minus totum, quod vellet, aliquid saltem obtineat. Id faciebant Patres per eos Canones aut conditos tam iape per aliquot iacula, aut renovatos. Satisfaciebant desiderio quo aestuabant, ut omnes condignam pro delictis Penitentiam agerent, ostendebant p nitentibus quam gravia essent ea delicta, quae etiam remissa tam gravem pqnitentiam merebantur, &sin minus totum quod optassent, saltem partem obtinebant . Septem e. g. annos jejunandum adulteris indicebant, non ut omnes septennio
toto jejunarent, sed ut omnes adulterium per
269쪽
horrescerent, aliqui septennio toto ieiunarent, aut jejunare conarentur , aliqui septem in ensibus, aliqui septem diebus, aliqui dem im jejunium , religionis, aut misericordiae op ribus
s Cler. Igitur etiam modo ad hos fines, qui certe optimi sunt, renovandi hi Canones
D. Non resisto. Renoventur : sed ad hos fines tantum, non Vero , ut canonicae P nitentiae in foro interno a Confessariis imponantur, & exigantur et jam enim nullus aut fere nullus ad hoc forum accederet, aut coactus accedere graviora celaret, quod esset ingens ma Ium & longe majus eo bon', quod ex horum Canonu instauratione potest existere. Imo quia simpliciter renovati viders possent renovati ad hunc etiam finem, ut illae pq nitentiae, aut paulo minores imponantur, vel renovandi nullo modo erunt, vel cum ea expressa significatione, qua constet, eos ad hunc finem non instaurari , sed unice ut excitentur , vel excitent se Pqnitentes ad sumendam graviorem de suis culpis
pq nam, & majorem vindictam . Dc rigore autem fori externi non laboro, dummodo is etiam non sit is qui redundet in forum internum , quique nostram Religionem faciat nimis onerosam, & populis odiosam :cujus
270쪽
Lib. II. Cap. XVII. asscujus mali timor, ut reor, effecit, ut in ipso
etiam foro externo rigorem Canonum praedi-etorum Episcopi plerique temperarint , nec semper prohibuerint eos absolvi, qui pro delictis etiam publicis, & ad externum forum delatis eas tam longas p nitentias peragere recusabant , dummodo profiterentur, se publice emendatos & p nitentes, ut aliqui initio Quadragesimae in cinere & cilicio profitebantur; deque his loquitur Jonas in verbis allegatis, &forte etiam de aliis qui sponte , seu inducti quidem , sed non compulsi , ct coacti stadium intrabant pet nitentiae severioris, quorum numerum aliquem , nunc majorem , nunc minorem
in veteri Ecclesia extitisse, non nego , sed nego fuisse a Confessariis ad id coinpulsos. Ordo fuit is cut alibi non semel monuiJ & coetus quidam ex his conflatus, qui sponte, plerumque eam luctuosam sue asperam poenitentiam Peragebant , & ideo precibus, ut eum ingredi liceret , exposcebant, desiitque penitus, cum coeperunt institui ordines religiosi severissimae disciplinae, quos intrarunt qui fuissent ad canonicam poenitentiam compellendi, vel qui sponte prioris vitae culpas asperiori poenitentia delere