Mich. Archangeli Lupuli ...Theologiae dogmaticae lectiones

161쪽

is et sua tribuens : pro contumesiis honora rem , pro doloribus salutem , pro morte ,, dans vitam : et cui ad exterminationem a PerSequentium poterant plusquam duodecim, millia Angelicarum servire legionum , ma- ω lebat nobiram recipere formidinem , quamn suam eXercere potestatem α.Il 1. Quod si hisce humanae animae assectibus non pugnasset Christus , profecto nee vicisset : si non vicisset, eerte nullum nobis suppeditasset victoriae documentum. Seil autem ideo illos assumpsit ; ut pugnaret , ideo pugnavit ut vinceret, ideo vicit ut et exemplum praeberet ad sortiter agendum , ac solatium ad non despergneum. Ideo inquit Ioan. xlI. 27. Nunc anima mea turbata est, in quem locum ita Augustinus Truet. LII. in Ioannem : is Qui mortuus is est Pro nobis , turbatus est idem ipse pron. nobis. Qui ergo potestate mortuus est , po-Μ testate turbatus est. Qui transfiguravit cor, pus humilitatis nostrae conforme corpotin gloriae suae , transfiguravit etiam affectumn infirmitatis nostrae , compatiens nobis assuis e tu animae suae. Proinde quando turbaturn magnus , sortis . Certiis , ita vietus . non hiis timeamus , quasi defietat. Non perit , sed

162쪽

is quaerit ; nos ipsos in illius perturbationsis videamus , ut quando turbamur , non de-M speratione pereamus. Quando turbatur qui

Μ non turbaretur nisi volens , eum consola M tur qui turbatur et nolens. Pereant argu

is menta Philosophorum qui negant in sapien-υ tem cadere perturbationes animorum. Stulo tam secit Deus sapientiam hujus mundi: et is Dominus novit cogitationes hominum , quo

H niam vanae sunt. Turbetur plane animus

is Christianus , non miseria , sed miserico n diu ; timeat ne pereant homines Christo το contristetur quum perit aliquis Christo n. Iv. Ut autem omne erroris periculum Moin re praecaveatur , id prudens monea quod iterum iterumque inculcavit Angelicus Doctor. secus nempe hasce tristitiae ag timoris passiones in Christo fuisse quam in nobis. Aa primum quidem tenendum , inculpatos, dumtaxat animae nostrae affectus in Christo sui se , atque ab omni vitiositatis inquinamento

Puros, quippe nullum in Christo sitit, nec potuiteSSe peccatrem. Ad rem Basilius Epist. LXV.

Pro 'as o ctioner quae puritatem animae nostrae inquinant, eas tamquam immaculata deitate indignas abiecisse credimus : ob hoc enim distus est' ire similitudina natus earnis

163쪽

132 LiBER QEmTus p eccati. Non enim in simιlitudine carnis , ut his uidetur, sed in similitudine carnis Peccati. QuaρrFfer carnem nostram cum natu- ratibus a ectibus induit, Peccatum autem non fecit. Quod vero ad congenitos illos naturae assectus perlinci . quibus non peccati . sed ignorantiae inhaeret suscipio, et hos immunes ab huiusmodi sordibus assumpsisse Christum latendum est- Scimus quidem in Evangelio admiratum esse Iesum Centurioris fidem, quid at Z admiratio ignorantiae fi lia est in nobis , non autem in Christo , in quo coacervati omnes erant thesauri sapientiae , et scientiae Dei. Admiratus est utique Centurionis fidem , sed illius utique non erat nescius ;quum enim eius ipse opifex et largitor esset. eius etiam et conscius erat, et pracsCius: Moero cum Augustino dicam Libro I. contra advers. Leg. et Prophet. Cap. VII. γ alius eam in corde Centurionis Uerabatur . qciamsse qui mirabatur ῖ an ergo non erat admiratis , quia nec ignoratio ' immo : Sed Lestis qui Omnia praesciebat quod mirandum aliis commendabat , mirando laudabat. V. Alterum , quod est Sedulo animadvertendum inter nostras et Christi passiones discrimen , id eSt , quod nos necessitate non voluntate liis subdimur affectibus . Christus

164쪽

Oluntate , non necessitate: Christus illis imperabat , nos servimus ; ille modum , ac initia , incrementa , et finem in sua habebat Potestate , nos nihil in nostra habentes pol states nec assici incipimus quum libet , nee quantum volumus assiicimur , nec fini moderamur. Egregie Augustinus Lib. XIV. de Civit. Dei Cap. IX. Ille hos motus certae diFensatio

mS gratia , ita eum Moluit , susce 'it animo humano ut cum uoluit factus est homo. . . Nos etiam dum nolumus semus. Habemus eas ergo ex humanae conditionis ins itate , non ita autem Dominus Iesus , cuius et insimilas fuit ex ρOIestate. Et rursus Tract. LX. in Ioan . . Noti est ullo modo dubitan-n dum, non eum animi infirmitate , sed po-n testate turbatum , ne nobis desperatio sa- , Iutis oriatur , quando non poteState , . Sed

is infirmitate turbamur. Carnis quippe gerebat 1, infirmitatem , sed qui non solum homo ,

B Verum etiam Deus erat, ineffabili distan-M tia , universum genus humanum animi fo v titudine superabat. Non ergo aliquo est cO-υ gente turbatus , sed turbavit semetipsumo quod de illo evidenter expressum eSt, quan-

ω do Lazarum suscitavit. Nam ibi scriptumn est ; quod turbaverit semetipsum , ut hoc, intelligatur et ubi non scriptum legitur , et

165쪽

i 34 Liaan cui Tus, tamen eum legitur suisse turbatum. Affectum m quippe humanum , quando oportuisse iudias cavit , in seipSo potestate commovit , quiis hominem totum potestate suscepit n. VI. Demum tametsi humanae istae assectiones in Christo Iesu verae fuerint , haud ab ima tamen carnis sollicitudine exhalabantur , quemadmodum in nobi S , quin superne imino ab incommutabili veritate et iustitia Verbi ,

ac a mente itide laeta excitabantur , fovebantur , regebanturque. NeC praeterea passionum carnales temporalesque erant Caussae , Sed spirituales . ut non tam Passiones , quam Pro

passiones dici possint, quandoquidem non ex metu mortis . sed ex spirituali erga perituros affectu exoriebantur. Timuit quidem , sed non sibi timuit mori certo , quam Suis timuit a

diabolo perfidiae principe dissipandis. Contristatus est , sed non tam de morte carnis Suae contristatus , quia ad hoc venerat , quam de proditore illo miserrimo Iuda , quam de Apo-εtolorum scandalo, ac desectione , de Iudaeorum eXcoecamento atque reiectione , deque generis humani demum pervicacia , plurimum mortis suae fructum repudiatura . n Praesigna-

vit Dominus inquit Augustinus in Ps. a XCIII. in sua infirmitate te , non Se zi, non enim timebat Tati , tertio die resurre-

166쪽

. clupus. Si prorsus quomodo homo paterem tur , et nori quomodo Deus pati veniret , . et si sciret se post triduum resurrecturum.. nullo modo formidaret moriturus , quod is non formidavit Apostolas in suae saeculi re. is surrecturus. Ait enim : Compellor aptem ex is duobus , concupiscentiam habens dissolvi , is et Esse cum Christo cet. At cum appropinae quaret ipsa passio , quomodo exultabat , is quomodo gloriabatur 2 Bonum certamen ceris lavi , cursum consumma vi , reposita estis mihi corona . cet. Isin garidet coronandus, is et tristis est ille coronaturus ' is

167쪽

Veritas humanae ooluntatis et OPerationis in Christo. Adpersus mΠΟ-thelitas.

Ι. unc vero , quod reliquum est, Mono-thelitas adgredimur, una ac sola Voluntate explevisse omnia Verbum blasphemantes. Neque tamen ad huiusmodi evertendam pravitatem multa ego ex Scripturis congeram , quae Divinam Christi evincunt Voluntatem , quam fortasse adversarii non inficiantur et cui demonstratidae aptissima sunt Christi verba

Lucae XIlI. 35. Ierusalem, IeruSalem , quae occidis strophetas , et lapidas eos , qui

mittuntur ad te , quoties volui congregaVestios tuos , et noluisti. Quae vel obstinatissimus quisquis de Divina voluntate intelligat oportet ; quandoquidem varios Divinae suae providentiae modos Iudaeis exprobrat, quibus illos voluit ab externorum errore abducere , sibique agglegare , ipsi autem noluerunt. Et Ioannis, V. ai. Sictit Pater suscitat mortuos, et ris scus sic et situs , quos

168쪽

vuti Missciat : quo loco cum voluntate Patris , voluntas filii comparatur ; at compatationes nonnisi in his instituuntur , quae eiusdem sunt substantiae , videlicet sicut Deus Pater Voluntate sua mortuis vitam tribuit, siget ipse eiusdem cum Patre substantiae, eiusdemque voluntatis, quibus vult vitam praebet. II. Nam orationis cardo circa humanam Christi voluntatem versatur, quam hOStes PeS-simi novo agmine adgrediuntur , quamque validissimis argumentis constabilire neceSSum est. Sane vero nihil aptius , ponderosiusque ad propositum nostrum Evincendum , quam

ipsius Domini testimonium Matth. XXVI. 39. ter mi , si Possibile est , transeat

a me cialis i, te : Mertinatumen non Sicut ego

Pater, si vis, triansfer calicem iStum a mct, Verumtamen non mea Moluntas , sed tua sui; quorsum enim hic mea , et tua voluntas ,

quum Divina Christi voluntas , una eademque est cum Putris voluntate ' Expressa igitur ibi manifestissime non Divina, sed humana Christi voluntas , quam Christus ipsemet in Evangelio Ioannis . VI. 38. ) disertis .verbis explicavit: Descendi de coelo , non ut factum oluntiatem meam , sed uoliatilialem etias qui

misit me. Quid quod inquit Apostolus ad

169쪽

usque ad mortem , mortem autem crucis. An

vero Christum voluntate Divina Patri obedieα-tem dicamus p Sed ut Deus , non inferior Patre est filius , sed illi aequalis. Quo faciunt

et verba Matthaei XXVII. 3έ. Quum

gustasset, noluit bibere. Et Ioannis VII. I. Non oolebat in Iudaeam ambulare, quia quaerebant eum Iudaei interscere. Et Marci VI. 48. AMulans ιυρα mare, volebat

Praeterire eos. Sane huiusmodi voluntas Christi ut hominis est . non ut Dei , quemadmodum ambulatio humanitatis est non divinitatis. III. Consistamus autem hic parumper , et sanctissimos Patres nostros consulamus. In primis Basilius audiendus Lib. contradi t. adversus Apollinarem: Quia alia est humana voluntas , alia Diuina . loquitur quidem , et quasi ex homine , quod insemitata naturae congruit, qui nostras Passiones assur sit.

Qui enim dixit . NON MEA, humanam

hoc sermone signis vit: addens oero, TUA, ostendit coniunctionem suae deitatis ad Patrem , cuius nulla Moluntatis est disseremia PrUter communitatem ad Patrem. Nam Patrιs dicens Ooluntatem , etiam Filii demonstraoit. Adhuc unum non amplius addam ,

170쪽

Graecorum nomine , Sancti Ioannis Damasceni locum Orat. de duabus Christi voluntatibus e Si quidem non assumpsit humanam Moluntatem Christus , qua voluntate factus e t Patri obediens p Si non assu sit humanam Moluntatem , qua Noluntate factus est sub lege 2 Si non assumpsit hαmanam voluntatem , qua voluntate i levit omnem iustitiam. IV. Enimvero quum humana voluntas in primo parente Adamo praeceps in abrupta desectionis ivisset, totumque hominem Suo implicuisse exitio . nonne et illa in priuiis aegra , ac peccati lue Obrigescens medico e- .gehat , ut convalesceret ' Vel quo tendisset tandem tota Verbi dispensatio in carne si pharmacum reliquo adspergeret corpori , vul

nus autem ipsum altaec ture , aut Curare abnueret ' Ita sane e vestigio ex Gregorio Nazianzeno Ioannes Damascenus disputat ibidem : re Quod enim non assumptum ruit . M DOu est curatum ut ait Gregorius Theo-

- logus quid enim offenderat , quod pec-

α caverat, id demum amplius curatione egeo bat. Quod si neges id ab eo assumptumo quod peccaverat ἰ lateare necesse est, necu peccatricem quid 'm ac aegram naturam re eum aSSumpsisse. Quod si non assumpsit , vi nec humariam assumpsit nuturam : ipsa. quippe efit quae PeCC erat D.